راس الحسین تهران

دیگه میخوام واسه خودم کسی باشم چه راهی بهتر از این که نوکرت باشم رقیه حالا که دنیامو با عشقتو ساختم الهی قیامتم زیر پرت باشم رقیه تو حال و هوای تو نفس کشیدن خوبه قلبم میون سینه برای تو میکوبه آرامش این دنیا بدون تو آشوبه شور شعوری باعث غروری سنگ صبوری رقیه رمز عبوری پرچم ظهوری سوره نوری رقیه سیدتی یا رقیه خاتون بادست کوچیکت برام دعا کردی که دخیل شدم یه عمر به پرچمت بی بی رقیه زندگیم تضمینه توی مسیر تو ندیدم ازت بجز کرامت و خوبی رقیه با اون ستاره ای که رو شونه عباسی عشق بابا حسینو دردونه عباسی واسه گره گشایی بهونه عباسی دختر شاهی بهترین پناهی چقدر تو ماهی رقیه سیدتی یا رقیه خاتون نوکرت باشم رقیه کاظم اکبری

فی سبیل الله تو رو کشتنت غریب ابی عبدالله یه سپاه نانجیب ابی عبدالله هتک حرمت کردند وقتی که پیروهن پارتو غارت کردند هتک حرمت کردند همونا که نامه دادند تو رو دعوت کردند هتک حرمت کردند شمر و خولی و سنان یکدفعه دورت کردند هتک حرمت کردند برای بریدن سرت رقابت کردند فی سبیل الله تو رو کشتنت غریب ابی عبدالله یه سپاه نانجیب ابی عبدالله هتک حرمت کردند وقتی که پیروهن پارتو غارت کردند هتک حرمت کردند همونا که نامه دادند تو رو دعوت کردند هتک حرمت کردند شمر و خولی و سنان یکدفعه دورت کردند هتک حرمت کردند برای بریدن سرت رقابت کردند کشتنت غریب جواد حقیقت

مهر آباد روضه دعوت شدم تماس گرفت گفت حاجی بابام حسینی هیئت دار دو سه روز پیش از دنیا رفت گفتم من ختم نمیرم گفت ختم نیست روضه گرفتیم گفت حاجی بابام وصیت کرده مدیونید برام ختم بگیرید برا روضه دار امام حسین باید جا ختم روضه بگیریم دلش بود تو براش بخونی رفیقم بود رفتم به آدرس رسیدم به یه ساختمان بزرگ حسینیه یه پذیرایی اومدن بکنند پسر بزرگه اومد حاجی سلام وصیت بابامو بخونم بسم الله الرحمن الرحیم حسین محمد رضا هرچی دارم یه چاقو میزارید وسطش نصفش مال امام حسن گفت بابام گفت اگه عمرم بود به دنیا راهش وا شد حرم ساختن خودم میبرم زیر خاک نصف مالم مال حرم امام حسن نوکر زیاد داری حیدر خمسه

مقتل نوشته یه جوری خانوم اومد این جوده حرامی لرز افتاد تو تنش هی به امام حسن می گفت یه جا بزار من برم زینب داره میاد لحظه ای که اومد بالا سرش هول کرد چرا رنگت پریده هی می بوسیدش آروم باش الان خوب میشی بار ها به این آقا زهر داده بودن زهرو چند بار بالا می آورد رو به راه میشد خانوم هی دست می کشید رو سرش الان خوب میشی آرام باش انقدر پاتو رو زمین نکش اما دیدن یه وقت زینب از حال رفت این بار زهرو بالا نیاورد نگاه کرد دید این بار پاره پاره های جگر اومد از حال رفت خانوم جان این جا تشت دیدی پاره های جگر دیدی اما حسن جلوت دراز کشیده بود سر روی بدن بود رنگ و رو بود زخمی نبود یا اباعبدالله پاره های جگر حیدر خمسه

