منزل صابر خراسانی

مادر منی مادر منو پدر و مادر منی ام ابی مادر پیغمبر منی ذکر اول و کلام آخر منی مادر منی تویی که فقط امید محشر منی من زیر پاتمو تو روی سر منی آرزومه بهم بگی نوکر منی دنیا با تو رویامه عشق تو محیامه وقتی حیدر آقامه مادر من کنیزت پدر من غلامت به حسینت قسم که تورو خیلی میخوامت ” مادر من یا زهرا “ نوکر توام نوکر تو و پدر و مادر توام یا بهتر بگم نوکر نوکر توام از وقتی که یادمه پشت در توام نوکر توام با دعای تو شیعه ی حیدر توام سینه زن روضه های دختر توام اگه تو مادرمی من پسر توام وقتی زیر بارونم اسمت رو میخونم از عشق تو دیوونم تو شب بی قراریم راهیه هیئتم کن یه شب جمعه مادر مدینه دعوتم کن مادر منی محسن عراقی

صدای در دری که تو شعله سوخت دری که یه میخ و توی سینه کوفت صدای جیغ توی خاکستر و دود کی میدونه چی تو دست فضه بود جوان ننه بابام با اشک داره فریاد میزنه این زنی که میزنی زن منه صدای در مهدی رعنایی

در این دیار هر که بیاید غریب نیست هرکس که دل شکسته بود بی نصیب نیست اینجا که میرسی نفست تازه می شود دلداده می شوی و دلت بی نصیب نیست هرکس گوشه ای به نیایش نشسته است سنگ صبور این همه دل،بی حبیب نیست اینجا دعا به اوج اجابت رسیده است اینجا دمی به جز امن یجیب نیست اینجا پر از صدای هجوم ملائک است اینجا صدای هیچ غریبی غریب نیست .... در این دیار هر که بیاید غریب نیست هرکس که دل شکسته بود بی نصیب نیست اینجا که می‌رسی نفست تازه می‌شود دل داده می‌شوی و دلت بی شکیب نیست آب حیات آب شفا دارد این حریم این خطه را نیاز به ناز طبیب نیست اینجا دعا به اوج اجابت رسیده است اینجاد می به جز دم ام الیجیب نیست اینجا پر از صدای هجوم ملائک است اینجا صدای هیچ غریبی غریب نیس در این دیار سید جعفر ماهرخسار

بی هوا منصور ارضی باور کنید تنها کسی که بی هوا زمین خورده مادرمون حضرت زهراست تا حالا نخوردی بی هوا مثلا ماشین بهت بزنه بی هوا اصلا حضرت خیلی محترمانه دوست و دشمن که میومدن در خونه محترمانه حرف میزدن داشت می گفت رفتم سندو گرفتم حقم بوده همین تو این حرفا یهویی ... من سال 63 مدینه که رفتم هنوز اون کوچه بنی هاشم بود اون موقع بود بعد سال 63 به بعد ک.چه رو هم خراب کردن خود من به رفقایی که با هم بودیم نشستیم همون جا یه ذره گریه کردیم گفتم اصلا تو این کوچه دو تا آدم رد نمیشه یکی باید بشینه یا به سینه دیوار تکیه بده بعد اون یکی بتونه رد بشه من نمی دونم بی بی چگونه ضربه خورده چون رحمانی همدانی تو کتابش نوشته وقتی که ضربه خورد دو تا گوشواره افتاد من نمیدونم یه دیواره یه سیلی ... برا مادر روضه میخونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه میخونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه می خونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه می خونی باید مادروار گریه کرد بی هوا منصور ارضی

اینو جار زدم همیشه به خدا که به جز خوبی نداشتی واسه من هر دفعه راه افتادم سمت حرم تو حرم یه جا گذاشتی واسه من بذار تا دم مرگم کنار تو بمونم هوامو داری آقا می دونم مهربونم مهربونم حال نوکرت خدایی رو به راه نیست دیگه آقا غیر تو تو دنیا تکیه گاهی نیست به جز خوبی نداشتی جواد حقیقت

کاش مثل ساعت بودم مثلا ساعت پرواز حرم یهویی می طلبه تا که برم چمدونمو می بنده مادرم کاش مثل ساعت بودم مثلا ساعت هشت عاشقی صحن گوهرشادو دوسش دارم با تو خلوت می کنم دقایقی کاش مثل ساعت بودم لحظه ی تحویل سال زیر قبت بودم شاکرم از این که همه ی دقیقه ها زیر سایت بودم خودت این حسو به دلم دادی حس آزادی دارم تو صحن آزادی به خودم میگم خونت آباد خدایی به پای خوب آقایی افتادی کاش مثل ساعت بودم محسن عراقی

