روضه الحسنین(ع) تهران

ای سوار نورس بی توش و تاب حسرت پای تو در چشم رکاب من که خود بنشاندمت بر پشت زین از چه گشتی نقش بر روی زمین من نگویم گفت و گو کن با عموی لب گشا یکبار و یک عمّو بگوی رشته مهر از عمو ببریده ای یا مه روی عمو را دیده ای؟ یتیم سعید حدادیان

به مهر و ماه قسم این راه پر از عشق بگو آگاه اشهدان حسن کریم الله ای جان دل علی و زهرا حسن ای زیباترین امام دنیا حسن نه تنها که ما ابالفضل و زینبین پای سفره کریمانه‌ت حسن ای کس و کارم دل و دلدارم من دوشنبه‌ها رو به عشق تو دوست دارم یه سرداره فداکاره مث حیدر چه کراره الگوی جنگیدن علمداره جانم به کریم آل طاها حسن صلی الله علیک یا مولانا حسن گفته هر شهید دشت کرببلا لبیک حسین و لبیک حسن دو قمر یک راه پسران شاه مث شیر جملن قاسم و عبدالله غم دنیا غم دلها شده قبر گل زهرا ای امام بی‌حرم غریب آقا آقامون عشق بی تکرار حسن یه کرببلا دلش غم داره حسن به‌به چی میشه اگ بعد از اربعین زوار الحسین بشن زوار الحسن عشق و مه‌جوری غربت و دوری نمیذاریم که بقیع بمونه اینجوری اشهدان حسن کریم الله محمدحسین حدادیان

تازه داماد کربلا میرود میدان زینب آورده آینه و قرآن شد حنابندان در زیر قرآن زمین به فریاد اومد شاخه شمشاد اومد الله الله پیک شهادت به مبارک باد اومد ان تنکرونی فانا ابن الحسن گویان می جنگد قاسم مثل حیدر ای جان با کام عطشان بر زیر قرآن این نوه فاطمه ابن الحسن قاسمه خلقا و خلقا چه شبیه ماه بنی هاشمه اهلا من العسل شده حال امروزش خیمه سوزان است آه جگر سوزش شد به خون غلطان در زیر قرآن محشر کبری شده لاله صحرا شده سینه شکست و تازه داغ حضرت زهرا شده حنابندان محمدحسین حدادیان

عشق دنیا رو زیبا میکنه عشق قطره رو دریا میکنه عشق راهشو پیدا میکنه اصلا مگه داریم قشنگتر از حرمت چه سریه آقا تو شعر محتشمت هر جور شده باید منم بیام حرمت منطقیه با تو باشم بی خیال بقیه عاقل اونه که بفهمه کربلا ته عاشقیه جونم حسین دردم و درمونم حسین جونم حسین بی تو نمیتونم حسین حسین آقا جان عشق دنیارو زیبا میکنه محمدحسین حدادیان

بی وفا دنیا ای با وفا خواهر منو شرمندگی و این دو گل پر پر ای با وفا خواهر کمکم کن مثل روضه علی اکبر قصه صبر روزگار زینب میون خیمه بی قرار زینب من میدونم داغ جوون چه سخته من میدونم چه حالی داره زینب ام لیلا تسلیت میگه به زینب واویلا شده ام الشهدا بنت الزهرا عاشورا زینب زینب ای امان از دل زینب زینب وای از دل زینب کربلا به خون نشسته حاصل زینب وای از دل زینب چی شدن ستاره های محمل زینب هدیه برای خواهرم آوردم دسته گلاشو تا حرم آوردم تو خیمه دار الحربه غوغاست مهمون واسه اکبرم آوردن موندم حیرون شده شده چشم من و تو  خیس بارون از حرم نیومدی آخر بیرون زینب زینب ای امان از دل زینب زینب با وفا خواهر محمدحسین حدادیان

اینجایی که من هستم تاریکیه میدونم من به نور میرسم اگه تو کمکم کنی میتونم خودمو به حرم میرسونم دنیا رو برا خودم جهنم کردم بیا پادرمیونی کن میخواهم برگردم تو خودت گفته بودی که شفا تو روضه است بیا ببین برات چقدر مریض آوردم تو سرت شلوغه میدونم منو راه دادی ممنونم بگو نشمرن گناهامو حالا که خودم پشیمونم با گذشتی و صبور حسین حسین با منی تا دم گور حسین حسین اینجایی که من هستم محمدحسین حدادیان

