عشاق الرضا تهران

عمر ما به عشق ناب مرتضی سر شد عشق او نشانه ی پاکی مادر شد نبوَد امیر مؤمنین کسی دیگر این لقب فقط برازنده حیدر شد مخزن الاسراره کعبه ی سیاره اسم زیباش حیدر لقبش کراره اسدالله علی علی ولی الله علی علی اسم زیباش حیدر حسین سیب سرخی حمله های او دلیل فتح خیبر شد روی انگشت کنده ز جا در شد فاتح بدر و هنین و فاتح خیبر این لقب فقط برازنده ی حیدر شد قاهر و قهاره غالب پیکاره یک فدایی او میثم تماره اسدالله علی علی ولی الله علی علی فاطمی ام عاشق حیدر کرارم از عدوی مرتضی همیشه بیزارم بهر دیدن بهشت نباشدم میلی حسرت زیارت صحن نجف دارم مهر آل حیدر بهترین سرمایه از نجف میایم تا بقیع مشایه اسدالله علی علی ولی الله علی علی اسم زیباش حیدر حسین سیب سرخی

علت عبادتم بندگی رقیست کربلا عرصه رزمندگی رقیست فتح دنیا میکنی وقتی که روی شونه عمو میخندی تو با گریه هات بانو جانم دست شام و کوفه رو میبندی صورتم نذر غمای زینب سرمم میدم برای زینب اومدم قربونیه حرم بشم خونمو بریز به پای زینب نور زینبه شور زینبه اون که نرفت زیر بار زور زینبه کشنده ی یزید مغرور زینبه معنی لفظ امپراطور زینبه ای امپراطور نور علی نور گوهر مستور به صبر مشهور همینه منظور تو بده دستور برات میمیرم بین همین شور زینب زینب زینب عمه جان نوکر دربست توام همیشه تو روضه ها مست توام اگه امروز حسینی هستم من حسینی شده ی دست توام عشق زینبه دین زینبه بنت امیرالمؤمنین زینبه عشق یل ام البنین زینبه سلطان همه سلاطین زینبه ای شه و سلطان متون قرآن حقیقت محض عشق حسین جان تو بده فرمان جان سنه گوربان زینب گفتم شدم مسلمان زینب زینب زینب فتح دنیا میکنی محسن عراقی

سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو سلطان قلبم محسن عراقی

میون این خرابه ها همش میگم بابا بیا کلی ستاره رو زمین کشیدم چه فایده وقتی ماهمو ندیدم بابام برام قصه می گفت قصه بی غصه می گفت به قاصدک بگید خبر بیاره بابام کجا سر رو زمین میزاره یکی بود یکی نبود اون شبی که دخترت گم شده بود یکی بود یکی نبود توی صحرا جز خدا هیچکی نبود یکی بود یکی نبود رقیه بود عمو نبود شیون بود گلو نبود دیگه موهام گیسو نبود بابا بیا روح الله رحیمیان

تو گوشم شده اذان کربلا تو قلبم غم بی کران کربلا شلوغه سرت آقا ولی میرسه سلامم به شهیدان کربلا به جناب مسلم ابن عوسجه سلام یه سلامی هم میدم به هانی از رو بام تا بریره سائلت وقتی زهیر گدات آخه من چه جوری مدعی بشم گدام من گدای نوکرای سیدالشهدام خاک پای زائرای سیدالشهدام در عزای روضه های سیدالشهدام یا حبیب الباکین تو صف اصحابت چی بشه ما رو راهمون بدی اذان کربلا روح الله رحیمیان

من الذی ایتمنی وای حسین یا مظلوم دخترکی حزینه ام آه بود به سینه ام وارث درد و محنت کبودی مدینه ام که گفته من بی کس و کارم که گفته من پدر ندارم رسیده بابای من از راه لب به لبان او گذارم وای حسین یا مظلوم شبیه عمه هر کجا قسمت من بلا شده بافتگی موی من میان کوچه وا شده غصه نمی کند رهایم شده پر از آبله پایم شبیه بانوی مدینه مرگ فقط شده دعایم من غم و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم روز اول که آمدم سور تا آخر گرفتم بر مشام جان زدم عطر از عطر حسین خلقت از عود و گلاب تازه و عنبر گرفتم بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا من الذی ایتمنی روح الله رحیمیان

