1396

هر کسی عاشق میخواد به چشم معشوقش بیاد منم به جز سینه زدن کاری ازم بر نمیاد میخوام تو این راه هرچی که دارم بزارم یه جوری باید دلتو به دست بیارم خودت میدونی ، جز تو دلخوشی ندارم با یاد تو میگذره لحظه لحظه های من دیدن کرببلاست رویای شبهای من نور عینی یا حسین نور عینی حسین شکر خدا که اومدن توروضه قسمتم میشه این گریه ها ذخیره ی قبر و قیامتم میشه شفا میگیرم با یه ذره خاک تربت رو ابرام انگار وقتی که میام تو هیئت خودم رو اقا میبینم به زیر قبت این که من میگم حسین ، اخر سعادته اعتقاد قلبیمه ،حروله عبادته نور عینی یا حسین نور عینی یا حسین اگه ازم سوال کنن شهر و دیار تو کجاست با افتخار اینو میگم من وطنم کرببلاست منو اجدادم، سر سفره ی حسینیم همه از اول اهل بین الحرمینیم در این خونه عمریه به زیر دینیم ما غلام بن غلام حسین شاه عالمین خونه زادی نوکریم با نگاه فاطمه نور عینی یا حسین نور عینی یا حسین هرکسی عاشقه میخواد حسین سیب سرخی

نشسته ام بنویسم که بال یعنی تو عروج کردن سمت کمال یعنی تو نشسته ام بنویسم تصورت، هیهات فراتر از جریان خیال یعنی تو محبت تو همان آیینه است و مهرت آب تو آب و آینه ای پس زلال یعنی تو ز برگ های تو بوی رسول می آید گل محمدی بی مثال یعنی تو مسیر رد شدنت را کسی نگاه نکرد جمال زیر نقاب جلال یعنی تو تو نور و نورٌ علی نور و خالق النوری تو از تصور خاکی نشین ما دوری تو آن دعای رسولی که مستجاب شدی برای خانه ی خورشید آفتاب شدی یگانه دختر احمد شدن مراد نبود برای ام ابیهایی انتخاب شدی تو مرتضی نشده این همه صدا کردی تو مصطفی نشده صاحب کتاب شدی علی به پای تو شد ذره ذره آب و سپس تو هم به پای علی ذره ذره آب شدی تو عادلانه ترین فیضی و دو تا نه سال نصیب روح نبی و ابوتراب شدی تو آفتاب رسولی و آسمان علی تو روح سینه ی پیغمبری و جان علی شب سیاه بگیرد تمام دنیا را اگر ز خلق بگیرند نام زهرا را هزار سال به جز آستانه ی کرمت نبرده ایم در خانه ای تمنا را ز روی عاطفه خوابت نمی برد شب ها اگر روا نکنی حاجت گداها را قرار نیست به نان مدینه لب بزنی ز سفره ات نگرفتند رزق بالا را برای آن که مقام تو را نشان بدهند نموده اند فراهم بساط فردا را دل رسول خدا را اسیر درد مکن مگیر از سخن خویش لفظ «بابا»را نشسته ام بنویسم حسن خلج

حسین قبله ی دو عالم عشق بی مثالم دادی پر و بالم حسین رحمت الهی نوکرم و شاهی با تو خوشه حالم روضه هات بهشتمه راه سرنوشتمه یا حسین میگم فاطمه خنده میکنه هوای روضه های تو مرده رو زنده می کنه روحی لک الفدا آقای کربلا حسین فکر شب و روزم حق بده بسوزم از غمت هنوزم حسین دل شده خرابه چشممو به قاب عکس تو میدوزم شاه سر جدا حسین خونبهات خدا حسین برکت من از دعای خواهر توئه سایه ی رو سرم فقط چادر مادر توئه یا حسین میگم فاطمه خنده میکنه هوای روضه های تو مرده رو زنده می کنه روحی لک الفدا آقای کربلا حسین سرور شهیدا صاحب دو دنیا عشق بی بی زهرا حسین چشمه ی حیاته کشتی نجاته توی دل صحرا نوکر جوونشم تشنه ی اذونشم من خودم فدا علیِ اکبر حسین پدر و مادرم فدا پدر و مادر حسین یا حسین میگم فاطمه خنده میکنه هوای روضه های تو مرده رو زنده می کنه روحی لک الفدا آقای کربلا حسین قبله دو عالم حسین سیب سرخی

