زوار البقیع تهران

دیگه از گریه هام معلومه حالم بده کسی میبینتم میگه این عاشق شده توی تنهاییام با تو حرفامو زدم هیچکس مثل تو نبود رفتم دورامو زدم آشفتم کربلا گفتن خونت گفتم کربلا دست و پامو که گم میکنم رو خاکت میفتم کربلا پژمردم کربلا خیلی غصه خوردم کربلا هرکی حرفاشو یه جایی زد من حرفامو بردم کربلا جان بغلم کرده آقام الآن رسیدم به رویاهام الآن منه عاشق چی میخوام الآن داره دنیای من میگیره از من تو رو کی الآن جای من میبوسه شیش گوشه رو بدیامو چقدر میبخشی خاک میکنی داری با دست خود اشکامو پاک میکنی گریونم کربلا من بی تو محزونم کربلا اینجا حس غربت میکنم برمیگردم خونم کربلا میمیرم کربلا بعدش پر میگیرم کربلا مردم میمیرن میرن بهشت من میمیرم میرم کربلا سفر اولم یادته یا نه ورودی حرم یادته یا نه نماهنگ حالم بده حسین ستوده

محرم راز منی جانا یعنی با تو درد دلمو بهتر میگم می‌دونم داده اجازش رو اباالفضل که با هر زبون به تو مادر میگم آنام ام البنین، زندگی من سلام ام البنین به تو می‌رسه صدام ام البنین، آنام ام البنین آنام ام البنین، من که سیر از آدمام ام البنین تو خودت بساز برام ام البنین، آنام ام البنین به وقت مشکلات فرشتۀ نجات روزی آدم رو میده سفرۀ شنبه‌هات یه در تو کربلا، به نامته ولی نوکرت اسمش رو میذاره باب معجزات یا ام البنین یا ام البنین محرم راز منی جانا حسین ستوده 

ممنونم ازت تو این سالای سخت پر کردی جامو ممنونم ازت به خونه باز آوردی احترامو بعد من بستی تو زخمای علی رو ام البنین روبراه کردی تو دنیای علی رو ام البنین اون شبایی که برا من گریه میکرد ام البنین پاکشون میکردی اشکای علی رو ام البنین میدونم گریه میکردی برام مادری کردی برای بچه هام مرهم قلب علی من شدی آب و جارو کردی خونه رو به جام ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت که تنهایی کشیدی زحمتامو ممنونم ازت بزرگ کردی بی منت بچه هامو گردنت بود زحمت این خونه هر شب ام البنین اومدی و خونه رو کردی مرتب ام البنین دخترم مادر نداشت روز عروسیش ام البنین مادری کردی عزیزم واسه زینب ام البنین بچه هام مادر میکردن صدات واقعا بودن مثل بچه هات من خودم جای لطف و زحمتات علقمه جبران میکنم برات ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت حواست بود به احساس حسینم ممنونم ازت شبا میذاشتی آب واسه حسینم دیدی تو خونه آرومه حسینم ام البنین آخ تو هم فهمیدی مظلومه حسینم ام البنین کاشکی میرفت کربلا وقت وداعش ام البنین میزدی بوسه به حلقوم حسینم ام البنین ممنونم ازت حسین ستوده

خوشبختی همینه روزیم از کرم خانوم ام البنینه اسمش دلنشینه نعره ی یا ابالفضلمو زهرا میبینه نگو ام البنین بگو بحر وفا نگو ام البنین بگو روح ادب به خودش گفت کنیز اولاد علی نگو ام البنین بگو کوه ادب شدم مثل قطره به دریای تو غرق پسرهاتو قربون مخصوصاً اباالفضل تویی مادرش که دویده اباالفضل انتقام کوچه رو میگیره اباالفضل یا ام البنین یا ام البنین چی از این قشنگتر میبینی که حسین به تو هم میگه مادر حس خواهری داشت هر دفعه زینب گفت به ابالفضل برادر تو دعای فاطمه پشت سرته تو الآن زینبم مثه دخترته به اباالفضل میگفتی قبل کربلا برو زهرا از این به بعد مادرته خدایی اباالفضل اگه بی قرینه یکی از لقب هاش یل ام البنینه چه مرد دلیری چه شیر شکاری مرحبا ام بنین چه اباالفضلی داری خوشبختی همینه حسین ستوده

