عشاق الرضا تهران

زن نگو بگو قهرمان عاشورا زن نگو بگو بهترین زن دنیا زن نگو بگو شور آفرین زینب زن نگو دقیقا خود خود زهرا تو حماسه سازی از خون حیدری معنی دقیق الله اکبری شرح کامل معنای پیمبری نبودی دین باقی نمیموند عالم آدم زیر دینت دنیا شب و روزش میگرده رو دستای تو و حسینت زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زینب زن نگو محسن عراقی

رفقا به بسته بودن درب حرم داریم عادت می کنیم داریم واکسینه میشیم نسبت به قفل بودن درب حرم علی ابن موسی الرضا (ع) بسته بودن در ضریح فاطمه معصومه (س) رفقا باید یه کاری کرد به خدا نمیتونیم جواب مادرش حضرت زهرا رو بدیم باشه میخوای در ضریحو ببندی ببند اما در پارکم ببند در بانکم ببند در پاساژم ببند در بازارم ببند اینا رو ببند بعد بیا درب حرمم ببند ای آقا چرخ اقتصاد باید بچرخه چرخ اعتقادات چی چرخ اعتقادات مهدی حسن آبادی

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ السلام علی الحسین حسین سیب سرخی

خونه خرابم کردی دورت بگردم من همه عالمو از عشقت دیوونه کردم برای یک عاشق که دیوونه یاره اگه که یه روز جونشم بخوای وسط میزاره آرزوی عاشق اینه که تو رو ببینه یه دفعه میفته رو پات دیگه سر بر نداره خونه خرابم کردی دورت بگردم من همه عالمو از عشقت دیوونه کردم با تو کسی نا امید میشه نه با تو کسی نا امید میشه نه یه روزی موهام سفید میشه بعد همین رو سیاه روی دامن تو شهید میشه خونه خربم کردی دورت بگردم خدا تو ازل با تربت گلمو سرشته روی پیشونیم با یه خط نور حسین نوشته روز قیامت کاری با کسی ندارم دیدن تو حکمش برای من دیدن بهشته جز در خونت آقا سر خم نکردم من همه عالمو به عشقت دیوونه کردم خونه خرابم کردی دورت بگردم

شب تاریک کنار تو به سر می آید نام زهرا به تو بانو چقدر می آید آبرو یافته هر کس به تو نزدیک شده ست خار هم پیش شما گل به نظر می آید و نبوت که به یک معجزه آوردن نیست از کنیزان تو هم معجزه بر می آید به کسی دم نزد اما پدرت می دانست وحی از گوشه ی چشمان تو در می آید پای یک خط تعالیم تو بانو ولله عمر صد مرجع تقلید به سر می آید مانده ام تو اگر از عرش بیایی پایین چه بلایی به سر اهل هنر می آید مانده ام لحظه ی پیچیدن عطر تو به شهر ملک الموت پی چند نفر می آید؟! نام زهرا مهدی حسن آبادی

