زوار البقیع تهران

واسه آخرین بار زینب اومده بگیره دستای تو رو بوسه می‌زنم هِی از زیر کفن پینه‌‌ی پاهای تو رو وای از این زمونه می‌بَرن تو رو شبیه مادرم شبونه تابوتِتو جبرئیل گرفته روی شونه زیر لب می‌خونه کوتاه با ناله و با آه با گریه‌ی همراه به عزّت و شَرفِ لا الهَ الّا الله لا الهَ الّا الله لا الهَ الّا الله به حقّ أشهَدُ أنَّ علی ولیُ الله لا الهَ الّا الله، لا الهَ الّا الله سخته رفتنِ تو آخر مَنو می‌کُشه همین هول و وَلا ای خدا به همراه‌ت پس وعده‌ی ما عصرِ دهُم کرب‌وبلا دیگه بعدِ چند سال می‌بینم تو رو با مادرم کنار گودال گودالی که دیدنش برام سخته به هر حال قتلگاه و جنجال تشنه میره زیر دشنه بی‌حال و گرسنه از آسمون به زمین خورده با یه نیزه شاه لا الهَ الّا الله، لا الهَ الّا الله حرومیا با لگد می‌زنن به روی ماه واسه آخرین بار حسین ستوده 

تو که قبله مونی یکی جز خدا پرستیدن داشت همونی من یه روز میمیرم میشه تو شهادتینمو برام بخونی بلند بگو من امامُک که بلند بگم علی تباه شده زندگیم اگه یه شب نگم علی نشم دیوونه مگه آسونه همین روزاست قبلمونو برگردونه نجف گنبد هم مثه پیمونه شده رو به سنگ قبر تو وارونه تو که بی نظیری منو به نوکری قنبر میپذیری جونمو علی جان میشه جای ملک الموت خودت بگیری خمارتم گرد و خاک روی ذوالفقارتم تو معرکه مست فریاد ادامه دارتم یه جام از دستات بکن مهمونم یه روز دیونت میشم خودم میدونم میمیرم مولا برا وقتی که تو میگیری جونمو میگم ای جونم تو که قبلمونی حسین ستوده

ما چقدر حواسمون به خدا هست واقعاً خدا رو ما کجا دیدیم بچه‌ها وسط قتلگاه امام حسین تو یه نصف روز تمام هستیشو امام حسین داد صد تا جیگر گوشه مثل حبیب و ظهیر و بریر و عون و جعفر تو یک بعد از ظهر دو پسر دو برادرزاده دو خواهرزاده تو یک بعد از ظهر هشت تا برادر مثل اباالفضل و جعفر و عون وسط قتلگاه تیکه تیکه صدو شانزده تیر و نیزه خورده چی میگه به خدا ما دوتا دیگ برای امام حسین می‌شوریم بچه‌مون مریض شه آقا شفا نده لباس تن امام حسینو پاره می‌کنیم پریشب گفتم نود و نه درصد ما هیئتیا طلبکار امام حسین دانلود سخنرانی طلبکار امام حسین استاد دارستانی

چشماتو نبستی رو این دل ساده ام میشه مگه اینقدر خوب باشه یه آدم کی دل به تو بستم که نفهمیدم خودم میدم تقصیر خودت بود اگه عاشقت شدم تقصیر خودت بود من درسته دیر اومدم اما نمیرم زود روشنه که اینجا تو ضرر کردی و منصور تقصیر خودت بود این حال پریشونمو گردن بگیر جز خودت همه عالمو از من بگیر بد بودم اگه جونمو اصلا بگیر حسین حسین حسین چشماتو نبستی رو این دل سادم حسین ستوده

