زوار البقیع تهران

دیدی رفقا اکثرا سربازی رفتن موقعی که میری سربازی برمیگردی نه اصلا همون شب اول یه توپ و تشر بغضت میخواد بترکه خلوت میکنی اما دیگه زیر و رو نمیتونی برا هم بکشید بغضت میترکه یاد پدر و مادرت میوفتی برمیگردی مرخصی تا پدر و مادرتو میبینی انگار دنیا رو بهت دادن تا دید خانم رو بدو بدو دوید بغلش کرد صدا زد نبودی ام بنین نبودی ام بنین گنج عشق غارت شد به ساحت پسر فاطمه جسارت شد روضه نبودی ام البنین محمدحسن فیضی

درد زیاده تو دلم جنس آه از تب سرد زیاده درد زیاده مثه تو مرد کمه ولی نامرد زیاده کجا شکایت کنم حق بده شبا با گریه با تو صحبت کنم من نمیخوام که عزیزم تو رو اذیت کنم میخوای اصلاً برم آقا رفع زحمت کنم ای قرار بی قراریم ای رفیق گریه زاریم الدخیل الدخیل الدخیل ای امید رو سیاهیم ای پناه بی پناهیم الدخیل الدخیل الدخیل گریه داره وقتی دلتنگ بشی نم بارون بباره گریه داره خدا این لحظه رو واسه هیچکی نیاره بباره بارون اگه زیر چتر تو نیام کجا رو دارم مگه سخته آدم غمشو به محرمش هم نگه تو وجودت واسه من شبیه خون تو رگه ای عزیز کربلایی سائل اومده گدایی الامان الامان الامان روتو بر نگردون از من تسلیم تو میشم اصلاً الامان الامان الامان **** اصلا میشنوی این صدامو اصلا میبینی گریه هامو بیا دونه به دونه بشمرم غمامو بیا یه کم بشین کنارم پناه دل بیقرارم تو زندگیم بجز تو هیچ کی رو ندارم نماهنگ درد زیاده حسین ستوده

مادرت میاد تو روضه دم میگیره که دل سینه زناتو غم میگیره به خدا راست میگن این یه حرفو آقا روضه که تموم میشه دلم میگیره کجا برم حسین آخه هیچکی منو راه نمیده کجا برم حسین هیچ کسی بهم بها نمیده کجا برم حسین جایی جز روضه ی تو ندارم کجا برم حسین تو اگه نباشی کم میارم کجا برم حسین کجا برم کجا برم حسین ای مهربونم دردت به جونم حسین حسین حسین حسین میشه تو روضت پیشت بمونم حسین حسین حسین حسین تو رو میشناسم ای ارباب دو عالم منو میشناسی گدای سر سالم حال و روزم این روزا خرابه اما اگه کربلا بیام خوب میشه حالم تنگه دلم حسین یه حرم دوباره قسمتم کن تنگه دلم حسین خب با خونواده دعوتم کن تنگه دلم حسین من از این زندگی سیره سیرم تنگه دلم حسین اگه کربلا نیام میمیرم تنگه دلم تنگه دلم تنگه دلم ای دلپذیرم نعم الامیرم حسین حسین حسین حسین میشه بیامو پیشت بمیرم حسین حسین حسین حسین دانلود کجا برم حسین حسین ستوده

حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حالم بد بود اما به روم نیاوردم لنگه کارم کارم رو به تو میسپارم من چی میخواهم من که امام حسین دارم دیگه خسته ام و از همه بریدم تو که شاهدی من چیا کشیدم همه خستگیام در اومد آقا یه غروب که به کربلا رسیدم خسته ام از این بازیا دورمون نندازیا با گدا میسازیا ابی عبدالله حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حسین ستوده

