ام ابیها قم

مستنصر همین اندازه ببینید سخت‌گیری به علویین و شیعیان یکی از نامه‌های نوشته به بصره نامه به مصر نوشته به محکمه قاضی اگر دو نفر آمدند یکیشون علوی بود محب اینها یکی از ما بود اول حرف کسی که غیر علویه گوش کن طبق اون نظر بده به علوی اصلاً اعتنا نکن کسی زن بهشون نده کار بهشون نده این در زمان منصورم بود زمان متوکلم زن‌های بنی هاشم که می‌خواستن نماز بخونن نمازی لباسی که ساتر عورت باشه همشون در یه وقت نماز نداشتن انقدر سخت گرفته و در کشت و کشتار که غوغا اولاد حسن بن علی یه نمونه رو ببینید ابن سکیته شب پنجم ماه رجب شب شهادت این بزرگواره ابن سکیت یعقوب ابن اسحاق این اصالتش خوزستانیه مال دورق اهوازه ابن سکیت از بسکیم ساکت بود معلم بچه‌های متوکل بود معید و معتز لعنت الله علیه مثل شب پنجم صفر یا غروب چهارم ابن سکیت نشسته بود گفت این دو تا بچه من رو بیشتر دوست داری یا حسنین علیهم السلام گفت قنبر خادم علی بن ابیطالب علیه السلام نزد من احب است از تو و دو تا بچه‌هات گفت زبانش پشت سرش را در بیار سخت گیری بر علویان استاد بندانی

چه گوهری داره ام بنین چه هنری داره ام بنین شیر نری داره ام بنین چه قمری داره ام بنین ملكا ذكر تو گویم كه تو پاكی و خدایی تو نماینده ی فضلی تو سزاوار ثنایی چه بگویم به جلالت تو یل کرب و بلایی یا ابالقربه پسر حیدر کرار تویی یا ابالقربه مرحبا شیر جگردار تویی یا ابالقربه غیرت الله علمدار تویی یا ابالقربه یا ابوفاضل چه گوهری داره ام بنین مجید رضانژاد

تا قیام قیامت فقط همینو بگرییم یه ملعونی با جام شراب تعارف حجت خدا کرد میخوام عرض کنم مولای تو اون مجلس عمه‌هات نبودن تو اون مجلس خواهرای کوچکت نبودن آقا تو اون مجلس شراب سر پدرت جواد الائمه نبود آقا اهل و عیالت رو کسی تو اون مجلس به طناب نبسته بود اما زین العابدین جدت می فرماید اینا را به طناب ریسمان بسته بودند مرحوم آقای ذهنی می نویسه چهارصد نفر سران حکومتی و لشکری و کشوری و سفرای خارجی دو طبقه نشسته بودند زن و بچه هم وسط به طناب بسته گرسنه و تشنه کتک خورده زن‌های رقاصه می‌رقصیدند آوازخوان آواز می‌خوندن نوازنده‌ها می‌نواختند بعدم یزید شروع کرد به بی ادبی کردن تو اون مجلس عمه‌هات نبودن استاد بندانی

حضرت رو آوردن برا بی احترامی به حضرت حضرت یه روز پشت دروازه‌ها نگه داشتن حضرت رو بردن تو خرابه ها تو سرای گداها بی احترامی کنن به حضرت وقتی حضرت به شهادت رسید سامرا به هم ریخت مردم اومدن هزاران نفر در تشییع جنازه حضرت شرکت کردن قیامتی شد بیست دو سال بیشتر نداره امام هادی علیه السلام برای این جوون مردم گریه کردن میگه دیدم امام حسن عسکری پا برهنه دنبال جنازه داره می‌دوه گریبان چاک میزنه هی به سر میزنه هی به سینه میزنه خورده گرفتن از شما بعیده در شان شما نیست تعبیر از منه حضرت فرمود موسی بن عمران ببین چه کرد من چطور گریه نکنم چطور ناله نزنم می‌خوام بگم آقا جان الحمدلله مردم اومدن چه تشییع جنازه‌ای اما زینب نگاه کرد بدن برادر بی غسل و کفن روی زمین افتاده بی احترامی به حضرت مهدی سلحشور

