قدم میزنه یل قتال العرب حسن عطایی

قدم میزنه یل قتال العرب

رجز می خونه منم من حیدر نسب

ادب با غضب تو یک جا یا للعجب

عجب داره با پا کوبیده روی نفس اماره

تا دور حرمه کار عدو زاره

که سر تا پاش همه حیدر کراره

نگهبان لشکره به هم ریخته یک تنه

یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره

شبیه شیره نره

آخه باباش حیدره

رجز میخونه شهنشاه علقمه

رو بازوش یه بازوبند یا فاطمه

به پا کرده بین دشمن ها همهمه

همه مردن علم رو می کوبه با یا علی گفتن

خبر پیچیده تویه لشکر دشمن

تا اسم اون میاد همه زمین خوردن

علم داره قهرمان جلو داره پهلوان

شبیه تیغ نگاش دو تا ابرو کمان

علم می کوبه زمین به هم میریزه زمان

همون که به دشمنا غضب میکنه

تا زینب رو میبینه ادب میکنه

آدم با فضایلش ترب میکنه

تربناک ولی در افتادن باهاش خطرناکه

مثل باباش علی دلیر بی باکه

تو ذات دشمناش نطفه ی ناپاکه

علی قدرت یاقمر

علی هیبت یاقمر

علی شوکت یاقمر

علی لبیک یاقمر

علی حکمت یاقمر

علی دولت یاقمر

دخیلک یاابوفاضل