رزمندگان اسلام قم

تو گوشم از بدو تولد حیدر گفتن چشام به این دنیا که وا شد حیدر گفتن برا همینه مبطلای حیدر هستم همیشه از واده ناب حیدر مستم آقای منه خیلی دوسش دارم دنیای منه بخدا که مثل بابای من ذکر شیرینه رو لب های منه دلدار منه غم ندارم وقتی غمخوار منه الگوی هر کار و رفتار منه روشنیِ روزای تار منه من قیمت دارم من حلال زاده ام و غیرت دارم نوکر حیدرم و عزت دارم من به ذکر یا علی عادت دارم تا که نفس تو سینه دارم حیدر میگم از هیچکسی باکی ندارم حیدر میگم از همهٔ عالم و آدم بالاست حیدر نداره همتایی تو دنیا آقاست حیدر شاهم حیدره از تموم عالم و آدم سر تره اون خلیفه ها کی‌ان حیدر رهبره عشق مولا از هر عشقی بهتره مطلق حیدره کوری چشم حسودا حق حیدره زینت کتیبه و بیرق حیدره پهلوون خیبر و خندق حیدره من آقا دارم تو دل حضرت زهرا جا دارم مهر بچه هاشو تو دنیا دارم پس دیگه چه ترسی از عقبیٰ دارم تو گوشم از بدو تولد حیدر گفتن حسن عطایی

نمی‌شه هرکی همتای حیدر پس کسی رو نذار جای حیدر مایی که عقلمون نمی‌ده قد جز به خاک زیر پای حیدر نه که فقط برابرش، رو نداره دنیا مثه ابوذرش، رو نداره ما چی داریم میگیم، بابا، کل جهان ارزش کفش قنبرش رو نداره پیش حیدر، هر کوه محکمی می‌ریزه اینو سینه به سینه، کعبه به خیبر گفت گیسوی پُرِ پیچ و، چشم و ابروی برّان جمع این سه بلا رو، می‌شه صد لشگر گفت علی علی پا که می‌کوبه می‌رسه محشر می‌پیچه ذکر الله‌اکبر همه یه جوری گرم فرارن یه سری بی‌تن و تنی بی‌سر لشکری از هیبت تو، رنگ پریده‌ن تکبیرشون بلند شده، تو رو دیدن جوری زدی که مرحب الله‌شو گفت اکبرشو توی جهنم شنیدن کاش بدیدن، معجزه‌هایی که تُو لشکر جمع لشکریانو، یک جا تفریقش کرد نعره زد طبقاتِ، آسمون ریزش کرد با نوای یازهرا، خدا تشویقش کرد علی... نجف اگر که قبله‌ی ما نیست علت لرز قبله‌نما چیست پیدا نمی‌شه جایی تُو عالم که علی هست و شخص خدا نیست بازوشو نه حرز یا زهرا رو ببین ذوالفقارو نه، تیغ چشمارو ببین وقت نماز به کعبه می‌ایستی بایست ولی فقط ضریح مولا رو ببین خودمو از ورودی طوسی رسوندم از تقارن اون‌جا من یه لحظه وا موندم چون خدا و علیو تُو یه زاویه دیدم پس نمازمو سمتِ اون ضریح تو خوندم علی...  نمیشه هر کی همتای حیدر حسن عطایی

ای چکیده ی اذان من نمیفتی از زبان من آخه خدا بذر نامتو پاشیده توی دهان من غیر تو خدا به کی افتخار میکرد غیر تو کیُ صاحب اختیار میکرد ذوالفقار عجب وسیله ی خیری بود سرها رو تا به جهنم سوار میکرد خاک پاهات قنبر سازه مو و چشم و ابروت لشکر سازه حکِ اسمت رو سنگ دُر اوج کار یه انگشتر سازه یا مرتضی امیرالمومنین سپرده خیبر به قلعه ها بی در و پیکر باید باشین مرهب واسه دیدنِ علی گفته که بی سر باید باشین گفتنه اسم تو بسکه روح افزا بود بین عرش سرِ القاب تو دعوا بود مصطفی زمینو دست علی سپرد هرجای عرشو که رفت علی اونجا بود کعبه عشقی در سر داره میخواد از رازش پرده برداره مدعیِ دنیاست خدا چونکه توی چنته حیدر داره یا مرتضی امیرالمومنین کعبه اگه به علی رسید از خدای خودش گذشت هرکی که امیر مارو دید از مقتدای خودش گذشت وقتی که ضربه ی چشم تو کاریه میمیرن خودشون آخه چه کاریه اولی و دومی که به جای خود پیش تو حتی سر از تن فراریه کعبه تو رو زده فریاد هنوزم که هست دهانش بازه اگه از حیدر بخونیم یعنی پیغمبر قرآنش بازه یا مرتضی امیرالمومنین ای چکیده اذان من حسن عطایی

