ام ابیها قم

چهل نفر از خدا بی‌ خبر شدن به بیت علی حمله ور زدن پشت هم با لگد روی در شکست بار شیشه شد و دردسر در افتاد و مادر افتاد و با سر افتاد و پیش چشمای حیدرا افتاد پرش می‌سوخت چادرش می‌سوخت معجرش می‌سوخت در میان دود پیکرش می سوخت وای وای دنیا چه چقدر نامرده وای وای با علی بد کرده کشیدن آقای بی یاور رو زدن بی حد دوخت پیغمبرو خدا از اون دومی نگذره شکستنده و پهلوی مادر صدا پیچید غصه می‌بارید بی‌حیا خنده غنچه گل رو لا لگد چیند حسن دغ کرد صورتش شد زد بدزدش نامرد رو بروش مادر می کشید در وای وای راه نفس سد شد وای وای حال حسین بد شد چهل نفر از خدا بی‌ خبر حسین ایزدخواه

خورشید کنار ماه اومده غصه بازم کوتاه اومده امشب خدا عیدی میده چون زینب سلام الله اومده بگو دست از سرم غم برداره با من امشبو بختم یاره لبخند علی دیدن داره یا زینب یا زینب یا زینب شوره شادی امشب در اومده مصداقه بهترین خواهر اومده عالم سرشو پایین انداخته چون زینب بنت الحیدر اومده غصه با قلبم راه اومده مونس برای شاه اومده باید با ادب دو زانو نشست زینب سلام الله اومده اسم مقدسش روی هر لب می‌خونم من فقط تا صبح امشب ای کنز حیا زینب زینب زینب چشم و چراغ این مذهب اومده احیاگر دین و مکتب اومده عالم سرشو پایین انداخته چون علیا مخدره زینب اومده خورشید کنار ماه اومده محمد ابراهیمی اصل

امشب از برج ولایت اختر آمد اختر آمد بحر مواج شرف را گوهر آمد گوهر آمد کوثر ختم رسل را کوثر آمد کوثر آمد شیر حق یعنی علی را دختر آمد دختر آمد بانگ یا رب یا رب آمد ، برج دین را کوکب آمد عشق در تاب و تب آمد ، زینب آمد زینب آمد کرده روشن چشم زهرا و امیرالمؤمنین را در لباس بندگی مرآت حُسن داور است این بلکه از سر تا قدم آیینه ی پیغمبر است این در شجاعت در بلاغت در فصاحت حـیـدر است این با حسین بن علی از کودکی همـسنگر است این عصمت صغری است آری ، زینب کبری است آری دختر زهراست آری ، شیر عاشوراست آری می درد با خطبه هایش قلب سخت خصم دین را منطق پیغمبر و اعجاز حیدر بر زبانش یک جهان طوفان به دل یک بحر گوهر در دهانش ای فدای آن زبان و آن دهان و آن بیانش می سزد خوانم چو مادر سوره ی کوثر به شانش وجه ، وجه کبریایی ، صبر ، صبر مصطفایی روح ، روح نینوایی ، از ولادت کربلایی کربلا کرده است سر تا سر سماوات و زمین را کیستم من تا زبان در مدحت زینب بگیرم از چه بنهادند بر دوش این چنین امر خطیرم او جهان اکبر است و من همان جرم صغیرم وای می ترسم که آخر زینب اللّهی بمیرم آه ، زینب زنده ام کن ، پر ز اشک و خنده ام کن در همین کو ، بنده ام کن ، بنده ی  پاینده ام کن تا ز فیض خاک ره ، بخشی به من علم الیقین را سوز دل ، آه درون ، فریاد جان ، ذکر لبی تو گرد خورشید ولایت کوکبی تو کوکبی تو در دل ویرانه های شام غم ماه شبی تو زینبی تو ، زینبی تو ، زینبی تو ، زینبی تو ای به مردانت امامت ، وی به دل هایت اقامت هر قیامت یک قیامت ، بر همه خلقت زعامت در تو بینم اقتدار رحمة للعالمین را تو همان پیغمبر مبعوث از دریای خونی گاه طوفان مهیبی  ، گاه موج لاله گونی در دل مجروح ثاراللهیان سوز درونی با کلام زنده ات پیروز بر خصم زبونی امشب از برج ولایت اختر آمد سید مهدی میرداماد

