موکب محبان علی ابن ابیطالب کربلا

قال مولانا الرضا مهیج الاحزان کربلا إنَّ یَومَ الحُسَینِ أقرَحَ جُفُونَنا أسبَلَ دُمُوعَنا ریان ابن شبیب تو کربلا پیچیده بود بوی سیب فاطمه می‌گفت حسین غریب ریان ابن شبیب افتاده بود گیر یه مشت نانجیب عمه‌ ی ما می‌خوند امن یجیب ریان ابن شبیب جد ما رو غریب گیر آوردن ریان ابن شبیب آب و واسه حبیب دیر آورردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد حسین پیر شد قال مولانا الرضا محمدرضا نوشه ور

امام رضا تو لحظه های آخر غصه پیراهن نداشتی آی امام رضا تو جوون قطعه قطعه ندیده بودی آی امام رضا تو بچت رو دست نگرفته بودی آی امام رضا کسی لحظه ی جان دادنت خنده نمیکرد ته گودال حسین زبونم لال حسین یه نفر گفت بهت باخنده کیف احوال حسین پدرت ساقی کوثرت بهت آب بده تشنه ایی بگو مادرت بیاد بهت آب بده نوشتن حسین هی زبان میگردان هی خاک وارد دهنش میشد یا اباعبدالله تا دلت بخواد نیزه هست حسین دیدی آخر دل خواهرت شکست تو بگو مظلوم حسین غریب گودال امین قدیم

یا امام رضا اومدم رزق محرم بگیرم برگردم اومدم یادم بدی چطور سیاهی بزنم برای جدت غریبت دلم شکسته و در سينه ام نوايي نيست به بي نوایی من هيچ بينوایی نيست تمام زندگي من تويی امام رضا اگه زندگیم نبودی نصف شب اینجا چیکار میکردم آقا از زار و زندگیم زدم فرسنگ ها راه اومدم زندگیمو ببینم امام رضا تمام زندگی من تویی امام رضا من عاشق توام در این ریایی نیست یکی به گوش دلم در میان صحنت گفت به با صفایی این آستانه جایی نیست اگر چه غرق گناهم ولی خبر دارم تو آبروی کسی را نمی بری آقا دامن آلوده و بار گناه آورده ام گر چه آهی در بساطم نیست آه آورده‌ ام هر چه بودم هر که هستم بر کسی مربوط نیست بر امام مهربان خود پناه آورده‌ ام پناه گناهکار مهدی لیثی

رفقا دورتون بگردم غدیر رو خیلی جدی بگیرید خیلی خیلی جدی بگیرید ریشه ی تمام فسادهای عالم در فراموش کردن و انکار غدیره امام رضا علیه السلام به ابی نصر بزنطی فرمود فرمودند خدا در ماه مبارک رمضان دم افطار هزار هزار بنده رو از آتش آزاد میکنه من تو کتم نمیره که کسی شب قدر که خیر من الف شهره به نص قرآن بیاد بشینه جوشن کبیر رو بخونه صد بند هر بندی رو با ده اسم خدا رو صدا بزنه ته هر بندم الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب بعد ثقل اکبر قرآن رو روی سر بگیره شروع کنه به قسم دادن بک یا الله به محمد به علی به فاطمه با الحسن بالحسین هر کدومی ده بار ته این پروسه خدا بگه خب من نمیبخشمت اصلا تو کت من نمیره از اون کریم و بزرگی که من میشناسم نبخشیدن بر نمیاد بعد روایت میفرماید شب عید فطر هر چی که خدا تو ماه رمضون دم افطار دم سحر شبهای قبل بخشید همون اندازه رو شب عید فطر خدا از آتش دوزخ آزاد میکنه افطار سحر شبهای قدر ماه مبارک هرچی که خدا بخشید همون اندازه رو شب عید فطر از آتش دوزخ آزاد می کنه بنازم به تو یا علی بن موسی الرضا امام رضا به ابی نصر بزنطی فرمود خدا هرچی در ماه رمضان شبهای قدر بخشید همون اندازه رو شب عید فطر بخشید دو برابر اون تعداد رو صبح عید غدیر به احترام امیرالمومنین از آتش جهنم آزاد خواهد کرد هرچی جون داری هرچی مولا رو دوست داری هرچی ولایت امیرالمومنین تو دلت رخنه کرده تو دلت نشسته بلند یک صدا سه مرتبه بگو یا حیدر عظمت غدیر شیخ مهدی حسن آبادی