خودتو معرفی کن بگو نوکر اباالفضل هرچی داری از کی داری صدقه‌سرِ اباالفضل بچه سیدا میگن که فاطمه مادرمونه پس کیه مادر ماها آره مادر اباالفضل من اُمُّ البنینی‌ام سایش روی این سره شنبه‌ها برای من عین روز مادره من اُمُّ البنینی‌ام از حالم خبر بگیر مثل من هرچی می‌خوای از اُمُّ القمر بگیر تو هیئتا میگن یا اُمُّ البنین با عزتا میگن یا اُمُّ البنین این اسمو می‌برن آدم مشتیا با غیرتا میگن یا اُمُّ البنین خودتو معرفی کن حسین ستوده

همه از توست آنچه که هستم جانا جانا ابی عبدالله تا ابد از عشق تو مستم جانا جانا ابی عبدالله حسین ای دنیای دل مجنون من حسین عشقت جاریه توی خون من حسین ای همدم روزای تنهاییم حسین امید قلب بی سامون من و تصدق علینا شاه دو دنیا جان جان جانا حسین امید سینه زنها ای عشق دلها پرچم تو بالا حسین حسین وای حسین وای همه از توست آنچه که هستم حسین ستوده

گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام هر جوریه هی نمک می‌زنه به  زخمام من که واسه دشمنامم حتی خیر می‌خوام این روزا بریدم آی ننم به اباالفضل قسم ننه جان اُمُّ البنین مثل خودت من بی‌کسم آخ شکسته کمرم این همه میگم ننه یه بار بگو جان پسرم گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام حسین ستوده

به این لحظه‌ای که می‌خوام اسم ببرم در مورد قمر بنی هاشم خدا ما را قیامت زیر پرچم امیرالمومنین ببره انشاالله به تاخت میومد هر کاری کردن آرام نشد تا اون لحظه‌ای که فوقف العباس متحیراً دیگه دید جلو رفتن نداره نه آب داره نه بدنی که بتونه دفاع کنه بچه‌ها ببینن عمو این شکلی شده روحیشون از دست میره همینجا که موند دشمن او رو دوره کرد شد آنچه نباید میشد همیشه سیدالشهدا خودشو مثل باز شکاری می‌رسوند بالا سر شهید قبل از شهادت بالاسر قاسم قبل از جون دادن بالاسر علی اکبر قبل از جون دادن اما اینجا کار تمام شده بود لذا تاریخ اینجوری گفته شعرام اینجور نوشتن نوشتن برای اولین و آخرین بار سیدالشهدا به سمت علقمه با شتاب نرفت اصلاً انگار نمی‌خواست اون صحنه رو ببینه آرام آرام پیاده نگاهی کرد آرام آرام به سمت علقمه که میره هم کمی خم شده هم هی بر می گرده خیمه‌ها رو نگاه می‌کنه چی برگردم جواب اینا رو بدم داشت میومد هی با خودش انگار میگفت الان به بچه‌ها چی باید بگم رسید بالا سرش یه جمله بیشتر عرض نمی‌کنم وقتی رسید بالا سر اون بدن از هم پاشیده اول با آستین اشکاشو پاک کرد بعد یه گله برادرانه کرد بهشت مبارکت باشه گوارای وجودت اما هرگز فکر نمی‌کردم من تو همچین موقعیتی تنها بگذاری تنهایم نگذار عباس حامد کاشانی