به چشم تو بدهکارم به عشق تو گرفتارم نمی خوام از خدا چیزی تا وقتی که تو رو دارم بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسین هم از سرم زیاده خدا اجازشو به هر کسی نداده پر دردم دوا میشم من هم حاجت روا میشم دلم قرصه با دست تو توی محشر سوا میشم خودت سرشتی آب و گل من مگه خودت کاری کنی برا دل من با دستای خود تو حل شه مشکل من بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسین هم از سرم زیاده زهرا اجازشو به هر کسی نداده من اون ذره م که ناچیزم تویی عشق دل انگیزم دلم گرمه به اشکی که تو دریای تو می ریزم دلم شده باز مسافر تو یه روز میشم تو کربلا مجاور تو آواره ی عالم میشم به خاطر تو بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسین هم از سرم زیاده زهرا اجازشو به هر کسی نداده به عشق تو گرفتارم حسین سیب سرخی

پاشو زهرا پاشو از جا خانومم دلم گرفته یه چیزی بگو که بی تو همه جا رو غم گرفته مردم از غصه رهام کن یه باره دیگه صدام کن اگه نه بیا و رحمی تو به جون بچه هام کن مادر مادر وای مادر غصه خوردم من که مردم وقتی تو زمین می خوردی بین لشگر پشت اون در چه جوری طاقت آوردی آرزوهام نور چشمام محسن و ازم گرفتن حسن و حسین و زینب هر سه تایی دم گرفتن مادر مادر وای مادر پاشو زهرا پاشو از جا خانومم دلم گرفته یه چیزی بگو که بی تو همه جا رو غم گرفته مردم از غصه رهام کن یه باره دیگه صدام کن اگه نه بیا و رحمی تو به جون بچه هام کن مادر مادر وای مادر غصه خوردم من که مردم وقتی تو زمین می خوردی بین لشگر پشت اون در چه جوری طاقت آوردی آرزوهام نور چشمام محسن و ازم گرفتن حسن و حسین و زینب هر سه تایی دم گرفتن مادر مادر وای مادر پاشو از جا حسن خلج

دلم ز روز ازل گشته مبتلای حسین سلام من به حسین و کربلای حسین وجود عاشق و معشوق وقف یکدگرند حسین برای خدا و خدا برای حسین ثواب سعی وصفا کی رسد به یک لحظه قدم زدن وسط مروه و صفای حسین رضای حضرت حق در رضایت زهراست رضای حضرت زهرا دررضای حسین اگر معلم توحید من شود زینب به چشم خویش تماشا کنم خدای حسین دوباره زد به سرم عاشقم نوای جنون که پرده ای کشم امشب ز ماجرای حسین خلیل  آمده تا ذبح اعظمش بیند چه محشریست مگر باز در منای حسین مسیح ذره ای از خاک قتلگاه چشید تمام عمر شفا داد با شفای حسین دوید ختم رسل سر برهنه تا گودال میان هلهله ها گم شده صدای حسین ز خیمه گاه رسد خواهری تک و تنها مگر شنید میان حرم صدای حسین مبتلای حسین حسین سیب سرخی