دنیا تو مشتمه، در نجف توی دستامه من یه سحر تُو نجف بشینم همه رؤیامه هر چی بخوام می‌شینم زیر بارون ایوونش خونه‌ی اَمنمه این خونه، خونه‌ی بابامه بابا حیدر آغوش گرم تو بازه برام بابا حیدر، حُبّ تو عین نمازه برام بابا حیدر، می‌شنوی درد و دلای منو بابا حیدر، خوبه که داری هوای منو کم نشه سایه‌ت از سر نوکر بابا بابا دوست دارمت تو رو از همه بیش‌تر بابا بابا عشق و ارادت زائر تو دیدن داره دستی که خورده ضریحتو بوسیدن داره خورشید و ماه به زمین اگه دیگه نتابیدن گنبد زرد تو قدرت تابیدن داره بابا حیدر تنگه دلم واسه بوی نجف بابا حیدر می‌کشی‌ام سر کوی نجف بابا حیدر می‌طلبی منو راستی بگو بابا حیدر، مهمون سرزده خواستی بگو حرف دلم رو می‌کنی باور حیدر حیدر دوست دارمت تو رو از همه بیش‌تر حیدر حیدر دنیا تو مشتمه در نجف توی دستامه حسین ستوده

نجف زیر ایوون چه رویایی دارم منم مثل سلمان چه مولایی دارم تو وقتی بابامی چه بابایی دارم ای پرچم در اهتزاز علی اصل نماز علی ای دلنواز علی ای رهبر حماسه ساز علی آغوش باز علی مردم برام نمیخوان تو برام بساز علی سلمان از عشق تو درس یقین گرفت از اسم تو صدای من طنین گرفت هرکس به اتکاء هرکسی خوشه دست منو فقط ام البنین گرفت شراب محشر رو تا حیدر میریزه که جبریلم پیش علی پر میریزه تو میدون که باشه یه لشکر میریزه فقط سر میریزه ای پادشاه لوکشف علی اوج شعف علی شاه نجف علی ای گوهرِ توی صدف علی تنها هدف علی محشر رو میکنی یک نفره به صف علی آقای ما کیه نورالهدی کیه غیر از ابوتراب فرمانروا کیه اصلاً خدا بهت گفته روی زمین حیدر قدم بزن بفهمن خدا کیه نجف زیر ایوون چه رویایی دارم حسین ستوده

خیبر و خندق و صفین و اُحُد را دیدیم و زمین‌خوردن عَمْرِ عَبدِوَد را دیدیم دست ما نیست اگر سجده به ایوان کردیم ما در آیینه‌ی این مرد، خدا را دیدیم علت باران و طوفان و شأن الرّحمن و قرآن و میزان و برهان و جانان حیدر ای شَه مردان، ای بلاگردان صاحب ایوان، شأن تو قرآن دلبرم حیدر، رهبرم سرورم حیدر، من غلامِ، غلامِ قنبرم حیدر شهریاری و جهانداری و بی‌مانندی با دو انگشت در از قلعه‌ی خیبر کَندی بی‌زره می‌روی و معرکه می‌گردانی داد از آن دم که تو سربند به سر می‌بندی خواجه‌ی لَوْلاک و مافوق ادراک و بی‌باک و چالاک و محشرحیدر ای ید بِیضا، ناجی موسی منجی نوح و، نفَس عیسی مرد نام‌آور، واقعا محشر، زینت منبر من غلامِ، غلامِ قنبرم حیدر خیبر و خندق و صفین و اُحُد را دیدیم حسین ستوده

هرجوری امشب مولا روضه خونده توام باهاش روضه بخون باهاش گریه کن این همه سال کجا بودی کجا بودی عمری ازم جدا بودی کجا بودی تو مگه بی وفا بودی  کجا بودی نبودی ببینی چه غمگین گذشت روز هایی که می اومدم خونه می دیدم زینب پریشونه و موهاشو کسی نکرده شونه و نبودی ببینی چه غمگین گذشت شب و روز این روزگار علی بیا و نگاه کن کنار علی چقدر پیر شده ذوالفقار علی این همه سال کجا بودی مهدی آینه