اگر از اون ته جلسه من بگم کاغذ پخش کنید هرکس راجع به امام حسین یه جمله بنویسه به بهترین جمله جایزه میدیم فرض کنید تا نفر این طرفی هر کی یه چیزی می نویسه سبط الرسول رحمه الواسعه حسین منی و انا من حسین چی می‌نویسیم... زینت عرش زینت دوش نبی یه روزی وقتی دوش پیغمبر نشسته بود یه دونه از این بادمجون دور قاب چینا اومد خودشو لوس کنه اومد به پیغمبر گفت نعمت المتیه یا رسول الله ببین کجا نشسته بلافاصله پیغمبر فرمود نعم الراکب من افتخار می‌کنم ببین کی نشسته نعم الراکب حالا ما چی مینویسیم برا امام حسین امیرالمومنین یه جمله ای بخواد بگه توجمع ما بگه چی میگه... امیرالمومنین به امام حسن فرمود اما اخوک الحسین اما برادرت حسین چی می‌خواد بگه پسر فاطمه زهراست ولا أزيدُ الوَصاةَ بِذلِكَ هیچ چیز دیگه اضافه نمیکنه یعنی هر که در این عالم بیچاره سیدالشهداست برای هر صفت سیدالشهدا اون صفت برای اینه که پسر فاطمه زهراست پسر فاطمه زهرا حامد کاشانی

عبارات پیغمبر برای امیرالمومنین شما می‌تونید تو عبارات سیدالشهدا برای قمر بنی هاشم پیدا کنید یکیش اینه یکی این ادب عجیب که حاصل این تربیت یکی دیگه‌اش وقتی پیغمبر اکرم در جنگ خندق داشت امیرالمومنینو می‌فرستاد میدان پر کس و کار بود ابوذر و مقداد و سلمان خوبان صحابه بودند بنی هاشم هم بودند وقتی امیرالمومنین داشت می‌رفت میدان پیغمبر دست بلند کرد عرض کرد خدایا منو تنها نگذار بعد عرض کرد گریه میکرد بعد از این نوشتن هر سفری امیرالمومنین رو می فرستاد پیغمبر مضطر می‌شد می‌گفت خدایا منو تنها نگذار یعنی کسم این علیه من به این تکیه می‌کنم و کاشف الکرب عن وجه النبی من به این تکیه می‌کنم امام حسن می‌خواست مردمو میخواست بفرسته سراغ امیرالمومنین در جمل فرمود... بیاید ببرمتون سراغ کسی که پیغمبر به او تکیه می‌کرد پسری تربیت کرد ام البنین که سیدالشهدا تو کربلا به او فرمود لشکر می‌پاشه اون عالم اینجوری گفت که یوم ابوالفضل الاستجار به الهدی روزی که ستون خیمه هدایت سیدالشهدا به او پناه برد همونجور که پیغمبر تکیه‌گاهش امیرالمومنین بود تکیه گاه سیدالشهدا حامد کاشانی

به بیت ولا یاورش خوانده اند حسین و حسن مادرش خوانده اند علمدار خیبر شکن بوده است به شیر خدا شیرزن بوده است نثار حسین است لبخند او عموی رقیه است فرزند او ملائک قیامش سلامش کنند امامان همه احترامش کنند شبیه خداوند، ماه آفرین نبوده در عالم جز ام البنین به بیت ولا یاورش خوانده اند منصور ارضی

چه دلی داشته این خانوم به نام زنی ماورایِ ادب قلم میزنم از خدایِ ادب زنی در نگاه علی محترم پس از فاطمه با علی هم قدم به بیت ولا یاورش خوانده‌اند حسین و حسن مادرش خوانده اند اونا گفتن مادر لذا وقتی از مدینه خواست بیاد بیرون صدا زد یا اماه اجازه بده ما بریم دید ام البنین گریه می‌کنه فرمود عباس جان برو با مادرت برادراتم برید خداحافظی کنید آرامش بهش بدین اومدن گریه ام البنین چیه فرمود عباس جان به تو و داداشات میگم بدون حسین برنمی‌گردی بدون حسین برنمی‌گردی منصور ارضی

