هیئت خادمین حضرت زینب کبری (س)

عشق خدادادی من ثروت اجدادی من علت آبادی من حسین نون حلال پدرم تویی دعای مادرم سایه بالای سرم حسین حرم آرزومه حسین آبرومه چراغی که روا باشه به هیئت به خونه حرومه چه حس غریبی چه حال عجیبی آورد اسم قشنگت توی روضه عجب بوی سیبی عزیزم حسینه عشق خدادادی من پیام کیانی

خودمو به زیر پات میندازم مادرت بهم نکاه بندازه انقده دوست دارم ای آقا حد و مرز نداره بی اندازه شامل حالم شده لطف شما کار من شده فقط سینه زدن انقده دیوونه داداشتم که همه بهم میگن عبدالحسن حضرت کرم صاحب علم میدم حتی جونمو تا بیام حرم شافع الشفیع حضرت رفیع همه عشقا غیر تو آقا منتفی صلی الله علیک یا اباعبدالله شامل حالم شده لطف شما پیام کیانی

اگه از سنگ دلم و چه دل تنگ دلم اسم زیبای تو ارباب شده آهنگ دلم نبینم کرب و بلات این میشه ننگ دلم که چقدر تنگ دلم حسین لبیک حسین باز دوباره تک و تنها خارج از نگاه دنیا چشامو می بیندم آقا دلو می زنم به دریا از همین جا پر می گیرم رو به شهر اول و آخر دنیا و چه زیبا دل تنها در طواف صحن آقا این طرف حضرت مولا اون طرف حریم سقا چه شکوهی چه جلالی چه کمالی و چه وقاری چه نگاری چه بهاری و حسین جان برایم همه دار و نداری دوباره تیشه به دستم عاشقانه تر ز فرهاد می کنم عکس یه شیش گوشه زیبا پشت پلکم تا بتونم همیشه تو رو ببینم اگه از سنگ دلم پیام کیانی باز دوباره دل تنگم به هوای تو دچاره دوباره چشام می باره که آقام محل بزاره که شاید بازم دوباره توی اون شهری که همتایی نداره منو با زنجیر عشقش پای شش گوشه بیاره لاقل شاید بتونم کنار مرقد عباس میون حریم احساس کنار دست گل یاس کنار مقام اصغر و همون غنچه حساس جونمو قربونی صورت ماهش کنم و تنم پیشکش راهش کنم سرمو نذر نگاهش کنم و جلوی پای عاشقاش تو خون سرخ تنم بتونم که دست و پایی بزنم آرزوم اینه دم مرگ یه سلام بدم به آقا بنوشم جام وصل و به سلامتی آقا موقع جون دادن من من رو به کربلا بگردونید روضه حضرت عباس بخونید و دور من سینه زنید من دیوونه کنید و تربتی زیر زبونم بزارید رو تنم لباس مشکی حسین بکشید واسه روضه عطش اشک بریزید اشکاتون رو تن من بپاشید هروله رو سینه من بکنید استخون زیر پا بشکنید تا که این غلام سیاهم یه جو آبرو بگیره واسه من کفن زیاده که کسی به اربابم کفن نداده ثارالله ثارالله اگه از سنگ دلم پیام کیانی

دامن کشان از سر زینب کشیدی بخت مرا ای مادر به خاکستر کشیدی ممنونم ای مادر که با دست شکسته دست نوازش بر سر دختر کشیدی هر گه صدای در زدن آمد به گوشم روی زمین خود را به پشت در کشیدی او مرا میخواند و من آن روز دستم بسته بود دیدم آنجا پشت در افتاده تنها یاورم دامن کشان از سر زینب کشیدی بخت مرا ای مادر به خاکستر کشیدی ممنونم ای مادر که با دست شکسته دست نوازش بر سر دختر کشیدی هر گه صدای در زدن آمد به گوشم روی زمین خود را به پشت در کشیدی او مرا میخواند و من آن روز دستم بسته بود دیدم آنجا پشت در افتاده تنها یاورم دامن کشان پیام کیانی