میگه وارد حرم امام رضا شدم دیدم یکی داره وضو میگیره اما وضوش کاملا اشتباهه رفتم ایراد کردم وضوت اشتباهه دیدم اصلا به زبون ما صحبت نمیکنه گفت من امریکایی ام ساکن اینجا نیستم من خلبانم گفتم حرم امام رضا چیکار میکنی گفت من خانمم مریض بود دکترای عالم رو گردونده بودم به دردش علاج نمیشد یه روز میخواستم برم سمت کارم ما یه مدیر فرودگاهی داریم به نام عماد اومد بهم گفت خیلی پکری گفتم آره خانومم مریضه شیرازه زندگیم بهم ریخته اگه مادر خونه مریض بشه سکان دایره خونه بهم میریزه میگفت صحبت کردیم و رفتیم چند روز بعد عماد منو دید گفت فلانی برنامه پروازیتو نگاه میکردم تقریبا دم دمای صبح از آسیای شرقی میخوای عبور کنی هرجا دیدی از زمین دارن آسمون رو روشن میکنن بدون حرم امام رضای ماست حرف دلتو بهش بگو گفت زیاد اعتنا نکردم اما دل تو دلم نبود اون ساعتایی که عماد گفته بود دیدم آره دارن از زمین آسمون رو روشن میکنن سرمو انداختم پایین گفتم آی امام رضای عماد من خانومم مریضه اگه میشه به منم یه نگاهی بکن گفتم و رد شدم تا اینکه پروازم نشست دیدم تلفن پشت تلفن برداشتم دیدم خانممه صدای گریه میاد از پشت تلفن گفتم چیه چه خبره گفت نمیدونم کجای عالمی اما الان یه آقایی اومده بود خونمون بهم گفت به صاحبت بگو به عماد سلام برسونه اگه هرچی از این مشتریا داره بفرسته در خونه من نگاه میکنم آی امام رضای عماد منم اومدم حرف دلم رو بهت بزنم امام رضای عماد مهدی لیثی

امام رضا نگاه کرد خواهرم معصومه جوادم رو بگیر بچه دستاش رو طوری دور گردن من حلقه زدن اشک میریزن من از شما سوال می کنم جواد الائمه تشنه بود جواد الائمه گرسنه بود نه به قرآن نه نه نه جواد الائمه ترسیده بود نه نه نه همچین که از بغل امام رضا اومد عمه ها یا امام رضا دخترهای موسی ابن جعفر جواد رو دست به دست میدادن میبوسیدن قربون اون دختری برم که دید دستش رو گردن باباش کرد هم گرسنه بود هم تشنه بود یه کاری کرد بابا رو نشوند رو خاکا و جلس علی التراب نشست رو خاکا دستاشو گردن ابی عبداالله کرد دست بابا رو گرفت گفت بابا دستا تو بیار موهامو لمس کن ابی عبدالله بنا کرد موهاشو لمس کردن چه فایده ای لمس کردن این مو ها گفت بابا فردا این موها پریشانه بغل بابا محمد نوروزی

پاشو ببینم پاشو بیا اینجا بیا قربونت برم دست بابا رو گرفت گفت بابا دستاتو بیار موهامو لمس کن ابی عبدالله بنا کرد موهاشو لمس کردن گفت بابا چه فایده این لمس کردن این موها گفت بابا فردا این موها پریشانه دست هاشو که تو موهاش کرد گفت بابا یادته دختر مسلم رو بوسیدی میشه یه بوسه هم... همچین که لباشو گذاشت روی گونه هاش اون دختری که له له یه بوسه داشت صدا زد بابا صورتم سوخت لبت را بردار چقدر لبات داغه بابا بابا موهامو لمس کن محمد نوروزی