مدینه بود و یه کوچه بودو کنار در رو ساقه ی گل یه غنچه بودو مدینه بود و یه خونه بود و یه باغچه ی پر از گل و جوونه بودو یه عده نامرد رسیدن از راه و توی کوچه چیا نکردن چی بگم آخه نه از رو باغبون نه از گل حیا نکردن باغبون گریه کرد ابر اومد و آسمون گریه کرد کبوتر تو آشیون گریه کرد بد تر از اینا میخ در خونه خون گریه کرد امون از مدینه، امون از مدینه حوریه بود و یه پنجه بود و یه بی حیایی دنبالِ شکنجه بود و دوشنبه بود و یه خسته بود و یه مردی که خیلی غرورش شکسته بود و تو اون شلوغی کاشکی میشد که دست من بسته نمیشد امون از اون که هر چی که با غلاف میزد خسته نمیشد وای حسن گریه کرد دلش شکست با مهن گریه کرد وقتی میگفتش نزن گریه کرد امون از مدینه، امون از مدینه مدینه بود و یه خونه بود و حسین ستوده

سخنوره قهاره دختر علی خودش یه حیدره کراره یزیدو کرد بیچاره جذبه ی فاطمه و علی رو یکجا داره کلام زینب آره کاخ ظلمو کرده روی سرشون آواره ابالفضل کفیل عقیله زنِ بی بدیلِ عقیله دو عالم به فرمان زینب یزیدم ذلیلِ عقیله اومده بسوزونه زنای شامی رو ادب کنه بنی امیه ی حرامی رو با هرکی با علمش یه نسبتی داده یزیدو اینجوری صدا زد ای زنا زاده دختر علی خودش یه حیدره کراره حسین ستوده 

اَشهدُ اَنکَ تسمعََُ کلامی می شنوی صدامو بس که با مرامی تو خودت میدونی برای چی اینجام که مثل همیشه گوش شنوامی هم میدونی هم میتونی هم حرف نگفته از چشام میخونی هم میفهمی هم می بینی وقتی بده حالم روبروم میشینی رفیق تنهایی چقدر تو آقایی کنار من بودی توی اوج رسوایی خدای زیبایی همیشه پیدایی برای همینه میگن حسین زهرایی اَشهدُ اَنکَ تسمعََُ کلامی حسین ستوده

دنبالت اینجا اومدم اما ندیدمت گفتن که اینجایی ولی اینجا ندیدمت فردا رو وعده دادن بودن که کنارتم فردا رسید از راه ولی فردا ندیدمت دلتنگیمو ببین خیلی دلم میخواهد ببینمت فقط همین دیر اومدی اگه حتی نبودمم سر مزار من بشین دلگیرم بی تو من میرم تو رویا دستتو میگیرم من فاطمه هستم ولی اینجا مدینه نیست دردای من اندازه اون درد سینه نیست اینجا شلوغه اما با آتیش نیومدن دورم کسی که با تبر گل را بچینه نیست پهلوم سالمه دردام یه دنیاست ولی بازوم سالمه در به سرم نخورد اشکام میاد اما روی ابروم سالمه زخمی نشد پرم با تازیونه چهل نفر نریخته رو سرم لشکر نیست دورم من کافر نیست راحت باش خون من رو در نیست دلگیرم بی تو من میرم تو رویا دستتو میگیرم من روی ناقه بودم ام دست بسته نه کوچه به کوچه اومدم حُرمت شکسته نه من خواهرم اما سر تو روی نیزه نیست خوندم نمازامو تو راه اما نشسته نه دورم سپاه نبود شمر و سنانی دور محمل زنان نبود بازار برده نیست هیچکس تو فکر غارت و فروش ما نبود دختر نمیزنن اینجوری با نیزه دنبالت اینجا اومدم اما ندیدمت حسین ستوده

