رزمندگان اسلام قم

کهکشان نیست اندازه حصیرش شاهنشاهی که قنبره وزیرش ما رو همنشین پیمبرا کرد چون هستیم پای سفره غدیرش کسی ندیدم در قواره حیدر خدا نشسته به نظاره ی حیدر میشه دو عالم رو تو یک جا دید و اون هم به دور انگشت اشاره ی حیدر دور کعبه ی چشات می گردونیم تا کامل شه اینجوری مسلمونیم وقتی که سجده نکردم توی نجف کنار کعبه زدم رو پیشونیم کهکشان نیست اندازه حصیرش حسن عطایی

تو سرسبزی و دل من بیابونه چیکار کنم دلم همش تو ایوونه داره در میزنه بازم یه دیوونه در همین خونه من جون به کفم هر کی دشمن مولا شد با اون طرفم من جون به کفم از سربازای گردان شاه نجفم دم به زن بگو علی شاه مردانه دم بزن بگو علی شیر یزدانه دم بزن بگو علی نسل ایمانه دم بزن بگو علی جان جانانه با علی مست مست مستم من مست علی هستم هوشیار نخواهم شد از خواب خوش مستی بیدار نخواهم شد با من صنما دل یک دله کن گر سر ننهم وانگه گله کن حیدر مددی در همین خونه رضا نریمانی

با اشک شوق جاری از چشم تر سلطان دارد خبرها می رسد از محضر سلطان در جمع خوبانش دوباره دعوتم کرده با مهربانی چشم ذره پرور سلطان  آباء و اجدادش تمامی سرورم هستند آباء و اجدادم تمامی نوکر سلطان از  سائلان آبرو داری که محتاج اند امشب دوباره پر شده دور و بر سلطان قطعا از اینجا دست خالی برنمی گردم با سفره ای که پهن کرده مادر سلطان از یاد زهرا پر شده سرتاسر حجره با عطر و بوی بی نظیر کوثر سلطان از مادرش که بگذرم باید صدایش زد این طفل را خیرالنساء دیگر سلطان نذر قدم های عزیزش هدیه آوردم ای خواهران من فدای خواهر سلطان نامش اگر چه ظاهرا معصومه ست اما ” معصومه ” نه بلکه بگو ” تاج سر سلطان “ اشک شوق سید رضا نریمانی

دل تو دستای تو باشه آرومه آرزوم نوکری تو خانومه تا دلم هوای فاطمه میگیره میره پابوسی بی بی معصومه عشقت رویایی حرمت بی بی چه غوغایی به زیارت حریمت میاد دل هر کسی که زهرایی سالی چند بار دلمو روانه قم میکنم خودمو تو این شلوغی حرم گم میکنم قرارم نگارم تویی که قبله حاجات منی باب مناجات منی بی تو خزون و من بهارم ارامش قلب زارم عشقت رو تو سینه دارم یا معصومه حرمت ارزومه نوکری تو خانومه سید رضا نریمانی

شد خطاب از خدا روبه پیغمبر تو دعا هات بخون ذکر یاحیدر یا علی میخونم اسم اعظم این ذکره اینو میدونم ذکر خاتم این ذکره خلائق شادن شور عالم این ذکره دم جون دادن آخرین دم این ذکره صدای بارون نوای مجنون دمی که با اون پر میگیرم این ذکره با این ذکر تو سر شور افتاده با این ذکر دل زهرا شاده خدا رو هزار و صد بار شکر به ما حیدر داده قال الله یا حیدر ولی الله یا حیدر یا علی میخونم سید رضا نریمانی

