موکب محبان علی ابن ابیطالب کربلا

امام‌حسین ‌روضه های خونگی سلام دلیل خاطرات خوب بچگی ‌سلام امام‌حسین ‌پیرزن های دهات سلام رفیق آدمای مذهبی و لات سلام سلام عزیز همه پسندم سلام رفیق روزای ... حسین آدمای معمولی و ساده حسین اون مریض از‌ پا فتاده حسین‌اونی‌که‌توزندانه‌گرفتار حسین‌اونی‌که‌سه‌شیفت‌میره‌سرکار حسین‌سربازی‌که‌رو‌برجکه‌الان حسین خوب مردم ایران رحمت واسعه ای امام‌حسین‌همه‌ای نماهنگ عزیز همه پسندم علی پورکاوه

خوبه هرجای کربلا جون میدم پای کربلا متولد محرمم متوفای کربلا غم فقط غم حسین ناجی همه حسین برگشتم به زندگی تو محرم حسین آغازم کربلا پایانم کربلا رو به قبله میگم ای جانم کربلا سقف بالاسر کربلا منزل آخر کربلا خونه ی بابامون نجف خونه ی مادر کربلا دم به دم بگو حسین داده آبرو حسین از مادر توون بگیر داد بزن بگو حسین اکسیرم کربلا تقدیرم کربلا پایان زندگی میمیرم کربلا نماهنگ آغازم کربلا حسین ستوده

شیخ جواد بیا اینجا کارت دارم ، بیا بیا اینجا ، بیا اینجا علی بیا اینجا بلند شو بیا اینجا وایسا بزار سرت عمامه رو خودش برداشت تو گودال عمامه رو از سر حسین برداشتن یکی عبا رو برد علی بلند شو بهترین لحظه عمر بابا اینه جوونش قد بکشه بابا بغلش کنه بیا اینجا علی بلند شو آقا بغلش کن این محاسنت گره بخوره تو صورتش روضه جانسوز حضرت علی اکبر علی پورکاوه

شاید من فردا نبودم به این میگن مقطع الاعضاء علی اکبریا نمیرن به این میگن اربا اربا بدن قاسم اینطوری بود... از من بگو به دشمن تلاش بیهوده کرده گلی که آب نخورده دگر گلاب ندارد آخریشو نگفتم تا حالا شاید من فردا نبودم این یعنی علی اصغر سر به یه مو آویزونه حرومزاده نیزه زد تو زمین علی اصغر رو در آورد منو نگاه جلو چشم رباب دست انداخت ... روضه گل های پرپر علی پورکاوه

عشق رویایی اباعبدالله نبض دلهایی اباعبدالله بطلب آقا پای شش گوشه خیلی آقایی اباعبدالله همیشه ذکر تو بوده دلیل ذکر و خروشم یه قطره اشک غمت رو به عالمین نفروشم به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم جان من جنان من ذکر رو زبان من شاه من پناه من ای تو تکیه گاه من

از هرچی پست بدم میاد از مرد مست بدم میاد از اونی که سر تو رو رو نیزه بست بدم میاد بابا عشق منی

اقرا بسم ربک بگو علی کرده عالمو زیر و رو علی وقتی حیدره باطن نماز هستی که نگو بی وضو علی علی یا علی علی یا علی... دنیا اگه نداشتش عمرش رو حیف میکرد با دیدنش ابوذر همیشه کیف میکرد چه دلبری سایه سری تو خط به خط قرآن پیمبری هزارو صد ساله که محشری تو حتی از ثمثالت قشنگ تری

صلابت حیدر یا علی اکبر گرد و خاک کرده به پا شبه پیامبرالله اکبر اکبر اکبر... موذن لیلا محمدی سیما ای جنون مقامت شده معما اکبر اکبر اکبر... ای برگشت مژگان گیسو کمند ای جلوه زیبایی احد چشمان تو شد معراج حسین ای شهزاده‌ و تاج سر علی اکبر آی نقطه ضعف و علت جنونم نظری کن ام لیلا من جوونم ای عزیزم من برات مریضم الهی خونمو تو مقام بریزم

علمدار شام علیها سلام تعالی نسب و عالی مقام ومعنای عشق فقط یک کلام رقیه جان رقیه جان... جان مددی خانوم نوه ی یل بنت الاسدی خانوم زجر نیست مقابلت عددی خانوم نرسید به درک تو احدی خانوم دلبنده پا بسته رقیه است کار دو عالم دسته رقیه است طعنه نزن بر احوال مستان هوشیار هرکس مسته رقیه است

یه چی بگم شاید شب عاشورا نبودم خب شاید امشب مردم خب یه چی بگم اونایی که شب عاشورا میخوان بزنن خودشونو از الان بزنن ببین اصلاً نمیشه صورت معصوم رو چشم تو چشم نگاه کرد اگه خبره باشی باید داد بزنی علی بن مهزیار میگه رفتم خدمت امام زمان نتونستم تو چشمش نگاه کنم که حضرت گفت نمیتونی تو چشم معصوم نگاه کنی میخوام بگم همینطوری بود برش گردوند صورت رو نبینه با زانو نشسته بود رو کمر سر رو گرفته بود بالا هی ضربه میزد هی ضربه میزد جلو چشم رباب و رقیه نمیشه تو صورت امام معصوم نگاه کرد