اینجا که خونه آل احمده امشب داره یه مهمون سرزده دست به سینه ملائک با احترام سلطان به خونه خواهر اومده اون که تو رو داره چی کم داره مادر ما اینجا حرم داره هر کی پناه آورد به این درگاه شد عالی جا عزیزالله عمه ساداته سلام الله سلام الله باب بهشت وا شده از سرزمین تو والا نشین کسی ست که شد همنشین تو هر .... به مردم این خاک میرسد از شنبه های سفره ام البنین تو مددی یا معصومه ... اینجا که خونه آل احمده حسین ستوده

ماه و زمین بشه قربونت رقیه مَسند‌نشین بشه، قربونت رقیه وقتی که راه می‌ری، هِی می‌خنده می‌گه اُمّ‌البنین بشه قربونت رقیه همه قربون صدقه‌ات می‌رن، زن و مردِ این قبیله از عمو تا علی‌اکبر، تا خودِ خودِ عقیله شاعرها تمومشون، دوست دارن برات هر ثانیه قافیله‌پردازی کنن کلِ دخترای دنیا، تنها نه شام آرزو دارن که باهات بازی کنن هم مرد و زن بشه قربونت رقیه دشت و دَمن بشه قربونت رقیه تو انقدر عزیزی واسم که می‌گم اولاد من بشن قربونت رقیه تو روی دوشِ قمر بودی، روی دوش علی‌اکبر شبیهِ حضرت مادر، می‌زدی نعره‌ی حیدر اون سینه‌زنایی‌ که می‌میرن برات سنگای صحنتو انگشتر می‌کنن انقدر خوبی که اونا که می‌شناسنت آرزوی داشتنِ دختر می‌کنن ماه و زمین بشه قربونت رقیه حسین ستوده 

مشایه که داشت میومد دیده که یه دختر چهار پنج ساله سینی خرما رو گذاشته رو سرش هی میگه هلابیکم یا زوار الحسین عالم سینه سوخته میگه رفتم جلو گفتم قربونت برم این سینی رو بزار رو صندلی ، چهارپایه ای ... خودت برو یه گوشه آفتاب گرمه میخوره به این سینی گرم میشه این دستای قشنگت میسوزه گفت نه نه گفت بابام گفته این سینی رو تموم نکنی و برگردی کتکت میزنم نذر کردم دست و پات برای رقیه بسوزه چه نذریه تموم شد گفتم منو میبری خونه گفت بله میبرم میگفت رفتیم خونه با خوشحالی زائر داره میبره دیدم در خونه باز سقف ریخته دیدم یه مرد فلج افتاده گوشه خانه ... شفا گرفتن دختر بچه شیخ مجید شجاعی

آه به حسین سرتو زیر نور مهتابه حسین آه به حسین چقدر نفس گیر شده کشتن تو آه به حسین من روی سینه میذارم پیرهنتو زیر تیغ و شمشیر سنان بود ای وای خاتمش به دست ساربان بود دانلود مداحی آه به حسین حسین ستوده

من یه سالی مشهد رفته بودم با خانمم و دخترم و خودم تو بازار رضا دخترم سه سالشه گمشده خانمم افتاد یه گوشه دو سه بار غش کرد خانما دورشو گرفتن خودمم عمامه ام افتاد میدویدم تو بازار رفتم تا انتهای بازار و برگشتم وسطای بازار دیدم دخترمو یه دونه از این مغازه دارا پیداش کرده گرفته گذاشته رو صندلی بهش اسباب خریده میخنده زدم زیر گریه گفت حاج آقا دخترت پیدا شد برا چی گریه میکنی گفتم برا دختر خودم گریه نمیکنم یه دختری بود تو بیابون گمشدش زجر اومد ایستاد سمت راست دید سر گذاشته رو سنگ گفت به پهلو بزنم بهتره به سر بزم بهتره روضه دختر گمشده شیخ مجید شجاعی