من از خاک پای تو سر بر ندارم مگر لحظه ای که دگر سر ندارم مگیر از سرم سایه ی چادرت را پناهی از این خیمه بهتر ندارم بگیر از سر لطف جان مرا هم ببخشا اگر جان دیگر ندارم بخوانم به فرزندیت که امیدی به غیر از دعاهای مادر ندارم با تو محشر به پا میکنیم در قیامت چنان که حراسی ز محشر ندارم به داغ تو خون گریه کردم هنوزم خبر از دل خون حیدر ندارم سرودم ز داغ تو چاره ای جز نوشتن ز دیوار و از در ندارم شنیدم که دست تو از کار افتاد اگر چه درست است باور ندارم سایه چادرت حسن خلج

ای محسنم تو اولین فدایی حیدر شدی شش ماهه که تو مونس تنهاییِ مادر شدی ای غنچه ی نشکفته ام پژمرده و پر پر شدی تنها سپر برای من مقابل لشگر شدی من افتادم... تو افتادی لگد خوردم...تو جون دادی میون در و دیوار چقدر تو دیدی آزار به پشتِ در شدی پرپر... بمیرم من برات مادر... من و این همه دشمن گرفتند تو رو از من ملعون ثانی حرمتِ آل پیمبر رو شکست با بغض و کینه از علی شد حمله ور در رو شکست دیدی من رو که پشت در افتاده بودم از نفس ناله زدم وای محسنم فضه به فریادم برس دیگه خسته از این دنیام تو رو کشتند جلو چشمام خونه م شد قتلگاهت مگه چی بود گناهت اولین فدایی حیدر حسین سیب سرخی

واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین ریختند تو خیمه ها گفت خودم دیدم ریختند تو خیمه مخدرات تا تونستن جسارت کردند واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین گفت دیدم خودم نانجیبا معجر از سر ها میکشیدند هر کاری که نتونستن تو مدینه گفتند بزاریم غروب عاشورا به سر زن و بچه حسین آوردند واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین ریختند تو خیمه ها گفت خودم دیدم ریختند تو خیمه مخدرات تا تونستن جسارت کردند واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین گفت دیدم خودم نانجیبا معجر از سر ها میکشیدند هر کاری که نتونستن تو مدینه گفتند بزاریم غروب عاشورا به سر زن و بچه حسین آوردند واویلا علی راس الحسین واویلا علی راس الحسین واویلاعلی راس الحسین حسین سیب سرخی

هر کس هر آن چه دیده اگر هر کجا تویی یعنی که ابتدا تویی و انتها تویی در تو خدا تجلی هر روزه می کند « آیینه تمام نمای خدا » تویی چیزی ندیده ام که تو در آن نبوده ای تا چشم کار می کند ای آشنا ! تویی نخل ولایت از تو نشسته چنین به بار سرچشمه فقاهت آل عبا تویی غیر از علی نبود کسی همطراز تو غیر از علی ندید کسی تا کجا تویی تو با علی و با تو علی روح واحدید نقش علی است در دل آیینه، یا تویی؟ شوق شریف رابطه های حریم وحی روح الامین روشن غار حرا تویی ایمان خلاصه در تو و مهر تو می شود مکه تویی، مدینه تویی، کربلا تویی زمزم ظهور زمزمه های زلال توست مروه تویی ، قداست قدسی ! صفاتویی بعد از تو هر زنی که به پاکی زبانزد است سوگند خورده است که خیرالنسا تویی شوق تلاوت تو شفا می دهد مرا ای کوثر کثیر ! حدیث کسا تویی آن منجی بزرگ که در هر سحر به او می گفت مادرم به تضرع بیا ! تویی آن راز سر به مهر که «حافظ» غریب وار می گفت صبح زود به باد صبا تویی‬ هر کجا تویی حسن خلج