شما خب سنتون نمی‌خوره زمان جنگو جنوب گرما بود دیگه خرما پزون بود تابستون بچه‌ها تو پادگان تو مثلاً دوکوهه پیرهنو در می‌آوردن با زیرپوش و زیر شلواری یا شلوار نظامی بودن ولی تنشون زیرپوش بود یه شهید بود بچه‌ها این آستین تا اینجا این سینه بندم می‌بست یه چفی هم دور گردنش می‌بست تو گرما ظهر اینجوری بود حالا وقت نیست قصه رو هم کوتاه کنم یه روز روحانی گردان اومد یقه این جوونو گرفت گفت جوون بیا ببینم تو اصلاً نماز می‌خونی تا حالا ندیدیم آستین بزنی بالا وضو بگیری هفته‌ای یه بار گردانو می‌بریم عقبه  برای استحمام و اینا تو تا حالا ندیدیم بیای حمام تو نیاز به حمام پیدا نمی‌کنی توهین کرد به این جوون جوون هیچی نگفت یه شب یه روز مونده به عملیات جوون اومد در خیمه روحانی رو زد آقا شیخ بله بیا اومد بیا کشید دستشو برد بیرون گردان گفت آقا شیخ تهمت زدی بهم منو تارک الصلاه نامیدی میگه این چفیه رو که وا کرد دیدم دور گردنش همه خالکوبی شده حالا پیراهن از تنش کند دیدم ساعد و بازو و کتف و کمر و سینه همه عکس‌های زشت خالکوبی شده گفت آقا شیخ من بچه آشتیانی تهرانم من لات بودم عرق خور بودم چاقوکش بودم الان لات‌های آشتیانی تهرون به یه عربده من سوراخ موش میخرن من یه رفیق داشتم جبهه شهید شد جنازشو آوردن رفتم بالا سر جنازش یه نگاه کردم به خودم گفتم مشتی این جوون از تو رعنا تر پرزورتر جگر دارتر جلو تانک و توپ وایساده این اگه لات می‌شد تو باید سوراخ موش می‌خریدی نامردی اینا برن جبهه خون بدن تو اینجا وایسی مزاحم ناموس مردم بشی توبه کردم دیدم این خالکوبیا رو بخوام بردارم سالیان سال زیر تیغ جراحی‌ام اومدم جبهه آقا شیخ من یواشکی وضو می‌گیرم من یواشکی میرم حمام این جمله همه قصه این جمله است آقا شیخ من از این بچه‌ها خجالت می‌کشم آستین بزنم بالا اینا رو ببینن دمت گنهکاری گرم که یواشکی گناه می‌کنه دم گناهکاری گرم که وقتی داره گناه می‌کنه اعلام نمی کنه تو خودش ناراحته این قطعاً توبه خواهد کرد روحانی به خاطر اینکه کم نیاره دیگه جایی کم میاری دیگه بخواد کم نیاره میگه که جوون تو که انقدر آبرو برات مهمه اگه شهید شدی تو میدون جنگ تیر خوردی تو عقبه شهید شدی شهیدی که تو میدون جنگ شهید شد غسل نمی‌خواد اما شهیدی که تو عقبه شهید شه باید غسلش بدن اگه تو رو بردن تهرون تو این غسالخونه تهرون شیشه‌ای بود تو این غسالخونه شیشه‌ای لباس تو کندن همه می‌بینن میگه تا اینو گفتم یه جمله گفت این لات عرق‌خور همه حرف امشب همین یه جمله است گفت آقا شیخ خدایی که تو دنیا آبرومو نبرد بعد مرگمم آبرومو نمی‌بره عملیات شد یه شب بعد عملیات رئیس تعاون اومد چادر ما حاج آقای فلانی بله یه جنازه می‌خوام بهت نشون بدم جنازه کیو دیشب تو عملیات یه جوون جلو منو گرفت گفت فلانی فردا شب جنازه منو تحویل تو میدن خواهشاً نفرست تهرون اول برو این شیخ فلان گردانو بیار جنازه منو نشو بهش بده این حرف رو بهش بزن بعد جنازه منو بفرسته تهرون فهمیدم همون جوون خالکوبی شده است اومدیم تو سوله شهدا اومدیم بالا سر این تابوت در تابوت رو برداشت تا کفن رو زد کنار دیدم این جوون از نوک پا تا پوست سر به اندازه یک بند انگشت زیر پوستم خاکستره پوستی که نیست بدن جذغاله اما انگشت می‌زنی تا یه انگشت یه بند انگشت دستت میره تو این پودر شده گوشتشو پوستش پوست سیاه تا اینو دیدم گفتش که حاج آقا به من گفت دیدی خدا آبرومو نبرد ماجرای شهیدی که خالکوبی داشت استاد دارستانی

