عشاق الرضا تهران

جنگ صفین بود و نوجوانی سیزده ساله… امیرالمومنین(ع) نقاب به چهره قمر بنی هاشم زدند و او را روانه ی میدان کردند معاویه ابوشعتاء دلاور معروف عرب را پیش فرستاد ابوشعتاء گفت اهل شام مرا حریف هزار اسب میدانند در شأن من نیست، یکی از پسران من برای او کافیست نه پسر را به جنگ فرستاد و یکی پس از دیگری به دست قمر منیر بنی هاشم به درک واصل شدند. خودش عصبانی به قصد انتقام خون پسرانش به میدان آمد و او نیز با ضربتی به درک واصل شد… جنگ مغلوبه شده بود… همه در حیرتند که این نوجوان کیست که چنین جنگاوری میکند… امیرالمومنین(ع) به عباس گفتند برگرد پسرم… سپاهیان گفتند یا امیرالمومنین اجازه بده تا کار را یکسره کند اما حضرت اجازه ندادند… فرمودند: اِنّهُ ذُخرُ الحسین… او ذخیره برای حسین است… ذخر الحسین مهدی حسن آبادی

قبول دارم بدم قبول دارم ردم تو اومدی و من نیومدم دقایق حسود به سود من نبود قبول دارم که دیر شده خیلی زود قبول دارم که هرچی گفتی نفهمیدم پشیمونم که از گناه نترسیدم قبول دارم قبول دارم حالا که من قبول دارم دارم بدیمو میشمرم ببخشم حالا که سر به زیر شدم تو روضه تو پیر شدم غیر تو هیچکسی منو دوست نداره که تنهام نزار خدا وسط این معرکه بارون چشما گریون از منه روسیاه روبرنگردون حال بکا رو ازم نگیر سوز دعا رو ازم نگیر به اون بزرگیت قسمت میدم کربو بلا رو ازم نگیر الهی،الهی به حسین العفو کربلا میخوام از نجف اشرف

گفت پایین شهر کوچه به کوچه هاش پر از حسینیه تکیه هیئت همین امسال بود دهه اول گفت رفتم یه کاری داشتم دیدم سوت و کور دمه حسینیه ها پارچه زدند به علت کرونا تعطیل قلبم گرفت محله هایی که هر کوچش یه روضه داشت دیدم خلوت کارمو انجام دادم داشتم بر می گشتم دیدم یه در خونه قدیمی یه پرچم سیاه بالاش در خونه باز دو تا پیرزن نشستن یه صندلی یه پارچ آب دو تا لیوان یه نیگا نیگا به اینا کردم اینا هم نگاه کردن گفتن بیا نذریه مادر رفتم جلو چه خبره مادر گفت ما نمیردیم که محله ما سوت و کور بشه یعنی چی گفت آب نذری حسینه اگه میشه بنشین یه لیوان آب بخور و برو گفت پایین شهر کوچه به کوچه هاش پر از حسینیه تکیه هیئت همین امسال بود دهه اول گفت رفتم یه کاری داشتم دیدم سوت و کور دمه حسینیه ها پارچه زدند به علت کرونا تعطیل قلبم گرفت محله هایی که هر کوچش یه روضه داشت دیدم خلوت کارمو انجام دادم داشتم بر می گشتم دیدم یه در خونه قدیمی یه پرچم سیاه بالاش در خونه باز دو تا پیرزن نشستن یه صندلی یه پارچ آب دو تا لیوان یه نیگا نیگا به اینا کردم اینا هم نگاه کردن گفتن بیا نذریه مادر رفتم جلو چه خبره مادر گفت ما نمیردیم که محله ما سوت و کور بشه یعنی چی گفت آب نذری حسینه اگه میشه بنشین یه لیوان آب بخور و برو نذر آب حیدر خمسه