همان چکمه پوشی آخه بمیریم برات میدونی که برا چی داره چکمه پوشو میگه آخه منم از بنی کلابم اونیم که اومد رو سینه حسین نشست از اهل بنی کلاب بوده من خجالت می‌کشم بی‌بی جان کاشکی من مرده بودم و نمی‌شنیدم می‌فهمی چی می‌گم... آخه شمرم از بنی کلاب بوده مگه نشنیدی امان نامه آورد شب تاسوعا برا اباالفضل و برادراش آی بنی کلاب ها فریاد زد امام حسین فرمود عباس جان دشمنم صدات میزنه جوابشو بده با ناراحتی اومد گفت منم از بنی کلابم برا شماها امان نامه آوردم فرمود نانجیب ما امان نامه داشته باشیم ولی پسر فاطمه امان نامه نداشته باشه داره اونو میگه حواست باشه دوباره می‌خونم همان چکمه پوشی که فامیل اوست همانی که بسیار بی چشم و روست نه تنها سر از شاه دین چیده است به جان دادنش نیز خندیده است همان چکمه پوشی که فامیل اوست منصور ارضی

چه بگویم غم تو سنگین است علت بغض و گریه ام این است رو گرفتی چرا ز روی علی وقت صحبت سر تو پایین است خداحافظ یار مهربون من خداحافظ یاس قد کمون من خداحافظ ای دنیای آرومم روضه خداحافظ حسین ستوده

روی این صورت زرد و زار، پاتو نذار بازی نکن با این رگا، شمر ببر تو رو خدا دختر نداری مگه زجر، نکش موی رقیه رو خاک دو عالم به سرم، دور شید از دور حرم زنده است هنوز برادرم رو به قبله اش کنید قبله گاهمه قبله گاهمه قبله گاهمه سری که میبرید سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه تمومش کنید، بوی خون گرفته صحرا رو کم اذیت کنید، این عزیزِ دلِ زهرا رو رو به قبله اش کنید قبله گاهمه حسین ستوده

پر رنگ تر بود ز من اینجا خیال هم از من برون‌تر است در این گوشه خال هم دستی شکست و دست دگر بار آن کشید شرمنده‌ام ز نقص و خجل از کمال هم من پشت در نشد که نسوزم عزیز من هر چیز بود سوخت در آنجا مجال هم مویی که شد سپید به جوهر سیه نشد ساکن نشد غمم به اذان بلال هم پیراهن حسین مرا سخت خسته کرد… روضه جانسوز دستی شکست محمد سهرابی

آتیش زدن به در تا مادر بسوزه هم زهرا بسوزه هم حیدر بسوزه مادر مجتبی پاشو ببین چقدر مضطره مجتبی پاشو ببین گذشت دست حرومی از رو سر مجتبی گم میکنی چرا راه خونمونو مادر توی راهه دیدم رد خونو حقه توئه فدک به زخم کهنه ی تو میزنن نمک حقه توئه فدک ولی جلو حسن میزدنت کتک ای مادر حسین مظلومه حسینت از مهریه ی تو محرومه حسینت بین دو نهر آب تشنگی حسین میده تو رو عذاب بین دو نهر آب داغ علیِ تو موند رو دل رباب آتیش زدن به در تا مادر بسوزه حسین ستوده