عشق خدا دادی من خاک تو آبادی من شعار آزادی من حسینه ای همه سرمایه‌ی من مقصد مشایه‌ی من بهشت هم، همسایه‌ی من حسینه ای تب و تاب دلم، عشق تو باب دلم توی دست تو رگ خواب دلم به تو محتاج دلم، تب معراج دلم تویی جزر و مد امواج دلم اسمت اکسیر، روحیه می‌گیره آدم با هر دمت حالم با تو خوشه، هی عاشق می‌کشه رقص پرچمت ای‌جانم یاحسین، ای‌جانم یاحسین ای‌جانم حسین هرتپش سینه‌ی ما کلید گنجینه‌ی ما صورتش آیینه‌ی ما اباالفضل واسه همین خوشگل ماه هردفعه که کامله ماه شکل ابوفاضله ماه اباالفضل باغ بازار قمر جان به زوار قمر می‌زنم تکیه به دیوار قمر دم آغاز قمر، رمز پرواز قمر مرده زنده کردن اعجاز قمر چشم‌هاش مهتابه انقدر که جذابه این ماه بی‌قرین دل مجنون تو، ای نوش جون تو ای شیر ام‌البنین عشق خدادی من حسین ستوده

از دو چشم سیهت نگاه میتابد نور پیشانی تو به ماه میتابد نرخ یوسف شکند جمال حیدر شیر حیرت زده از قتال حیدر معشوق ابد حیدر مولای مدد حیدر میتابی به مافیها از برج اسد حیدر ایلیا علی کیمیا علی منجی همه انبیا علی در تورات هستی ارمیا علی مست مستم کن ساقیا علی یا مولا علی یا مولا علی مثل او نمیشدن تلاش میکردن پسر بنت اسد صداش میکردن در صف معرکه ها که تیغ میگرداند کشته های ذوالفقار فرار میکردن ای کوه وقار حیدر ای شیر شکار حیدر بر گردن باریکم خنجر بگذار حیدر ای جانا علی سلطانا علی شاه بیت کل دیوانا علی ای مرد کل دورانا علی خواجه ی قنبر مولانا علی یا مولا علی یا مولا علی از دو چشم سیهت نگاه میتابد حسین ستوده

پشت در سوختم یک طرف نفسم رو دود بند آورد سوی چشمام رفت پشت در سر من از بس ضربه خورد سوختم سوختم سوختم و مردم خودمو از زیر در در آوردم سوختم سوختم تا که بریدم من خودم از سینه ام میخو کشیدم کربلا پیدا میشه باز رد پا و چنگال گرگ میرسه ارث مادری به نوه از مادربزرگ خونه خونه پای رقیه قل و زنجیره دستای رقیه آتیش آتیش موی رقیه عمو سوختم صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته پشت در سوختم  حسین ستوده

شبای ماه رمضون کاش منم میبردی کربلای ماه رمضون تو حرم میچسبه گریه های ماه رمضون خیلی لنگ کربلام خدای ماه رمضون چه خوبه ماه رمضون ببینی گنبدشو غروب ماه رمضون توی کربلا دلت بکوبه ماه رمضون اگه کربلا میخوای بگو به ماه رمضون دلتنگم من یه عمره با خودم میجنگم آوارم من امام حسینتو دوست دارم یه دفعه موقع افطار بغلم کن بغلم کن بغلم کن من درمونده رو این بار بغلم کن بغلم کن بغلم کن به تشنگی های حسین منو خوبه بسپری فقط به دستای حسین شب و روز گریه میکنم به زخمای حسین به فدای ترک های رو لب های حسین خدای سبحان حسین رزق اشکمو بده به حق چشمان حسین چه جوری نمردم از صدای قرآن حسین بچه های من فدای لب عطشان حسین بی حالم من یه عمره که لب گودالم نامردن چکمه ها صورتشو له کردن شبای ماه رمضون حسین ستوده