چشامو میبندم دوباره وا میکنم تو گریه میخندم چشامو میبندم دوباره وا میکنم خواب نیست رویا نیست انگاری منم واقعا تو حرمم خواب نیست رویا نیست تو حرم آقام با مادرمم اگه خوابم چقدر زیباست اگه بیدارم این رویاست زیر پام آسمون پیداست چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه آقا میرم دوباره برمیگردم خداحافظی با تو حرومه میرم دوباره برمیگردم ***** چشامو میبندم دوباره وا میکنم تو گریه میخندم چشامو میبندم دوباره وا میکنم خواب نیست رویا نیست انگاری منم واقعا تو حرمم خواب نیست رویا نیست تو حرم آقام با مادرمم اگه خوابم چقدر زیباست اگه بیدارم این رویاست زیر پام آسمون پیداست چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه آقا میرم دوباره برمیگردم خداحافظی با تو حرومه میرم دوباره برمیگردم چشامو میبندم مهدی حسن آبادی

سلام الله علی القاسم صدا پیچیده در صحرا انا القاسم بانگ تکبیر تک یل حسن آمد او به قصد پیکار تن به تن آمد بی کله خود و جوشن و لباس رزم این دلاور با تکه ای کفن آمد به قدرت قدر در شهامت قمره به میدان که او نرفته رمی جمره پس از ازرق شامی همه می دانند به زیر ضرباتش سپر بی ثمره عزیزالله عزیزالله چه گویم در مَثَل قاسم حسن کَندوو عسل قاسم حسن را این چنین خوانید اَبَالقاسِم اَبَالقاسِم انعکاس رفتار مجتبی قاسم در شباهت تکرار مجتبی قاسم انا القاسم امیر برومند روز عاشورا در رکاب ثارُ الله وارث و پرچمدار مجتبی قاسم به سیرت حسنه در بصیرت حسنه به خصلت حسنه در فضیلت حسنه کریم بن کریمه کرامت داره دقیقا حسنه در حقیقت حسنه سلطانِ مُلکِ اقتدار ، یا حیدر یا حیدر صاحب تیغ ذوالفقار، یا حیدر یا حیدر غُرّان توو میدون ِ نبرد، وقتی پا میزاری دشمنت میگه الفرار ، یا حیدر یا حیدر چه فرمانده ی بی باکی عجب شیر ِ خطرناکی رجز می خونی توو میدون به والله ِ که کولاکی سلام الله علی القاسم صدا پیچیده در صحرا انا القاسم بانگ تکبیر تک یل حسن آمد او به قصد پیکار تن به تن آمد بی کله خود و جوشن و لباس رزم این دلاور با تکه ای کفن آمد به قدرت قدر در شهامت قمره به میدان که او نرفته رمی جمره پس از ازرق شامی همه می دانند به زیر ضرباتش سپر بی ثمره عزیزالله عزیزالله چه گویم در مَثَل قاسم حسن کَندوو عسل قاسم حسن را این چنین خوانید اَبَالقاسِم اَبَالقاسِم انعکاس رفتار مجتبی قاسم در شباهت تکرار مجتبی قاسم انا القاسم امیر برومند

دلم خون ِ از ترس بزارید بگم این و هم پس یه روزم بلند شد به روی رقیه همین دست شب سرد تنهاست نه بابا نه عباس رسید زجر نامرد، باهاش حرف زد هر جور دلش خواست حرف بد میزد بابا، بابا، بابا با لگد میزد ، بابا، بابا، بابا زد بی هوا زد ای وای با پا زد تو راهم زد اما تو خوابم زد اما…. دلم خونه از ترس محمدحسین حدادیان

نمیگم مفصل شد اون کوچه یک لحظه مقتل گرفت راهمون و سر مادرم داد زد اول اهانت به من کرد جسارت به زن کرد جلو چشمای من روی مادرم دست بلند کرد میمیرم به زودی حسین خوش به حالت نبودی چنان زد که دیگه نمیره رد اون کبودی مادر زمین خورد ، حسن مُرد میمیرم به زودی حسین خوش به حالت نبودی چنان زد که دیگه نمیره رد اون کبودی نشست و نشستم ، شکست و شکستم تا این طور نلرزم باید که چشامو می بستم مادر زمین خورد ، حسن مُرد دلم خون ِ از ترس بزارید بگم این و هم پس یه روزم بلند شد به روی رقیه همین دست شب سرد تنهاست نه بابا نه عباس رسید زجر نامرد، باهاش حرف زد هر جور دلش خواست حرف بد میزد بابا، بابا، بابا با لگد میزد ، بابا، بابا، بابا زد بی هوا زد ای وای با پا زد تو راهم زد اما تو خوابم زد اما…. نمیگم مفصل محمدحسین حدادیان