ذکر لبم یا زینب سلام الله نون شبم یا زینب سلام الله بدون هر چی هتاک حروم زادست که مذهبم یا زینب سلام الله زینب سلام الله ای آیه عصمت روح کلام الله ای عمه جان حرم کوه زنان حرم زینب زینب تاب و توان حرم ای کهشان حرم زینب زینب نور نشان حرم ای نوحه خوان حرم زینب زنیب عالمه بلا معلمه پرچم تو بالاتر ازهمه ذکر لبم یا زینب روح الله رحیمیان

این هایی که تعزیه میرن مخصوصا اونایی که مخالف خونن چه شمر و میخونن نقش حرمله اینا خیلی مظلومند اینا هم دارن خدمت میکنن به ابی عبدالله هم مثلا یهویی تو خیابون میبینن میگن طرف شمره فحشش هم میدن شاید کتکم بخورن ولی میگه برا امام حسینه قربون کتک خور هات برم حسین جان یه سیلی نخوردیم برا ابی عبدالله ادعا هم داریم منتهی میگفتش که یکی از اینا رفته بود برا پسرش خواستگاری تو خواستگاری که نشسته بودند یه مرتبه پدر دختر میگه که ببخشید شما نقش شمرو که بازی میکنید چند ساله الان در و همسایه دیدید دیگه حرفای اضافه میزنن میگن که دخترت عروس شمر شده ما نمی تونیم این کارو بکنیم یه مرتبه گفتم که مردم این همه از من بدشون میاد حسین تو مادرت فاطمه چقدر از من بدتون میاد دلم شکست پا شدم رفتم گفتم عیب نداره .... تعزیه خوان امام حسین محمدحسن فیضی

نفسی که میکشم مقدسه که امام رضا دارم برام بسه به خدا هر جا به مشکل میخورم اول از همه به دادم میرسه تو دلم مرادتو دوست دارم صحن گوهرشادت دوست دارم تو خودت آقا میدونی چقدر پسرت جوادتو دوست دارم نفسی که میکشم مقدسه که امام رضا دارم برام بسه به خدا هر جا به مشکل میخورم اول از همه به دادم میرسه امام رضا اونی که میخرتم امام رضا میدونم به زودی از تو حرمش کربلا می برتم امام رضا گریه و حال غمو دوست دارم شب جمعه حرمو دوست دارم رنگ سرخ پرچم دوست دارم توی روضه اشکمو دوست دارم تو همه عکسای زندگیم عکستو با خودمو دوست دارم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام رضا داری یه عکس گنبد طلا داری خوشحالی سایه ی بالا سرم امام رضا اونی که میخرتم امام رضا داری میدونم به زودی از تو حرمت کربلا میبرتم امام رضا امام رضا سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو یه امام رضا امیر برومند

علم به دوش کربلایی یا ابالفضل تو سایه سار خیمه هایی یا ابالفضل تندیس ایثار و وفایی یا ابالفضل میره سپاهی به حرم سر پناهی میگه رقیه که فدات شم الهی تو عرش اعلا داری چه جایگاهی اباالفضل اباالفضل علم به دوش کربلایی یا ابالفضل تو سایه سار خیمه هایی یا ابالفضل تندیس ایثار و وفایی یا ابالفضل میره سپاهی به حرم سر پناهی میگه رقیه که فدات شم الهی تو عرش اعلا داری چه جایگاهی اباالفضل اباالفضل علم به دوش کربلایی حسین ستوده