امیرُالحق، امیرُالعشق، امیرُالمومنینی تو خدایی یا بشر؟ حیدر! نه آنی تو، نه اینی تو تو را خواندند بی‌همتا و رقصیدند در آتش علی! تقصیر اینان چیست؟ وقتی این‌چنینی تو زبان شاعرانت می‌شوم، می‌پرسم از خالق: چگونه آفریدت؟ کاین‌چنین شورآفرینی تو گواهی می‌دهد خاتم، که خاتم‌بخشِ عشّاقی الا یا ایها السّاقی! سخاوت را نگینی تو من از میلاد تو در کعبه، از معراج، دانستم: علیِ آسمان‌‌ها اوست، اعلای زمینی تو تو را نفسِ نبی خواندند و حیرانم، غدیر خم امیر است او؟ امیری تو؟ امین است او؟ امینی تو؟ من از گمراهی بعضی به حیرت آمدم، آخر گواهی داد حتی دشمنت، که بهترینی تو فقط بر «لافتی الا علی» باید پناه آورد چو با «لاسیف الا ذوالفقار»ت در کمینی تو در ایمان و نبرد و هر فضیلت، اولین هستی فقط در بازگشت از جنگ، حیدر! آخرینی تو چه جای حیرت؟ او باید که شیر کربلا باشد اگر استاد پیکار یل ام‌البنینی تو امیدت شاید از این چاه کندن، آه! روزی بود که از نخلی برای کوثرت، خرما بچینی تو تو را با دست‌های بسته می‌بردند و می‌پرسم: دلیل خلق عالم! پس چرا تنهاترینی تو؟ فراری‌های خیبر، پیش یک زن، نعره زن، اما بمیرم فاتح خیبر! بلاگردان دینی تو چه حکمت‌هاست در این قصه؟ ای مولای نازک دل! که هر روز، این در و این کوچه را باید ببینی تو «یمین» را می‌شمارم، تا صد و ده می‌رسم، یعنی: که معنای یمین، مولای اصحاب‌الیمینی تو تو فاروقی، تو فرقانی، تو میثاقی، تو میزانی صراط‌المستقیمی تو، امام‌‌المتّقینی تو قسیمُ النّار و الجنّت، امیر هیبت و غیرت امانی تو، امینی تو، علی! حِصن حصینی تو تو شیر حق، تو کراری، ولی‌‌الله و قهاری درِ علم نبی و نفس ختم‌المرسلینی تو یداللهی و سیف‌الله، روح‌الله و سرّالله امین‌اللهی و یعسوبی و حبل‌المتینی تو مع‌الحقی و وجه‌الله، نورالله و عین‌الله چه می‌ماند دگر از حق؟ همین است او، همینی تو همه یک سو، تویی ساقی، تو در عین‌البقا، باقی علی! عین‌الحیاتی تو، علی! عین‌الیقینی تو خراب آباد شعر من کجا؟ ناز قدمهایت؟ چرا اینگونه شاها! با گدایان می‌نشینی تو؟ امیر المومنینی تو حسن عطایی

مادر نزاییده کسی حریف حیدر باشه فرقی نداره یک نفر یا این که یک لشکر باشه هیچ چی نمیشه سد راه حتی اگه خیبر باشه کی دیده شاهی لباسش اینقدر ساده باشه شیر میدون باشه و این همه افتاده باشه گفته پیغمبرمون پدر ها با حب علی بچه ها رو امتحان کنن حلال زاده باشه عشق بی بدل علی اهلا من عسل علی دشمن میکشه عقب اومد قتال العرب مادر نزاییده کسی حریف حیدر باشه فرقی نداره یک نفر یا این که یک لشکر باشه هیچ چی نمیشه سد راه حتی اگه خیبر باشه کی دیده شاهی لباسش اینقدر ساده باشه شیر میدون باشه و این همه افتاده باشه گفته پیغمبرمون پدر ها با حب علی بچه ها رو امتحان کنن حلال زاده باشه عشق بی بدل علی اهلا من عسل علی دشمن میکشه عقب اومد قتال العرب مادر نزاییده حسن عطایی