در حریم قدسی‌‌ات بال مناجاتی بده گنبدت دل می‌‌برد، وقت ملاقاتی بده دست‌هایم خالی از پیش است، سوغاتی بده من، فقیرم، تکه‌نانی بهر خیراتی بده از کنار تو گدا با دست خالی رد نشد نیست عاقل هر کسی دیوانه مشهد نشد از دم گرمت مسیحا صاحب دم می‌شود بی‌ تو باشم حضرت خورشید، سردم می‌‌شود نان برای خوردن و بردن فراهم می‌شود من زیادی‌ام فقط؟ از سفره‌ات کم می‌‌شود؟ ما لبِ تشنه، لب ِدریایمان پیش شماست هرکجا باشیم هم یک پایمان پیش شماست این حرم را چشم‌های تار می‌خواهد چه‌کار؟ پنجره فولاد تو بیمار می‌خواهد چه‌کار؟ دل به تو بسته طنابِ دار می‌خواهد چه‌کار؟ خب جوابش را بده اصرار می‌خواهد چه‌کار؟ پنجره فولاد تو بیمار را آورده است تو جوابش را بده، دکتر جوابش کرده است من که زائر بوده‌ام یک مرتبه در این حرم وقت مرگ و در فشار قبر و روز محشرم تو خودت گفتی که منت می‌گذاری بر سرم قول دادی ور نه نام مادرت را می‌‌برم سوختم در عشق تو خورشید، خاموشم نکن مرگ من در وقت تنهایی فراموشم نکن بر خلاف دست، چشمم پُرتر از این حرف‌‌هاست آب سقا‌خانه‌ات تب‌‌بُرتر از این حرف‌هاست این گرفتارت ‌شدن‌ها حُرتر از این حرف‌هاست نان بدون عشق تو آجرتر از این حرف‌هاست در رواق تو تمامی جهان جا می‌شود زودتر از گفتن حاجت گره وا می‌شود دوست دارم با شما باشم، اجازه می‌دهی؟ تو رئوفی من گدا باشم، اجازه می‌دهی؟ شامل لطف رضا باشم، اجازه می‌‌دهی؟ با تو یک شب کربلا باشم، اجازه می‌دهی؟ زائرت هرکس شود، ختم‌به‌خیرش می‌‌کنی پاش بیفتد اگر، حر را زهیرش می‌کنی راه افتادی و زیر پایت ایران ساختند تکه‌ای از خاک ایران را خراسان ساختند با وجود تو در این کشور مسلمان ساختند تو همان لطفی که در پاسخ به سلمان ساختند در نگهداری گل خود را نشان دادیم ما تا ابد مدیون زن‌‌های سنابادیم ما اجازه صابر خراسانی

هل من مبارز یا ایها الناس آمد به میدان شاگرد عباس نه زره دارد نه سپر دارد پسر شیر است پس جگر دارد مثل بابایش صف شکن باشد تشنه جنگ تن به تن باشد لا حول ولا قوة الا بالله ماشاالله ****** شیر جوانی از نسل حیدر گوید ابالفضل الله اکبر حرز یا زهرا دور بازویش به چه برندست تیغ ابرویش سومین خورشید از بنی هاشم بس که تابندست صورت قاسم لا حول ولا قوة الا بالله ماشاالله هل من مبارز محمدحسین حدادیان هل من مبارز یا ایها الناس آمد به میدان شاگرد عباس نه زره دارد نه سپر دارد پسر شیر است پس جگر دارد مثل بابایش صف شکن باشد تشنه جنگ تن به تن باشد لا حول ولا قوة الا بالله ماشاالله ****** شیر جوانی از نسل حیدر گوید ابالفضل الله اکبر حرز یا زهرا دور بازویش به چه برندست تیغ ابرویش سومین خورشید از بنی هاشم بس که تابندست صورت قاسم لا حول ولا قوة الا بالله ماشاالله

علی علی علی تمثال داور علی علی علی جان پیمبر علی علی علی هم کف زهرا علی علی علی سقای کوثر ساقی امشب تو بساز این حال مرا درمی خوانه بگشا در میخوانه بگشا ساقی دیوانگی زده بالا سبو به دستم کاسه عقلمو زدم شکستم مستانه مستانه جانانه جانانه صد و ده بار میزنم پیمانه علی یا علی یا علی یل حیدد **** خاطرات حرمو می گیرم تو بغلم تا یه کم آروم بشه آغوشم چای داغ روضه رو یاد چای اربعین با کمی از تربتت می نوشم پدر و مادرم فدا ، پدر و مادرت حسین الهی که پایین پات بمیره نوکرت حسین یا ثارالله وابن ثاره بی قراری می کنه ، لبای نوکر تو که تو حسرت یه بار پابوسه بوسه روی تربتت میزنه حس می کنه که زمین حرمو می بوسه پدر و مادرم فدا ، پدر و مادرت حسین الهی که پایین پات بمیره نوکرت حسین یا ثارالله وابن ثاره **** گردان118 تو سپاه 315 تموم زندگیم رقیه شور بندگیم رقیه دستمو می گیره پاشم وقت خستگیم رقیه گردان118 تو سپاه 315 منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه شاه بانو یارقیه کلب آستان تو هستم بی قرارم سر به دارم من به جز رقیه دلبری ندارم گردان118 تو سپاه 315 نقش نگین رقیه نازنین رقیه ویرونه کردی کوفه رو صدآفرین رقیه عشق نبی رقیه عشق حسن عقش یل ام البنین رقیه به عالمی ناز می کنم با ذکرت اعجاز می کنم حس می کنم با اسم تو تا حرم پرواز می کنم با تو میسازه دلم شور ترکیبی برومند عراقی