ای ظهور ذات عشق نور بی پایان حسین ای به عرش کبریا لؤلؤ و مرجان حسین ای امیر کائنات روح کشتی نجات جان سنه قوربان حسین اونکه واست میمیره منم از دره خونت نمیره منم اونی که یه عمر شبا توی خواب ضریحتو بغل میگیره منم اونی که به پات اسیره منم لوح محفوظ خدا نقش عقیق یمنت پر جبرئیل امینه رشته پیرهنت آیه آیه عشق و معنا میکنه هر سخنت تو حسین عالمی و ما اویس قَرَنت من نوکر نوکر نوکراتم من عاشق عاشق کربلاتم شور عشق بی کران جلوهٔ ایمان حسین اولین بیت خدا در دل ایوان حسین ای امیر بی مثال صاحب جاه و جلال جان سنه قوربان حسین منصبمه نوکر حسین محاله برم از در حسین همه جا میگم همیشه میگم مادر منه مادر حسین پدر منه پدر حسین میکشم نفس نفس هر جا هوای تو باشه پادشاه عالمه هر کی گدای تو باشه من یه دل دارم اونم فقط برای تو باشه سر می‌ارزه اونجا که به زیر پای تو باشه ای ظهور ذات عشق حسن عطایی

داری پاهاتو رو زمین میکِشی داری بابای پیرتو میکُشی عصای دستمو شکستن علی دیگه نمونده واسه من دلخوشی پاشو دارن میخندن به اشکای زینب نامردا سایه‌ی زینب رو هم کسی ندیده بود تا حالا اگه بری چی میاد سر ناموسم ای خوش غیرت صدای زجه‌ی اهل خیمه رو میشنوی بابا قطعه قطعه بین صحرا تن یوسف بین گرگا تو رو کشتن گریه کردم علی اکبر پاشو از جا آتیش به گلشن پیمبر زدن تو رو با هر چی شد مکرر زدن الهی من فدای اسمت علی اینا تو رو به یاد حیدر زدن فَقَطَّعوهُ بِسُیوف اربا اربا واویلا نیزه به پهلو خورد و افتادی رو لب هات یا زهرا یه کوچه وا شد و علی اکبر تو لشکر گیر افتاد حسین به یاد اون روزا زیر لب میگفت یا واماه بین لشکر اکبر افتاد بین کوچه مادر افتاد با لگد زد مادرم رو حسن افتاد حیدر افتاد داری پاهاتو رو زمین می کشی حسن عطایی

خودمو از ورودی طوسی رسوندم از تقارن اونجا من یه لحظه وا موندم چون خدا و علی رو تُو یه زاویه دیدم پس نمازمو سمت اون ضریح تو خوندم علی علی... خدا و علی رو تو یه زاویه دیدم حسن عطایی

پر میکشه دل آدم واسش پر میکشه با ادبه حقه که بچه به مادر میکشه شیر نره جنمش به بابا حیدر میکشه اباالفضل تو محشر چه محشری کنه باید سردار بی سر سروری کنه برادر شاه واسم برادری کرده که ام البنین واسم مادری کنه بگو بسم الله چه نام زیبایی یا ابوفاضل چه نام زببایی ای تمام عشق تمام زیبایی امام العباس امام زیبایی دل میبره از دل اهل حرم دل میبره جان دلم به اباالفضل که کوه شکره پیش حسین راه که میرن قمر در قمره حسین آفریده شد دلبری کنه ابالفضل العباس جنگ آوری کنه بره تو دل میدون قیامت کنه بیاد محضر زینب نوکری کنه لیلی لیلا ای قمر یکتا به تو مدیونن تمام دریاها آبرو دارو خوش نسب تاریخ پسر سوم خونواده زهرا دل آدم واسش پر میکشه حسن عطایی