از درد تنهایی شبا میگرده تنهایی کنارم خیلی گریه کرده تنهایی هر روزش آتیش و شباشم سرده تنهایی برای اشک مردم مرد تنهایی تنهاترین سردار از گریه دست بردار دق میکنی آخر ای مرد بی تکرار دردت نشد معلوم علی مظلوم علی مظلوم علی شب گریه کن آروم علی مظلوم علی مظلوم علی سی ساله بی زهرا پریشون حاله بی زهرا سیاهه مثل شب اقبال بی زهرا دنبال پرواز و شکسته باله بی زهرا شبیه مرگ این احواله بی زهرا آه ای دل غافل از ضربه قاتل خونه ات رو بی در کرد یاست رو پرپر کرد از پشت در میزد صدا فضه بیا فضه بیا گم کرده حیدر دست و پا فضه بیا فضه بیا فضه فضه فضه خزینی کار زنونه است جمع کن هر چی میبینی فضه فضه فضه دردشون اینه لگداشون کار سقط جنینه حسین وای ... دردت نشد معلوم علی حسین ستوده

داره جمع میشه این سفره من عادت کرده بودم من عادت به این احسان و رفاقت کرده بودم تو روضه کاشکی بیشتر با تو صحبت کرده بودم چی رقم زدی برام من تعویض پرچم یعنی کربلام باز میپیچه توی کربلات صدام چی رقم زدی برام چی رقم زدی برام حتی اگه آقا بین مرده هام من مرگمو توی حرمت میخوام چی رقم زدی برام یاد عاشورای سابق میکنم هق هق میکنم اگه کربلا نیام دق میکنم هق هق میکنم آقای کربلا کاری کن که نوکرت برگرده کربلا دیدی اشک چشام ریخته روی صفحه ی قرآن تا که دلم شکست گفتم الهی به حسین جان نباشم سال بعد شاید منو ببخشن الان بگذر از گناه من آغوش تو آخرین پناه من سمت تو گره خورده نگاه من بگذر از گناه من بگذر از گناه من میسوزه دلت اگه به آه من قربون دلت آقای ماه من بگذر از گناه من من به دست و پات بیفتم کمه باز ای بنده نواز تو بسازی خوبه واسم تو بساز ای بنده نواز داره جمع میشه این سفره حسین ستوده

من باشم یا نباشم مجنون واست زیاده من اسمت رو میذارم آقای فوق العاده من باشم یا نباشم دور سفرت شلوغه کل عشقای عالم غیر عشقت دروغه من با عشقت نجات پیدا کردم عشق و توی کربلات پیدا کردم وقتی با تو ارتباط پیدا کردم نجات پیدا کردم تو علت تموم اشکای ما شدی زیبایی تموم دنیای ما شدی از اینکه نوکرت هستم سجده میکنم ممنون که اومدی و آقای ما شدی من باشم یا نباشم این پرچم روی عرشه اسم تو مثل خورشید تو عالم میدرخشه من باشم یا نباشم راه این خونه بازه با چادر مشکی واست زینب خیمه میسازه من تو روضت رفیق پیدا کردم حال گریه با عقیق پیدا کردم عشقو توی این طریق پیدا کردم رفیق پیدا کردم ما خونوادتاً وهب خونوادتیم قربان خانواده ی تو خانواده ها از من به جای کلب حرم استفاده کن شاید از این حرم ببرم من باشم یا نباشم حسین ستوده

خدارحمت کنه مرحوم علامه طباطبایی می فرمود همه اماما رافت دارن رئوفند اما رافت امام رضا حسی یعنی لازم نیست خیلی از نظر عرفانی ومعرفتی در حد بالاباشی بخای بفهمی حسش کنی حتی اون کسی که از یه جای دور دست اومده سوادم نداره میاد تو حرم همون رافت رو حس میکنه که یک عالم راه رفته با معرفت میاد تو حرمش کسی میره تو دست خالی بر نمیگرده رافت امام رضا حسی به من منت بذار صابر خراسانی