خواهند اگر ببخشند از مجرمی گناهی اول وی را نوازند با سوز و اشک و آهی دریای عفو جوشد از اشک دردمندی اوراق جرم سوزد از آه صبح گاهی اینجا گناه بخشند کوهی به کاه بخشند بیچاره من که با خود ناورده پر کاهی با اینکه روسیاهم با این همه گناهم مشتاق یک نگاهم مولای من نگاهی از من بود گنه زشت از توست عفو زیبا ای عفو از تو زیبا العفو یا الهی عمری گناه کردم دل را سیاه کردم من اشتباه کردم یا رب چه اشتباهی ! دامن آلوده و روی سیاه آورده ام گرچه آهی در بساطم نیست آه آورده ام هرکه هستم هرکه بودم به کسی مربوط نیست چون امام مهربانی چون رضا آورده ام مطرب سیدحسین مومنی

عموی خوبم بی تابم بده اجازه بشم فدایی با شهادت آمادم شجاعم از نسل حیدرم دار و ندارم فقط تویی عمو جونم دار و ندارم بدون تو نمی مونم دار و ندارم میبینی وضو گرفتم از خونم زره ندارم میجنگم با زور و بازوی مجتبایی بهم میریزم لشکر را شبیه بابا در یاری نداری تویی غریب و بی یاور یاری نداری می خوام مثل علی اکبر یاری نداری من هستم میشم برای تو پرپر حسین حسین حسین عموی خوبم بی تابم بده اجازه بشم فدایی با شهادت آمادم شجاعم از نسل حیدرم دار و ندارم فقط تویی عمو جونم دار و ندارم بدون تو نمی مونم دار و ندارم میبینی وضو گرفتم از خونم زره ندارم میجنگم با زور و بازوی مجتبایی بهم میریزم لشکر را شبیه بابا در یاری نداری تویی غریب و بی یاور یاری نداری می خوام مثل علی اکبر یاری نداری من هستم میشم برای تو پرپر حسین حسین حسین دار و ندارم محمد الحجیرات

زود راحتش کنید رو تنش پا نذارید کمتر اذیتش کنید پیراهنش رو نه میدونید کیه میخواید هتک حرمتش کنید آی نا مسلمونا باید اول بکُشید بعدا غارتش کنید خنجر نمیبُره هیچکسی قربونی رو تشنه سر نمیبُره هی ضربه میزنه هیچکسی اینجوری سر از پیکر نمیبُره انصافتون کجاست هیچکی انگشتو واسه انگشتر نیمبُره آتیش به ما نزن اینقده پنجه روی خاک کربلا نزن رو سینه اومدن زیر دست و پاهاشون اینقدر دست و پا نزن دق میکنم حسین دست و پا هم میزنی زهرا رو صدا نزن ای شاه کم سپاه پناه عالمیان زینب مونده بی پناه از روی نی ببین که دارن حرومیا میرن سمت خیمه گاه گوشواره میکِشن به کجا فرار کنن دختر های بی گناه زود راحتش کنید نریمان پناهی

عشق می کنم با صحن گوهرشادت عـشق می کنم با پنجره فولادت . گدای تو منم از همون قدیم منو ببر به روزای بچگیم تو رو می خوام تب و تاب زندگیم یا امام رضا . با کبوترای تو آقا خیلی ساله مانوسم تو رو که ندیدمت هیچ وقت عوضش ضریحو می بوسم . عشق می کنم کبوترم تو دامت عشـق می کنم با چوب پر خدامت . کجا داره سحرای صحنتو خدا بخواد می بینم بازم تو رو تو به کسی ندیدم بگی برو یا امام رضا . قصه ی من و چشمات یه کتاب معجزه ست آقا که نوشته تو هر صفحه ش فدای سلاله ی زهرا . عـشق می کنم با صحن گوهرشادت عشـق می کنم با پنجره فولادت . گدای تو منم از همون قدیم منو ببر به روزای بچگیم تو رو می خوام تب و تاب زندگیم یا امام رضا . با کبوترای تو آقا خیلی ساله مانوسم تو رو که ندیدمت هیچ وقت عوضش ضریحو می بوسم . عـشق می کنم تو لحظه ی دیدارت عـشق می کنم کنار این زوّارت . دیگه نذار که ازت جدا بشم صدا بزن منو تا رها بشم کبوتری واسه کربلا بشم یا امام رضا عشق می کنم امیر برومند