عالمه ی غیر معلمه زینب آبروی عالم و آدمه زینب دختر دختر رسول خدا و نمونه ی کامل فاطمه زینب تو جان کلامی تو ماه تمامی تو مطلع فجر و تو حُسن ختامی تو شوق پیاپی تو شور مدامی تو زهرای دوم زینت امامی جلوه ی زهرا و حیدری محو جمال برادری روی تو منتها به حسین پس تو حسینِ مکرری ای عُلیا مُخَدَره زینب علی صبح سپیده ی تو مبارک قمر درخشیده ی تو مبارک رسول خدا میگه فاطمه جانم قدم نو رسیده ی تو مبارک چه شوقی چه شوری چه شور حضوری چه رود وسیعی چه دریای نوری اومده به دنیا دنیای صبوری دختر محبت خواهر غیوری نور تو فوق تصوره از نور تو دو عالم پره هرکسی حاجتی رو میخواد اسم تو رو قسم میخوره ای عُلیا مُخَدَره زینب نفس حسین به نفس تو بنده با لبخند روی لب تو میخنده خدا شاهده که خواهریِ ارباب خیلی خیلی به تو شده برازنده ای حق و حقیقت ای نور محبت ای مهر هدایت ای مُهر عبادت با تو معنا میشه صبر در مصیبت خطبه ی تو میشه مصداق شجاعت سیده عارفه عابده فاطمه کامله زاهده دل شده بی قرار حرم روزی کربلامو بده ای عُلیا مُخَدَره زینب عالمه غیر معلمه زینبه سید مهدی میرداماد

این شهر نه مهمان نوازی تاریخ میگه امام رضا علیه السلام وارد قم شدن دوهزار پانصد شصت وسه علوی و علویه در انصاب داره وارد ایران شدن ایرانی که ازبکستان و تاجیکستان افغانستان سمرقند بخارا آذربایجان و عراق و از بس چون از دست اینجا جز رحمت مهربانی چیزی نمیده خوب شما در نظر بگیرید چه خبره بلا عمومی شد فعلیکم به قم قم بلا آمد به دهات حدیث داریم خدا آبشو شور قرار داده هواشو گرم برای که حکام جور نیان اونجا حکومت و سلطنت کنن فضای معصیت بیارن یک شب عارف به حق اهل بیت علیه السلام در قم بیتوته کنه وجب له الجنه تربتها مقدسه امام صادق می فرماید خاکش مقدسه خاکش مقدسه استاد بندانی

در یه زیارت کربلا عرض می‌کنیم آقا التمس و کمال المنزلت عند الله یا اباعبدالله خواهش می‌کنیم اون کمال منزلتی که خدا میخواد به ما بده شما که دستون بازه یکی هم اینه و ثبات القدم فی الحجرت الیک و یکی هم ثابت قدم به من هجرت کردم اومدم در خونتون مال محرم و صفر نباشه بعد برم ایام فاطمیه نباشه برم ایام خودمو روضه داریم فقط شهادت‌ها نیام بقیه سالم بریم جای خودم خودمم هجرت کردم چشمامم هجرت کنه بیاد در خونه ات قلبم هجرت کنه بیاد خانواده ام بچه هامون مالمم هجرت بیاد در خونه شما ثابت قدم استاد بندانی

دخت موسی تویی ذکر عیسی تویی قبله ی حاجت گبر و ترسا تویی باز شده درب جنت از صحنت میرسد بوی غربت از صحنت تو دنیامی عقبامی بانوی کرمی تو امیدی تابیدی نور محشرمی یا معصومه معصومه معصومه بی بی آمدی بر سرت چادر مادرت خاک ایران شده منزل آخرت در سرت شور دلبری داری شوق روی برادری داری آه محزونی گریونی واسه روز وصال آه دل ریشه چون میشه هر روز تو یه سال یا معصومه معصومه معصومه با شما مهربان طفل و پیر و جوان محملت هم نرفت بین نامحرمان بی گمان گریه کرده ای هر شب در عزای اسارت و زینب وای بازارو آزارو زخمِ جای طناب وای انظارو دربارو چوب و بزم شراب وای یا زینب یا زینب یا زینب خانوم دخت موسی تویی ذکر عیسی تویی محمدحسین پویانفر

من دست شستم از همه دنیا از استکان چایی تو نه بازم من بیچاره رو دریاب کم میشه از آقایی تو نه چای داغ روضه ات توی دست سردم بهترین درمونه برای دردم هو الشفا این بخار کتری بزم عزات هو العزیز پیرغلام چایی ریز روضه هات هو الحیات یا اباعبدالله جونم فدات نماهنگ من دست شستم از همه دنیا محمدحسین پویانفر