اهدنا الصراط المستقیم یا علی اسمی که گفتم از بچگیم یا علی شیعه ی مولا هستی بگو بعد هر بسم الله الرحمن الرحیم یا علی با علی شروع میکنم با علی تمام میکنم با علی قعود میکنم با علی قیام میکنم با علی وداع میکنم با علی سلام میکنم با علی علی روز و شب سجده به خدا میکنم مولا مولا پدری کن برام که دعاتو میخوام یه سلام از من و از تو یه علیک السلام پدری کن برام شه والا مقام یا امیرالمومنین سایت مستدام استاد پیکار تن به تن یا علی مهربون ترین بابای من یا علی لطفت زهرای مرضیه رو میشنید هر جایی اسمت رو میبرم یا علی با علی ثواب میکنم تا نجف شتاب میکنم با علی علی گفتنام آخر انقلاب میکنم رو علی حساب میکنم سختیو جواب میکنم دنیا رو به روی سر منکراش خراب میکنم رگ و خونم نجف آب و نونم نجف میگم اسمت رو هم تو هم برسونم نجف یه روز از عشق تو به جنون میرسم تموم خونوادمو میکشونم نجف اهدناالصراط المستقیم یا علی حسین ستوده

آقا امام جواد علیه السلام به این وضعیت شهادت رسوندن من توضیح نمی دم  چه چوری بردن پشت بام گذاشتند فقط اینو می دونیم موقعی که مردم دیدن سه روز آقاشون جواد الائمه نمیاد نیست افتادند امام جواد گذاشت رسیدند دیدند که در خونه امام جواد کبوترا بال به بال هم که سایه بی یافته رفقا یه سوق الریاحین داره بغداد سوق الریاحین بازار گل ها سوق الریاحین مهدی حسن آبادی

یادش بخیر زدم شونه به موی تو بوسه زدم حسین زیر گلوی تو یادش بخیر توام گفتی که خواهرم امروز شبیه شدی خیلی به مادرم یک ساعت بعد بی حیا روی سینه نشست آروم آروم همه استخوناتو شکست یه ساعت بعد تورو نیزه زدن بی هوا یک ساعت بعد مونده روی تنت جای عصا لعنت به بوی خون، لعنت به این سنان لعنت به خنده‌‌ی بی وقت ساربان باید حلال کنی این کوه غیرتو خیلی زدن حسین پیشم رقیه رو موهاشو کشید، بی کسی یتیمو ندید موهاشو گرفت، دیگه وقت کبودی رسید بدتر از این یه رباب حزین و تنها دیدش تو شام می‌ریزن رو سر تو شراب شراب می‌خوره، رو به روی چشمای رباب می‌خوره عذاب داره می‌زدن می‌گفتن ثواب داره ندیدی که قاتل تو حسین نقاب داره حسین وای، حسین وای یادش بخیر زدم شونه به موی تو حسین ستوده

منم که بازنده این بازی شدم به مو رسیده زندگیم خیالی نیست به مرگ گرفتم که به تب راضی شدم آبرو دار پیش مردم سنگ رو یخم نکن من میمیرم از خجالت واسم ابرو خم نکن سرم آقا خورد به سنگ و دیدی آخرم شکست خودم اصلا به جهنم دل مادرم شکست منو به حال خودم رها نکنیا منو آقا تحبس الدعا نکنیا عرق شرمه که روی صورت منه منو شرمنده آدما نکنیا هر دفعه که جا میزنم تو زندگی میای و اوضاعمو مرتب میکنی کسی به اندازه تو منو نخواست برات میمیرم که برام تب میکنی گم شدم تو دل مرداب ماه کاملم شدی سهم قلبم خون دل بود مرهم دلم شدی ای عزیزم دیگه از دست من آه سرد نکشیا دست از این عاشق پرسه گرد نکشیا بر ندار آقا یه لحظه چشمتو ازم همه دردات به سرم تو درد نکشیا منم که بازنده این بازی شدم حسین ستوده