بس کن رباب ، حرمله بیدار میشود سهمت دوباره ، نیزه اعدا میشود بس کن رباب ، سر به سر غم گذاشتی اصلا خیال کن علی اصغر نداشتی گیسو ،مکش انقدر،تو تازه عروسی رباب ای کاش میشد لا اقل ، دست تو را بست علی علی علی سرت بر روی نیزه تاب میخورد بمیرم نیزه دارت اب میخورد سرت بر روی نیزه محمدحسین حدادیان

مدعیان گر زنند دَعویِ بالاتری پرچمِ ارباب ما از همه بالاتر است گر همه صورت گران صورت زیبا کشند صورت ارباب ما از همه زیباتر است كاش بودم سگ دربان اباعبدالله یكی از پیرغلامان اباعبدالله كاش مانند حبیب ابن مظاهر جانم بارها بود به قربان اباعبدالله پادشاهی دو عالم كند آن كس كه شود نوكر گوش به فرمان اباعبدالله حسین ثارالله، اباعبدالله *** پیش ما مذهب هركس به خودش مربوط است ما كه هستیم مسلمان اباعبدالله نسل در نسل در اندیشه ی مِنّا شدنیم كل ایران شده سلمان اباعبدالله حسین ثارالله، اباعبدالله پرچم ارباب محمدحسین حدادیان

در میدان جنگ جولان میدهد در معرکه قمر فرمان میدهد با هیبت علی قدم میزنی تا یک تنه جنگو بهم میزنی بود جنگاوری تو مجهولو شد از ترس تو حرمله مفقودو میدیدن بعد از پایان جنگ تو تلنباری از سر و کلاه خودو کولاکی تو جنگ بی باکیو عباس یا اباالفضل در میدان جنگ مجید رضانژاد

شیر آمده شیر آمده یل علم گیر آمده در چهره‌ی صاحب علم علی به تصویر آمده تو قلب لشکر با هیبت علم میزنه اباالفضل میونه سرهای دشمن قدم میزنه اباالفضل الله اکبر چه علم داری الله اکبر چه سپه داری دم (الله اکبر چه اباالفضلی) باشور و باتب آمده یل مُوادب آمده محض رضای حق فقط به عشق زینب آمده سوار مرکب شتابان رجز به لب مثل طوفان جمل یادش افتاده دلدار حسن می‌رود به میدان الله اکبر شیر شکاره او عمان‌الله کرد غاره الله اکبر چه علم داری الله اکبر چه سپه داری دم (الله اکبر چه اباالفضلی) شیر آمده مجید رضانژاد

کشته کرببلا سن یارالی من یارالی خدا ببین کی برگشته همون که دنبالش بودم همون که خیلی گریونه روضه ی گودالش بودم بابا سلام عشق من ای همه زندگیم شکسته شدم اول بچگیم یه دختر فقط به بابا دلخوشه رگای بریدت منو میکشه برا لب خونی تو الهی من بمیرم دیدی که تو بزم شراب اسیرم نشد که خیزرونو از دست یزید بگیرم کشته ی کرببلا سن یارالی من یارالی رفتی رقیت تنها شد اسیر نا محرم ها شد روی کبودم مثل مادر بزرگم زهرا شد سن یارالی من یارالی محمدحسین حدادیان

تو کوفه شنیدید بی بی سر به چوبه محمل زد سر شکسته شد تا دم دروازه شام محمل بود اما بعد از حرف بی بی ورق برگشت گفت ما رو از یه دروازه ای وارد کنید مردم کمتر ازدحام کنند این ولد الزنا لج کرد شلوغ ترین دروازه دروازه ساعات بود خدا روزیت کنه بری حرم بی بی رقیه سلام الله علیها که خرابه شام بوده تا کاخ اون ملعون روی هم رفته یه ساعتم نمیشه صبح بی بی زینب و اهل بیت رو وارد کردند غروب رسیدند اونجا اول کاری که کرد اون ولد الزنا گفت محملا رو بیارید پایین سوار شتر عریان کردند آل الله رو ناموس حسین رو سوار شتر عریان کردند ناموس حسین علی آینه چی