ماه هاشمیون قمرالعشیره فرمودند که بودی نافذ البصیره یعنی قبض روح می شد دشمن از طرز نگاهت از روز ازل بردی عالمو تحت پناهت شیر کرار حسین ، سپهدار حسین مرد پیکار حسین ، جگر دار حسین یار بامعرفتو، وفادار حسین ای یل کرببلا یل کرببلا علمدار حسین یل کرببلا علمدار حسین یل کرببلا علمدار حسین ای جانم علمدار حامل اللوایی کاشف الکروب شاه کربلایی یابن ابوتراب از خاکی ولی بالانشینی تمثال علی آقا زاده ام البنینی میثم دار حسین فداکار حسین یوسف مثل بقا به بازار حسین باب حاجت شده ای به زوار حسین ای یل کرببلا علمدار حسین قمرالعشیره محمدحسین حدادیان

شیر نر جنگ جمل حسن پدر احلی من العسل حسن وقت معرفی ابوتراب فریاد میزد انا اباالحسن رو سربند سر قاسم زدن عشق حسن مولا حسن آقا حسن عشق میره میمنه میجنگه میره میسره میجنگه توی معرکه کارو میکنه یکسره مو به مو جنگیدنش مثل حیدره صلی الله علیک یا حسن تکرار شاه لافتی حسن داده دستور زرم قاسمو فرمانروای کربلا حسن جای اسمش همه عالم میگن عشق حسن مولا حسن آقا حسن عشق حسن عشق محمدحسین حدادیان

دست زینب بنده آخه حسین داشت میرفت گفت زینب جان مواظب عبدالله باش این تیتیم حسنه از یه سالگی بزرگش کردم نزاری بیاد این بچه عاشق یگانه منه دستشو گرفته داره میاد اومدن بالای تل زینبیه چه جوری اومدن همه تو صورت میزنن همه تو سر میزنن اومد بالا دید نیزه دار با نیزه شمشیر دارا با شمشیر رئیس نیزه دارا دست میاره بالا نیزه ها رو نگه میدارند اشاره به فرمانده تیر اندازا حالا تیر بزنید تیر اندازا میزنن نیزه دارا میزنن چقدر راه تیر ها دقیق است چقدر زخم نیزه ها عمیق است این تن از داغ پسر سوخته ز نیزه ها شد به زمین دوخته یتیم حسن سعید حدادیان

بی بی دو عالم زینب سلام الله علیها سوال کرد مادر جان چی شد پس کفن حسینم چی شد فرمود دخترم یه روز بین دو نهر آب حسینمو از قفا سر میبرند میرسی به جنازش میخوای دق کنی اما همین جور تموم نمیشه ده نفر نعل تازه به اسب ها میزنند نجارا رو دیدی میخو که میزنند تهش پرچ میکنند یعنی میخ اگه کج بشه میزنند خم شه تو چوب فرو بره این سر صاف شه یه بدنی زیر سم اسب ها رفت پر از تیر بود اسب ها که میومدن تیر ها رو تو بدن میشکستند روز یازدهم اومد دست بکشه به بدن همه دستش زخمی شد حسین حسین حسین بین دو نهر آب سعید حدادیان

دختر امام خواهر امام عمه ی امام یا زینب واجب السلام، صاحب احترام، مخلص کلام یا زینب دختر میدون دار خیبرِ حرمه مادر دو شهید دلاور حرمه عمه جان شجاع علی اکبر و خواهر شش تا یل تو لشگر حرمه منظومه ی ادبه با وقار و با نسبه یزید هم معترفه که عقیله العربه همشیره ی حسن صفیه علیه تموم شهر نجف زینبیه ی علیه جان مرتضی دست در قضا کعبه الرزا یا زینب شور کربلا خاتون سرا قبله الورا یا زینب ملکا تنهایی همه کس حرمه عشق بی همتای مقدس حرمه شام و کوفه بوده شاهد بوده عقیله خودش حیدر کرار مونث حرمه بانوی صف شکنه حیدری به شکل زنه ترکیب مشخص از حسینه و حسنه زمین نیوفتاده از بعد کربلا علمش دستدار زرد علیه نشونه ی جنمش عقلیه العرب مدد دختر امام محمدحسین حدادیان