من آرامش دارم کنج صحن گوهرشاد تو از پنجره فولاد تو کربلامو گرفتم تو خیلی آقایی تو رئوف آل طاهایی عمری با تو توی تنهایی حرف دلم رو گفتم آقای من دنیای من ای مرهم دردای من سلطان علی موسی الرضا ... نماهنگ من آرامش دارم محمدرضا نوشه ور

من که ازاین آدما هیچ خیری ندیدم دورهمه به خاطرت یه خط کشیدم هر کی رسید بهم می گفت حیف جوونیت تو شاهدی امام حسین دیگه بریدم زخم زبون تحملش سخته همیشه قلبم ازاین کارا شده ریشه به ریشه هرجور بخوای حساب کنی دوروزه دنیا میگذره و ثانیه هاش خاطره میشه دنیا برام نقشه ها داره دست از سرم بر نمی داره بیا دوباره بهش بگو این پیش ما آبرو داره گرفتارا صداش بزنن تنهاهای عالم صداش بزنن ما به غیر از شما کسی رو نداریم یا ابا عبدالله عزیزمن امام حسین نماهنگ عزیز من امام حسین حسن رضاقلی

شنبه ها که میشه با ام البنین کار دارم نا امیدی واسه چی وقتی علمدار دارم هرکسی  عکسی رو زده به اتاقش منم عکس تمثال اباالفضلو رو دیوار دارم یا ابوفاضل آقای من در کلاس عاشقی  عباس غوغا می کند در دل هر عاشقی عباس  مأوا می کند گر کسی خواهد رود در مکتب عشق حسین ثبت نامش را فقط عباس امضا می‌کند شفا مریضا گرفتارم گرفتارم اباالفضل گره افتاده بر کارم اباالفضل این حرف دل یه ارمنیه یه حرفی زده خیلی شنیدنیه میگفت تو حرم به صاحب علم عزیز دلم نازت کشیدنیه دلم به غمش بسته امیدم اباالفضله قشنگ ترین اسمی که شنیدم اباالفضله کسی که میدونه چی کشیدم اباالفضله نماهنگ کلاس عاشقی علی پناهی

رسالت احمد ولایت حیدر اسجدوا به نور زینب المنور زینب‌ زینب رشادت ساقی صلابت مادر اسجدوا به نور زینب المنور زینب‌ زینب زینب داره میره رو محملش انگار رفته حیدر رو دلدلش شامم خیبره حیدر زینبه انگار که یزید اینجا مرحبه انقلابه آره انقلابه ذوالفقاره عقیله همین حجابه توی قلبه دشمن اضطرابه شمه‌ی فاطمه و ابوترابه انقلابه آره انقلابه علی پناهی

همه این کاغذایی که دست منه التماس دعاست ها همشونم گفتن دست جمع دعا کنید من همه اینا رو میبرم بعد روضه میریزم تو ضریح اباالفضل یکی پیغام داده دو تا جوون دچار سوختگی شدید شدن براشون دعا کنید اصلا این زمین زمینه سوختنه هر کی پاشو تو این زمین گذاشت اول جگرس سوخت روز عاشورا آتیش زدن خیمه هاشو التماس دعا سید وحید مصطفوی

شیخ جواد آورده میگه گم شده داره گریه میکنه بابا این الان زود پیدا میشه آقا یه بچه اینجا گمشده بغل آقا شیخ جواد نوری پدر و مادرش این بچه داره دق می کنه پسره وا  پسر هم میگه بابا من بابامو میخوام گفتم با … حواست به منه یا  تو هم دلت شوره این بچه رو میزنه نترس اینجا کسی گم نمیشه اینا چشمشون بعده رقیه ترسیده نمیزارن کسی گم بشه جوری زد غش کنم چون میخواست خواهشم گم شدن کودک در بین الحرمین علی پورکاوه