ایمانم یا حیدر قرآنم یا حیدر نمک زندگیمی شرف بندگیمی ملائک هم میدونن ضربانم یا حیدر دل و دین و عقلو هم هستم وجودم به تو بستس آقا تو نبودی نبودم روز محشر اسمت دم یوم الورودم آمالم ابالفضل اقبالم ابالفضل تو کریمی به مولا و تصدق علینا می دونی گدای سر سالم ابالفضل تویی سرو رعنا تویی قامت قیامت تا قیامت گرمه به تو پشت امامت میزنم می میگم سر ساقی سلامت ابو فاضل مولا جانانم ابالفضل سلطانم ابالفضل شرف عالمینی آقا ذخر الحسینی تا میجنگی عقیله میگه جانم ابالفضل واسه ارباب آقا یه تنه لشکری تو اسدالله مولاس اسد الحیدری تو ایمانم یا حیدر محمدحسین حدادیان

پا در رکاب میرسه عالیجناب میرسه شیر جوون حرم روی عقاب میرسه لشکر و تار و مار کرد دشمن فرار کرد پاشو زمین که کوبید گرد و غبار کرد یاد علی رو زنده در کار و زار کرد ممسوس ذات رب جلی میترسه دشمن اسمش علی عالیجناب میرسه محمدحسین حدادیان

یه شب جوونی بری خونه ببینی مادرت چادر تو خونه سرش کرده خواهرت چادر سرش کرده هیچی نمیگی دو سه دقیقه من میگم به والله پنج دقیقه بیشتر طاقت نمیاری هی تو این اتاق میری تو اون اتاق میری ببینی نا محرم اومده به خدا طاقت نمیاری سوال میکنی مادر مگه نامحرم اومده مولای ما امیرالمومنین نود و پنج روز عقده شد براش زهرا تو خونه چادر به سرش گرفت چادر علی آینه چی

توی دلم همش غم دارم ز درد دوری ملتم دارم واسه عروجه به صحن تو یه امضا از شما کم دارم صحن و سرات شده برای من یه ارزو منت بذار بگو از این خونه تا ابد نرو صیغل بده،تموم روح و جسم و این دلو شاهم حسین شاهم حسین ارباب من محمود عیدانیان ارباب من شده همه ی افکار من حرم باز از کرم امید بهم بده که اربعین میرم اخه واسه رقیه خاتونت یه عمری نوکرم شاهم حسین شاهم حسین شاهم حسین آقام آقام آقام حرم نگو بهشت عالم به نوکری تو میبالم منم غلام سیاهی که عمریه سگ یه دختر سه سالم ارباب مگه میشه بکوبم این دربو راه ندی محتاجتو تو کنج این گدا خونه جا ندی بار گناه نمیزاره بهم تو بها بدی شاهم حسین شاهم حسین رویای هر شب یه نوکر بارگاه تو میشه بدی جواز گریه تو قتلگاهتو خسته شدم زِ رو زدن به غیر درگاه تو شاهم حسین،شاهم حسین شاهم حسین اقام اقام اقام‌ ارباب من محمود عیدانیان

پیری زمین گیرم… صبوری ناخوش احوال یادم نرفته گیر کردی بین گودال…. از کربلایت زخمی و بی بال رفتم با چشم هایی تار از گودال رفتم از حال و روزم بی خبر بودم برادر با شمر و خولی همسفر بودم برادر با دست خالی جنگ آن اغیار رفتم با چادر خاکی سر بازار رفتم زخم زبان از شهر پر نیرنگ خوردم در کوفه از شاگردهایم سنگ خوردم از ازدحام کوچه ها ترسید زینب از هم محلی کم محلی دید زینب همسایه ای داغ دلم را تازه میکرد چادر نمازم را سرش اندازه میکرد خاکستر غم بر سر من ریخت کوفه خورشید را از شاخه ای آویخت کوفه رفتم برای ماندن اسلام رفتم با آستینی پاره شهر شام رفتم از شعله ها خاکسترت را پس گرفتم از خیزران آخر سرت را پس گرفتم از راه های سخت و بی برگشت رفتم با دست هایی بسته با دستای بسته محمدحسن فیضی