همه عاشقنو علی معشوقه همه رعیتنو علی فاروقه اگه باشه فقط یه فرقی اینه خدا خالقه و علی مخلوقه امام سلطنت تام سیف الاسلام علی امام یا ابالایتام رحمت عام علی قسم به اون خالقی که مولا رو آفرید شبیهشو عوالم ندیدن نه میشه دید روبروی ایوونش برو سجده و بگو و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید علی رازقه و علی رزاقه علی ذکر روی لب عشاقه روایت از پیمبره فرموده حلال زاده فقط به تو مشتاقه جناب فاتح الابواب جمع اصحاب علی جناب یا ابالارباب ذکر جذاب علی دلبر دلها دلبر دلها همه عاشقنو علی معشوقه  حسین ستوده

کجای این زمینی کجا گریونی و خیمه زدی امشب چقدر غم داره قلبم شاید تو روضه ی ما اومدی امشب دارم حس میکنم بوتو شبیه بوی بارونه یه احساسی که انگار چشم لیلا سمت مجنونه چشای من پر از اشکه تو چشمات کاسه ی خونه الآن حالت رو اونکه مادر از دست داده میدونه مادر از دست دادی این شبها تسلیت میگم به محضرت داغ سنگین مونده رو دلت آخ جوونم بوده مادرت حلالم کن عزیزم حلالم کن که امشب خیلی رنجیدی منم هی روضه خوندم تو هم این روضه ها رو با چشات دیدی تو دیدی پشت در زهرا رو فریاد کمک میزد تو دیدی قنفذو ناموس مولا رو کتک میزد مغیره روی بار شیشه با چکمه ترک میزد الهی بشکنه دستای اون نامرد که چک میزد آخرم کار خودش رو کرد ضربه های سخت و پشت به پشت با لج و لجبازی هی زد و خیر نبینه محسنش رو کشت کجای این زمینی حسین ستوده

شب جمعه است دیگه به امر خدا به امر ائمه به امر همه در خانه کی باید بریم در خانه امیرالمومنین چون همه دوسش دارن شخصی اومد خدمت امام صادق عرض کرد آقا جان من عذر می‌خوام شما امام من هستید اما یه جمله دارم می‌ترسم بگم روم نمیشه چیه گفت من ابی عبد الله را خیلی دوست دارم امام صادق اشکش جاری شد به محاسنشون ریختن فرمودند که منم حسینم دوست دارم کیه که حسینو دوست نداره ارباب مهربونی نه ارباب بی کفن امام حسین کفنش را بخشید به مادربزرگشون به جناب ام المومنین حضرت خدیجه شفای تو در بارگاه حسین است کجا آخر از این سرا می‌گریزی عزیز شفای تو در بارگاه حسین است اکبر مولایی

هرچی خواستید از امام زمان بخواید اصلاً بین ما ما نمی‌بینیم غائب نیستن خدا می‌دونه بین ما هستند هر وقت حضرت ظهور بفرمایید انشالله شمام ببینیشون این آقا رو ما دیدیم اما نشناختی آقا جان این چه شور قیامتیه می‌دونه چون دیده ولی از امام می‌خواست صلاح مسلحت کنه آقا جان این چه شور قیامتیه فرمودن عمه جان یه مقدار این خیمه رو کنار بزن زهرا رو نگاه کن همین که نگاه کرد یه وقت سر نورانی حسینش بالا ی نیزه سری یه نیزه بلند است در مقابل زینب خدا کند که نباشد سر برادر زینب حسین این چه شور قیامتیه اکبر مولایی

شبا تا صبح نمیخوابی حواسم هست چقدر زود داری پیر میشی حواست هست هنوز پیراهن قبلیت پر از خونه دیدم باز لکه ی خون رو لباست هست تیشه ی جلاد خورده تا ریشه بعد سرفت رو لباست غنچه وا میشه شمع این خونه میزنی سوسو میشی با زحمت از این پهلو به اون پهلو آه آه این چه دردیه نصف شب داری دست و پام میلرزه زهرا بسکه تب داری رو میگردونی خسته ای از من چند شبه عجل وفاتی روی لب داری یوماه یوماه یوماه یوماه من از چشمات خجالت میکشم زهرا میبینی آه حسرت میکشم زهرا اگه میشه نرو من بی تو میمیرم ببین با گریه منت میکشم زهرا کور بشن ای کاش تو نظر خوردی من خودم دیدم که با صورت به در خوردی با سر افتادی تا نشستی زد بشکنه دستای سنگینش دو دستی زد آه آه رد خونِ تو روی دیواره اینکه کار دست نبوده کار مسماره من ندیدم که قتل یک خانوم تا چهل تا مرد جنگی متهم داره یوماه یوماه یوماه یوماه شبا تا صبح نمیخوابی حواسم هست حسین ستوده

