1396

پر کشیده مرغ دل در هوای فاطمه سینه با صفا بود از صفای فاطمه گل نشسته در دلم با ولای فاطمه هستیم بود همه از عطای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه میپرم به عشق او با شکسته بالیم من به پیش پای او گرد روی قالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم دل ز مهر او پر است گرچه دست خالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم پر کشیده مرغ دل در هوای فاطمه سینه با صفا بود از صفای فاطمه گل نشسته در دلم با ولای فاطمه هستیم بود همه از عطای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه جان فدای فاطمه میپرم به عشق او با شکسته بالیم من به پیش پای او گرد روی قالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم دل ز مهر او پر است گرچه دست خالیم هر کجا که نام اوست من همان حوالیم پر کشیده مرغ دل احمد واعظی

پاشو ای گل که دلم رو خالی ملال کنی بشینی و درده دل با منه خسته حال کنی تو نگو منو حلال کن که دارم دق میکنم ای هلال من تو باید علی رو حلال کنی دل خسته به غم نشسته بشکنه اون دستی که پهلوتو شکسته زهرای من زهرای من به خدا غصه تو دل منو ز ریشه کند اینقده گزیه نکن تو رو یکم بخند تا میام نیگات کنم ازم رو بر میگردونی نفسم بند اومده راهه نگاهتو نبند به غم اسیرم ز دنیا سیرم داری میری الهی برات بمیرم پاشو ای گل احمد واعظی پاشو ای گل که دلم رو خالی ملال کنی بشینی و درده دل با منه خسته حال کنی تو نگو منو حلال کن که دارم دق میکنم ای هلال من تو باید علی رو حلال کنی دل خسته به غم نشسته بشکنه اون دستی که پهلوتو شکسته زهرای من زهرای من به خدا غصه تو دل منو ز ریشه کند اینقده گزیه نکن تو رو یکم بخند تا میام نیگات کنم ازم رو بر میگردونی نفسم بند اومده راهه نگاهتو نبند به غم اسیرم ز دنیا سیرم داری میری الهی برات بمیرم پاشو ای گل احمد واعظی

بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی تو همه رحمتی بی بی مظهر عصمتی بی بی همه خلقت گیاه تو اند تو گل خلقتی بی بی مادر مادر مادر مادر ای نور حضرت داور یا زهرا جان و جانان  پیغمبر یا زهرا ای همه هستی حیدر یا زهرا یازهرا یازهرا تو حبیبه یکتایی تو امیره گل هایی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم دای خاک پات میکنم خودمو تو بهشت میبینم وقتی مادر صدات میکنم بی بی دل بر شما بستم خاک پای شما هستم مادرانه نگاهم کن گر چه آلود و پستم بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم احمد واعظی

گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر دل او کار میکنم غصه نخوره او همین جوری داره میمیره به خاطر دل او کار میکنم خواهم بایستم به روی پا نمی شود... یه نامرد اومد راه گرفت آقا داره نگاه میکنه میخوای چیکار کنی مادر هی عقب میره اون نامرد هی جلو میاد مادرم به دیوار کوچه رسید وای وای وای گاهی به خاطر او احمد واعظی

ای هم نفس من ای همه کس من ای هم نفس من ای همه کس من من بی تو غریبم زندگانی من قد کمانی من من بی و غریبم ای همسر سینه خسته ام فاطمه جانم ای آیینه شکسته ام فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم چون چراغ خاموش گه میروی از هوش شمع من فسردی وای از این زمانه پشت درب خانه تازیانه خوردی ای همسفر رشیده ام فاطمه جانم ای رشیده خمیده ام فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم ای فاطمه جانم دیدمت که دیشب گیسوان زینب خسته شانه کردی با بازوی خسته پهلوی شکسته کاره خانه کردی آتش زدی بر حاصل من فاطمه جانم ای یاس کبود دل من فاطمه جانم ای هم نفس من احمد واعظی

ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه دلم غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین ای ماه حرم ای شاه کرم به سر زده هوای تو از هیئت تو دل پر میزنه برای کربلای تو ای ماه حرم شب جمعه غم داره داره چشمای من میباره آخه اسم تو گریه داره یا حسین یه نظر به دل نوکر کن حال وروز منو بهتر کن مارو سینه زن مادر کن یا حسین منو تنها نزار یک لحظه به یه دنیا نگات می ارزه بمیرم که صدات میلرزه فاطمه جان نیروی علی بانوی علی نشسته باز نماز نخون میمیره علی دلگیره علی توروخدا پیشم بمون جان علی میدونم که چقدر دلگیری نکنه تو هم از من سیری چرا از علی رو میگیری  فاطمه جان حسنت نداره شبها خواب میشه بی تو حسینت  بی تاب کی میزاره براش ظرف آب فاطمه جان ای یار علی بیمار علی میشه بازم نگام کنی این آرزومه یک بار دیگه پسر عمو صدام کنی ای یار علی حسین سیب سرخی

بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی تو همه رحمتی بی بی مظهر عصمتی بی بی همه خلقت گیاه تو اند تو گل خلقتی بی بی مادر مادر مادر مادر ای نور حضرت داور یا زهرا جان و جانان  پیغمبر یا زهرا ای همه هستی حیدر یا زهرا یازهرا یازهرا تو حبیبه یکتایی تو امیره گل هایی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر زندگیمو فدات میکنم دای خاک پات میکنم خودمو تو بهشت میبینم وقتی مادر صدات میکنم بی بی دل بر شما بستم خاک پای شما هستم مادرانه نگاهم کن گر چه آلود و پستم بی بی جان افتخار منی تو بهشت و بهار منی گفنته ام باز میگویم که تو دار و ندار منی لایق دوزخ است آن که به تو مهری نمی ورزد به خدا بی تو این دنیا به یک ارزن نمی ارزد مادر مادر مادر افتخار منی احمد واعظی

مادر دلم گرفته، بگو راه چاره چیست؟ مفهوم سرخ بودن ابر بهاره چیست؟ کابوس هر شبِ حسنت می کشد مرا! این ماجرای گم شدن گوشواره چیست؟ لعنت به هرکه گفته تو شاهد بیاوری! آخر گناه این سندِ پاره پاره چیست؟ بعد از پدربزرگ، محل سوت و کور شد مادر دلیل قهر بلال از مناره چیست؟ جای رکوع و سجده چرا پلک می زنی!؟ حُکم وجوب نافله ی با اشاره چیست؟ زحمت نده به دستِ ورم کرده، جانِ من! راز حسین و پیرهن نیمه کاره چیست؟ هرشب خودم به گُل پسرت آب می دهم آسوده باش! علت آه دوباره چیست؟ از خورجین برای پدر حرف می زدی منظورت از شلوغی دارالعماره چیست؟ شاعر : وحید قاسمی مادر دلم گرفته، بگو راه چاره چیست؟ مفهوم سرخ بودن ابر بهاره چیست؟ کابوس هر شبِ حسنت می کشد مرا! این ماجرای گم شدن گوشواره چیست؟ لعنت به هرکه گفته تو شاهد بیاوری! مراسم دهه فاطمیه صابر خراسانی

دل من به غم اسیره دیگه از زندگی سیره بغضی تو گلوم نشسته که بابام داره میمیره دل من به غم اسیره دیگه از زندگی سیره بغضی تو گلوم نشسته که بابام داره میمیره گمونم باید دوباره چشمای من غم ببینه گمونم خاک یتیمی باز روی سرم میشینه مرو بابا مرو بابا مرو بابا تو سینش نفس نداره میل این قفس نداره انگاری که بعد مادر توی دنیا کس نداره تو بیهوشی یا توی خواب تو بیداری یا تو رویا میگه امشب بعد سی سال دیگه میرم پیش زهرا مرو بابا مرو بابا مرو بابا گفت این چشمها به راه تو بیدار مانده اند چشم انتظارت از دم افطار مانده اند برخیز و کوله بار محبت به دوش گیر سرهای بینوازش بسیار مانده است بابا آنقدر زخم فرق تو آقا عمیق هست زینب برای بستن آن زار مانده است آرامتر نفس بکش آرامتر بگو چندین نفس به لحظه دیدار مانده است. وای مادرم احمد واعظی

شیخ مفید میگه مادرم وارد کوچه شد نامرد جلو مادرمو گرفت دهانش پر از کف چشاش از حدقه بیرون اومده بده فدکو مادرم قباله فدکو برد زیر چادر چنان با لگد تو سینه مادرم زد که در جا محسن کشته شد شیخ مفید میگه زهرا رو رها نکرد نا مرد اومد بالا سرش همچین با کف کفش تو صورت زهرا زد گوشواره شکست نزن نامرد این دختر  پیغمبره این مادر حسنینه ای وای ای وای ای وای شرح واقعه استاد دارستانی