روزی گریه ما دست رباب افتاده لالایی نکن گریه انقدر گلم جونم اومد رو لب هام داری از عطش بال و پر میزنی روی دستام الهی که بارون بباره واویلا گلم دیگه طات نداره علی جان نظر کن به حالم که محزونم و دلپریشون شده پیکرت اربا اربا تو میدون واویلا شده پشت و رو پیکر تو واویلا چی آوردن آخر سر تو لالایی پیام کیانی حسین جان بلند شو ببین خواهرت بین دشمن اسیره بلند شو دعا کن که زینب کنارت بمیره یا مظلوم حسین جان غروب شد دارن میرسن واسه تشییع جنازه میان ده سواره میان گودال با نعل های تازه چی شد با تن تو واویلا ای بی کس تنت له شد از کینه اینجا ای بی کس با دستای بسته ماها رو میبردن رها کردنت بین صحرا حسین جان لالایی پیام کیانی

به کربلا کفن مگر بغیر بوریا نبود مگر حسین فاطمه عزیز مصطفی نبود مگر کسی که کشته شد تنش برهنه میکنند مگر که پاره پیروهن به پیکرش روا نبود سرش به نوک نیزه ها تنش به خاک کربلا کفن برای او بجز شکسته نیزه ها نبود تشنه جگر شهید شد ز ظلم دشمنان مگر؟ فرات مهر مادرش سیده النساء نبود گر از بدن بریده شد سر عزیز مصطفی دگر به نوک نیزه ها نهادنش سزا نبود به سوی شام و کوفه ات چه ظالمانه می برن نمی روم ولی مرا به تازیانه می برن سر تو را به روی نی زدند این ستمگران نمی رو م ولی مرا به این بهانه می برن به کربلا کفن مگر بغیر بوریا نبود مگر حسین فاطمه عزیز مصطفی نبود مگر کسی که کشته شد تنش برهنه میکنند مگر که پاره پیروهن به پیکرش روا نبود سرش به نوک نیزه ها تنش به خاک کربلا کفن برای او بجز شکسته نیزه ها نبود تشنه جگر شهید شد ز ظلم دشمنان مگر؟ فرات مهر مادرش سیده النساء نبود گر از بدن بریده شد سر عزیز مصطفی دگر به نوک نیزه ها نهادنش سزا نبود به سوی شام و کوفه ات چه ظالمانه می برن نمی روم ولی مرا به تازیانه می برن سر تو را به روی نی زدند این ستمگران نمی رو م ولی مرا به این بهانه می برن   مگر به کرببلا حمزه علینژاد

پیش دو چشم قاسم از بیت مژگان صد غزل گویش هزاران قل هو الله احد دارد نای نفخت عنبرش نامی عزل قاسم مقصود عمل قاسم عمریه دخیلم بر دستان ابالقاسم یکی نیست بگه آی ازرق باشه تو یل میدانی بابا این پسر شاهه ز حسن تو چه میدانی پیش دو چشم قاسم از بیت مژگان صد غزل گویش هزاران قل هو الله احد دارد نای نفخت عنبرش نامی عزل قاسم مقصود عمل قاسم عمریه دخیلم بر دستان ابالقاسم یکی نیست بگه آی ازرق باشه تو یل میدانی بابا این پسر شاهه ز حسن تو چه میدانی پیش دو چشم قاسم حسین ستوده

محبوبه حبیبه دادار یا زینب منصوره ای که رفته سر دار یا زینب در این قیام نقطه پرگار یا زینب در شام و کوفه شیر جگر دار یا زینب عالیجناب زینبه فصل الخطاب زینبه اونی که عباسش شد براش رکاب عطر گلاب زینبه اوج حجاب زینبه تا قدم می زنی انگاری حسنی زدی دست بسته به یزید تو دهنی حتی بین طناب محبوبه حبیبه دادار یا زینب منصوره ای که رفته سر دار یا زینب در این قیام نقطه پرگار یا زینب در شام و کوفه شیر جگر دار یا زینب عالیجناب زینبه فصل الخطاب زینبه اونی که عباسش شد براش رکاب عطر گلاب زینبه اوج حجاب زینبه تا قدم می زنی انگاری حسنی زدی دست بسته به یزید تو دهنی حتی بین طناب محبوبه حبیبه دادار یا زینب منصوره ای که رفته سر دار یا زینب در این قیام نقطه پرگار یا زینب در شام و کوفه شیر جگر دار یا زینب عالیجناب زینبه فصل الخطاب زینبه اونی که عباسش شد براش رکاب عطر گلاب زینبه اوج حجاب زینبه تا قدم می زنی انگاری حسنی زدی دست بسته به یزید تو دهنی حتی بین طناب محبوبه حبیبه دادار یا زینب منصوره ای که رفته سر دار یا زینب در این قیام نقطه پرگار یا زینب در شام و کوفه شیر جگر دار یا زینب عالیجناب زینبه فصل الخطاب زینبه اونی که عباسش شد براش رکاب عطر گلاب زینبه اوج حجاب زینبه تا قدم می زنی انگاری حسنی زدی دست بسته به یزید تو دهنی حتی بین طناب محبوبه حبیبه دادار حسین ستوده

شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل حسین ستوده

یا للعجب از خشم سر میزنه با قدرت با ضربه های مهلک سر لشکر در هیبت قدم میزنه تو میدون قمر یه ضربه زد و شدن در به در طوفان به پا کرده این مرد نام آور مشغول پیکاره در هیبت حیدر جانم ابالفضل جانم به این شاگردو جانم به این استادی هر چی از حیدر داری یاد ساقی هم دادی بنازم به ضرب شصت حسن

حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم به قلب نوکرا اثر کرده تویی که سینه زنی تو هیئت بدون حسین بهت نظر کرده ذکر حسین شفا میده به سینه ها صفا میده به نوکرایه پدرش رقیه کربلا میده دلدار حسین حرارت عشق شه عالم حسین ستوده

گریه یادگاریه وقتی زائر شدمه میگی هِی نگو حرم مگه دست خودمه مگه دست منه اسمت میاد دلم میلرزه من که گفتم زیارتت به یک دنیا می اَرزه مگه دست منه ، تقصیر گنبد طلاته وقتی که دیدمش عاشق شدم توی یه لحظه هر کی غلام بی بی ربابه تو هر دو دنیا عالیجنابه ... سالار زینب ، سالار زینب ... دین و دنیای منه هی میگن روضه بسه مگه دست خودمه مگه دست منه ، دلم همش به شور و شِینه مگه دست منه ، خونم تو بین الحرمینه مگه دست منه شاید نشه باور هیچکس ولی باور کنید اینا همش دست حسینه هر کی تا زنده ست کَلب اربابه فردای محشر عالیجنابه ... سالار زینب ، سالار زینب ... وقتی زائر شدمه حسین ستوده روضه و سینه زنی هر چی هم باشه کمه هی میگن خودتو نزن مگه دست خودمه مگه دست منه نگید نکن که میشه بدتر مگه دست منه چرا کسی نداره باور مگه دست منه شاید یه جایی و یه روزی منو تو روضه های اصغرش شیر داده مادر ایول الله این هم حرف حسابه کَلب رقیه عالیجنابه گریه یادگاریه وقتی زائر شدمه میگی هِی نگو حرم مگه دست خودمه مگه دست منه اسمت میاد دلم میلرزه من که گفتم زیارتت به یک دنیا می اَرزه مگه دست منه ، تقصیر گنبد طلاته وقتی که دیدمش عاشق شدم توی یه لحظه هر کی غلام بی بی ربابه تو هر دو دنیا عالیجنابه ... سالار زینب ، سالار زینب ... دین و دنیای منه وقتی زائر شدمه حسین ستوده