لشکر لشکر رو به فرارن رعد و برقه تو دل میدون داره حیدر می رسه از راه جا میزنن پهلووناشون میرسه با تیغ ذوالفقار پیروزه کاروزار از ضربه ی علی لا یمکن الفرار طوفانه حیدر شیر غرانه حیدر ملک الموتِ تحت فرمانه حیدر بین صد لشکر مونده مردانه حیدر بند دوم: یکه تازه عرصه ی پیکار بین یل ها بی شک علیِ اون‌ که بوده زیره قدم هاش صدها لشکر کوچک‌ علیِ میزنه یه دلاور میره خود و سپر میره تا می کنه غضب از همه سر میره می تازه حیدر سرنوشت سازه حیدر گرد و خاکی باز کرده اعجازه حیدر خالیه میدون چون سرافرازه حیدر بند سوم: یک ضربه زد حیدر و فوراً از پا افتاد مرحب گمراه وقتی پشتت گرمه به زهرا خیبر میشه مثل پَرِ کاه رو زمین همه ی لشکر و قله ی پیکر و میکَنه با یه دست قلعه ی خیبر و بی حد و مرزه زورِ بازوی حیدر کی تموم میشه تابِ زانوی حیدر عالمی داره تیغِ ابروی حیدر لشکر لشکر روبه فرارن حسین ستوده

با تو جداییم محاله شرابِ روضت حلاله خدا منُ میپسنده اگه بشم سگِ سه ساله آره عاشقتم جون دادن پای روضه های تو چه با صفاست آره عاشقتم روضه های تو هم شبیه خوده کربلاست آره عاشقتم نوکرت با اسمِ رقیه رو هواست سند زدم دلُ فقط به نامِ تو همه ی فخرمِ منم غلامِ تو رقیه شدم مریدِ تو فقط رقیه جان شهنشه دلم تویی یه قهرمان رقیه یا رقیه یا رقیه با تو جداییم محاله امیر برومند علمُ و پرچمِ سیاهی دلمُ کرده هوایی همش تو این فکرم آقا منُ کنی کربلایی آره عاشقشم هوامُ داری و هواتُ دارم آقا آره عاشقشم یه ماهی تو کبیرتم و تویی دریا آره عاشقشم بطلبم شبِ جمعه زیارت حرم الله بزن به زندگیم زیبا ترین رقم بشم فداییِ تو ای زیبا صنم ثارالله میشم مدافعت اینِ رویای من آخه مجنونتم تویی لیلای من ثارالله با تو جداییم محاله امیر برومند

محبوبه زینب کبری محجوبه زینب کبری هردشمن پیش تو بانو مغلوبه زینب کبری شریک ارباب منه مرجع هر سینه زنه زینب بانیه سوز و محنه زینب یک تنه اصل پنج تنه زینب خواهر سلطان حسنه زینب یا عقلیه نامش به دین داده همه اعتبار را جان میدهد مرده در احتضار را صد ها ملک،جن و بشر پیش روی بانو سجده کنید حضرت پروردگار را یا زینب شاهنشاه زینب کبری بدر الله زینب کبره در ظلمت نور تو بی بی همچون ماه زینب کبری فخر تمامی عرب زینب بر جلوه رب زینب به خلق عالمی سبب زینب حامی دین و حق طلب زینب دختر قتال العرب زینب یا عقیله بر دشمنش کرده سیه روزگار را از کف برد خصم لعین احتیار را تا منبرش خاتمه یابد همه به سویش سجده کنید حضرت پروردگار را محبوبه زینب کبری امیر برومند

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم … شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. گل از گلم شکفت صابر خراسانی

امشب حاجت نگیرم محاله از دستای حضرت سه ساله اربعین نزدیکه بی بی جان کربلامو بده حواله ای جان جانان سلطان منی اصل دین و ایمان منی زندگی این نوکر تویی بی بی روح و ریحان منی رقیه رقیه رقیه تب و تابم رقیه درنابم رقیه تب جان جهانم رگ خوابم رقیه یا رقیه یارقیه یارقیه دریا دلی و غرق احساس زیبا تر از یاقوت و الماس انگار بهش دنیا رو میدن تا که عمو میگی به عباس اسمش میاد میشه ولوله میشه توی هیئت زلزله سینه زنا تلاطم کنید با ذکر رقیه حروله رقیه رقیه رقیه تویی یاور رقیه کس وکارم رقیه اعبارم رقیه کس و کارم رقیه توی عالم خوشم که تو رو دارم رقیه یارقیه یا رقیه یارقیه یا رقیه امشب حاجت نگیرم محاله امیر برومند

الحمدلله صابرخراسانی الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب سخن گذار منبر سلونی صابر خراسانی