از خیمه ها درآمده خواهر ،بلند شو زینب رسیده است برادر بلند شو دنبالت آمده همه را زیر و رو کند پس تا نبرده دست به معجر بلند شو دشمن به ریش خونی تو خنده میکند پس پشت کن به خنده ی لشگر بلند شو گفتم عبا بیاورد عباس از خیام برخیز اذان بگو سر منبر، بلند شو اینجا درست نیست مکش زانو اینچنین از روی پیکر علی اکبر بلند شو حالا که اشک و ناله ی زینب قبول نیست اصلا بیا به خاطر مادر بلند شو تو میخوری زمین جگرم آب میشود ای وارث دلاور خیبر بلند شو اذن میدان مهدی آینه

گرد حرم دويده ام صفا و مروه ديده ام هيچ كجا براي من كرب و بلا نمي شود كسي كه گشت گرد تو گرد خطا نمي رود پيرو خط كربلا اهل خطا نمي شود عمر گذشت و وانشد راه زيارتت به من حاجت اين شكسته دل چرا روا نمي شود جز سر غرق خون تو كه شد چراغ قافله راس بريده بر كسي راهنما نمي شود اي بدن توغرق خون وي سر و روت لاله گون با چه خضاب كرده اي خون كه حنا نمي شود كرب و بلا و كوفه شد سخت به عترت ولي هيچ كجا به سختي شام بلا نمي شود چوب به دست قاتلت سوخت و گفت اين سخن جاي سر بريده در طشت طلا نمي شود دور حرم دویده ام محمود عیدانیان

اومد در خونه اباعبدالله رو در زد کی هستی گفت آقا جان نصرانیم دیشب خواب خاتم انبیا رو دیدم فرمود میری به دست وصی سوم من اسلام میاری ابی عبدالله فرمود بشین شهادتینشو گفت اسلامشو آورد بعد ابی عبدالله فرمود خودت پیغمبرو در خواب دیدی عرضه داشت بله یابن رسول الله خودم با این دو تا چشام فرمود تو الان پیغمبرو ببینی میشناسی گفت بله یابن رسول الله فرمود علی اکبرم بلند شو عبای پیغمبرو بنداز عمامه پیغمبر تا وارد شد این جوون به سجده افتاد والا من این آقا رو دیشب در خواب دیدم شبه پیغمبر مهدی آینه

مظهر العجایب مظهر حق تویی حق با توئه علی و مع الحق تویی غدیر خم با تو دین ما کامل شد همه نمازای بی علی باطل شد علی یار منه صوم صلاتی علی راه نجاتی علی راه و صراطی علی و برکاتی علی جونم فدات علی سر میدم پات علی کرده ایوون طلات علی چشامو مات علی مظهر العجایب محمود عیدانیان

مهر او دینم اصل ایینم حیدری ام حیدری ام حیدری نام مرتضی بود به عرش حق زینت هر که گفته ذکر او را گشته با عزت حضرت فاطمه من را انتخابم کرد زیر پرچم ولای او شدم دعوت انتخابم کرد انتصابم کرد شیعه گشتم از دعای مادری حیدری ام حیدری ام حیدری هر چه دارم از تو دارم ساقی کوثر ارزویم بوده باشم نوکر قنبر روی سینه حک نمودم این عبارت را به ابی انت و امی یا علی حیدر اسداللهی ولی اللهی تو امید من به روز محشری حیدری ام حیدری ام حیدری با ولای مرتضی شد دین ما کامل انا مجنون علی ابن ابی طالب چون که دیوانه او بودم شدم عاقل او شده شاهم یار دلخواهم جز علی نمیشناسم سروری حیدری ام حیدری ام حیدری کعبه از قدوم حیدر محترم گشته هر که با علی نشسته با کرم گشته قبله ی اهل ولایت نجف مولاست حاجیه اصلی به دو این حرم گشته حرمش عشقم کرمش عشقم کرده ایوان طلایش دلبری حیدری ام حیدری ام حیدری مهر او دینم حسین سیب سرخی