حضرت با اون حال بردن تو مجلس ملعون وقتی رسیدن که ملعون داره شراب می‌خوره به حضرت شراب تعارف کرد مگه غم بالاتر از اینم میشه گفتند شراب و دلت ای ماه کجا رفت از مجلس بغداد سوی شام بلا رفت لب پاره شد و ناله ی زینب به هوا رفت خون از گل روح ز جان اُسرا رفت شد مجلس اغیار همان بزم خرابه وقتی که سر افتاد به دامان ربابه دلت ای ماه کجا رفت مهدی سلحشور

جای ولی الله کجا بزم شراب است یه نیمه شب اومدن ریختن تو خونه امام هادی علیه السلام تصور کن اصلاً امام نه پدره وقتی چهار تا اراذل و اوباش نیمه شب بدون اجازه بی‌ادبانه در خونتو شکوندن از بالای بام ریختن بابا تو بی‌ ادبانه از خونه بردن بیرون چه حالی پیدا میکنی صدها هزار مثل پدران ما فدای یه تار موی امام هادی بی‌ ادبانه ریختن تو خونه امام هادی میگه وقتی اومدیم دیدیم حضرت رو خاکا نشسته هیچ زیر پای حضرت نیست داره قرآن می‌خونه گریه می‌کنه حضرت با اون حال از خونه بیرون کشیدن الحمدلله زن و بچه‌اش نبودن نگاه کنن ریختن تو خونه امام هادی مهدی سلحشور

درختي کاشت پيغمبر علي پيوند زد آنرا حسينش گشت ميراب و شد آخر باغبان زينب فاتح شامات یا زینب یا ذلکرامات یا زینب حضرت حق با خلق تو کرده مباهات یا زینب عمه جان مدد وقار زینبه حضرت علیا مخدرات زینبه محور اصلی کائنات زینبه علت قبولی صلاه زینبه حیا زینبه شافع کل حسینیا زینبه برق چشمان علی ضیا زینبه بعده یا حسین همیشه یا زینبه قیامت زینب رشادت زینب همه حیران از کلامت زینب شجاعت زینب شهامت زینب و گفتن از تو عبادت زینب فاتح شامات یا زینب مجید رضانژاد

آه و واویلا که شد موی عمه‌ام سپید بی‌برادر گشته قامتش از دم خمید کوفیان سنگش زدن خواندن او را خارجی عمه زینبم کجا این همه بی حرمتی صوت قرآن می‌رسد از فراز نیزه‌ها از لب و دندان به نی می‌چکد خون خدا می‌وزد بادی بر آن گیسوانه پر گداست خواب زینب را گرفت آن دو چشم نیمه باز در میان هلهله گشتم از عمه جدا تازیان بر من زدن کوفیانه بی‌حیا آخ دستشان سنگین بوده بر رخت سیلی زدن آه و واویلا مجید رضانژاد

این صدای اذان اکبره اکبری که شبه بر پیمبره این صدای اذان دلبره محشره اون از تبار حیدره چه نمازی چه اذانی چه امامی چه جمالی بی قرین علی اکبر دلنشین علی اکبر من غلام حسینم همچنین علی اکبر از میان خلائق بهترین علی اکبر گفته حضرت اعلی آخرین علی اکبر این صدای اذان اکبره مجید رضانژاد