قرارمون چی شد زهرا چرا علی تک و تنها تو پر زدی از دنیا بدون من بدون تو، تو این خونه عزا همیشه مهمونه ببین حسن دلش خونه ، بدون تو پر زدی تو نشنیدی صدامو رفتی و ندیدی تو گریه هامو این نگاه ، نگاه اخره مرگ تو ، مرگ حیدره بعد تو میمونم تنها ، واغربتا میشنوی صدامو زهرا ،واغربتا شبیه ابر بارونی ، برا حسن پریشونی دوباره روضه میخونی، دم رفتن خزونتو بهارش کن ، حسینتو نگاهش کن به زینبت سفارش کن یه پیراهن لحظه ای که تن،ها(تنها) بمونه بارش سنگ بی امونه لحظه وداع خواهره این نگاه ، نگاه اخره میدرند ، تورو این گرگا ،واویلتا پیروهن نداری حتی ،واویلتا قرارمون چی شدزهرا حسین سیب سرخی

دم غروب آسمون گرفته جلو چشای شمرو خون گرفته این انتقام خیبرو و بدره الشمر جالس علی صدره وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه زیر خنجر میزنی دست و پا وای وای وای وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه حسین وای وای وای دم غروب آسمون گرفته جلو چشای شمرو خون گرفته این انتقام خیبرو و بدره الشمر جالس علی صدره وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه زیر خنجر میزنی دست و پا وای وای وای وای از کربلا چه خبر شده گودی قتلگاه حسین وای وای وای دم غروب جواد حقیقت

خدا هر گناهی باشه به حسین می بخشه هیچکی نا امید نباشه به حسین میبخشه وعده دادن به وفاشه ، به حسین میبخشه خدا هر چی رو سیاهه به حسین میبخشه من ِ افتاده به چاهو به حسین میبخشه بنده های بی پناه و به حسین می بخشه بزار بگم با زبون ساده همین حسین حسینم از سرم زیاده خدا اجازشو به هر کسی نداده نماز شکر من زیاده خدا به من حسین و داده میدونم که از تو هستم به تو میگردم سر اون عهدی که بستم به تو بر میگردم با همین دل شکستم به تو برمیگردم همه ی دارو ندارم به تو بر میگرده همه ی عشقی که دارم به تو بر میگرده من تموم ِ اعتبارم به تو بر میگرده بزار بگم با تموم جونم تا عمر دارم ، حسین حسین حسین میخونم لحظه ی مرگم خودتو بده نشونم آقام حسین … نبر ز یادم جوونیمو پای تو دادم جز تو آرامش نمیخوام با تو آروم میشم وقتی بارونیه چشمام با تو آروم میشم با همه فرق داره دنیام ، با تو آروم میشم از دلم چشم برنداری ، بی تو آشوب میشم بگو تنهام نمی زاری بی تو آشوب میشم هوای دلم رو داری ، بی تو آشوب میشم بزار بگم با دل شکسته منو نجاتم بده از درای بسته ببین که مونده پشت در زائر خسته نماز شکر من زیاده خدا به من حسین و داده به حسین می بخشه جواد حقیقت

سینه بزن که نوکری مدالت باشه یه چی میگم که روزی یه سالت باشه افضل از نماز شب یه قطره اشکت سینه زن امام حسین حلالت باشه تک تک لحظه های رؤیایی شور حلالت باشه سلام به شاه کربلا از راه دور حلالت باشه گریه برای قلب زینب صبور حلالت باشه حسین ، ارباب ارباب ارباب ، حسین سینه بزن برا حسین که بالت باشه روزیت یه عکس تو حرمش با شالت باشه هر دفعه که حسین میگیم رقیه میگه الهی شیر مادرت حلالت باشه یه استکان چای روضه ی حسین حلالت باشه حال خوش هروله ها و شور و شین حلالت باشه سینه زن هیات بین الحرمین حلالت باشه تک تک لحظه های رؤیایی شور حلالت باشه سلام به شاه کربلا از راه دور حلالت باشه گریه برای قلب زینب صبور حلالت باشه حسین ، ارباب ارباب ارباب ، حسین هر کی سگ خونشه خوش به حالش باشه علی گندابی هم برا مثالش باشه بهشتو فاطمه براش ضمانت کرده هر کی حسینو دوس داره حلالش باشه هر کسی که یه یا حسین گفت و مُرد حلالش باشه رفیقی که منو تو روضه هات آورد حلالت باشه هر کی منو بار اول کربلا برد حلالش باشه حسین ، ارباب ارباب ارباب ، حسین نوکری مدالت باشه جواد حقیقت