دیدی آخر، همه زانو زدنم را دیدن کمکم کن، منِ افتاده ز پا را پسرم مثل تسبیح تنت، یکصدویک دانه شده با تنت ذکر گرفتم، که خدایا پسرم چه داغی نشوندی/ توو دل من نمون روی خاکا / با این بدن پاشو بار دیگه / قدم بزن برای بابا دل از دیدن تو /نمیشه سیر بابات اومده/ ناتوان و پیر ببین خم شدم / دستمو بگیر عصای بابا از خیمه رفتی و / بردی دل منو دریای من گرفت / غم ساحل منو میگردم از غمت / دشت ستاره رو پیدا نمیکنم / اون جسم پاره رو پر از سوت و کف شد / دور و برت زمین میخورم / پیش پیکرت سرم خم شد از غم/ روی سرت نفرین به دنیا گل من چه پرپر / آوردنت گلابم چقد بد / فشردنت عبا کم اومد واسه / بردنت ای اِرباً اِربا نامرد مردما / بدجور کشتنت هی جمع میکنم / منها میشه تنت پاشو نگات کنم / حتی یه بار علی بابای پیرتو / تنها نذار علی بهاری که دیده / خزونش و نفس‌هاش بریده / اَمونش و نشسته کنار / جوونش و روضه میخونه حسین مونده با / سوز گریه‌هاش علی و / پریشونی باباش کسی دل / نمی‌سوزونه براش دلش چه خونه ای میوه‌ی دلم / وقت رسیدنت این لشکر حسود / از شاخه چیدنت از داغ دیدنت / موهام سفید شده تو زخم خوردی و / بابات شهید شده یا بنی محمد جوادی

وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ189 إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ190 الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی‏ جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ191 رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصارٍ192 رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلْإیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ193 رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ تلاوت قرآن کریم محمدجواد حسینی

به حال خودم رهام نکن یه مِی به من خراب بده بدم ولی بعد هر نماز سلام منم جواب بده پناه منی امام حسین تو روزای بی کسی و غم اگه به تو رو زدم می خوام بیام حرمت قدم قدم یا حسین حلالم کن نوکری بلد نیستم من بدی زیاد کردم اما آقا بد نیستم من رفیق زیاد داشتم باوفا یه چیز دیگه ست من سفر زیاد رفتم کربلا یه چیز دیگه ست جوونی مو حاضرم بدم برای یه ساعت حرم وضو می گیرم به یاد اون نماز جماعت حرم قدیمی ترین رفیق من ؛ من از تو خود تو رو می خوام خودم می دونم به غیر تو نمی مونه هیچ کسی برام پناه منی حامد خمسه

هر موجودی یه جوری میسوزه ولی انسان وقتی که میسوزه اشکش جاری میشه شما ها بهتر میدونید حضرت همه حرفش بر اینه که در مصیبت ما شده شکل سوختنم به خودتون بگیرید و ناراحتی داشته باشید اوستای ما میگفت تا حضرت زهرا نخواد که نمیتونیم برا امام حسین گریه کنیم یه ارتباط خاصی باید باشه سوختن منصور ارضی

گهــــــــواره را زینت کنم که شاید اصغــــــر دوباره در حرم بیاید بنشینم و دعا کنم، خدا خدا خدا کنم ششماهــــــــــۀ من، دُردانه من بــــــــــــــــالا بگیرم پردۀ حرم را از دور بینـــم روی اصغرم را طــــــــــــــــفل صغیرم کرده غش تـــــــرسم بمیرد از عطش ۲ تیـــــــــــــر از کمان حرمله پریده حلــــــــــق علی اصغرم دریده یــــــــــــــــا رب به زهرا ی بتول قــــــــــــــــــربانیم را کن قبول هنگـــــــــــــــام لالایـــــــــی شده اصغر تمــــــــــــــــاشایی شده ششمـــــــــــــــاهۀ من، دردانۀ من ششماهۀ من، دردانــــــــــۀ من دلواپسی احمد واعظی