خونوادگی به تو وصلیم ما رو پایه همین اصلیم زیر منت کسی نیستیم سر سفره اباالفضلیم باب حاجاته ته کراماته خاک پاش بودن مایه مباهاته نه تو کارش نیست اصلا این از محالاته آخه قمر بنی هاشمه و عموی ساداته ساقی اباالفضل من مشتاق تو یار عراقی اباالفضل محکومه هر کسی به فراموشی اما میرن همه فقط تویی باقی اباالفضل اباالفضلیم الحمدلله هر دفعه که خالی شد دستم به ضریح تو گره بستم من یه حالی با تو دارم که اسم تو میاد وسط مستم دم اباالفضله باز دم اباالفضله پسر حیدر محترم اباالفضله صاحب جود و ذوالکرم اباالفضله ستون خیمه گاه و صاحب علم اباالفضله مولا اباالفضل ما قطره ایم و حضرت دریا اباالفضل فرمانروای عالمی و تحت امر فرماندهی زینب کبری اباالفضل اباالفضلی ام الحمدلله نماهنگ ساقی اباالفضل حسین خلجی

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم چشمامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم آقا من خودم میدونم لایق این حرفا نیستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه خستم اما از شما چه پنهان از اهل زمونه خستم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی آقا جون من همونم اون دیوونه منو می شناسی آقا جون من همون همون دیوونه تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه واسه عشق تو هلاکم این خطم ، اینم نشونه واسه عشق تو هلاکم این خط و اینم نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلا تو تا نبینم آروم و قرار ندارم کربلاتو تا نبینم آروم و قرار ندارم یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات فدای خشکی لبهات کودکی که بین الحرمین رو بهم ریخت

حضرت لایتناهی سر بدم واست الهی خدایی خیلی تو ماهی عکستو میبینم غصه هام کم میشه بی حرمت دنیا اسیر غم میشه تا پامو میزارم روبرو ایوونت به طور خودکار هی کمرم خم میشه واسه منی که با تو طرفم علی عشق جون دادن پاتم هدفم علی تا ازم میپرسن اصالت منو به همه میگم که اهل نجفم علی اهل نجفم علی پناهی

شب ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام در بین الحرمین کربلا مولودی ولادت امام حسن علیه السلام موکب محبان علی ابن ابی طالب کربلا با نوای ذاکرین اهل بیت علیهم السلام گلباران بین الحرمین ولادت امام حسن

آه ریان بعد اسمش بنویس عطشان آه ریان جد ما به خاک و خون غلطان آه ریان بگو برگه برگه شد قرآن شیب گوداله و شاه بی ردا وا محمدا عمه جان رو به مدینه زد صدا وا محمدا این حسین توئه که شده فدا وا محمدا توی کربلا پیچیده این ندا وا محمدا آه ریان ناله میزنم براش از جان آه ریان حتی از شریعه خورد حیوان آه ریان جلو چشمامه همین الآن میزنه سنان جدا شمر جدا وا محمدا انگاری کردن به قنفذ اقتدا وا محمدا آه ریان نریمان پناهی

پس یه دلیل قرآنی داریم آیه پنج سوره قصص که اربعین زمینه و مهیا کننده اون امت نمونه‌ای می‌شود پیاده‌روی اربعین صدها سال ادامه دارد مرحوم شیخ کافی میگه پتجاه سفر پیاده اومدم اربعین ولی جمعیتون چقدر بود ده نفر بیست نفر پنجاه نفر خیلی بودیم دویست نفر آیت الله العظمی تبریزی استاد بزرگوار ما عاشق جواد فرمودند من ده‌ها بار سفر از نجف تا کربلا اومدم ده نفربیست نفر پنجاه نفر امته نمیشه که بیست نفر که نمیشن یک دفعه دید که تا صدام سقوط کرد این پنجره باز شد در مهمونی باز شد سفره پهن شد علمه ظهور استاد ماندگاری

ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین امضای تو بود رفتم اربعین برگشتم دوباره همسایه سلام اشکای منو ببین همسایه هم‌سفرِ مشایه تو بهترین روزای زندگیمو ساختی صدام زدی انگار به اسم می‌شناختی خلاصه ممنون آقا دو ماه سینه می‌زدیم با چشم گریون آقا خلاصه ممنون آقا دیدی ثمر داد اشکای مادرامون آقا خلاصه ممنون آقا سلطان امام رضا جان ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین محمدرضا نوشه ور