زیر یه بوته قایم شده بود عصبانی اومد بالای سرش تو راه گفت مگه پیداش نکنم پیداش کرد دست انداخت آوردش بالا امام حسن میگه مادرم داشت حرف میزد حرف دعوا نبود یهو زد اما یه دونه زد زهرا افتاد این حرومی بچه رو آورد بالا چپ و راست میزد همه رو معطل کردی زبونش گرفت دیگه نگفت ابا عمو یتیم گیر آوردش یتیم گیر آوردش حیدر خمسه

فاطمه بودم و قنفذ به سراغم آمد آنقدر تند دویدم که نفس کم آمد زجر کم بود که یکدفعه سنان هم آمد به تو تا خیره شدم سیلی محکم‌ آمد دست سنگین کسی بر رخ من رد انداخت آنکه انداخت مرا روی شتر! بد انداخت فاطمه بودم حیدر خمسه سپرش تا به سرم خورد سرم درد گرفت زد به بازوی من و بال و پرم درد گرفت به پدر حرف بدی زد جگرم درد گرفت بشکند پاش الهی کمرم درد گرفت یاعلی گفتم‌ و با کینه به من سنگ زدند پیرزن ها همه بر پیرهنم چنگ زدند سر در طشت دلم‌ را گل آتش میکرد عمه از پشت ستون داشت نگاهش میکرد خیزران حال مرا سخت مشوش میکرد و رباب از غم این منظره هی غش میکرد حق بده خواهرم اینقدر حزین و زار است مست ها صحبتشان صحبت خدمتکار است فاطمه بودم حیدر خمسه

حال و روز من خبر داری ، نداری از من خبر در این سفر داری ، نداری اصلا خبر از این جگر داری ، نداری اصلا ببینم موی سر داری ، نداری هر چند مثل تو سرم آتش گرفته اما تنور خانه ی خولی نرفته دل شوره دارم رنگ و رویم را ببینی وضع لبان پاره ی من را ببینی این آهن دور گلویم را ببینی میترسم این اوضاع مویم را ببینی موی مرا خار مغیلان شانه کرد شمر و سنان بین بیابان شانه کرد اصلا گمان کن دخترت قامت کمان نیست اصلا گمان کن عمه جانم نیمه جان نیست اصلا درون قافله شمر و سنان نیست انگشترت در دست های ساربان نیست اصلا گمان کن دخترت تنها نبوده اصلا گمان کن حرمله با ما نبوده توی بازار برده فروشا حیدر خمسه این روز ها من از در و دیوار خوردم در کوچه خوردم آه در بازار خوردم از بام ها سنگ از سر آزار خوردم سیلی ز دست زجر چندین بار خوردم این زجر یک ذره مروت هم ندارد می خواست عمدا اشک من را دربیارد چشمت روشن بابا تو که رفتی ناموست رو بردن سر بازار بین یک عده لات بی غیرت اوردن اما ما رو به اجبار به خدا میترسم من از این طرز نگاه شامیا میترسم به خدا میترسم چونه میزنن سر ... عمو عباسم کو غیرتی ترین علمدار که میشناسم کو اونی که میتونه یه کاری بکنه واسمون پس کو توی بازار برده فروشا ما بودیم اما تو نبودی دندونای شیریمو شکستن پیر مردای مست یهودی بابا دست و پام میلرزه ما رو دارن میبرن جلو چشای... توی بازار برده فروشا حیدر خمسه

گفتند که غم داری و غمخوار نداری مثل پدرت بی کسی و یار نداری در خانه ی خود مَحرم اسرار نـداری آقا , تو نیازی به کس و کار نداری کافی ست که آقای ابالفضل و حسینی یعنی همه جا حضرت بین الحرمیـــنی . با بال و پر سوخته , پرپر مزن این قدر با این جگرِ سوخته , پرپر مزن این قدر ای شعله ورِ سوخته , پرپر مزن این قدر با یادِ در سوخته , پرپر مزن این قدر بالای سرت اینکه چنین زار نشـسته ست چشمی بگـشا, حضرت پهلویِ شکسته ست . این بسترِ افــتاده , خودش بستر روضه ست این طشت کنار تو , خودش منبر روضه ست با اینکه حسین بن علی یکـسره روضه ست گیسوی سپید تو , خودش آخر روضه ست این زهر که دور جگــرت گـرم طواف است همدست همان ضربه ی سنگین غلاف است غمخوار نداری حیدر خمسه