ایستادم به نوک پنجه ی پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد هرچه کردم سپر درد و بلایش گردم نشد ای وای که سیلی به رخش آخر خورد آه زینب تو ندیدی! به خدا من دیدم مادرم خورد به دیوار ولی با سر خورد سیلی محکم او چشم مرا تار نمود مادر از من دوسه تا سیلی محکمتر خورد لگدی خورد به پهلوم و نفس بند آمد مادر اما لگدی محکم و سنگین تر خورد حسن ازغصه سرش را به زمین زد, غش کرد باز زینب غم یک مرثیه ی دیگر خورد قصه ی کوچه عجیب است (مهاجر) اما وای از آن لحظه که زهرا لگدی از در خورد آقا زاده احمد واعظی

آشیانی راکه باهم ساختیم آتش زدند هرچه پیغمبرسفارش کرده بود اجرا نشد پای نامحرم نباید باز می‌شد در حرم باتمام قدرتم مانع شدم اما نشد ضربه ای با پا به در زد سخت پهلویم شکست بعد ازآن، زهرا(س) برای تو دگر زهرا نشد پشت درافتاده بودم خصم در را می‌فشرد یا علی گفتم که برخیزم ولی تنها نشد بین آتش ناگهان دلواپس زینب شدم دود می‌دیدم فضا را،دخترم پیدا نشد ریسمان را باز می‌کردم،اگرقنفذ نبود باغلاف تیغ محکم زد بدستم وا نشد مغیره سر رسید محمد جوادی

با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب میگوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را… گریه زنونه محمد جوادی

با رفتنت خالی مکن دور و برم را پاشیده تر از این مگردان لشگرم را ای نیمه ی مجروح من ای کاشبا تو در خاک بگذارند نیم دیگرم را   بعد از تو ای سرو شکسته تا قیامت از خجلتم بالا نمی گیرم سرم را باور نمی کردم که روزی پیش چشمم از پا بیندازد غلافی همسرم را تو بین آتش رفتی و من گُر گرفتم حالا بیا و جمع کن خاکسترم را هرشب حسن در خواب میگوید مغیره دست از سرش بردار کشتی مادرم را دیروز اگر در پیش طفلانم حرم سوخت فردا بسوزانند با طفلان حرم را از کربلا دیشب صدایی را شنیدم انگار طفلی گفت عمه معجرم را بلند گریه کردن امیر کرمانشاهی

یه ارتباط خاصی باید باشه وگرنه بله همین مجلسم به پا باشه یه چایی بخوریم دور هم به قول اون بزرگوار گفت من اعتراض کردم یعنی چی یه چایی خوردیم روز عاشورا مثلا اون موقع ها رسم بوده جا سیگاری و حالا یه قلیون و ... خیلی من ناراحت شدم روز عاشورا و افتادم تو این وادی ناراحت شدم گفتم یه ذره برا امام حسین گریه کنید اینام ناراحت شدند منم عالم یه قیافه روحانی داشتم ناراحت شدند چایی هاشونم نخوردند رفتند ما اومدیم خوابیدیم امر بر این شد حضرت رضا اومد گفت مجلس ما رو به هم زدی ما هم دلمون خوشه به همین که اینا دور هم بشینن با هم حرف بزنن یه چایی هم بخورند به حساب ما ارتباط خاص منصور ارضی

یه روزی این حاج عباس آقای ما خدا همه پیر غلاما رو حفظ کنه دو تا حرف زد گفت اولا یادتون باشه من که میدونم الان بگن دو تا کوچه باز شده از همین خیابون یکی میره بهشت یکی میره یه روضه ای دیگه من که میدونم همه شما میرید روضه مجلسی که یا الله نمیشه یادتون باشه هنوز بی بی نرفته منی که بزرگ شدم تو روضه هات نگی منو نمیخوای منی که جوونیمو دادم به پات نگی منو نمیخوای زنده ام فقط به عشق کربلات نگی منو نمیخوای نگی منو نمیخوای من کجا برم نگی منو نمیخوای پیش کیا برم من چطور آقا کربلا نرم عشقه عشقه عشقه به والله از تو خوندن مرگه مرگه مرگه به والله بی تو بودن حسین بی تو می میرم نگی منو نمیخوای احمد واعظی

دیدی صبح از خونه میخوای بری بیرون بچه ات میاد گریبانتو میگیره فلان چیز رو از بازار برام بخر دامن خیمه رو که زد بالا از خیمه بیاد بیرون یه دختر بچه کوچولو گفت بابا بغلش کرد ابی عبدالله جونم بابا چی میخوای عزیز دلم گفت بابا خیلی تشنمه اگه بر گشتی برام آب بیار بابا خیلی تشنمه استاد سازگار