این تقاص کدوم گناهه می‌دونی چند وقته چشم به راهه این تقاصِ کدوم گناهه هم شبم سیاهه هم روزم سیاهه میگم کربلا میگن که راه ها بسته است میگم امام رضا میگن رواقا بسته است دربه درم جایی رو دیگه ندارم که برم دربه درم کسی نیست دست بکشه روی سرم دلت میاد نوکرت یه گوشه تنها بمونه دلت میاد که دوباره از حرم جا بمونه من که یادم نمیره هیچ وقت هوامو داشتی تو شرایط سخت پدری کن تو این یه بارم اگه کربلا نیام میشم سیاه بخت فقط راضی شو هر جوری باشه هستم من آماده ام کولمو حتی بسته ام در به درم مگه میشه اربعین نرم حرم دربه درم بعد کربلا مدینه ببرم امام حسین دل من تنگه برا امام حسن امام حسین مهر یا حسن روی دلم بزن این تقاص کدوم گناهه امیر برومند

هر نفس هر تپش به یاد تو زندگی می کنم توی خواب تو بیداری برای تو بندگی می کنم رقیه جان ای دلیل بارش باران رقیه تک ستاره توی کهکشان رقیه عمه جان صاحب الزمان رقیه عمه جان صاحب الزمان رقیه جان رقیه ای سلاله ی حضرت فاطمه یا رقیه قوت دل ساقی علقمه رقیه به خدا قسم می خورم پای روضت من هزار دفعم بمیرم کمه یا رقیه مدد شاه بانو مدد شاه بانو تا میگم رقیه جان تو روضه ها دلبری می کنم تا نفس تو سینمه در خونت نو کری می کنم رقیه جان ای امید مردم ایران رقیه ای امید مردم ایران رقیه اسم تو یعنی ختم قرآن رقیه ترکی میگم .. جان رقیه ای ترانه هر روز و هر شبم یا رقیه ای دلیل مستی و تاب و تبم یا رقیه از کوچیکیا یادمه بین مردم نوکر در خونته منصبم یا رقیه هر نفس هر تپش امیر برومند

برو میدون تا بفهمن خشم و غضب یعنی چی برو میدون تا بفهمن شیر عرب یعنی چی نوه حیدر کرار و فرزند حسنی نوه حیدر کرار و فرزند حسنی برو میدون تا بفهمن اصل و نسب یعنی چی خوش قد و قامت وارث عزت صاحب شوکت مثل اباالفضلی تو نبردت کردی قیامت جانم مثل اباالفضلی تو نبردت کردی قیامت جانم تو معرکه همتا نداری تو معرکه همتا نداری الحق شاگرد علمداری الحق شاگرد علمداری قاسم ابن الحسن قاسم ابن الحسن سردار سیزده ساله حسین داره میبینه زلزله راه انداخته معجزه معنیش اینه با هر ضربه ثابت کرده هم خون علیه بی زره و بی جوشن جربزه معنیش اینه بی زره و بی جوشن جربزه معنیش اینه تیز بچرخون تا بگه عمه ماشاالله جانم چی بهتر از این باشی فدای ابی عبدالله جانم نوه حیدر کراری الحق شاگرد علمداری برو میدون امیر برومند