رفیق مقدسه آدم رفیق اگه نداشته باشه بی کسه رفیق مقدسه رفیق امام حسینه که برای ما بسه رفیق مقدسه روزایی که همه میرن امام حسین کنارته تو خستگی تو بی کسی قرار بی قرارته تا حدی که همه برن حسین سر مزارته ریشه کردی تو همه لحظه های زندگی ای رفیق پیری و ای رفیق بچگی حسین حسین رفیق یه نعمته رفیق تو سختیا برای ما غنیمته رفیق یه نعمته رفیق امام حسینه که ته رفاقته رفیق یه نعمته امام حسین تو سختیا محاله که رهات کنه دو عالمو بهت میدن اگه بخواهد نگاهت کنه دیگه چی از خدا میخواهی اگه به اسم صدات کنه آخر رفاقت و آخر مرام حسین بیشتر از همه تو رو دوست دارم امام حسین حسین حسین رفیق مقدسه محمدحسین پویانفر

دل‌خوشی که به دل ما نمیاد دستی که بشکنه بالا نمیاد میخ در داغ شده بود خوب می‌دونم محسنم دیگه به دنیا نمیاد تموم دنیام سوخت، مادرِ بچه‌هام سوخت مرحم آرزوهام، درست جلو چشام سوخت صدا می‌زد سوختم، جون تو بد سوختم وقتی لگد به در زد، زیر لگد سوختم الهی، الهی، بشکنه پای قاتل دویدن، تو خونم، یه لشکر از اراذل در وسطِ کوچه تو را می‌زدن ای کاش جای تو مرا می زدن دلخوشی که به دل ما نمیاد پیام کیانی

زیرِ پات کعبه می‌لرزه تویی حیدر، تویی حمزه صَنَما یا ابوفاضل، قَمَرَاللهِ فی اَرضِه ماه قدم می‌زنه رو زمین چه پسری داره اُمُ‌البَنین بگو جانم، هیبتو نگاه بگو به به، صورتو ببین نگارا، دلارا، شرابِ گوارا تو چشمِ اباالفضل می‌بینم خدا را ابوفاضل ابوفاضل زیر پات کعبه می لرزه پیام کیانی

من میمیرم برای کرب و بلا آقامی آقای کرب و بلا میگن بعد غروب های حرم جذابه شب های کرب و بلا رویامه رویامه کربلا خونه ی آقامه کربلا مثل دلتنگی که پیشمه تربتت همرامه کربلا قربان کرب و بلا ایوان کرب و بلا یکروز میاد میشم مهمان کرب و بلا هم درده کرب و بلا درمانه کرب و بلا جونم فدات اصلا سلطان کرب و بلا یا اباعبدالله آقای من من میمیرم برای کرب و بلا پیام کیانی

علی علیه نه آدم علی علیه معادم علی مولا علی مولا علی علیه حیاتم علی علیه مماتم علی مولا علی مولا صد و ده عددِ منه عددِ علی زندگیم میره به مددِ علی شیرِ خدا اسدِ علی اَحَده صَمَده صَدده علی مِیِ مانا علی حیدر اَبانا علی رو دلم مینویسم خوش خط و خوانا علی علی مولا علی یا علی مولا علی مولا علی یا علی مولا علی علیه سلامم علی علیه کلامم علی مولا علی مولا علی علیه ملاکم علی علیه پلاکم علی مولا علی مولا اگه عاشق نجفم هدفه علی قربونِ حرمِ نجفِ علی دادم دل و به کفِ علی قبله یِ دلمه طرفِ علی غم و لبخند علی نیشکر و قند علی مث قلعه ی خیبر قلب منم کند علی علی مولا علی یا علی مولا علی مولا علی یا علی مولا نماهنگ علی علیه نه آدم علی اکبر حائری

پدرش ابوتراب و مادرش ام‌بنین زلزله اومده عباس پا زده روی زمین هیبتش ام‌البنینی، صولتش حیدریه خیلی حساسه به زهرا خُب پسر مادریه ابا القَربه کَبش الکتیبه ابالفضله عشقش عجیبه شفا میده دردو طبیبه حبیبی که نعم الحبیبه کفیل ابالفضل، بی‌بدیل ابالفضل حیرت کرده از تو جبرئیل ابالفضل با مرام ابالفضل، خوش کلام ابالفضل اهل کربلا بهت میگن امام ابالفضل ساقیِ ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد پدرش ابوتراب و مادرش ام بنین پیام کیانی