الصلاة الصلاة وقت نمازه ای اهالی کربلا به اذان شبه پیغمبر آل عبا امام جماعت جناب خون خدا الله اکبر الله اکبر یه اذانی میگه شیطان به هوس میوفته بره ایوون نجف سجده کنه بر حیدر الله اکبر الله اکبر وقتی میگن شبیه جدشه باید گفت چه تماشاییه با عمامه پیغمبر الله اکبر الله اکبر هنر زنگ صوت صداشو برم أشهَدُ أَنّ عَلیاً گفتناشو برم تا جلو باباش یه لحظه راه میره میگه چه مردی شده قدو بلاشو برم

اثر در آثار دین احمد نبود علی ولی الله بین اشهد نبود شیعه نبود اصلا حرف مذهب نبود اگر که در شامات عمه زینب نبود زینب زینب زینب فلک مجنونه زینبه ملک مرهون زینبه زنده کرده اسلام پس خدا هم ممنونه زینبه ای زکیه نور تو با نور علی یکیه محملت منبر مسجد النبیه فاطمه داره میخونه فدکیه به منبر کوفه مثل حیدر برو نائبه الزهرا فتح خیبر برو عقیله السادات دختر فاطمه خودت ابالفضلی امیر علقمه زینب زینب نصرتت بالغ زینبه کوفه اموال زینبه کلامش عینا ذوالفقار امامت مال زینبه ای عقیله به نخ چادرت عالمی دخیله در مناقبت شریکه الحسینی ابن مرجانه به محضرت ذلیله

تو این گریه ات یه آه هم بکش بگو آه حسین جان امام رضا فرمود گفت آه بکش آه حسین جان یه دو سه آه بگو گریه کن امام رضا فرمود کسی براش آه نکشید یا کف میزدن یا هلهله میکردن یا هو میکردن حسین جانم حسین جانم حسین جانم

اگر این است تاثیر شنیدن شنیدن کی بود مانند دیدن بمیرم برات امام حسن هی میگفت نزن مادرمو با لگد نزن ما انقدری بودیم در خونتا رفیقامو نگاه کن دارن میمیرن برات حواست هست به موهای سفید سرم چقدر امسال از گذشته شکسته‌ترم

نوای هر دم نوکر علی اکبر نظر بنما بر این نوکر علی اکبر بر زلفت شدم اسیر هستی بر دلم بصیر لطفی کن به نوکرت علی اکبر کبیر

میگن عاشقی من تصوره با تصورم بغل می‌گیرمت اگه من زیادی کربلا میام خب دلم میخواد همش ببینمت حسین ماندگار... شده دلم بهت دچار عقده شد برام تو رو بغل کنم یه بار اعلی حسینا معلی حسینا بدون تو حاشا و کلا حسینا ای سر پناهم ای تکیه گاهم ای قبله گاهم مصلی حسینا حسین جانم حسین جانم

به باب قبله ات دخیلم به ابروان تو اسیرم بیام جلو حریمت آقا برا نگاه تو بمیرم برات بمیرم شده نجوا به هر محفل ابوفاضل نگاهی بر من سائل ابوفاضل ابوفاضل ابوفاضل ای صاحب علم قمر برمولا تویی ثمر این کلب رو سیاه تو تاسوعا پیشت ببر

پناهی تو تکیه لعنت الله، امیه عزیز حسینی رقیه رقیه سر بند سرمه رقیه هم بال و پرمه رقیه ان شاء الله کرم ابالفضل ما میریم حرم رقیه ای پناه رو سیاها گنبد تو مثل طلاها قلادم از جنس طلاست چون کلب اینجام خونه شاها

نزدیکای زباله بود اومد دو تا سوار دیدن حضرت بهشون یه نگاهی کرد کجا میری گفت کوفه از کوفه چه خبر اون یکی به اون یکی گفت حضرت داره سوال میکنه گفت بگو چه خبر گفت آقا از کوفه همین خبر که سر مسلمو به دروازه زدند پیکرشم به قناره قصابا تو بازار زده بودن بعد میگه حضرت یه نگاهی کرد گریه کرد گریه کرد فبکا بکاء عالیا گریه گریه گفت عباس جان گفت بله همینجا خیمه‌ها رو برپا کن خیمه‌ها رو که برپا کرد گفت عباس جان گفت جانم سیدی گفت بگو حمیده دختر مسلمو بیارن با احترام یه جوری بیارید هول نکنه بچه حمیده رو آوردن حسین بغلش کرد هی دست می‌کشید لای موهاش هی صورتشو دست می‌کشید می‌گفت از این به بعد هر کاری داشتی به من بگیا از اینورم خانم کوچولوها همه قد کشیده بودن بابا داره یه جوری حمیده رو ناز می‌کنه انگار یتیم شده خواهر بزرگه گفت آره رسمم همینه دیگه کسی بابا نداره نازش میکنن جان علی جلو نرید دیگه آره دیگه رسم یتیم بشه کسی نازش میکنن چه نازی کردن چه نازی کردن دختر تو خدایا رفیقام نمیرن مومو نکش خودم میام همه تنم سیاهه بس که زدی همه تنم سیاهه