حالا دیگه یه عمره آزگاره چشام برای روضه هات میباره اینایی که میخونم از عقیده‌است این نوکرت بی تو کسی نداره ای یارم رقیه ای دار و ندارم رقیه همه‌ی کس و کارم رقیه فقط تو رو دارم سامونم رقیه ای دوا درمونم رقیه برای تو میخونم رقیه بهت بدهکارم فقط تو رو دارم قربونت بشم ای آرامشم دیدن صحنت شد تنها خواهشم دیدی آخرش دیوونت شدم اخر من خودم رو واست میکشم از اون قدیم که یادمه مریضا تو روضه‌ی بی بی شفا میگیرن با سفره های حضرت رقیه حاجتاشونو مادرا میگیرن بارونی رقیه عشق عمو جونی رقیه درد منو میدونی رقیه ببین گرفتارم دنیامی رقیه نور دو چشامی رقیه دلیل نفسامی رقیه گره داره کارم ببین گرفتارم کاری کن برام ای گره گشا باب الحوائج دربار حسین آروم دل شاه علقمه کاشف الکرب علمدار حسین  ای یارم رقیه حسن عطایی

داره عمرم با شما سر میشه تنها چشمام براتو تر میشه نوکری که خسته و داغونه توی صحنت روبه‌راه‌تر میشه هرکی گرفتاره هوای حرم کرب و بلا می‌گیره میاد تو صحن تو دلش اونجا جلا می‌گیره یه مادری بچه‌ی لالشو میاره صحنت با یاحسین وا میشه کامش و شفا می‌گیره دنیام حرم عقبام حرم امروزم و فردام حرم درمون این دردام حرم من اربعین می‌خوام حرم بیمه کرده روضه‌هات دنیامو دریا کن با نظرت چشمامو من به هیئت اومدن محتاجم ثابتش کن توی روضت پامو خدا بیامرزه کسی که مارو سامون داده گوشه‌ای از روضه‌ها و هیئتا جامون داده خدا بیامرزه همون که بانی خیر میشه چند ساله که حواله‌ی کرب و بلامون داده راه نجات جونم فدات بوده به ما لطفت زیاد هستی‌مو من میدم برات کی میبریم تا کربلات مگه یادم میره این اشکا نه ما گداییم ولی خب هرجانه زندگیمون می‌گیره پایان و نوکریه خونه‌تون امّا نه عشقمه که با نوکرات دم خورم و می‌جوشم مست جواب سلامتم دیوونه‌ی شیش گوشم آرزومه یه روزی از راه برسه آقا جون مقابل باب الحسین با شما رو در رو شم تاج سری تو محشری هر بی‌ پناه رو میخری خوبه برام این نوکری مارو حرم کی میبری داره عمرم با شما سر میشه حسن عطایی

باید تو این راه پر از پیچ و تاب مثل شکوفه به ثمر برسیم تا که دلامونو خزون نزده بیا به بهترین پدر برسیم بیا مثل پسر مهزیار بگذریم از خوشی روزگار بیشتر از من و تو آقا داره میکشه به پای ما انتظار مهدی میاد غصه و غم میره یقین مهدی میاد زنده میشه دین مبین مهدی بیاد به پا میشه حکومت عدالت حق امیرالمؤمنین بیا تو این مسیر روبه ظهور بریم به آخر گذر برسیم باهم با سینه ای پراز نور عشق بیا به بهترین پدر برسیم با همه وجودت اراده کن دلتو راهی این جاده کن کوچه دلت رو جارو بزن خونه دلت رو آماده کن مهدی بیاد شهرو گلستون میکنه مهدی بیاد عالمو خندون میکنه مهدی بیاد خشکی این کویر ظلمو پر بارون میکنه بیا بزار بخنده روح امید بیا که به نور سحر برسیم اگه دلت بهارو دوست داره خوب بیا به بهترین پدر برسیم یه روزی تموم میشه غصه ها میگذره تلخی این لحظه ها تو که منتظر نشستی بدون نباید خسته شیم از طی راه مهدی میاد شهرو گلستون میکنه مهدی میاد عالمو خندون میکنه مهدی میاد خشکی این کویر ظلمو پر بارون میکنه مهدی بیاد حسن عطایی