یا نور داره زجر میرسه از دور نمونده چاره ای واسم وای عمو عباسم داره میلرزه دست و پام از حرفای روی لبش واویلا میسوزه هنوز جای سیلی دیشبش رو چشمامه کبودی بابا وای از مرد یهودی بابا مادر اومد نبودی بابا مردم مثل مادرت کتک خوردم نمیشه درد من آروم شکسته شد پهلوم از بالای نی رو سرم میریزه خون حنجرت سیلی خوردم از ساربان تو دستش بود انگشترت هر روز اینجا عذابم میدن گریه کردم به من خندیدن دور نیزه ات همه رقصیدن عذابم میدن الشام ، خیزرون و صورت بابام رقیه دخترت جون داد سر رو زمین افتاد چی بگم از بزم شراب نامحرم بود و زینبت هرچی که میگفتم نزن محکم تر میزد رو لبت خیلی سختی کشیدم بابا از بس طعنه شنیدم بابا بدتر از شام ندیدم بابا ندیدم بابا یا نور محمدحسین حدادیان

واویلا واویلا شهید علقمه واویلا واویلا عزیز فاطمه واویلا واویلا   ابوفاضل مدد واویلا واویلا گل ام البنینم واویلا واویلا شده قطع الیمین واویلا واویلا فتاده برزمین واویلا واویلا برروی آن جبین واویلا واویلا عمود آهنین واویلا واویلا علمدار حسین واویلا واویلا سپهدار حسین واویلا واویلا ای نازنین برادرم واویلا واویلا خفته به خون برادرم واویلا واویلا خیز زجاکن ونظر واویلا واویلا سکینه گر کند نظر واویلا واویلا مشک دریده ی تورا واویلا واویلا  رنگ پریده ی مرا واویلا واویلا جامعه صبر میدرد واویلا واویلا امیر علقمه سعید حدادیان

بارون صدای اذون غروب حرم پیش چشمامه تسکین دردامه چیزی نمی خوام غیر از این پای پیاده اربعین دوباره بیام با حرم تو تمومی نداره غم من غم تو چقدر خوبه محرم و خیمه ی امام حسین عوض میکنه آدم و قیمه امام حسین اگه عاشق شدم کار تو بوده عنایت علمدار تو بوده اشکام میریزه مدام ندیده بگیر هرچی که دیدی میدونم بخشیدی غلام توأم مثل جوون منو فراموشم نکن دخیل دلم به علم تو تمومی نداره غم من غم تو یک عمریه که نوکرم نوکر امام حسین بزرگ شدم پای همین منبر امام حسین اگه عاشق شدم کار تو بوده عنایت علمدار تو بوده بارون صدای اذون محمدحسین حدادیان

دختری شاداب بودم رنج و غم آموختم آنچه می بایست را با سن کم آموختم با همین دستان بسته باز شد مشت یزید فتح کردن را اسارت آمدم آموختم گم شدم یا نور گفتم نیمه شب زهرا رسید این هم از مُستَوحِشینَ فی الظُلَم آموختم پیکرم افتاد بابا جان نیفتاد از لبم فاطمی سینه زدن پای علم آموختم می گرفتم چادر خود را به دندان مثل مشک استقامت را ز سردار حرم آموختم ریگ ها و خار ها آموزگار من شدند هروله با پای پر زخم و وَرَم آموختم گوشوارم را خودم دادم به دختر های شان من ز خاتم بخشی شاهم کرم آموختم من فقط تا ده بلد بودم که بشمارم ولی تا هزار و نهصد و پنجاه هم آموختم دختری شاداب بودم محمدحسین حدادیان