هر قامتی که سرو لب جو نمی شود هر صورتی که وجه هوالهو نمی شود هر پادشه که ضامن آهو نمی شود هر کس که نام اوست رضا، او نمی شود در طوس پارة تن احمد بود یکی آری رئوف آل محمد بود یکی ای خلق خاک پای تو یا ثامن الحجج جان جهان فدای تو یا ثامن الحجج قرآن پر از ثنای تو یا ثامن الحجج ایمان بود ولای تو یا ثامن الحجج دین را به جز ولای تو اصل و اصول نیست تهلیل بی ولای تو هرگز قبول نیست گردون هماره دور زند در طریق تو خورشید خشت گوشة صحن عتیق تو با آن همه کرامت و لطف دقیق تو خود را شمرده اند گدایان رفیق تو دستی که دست لطف خدا می شود تویی شاهی که خود رفیق گدا می شود تویی یکسان بود به وقت عطای تو خاص و عام فرقی نمی کند به درت شاه یا غلام سلطان ندیده ام ز گدا گیرد احترام پیش از سلام زائر خود را کند سلام پیوسته دست بر سر زوار می کشی تو کیستی که ناز گنه کار می کشی پاییز بوستان دل ما بهار توست در شهر طوسی و همه عالم دیار توست گل بوسة امام زمان بر مزار توست شیعه به هر کجا که رود در کنار توست مراسم تجلیل استاد سازگار

قدم قدم داره دلم می زنه فریاد با چشم گریون جلوی پنجره فولاد خدا می دونه از خودم هیچی ندارم هرچی که دارمو امام رضا بهم داد یه روز نباشی من که بیچارم هی گره وا می کنی از کارم کرببلامو بده اینبارم امام رضا خیلی دوست دارم روبروی پنجره فولاد گوهرشاد دیدم بابامو که روی خاک حرم افتاد میگفت زن و بچه و خونه زندگیو هرچی که دارمو امام رضا بهم داد خوبیاتو نمی برم از یاد به آبروی پنجره فولاد کربلا چشمم به حرم افتاد گفتم امام رضا خونت آباد امام رضا خیلی دوست دارم پنجره فولاد سعید قانع

ﺩﺭ ﮔـﺮﯾـﻪ ﺧﺮﯾـﺪﺍﺭ ﺗـﺒـﺴـﻢ ﺷـﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎﯼ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﻓﺘﻮﺍﯼ ﺷﯿﻮﺥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺩﻩ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﻣﺴﺖ ﺗـﺮﯾـﻦ ﻣﺸﺘـﺮﯼ ﺧﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﺮﺍ ﺯﺍﺋﺮ ﻣﺸﻬﺪ ﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﯾﮑـﺒﺎﺭﻩ ﭘﯿـﺎﺩﻩ ﻭﺳﻂ ﻗـﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﻧـﻤـﺎﺯﻡ ﻭﺳﻂ ﺭﮐـﻌـﺖ ﻫﺸﺘﻢ ﺳﻤﺖ ﺣﺮﻡ ﻗﺒﻠﻪ ﻫﻔﺘﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺣﻮﺽ ﺣﺮﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﺑـﺎ ﮔــﺮﺩ ﺣـﺮﻡ ﮔــﺮﻡ ﺗـﯿـﻤـﻢ ﺷـﺪﻡ ﺍﺯ ﻋـﻤـﺪ ﺩﯾــﺪﻡ ﺣـﺮﻣـﺖ ﭘـﺮﺷـﺪﻩ ﺍﺯ ﺑـﭽـﻪ ﮐـﺒـﻮﺗــﺮ ﻣﻦ ﺑﭽﻪ ﺷﺪﻩ ﻃﺎﻟﺐ ﮔﻨﺪﻡ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﭼـﻪ ﺩﻟـﻬـﺮﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﻝ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑـﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﺮﻡ ﻗﺪﺳﯽ ﺗﻮ ﮔﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺑــﺎ ﺍﯾـﻨــﮑـﻪ ﺗـﻮﺍﻧـﺎﯾـﯽ ﺍﻭﻝ ﺷـﺪﻧـﻢ ﺑــﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﮕﺮﻩ ﺷﻌﺮ ﺗﻮ ﻫﺸﺘﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ زائر مشهد محسن صرامی