ماتم زده ام , محفــلِ آقاست بهشتم در ماتم این شاه چه زیباست بهشتم تــا خانه ی صدیقه ی کبراست بهشتم هرجا که بسوزند همانجاست بهشتم از عرش می آرند دَم “یا حســـنم” را خوب است که با اشک بشویم دهنم را ای حُسن خدا در نظر حیدر کرّار ای گوهر والا گُهر حیدر کرّار ای مظهر پا تا به سر حیدر کرّار ای روی تو قرص قمر حیدر کرّار هر چند بدم , رو سیَهَم , پَست و پَلَشتم من بنده ی سالار جوانانِ بهشتم گفتند که غم داری و غمخوار نداری مثل پدرت بی کسی و یار نداری در خانه ی خود مَحرم اسرار نـداری آقا , تو نیازی به کس و کار نداری کافی ست که آقای ابالفضل و حسینی یعنی همه جا حضرت بین الحرمیـــنی با بال و پر سوخته , پرپر مزن این قدر با این جگرِ سوخته , پرپر مزن این قدر ای شعله ورِ سوخته , پرپر مزن این قدر با یادِ در سوخته , پرپر مزن این قدر بالای سرت اینکه چنین زار نشـسته ست چشمی بگـشا, حضرت پهلویِ شکسته ست ماتم زده ام حیدر خمسه

اصلا چه خوب شد که تو دستم گرفته ای اصلا چه خوب شد که شدم آشنای تو من غیر نوکری به دردی نمی خورم من را رها نکن که بمانم برای تو اصلا چه خوب شد که تو دستم گرفته ای اصلا چه خوب شد که شدم آشنای تو من غیر نوکری به دردی نمی خورم من را رها نکن که بمانم برای تو تو دستم گرفته ای حیدر خمسه

کار دنیا رو ببین یه روزی این مردم افتخارشون این سیاهی بود به هم میرسن میگه مشکی پوشیدی نه راه دور میخوای بری همین رفیقات میگه سر کار محل کار هی دست میگیرن سیاهیمو تو ماشین میزارم میگه بعد از ظهر که میام مشکی رو می پوشم میگه هی توهین میکنند هی آقا رو مسخره می کنند خاک به سرم الهی قربون قربتت برم یه روزی این بچه ها از ده روز به محرم با ذوق پیرهن مشکیشونو محیا میکردن پیرهن مشکی حیدر خمسه

دید قاسمش هی میاد رو سینش ابی عبدالله میومد جداش می کرد عمو عقب وایسا بگذار نفس بکشه زینب داره میبینه سر مادرشم هم یادش افتاد تا افتاد روی سینه مادر جداش کردند گفتند بزار نفس بکشه کربلا از رو تل داد میزد یقشو وا کن بگذار نفس بکشه رو سینش نرو بگذار نفس بکشه حیدر خمسه

این بستر افتاده خودش بستر روضه است این تشت کنار تو خودش منبر روضه است با این که حسین ابن علی محشر روضه است اما گیسوی سپید تو خودش آخر روضه است این زهر که دور جگرت گرم طواف است همدست همان ضربه سنگین غلاف است تقصیر تو نبود که مادر پرش شکست تقصیر تو نبود اگر زیورش شکست تقصیر تو زدند و به سرش شکست دیدم که دست تو سپر مادرت نشد تقصیر خودت نبود قدت یاورت نشد آخر روضه است حیدر خمسه

وقتی براش تو خرابه سرو آوردن شروع کرد شرح سفر دادن اول اینو گفت گفت اگه میگفت میدادم کشید از گوشم غروب همون روزی که تو رو زدن خیلی بلا دیدم من قاتلم اسب سوار است تازیانشو رها میکرد میخورد به این خانم میخورد زمین نزن از صبح هر کی اوده منو زده شرح قصه حیدر خمسه