جواد تویی، لطف و محبت زیاد تویی اون‌که جواب رد نداد تویی، جواد تویی گدا منم، از خوبان عالم جدا منم سائل مشهدالرضا منم، گدا منم زمزمه‌ی حسینتو، دوست دارم غروب کاظمینتو، دوست دارم کسیُ که یه عمریه تو این عالم مونده به زیر دِین تو، دوست دارم غریب آقام، آقام آقام آقام آقام... غریب شدی، تو خونه بی یار و حبیب شدی روضه خونه شیب الخضیب شدی، غریب شدی کسی نبود، دورَت کردن چند تا زنِ حسود گل ریختن رو سرت ولی چه سود؟ کسی نبود مثل حسن چشای خیست تاره داغ دلت خونِ نوک مسماره روضه‌ی مادرو شنیدی اما حسن تو کوچه گشت پی گوشواره غریب آقام، آقام آقام آقام آقام جواد تویی لطف و محبت زیاد تویی حسین ستوده

صدامو داری خوشبختی اینه که هوامو داری تو دستت رزق کربلامو داری صدامو داری صدامو بشنو واسه یه بارم گریه هامو بشنو التماس اشک چشمامو بشنو صدامو بشنو همه چی از دور قشنگه حرم از نزدیک مثل گلدسته میمونه علم از نزدیک بذار ایوون رو ببینم منم از نزدیک منو هم دعوت کن با این زمین خورده رفاقت کن آقا بیا برای همیشه خیال این خسته رو راحت کن حسین جان آقا تو بی نظیری تو اوج تنهایی تو اوج پیری نوکرت رو بیشتر بغل میگیری تو بی نظیری همیشه آشتی هیچ وقتی منت به سرم نذاشتی میمردم اگه تو دوسم نداشتی همیشه آشتی همه یک روزی میمیرن ولی تو هستی وقتی هستی تنها نیستم توی بی دستی اول روضه هات یعنی آخر مستی با تو جوره کارم نداشته باشمت که بیچارم خودت میدونی که یه جور دیگه رقیه خانومت رو دوست دارم صدامو داری حسین ستوده

آقا منو بخشیداینجوری میگم یک شخصیت دینی یک مرجع تقلید میلیون میلیارد مرجع تقلید جمع کنی خاک پای امام معصوم هم نمیشن یک مرجع تقلید بیار توی ذهنت یک عالم اصلا یک روحانی توی محل تون یک وقتی رد شی ببینی از تو خونه اش صدای ساز آواز رقص و طرب میاد چی میشی شیخ این حرف چی میزنی مردم مدینه شنیدن بعد از چند دقیقه صدای رقص و ... صدای هلهله از خانه امام جواد مهدی حسن آبادی

ننه ام البنین نارو زده به من این دنیا ام الینین بی بی برام یه کاری کن یا ام البنین حالا که از همه دل سیرم باید بشم قربونیه حسین عاشورا ام البنین بعضی حرف ها را نمیشه گفت باید جای حرف گریه کرد باید این گریه خالصو به مادر عباس هدیه کرد بگو این ذکرو بعد اعجازو ببین گره وا میکنه ننه ام البنین راه رضایت ارباب ام البنین استغاثه میکنم دنیامه ام البنین سفره شو میندازن هر هفته عراقیا میرسه روزی شون از باب ام البنین حاجت داری روضه شو بگیر ننه ام البنین مجربه حاجاته بزرگیو داده اینو من میگم به تجربه بی بی جان دخیل من خوردم زمین منو گردن بگیر ننه ام البنین نارو زده به من این دنیا ام البنین بی بی برای ما کاری کن یا ام البنین حالا که از همه دل سیرم باید بشم قربونیه حسین عاشورا ام البنین ننه ام البنین حسین ستوده

ای حیدر شهسوار وقت مدد است ای زبده‌ی هشت و چار وقت مدد است من عاجزم از جهان و دشمن بسیار ای صاحب ذوالفقار وقت مدد است یا امیرالمؤمنین یا ذالکرم یا ذالنعم یا امام المتقین اننا جئناک فی حاجاتنا لاتخیبنا و قل فیها نعم ای حیدر شهسوار وقت مدد است محمد سهرابی