اما فیکم مسلم روبروی چشمامون گریون حسن اما فیکم مسلم مادر زخمی رو شلاق نزن یه بی حیا اومدو هی با لگد در میزنه از لای چوبه های در مادرو خنجر میزنه اما فیکم مسلم جلو نامحرما افتاد زمین اما فیکم مسلم انقدر لگد به زهرا نزنید تو کوچه پیچیده صدا ضربه ی تازیانه ها جلوی چشمای شوهرش افتاده زیرو دستا و پا اما فیکم مسلم نفس مادر افلاک برید اما فیکم مسلم انقدر شال علی و کشید میون گریه ی علی مغیره میخنده بهش به سمت مسجد میبرن روی زمین میکشنش یه بی حیا اومد جواد حقیقت اما فیکم مسلم روبروی چشمامون گریون حسن اما فیکم مسلم مادر زخمی رو شلاق نزن یه بی حیا اومدو هی با لگد در میزنه از لای چوبه های در مادرو خنجر میزنه اما فیکم مسلم جلو نامحرما افتاد زمین اما فیکم مسلم انقدر لگد به زهرا نزنید تو کوچه پیچیده صدا ضربه ی تازیانه ها جلوی چشمای شوهرش افتاده زیرو دستا و پا اما فیکم مسلم نفس مادر افلاک برید اما فیکم مسلم انقدر شال علی و کشید میون گریه ی علی مغیره میخنده بهش به سمت مسجد میبرن روی زمین میکشنش یه بی حیا اومد جواد حقیقت

هرکه با زهراست احساس سخاوت می‌کند مور این وادی سلیمان را ضیافت می‌کند دست‌پخت‌فاطمه نان‌است‌و نانش جذبه‌است هر که شد یکبار سائل کم‌کم عادت می‌کند حضرت جبریل یک جلوه‌ست ذاتا وحی را فاطمه تا قلب پیغمبر هدایت می‌کند فرشیان نه عرشیان هم رو به او می‌ایستند در میان خانه‌اش وقتی عبادت می‌کند مرتضی بر فاطمه یا فاطمه بر مرتضی کیست که بر دیگری دارد امامت می‌کند هرچه مولا مدح خود را کرد مدح فاطمه‌ست آینه از شأن همتایش حکایت می‌کند روز محشر که بیاید کار دست فاطمه‌ست مرتضی می‌ایستد ، زهرا قیامت می‌کند رشته‌ای از چادرش‌هم دست‌ما باشد بس‌است رشته‌ای از چادرش آری شفاعت‌می‌کند روضه حضرت زهرا ابوالفضل بختیاری هرکه با زهراست احساس سخاوت می‌کند مور این وادی سلیمان را ضیافت می‌کند دست‌پخت‌فاطمه نان‌است‌و نانش جذبه‌است هر که شد یکبار سائل کم‌کم عادت می‌کند حضرت جبریل یک جلوه‌ست ذاتا وحی را فاطمه تا قلب پیغمبر هدایت می‌کند فرشیان نه عرشیان هم رو به او می‌ایستند در میان خانه‌اش وقتی عبادت می‌کند مرتضی بر فاطمه یا فاطمه بر مرتضی کیست که بر دیگری دارد امامت می‌کند هرچه مولا مدح خود را کرد مدح فاطمه‌ست آینه از شأن همتایش حکایت می‌کند روز محشر که بیاید کار دست فاطمه‌ست مرتضی می‌ایستد ، زهرا قیامت می‌کند رشته‌ای از چادرش‌هم دست‌ما باشد بس‌است رشته‌ای از چادرش آری شفاعت‌می‌کند روضه حضرت زهرا ابوالفضل بختیاری