گفت از بقراط حکیم پرسیدن چه چیزی نزد انسان ذائقه اش ازمرگ تلخ تره مگه میشه همچنین چیزی بله گفت یه چیز گفت چی اینکه یه کریمی به یه لعینی رو بزنه حسین اومد تو میدون بچش رو گرفت رو دستش گفت به من منت بذار یک جرعه آبش بدید من به مادرش بدم لشکر عمر سعد بهم ریخت بعضیا گفتن ما که با بچه جنگ نداریم بعضی ها گفتن بچه نوزاد آبش بدیم بعضی ها گفتن آب این آب بهونه است اینها آب خورند بچه بزرگ ندارند که یک نفر را زنده نمی ذارند عمر سعد دید اوضاع خرابه حرمله را صدا زد گفت امیر پدر را بزنم یا پسرو گفت یکی را بزن همه خیمه رو زده باشه به زانو نشست تیر شیلک کرد بچه ها مثل مدینه نامه نوشت به معاویه یک جوری با لگد به در زدنند زهرا افتاد محسن افتاد حسن افتادحسین افتاد علی افتاد ام الکثوم افتاد زینب افتاد به من منت بذار صابر خراسانی

بارها عرض کردم روضه حضرت زهرا برای زن ها خوند مردها چی میفهمند به زن بار دار میگن خیلی هاتون ازدواج نکردید نزدیک وضع حمله ش میشه بهش میگن شما دیگه بار سنگین بلند نکن این چند ماه آخر بیشتر استراحت کن زنی که بچه سقط می کنه باید چند روز استراحت کنه همون جوری خودش رسوند مسجد دید شمشیر  رو سر علیه به خدا نفرین می کنم مدینه رو هم بریزه دست های علی را باز کرد خبر پیچده توی همه ی مدینه در خونه علی هیزم بردند رفتن بیعت بگیریند با لگد دومی حرم زاده زد به در فکر کنیم محسن کشت فاطمه کشت علی را بردند مسجد همه مدینه خبر دار شدند علیه حالا فکر کن این زن وشوهر دارند از مسجد بر می گردند به سمت خونه همه ی مدینه دارند نگاه می کنند همه تو مسجد اطراف جمع اند علی سرش پایینه هی بی بی دست زیر چونه علی سرت بالا بگیر تو کننده در خیبری هی علی سرش رومیندازه پایین سر تو بالا بگیر مردم دارند نگاه می کند هی علی سرشو میندازه پایین هی زیر لب داره زمزمه می کنه زهرا شرمنده ام خانه که امنی شرمنده ام که خانه امنی نداشتم صابر خراسانی خونه امن حضرت زهرا صابر خراسانی

قنداقه‌ی خالی، آغوش خیالی از مادری این مونده برام چند ساله همینم، خوابت رو میبینم خسته میشه هر موقع چشام خواب دیدم مادر ورق برگشته و تو هم نمردی داشتی می‌خندیدی و دیدم که دندون در آوردی قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریه‌اش بگیره آرزوهام همشون نقش بر آب شد دلم کباب شد همه حسرتم برات یه قطره آب شد دلم کباب شد غارتو دیدم تا روشو کشیدم دیدمت تو گهواره تو رو فرضا که محاله خب فکر و خیاله از فکرو خیال من نرو توی رویا دیدمت این جوری دارم اشک میریزم توی کوچه با رقیه بازی می کردی عزیزم بازی می کردید دوتایی دستتون تو دست هم بود اما حیف رویای دیدار تو با رقیه کم بود آخ که تنهایی توی خرابه هامون رقیه جاموند اربعین از سفرکرببلا موند من نه بازار میام نه عروسک میخواهم عمه مهمون رسید من همون روسریو میخواهم که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شودم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم من حالم خرابه خراب بشه خرابه قنداقه خالی آغوش خیالی حسین ستوده

با عشقت، دلم سر می‌کنه هوای برفی حرمو، خوشگل تر می‌کنه دلم هوای شعر گفتن می‌کنه پیرهن سفیدشو، گنبد تن می‌کنه سرنوشت، اسم ما رو هم زائر نوشت خوش به حال اونکه این روزا رو به روی ایوون طلا میزنه هشتگ یخ در بهشت رسمشم قشنگه، حرفشم قشنگه حرم امام رضا، برفشم قشنگه گبند طلایی، زردشم قشنگه راه رفتن تو هوای سردشم، قشنگه با عشقت دلم سر می‌کنه حسین ستوده