آه سادات ببخشید که او خورد زمین در همین فاصله‌ام کنده شده است لولا در آن چنان با لگدی باز شد آن در که همه فکر کردند که دیوار یکی شد رد شدن آن همه نامرد از آن در با پا که افتاد به روی بدن زهرا مادر زیر دره سینه و میخ در درگیر دره این شکستگی‌ها تقصیر دره مادر زیر دره همه فکر کردندکه با دیوار یکی شدعلی کرمی

کشته شد محسن آنان که تماشا کردند سند تیر به اصغر زدن اصلا این بار کماندار چه با زور کشید با سه شعبه همه حنجره را زد بد زد طفل را از وسط خاک کشید به نی سر او را به نوک نیزه که جا زد بد زد شش ماهه یل رباب قند و عسل رباب رو نیزه نشستن بهتره یا بغل رباب ای کارو کسه رباب برگرد نفس رباب از بس گریه کردم همه میگن که بسه رباب یارالی علی آب آزاد شده جات خالیه یارالی علی رو نیزه چرا بی‌حالی برگرد نفس رباب علی کرمی

یه خصوصیتی داره مادری از همه عالمم خسته‌ تر باشه تا مطمئن نشه بچه‌اش نخوابیده خودش نمی‌خوابه زن اجازه به خودش نمیده نگاه کرد گفت علی دو چشمت روی نیزه ناز برایت یک ناز مانده بگو تقصیر نیزه یا سه شعبه است چرا مادر دهانت بازه حال خوشه ربات قربون تو بشه رباب خندت نمی‌گیره خودشو هم بکشه رباب قربون تو بشه رباب علی کرمی

آتیش غوغا می‌کنه داره بلوا می‌کنه یکی با لگد درو وا می‌کنه چهل تن یک تن و زدن گل گلشنو زدن مرد بودن اونا که یک زنو زدن در رو داره می‌شکنه زهرا مونده یک تنه یکی داره مادرم رو میزنه یکی آتش به کل باغ می‌زد یکی بر قلب زینب داغ می‌زد میان آن شلوغی‌ها مغیره به دست مادرم یکی بر قلب زینب داغ می‌زد علی کرمی

سه چهار روز از شهادت پیغمبر گذشته چند لحظه سکوت کرد سپس چند گامی عقب عقب برگرد همه گفتن منصرف شده‌اند همه گفتند که بخیر گذشت ناگهان با سمت خانه دوید لگدی زد به در خدا ما در شده شعله ور خدا محسن فاطمه بی سپر خدا مادر محسن فاطمه بی سپر علی کرمی

بگو به شعله چه وقت دخیل بستن بود شعله می‌رفت به بالا سر حیدر پایین شعله می‌رفت به بالا سر حیدر پایین بیشتر غربت او بود که می زد شررم یک لگد خورده در شنیدی برای در خانه نیو مدن اومدم یک نفر گفت فاطمه اینجاست گفت فضه علی حسن بیا او هر کسی پشت در به این خانه است آتش است حتی فاطمه جای خودش یک نفر گفت محسنش بسه گفت فرقی نمی‌کند اصلاً باید این خانه را بسوزانم مردباشد میان آن یا نه کوچه آماده هیزم آماده یک نفس مانده بود تا آتش داد زد ای اهالی خانه یا که بیعت کنید یا آتش شعله می‌رفت بالا سر حیدر پایین علی کرمی

تو نیازی به معرفی نداری تو که محبوب‌ترینِ روزگاری دو سه جمله از عقیده‌هامو میگم که بمونه یادگاری من مال حسینم همه عالم بدونه عقیدم اینه هرچی حسین گفته همونه دنیا هم می‌گرده به دستور رقیه می‌گیره حتی خورشید نور از نور رقیه اعتقادمه، باور منه که همیشه سایه‌ی تو چتر روی سر منه اعتقادمه، باور منه اسم تو روی لبم تا نفس آخر منه حسین، یا ابا عبدالله تو نیازی به برو بیا نداری احتاجی به غلام سیاه نداری نوکر تو همه ذرات وجودم کمیِ گدا نداری من تو هر دقیقه به تو وابسته میشم از این سینه زدن‌ها کی گفته خسته میشم با تو میشه حتی محالاتو عوض کرد علی گندابی طی غمت لاتو عوض کرد هرچی دارم از برکت حسین آدرس بهشتو میدن توی هیئت حسین زندگیمه از دولت حسین افق شرعی قلبم طبق ساعت حسین حسین یا ابا عبدالله تو نیازی به معرفی نداری علی اکبر حائری