غم تو میون هر قلب و دلی حسین یارالی حسین یارالی حسین با غمت چه کنم تشنه کربلا بگو السلام علی من حتک حرمته وای نفس المهموم بدم المظلوم ابی عبدالله وای سید الشهدا شاه کرببلا یکی میزنه هی نیزه به گلوی تو جای چکمه قاتل مونده به روی تو داره میزنه بر سر زینب غم زده پاشو خواهرو بعد از خیمه به سوی تو السلام علی خامس اصحاب کسا السلام علی خامس اصحاب کسا خاک کرببلا پر شده از خون خدا السلام من استجابه الدعا وای نفس المهموم بدم المظلوم ابی عبدالله غمت میون هر قلب ابوالفضل بختیاری

پای پرچمای تو من سربه‌راه شدم خیلی وقته خسته از هرچی گناه شدم شب که میشه روضه‌هات آقا تو گوشمه عشق من پیرهن سیاهی که میپوشمه میزنم سینه ٬ پای این روضه که دلم تنگ حرم یاره میزنم سینه ٬ داره میبینه مادرت چشمامو که میباره “نازنین آقا ٬ نازنین آقا نزنی رومو به زمین آقا” مهر تربتت چه رنگی داد نمازمو دیدی هر قنوت من دست نیازمو اونقده بهت میاد آقا کرم کنی سائلت رو باز نمک‌گیر حرم کنی ای کس و کارم ٬ یار و غم‌خوارم نمیگم دیگه که گرفتارم میگم آقاجون ٬ به گرفتاری چه غمی دارم که حسین دارم “نازنین آقا ٬ نازنین آقا نزنی رومو به زمین آقا” از حرم بگو واسه‌ م زیبا شه لحظه‌ هام هرجا هستم حس کنم الان تو کربلام حرف کربلا که میشه بوی سیب میاد توی روضه‌ها چه شب‌ ها که حبیب میاد میزنه سینه ٬ میره میشینه دم در با چشمایی که دریاست میخونه آروم ٬ به زیر بارون یاحسین جان مادرت هم اینجاست “نازنین آقا ٬ نازنین آقا نزنی رومو به زمین آقا” پای پرچمای تو جواد حقیقت پای پرچمای تو من سربه‌راه شدم خیلی وقته خسته از هرچی گناه شدم شب که میشه روضه‌هات آقا تو گوشمه عشق من پیرهن سیاهی که میپوشمه میزنم سینه ٬ پای این روضه که دلم تنگ حرم یاره میزنم سینه ٬ داره میبینه مادرت چشمامو که میباره “نازنین آقا ٬ نازنین آقا نزنی رومو به زمین آقا” پای پرچمای تو جواد حقیقت

آسمون تاریکه کوچمون باریکه میگیره دستامو بی حیا نزدیکه میگیره دستامو بی حیا نزدیکه من روضه خونه مادرم من پسر بزرگ ترم بین کوچه ها شکست غرور علی پرورم نمیزنن به خدا کبوترو نمیزنن گل یاس حیدرو نمیزنن جلو بچه مادرو نمیزنن… مگه دست بر میداشت مادرم افتاد چقدر بهم برخورد سر مادرم داد زد من گریه میکنم زیاد که دیگه به یادم نیاد مادرمو زد بی هوا خدا برا هیچ کس نخواد نمیزنن نفس پیمبرو نمیزنن یه شکسته پیکرو نمیزنن جلو بچه مادرو نمیزنن به خدا کبوترو نمیزنن گل یاس حیدرو آسمون تاریکه جواد حقیقت آسمون تاریکه کوچمون باریکه میگیره دستامو بی حیا نزدیکه میگیره دستامو بی حیا نزدیکه من روضه خونه مادرم من پسر بزرگ ترم بین کوچه ها شکست غرور علی پرورم نمیزنن به خدا کبوترو نمیزنن گل یاس حیدرو نمیزنن جلو بچه مادرو نمیزنن… مگه دست بر میداشت مادرم افتاد چقدر بهم برخورد سر مادرم داد زد من گریه میکنم زیاد که دیگه به یادم نیاد مادرمو زد بی هوا خدا برا هیچ کس نخواد نمیزنن نفس پیمبرو نمیزنن یه شکسته پیکرو نمیزنن جلو بچه مادرو نمیزنن به خدا کبوترو نمیزنن گل یاس حیدرو آسمون تاریکه جواد حقیقت