الحمدلله آبرو داری کردند مردم امسال خیلیا جا زدن اما هیئتیا اگه یه شب شبی یه روضه میرفت از اذان به اینور سه چهار تا روضه میره چه خبره میگه روضه ها خالی نشه بار ور داشتی آقا بارتو ور میداره الکو گرفت خیلیا معلوم شدن همین که مارو نگه داشتی پزشو میدیم اما یه گله دارم من هر سال این موقع کارامم کردم چی کار کردی با ما من این هیئت اون هیئت دیدم هیئتیا دل و دماغ ندارن به هر کی میگم چته میگه ولم کن از اول محرم به این امید میومد خستگیاشو میبرد اربعین کربلا ما اومدیم اینوری مریض نشیم اینوری مریض شدیم

دم غروب آسمون گرفته جلو چشای شمرو خون گرفته این انتقام خیبرو و بدره الشمر جالس علی صدره وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه زیر خنجر میزنی دست و پا وای وای وای وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه حسین وای وای وای دم غروب آسمون گرفته جلو چشای شمرو خون گرفته این انتقام خیبرو و بدره الشمر جالس علی صدره وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه زیر خنجر میزنی دست و پا وای وای وای وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه حسین وای وای وای دم غروب جواد حقیقت

خدا هر گناهی باشه به حسین می بخشه هیچکی نا امید نباشه به حسین میبخشه وعده دادن به وفاشه ، به حسین میبخشه خدا هر چی رو سیاهه به حسین میبخشه من ِ افتاده به چاهو به حسین میبخشه بنده های بی پناه و به حسین می بخشه بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسینم از سرم زیاده خدا اجازشو به هر کسی نداده نماز شکر من زیاده خدا به من حسین و داده میدونم که از تو هستم به تو میگردم سر اون عهدی که بستم به تو بر میگردم با همین دل شکستم به تو برمیگردم همه ی دارو ندارم به تو بر میگرده همه ی عشقی که دارم به تو بر میگرده من تموم ِ اعتبارم به تو بر میگرده بزار بگم با تموم جونم تا عمر دارم ، حسین حسین حسین میخونم لحظه ی مرگم خودتو بده نشونم آقام حسین … نبر ز یادم جوونیمو پای تو دادم جز تو آرامش نمیخوام با تو آروم میشم وقتی بارونیه چشمام با تو آروم میشم با همه فرق داره دنیام ، با تو آروم میشم از دلم چشم برنداری ، بی تو آشوب میشم بگو تنهام نمی زاری بی تو آشوب میشم هوای دلم رو داری ، بی تو آشوب میشم بزار بگم با دل شکسته منو نجاتم بده از درای بسته ببین که مونده پشت در زائر خسته نماز شکر من زیاده خدا به من حسین و داده به حسین می بخشه جواد حقیقت

سینه بزن که نوکری مدالت باشه یه چی میگم که روزی یه سالت باشه افضل از نماز شب یه قطره اشکت سینه زن امام حسین حلالت باشه تک تک لحظه های رؤیایی شور حلالت باشه سلام به شاه کربلا از راه دور حلالت باشه گریه برای قلب زینب صبور حلالت باشه حسین ، ارباب ارباب ارباب ، حسین سینه بزن برا حسین که بالت باشه روزیت یه عکس تو حرمش با شالت باشه هر دفعه که حسین میگیم رقیه میگه الهی شیر مادرت حلالت باشه یه استکان چای روضه ی حسین حلالت باشه حال خوش هروله ها و شور و شین حلالت باشه سینه زن هیات بین الحرمین حلالت باشه تک تک لحظه های رؤیایی شور حلالت باشه سلام به شاه کربلا از راه دور حلالت باشه گریه برای قلب زینب صبور حلالت باشه حسین ، ارباب ارباب ارباب ، حسین هر کی سگ خونشه خوش به حالش باشه علی گندابی هم برا مثالش باشه بهشتو فاطمه براش ضمانت کرده هر کی حسینو دوس داره حلالش باشه هر کسی که یه یا حسین گفت و مُرد حلالش باشه رفیقی که منو تو روضه هات آورد حلالت باشه هر کی منو بار اول کربلا برد حلالش باشه حسین ، ارباب ارباب ارباب ، حسین نوکری مدالت باشه جواد حقیقت