صدیقه طاهره چه نگاه توحیدی به این عالم داشت چه عظمتی از خدا در نگاه و دید حضرت زهرا بوده که او رو از نیمه شب تا اذان صبح در مقابل خدا به رکوع وا داشت میگه هوا که روشن شد نگاه به پاهای مادرم افتاد دیدم که پاهاش ورم کرد از بس تو رکوع وایساده ما امروز محکوم به این هستیم که اگر بخواهیم دم از محبت حضرت زهرا دنبال روی این خانم راه بیفتیم باید سنخیت پیدا کنیم باید یه رنگی بگیریم از بی بی و الا فقط از این جلسه به این هیئت فقط کفش پاره کردنه بعد از این همه ایام رفتن و اومدن و سینه زدن و تو هوای سرد اومدن و رفتن ببینم که صدیقه طاهره توسلات من یک گوشه‌ای از عبادت و بندگی منو درگیر کرده نمازام یه تغییری درش ایجاد شده و الا این آمدن و رفتن ما از آمدن و رفتن دلبر خبری نیست کز حال وفا آمد و از حال جفا رفت فقط اومدیم و رفتیم فقط اومدیم و رفتیم شیخ عباس صراف

جوونه جلو در مغازش نشسته بود آواز می‌خوند موسیقی هم خوب می‌دونست امیرالمومنین از کنارش رد شد عجب صدای خوبی داره نیومد بزنه تو ذوقش بگه موسیقی می‌خونی حرامه بزنم تو دهنت اینطوری اینطوری شعر جاهلیت می‌خونی بزنه تو ذوق جوونه حالش بد بشه حسابی حضرت اول تعریف کرد از صداش چه حنجره‌ای چه صدای قشنگی داری چقدر مقامات موسیقی رو خوب میدونی یارو دیگه تو ابرا داشت راه میرفت دیگه همه حرفا رو زد خوب خوب همه هنرشو که گفت بولد کرد بعد تهش گفت حالا تو که انقدر صدات خوبه چرا این صداتو خرج قرآن نمی‌کنی چرا شعر جاهلیت می‌خونی دروغ نگفت فیلم بازی نکرد شو نکرد شو بازی نکرد ویترین نچید حالا که انقدر از ما تعریف کرد ما خودمونو ضایع نکنیم دیگه یه چیزی بگیم رو راست بود راست گفت راست گفت قرآن بلد نیستم گفت یعنی اگر بلد بودی قرآن می‌خوندی شک نکن آقا قرآن بلد نیستم حضرت فرمود اگر واقعا کاری نداره که گفت یعنی چی تاریخ میگه به آقا بهش گفت صورتتو بیار جلو این صورتشو آورد جلو آقا این لبهاشو رو گوش این جوونه گذاشت تاریخ ننوشته چی گفت آقا اما میگه نذاشته برداشت تاریخ میگه همین که این لبای مبارکشو حضرت گذاشت رو گوش این جوونه یه چیزی گفت خیلی زود لبا رو برداشت جوونه در جا حافظ کل قرآن شد صدای جاهلیت نغمه قرآن شد شیخ عباس صراف

فصه فضه فضه خذینی کار زنونه است جمع کن هر چی می بینی فصه فضه فضه خذینی لگداشون کار سقط جنینه نوای یوماه حسین ستوده