دیگه نمیگم من از درد و غم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب مهمون من هستی ای دلبرم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب ای پاره جونم  خوش اومدی اینجا آرامشم بابا فکرش رو میکردی تا اینهمه با تو تنها بشم بابا دارم گلایه از سنگی که جای پات شد بالشم بابا یه مردی سنگین دست یه جوری زد مثل زهرا بشم بابا بابا یه بار دیگه  بگو دوسم داری بابا زیاد از من بوسه بدهکاری واسه لب خشکت اشکام شده جاری بابا زیاد از من بوسه طلبکاری زهرا شدم انگار وقتی گذاشتی سر رو دامنم بابا از تازیانه ها ، یک دست گل شد سبز روی تنم بابا بابا نبین پیرم ، شاید تو بشناسیم بابا منم بابا یادت میاد بابا جون میگرفتی با خندیدنم بابا نبین اگه حالا  یاس کبودم من عمری واسه بابام  دردونه بودم من نبین شدم پیر و عصایی برداشتم رو شونهٔ سقا برو بیا داشتم گفتم میای پیشم خار توی پامو در میاری بابا نمیدونستم که با سر فقط اینجا ، پا میذاری بابا گریم گرفتش تا یک دختر شامی گوشواره شو دیدم داداشم اصغر کو  اینجا توی بازار گهواره شو دیدم دیگه نمیگم من از درد و غم امشب حسن عطایی

مولا حیدر عشق تو رو فریاد میزنم شیعه داره این وظیفه رو به جز حیدر نسبت نمیدن به بی‌پدر نام خلیفه رو من کینه دارم از یه عده بیزارم خدا به علی وقتی دست پیمان بده وقتی شیری داره خدا سگ نباید جولان بده مولا حیدر دنیا پی تکبیر منه اما حیدر امیر منه هر وقت میشه حرفی از علی اون روزی که غدیر منه آقای منی تنها مولای منی یا حیدر میگم توی قلبم غوغا میشه سبب خیره دشمنت لعن میگم گره وا میشه بر دشمن مرتضی علی لعنت تا صبح قیامت لعنت مولا حیدر چی بگم من از اقتدارت که لشکر گشاییه کارت بال جبرئیل حائل نمی‌شد زمینو میشکافت ذوالفقارت حیدر کرار قدرت پروردگار یدالله بسم الله فرستاد نبی به میدون تنها مردشو کار دشمن تمومه چون بسته دستمال زردش رو عشق تو رو فریاد میزنم حسن عطایی

بهترینِ شبا رو خداوند واسه آیات قرآن نگه داشت مثل اون قبر پنهانِ زهرا لیلة القدر و پنهان نگه داشت خداوند میخواد بدونن همه شب قدر کسی نیست به جز فاطمه ما هر چی بگیم ، یقیناً کمه تا که خادم زینبش مریمه قدر و نور و کوثر ضحیٰ سوره ها برای فاطمه است آیه آیهٔ کتاب ما مدح بچه های فاطمه است الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه بعد فِقد نبی متن قرآن خون نشد اما اصلش رها موند بعد اون کوچه آیات قرآن خیلی جاها زیر دست و پا موند توی کوچه و به پشت در و توی شعله ها سورهٔ کوثر و یا اون‌ روزی که بریدن سر و ندیدن توی قتلگاه مادر و آسمون بریده شد سرش پیکرش پر از ستاره شد به شماره آیه های وحی زخمای تنش شماره شد الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه یا حسین و اگه سر ببرن میشه یاسین ببینید همینه صوت قرآن فرزند زهرا حتی از نیزه هم دلنشینه روی نیزه ها ، پیش خواهرش چقد سنگ زدن رو لبای تَرِش لب خشکی که با خون سرش شده تَر مثل معجر دخترش معجری که خیس خون شده مثل چادرای عمه هاش وقتی میزدن سه ساله رو از رو نیزه ها میدید باباش الله الله به فاطمه به فاطمه به فاطمه شب قدر کسی نیست به جز فاطمه حسن عطایی