میشه شب اول محرم نرم در خونه یکی بابا طرف بچش میخواد بمیره یا بچه‌اش مرده اولین نفر میری به مادرش میگی ما رو تو غمت شریک کنا مادر هر کاری داری به ما بگوها رفتن در خونه طوعه مسلم  رو ببرن طوعه اومد بره مسلم گفت نه تو نرو گفت بزار من برم گفت ما از رفتن زن پشت در خاطره خوبی نداریم حالا میخوای بزنی یا من یا خودتو بی‌بی وایساده بود پشت در باردار بود حرومزاده فشار آورد مادر سوختی پشت در مادر سوختی ما رو شفاعت کنی پشت در نوکرات بسوزن برات

یا امام حسین قبلاً تو هیئت می‌گفتیم صدات برسه کربلا الان صدات برسه حرمش ببخش اگه آروم میگم که نشنوه رباب سری به نیزه بند میشه با طناب سیدالشهدا ببین رفیقامون رقیه میره مجلس شراب شب اولمون اینه یا زهرا نیا حسین برات بگم یه عده نانجیب طمع دارن به گوشواره عجیب کسی نشه تو کوچه‌ها آخه من همیشه شب اول محرم می‌خونم اینور اونور می‌زنم حالا که کربلا هم دیگه چی بشه دور هم اینطوری جمع بشیم تیرای حرمله گلوگیره یا اباعبدالله سر علیت نخورده میره خدا نیاره روزی که دست رقیتتم بزن زنجیره

روز عرفه است ارباب ما رو آورده اینجا دور هم که به حال دل رباب گریه کنیم گناهات بخشیده شده اومدی گریه کنی برا ابی عبدالله خیالش راحت بود میگفت حداقل دیگه کسی بچه منو پیدا نمی‌کنه یه وقت نگاه کرد دید یه عده اومدن پشت خیمه‌ها نیزه‌ها رو دارن تو خاک می‌کنن یه وقت دیدن داده رباب بلند شد گفت بچه‌ مو سر نیزه‌ها بردن روضه علی اصغر روز عرفه محمدرضا طاهری

خواهرا بشنوید برادرا بشنوید ببینید کجا بودید حضرت فرمود رفاعه میترسم مردم ترک حج کنند میترسم مردم دیگه مکه نرند وگرنه به تو میگفتم روز عرفه تو کربلای حسین چی میگذره رفاعه عرض کرد آقا میشه یه خورده چون حضرت فرمود میترسم قبل از اینکه خدا نگاه کنه به زائرای خودش در صحرای عرفات اول نگاه میکنه به زائرای حسینش در کربلا عرفه در کربلا شیخ مهدی حسن آبادی

چشات قبلمه تو لیلای لیلا بگیر دستمو نگاه کن تو برما ندای لب مجانین همینه سلام علی حبیبی حسینا صدو بیست و هشت بار فدای تو میمیرم من تو کربلای برای تو همه عالم شده گدای تو زیبا حسین لیلا حسین امیر دل حسین نوا حسین

مجلس مامون نشسته امام رضا یهو اباصلت میگه دیدم آقا دست پاچه بلند خارج شد چند لحظه بعد برگشت بهش گفتم آقا کجا رفتی فرمود یه قولی به سلمونی نیشابور داده بودم رفتم بالاسرش موقع جون دادن پیکر آقا رو غریبونه داشتن میبردن تنها داشتن میبردن عروسی بود ظاهرا رسیدن زن های نوغان پرسیدن اینجاچه خبره این پیکر کیه اینقدر غریبونه میگفتن علی ابن موسی الرضا باریک الله به این زن ها آمدن پیش شوهراشون مهرمون حلال تا آخر عمرم کنیزی تون میکنم اجازه بدید بریم تشییع جنازه علی ابن موسی الرضا آقا را غریب نبرن آقا هرچی گل برا عروسی آورده بودن ریختن رو تابوت امام رضا تابوت زیر گل ها مدفون شد نمی دونم اینجا کدام طرفی برم یه دلم میگه به این مردم بگو یه پیکریم تو قتلگاه زیر سنگا مدفون شد آقا خودت فرمودی ان کنت باکین لشی فابک للحسین به هرچی خواستی گریه کنی رو پیکر شما گل ریختن رو پیکر جد شما سنگ ریختن آقا از گل تا سنگ شیخ مهدی حسن آبادی