پا شد عمه سادات اون خطبه رو خواند زن های رقاصه نشستن آواز خون ها به گریه نشستن نوازنده‌ها دست کشیدند یزید گفت چه کنیم منصوب به حضرت رضا علیه السلام جلوی یزید یه میز بود روی میز بساط شطرنج و شراب زیر میز تشت طلایی رو تشت دستمالی بافت مصر بود خم شد اینو کشید جلو دستمالو برداشت یا فرج الله ثُمَّ دَعا به خیزران گفت غلام چوب خیزران رو بیار خم شد بزرگترا فاطمیات جلو وایستادن بچه ها نبینن به کجا میزنن چه می‌کنه اما یزید ملعون یه کلامی گفت این بچه‌هام به سر و سینه زدن فهمیدن گفت حسین شنیده بودم دندان‌های زیبایی داشتی دست برد گریبان چاک زد خیزران در برابر زینب استاد بندانی

اولین خلیفه عباس اینهام از نسل این هاست گفت بهترین و لذیذترین غذا الان خوردم رو بدن این یحیی هیجده ساله شهیدش کردن  قبرش در افغانستانه اطرافش که  شیعه ها اربعین برن اونجا اما این یحیایی که عرض می‌کنم یحیی بن عمر بن حسن بن زید بن علی بن الحسین نوه نتیجه است ایشون ملا بود فقیه بود سن بالایی داشت خیلی موالی هم داشت قیام کرد بغدادم پر شیعه خلاف ذالک و حرکت ایشون در بغداد شهید شد تمام شیعه ها گرفتند از کوفه به بغداد یکی از کاراشون ریز کسی تند نمی‌رفت گردنشو می زدن تازیانه جدا یک مقدار سریع سرباز ها می گفتند وسط راه نرسیده به بغداد نامه از معتمد عباسی اومد که اینا آزاد یعنی با تازیانه اینا رو میزدن زنده میموندند یکی از کار های دوران امامت امام هادی علیه السلام که خلفای جور میکرد بقیه اش فکرشو بکنید در مدینه چقدر کشتن حساب کتاب نیست اما عظمت امام هادی علیه السلام آقام تو پادگان نظامی عسکریین برای اینه هرکی میرفت وارسی میکردند در رجال داریم فلانی به عنوانی که خیار می‌فروشه سوالات زیر طبقه رو سرش میذاشت میرفت ماموران بدنشو وارسی می کردند عوارضشون از خیارا میگرفتن طبق قاعده دیگری میگه تو روغن زیت انداختن ظرفی پوستی نوشته بودند پیچیدم روغن فروش رفتم امام مهر کردند جواب رو خفقان دوران امام هادی استاد بندانی

صبح خلقت که خدا حضرت آدم را ساخت دم در بود مسیحا که علی دم را ساخت اولین روز علی بود و نبی بود و خدا دومین روز علی قبله عالم را ساخت از اضافات گلش مالک اشترها ساخت او خودش صبح ازل قنبر و میثم را ساخت برهمه ما خلق الله رییس کل بود اولش ما که نبودیم ولی دُل‌دُل بود یاعلی یاعلی... صبح خلقت مجید رضانژاد

سامراء گفتی دلم بیچاره شد یا به صحرا پا گذاشت آواره شد سامرا می گی دلم گل می كنه به دو تا امام توسل میكنه سامراء بیگانه از هر شادیه سامراء قبر امام هادیه شنیدم شبونه ریختند تو خونش اومدن به هم زدن آشیونش شنیدم قبرش و كندن پیش روش كاسه ی زهرو گذاشتند روبروش شنیدم درد دلش بود بی حساب شبونه آوردنش بزم شراب بعد اون بزم شراب با سوز و درد یاد عمه زینب و حسین مدد سامرا گفتی دلم بیچاره شد مجید رضانژاد

همه جای جنان رد پای علی شده دلخوشی ام به عطای علی سر و جان و تنم به فدای علی دل من شده مست ولای علی میگیرد آسمان نور از نور نجف من مستی میکنم با انگور نجف سر مددی علی علی سرور مددی علی علی جان مددی علی علی سلطان مددی علی علی شمس و قمر علی علی تابنده گوهر علی علی شاه ولا علی علی گویم همه جا علی علی همه جای جنان رد پای علی مجید رضانژاد