زیر باران دوشنبه بعد از ظهر اتفاقی مقابلم رخ داد وسط کوچه ناگهان دیدم زن همسایه بر زمین افتاد سیب‌ها روی خاک غلطیدند چادرش در میان گرد و غبار قبلا این صحنه را… نمی‌دانم در من انگار می‌شود تکرار آه سردی کشید، حس کردم کوچه آتش گرفت از این آه و سراسیمه گریه در گریه پسر کوچکش رسید از راه گفت: آرام باش! چیزی نیست به گمانم فقط کمی کمرم… دست من را بگیر، گریه نکن مرد گریه نمی‌کند پسرم چادرش را تکاند، با سختی یا علی گفت و از زمین پا شد پیش چشمان بی‌تفاوت ما ناله‌هایش فقط تماشا شد صبح فردا به مادرم گفتم گوش کن! این صدای روضه‌ی کیست طرف کوچه رفتم و دیدم در و دیوار خانه‌ای مشکی است **** با خودم فکر می‌کنم حالا کوچه ما چقدر تاریک است گریه، مادر، دوشنبه، در، کوچه راستی! فاطمیه نزدیک است… زهرا پشت در ابوالفضل بختیاری زیر باران دوشنبه بعد از ظهر اتفاقی مقابلم رخ داد وسط کوچه ناگهان دیدم زن همسایه بر زمین افتاد سیب‌ها روی خاک غلطیدند چادرش در میان گرد و غبار قبلا این صحنه را… نمی‌دانم در من انگار می‌شود تکرار آه سردی کشید، حس کردم کوچه آتش گرفت از این آه و سراسیمه گریه در گریه پسر کوچکش رسید از راه زهرا پشت در ابوالفضل بختیاری

کار هر روز منه ثانیه شماری بگو مگه دوسم نداری واسه تو زار می زنم چو ابر بهاری بگو مگه دوسم نداری اگه دوسم نداری من که دارم ای شاه کرم من رو بخرم دلخوشیم اینه که تو دربار حسین من یه نوکرم باز بده پرم ابی عبدالله از تو می خوام یه کربلا وقتی که سلام میدم به شما می بینم آقا حرمت روبرومه توی هیئت حسم اینه عاشق ترینم آقا حرمت روبرومه عکس شیش گوشت روبرومه بغض گلومه من آرزومه زندگی بی عشقت آقا حرومه این گفت و گومه با آبرومه ابی عبدالله مگه دوسم نداری حسن عطایی

عشق رقیه شده مدالم به هیچ کسی نده تو حوالم عالمی دارم با ابو فاضل مقلد بی بی سه سالم والا رقیه زهرا رقیه میگه ابالفضل جان یا رقیه فاطمه قیام عاشورا فاطمه امام عاشورا شام بلا یه گوشه از کارت دنیا رقیه عقبی رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه دل مست جامت هستم غلامت زده دلم رو عباس به نامت خم میشه عالم به احترامت لعن امیه اوج قیامد رقیه رقیه سه سالته ولی تو سرداری وقتی روی دوش علمداری تیشه به ریشه ی یزیدی تو چون نوه ی حیدر کراری محشر رقیه کوثر رقیه حق میدی بگم حیدر رقیه کردی قیامت بنت الامامت شاگرد زینب در استقامت شبیه زهرا بی ترس و لکنت گفتی به عدوی علی لعنت