من درد آوردم که تو درمون کنی من اشک آوردم که تو بارون کنی من ترد شدم از دل دنیا ببین من جا ندارم که تو بیرون کنی خب کسی ندارما امام رضا امام رضا گره خورده کارما امام رضا امام رضا بده روزگارما امام رضا من سر قرارما امام رضا امام رضا داره نوکر تو میشه پیر دست منو بگیر دست منو بگیر تا نشد روضه به روضه دیر دست منو بگیر دست منو بگیر امام رضا امام رضا ... تو کارت اینه منو راهم بدی تو شاه شدی رزق گدا هم بدی تو نه نمیذاری که هر جا برم تو اصلا اینجایی پناهم بدی دم احتضارما امام رضا امام رضا تو بیا کنارما امام رضا امام رضا اینه انتظارما امام رضا امام رضا چشم به راه نذارما امام رضا امام رضا به لبی که نرسید به آب بیا برا جواد به علی اصغر رباب بیا برا جواد امام رضا امام رضا ... من درد آوردم که تو درمون کنی حسین ستوده

آقای گرفتارا، ای تسکینِ بیمارا یارا یارا یارا یارا امید بدهکارا، روزی‌بخشِ بیکارا یارا یارا یارا یارا ای ماه کاظمین، ای بلندآوازه شاه کاظمین ای مردِ کاظمین، عالمو دیوونه کرده کاظمین ماها خونوادتاً عبد حیدریم از اولاد مرتضی روزی می‌بَریم این‌ جا مُلک شخصیِ نسل فاطمه‌ست پس مستأجرای موسی بن جعفریم یا بابَ‌الحوائج، یا موسی بن جعفر... اسمت به خط خوانا، رو قلب منه جانا جانا جانا جانا جانا این عرض ارادت‌ها، با تو می‌گیره معنا جانا جانا جانا جانا ای جانِ کاظمین، این شبا کلّ ایرانه کاظمین ای پیرِ کاظمین، خوش‌ به‌ حال اون‌که میره کاظمین میدی حاجتامونو جای اهل بیت جا داری به روی چشمای اهل بیت وقتی که گره میفته به کار من می‌بندم دخیل به موسای اهل بیت یا باب‌َالحوائج، یا موسی بن جعفر... آقای گرفتارا حسین ستوده

یکی اومد اصرار اصرار واقعا منو طلسم کردن سحرم کردن کارم جلو نمیره اصلا گرفتارم من هر کسی که میگه گرفتارم اول میرم سراغ نماز بهش گفتم نمازتو میخونی گفت نه چون بهش گفتم هر چی میگم راستشو بگو گفت نمیخونم گفتم تقبل الله مومن تو نماز نمیخونی چی فکر کردی که از بیرون یه نفر بیکاره نشسته تو رو بسته یا زندگی تو رو گره انداخته توش اتفاقا یکی بسته زندگی تو رو گره ام انداخته خودتی تو هیچ کاری با اون بالایی نداری چه طور توقع داری روی زمین کارت رو به راه بشه خود خدا فرمود رابطه بین من و خودتون رو اصلاح کنید تا رابطه بین شما و بنده هامو اصلاح کنم با من کاری نداشته باشید کارتون رو میندازم به بعد حالا هی بدو اینجا هی میدوئی کسی هم کاری به کارت نداره اما فردا قیامت میدوئی فرار واجبه میگه این المفر اینجا دنیا نیست هر جا بری تو سیطره حکومت اللهی لیست رفیقاتونو لیست که میکنید امشب بگو خدایا تو هم قاتی لیستم کردم با خدا ببندید کارو تا ببینید اهل بیت چه بریز و بپاشی براتون میکنن باطل کردن طلسم شیخ عباس صراف

ذکر خاصه رقیه همه زندگی عباسه رقیه عاقبت بخیر نمیشه به ابالفضل اونکه شأنتو نمیشناسه رقیه انسیه حوریه مددی یا رقیه خلقتت نوریه مددی یا رقیه حیدر سوریه مددی یا رقیه رقیه رقیه زهرای مناقب ای والا مراتب جانم رقیه ی اسداللهِ غالب تصویر عشقه دستت تو دست زینب ام البکا کنار ام المصائب جانم رقیه ای جانم رقیه ذکر خاصه رقیه حسین ستوده