تو آینه داری و کلام تو گهر بار در وصف تو ماندند چه گفتار و چه اشعار حقا که زلالی و نجیبی و نسب دار بر شیر ندارد اثری زوزه ی کفتار درعالم از این نکته هزاران اثر افتاد با آل علی هر که در افتاد ور افتاد بیراهه نرفتیم اگر هادی ما اوست ذکر ولی الله همان جلوه ی یا هوست چون شیشه ی عطری که به یک واسطه خوشبوست در چنته ی ما نیست به جز مرحمت دوست العبدُو ما فی یده کان لمولاه ازبرکت خورشید کند جلوه گری ماه تو آینه داری و کلام تو گهر بار مهدی سلحشور 

شبایی که بچه‌هاشو دور بستر جمع می‌کرد می‌گفت من دعا می‌کنم شما آمین بگید بچه‌ها توقع داشتن مادر برا خودش دعا کنه اما می‌دید یکی یکی همسایه‌هایی که در حقش بدی کردن اول دعا میکرد مادر جان خودت این همه محتاجی نحیفی لاغری تو بستر بیماری افتادی خودتون رو اول دعا کنید فرمودن اول همسایه‌ها رو باید دعا کرد از اون روز ما رو دعا کرده که الان سر سفره این خانواده نشستیم چطور باید شکرشو به جا بیاریم دعای مادر مهدی سلحشور

الله اکبر از هیبته اباالفضل جاوید و پاینده دولت اباالفضل هم پایه ی عرش قامته اباالفضل یل ام البنین داره میاد برا فتح مبین داره میاد عمر سعد میگه انگاری امیرالمومنین داره میاد رزمنده ی دلاور عباسِ حیدر جنگآور مظفر عباسِ حیدر ذکر سر زبونش لعن سقیفه میزد به دل لشکر عباس حیدر الله اکبر از هیبت اباالفضل مجید رضانژاد

از غم بنالم  عشقت مدالم، ای قیل و قالم گنج قارون نمی‌خوام دوا درمون نمی‌خوام اسمم روی تابلو تو خیابون نمی‌خوام من تو رو می‌خوام حسین، من تو رو می‌خوام اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ این افتخارم جز تو ندارم هستی غمخوارم شدم عمری وبالت آرزویم وصالت مادرم گفت عزیزم شیر و کردم حلالت تویی تقدیرم حسین بی تو میمیرم حسین اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ عشقت مدالم مجید رضانژاد

مگه اجازه میدن به کسی به همین راحتی بگه یا ام البنین یه وقت بخل نکنیا هی بگو یا ام البنین بگذریم از اینکه بعد از کربلا تا بهش می‌گفتن ام البنین می‌زد زیر گریه می‌گفت دیگر به من ام البنین نگویید زیرا که من دیگر پسر ندارم دیگر به من ام‌ البنین نگویید امیر حسینی

دیدی این مادرای شهدا میگه که من تا دیدم من زودتر از همه فهمیدم بچه‌ام شهید شده وقتی که تیر خورد به قلبش قلب منم تیر کشید دیدید ای جوان مرده کمی هم از جوان خود بخوان می‌رسد هی وا حسینت پشت هم ام البنین در مدینه بودی اما این سه شعبه زد تو را چشم خون مشک تهی دست قلم ام البنین تیر به دل مادر امیر حسینی

مادر مردان غیور شجاع کربلا هستم ام بنین مادر عباس کنیز مرتضی هستم ام بنین بی بنینم دل من غمینه شاهد گریه هامه هر روز غروب مدینه خیلی خجالت می‌کشم از رباب و سکینه ای دل امون ای دل روسفیدم کردی ای دلاور علمدارم ابوالفضل شیرم حلالت یل مادر علمدارم ابوالفضل راه تورو به خیمه بستن عزیزم ابوالفضل فرق قشنگتو شکستن عزیزم اباالفضل با خنده روبروت نشستم عزیزم اباالفضل دستای ناز تو بریدم بمیرم الهی چشمای پاکتو دریدن بمیرم الهی به سمت خیمه‌ها دویدن می‌میرم الهی یا ام البنین گرفتارم یا ام البنین گرفتارم مادر مردان غیور امیر حسینی