به تو توسل می‌کنن ارمنیا مسیحیا، کَلیمیا یا اباالفضل، تو عشقِ منیا به تو ارادت دارن پهلوونا نوجوونا، مسلمونا علمت بلندتر از آسمونا یا اباالفضل دوایِ دردی تو بامرامی، تو خیلی مردی به تو عالم می‌زنه تکیه رو شونه‌هاته علمت بلنده، همه‌جا برنده اسمتو که می‌‌برم اُم‌ِبَنین می‌خنده همه‌ی خلائق محضرِ تو بنده دشمنت بیاد جلو گورِ خودش رو کنده زمین و آسمون شبیهِ تو ندید خدا تورو که آفرید منحصر به فرد چشماتو کشید هرکسی یک باری تورو صدا زده دعا کنه، اِلتِجا کنه کرمت حاجتشو روا کنه تو بزرگی، ماهِ زمینی تو افتخارِ اُمِ‌بَنینی همه عالم مستِ اباالفضل گره‌گشا شد دستِ اباالفضل کرمت زیاده، می‌رسی به دادِ نوکری که غیرِ تو دل به کسی نداده تویی فوق‌العاده می‌زنی به یادِ علی و جنگِ تو کابوسِ ابن زیاده به تو توسل می‌کنن ارمنیا علی اکبر حائری

من نمیدونم کی کجا عاشق تو شدم اسمتو من بلد بودم از روز تولدم آب و گل ما شد از لحظه خلقت اشکای روضه با مقداری از تربت توی بازار عاشقی عشق تو غیر عادیه یه اصل اعتقادیه من و جدایی از حسین یه ثانیه اش هم زیادیه خیر ببینن پدر و مادرا بزرگمون کردن تو روضه ها من نمیدونم کی کجا عاشق تو شدم علی اکبر حائری

زهرای سه‌ساله، عشقت بی‌مثاله هرکس خاکِ پاته، در اوج کماله خانوم خانوما رقیه نفسِ بابا رقیه به تو می‌گن اهل عالم اُمِّ‌ ابیها رقیه تو بالانشینی رو دوشِ اباالفضل برات بازه همیشه آغوشِ اباالفضل به زیر قدم‌هات بهشت برینه خنده‌هات دل‌خوشیِ یلِ اُمُُّ‌البنینه ذکر مستجابه، دریای ثوابه زیبای حسین و، دنیای ربابه عالیِ اعلیٰ رقیه دمِ مسیحا رقیه آرزومه روی قبرم بنویسن یا رقیه به‌غیر غمِ تو به دل جا نمیدم ضریح قشنگت و به دنیا نمیدم گرفتارتم من، به عشقت اسیرم بذار وقت مُردنم دامنت و بگیرم زهرای سه ساله عشقت بی‌مثاله حسن رضا قلی

می‌گرده عوالم زیرِ همین پرچم محوّل الحاله ماه مُحرّم کرب‌و‌بلا جَنَّةَ اللهِ فی اَرضِه عشقت توی دنیا بی‌حد و مرزه می‌رن آدما از این زمونه فقط اسم تو باقی می‌مونه روضه‌ت واللهِ خیر کثیره خوش‌بخته اون‌که واسه‌ت می‌میره ای دینم ابی‌عبدالله آئینم ابی‌عبدالله دنیا می‌شه فراموشم وقتی که توی روضه‌ات می‌شینم ابی‌عبدالله ای جانم ابی‌عبدالله می‌رسه روزی‌مون از سرزمین تو اوج شگفتیه اربعین تو جَعَلَ اللهُ شِفاءُ فی تُربَتِه اجابت دعا زیرِ قُبّته اوسع و اسرع کِشتیته آقا جذّاب نوای دشتیته آقا دردم حسینه، درمون حسینه نوای لبِ مجنون حسینه تقدیرم ابی‌عبدالله تکبیرم ابی‌عبدالله آخر با مدد سقّا بین سینه‌زنی واسه‌ت می‌میرم ابی‌عبدالله ای جانم ابی‌عبدالله می‌گرده عوالم زیر همین پرچم علی اکبر حائری