دیگه واسم عبا نمونده آی آی کمرم آی آی کمرم بهم حق بده یه کم با دل خون من راه بیا بهم حق بده نگو بر نمیگردی کوتاه بیا دیگه اصلاً نگی که شرمندم روی بودنت حساب وا کردم قول برگشتنتو من دادم حالا من بی تو چطور برگردم زوده برام دست به کمر بگیرم بلندشو پهلوون سر به زیرم ارباً ارباً شدی که اینجوری ریختی دور و برم آی آی کمرم آی آی کمرم پاشو دیگه نذار اشاره بشه به سمت حرم آی آی کمرم آی آی کمرم همش میگم حیف حالا خاطراتو چیکارش کنم همش میگم حیف یعنی برنمیگردی خواهش کنم چه کنم با غارت گوشواره چه کنم با غارت گهواره رو زمینی و همه شیر شدن اگه اینجا بمیرم جا داره خیمه ها رو آخه به کی سپردی راستی همه دخترا رو شمردی دیگه واسم عبا نمونده حسن عطایی

گفت پیمبر مبادا قرآن رو زمین پایین پا بمونه اما تو مسجد اونم تو محراب امشب این آیه ها غرق خونِ قیامت شده به خون غوطه ور دوباره علی و یه شق القمر امیر ملک ، امام بشر عجب سجده ای کرده وقت سحر فرقش رو شکست یه تیغ تیز یاد میخ دَر علی و کُشت یک نفر زد و سر و شکست یاد چهل نفر علی و کُشت در وسط کوچه تو را می زدند می زدند کاش به جای تو مرا می زدند می زدند الله الله به علیٍ به علیٍ به علیٍ گریه های حسن اهل عرش و صف به صف تا زمین میکِشونه میگه این فرق خونین تو محراب باطنش سورهٔ مؤمنونه بازم از زمین حسین و حسن دارن آسمونو با هم میبَرن یه روز دیگم  شنیدم میگن میبُرد آسمونو تو کوچه حسن مادر رو میبرد کشون کشون میگفت از اونا نمیگذره هی حسن میگفت به مادرش راه خونمون از این وره چشم مادرم تاره حلالت نمیکنم باز یه شق القمر باز یه مهتاب بوسه زد تیغ روی فرق عباس بین دو رود با لب های تشنه توی دریای خون غرقه عباس قیامت شده ، توی علقمه تن حضرت ماهِ که در همه به سر میزنن ملائک همه به سر میزنه حضرت فاطمه آخرین دعای حیدر و آخرین دعای فاطمه منتقم بیا قسم میدم من تو رو به ماه علقمه گفت پیمبر که مبادا قرآن حسن عطایی

غروب جمعه واسه من یعنی یه دنیا خاطره دم غروبا پدربزرگ میرفت کنار پنجره صداش هنوز تو گوشمه که آل یاسین میخونه نوار کافی رو میذاشت همیشه یادم میمونه حالا دلم میگیره دوباره قبل از غروب نه اون پدربزرگ هست نه دیگه اون حال خوب این منو این غروب و بغض گلوم السلام علیک حین تقوم تو کجایی کدوم دیاری کدوم السلام علیک حین تقوم ای تو ز خورشید و قمر نورتر ای دو سه تا کوچه ز ما دور تر اگه نباشم یاد تو ولی تو بازم یادمی تو مث نبضی واسه من اصل حیات آدمی همیشه تو روزای سخت حضور تو حس میکنم به سوره یاسین نذره حضرت نرجس میکنم چقدر غروب جمعه همیشه طولانیه منو نبودن تو میکشه هر ثانیه تو بیا ای حقیقت مطلق تو بیا که و ان موت الحق شده بازار عشق بی رونق تو کجایی و ان موت الحق جلوه تو از همه پرشور تر ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر وقار داره حسن عطایی