حج مقبوله ی ما فقیران در طواف حریم تو سلطان اون شمالی میگه تی فدا و زائر ترک میگه سنه قربان جان جانان شاه شاهان پایتخت عشق ایران چه صفایی چه سرایی چه بهشتی چه هوایی چه ضریحی چه طلایی چه امامی چه رضایی یا رضا جان آهوی کوی تو میشدم کاش من اسیرم بیا ضامنم باش قلب من هست گذر نامه ی من امضای کربلا رو بزن پاش من مجنون هستم مدیون به تو آقا از دل شاه دل ها دلبر ما پرچمش هست خیلی بالا آی مردم ایها الناس لک لبیک کعبه این جاست یا رضا جان پایتخت عشق ایران حسن عطایی

ای اولین نفر که شدی یاور نبی مولا علی علی مولا علی علی عشق تو در تمام وجود من ازلی مولا علی علی مولا علی علی گفته نبی که بر همگان هستی تو ولی مولا علی علی مولا علی علی چون که بدون مثل و قرینی بی بدلی مولا علی علی مولا علی علی یا قاهره العدو یا والی الولی من خاک پای تو  یا مرتضی علی ای اولین نفر که شدی یاور نبی مولا علی علی مولا علی علی عشق تو در تمام وجود من ازلی مولا علی علی مولا علی علی گفته نبی که بر همگان هستی تو ولی مولا علی علی مولا علی علی چون که بدون مثل و قرینی بی بدلی مولا علی علی مولا علی علی یا قاهره العدو یا والی الولی من خاک پای تو  یا مرتضی علی یاور نبی حسن عطایی

فدای حیدرم حیدر حیدر نور لا یزال علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر شاه ذوالجلال علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر فرد و بی مثال علی علی عقل کل خلقته کد خدای جنته واسه کل انبیاء قبله گاه حاجته شه برتر علی سرور قنبر علی مرد مردان علی لا فتی الا علی علی یا علی علی یا علی فدای حیدرم حیدر حیدر رایه الهدی علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نور چشم ما علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر صاحب عصا علی علی علی حیدر نبأ العظیم شأن مصحف الکریم کعبه سینه چاک تو ای صراط المستقیم هو الاعلی علی دلبر زهرا علی حق مطلق علی از خدا مشتق علی علی یا علی علی یا علی فدای حیدرم حیدر حیدر حبل محکمه علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نبض قلبمه علی علی علی فدای حیدرم حیدر حیدر نفس فیصمه علی علی علی ای همای رحمتم ای کلید جنتم واسه منکرت علی حق ذکر لعنتم ابا الاحرار علی محرم اسرار علی کل قران علی حضرت جانان علی علی یا علی علی یا علی فدای حیدرم حسن عطایی

خورشید کم کم میره پشت ابرا وقتی که می تابه ماه زهرا تشنه تو شهر قم میشه سیراب چون دریا اومده سمت صحرا نسیم خدا دوباره وزید یه بار دیگه فاطمه رسید خنده رو لب ستاره نشست تا از آسمون صورتشو دید عمر غم سر اومده شادی از در اومده عطر کوثر اومده ماشاالله دختر امامته بانوی کرامته شافعه قیامته ماشاالله یا حضرت معصومه ماه زهرا سید رضا نریمانی

ای جاری ترین ذکر روی لبا ای بانوی عشق بی بی سلام ای اوج معانی زهرای ثانی تو قبله گاه ایرانی ای اوج تمنا معنی دریا ای صحن تو صحن زهرا شاهانه می رسم به محضرت مستانه اسم تو ترنم بارانه تو ملیکه و رضا سلطانه بی بی جان حضرت معصومه من امشب ازت روزیمو می خوام ای بانوی عشق بی بی سلام عشقت بی کرونه اسمت ترونه تو قلبم عشقت می مونه من با هر بهونه میشم دیوونه هر کس که از تو می خونه دریایی تو این شبا می شم رویایی تو تولدت میشم زهرایی می خونه رضا برات لالایی ای بانوی عشق حسن عطایی

