منزل صابر خراسانی

دوست دارم صدات کنم تو هم منو صدا کنی من رضا رضا بگم تو هم منو صدا کنی سامون داری لیلایی و یک عالم مجنون داری درمون واسه ی دردای بی درمون داری سامون داری مهمون داری سفره داری و خیر فراوون داری دنیایی نمک خورده و مدیون داری قربون کبوترای حرمت امام رضا حسرت زیارت جد تو مونده تو دلم چی میشه اگه منو راهیه کربلا کنی قربون کبوترای حرمت مهدی مختاری

شکستی قلب سفالیم دوباره دارم چه حالی نداره امکان ز صحن سلطان برم با دستای خالی باز اومدم آقا ببین دلم غم داره تو زائرات بیچاره تر از من نیست اشک از چشمان می باره یه حس بی تکراره می زنن نقاره چشام شد خیس صحن سلطان مهدی اکبری

مرا به خاطر این عشق سرزنش کردند بگو فراق ببینم ، کنایه هم بخورم !؟ من عاشق تو شدم تا که آخر عمرى شبیه زلف به هم خورده ات به هم بخورم شراب داد به من روزگار ، لب نزدم ولى تو زهر بده ، قول می دهم بخورم چقدر نامه نوشتم که دوستت دارم ولى قبول نکردى ، چرا ؟ قسم بخورم ؟! لب و دهان مرا طعم باده می گیرد اگر کنار تو چایى تازه دم بخورم قلم به دست گرفتى مرا کنار نزن مرا قلم کن و نگذار تا قلم بخورم اگر قبول کنى نذر کرده ام پس از این ناهار غصه بنوشم ، وَ شام غم بخورم بیا و سهم مرا کم نکن ز رزق لبت طبیب گفته نباید زیاد کم بخورم حرم حرم نکنم پس بگو چکار کنم شده ست طالع من حسرت حرم بخورم به خاطر این عشق حیدر خمسه

امشب خدا دعای مرا مستجاب کرد بابا مرا برای خودش انتخاب کرد منکه توان پا شدن ازجا نداشتم خیرش قبول عمه دوباره ثواب کرد با اینکه من خودم پر درد وجراحتم زخم لب تو زخم لبم را کباب کرد دروازه ی پراز غم ساعات یکطرف مارا یزید وارد بزم شراب کرد درشام شام دختر تو تازیانه بود عمه تمام خرج سفر را حساب کرد زجری که من کشیده ام از دستهای زجر عکسی کبود از رخ دردانه قاب کرد گفتم نزن که بال و پرم درد میکند اما چه سود خواهش منرا جواب کرد من نذر کرده ام که ببوسم لب تورا حالا خدا دعای مرا مستجاب کرد گفتم نزن کاظم غفار نژاد

فرماندهی کل قوا دست رقیه است جبریل امین هم بخدا مست رقیه است از حاتم طائی تو نزن دم که به قاموس صد حاتم طِی سائل دربست رقیه است شاهان دو عالم همه دیوانه ی جودش هستی دو عالم همه از هست رقیه است ای طفل سه ساله مددی مرجع سادات ما را تو نما از کرمت غرق مناجات زینب همه ی جان و دو دنیای حسین است صد شعبه از آن جلوه ی تقوای حسین است به به ، به دل هر که در این عالم فانی مجنون شده و عاشق و شیدای حسین است به به ، به تو ای حر که شدی نوکر ارباب در نامه ی اعمال تو امضای حسین است یا حضرت حر ، حر بکن این قلب اسیرم ای کاش شوم نوکر ارباب و بمیرم دیوانه اگر راهی میخانه نباشد بر شمع غمت واله و پروانه نباشد من واله و شیدای حسن می شوم آقا در نام تو دو نقطه و دندانه نباشد مور تو بمیرد اگر از لطف دو چشمت دور و بر این سفره ی شاهانه نباشد ای گلپسر حضرت زهرا نظری کن در حق من بی سر و پا هم پدری کن فرماندهی کل قوا احد قدمی

بس کن رباب داری خودتو آب میکنی بس کن رباب دل ما رو بی تاب میکنی بس کن رباب حرمله رو بیدار میکنی بس کن رباب خودتو گرفتار میکنی چی بگم خانوم بچمو از شیر گرفتن چی بگم خانوم علیمو با تیر گرفتن حالا منو این دل خون نداره یه لحظه آروم تو بگو چیکار کنم من با این دل خسته خانوم دنیا بی علی برام عذابه بمیرم پسرم رو نیزه خوابه روضه حضرت علی اصغر مداحان اهل بیت