راستی در مقاتل آمده است که لب چوب خورده می فرمود دخترم گریه ات هلاکم کرد بوسه ای ده ز گونه های کبود تو بگو تا بخوانم آقا جان قصه غسل واقعیت داشت زن غساله از چه شیون کرد چقدر جسم او جراحت داشت هاتفی خواند بر دل و جانم هر چه خواهی ز من بپرس ولی هرگز از مجلس یزید نپرس گریه ات هلاکم کرد سعید حدادیان

بی تابی سینه صحرا ارامش موجای دریا پشت سر ثارالله حضرت سقا چه علمی میکوبه روی زمین با مدد امیرالمومنین پسر خلف ام البنین جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی علامه فاضل زیبنت عشق ابوالفضله زیبنب ماه بنی هاشمه دور محمل زینت با عمامه ی پیامبر میاد با تیغ دودمه حیدر میاد صدای اذان اکبر میاد از شه ان شاه بگو با دل آگاه بگو اشهد ان علی ولی الله بگو جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو از آسمونه گهواره بارون عطش میباره میجنگه به وقتش حتی طفل شیرخواره بیعت و قالو بلی از ازل راه شهادته خیر العمل اومده نایب شیر جمل روح ایثار حسن سیدالاحرار حسن ذکر سربند اباالفضل علمدار حسن جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو نصر من الله محمدحسین حدادیان

اگه می خوای از حضرت عقیله صحبت کنی باید مودب باشی و باید رعایت کنی باید با نوحه خوندنت براش قیامت کنی این بانو ام المصائبه احترامش واسه دنیا واجبه والله با اصل و نسبه به عقیلت العرب ملقبه سلام ما به محضرش به ساحت منورش به مرقد مطهرش قسم به نام اطهرش زنی نبود بهتر از عقیله غیر مادرش عقلیه العرب مدد کنار اسمش بنویس بانوی با معرفت کوفه و شام از سخنش رسید به پایان خط زینب به دنیا اومده بخونه خطبه فقط این بانو گنجینه ی حیاس همه کاره ی حسین و کربلاس سربازش سردار علقمه اس دومین ابوتراب فاطمه اس رود به جنگ اهرمن به ذوالفقار در سخن به خطبه های تن به تن خلیله بود و بت شکن کنار لفظ شیرزن بگو شفیقه الحسن این بانو ام المصائبه محمدحسین حدادیان

من که شدم محاصره میسوزم به خاطر اونی که قراره کربلا بره نکنه سرت رو نیزه ها بره برگرد تو رو جان علمدار چه کنه بی تو زینب وسط بازار اینا میکشن تو رو به سمت قتلگاه نرو که به غارت میبرن حتی لباس کهنه رو واویلا میا به کوفه آقا با لب تشنه پر زدم یا حسینه اشهدم میبینه یه شب تو کوفه مادرت که توی تنور خولیه سرت مسلم روی دار العماره داره میسوزه یاد طفل شیر خواره چه بلا ها که قراره سر خواهرت بیاد کاروان اسرا و مجلس ابن زیاد واویلا میا به کوفه آقا آه چی بگم از امشبم نگران زینبم که میبینه داغ تو به زودیا میره تا محله یهودیا باید غم طفل سه ساله گریه ها و سواله زن غساله تو خرابه میبینه زخم پیشونی تو رو مثل زینب می بوسه رگای خونی تو رو واویلا میا به کوفه آقا نماهنگ برگرد محمدحسین حدادیان

مگه هر كی که بد شد دل نداره مگه عشقت برام حاصل نداره آقام مگه آدم بدا عاشق نمی شن به والله دل کمه دنیا رو میدن اگه عشقت نبود اینجا نبودم حسین گرفته عشق تو کل وجودم تو که از دلبرها دل ربودی در ِ عشقت چرا بر من گشودی غم عشقت بیابون پرورم کرد هوای وصل و بی بال و پرم کرد به ما گفتی صبوری کن صبوری صبوری چون به خاکی بر سرم کرد برادر جان سلیمان زمانی چرا انگشت و انگشتر نداری بمیرم من مگر خواهر نداری مسلمانان حسین مادر ندارد غریب است و کسی بر  سر ندارد چهل شب است و دعایم خدا کند که بمیرم چرا من از تو جدایم خدا کند که بمیرم برون ز کوی تو رفتم کنون که برگشتم نیاز و من به عصایم خدا کند که بمیرم از وقتی که بوسیدمش یه اربعین گذشته من که چشام نمی بینه قبرش کجای دشته عشقت نذاشت نه همسری نه مادری بفهمد خودت دعا کن بمیرم تا برسم به سهمم از بس تو صورتم زدن سیاهی میره داداش یه مژده زینبت همین روزا میمره صبوری محمدحسین حدادیان