ز سوز زهر نفس سوخت و جگر پاشید فلک نکرد حمایت زمانه لب نگشاد به استغاثه بسی آب خواست از خصمش آن حسین که آب از تبار ابن زیاد غم جواد به جز داغ تشت هم داغی است که هیچ مرتبه ما را نمی رود از یاد کدوم یاد کدوم داغ یکی جوان که جوادست دست و پایی زد جدا ز زحمت شمشیر و تیزی فولاد یکی جوان که علی اکبر از خوف بخون چو شام وصل که درحجله می رود داماد هزار نکته باریک تر ز مو اینجاست حسین بر سر پیغمبرست یا اولاد حسین بر سر پیغمبر است محمد سهرابی

از همه جا بریدم من به تهش رسیدم اگه بغضمو شکستم زندگی رفته بر باد هیچکی منو نمیخواد که الان اینجا نشستم اومدم اعتراف کنم با تو دلم رو صاف کنم من کم آوردم به اباالفضل جون تو نه جون خودم هر موقع از تو دور شدم چوبشو خوردم به اباالفضل حالمو ببین روزمو ببین بد جوری داره آبروم میره گردنم بگیر که هیچکی گردنم نمیگیره اونقدا بد نبودم فقط بلد نبودم دل تو به دست بیارم نه روتو بر نگردون دل منو نسوزون که سیاهه روزگارم دست رو دلم نذار دیگه گریمو در نیار دیگه قلب من آزاری نداره من خودتو میخوام ازت نگام کنی یه بار فقط واسه تو که کاری نداره اصلا میشنوی این صدامو اصلا میبینی گریه هامو بیا دونه به دونه بشمرم غمامو دانلود اومدم اعتراف کنم حسین ستوده

خوش به حال آفتاب صبح تا شب میتابه رو قبرای خراب خوش به حال آفتاب میذاره سرش رو رو خاک بقیع وقت خواب اگه ایوونی بود صبح تا شب توی بقیع مهمونی بود اگه ایوونی بود دم مغرب تو بقیع مرثیه خونی بود اگه ایوونی بود دور تا دور حرم موج چراغونی بود افسوس که اینا خیاله یه خیال قشنگ پس کی تو بقیع میبینم یه حال قشنگ پس کی از بقیع میارن یه شال قشنگ اونجا میبینم یه تحویل سال قشنگ اللهم عجل لولیک الفرج خوش به حال آسمون میتونه بقیع رو از دور یه دل سیر ببینه خوش به حال آسمون هر موقع دلش بخواد میاد کنار قبر مادر میشینه به بقیع مینازیم اگه آقامون بیاد چه حرمی میسازیم به بقیع مینازیم ما کبوتریم و دنبال پر پروازیم به بقیع مینازیم شنبه ها سفره برا ام البنین میندازیم ایوون میسازیم شبیه ایوون نجف وصلش میکنیم نمازو به اذون نجف ای کاش که خدا صدامو برسونه نجف شاید که تو بقیع بباره بارون نجف اللهم عجل لولیک الفرج خوش به حال مدینه اینقده گوهرو داره میون سینه خوش به حال مدینه حتی اسمشم یه جوره که به قلب آدما میشینه میدونم خوشحال نیست هرچقدرم که غریب باشه مثل گودال نیست میدونم خوشحال نیست تو بقیع که زیر اسبا یه تن پا مال نیست میدونم خوشحال نیست تو بقیع که صحبت از دزدیدن خلخال نیست اما توی کربلا به دختر چی گذشت خوش به حال آفتاب حسین ستوده بابامو بده زیر و رو شدی پشت و رو شدی چه جوری با مادرت روبرو شدی بی هوا زدن جلو خواهر تو با کف پا زدن ای حسین من خوش به حال آفتاب حسین ستوده