مثل اربابم آقایی ندیدم بهتر از کربلاش جایی ندیدم خنکای دلم اسم حسینه اسم به این با مسمایی ندیدم آواره ی حرم کجا داره بره نخریش به کجا سر بذاره بره نوکرت توبه کرده و رام تو شد تو نذار راه کج رو دوباره بره کربلا کربلا کربلا کربلا نوکری پای این دستگا می ارزه خداییش گنبد طلا می ارزه زیارتنامه خوندن توی صحنش به سفر دور این دنیا می ارزه چی بگم از هوای عجیب حرم حس گریه کنای غریب حرم همه روزای هفته فدای فقط یه شب جمعه و بوی سیب حرم کربلا کربلا کربلا کربلا زمین ریخته می و سبو شکسته ست تو حرم تنگ آرزو شکسته ست پیرهن خونی و ابرو شکسته ست روضه خون مادر پهلو شکسته ست گل سرسبدی و سرت رو زدن بال پر زدنی و پرت رو زدن ظهر روز دهم غرق خون شدی و عصر روز دهم دخترت رو زدن کربلا کربلا کربلا کربلا مثل اربابم آقایی ندیدم بهتر از کربلاش جایی ندیدم خنکای دلم اسم حسینه اسم به این با مسمایی ندیدم آواره ی حرم کجا داره بره نخریش به کجا سر بذاره بره نوکرت توبه کرده و رام تو شد تو نذار راه کج رو دوباره بره کربلا کربلا کربلا کربلا مثل اربابم آقایی ندیدم بهتر از کربلاش جایی ندیدم خنکای دلم اسم حسینه اسم به این با مسمایی ندیدم آواره ی حرم کجا داره بره نخریش به کجا سر بذاره بره نوکرت توبه کرده و رام تو شد تو نذار راه کج رو دوباره بره کربلا کربلا کربلا کربلا مثل اربابم آقایی ندیدم حسین ستوده

تو زندگیم یه آشنا دارم اونم غریبه دلم خوشه یه دلربا دارم اونم غریبه نمی دونم شاید اونم برام زبون گرفته منم یه جای یه گدا دارم نه غریبه درد که از هر طرفی نوشته میشه درده زائر خندون کجا و دردای پشت پرده یه لیلی داره کربلا که محمل طلاشو هرکی میره میبینه مجنون میشه برمی گرده رفت بالا تب من چی شد مطب من جونم طلب تو شیش گوش طلب من زائر خندون حسین ستوده

من پنجمین ولی خداوند قادرم همنام مصطفی و ملقب به باقرم گنجینه ی علوم الهی است سینه ام از نسل سفره دار کریم مدینه ام مشهور شهرم و کرم ابراز می کنم با یک نظر ز کار گره باز می کنم قبل از تهجد شب آن عشق بازی ام شهر مدینه شاهد سائل نوازی ام همیان به دوش کوچه ام و ذره پرورم ناز گدای شهر به یک غمزه می خرم بانی روضه های غروب منا منم پرچم به دوش ماتم کرببلا منم من شاهد مصیبت عظمای عالمم من شاهد غریبی آقای عالمم پنجمین ولی خداوند قادرم حسین ستوده سجاد زاده ام پسر مرد گریه ام من آشنای غربت هم درد گریه ام با چشم خویش واقعه ایی دیده ام عجیب احرام بسته، قافله ایی دیده ام غریب با حاجیان فاطمه تا همسفر شدم از سرّ عشق بازی حق با خبر شدم آنان به کوی نسل الهی قدم زدند زیباترین منای خدا را رقم زدند دیدم که آب تحفه ی نایاب می شود کودک چگونه تشنه و بی تاب می شود دیدم چگونه جسم جوان خرد می شود شخصیت امام زمان خرد می شود دور امام نیزه و شمشیر دیده ام در گودی گلو اثر تیر دیده ام دیدم مفاصلی که ز هم دور می شود شاهی به ضرب نیزه ایی منحور می شود خنجر به دست شمر به گودال می رود زهرا کنار پیکرش از حال می رود چکمه به پا به جانب مقتل دوید وای روی ضریح سینه ی جدم پرید وای این جا به بعد مهر سکوتی بر این لب است گودال بوسه گاه خصوصی زینب است من پنجمین ولی خداوند قادرم همنام مصطفی و ملقب به باقرم گنجینه ی علوم الهی است سینه ام از نسل سفره دار کریم مدینه ام مشهور شهرم و کرم ابراز می کنم با یک نظر ز کار گره باز می کنم قبل از تهجد شب آن عشق بازی ام شهر مدینه شاهد سائل نوازی ام همیان به دوش کوچه ام و ذره پرورم ناز گدای شهر به یک غمزه می خرم بانی روضه های غروب منا منم پرچم به دوش ماتم کرببلا منم من شاهد مصیبت عظمای عالمم من شاهد غریبی آقای عالمم من پنجمین ولی خداوند قادرم همنام مصطفی و ملقب به باقرم گنجینه ی علوم الهی است سینه ام از نسل سفره دار کریم مدینه ام مشهور شهرم و کرم ابراز می کنم با یک نظر ز کار گره باز می کنم قبل از تهجد شب آن عشق بازی ام شهر مدینه شاهد سائل نوازی ام همیان به دوش کوچه ام و ذره پرورم ناز گدای شهر به یک غمزه می خرم بانی روضه های غروب منا منم پرچم به دوش ماتم کرببلا منم من شاهد مصیبت عظمای عالمم من شاهد غریبی آقای عالمم پنجمین ولی خداوند قادرم حسین ستوده