هر تشنه به جای آب سیلی می خورد با روی ز خون خزان سیلی می خورد هر طفل یتیم که از بنی هاشم بود از آل بنی شرار سیلی می خورد از آنکه به کودکی علی نانش داد ناموس ابوتراب سیلی می خورد دلبند علی تا که ز درگاه خدا شیخی ببرد ثواب سیلی می خورد اسلام بنی امیه جاری شد و زن با داشتن حجاب سیلی می خورد تا به فراز نیزه قرآن میخواند هر سوره آن کتاب سیلی می خورد خاکم بر سر که اصغر از نی می دید از قاتل او رباب سیلی می خورد ای کاش بریده می شد از تن سر من می تاخت هزار اسب بر پیکر من ای وای به من که پیش چشمان ترم بستن سرت به نیزه با معجرم هر طفل یتیم صابر خراسانی

گفت من شیفتم توی صحنی بود که ما مشهدی ها بهش میگیم اسماعیل طلا یا همون سقا خونه گفت هر موقع که تو ساعت شیفتم بود مسئولیتم رو که انجام میدادم گاهی هم میمودم پشت پنجره فولاد گفت عادت کرده بودم هر موقع میومدم تو صحن انقلاب میومدم پشت پنجره فولاد با این مریضا حرف میزدم ساعت هشت و نیم نه صبح بود امدم پشت پنجره فولاد دیدم یه جوون رعنایی دستش رو بستن به پنجره فولاد یه دستمالی هم دستشه رنگ و روش سرخه ام خیلی جوونه نشستم کنارش سلام چه طوری دیدم سر تکون میده گفتم حرف نمیتونه بزنه دیدم یه حاج خانومی نشسته بود همون نزدیکا اومد نزدیک من دیدم گریه میکنه گفتم خدا انشاالله شفاش بده.... پنجره فولاد صابر خراسانی

زینب مظهر حجابه زینب الگوی ربابه زینب چون مثال حیدر زینب سر انقلابه زندگیم از دعای زینبه عاشقیم از عزای زینبه غم ندارم تا تو رو دارم نوکریم از سخای زینبه کیه زینب ورد لب حیدر کیه زینب عشق شه خیبر کیه زینب شبیه مادر زهرا کیه زینب شفیعه محشر زینب مظهر حجابه مجید رضانژاد

گریه ام در حرم از روی پریشانی نیست که پریشانی از آداب مسلمانی نیست در طوافند چنان موج کبوترهایت که در این سلسله انگار پریشانی نیست عربی آمده پابوس تو از سمت عراق همه ی حسرتش این است که ایرانی نیست دست خالی ست هر آنکس به حرم می آید در ورودی که نیازی به نگهبانی نیست! در معطل شدن و دست رساندن به ضریح لذتی هست که در سجده طولانی نیست از روی پریشانی صابر خراسانی ادخلوها بسلامٍ آمنین…در باز شد از میان جمعیت راهی به این سر باز شد در حرم سهل است, حتی در دل میدان مین هر زمان که یارضا گفتیم, معبر باز شد اول ِ نامش که آمد بر زبانم سوختم در دلم بال صد و ده تا کبوتر باز شد از صدای گریه ی زن ها یکی واضح تر است خوش به حالش بعد عمری بغض مادر باز شد دار قالی…پنجره فولاد… مادر سال ها از روی پریشانی صابر خراسانی

خونه خرابم کرد اربعین امسال هم آقا جوابم کرد کرب و بلای تو حسرت این دل شد زیارتت آقا حسابی مشکل شد حالا که دل بسته ام کردی حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا دو تا گنبد طلایی شب و روزم رو برده رو پیشونیم می بینی مهر غلامی خورده ببین کبوده سینه ام کربلامو بنویس هیچی مثل زیارت دوای درد من نیست حالا که من در خونتم حرم ندی روا نیست من که غلام رقیتم حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا عمریه نوکر تو هنوز حرم نرفته نوبت ما کی میشه این همه سال گذشته یه روزیم میام من با مادرم میام که ان شاالله دست بکشی رو سرم حالا که آرزو کردم حرم ندی روا نیست من که دور تو می گردم حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا آقا جوابم کرده امیر برومند