روی سینه هر دو دست هر که بود و هر که هست هر چه بود و هر چه هست مست مست مست مست مست از باده ی حیدر مست از ساقی کوثر تنها سید و رهبر علی علی مست از این همه شوکت مست از کوه جلالت مست از شاه ولایت علی علی ای سبب خلقت جهان علی علی علی علی ای پدر صاحب الزمان علی علی علی علی ای امیرِ شهسوار ای امیرِ با وقار دیدنی به دست تو رقص تیغ ذوالفقار ای جانم اسدالله سیف‌الله اُذُن الله وجه الله ولی الله علی علی تنها قبله‌ی عالم هستی روح مجسم عشق حضرت خاتم علی علی مست از ساقی کوثر سید رضا نریمانی

مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا منت میذاری رو سرم، اگه تا دم آخرم هنوز باشم نوکرت، تو هم باشی مادرم منت میذاری رو سرم، اگه توو صف محشرم نگاهت باشه مجیب، برا قلب مضطرم همه‌ی امیدم اینه که، زیر / سایه‌ت / باشم / مادر مادر جوونای بهشت، یارم / باشی / تووی / محشر مددی یا اُمَّ الحَسَنین. مادر مادر مادر مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا من دل خوش کردم به نگات، به گریه توی روضه‌هات که یارم باشه برا، عبور از پل صراط من دل خوش کردم به نگات، به استجابت دعات میدونم که آخرش، یه روز می‌میرم برات اونی که توسل به تو کرد، قلبش / از هر / ظلمت / شد دور تو نور خدایی و من از، اول / بیعت / کردم / با نور مددی یا اُمَّ الحَسَنین.، مادر مادر مادر مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهرا، مَاتَ سَعیدا مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ زهر،ا مَاتَ شَهِیدا مولا مولا مولا علی، مُعینَ الضُعَفاء علی خدا رو حس می کنم، توو زندگی با علی مولا مولا مولا علی، مناجات و دعا علی توو اوج دلواپسی، فقط میگم یا علی به خدا توکل می‌کنم، محو / عشق / مولا / باشم به علی توسل می کنم، نذره / راه / زهرا / باشم حب زهرا حسن عطایی

تو عصاره عطر بهشتی که از آسمونا شدی جاری از کنج یه حجره ساده به عالم نظر داری ای نور خونه و چشمام بانوی من ای هم دم و مرحم دردام بانوی من ای همسفر دو دنیام بانوی من ای یاور و یار جوونم بانوی من ای ماه گرفته خونم بانوی من من آسمون تو خورشیدی تو به قلب علی گرما میدی تو آرامش تو امیدی یا فاطمه یا فاطمه نخ تسبیحت آیه نوره که تو جانمازت میبخشه وقتی نمازت به عبادت داره معنی میبخشه به فدای ذکر سجودت بانوی من به فدای نور وجودت بانوی من به فدای روی کبودت بانوی من ای یاور و یار جوونم بانوی من ای ماه گرفته خونم بانوی من عصاره عطر بهشتی حسن عطایی

به یاد آخرین دعا میمیرم با گریه های بچه هات میمیرم آخر یه روز برات میمیرم بهار بود زندگیم پاییز میشه بعد تو صبرو قرار مرتضی لبریز میشه بعد تو این اولین باره میلرزه دست و پام پر از بغض صدام تو میریو علی میمونه تنها هنوز نمیشه باورم این روزا تابوتو دارم میسازم یا زهرا نه ساله که من زنده ام با یا علی گفتن تو دارو ندار من بمون زوده برا رفتن تو این آخرین باره میبینی حسنو ای آخرین باره یه حرفی بزنو این آخرین باره ببین اشک منو این آخرین باره میبینی حسنو ای آخرین باره یه حرفی بزنو این آخرین باره ببین اشک منو به یاد آخرین دعا حسن عطایی