عشق من از ازل حسین بارون نم نم بود پر قنداقم پر پرچم بود من اولین بار که اومدم هیئت محرم بود به همین حسین حسین قسم میاد با اباالفضل دم آخرم میاد باورم اینه اگه به سمت تو یه قدم بیام تو صد قدم میای عشق من از ازل حسین و سلام علی الحسین حسین وای وای ارباب ارباب عشق من از ازل حسین محمدحسین حدادیان

یه بار دیگه منو راه بده صدقه کربلا بده دوستت دارم خدا شاهده بذار دورت بگردم لعنت به این همه فاصله از دوری تو دارم گله کارم دست ابوفاضله تویی دوای دردم حال دلم بده صبرم سر اومده توهم منو نخوای بگو کجا برم دنیا پسم زده به من محل بذار فقط همین یه بار بذار تو آغوشت گریه کنم یکم از دست روزگار حسین آقا آقا حسین آقا آقا دوباره زنده شد خاطرات وقتی بارون میاد کربلات خوش به حال همه زائرات چقدر هواشو کردم دلت برام بسوزه یکم هر شب فکر و خیال حرم خواب و خوراک و گرفت ازم که بی تو سرد سردم نزدیک تر از همه حسین فاطمه دنیا بدون تو یه لحظه اش هم برام مثل جهنمه عشق همیشگی تموم زندگی یه روز آقا منو می کشه آخر این حس کلافگی حسین آقا آقا بزار دورت بگردم محمدحسین حدادیان

یه سلامیم بدیم به محضره، اونی که قوت قلبِ حیدره برسه عرض سلام انبیاء، به جناب عُلیا مُخدره جان والا زینب پرچمت بالا زینب جان دنیا زینب مالک عقبی زینب الحق نایبه الزَّهرا زینب ضربانم تاب و توانم،عمه جانم، عمه جانم، عمه جانم 4 *** کمِ ما و چشمه ایی از کرمش، که شدم یه عمرِ خاکِ بدنش بخدا به خاک آبرو میده، بدن مدافعانِ حرمش جان محشر زینب، دومین حیدر زینب از زنها افضل و برتر زینب جان اعلم زینب حافظ پرچم زینب ناموسه خالق اعظم زینب ضربانم تاب و توانم،عمه جانم، عمه جانم، عمه جانم 4 والا زینب محمدحسین حدادیان

دار و ندار نوکر ها قربونی تو آقا جان یا نعم الامیر یا نعم النصیر افتادم به پات دستامو بگیر اتقرب الی الله بموالات الحسین اتوجه الی الله بزیارات الحسین حب الحسین اجننی صلی علیک یا مظلوم صلی علیک یا عطشان دار و ندار نوکر ها قربونی تو آقا جان یا نعم الامیر یا نعم النصیر افتادم به پات دستامو بگیر اتقرب الی الله بموالات الحسین اتوجه الی الله بزیارات الحسین یا نعم الامیر محمدحسین حدادیان

یکی بیاد تو این کوچه به مادرم کمک کنه اشک حسین و پاک کنه به خواهرم کمک کنه چشم فلک تا به حالا غریبی اینطور ندیده چهل تا مرد جنگی و یه مادر قد خمیده فضه داره با ناله هاش قلبمو از جا میکنه هرکی با هرچی دستشه مادر مارو میزنه — دنبال حیدر می دوید از سینه اش خون می چکید شکر خدا زینب ندید زینب نگاهش بر در است در ذکر مادر مادراست بگرفته او دامان من زهرای من زهرای من بودی چراغ خانه ام تاریک شد کاشانه ام در بین آن دیوار و در دادی تو شش ماهه پسر آه مادرم سعید حدادیان