كمتر بر این غریب بدون كفن بزن این ضربه ی دوازدهم را به من بزن هر آنچه داشت رفت دگر جستجو نكن اینقدر این شهید مرا زیر و رو نكن مگر نبود مسلمان كه اینچنین زده اند بلند مرتبه شاهِ مرا زمین زده اند قبول كن كه شبیه حصیر افتادی قبول كن ته گودال گیر افتادی سلام آقا صابر خراسانی مخواه تا كه سر من به گریه بند شود بگو چكار كنم از تنت بلند شود بگو چه كار كنم آب را صدا نزنی بگو چه كار كنم تا كه دست و پا نزنی بگو چكار كنم از تو دست بردارند برای پیكر تو یك لباس بگذارند میان گریه ی من این سنان چه می خندد دهان باز تو را نیزه دار می بندد آهای شمر عبا را كسی ربود برو بیا النگوی من را بگیر و زود برو برای غارت پیراهنت بمیرم من چرا لباس ندارد تنت بمیرم من قرار نبود بیفتی و من نگاه كنم و یا كه گریه به كوپال ذوالجناح كنم مگر نبود مسلمان که اینچنین زده اند بلند مرتبه شاه مرا زمین زده اند سلام آقا صابر خراسانی

دلبر و دلنشینی یا رقیه ماه روی زمینی یا رقیه آره تو زینت رو شونه های یل ام البنینی یا رقیه یا رقیه سوره ی کوثری یا رقیه شبیه مادری یا رقیه خواهر اکبر و یا رقیه نوه ی حیدری ریحانة الحسین بی بی جان کل هستی گداته یا رقیه شاه دنیا باباته یا رقیه اینه اعتقادم  که اعتبارم همیشه تو دستاته یا رقیه یا رقیه بی بی جون فداتم یا رقیه عمریه باهاتم با توبودن عزت دو دنیاست یا رقیه من سگ سراتم ریحانة الحسین بی بی جان اسم تو به دلنشینه رقیه زندگیم با تو تضمینه یا رقیه اگه این دلم تنگ اربعینه کربلا با تو تضمینه رقیه یا رقیه غم تو با خاتمه است یا رقیه مادر تو فاطمه است این دلم یا دمشقه بی بی یا که قلبم کنار علقمه است ریحانة الحسین بی بی جان دلبر و دلنشینی امیر برومند

یا قاهر العدو و یا والی الولی یا ضیغم المهمهم و یا ناصر النبی یا کاتب الکتائب و یا قاتل القوی یا مظهر العجائب و یا مرتضی علی یا قاهر العدو مجید رضانژاد آیه به آیه قرآن حیدر کن فیکونه طوفان حیدر یک صبح جمعه میاد مدینه یک صبح جمعه می بینه عالم میاد مدینه گردان حیدر نوید آخر این قصه جمله ای کوتاه اگر که لشگر حیدر بیاید از این راه فراز مأذنه های مدینه می پیچد خروش اشهد ان علی ولی الله یا حیدر علی یا حیدر شکر خدا که مست علی ام علی الدوام سایه ات الهی روی سرم باشه مستدام ای کاش جنازمو ببرن وادی السلام حق مع الحق قبله ی احرار ابالحسین و ابالعلمدار ایوون طلاتون یحیی یمیتی ناد علی افضل الاذکار اگر چه بغض فرو خورده در گلو دارد همیشه جلوه ای از قاهر العدو دارد خروش این تفروی لشگری پیچید دوباره موضع حتی تقاتلو دارد یا حیدر علی یا حیدر قال رسول الله علی ولی الله یا قاهر العدو مجید رضانژاد

به همم ریخته این زلف در همت این جسم مبهمت پاشو امید من کم دستا و پا بزن آب نبود تو مشک پاره ات اباالفضل ریخت که ریخت گریه نداره اباالفضل تو رو میخوام بغل بگیرم اباالفضل اما اگر عموت بذاره اباالفضل برادرم بمون کنارم ابالفضل بهمت ریختن خیلی شدی کبود این صورت نبود خدا رو شکر این دم اخر صدا زدی منو برادر پهلوهاتم که نیزه خورده چقدر شدی شبیه مادر بای ذنب قتلت تنت شده زیر و زبر اینجا شبیه مدینه است چند نفر به یک نفر هذا حسین مقطع العزا اما فیکم مسلم بهمم ریخته امیر برومند