ای جانم شده حب الحسنم ایمانم شده نوکری تو عنوانم حسن ابن حیدر سلطانم تو امام سیدالشهدایی تو خداوند کرم به خدایی حرمت وقتی بنا میشه آقا مدینه میشه چه کرببلایی یا محسن به حق الحسن کاشکی بشه بقیع پره سینه زن ای جانم شده حب الحسنم ایمانم شده نوکری تو عنوانم حسن ابن حیدر سلطانم تو امام سیدالشهدایی تو خداوند کرم به خدایی حرمت وقتی بنا میشه آقا مدینه میشه چه کرببلایی یا محسن به حق الحسن کاشکی بشه بقیع پره سینه زن حب الحسنم ایمانم محمدحسین حدادیان

چشامو که میبندم حرمتو میبینم توی خیالم آقا کنار تو میشینم وقتی که چشمام از اشک شبیه دریا میشه یه دفعه روی قلبم در حرم وا میشه زندگیم حسین ترانه بچگیم حسین رفیق من از بچگیم حسین ما تا ابد با همیم حسین یه آسمون دلتنگی کوچه و بارون عشق خودمو باز گم کردم توی خیابون عشق توی قدمایه آخر نور خدا رو دیدم شروع خوشبختی بود کرببلا رو دیدم زیر نور ماه خاطره اولین نگاه شیرینی خستگی راه حرم تو آخرین پناه زندگیم حسین ترانه بچگیم حسین رفیق من از قدیم حسین ما تا ابد باهمیم حسین حسین آقا جان چه شبایی که تا صبح کنار تو میموندم زیارت عاشورا تو حرمت میخوندم با دوربین عکاسیم چه خاطراتی ساختم به یاد اون عکسی که با مادرم انداختم دلبرم حسین سایه روی سرم حسین گریه های مادرم حسین منو ببر تا حرم حسین حسین آقا جان چشامو که میبندم محمدحسین حدادیان

در بند مرام حسنم عمریه غلام حسنم من عاشق نام حسنم همه میدونن تو عشق منی به خدا دیوونتم علنی میمیرم برا تو آخرشم یه دوشنبه امام حسنی داره عمری روی سرم منت سید شباب اهل الجنه ای جانم حسن ای جان حسن حسن شاه والا مقام حسنه سبط خیر الانام حسنه عشق علیه السلام حسنه تو امام شاه بی کفنی تو امید هرچی سینه زنی میشه افتتاح حرمت یه دوشنبه امام حسنی بخشیدی تو به مومنین عزت سید شباب اهل الجنه ای جانم حسن حسن در بند مرام حسنم مهدی رعنایی

مجلس روضه تعطیلی نداره پل های پشت سرمو خراب کردم من روی مهربونی هات حساب کردم تو منو انتخاب کردی من تو رو انتخاب کردم اللهم رب شهر محرم محرم الذی انزلت فیه غصه و غم تو شاه من شدی که من گدات باشم ریزه خور سفره بچه هات باشم آرزومه که باز آقا زائر کربلات باشم اللهم الرزقنا زیارت محرم انشاالله پای غم تو بمیرم اللهم رب شهر محرم محرم محرم الذی انزلت فیه غصه و غم وقتی که از تو دور شدم گناه کردم نامه اعمالمو سیاه کردم وقتی که از تو دور شدم گناه کردم نامه اعمالمو سیاه کردم تو روضه های تو آقا حالمو روبه راه کردم مجلس روضه تعطیلی نداره روضه تعطیلی نداره مهدی رعنایی

ای بهشت من دیدن رخ در نقاب تو سرنوشت من جان سپردنم در رکاب تو برای تو ای مولا نامه آوردم حتی نفسی از تو برنمیگردم به عشق تو دل بستم با سر و جان و دستم فدایی تو هستم تو مولا من بنده از رویت شرمنده ای جانم تا آخر پای تو پای غمهای تو میمانم یا مولا یا مولا یابن زهرا ای نگاه من جلد گنبد جمکران تو روز و شب تو را میزند صدا ندبه خوان تو به خدا که خواهم شد یاورت آقا ضربان قلب من العجل مولا ما همه یتیمان غیبت کبری چه به سرمان آورد دوریت آقا ای غایت الآمالم محول الاحوالم چشم انتظارت عالم یا مولا یا مولا ای بهشت من دیدن رخ در نقاب تو سرنوشت من جان سپردنم در رکاب تو برای تو ای مولا نامه آوردم حتی نفسی از تو برنمیگردم به عشق تو دل بستم با سر و جان و دستم فدایی تو هستم تو مولا من بنده از رویت شرمنده ای جانم تا آخر پای تو پای غمهای تو میمانم یا مولا یا مولا یابن زهرا ای نگاه من جلد گنبد جمکران تو روز و شب تو را میزند صدا ندبه خوان تو به خدا که خواهم شد یاورت آقا ضربان قلب من العجل مولا ما همه یتیمان غیبت کبری چه به سرمان آورد دوریت آقا ای غایت الآمالم محول الاحوالم چشم انتظارت عالم یا مولا یا مولا ای بهشت من محمدرضا بذری

شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو مجید رضانژاد

ثمّ دعى بالنّساء و الصّبيان فاجلسوا بين يديه فرأى هيئة قبيحة الخ يعنى : سپس يزيد پليد بانوان محترمه و كودكان را طلبيد، ايشان آمدند و در مقابل آن ناپاك نشستند . يزيد منظره ناپسند و هيئت نامناسبى را مشاهده كرد .... تا آخر عبارت‌مرحوم صدر قزوينى در حدائق الانس مى‌نويسد : از عبارت شيخ عليه الرّحمه اين‌طور استفاده مى‌شود كه يزيد ابتداء امام سجاد عليه السّلام را احضار نموده و با وى مكالمه كرده و بعد به احضار اسيران از زنان و دختران دستور داده .مؤلف گويد : از ظاهر كلمه « ثمّ » همين معنا مستفاد است و به نظر مى‌آيد كه آنچه در خارج واقع شده همين طور باشد، بارى همين كه يزيد اسيران را با آن حالت خوارى و زارى ديد كه هيچ اسيرى از اسراى ترك و ديلم را به آن وضع و حالت نديده بود دل وى به درد آمد و گفت خدا سياه كند روى پسر مرجانه را كه اگر با شما خويش بود هرآينه شما را باين روز نمى‌انداخت و اينطور در نزد من نمى‌فرستاد . جای ناموس علی نیست محمدرضا بذری صاحب روضة الواعظين مى‌نويسد : ثمّ ادخل نساء الحسين عليه السّلام على يزيد چون عيال ويلان امام حسين وارد بارگاه يزيد گرديدند زنان يزيد در پشت پرده‌هاى زنبورى نشسته بودند تماشاى مجلس مى‌كردند و همين كه چشمشان براسيران خسته و دختران موپريشان دست بسته افتاد همه به ضجه و ناله درآمدند فصحن نساء اهل يزيد و بنات معوية و اهله‌ فولولن و اقمن الماتم يعنى صداى صيحه و ضجّه و ناله زنان يزيد و دختران پرده‌نشين معاويه لعين بلند شد ولوله و غلغله در پشت پرده بلند شد و مرحوم مجلسى در بحار مى‌فرمايد :از هاشميّات افرادى پشت پرده بودند همين كه اسيران آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به آنحال ديدند ناله از دل بركشيدند و گفتند وا حسيناه وا سيّدا اهل بيتاه يابن محمّداه يا ربيع الأرامل و اليتامى يا قتيل اولاد الادعياء هركه صداى آن زنان را شنيد به گريه درآمد .و نيز در بحار فرموده : در آنوقت كه اسيران را به حضور آوردند فاطمه دختر امام حسين عليه السّلام از ميان زنان فرمود يا يزيد بنات رسول اللّه سبايا اى ظالم دختران پيغمبر را تا امروز كى اسير كرده كه تو كرده‌اى از كلام فاطمه تمام اهل مجلس بگريه درآمدند فبكى النّاس و بكى اهل داره حتّى علت الأصوات ضجه مردم با شيون زنان پشت پرده با ناله و افغان اسيران يكمرتبه بلند شد مجلس يك بقعه پر از گريه شد صاحب روضة الشّهداء مى‌نويسد كه يزيد پليد حكم كرد عيال اللّه را بردند در غرفه‌اى از غرفه‌هاى مجلس همه را جمع نشاندند و گفت پرده هم ميان ايشان و حاضران مجلس كشيدند . جای ناموس علی نیست محمدرضا بذری