میخ داغ و سینه زهرای من ای وای من سیلی و انسیه الحورای من ای وای من خانه و کاشانه و شمع و گل و پروانه نه سوخت در آتش همه دنیای من ای وای من آیه های کوثرم افتاده زیر دست و پا لرزه افتاده به دست و پای من ای وای من ابر سیلی هر دو روی روی یارم را گرفت تار شد خورشید مه‌سیمای من ای وای من در شکست و پشت در این غصه پشتم را شکست خورد با صورت زمین طوبای(زهرای) من ای وای من کشتن یک زن ، چهل نامرد میخواهد مگر؟! داد از بی رحمی اعدای من ای وای من کینه از من داشتند و همسرم را میزدند فاطمه افتاد از پا ، پای من ای وای من بشکند دست مغیره دست یارم را شکست پیش چشم زینب کبرای من ای وای من میکشد این غم مرا آخر که شد کاشانه ام قتلگاه همسر تنهای من ای وای من فاطمه با دیدن تابوت وقتی خنده زد رفت دیگر خنده از لبهای من ای وای من بعد زهرا این من و این میخ و این دیوار و در وای من ای وای من ای وای من ای وای من ابر سیلی حسن عطایی

کعبه الرزایا قبله البرایا عشق مرتضی یا زینب عالمه علیمه عارف فهیمه حضرت کریمه زینب دل به چادر تو عمریه دخیله من غلامتم یا عقیله بانوی بهشتی مریم قبیله من غلامتم یا عقیله ای جلوات بی بی فاطمه زینب اونی که عصمتش مصممه زینب فرموده زین العابدین به این بانو عالمه غیر معلمه زینب کعبه الرزایا قبله البرایا عشق مرتضی یا زینب عالمه علیمه عارف فهیمه حضرت کریمه زینب دل به چادر تو عمریه دخیله من غلامتم یا عقیله بانوی بهشتی مریم قبیله من غلامتم یا عقیله ای جلوات بی بی فاطمه زینب اونی که عصمتش مصممه زینب فرموده زین العابدین به این بانو عالمه غیر معلمه زینب قبله البرایا حسن عطایی

رحمت الله الواسعه تویی ای حضرت بارون به فدای لب تو که مونده تو حسرت بارون چقده سینه زن داری فدایی مثل من داری وسط روضه ها دیدم چقده هم وطن داری من به تو مدیون ای جونم آخر دنیا تو روضه های تو گریونم با حضرت زهرا پای تو میمیرم میدونم باور بکن آقا السلام علی الحسین لطف تو خیلی زیاده بیشتر از رحمت بارون به فدای لب تو که مونده تو حسرت بارون وقتایی که زمین خوردم فقط اسم تو رو بردم برای تو توی روضه سرمو هدیه آوردم سینه زنی هام ای آقا جون چون ادای دینه واسه همینه که تا آخر ذکرم یا حسینه من خودم اینجا و قلبم تو بین الحرمینه السلام علی الحسین رحمت الله الواسعه حسن عطایی

من به خوبی تو عادت دارم دستمو بگیر که حاجت دارم رد نکن منو از این در آقا من به دخترت ارادت دارم شب و روزم با غمت سر میشه تا میاد اسم تو چشم من تر میشه ای آقا سور و سات زندگیمه عشقت رزق و روزیم با تو دو برابر میشه ای آقا ای مهتابم شور شیرین من ای اربابم از غم تو هر نفس بی تابم تو رو جون مادرت دریابم یا ثارالله ابی عبدالله من دوست دارم و دوسم داری نمیشی برای من تکراری دربه در میشم اگه یک لحظه سایتو از رو سرم برداری مگه میشه بی تو باشم یک دم به خدا زنده ام اصلا با این غم من از اون روز که بهت دلدام گره خورده قلبم با نخ این پرچم ای سلطانم به خدا تویی جان و جانانم نوکرت هستم ای آقا جانم از تو دارم دین و ایمانم