اما فیکم مسلم روبروی چشمامون گریون حسن اما فیکم مسلم مادر زخمی رو شلاق نزن یه بی حیا اومدو هی با لگد در میزنه از لای چوبه های در مادرو خنجر میزنه اما فیکم مسلم جلو نامحرما افتاد زمین اما فیکم مسلم انقدر لگد به زهرا نزنید تو کوچه پیچیده صدا ضربه ی تازیانه ها جلوی چشمای شوهرش افتاده زیرو دستا و پا اما فیکم مسلم نفس مادر افلاک برید اما فیکم مسلم انقدر شال علی و کشید میون گریه ی علی مغیره میخنده بهش به سمت مسجد میبرن روی زمین میکشنش یه بی حیا اومد جواد حقیقت اما فیکم مسلم روبروی چشمامون گریون حسن اما فیکم مسلم مادر زخمی رو شلاق نزن یه بی حیا اومدو هی با لگد در میزنه از لای چوبه های در مادرو خنجر میزنه اما فیکم مسلم جلو نامحرما افتاد زمین اما فیکم مسلم انقدر لگد به زهرا نزنید تو کوچه پیچیده صدا ضربه ی تازیانه ها جلوی چشمای شوهرش افتاده زیرو دستا و پا اما فیکم مسلم نفس مادر افلاک برید اما فیکم مسلم انقدر شال علی و کشید میون گریه ی علی مغیره میخنده بهش به سمت مسجد میبرن روی زمین میکشنش یه بی حیا اومد جواد حقیقت

هرکه با زهراست احساس سخاوت می‌کند مور این وادی سلیمان را ضیافت می‌کند دست‌پخت‌فاطمه نان‌است‌و نانش جذبه‌است هر که شد یکبار سائل کم‌کم عادت می‌کند حضرت جبریل یک جلوه‌ست ذاتا وحی را فاطمه تا قلب پیغمبر هدایت می‌کند فرشیان نه عرشیان هم رو به او می‌ایستند در میان خانه‌اش وقتی عبادت می‌کند مرتضی بر فاطمه یا فاطمه بر مرتضی کیست که بر دیگری دارد امامت می‌کند هرچه مولا مدح خود را کرد مدح فاطمه‌ست آینه از شأن همتایش حکایت می‌کند روز محشر که بیاید کار دست فاطمه‌ست مرتضی می‌ایستد ، زهرا قیامت می‌کند رشته‌ای از چادرش‌هم دست‌ما باشد بس‌است رشته‌ای از چادرش آری شفاعت‌می‌کند روضه حضرت زهرا ابوالفضل بختیاری هرکه با زهراست احساس سخاوت می‌کند مور این وادی سلیمان را ضیافت می‌کند دست‌پخت‌فاطمه نان‌است‌و نانش جذبه‌است هر که شد یکبار سائل کم‌کم عادت می‌کند حضرت جبریل یک جلوه‌ست ذاتا وحی را فاطمه تا قلب پیغمبر هدایت می‌کند فرشیان نه عرشیان هم رو به او می‌ایستند در میان خانه‌اش وقتی عبادت می‌کند مرتضی بر فاطمه یا فاطمه بر مرتضی کیست که بر دیگری دارد امامت می‌کند هرچه مولا مدح خود را کرد مدح فاطمه‌ست آینه از شأن همتایش حکایت می‌کند روز محشر که بیاید کار دست فاطمه‌ست مرتضی می‌ایستد ، زهرا قیامت می‌کند رشته‌ای از چادرش‌هم دست‌ما باشد بس‌است رشته‌ای از چادرش آری شفاعت‌می‌کند روضه حضرت زهرا ابوالفضل بختیاری