وقار داره با شکوه وقتی ذوالفقار داره توی هر دو عالم اعتبار داره نوکری کردنش افتخار داره آبروی دنیا علیه جانشین طاها علیه عشق بی بی زهرا علیه تا همیشه مولا علیه سر و کار ما با علیه ذکر هرروز ما علیه علیه علیه علیه انا مغلوب علی غالب انا عبد و علی صاحب میزنم جار که مولامه علی بن ابیطالب جناب میشه هرکسی خاک ابوتراب میشه هرکسی پای علی رکاب میشه یه روزی میرسه آفتاب میشه سقف سایه گستر علیه هستی پیغمبر علیه رمز فتح خیبر علیه از همه بالاتر علیه مقتدای قنبر علیه سایه بون هر سر علیه علیه علیه علیه انا سائل علی سلطان انا شیعه علی قرآن رو زبونم همین جمله اس مددی یا شه مردان حسین داری تو عجب جایی تو عالمین داری توی خونت دوتا نور عین داری تو فقط هستی که زینبین داری بین طوفان ساحل علیه حضرت دریا دل علیه مرز حق و باطل علیه انسان کامل علیه به خدایی مایل علیه ذکر هر تو محفل علیه علیه علیه علیه علی حبه جٌنَه قسیم النار والجَنَه وصی المصطفی حَقا امام الانس و الجِنَه وقار داره حسن عطایی

خیلی ماهرانه میجنگه دست به ذوالفقار بشه خطا نمیجنگه مرد عاقل که با ایلیا نمیجنگه اولین بار اینو آخه دشمنش گفته هیچکسی با خشم خدا نمیجنگه برا دشمنا تو ضرب العجلی تو عرب به پهلوونی مثلی ما باید فضائلت رو بشمریم اما دشمنت پدر هاشو علی بابا علیه شاه لافتی علیه جلوه‌ی خدا علیه شیر پاک خورده میگه حق همیشه با علیه مرد با وفا علی بودش تو جهان فقط یه مرتضی علی بودش رو لبای انبیا هم یا علی بودش توی معراج حتی نبی تعجب کرد این صدایی که رسید صدا علی بودش خدمت به مردم اعتبارشه همبازی با یتیماست افتخارشه توی میدون بی سپر میجنگه اون یکی فرار همیشه کارشه آماله علی دل میره دنبال علی عشقمه تمثال علی میگرده همه عالم دور سر آل علی مولانا یا علی علی علی خیلی ماهرانه میجنگه حسن عطایی

لنجزار گناه روزم رو کرد سیاه با صد امید به تو باز آوردم پناه منو بی اعتباری تو و چشم انتظاری من لایق این عاشقی نیستم اومدم بگم من یاغی نیستم الهی العفو الهی العفو الهی العفو لجنزار گناه روزم رو کرد سیاه حسن عطایی

دریا همیشه دریاست مرداب همیشه مرداب دریا نجس نمیشه پاکیزه نمیشه مرداب بدخواه مولا که بی تقصیر نمیشه عاقل که با آل علی درگیر نمیشه با آب زمزمم هزار دفعه بشورید یکی مثل معاویه که تطهیر نمیشه قال علی الدهر انزلنی ثم انزلنی ثم انزلنی ثم قیل معاویه و علی اما دیگه بسه منجی میرسه گردن سران کفرو میزنه علنی مولا همیشه مولاست هیچ جا غدیر نمیشه غیر از علی به والله هیچ کس امیر نمیشه زندگی اون که همه دنیاش فریبه واسه مردم جهان که شاخصه نمیشه اون آقایی که تولدش تو کعبه بوده با زاده هنده که مقایسه نمیشه قال علی الدهر انزلنی ثم انزلنی ثم انزلنی ثم قیل معاویه و علی اما دیگه بسه روزی میرسه مثل جنگ جمل و تیغ امام حسنی دریا همیشه دریاست حسن عطایی

رقیه‌جان تپش تپش قلب عمو داره با تیک تاکِ قلبه تو می‌زنه صدای خندت دل عمو رو ببین چه‌جوری از جا می‌کنه صدات یه حیدر داره نگات یه لشکر داره رو دوش سقّایی دیده‌بان تموم غم‌هام با تو شروع میشه هر کاری به نام شَه‌بانوی جهان تو تلأطمِ بلا یا رقیه پرچمت شده باده‌بان برای کشتیِ نجات عمو توی رکعت سومِ نمازِ عشق داره ختمِ یا رقیه می‌گیره برات رقبه‌جان میگن که نیستی چی‌جوری آخه تو روضه‌تون پس دعا می‌گیره تو نیستی تازه این‌همه مریض از این سه‌ساله شفا می‌گیره هوامو داری خانم صدامو داری خانم غمت مریضم کرده بی‌بی به من تو عزّت دادی چقدر میون مردم نگات عزیزم کرده بی‌بی خیلی دوری از بابا از دمشق تا کربلا بابایی‌ترین سه‌ساله توی آسمون روزگار رجعتو ببینیم کنار هم دختر و پدر رو با ظهور آقامون تپش تپش قلب عمو داره حسن عطایی