عشقت تو وجود من زد ریشه امام رضا هرکی جایی راحته، من پیشِ امام رضا جز تو مَحرَمِ دلم کی میشه امام رضا واسم فقط تو می‌مونی حال دلم رو می‌دونی میگن به تو آقایِ درد و دلایِ پنهونی ای پناه من، امید راه من تکیه دادم به ضریحت، تکیه‌گاه من اینجا به گفتن اصلاً نیازی نیست حالمو می‌فهمی تو از نگاه من امام رضا جانم هر لحظه یاد تو می‌افتم امام رضا مهدی رعنایی

خیلیا بهت پیام دادن حرم امام رضا مریض داریم یالا من نمی‌دانم چرا هر وقت که تب می‌کنم مادرم پا می‌شود رو به خراسان یا امام رضا ممنونتم خیلی از این رفیقای من اربعین نتونستن برن کربلا اما اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هم هست الحمدلله از راه دور دست تمنا گرفتم عمریست در حریم تو مائوا گرفته ایم دستان خویش به سوی تو بالا گرفته‌ایم هرچه گرفته‌ایم ز زهرا گرفته‌ایم اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هست علی پورکاوه

بالا سر امام حسن همه جمع بودند علیا مخدره قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دید ابی عبدالله برش داشت دوباره زینب قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دوباره ابی عبدالله برداشت گفت داداش چرا نمی‌ذاری بچه‌اش رو سینه‌اش باشه از رسول الله شنیدم اونی که داره جون میده یه دکمه هم سنگینی می‌کنه نمی‌خوام سینه داداشم سنگین یا مظلوم سینه‌ات جای سرم بودخرابش کرد قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن علی پورکاو

دو تا ابالحسن دو تا سلطان یکی عراقه و یکی ایران یکی شاه نجف یکی شاه خراسان آغاز ولایت از ابالحسن علی تکمیل ولایت با ابالحسن رضا در ذکر دمت بگو دائما علی در بازدمت بگو دائما رضا شد شاه عجم شهزاده ی توس شد شاه عرب سلطانِ نجف والله نبود بالله نبود تالله نبود در سفره ی ما جز نمک مشهد و جز نان نجف دو گنبد طلا دو تا ایوان دو تا عمارت ملک دربان ایوان نجف ایوان خراسان معیار حلالزاده ها حب علی معیار حلال لقمه ها حب رضا در قصه ی عشق ابتدا حب علی در قصه ی عشق انتها حب رضا هرکس نفسی دیوانه شده در مسلخ عشق پروانه شده والله قسم بالله قسم تالله قسم دو تا ابالحسن دو تا سلطان یکی عراقه و یکی ایران دو تا اباالحسن دو تا سلطان امیر کرمانشاهی

وﻗﺘﻰ ﻣﻴﺸﻰ ﺧﻴﺮه ﺧﺐ زﺑﻮن ﻣﻴﮕﻴﺮه دﺷﻤﻦ ﻣﻴﮕﻪ اﻟﺪﺧﻴﻞ اﺑﻮﻓﺎﺿﻞ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﺎﺷﻢ و در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﻛﻨﻢ ای ﭘﻬﻠﻮان از ﺗﺮسشان ﻣﻦ رزم ﺧﻮﻳﺶ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ام اﺻﻠﺎ که من ﻏﻠﻄ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻳﺰﻳﺪ را را ﮔﻮش ﻛﺮده ام ﺣﺎﻟﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ آﻗﺎ اﻣﺎن ﺑﺪه ﻣﻦ ﻣﺮده ام ﺑﻪ ﻣﺮده ی ﺑﻰ ﭼﺎره ﺟﺎن ﺑﺪه ﻫﺎی اﻟﻔﺮار ﻗﺎﺗﻞ ﻛﻔﺎر ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻏﻮﻏﺎی ﺧﻴﺒﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻜﺮار ﻣﻴﺮﺳﺪ دارد ﻫﻤﺎن روز اسفبار ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺳﺮدار ﻣﻰ رﺳﺪ دل دار ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﻋﻠﻢ ﺑه دوش ﻋﻠﻤﺪار ﻣﻴﺮﺳﺪ وقتی میشی خیره حسین طاهری