تمامی رزق عالم باعلی با خط زیبایه الله شده حک به روی گردنبند زهرا علی اسدالله ذکر طوفان ولی الله شاه مردان شیر کردگار والی الولی خشم ذوالفقار تمامی رزق عالم باعلی با خط زیبایه الله شده حک به روی گردنبند زهرا علی اسدالله ذکر طوفان ولی الله شاه مردان شیر کردگار والی الولی خشم ذوالفقار تمامی رزق عالم باعلی با خط زیبایه الله شده حک به روی گردنبند زهرا علی اسدالله ذکر طوفان ولی الله شاه مردان شیر کردگار والی الولی خشم ذوالفقار تمامی رزق عالم باعلی با خط زیبایه الله شده حک به روی گردنبند زهرا علی اسدالله ذکر طوفان ولی الله شاه مردان شیر کردگار والی الولی خشم ذوالفقار تمامی رزق عالم باعلی حسین ستوده

چیزی از کرامتت کم نشده یه نخ تو پرچمت کم نشده تو دلم یه ذره از حرارته آتیشت محرمت کم نشده روضه ها بر پاس من نمی بینم مگه میشه از دلا بره محبتت پرچمت بالاس من نمیبینم بیشتر از همیشه روضه ها گرم هیئته بی تو بی سامونم از عشقت می خونم هردری بسته شود جز در پر فیض حسین این در خانه عشق هست که باز است هنوز ابا عبدالله پرچمت بالاست حسین ستوده

سامونم باش بی سامونم تو لیلایی من مجنونم بی زوال حسم بی تو خاطر خواهتم آقا جونم عکس شیش گوشه تو خونم قابه هر چی که از حرم میبینم خوابه دلشوره دارم می دونم بازم قسمتم دوری از صحن اربابه دیگه این بیقراریا گرفته خوابو از چشم آرزومه فقط یه بار زائر کربلا بشم آقام آقام حسین قلبم آقا بی شکیبه توی غربت دل غریبه تشنه آب فراتم برمشامم بویه سیبه سامونم باش بی سامونم تو لیلایی من مجنونم بی زوال حسم بی تو خاطر خواهتم آقا جونم عکس شیش گوشه تو خونم قابه هر چی که از حرم میبینم خوابه دلشوره دارم می دونم بازم قسمتم دوری از صحن اربابه دیگه این بیقراریا گرفته خوابو از چشم آرزومه فقط یه بار زائر کربلا بشم آقام آقام حسین قلبم آقا بی شکیبه توی غربت دل غریبه تشنه آب فراتم برمشامم بویه سیبه سامونم باش حسین ستوده

داره تنم میسوزه توون نداره جونم کارشو کرئه این زن جاری شده تو خون خدایا منو خلاصم بکن از این درد و رنج و مصیبت خدایا ببین که زخم دلم بکن راحتم از مشقت دم آخری به یادم میاد غم کربلا و غربت من باقر آل عبام من یادگار کربلام شده واسم تدائی این لحظه های آخر غریبی حسینو اسیری یه خواهر سرو از قفا برید بی حیا جلو دخترش زد رو نیزه خودم بودمو دیدم دست و پاش که داره می لرزه رقیه داره تنم میسوزه توون نداره جونم کارشو کرئه این زن جاری شده تو خون خدایا منو خلاصم بکن از این درد و رنج و مصیبت خدایا ببین که زخم دلم بکن راحتم از مشقت دم آخری به یادم میاد غم کربلا و غربت من باقر آل عبام من یادگار کربلام شده واسم تدائی این لحظه های آخر غریبی حسینو اسیری یه خواهر سرو از قفا برید بی حیا جلو دخترش زد رو نیزه خودم بودمو دیدم دست و پاش که داره می لرزه رقیه داره تنم میسوزه حسین ستوده