در دل حلالزاده ها تو مأوا داری نه فقط نجف حکومت به دنیا داری بی سبب نیست که دردانه ی خلقت شده ای آنچه خوبان همه دارند تو یکجا داری مظهر العجائب علی ما بنده و صاحب علیِ اونکه تا اسمش رو میبرن سجده میشه واجب علیِ اوج قدرت علی روح عزت علی قاسمِ روزی و نار و جنت علی شده ضرب المثل در شجاعت علی کِی  به چشمان تو دلبسته شدم یادم نیست بهتر از حُب تو در توشه ی اجدادم نیست قصه ی کهف همین مسئله را یادم داد هرکه خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست سرمست نگاه تو شدم محو روی ماه تو شدم از روزی که دیدم نجفو آقا سر به راه تو شدم کل قرآن علی پیر عرفان علی تویی فرمانروا بده فرمان علی صد و ده مرتبه سَنَه قوربان علی آنچه خوبان همه دارند تو یکجا داری حسن عطایی

دستام خالیه چیزی تو مشتم نیست غیر خودت کسی میدونی پشتم نیست خیال میکنی من پسر نوحم بگیر دستامو آقای مجروحم نمیدونی واسه خودم یا زخمای تو گریه میکنم دلشوره که دارم فقط به رویای تو تکیه میکنم نجات بده منو از دست خودم به خدا دیگه خسته شدم حسین ... به جز تو آخه کیو داره دلم به تو امیدواره دلم حسین ... پیش خودت باشه بدون تو تنهام من به جز آغوش تو مگه چی میخوام من اشتباه رفتم آدم بد نیستم بیار کشتیتو شنا بلد نیستم جمعیت دنیا هزار برابر شه تو بغلت جا هست جدا شدن سخته کاش بشه دستامو روی ضریحت بست نجات بده منو از دست خودم به خدا دیگه خسته شدم حسین ... به جز تو آخه کیو داره دلم به تو امیدواره دلم حسین ... دانلود مداحی دستام خالیه حسن عطایی

اونی که سوخته برا غم حسین نمیسوزنن سوخته از دوری بین الحرمین نمیسوزنن اونکه پا روضه حسین چشمش گریونه روز قیامت جلو مادرش خندونه اون خدایی که من سراغ دارم میدونم ما رو به خاطر حسین نمیسوزونه اگه حسین رو دوست داری خدا دوست داره ما رو جهنم ببرن حسین نمیذاره به محبت الحسین الهی العفو ... این روزا با لب تشنه میخونم اباعبدالله از لب تشنه و دشنه میخونم اباعبدالله روضه این روزای من انا العطشانه یاد لب خشک حسین دارم میسوزم کاش خدا بگذره ازم به حق زهرا من که گذشت تو روضه حسین هر روزم خدایی مادر حسین هوامونو داره حساب کتاب نوکرا دست علمداره به محبت الحسین الهی العفو دانلود به محبت الحسین الهی العفو حسن عطایی

برام مقدر كن تو اين شب احياء كه اربعين امسال تو زائرا باشم برام مقدر كن تو اين شب احياء دلم ميخواد پيش امام رضا باشم براى من غم بنويس رزق محرم بنويس زندگى منو خدا به زير پرچم بنويس بنويس كه روسفيد شم بنويس منم شهيدشم برام مقدر كن كه هر شب جمعه تو روضه ى شاه صد پاره تن باشم برام مقدر كن سال ديگه اين شب تو صحن زيباى امام حسن باشم به حق اين باورمون به حق چشم ترمون روزى ما كن كه بريم زيارت مادرمون بنويس كه جون ببازيم حرمش رو ما بسازيم دانلود مداحی برام مقدر کن حسن عطایی