رو سرم سایه مادر دارم تو دلم شوق کبوتر دارم تو فقط بگو منو دوست داری من همه حرفامو باور دارم باور دارم اگه تو نخوای هیچ وقتی م نمیشه باور دارم اگه تو نخوای چشم هیچکی تر نمیشه باور دارم اگه تو نخوای پایی تا هیئت نمیره باور دارم اگه تو نخوای هیچکی تا جنت نمیره تو ملیکه ی عشقی هستی ماه تو نشون میدی از چاه می نویسم همیشه رو قلبم یا اُما یا زهرا با تو دردام درمون میشه تو که باشی دلم آروم میشه رو پر چادر خاکی تو اوج آسمونا معلوم میشه غوغا میشه اگه تو بخوای چشمت یک نوکر ببینه حاجت میگیره هر کسی که دامان مادرو بگیره غوغا میشه اگه تو بخوای این کریمه رو بخری غوغا میشه اگه تو بخوای مارو کربلا ببری من غلام تو هستم تا م هیچ جایی نمیرم من از این در تو میخری مارو تا میگیم یا حیدر یا حیدر رو سرم سایه مادر حسن عطایی

تو این روزگار تنهایی تنها دلخوشیه دنیایی کی گفته قبر تو پنهونه دنیا گم شده تو پیدایی پیداتری از همه نور تو فوق تصور عالمه پیداتری از همه روزی که دنیا میخونه یا فاطمه دنبال مزار تو نه دنبال خودم میگردم عمریه تو روضت من خودمو پیدا کردم یا فاطمه الزهرا یا فاطمه الزهرا تو از زائرای زهرایی ای باد ای نسیم صحرایی اصلا مادر ما تنها نیست دنیا مونده توی تنهایی ای باد صبا بگو از حرم تا که آروم بشه قلب من ای باد صبا بگو هر سحر عرشیان زائر فاطمن جای دل ما زائر باش جای دل ما زاری کن از داغ زهرا نه برا ما عزاداری کن یا فاطمه الزهرا یا فاطمه الزهرا تو این روزگار تنهایی حسن عطایی

همه پروانه و هیئت تو شمعه توی روضه های ما جمع ما جمعه فقط اونی که دلم می خواد تو هستی نفسی که میره و میاد تو هستی من بی تو تنهای تنهایم من با تو خوشبخت دنیایم به دنیا پشت کردم دل به تو خوش کردم توی روضه هات از بچگی رشد کردم یا اباعبدالله پر پروازه من از قفس تو هستی تو همونی که تو قلب من نشستی بارون اشک چشام درد دلامه نوکریم برای تو داره ادامه من به تو مدیونم تا آخر میگیری دستاموتو محشر واست من میمیرم بی کفن میمیرم سینه زن میمونم سینه زن میمیرم یا اباعبدالله خودمو تو روضه ها تا میرسونم دو سه خط روضه برای تو میخونم برا زخمای تن تو اشک میریزم واسه تنها شدن تو اشک میریزم تو گودال رو خاکا افتادی لب تشنه تنهایی جون دادی واویلا واویلا از روز عاشورا هیئت تو شمعه حسن عطایی

روی قلب من غصه و روی لبم آهه نجوای دلم این شبا با رسول الله شکایت از بی مهریه امت گمراهه کی تا حالا خدایا از پس این روضه بر اومده صبر علی دیگه سر اومده اشک آسمونم در اومده دیدم با چشمام روی مهتابم کبوده دیدم گل من میون آتیش و دوده ای رسول رحمت بپرس از دختر ت زهرا از مصیبتایی که دید تو کوچه ی غم ها بین اون هیایو نبود صدای حق پیدا رفتی شهر مدینه برای ما شد بی تو بهار کوچه ما بود و گرد و غبار روزگار ما شد تیره و تار این نیست جواب اون همه مهر و محبت یاست کبوده میمیرم از این خجالت این نیست جواب اون همه مهر و محبت یاست کبوده میمیرم از این خجالت دیدم با چشمام روی مهتابم کبوده دیدم گل من میون آتیش و دوده روی قلب من غصه حسن عطایی