فكر حيدر به سرش بود هدف شكل گرفت نام حيدر به لبش بود شرف شكل گرفت خواست مافوق جنان را سحري خلق كند اينچنين بود كه ايوان نجف شكل گرفت كعبه را ساخت ولاتگه حيدر باشد صحبت از در نجف شد و صدف شكل گرفت حضرت حق به علي زل زد و حيدر به خدا عشق اينگونه به قلب دوطرف شكل گرفت ياعلي گفت خدا هر دوجهان عاشق شد عالم خاكي ما هيچ جنان عاشق شد پير ايراني ما حضرت سلمان وقتي اشهد وان علي گفت اذان عاشق شد كوه دل سنگ ترين است همه جا به مثل كوه هم نام علي گفت و درآن عاشق شد تيغ ابروي علي كشته فراوان دارد قوس ابروي علي ديد و كمان عاشق شد بادم حيدر كرار بشر ساخته شد پدري كرد براين خاك و پسر ساخته شد برق لبخند علي كرد جهان را روشن و از آن برق زدن شمس و قمر ساخته شد لافتي شاهد اين مصرع مجنون من است محض جنگيدن او تيغ دوسر ساخته شد فکر حیدر محسن صرامی

قرارم باش نگارم باش یه بیچاره م ارباب تو چاره م باش خزونم من بهارم باش بیا روز محشر کنارم باش آواره تم من آواره می میرم واست صد باره مادرت واسه نوکرهات می کنه تو محشر غوغا بس که حسینشو دوست داره حسین جانم حسین جانم حسین جانم ارباب حسین جانم کریمی و کرم داری یه لشگر زیر این علم داری مث حیدر جنم داری به جای حسن هم حرم داری حال و هواتو دوست دارم صحن و سراتو دوست دارم من هم از اون روز که آقا پامو گذاشتم تو دنیا کرببلاتو دوست دارم قرارم باش نگارم باش یه بیچاره م ارباب تو چاره م باش خزونم من بهارم باش بیا روز محشر کنارم باش آواره تم من آواره می میرم واست صد باره مادرت واسه نوکرهات می کنه تو محشر غوغا بس که حسینشو دوست داره حسین جانم حسین جانم حسین جانم ارباب حسین جانم قرارم باش مهدی مختاری

آقایی مولایی ندیدم مثل تو جایی همه قطره تو دریایی حرمت اوج زیبایی ای مهربانتر از پدر و مادرم حسین من رو ببر آقا شب جمعه حرم حسین قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین چشمامون بارونه دلا از داغ تو خونه مادری نوحه می خونه با صدایی که محزونه بی پیروهن حسین ، مادر بشه فدات بی سر شدی شهید ، تشنه لب فرات قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین آقا جون فدای تو همه ایل و تبار من عشق تو اعتبار من نوکریم افتخار من ای اعتبار من همه از روضه های تو دارالقرار من آقا جون کربلای تو قال ابالحسن ، هر دم به شور و شین ان کنت باکیا فابک علی الحسین مولای یا حسین آقایی مولایی مهدی اکبری

خدا رو شاکرم که دائم ترانه لبم رقیه است عاشق شبهامم که ذکر هر شبم رقیه است منی که مذهبم رقیه است مثه برادرش می مونه امید هر چی نا امیده به قفل حاجتها اسم رقیه شاه کلیده جواب سائلاشو میده خوشبختی یعنی خدا مراقب دلت باشه رقیه صاحب دلت باشه خوشحالی خوشبختی یعنی اسیر آل فاطمه باشی رقیه ای تر از همه باشی خوشحالی رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم بهشت بی بی ام اسحاق جان برادر حسینه ملائکم محوش که مثل مادر حسینه نایب خواهر حسینه لالایی گوی علی اصغر عشق مقدس ربابه بازوی باباشه زیر سرش وقتی میخوابه چه با وقار و با حجابه خوشبخته اون که رقیه توی زندگیش باشه یا حرم رقیه مأواشه خوشبخته خوشبخته اون که تو حرمش به سجده افتاده به خاطر رقیه جون داده خوشبخته رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم فدای گنبد سفیدت که حتی برده ماهو از رو از رو ادب خورشید وقت طلوع میزنه زانو تو صحن این سه ساله بانو لطف رقیه بوده و بس اگه الان تو این مسیرم آرزومه که یک بار ضریحشو بغل بگیرم درست همون لحظه بمیرم خوشبخت دنیام حالا که با رقیه محشورم به نوکریش یه عمره مأمورم خوشبختم خوشبخت دنیام که صورتم زخمی این عشقه وقتی که دین همه ی عشقه خوشبختم رقیه جانم رقیه عشق و دین و ایمانم ترانه لبم مهدی رعنایی