بیرق تو سایه ی سرمه حسین همه میگن آخر کرمه حسین آقامه پناه آخرمه حسین ذکر رو لبای مادرمه حسین حرف جنت و نزن واسه دل من از اینا بالاتره حرم حسین لذته حسین معنای عزته حسین عشق زیارته حسین عمریه زنجیر گدا دست رقیته حسین به تو مدیونم اگه مجنونم ابی عبدالله سر و سامونم آقا جون بعضی شبا دیوونه ترم اون شبایی که میدی تو بال و پرم اون شبایی که میشه آقا بپرم دور گنبد تو باز یه کبوترم مثلا شبای جمعه ای که آقا فاطمه میاد بازم طرف حرم محشری شده کار تو دلبری شده کارمن نوکری شده بااذن شاه بی کفن نوکرت حیدری شده دین و دنیامه شاه و آقامه مادرم زهرا علی بابامه

یه دوستی دارم تو آشپز خونه حضرت کار میکنه بعضی وقت ها غذاشو میاره دم در بعضی موفع ها غذا از خونه اش میاره غذای خودش رو میاره دم در تقسیم میکنه بین اونایی که دم در وایمیستن می گفت تو آشپز خونه بودیم غذا گرفت گفت غذام امروز نذر پند تا از زائرا میرم دم در میدم به زائرا می گفت باهم دیگه اومدیم دم درو ظرف غذاشو با خودش آورد دم در گفت هر کدومشونو میدیم به یکی اومدیم دیدیم یک نفر دم در آشپزخونه نیست اینجا همیشه شلوغه مگه میشه همچین چیزی کسی نیست می گفت اومد دم در مهمانسرا رو کرد سمت صحن انقلاب و گنبد علی ابن موسی الرضا گفت آقا من دوست دارم غذامو بدم به یکی از زوار شما هیچکی دم در نیست اولین نفری که رد شد عذامو میدم بهش می گفت چند لحظه ای گذشت یه آقای خیلی متشخصی دست یک پسر بچه ای رو گرفته بود می گفت بچه گریه می کرد می گفت رفت جلو دوست ما غذاشو تعارف کرد گفت آقا شما مهمان حضرت رضا هستید میگفت تا غذا رو گرفت زد زیر گریه بلند بلند گریه کرد دوست من رفت جلو گفت آقا این غذا مال خودمه یه وقت خدایی نکرده بی احترامی نباشه غذای حضرته گفت نه آقا از شما ناراحت نیستم ممنون شمام ممنون حضرت رضام گفتم چرا ایجوری گریه می کنی گفت همین الان تو صحن انقلاب داشتم با بچم میومدم یه دفعه بچم خم شد یه چیزی از رو زمین گذاشت دهنش بهش گفتم چی برداشتی گفت یه دونه نخود گفتم چرا این کارو کردی گفت گرسنمه گفتم گرسنته به امام رضا بگو گرسنمه می گفت رو کرد سمت گنبد به امام رضا گفت .... حکایت غذای حضرتی صابر خراسانی

آن خالقی که بر تن بی روح جان دهد       مهر تو رایگان به دل خاکیان دهد  شخص کریم، جودِ بلاشرط می کند آری خدا هر آنچه دهد رایگان دهد  هر نعمتی که داد خدا، بی سوال داد       وصل تو را که خواسته ام بی گمان دهد از خلقت تو خواست خداوند لامکان  ما را کنار رحمت عامش مکان دهد  گر جان دهم به یک نگهت سود با من است      کالای خویش را که بدین حد گران دهد؟  بی امتحان مرا به غلامی قبول کن  رسوا شوم اگر دل من امتحان دهد  دارم امید لطف تو گیرد چو دست من        دامان پر ز گرد گناهم تکان دهد  می خواست گر خدای که نبخشد گناه ما ما را چرا امام چنین مهربان دهد؟  آن پرچمی که بر سر بام حریم توست      راه بهشت را به محبان نشان دهد  قلب"حسان" به یاد تو از غصه فارغ است  در انتظار این که به پای تو جان دهد  روز جزا که در صف قرآن و عترتیم             ما را امام ثامن ضامن امان دهد شریک روضه صابر خراسانی