هر کی که اسممو بیاره اسمشو میگم به بابایی کارِ شما سینه زدن شد کارِ منم گره گشایی من نوه‌ی فاطمه هستم کی گفته دختری اسیرم من خودم از بابام براتون کربُبلاتون رو می‌گیرم زائر من می‌شد کنارِ گنبدِ عین قرص ماهم برای دیدنِ شماها منم خدایی چشم به راهم بابایی بابایی باید زائرامو ببینی خودت کارشونو بچینی بشن زائرِ اربعینی دلم می‌خواد مثل قدیما رو زانوی بابا بشینم بابا که موهامو می‌بافه صورتِ ماهشو ببینم رو شونه‌ی عمو اباالفضل تمامِ دنیا زیرِ پام بود دلخوشیِ تمامِ عالَم توی دل و توی چشام بود اما تمامِ این سه‌سالو تو این شبا ازم گرفتن دلخوشی‌های روزگارم رنگِ سیاهِ غم گرفتن کی گفته دختری اسیرم امیر حسینی

نمی دونم چی اومد سر چشمام که اشکام مثل اون قدیم نمیشه میشینم توی روضه ات اما حالم مثل روزای بچگیم نمیشه نمی دونم چی اومد سر این دل که عطر حرمت کم شده واسم یه کاری کن یه کم آروم بگیرم تو ببخش آقا اگه پرته حواسم من بی وفا اما با این گدا سر کن باز چشمامو تر کن حالم رو بهتر کن منو زهرا پسندم کن زمین خوردم بلندم کن یه وقتا اونقدر حالم خرابه که میگم نکنه دوسم نداری من از پیش تو هیچ جایی نمیرم چه تو محل بزاری چه نزاری یه وقتایی خیلی یادتم بگو که درست وقتی عطش می گیرم آقا تو رو با لب تنشه سر بریدن الهی که برات بمیرم آقا زخمی ترین بودی تشنه ترین هستی رو نیزه ها خوبه که چشمتو بستی حسین آقام من از تو کربلا میخوام نماهنگ حالم رو بهتر کن حمید علیمی

مثل علی ذکر فضائلت قشنگه دلم برا تو، همیشه تنگه خیلی ابوفاضل شمایلت قشنگه دلم برا تو، همیشه تنگه یه عالم محو نگاهت عجب ابروی کمندی یه روزی واست می‌میرم عجب اقبال بلندی از خیر کثیرت، به عالم رسیده خدا هم طرازت کجا آفریده به الله اکبر، شبیه اباالفضل شده کعبه ما، ضریح اباالفضل بین همه‌ی عشقای دنیا، عشق است ابالفضل مثل علی ذکر فضائلت قشنگه حسین ایزدخواه

سایه تون همیشه رو سرم بوده خاطرات خوبم تو حرم بوده من از روز اول دلو زدم به نامت آقا یه عمریه که شدم شیفته مرامت آقا شدم از دعای ام البنین غلامت آقا روحم دنیا چشمام بستم من فقط کلب رقیه هستم سالار زینب سالار زینب این دلم مجنون تو اما لیلایی نوکری از بنده از تو آقایی همیشه کنار تو راحت این عالم آقا همیشه به این عشق و عاشقی می‌بالم آقا همین سینه کبودت شده مدالم آقا تو شب ظلمت ماتم حسین شاهم حسین همه جا میگم شاهم حسینه چقدر نام تو زیباست اباعبدالله نمکه زندگی ماست اباعبدالله مستجابت است دعا گوشه شش گوشه تو حرمت عرش معلی الله اباعبدالله بر مشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه ی آب فراتم ای اجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا یا حسین یا حسین بر مشامم میرسد سایه تون همیشه رو سرم بوده حسین ایزد خواه