برکت نان بخاطر حسن است، شاطران از قدیم می گویند تاجران بزرگ،صبح به صبح، زیر لب “یاکریم” می گویند سائل از شرم در زدن بیگاه، خادم از خاکروبی درگاه بی نیازند، من نمی گویم! آفتاب و نسیم می گویند نه دری داری و نه دربانی، نه پس هفت پرده پنهانی زائران حاجتی اگر دارند به خودت مستقیم می گویند مرقد ساده ی تماشایی! با تمام وجود تنهایی از تو با این وجود می ترسند! نرده های ضخیم می گویند خواستی تا بخاطر زهرا نگذارند خلق پا اینجا پس تو هم یک مدافع حرمی، عقل های سلیم می گویند برکت نان بخاطر حسن است، شاطران از قدیم می گویند تاجران بزرگ،صبح به صبح، زیر لب “یاکریم” می گویند سائل از شرم در زدن بیگاه، خادم از خاکروبی درگاه بی نیازند، من نمی گویم! آفتاب و نسیم می گویند نه دری داری و نه دربانی، نه پس هفت پرده پنهانی زائران حاجتی اگر دارند به خودت مستقیم می گویند مرقد ساده ی تماشایی! با تمام وجود تنهایی از تو با این وجود می ترسند! نرده های ضخیم می گویند خواستی تا بخاطر زهرا نگذارند خلق پا اینجا پس تو هم یک مدافع حرمی، عقل های سلیم می گویند برکت نان صابر خراسانی

عمریست لحظه لحظه دلم بی قرار توست چشمم به راه مانده و در انتـــظار توست انــگار روح از بدنـــم پر کشیـده است یک جسم بی تحرک و جانم کنـار توست بی تــو دلــم شـبیه دل بی قــرار ها دارم در انتـــظارت از او انتــــظارها ما آن قبیــله ایم که محـروم مانده ایم مــانند قصـــه پسر مهـــزیارهـــا خورشیـــد آسمــان، ز پس ابر در بیا دندان گذاشتیـــم به روی جگــر بیا جاده به هر کجا که تویی پهن می کنیم دلواپسیـــم تو را به خــدا زودتر بیا من که مسافــر سفــر جمکرانییــم اصلا فـدای بی کسیــه تو جوانییــم گریه برای غربت چشـمت وظیفه است دنبال اشکهـای امــــام زمانییـــم ما را ببخـش از عشق تو دیوانه نیستیم با ضائران چشم تو بیــگانه نیستیــم از صبــح شنبه تا شب جمــعه بیا بیا جمــعه برای آمــدنت خانـه نیستیم ما مرده ایم در تنمـان جان درست کن بی معجزه بیــا و مسلمـان درست کن مــا پشت رد پای شمــا راه می رویم از مـا عزیز فاطمه، سلمـان درست کن چشمم به غیر گریه به کـاری نمی رسد یاری سراغ بی کس و کــاری نمی رسد تا قبله کنج خیمه صحـرا نشسته است کعبـه به داد سجده گـذاری نمی رسد ما را بــرای نوکرییــت انتخــاب کن با رحمت سـراسـرییـت انتخــاب کن زهرا مرا بـرای حسینش خــریده است با حسن چشـم مـادرییت انتخـاب کن در انتظار تو صابر خراسانی

خدایا گنج با گنجینه ام سوخت میان شعله ها آیینه ام سوخت چنان مسمار در قلبم فرو رفت که محسن گفت مادر سینه ام سوخت *** غم طفلی فراموشم نرفته که بارغصه از دوشن نرفته گذشته سالها از کوچه اما صدای سیلی از گوشم نرفته دریا ست نبی و گوهرش فاطمه است یکتاست علی و همسرش فاطمه است با آنکه پناهه همه خلقست حسین او هم به پناه مادرش فاطمه است *** خدایا گنج با گنجینه ام سوخت میان شعله ها آیینه ام سوخت چنان مسمار در قلبم فرو رفت که محسن گفت مادر سینه ام سوخت *** غم طفلی فراموشم نرفته که بارغصه از دوشن نرفته گذشته سالها از کوچه اما صدای سیلی از گوشم نرفته میان شعله ها حسن خلج

فاطمه جان میان کوچه زن ها نشوند جلو زنا خوب نیست این حرفا رو مردا بزنن تو را پیش من کتک میزنن مادر داری خواهر داری زن داری خدا نیاره یه روز سر گذری جایی تو محله میان کوچه تو را پیش مرد کتک میزد یکی نگفت نزن فاطمه دوباره دو رو بر خانه دیدمش امروز هنوز قنفظ کافر به فکر آزار است فاطمه جان میان کوچه زن ها نشوند جلو زنا خوب نیست این حرفا رو مردا بزنن تو را پیش من کتک میزنن مادر داری خواهر داری زن داری خدا نیاره یه روز سر گذری جایی تو محله میان کوچه تو را پیش مرد کتک میزد یکی نگفت نزن فاطمه دوباره دو رو بر خانه دیدمش امروز هنوز قنفظ کافر به فکر آزار است میان کوچه حیدر خمسه

پدرم کرده دعا پیرغلامت بشوم یا جوانمرگ ، شهیدِ سر راهت بشوم مادرم خواسته از مادرتان بعد نماز تا نفس هست فقط خرج عزایت بشوم کیمیایی ست عجب روضه ی جانسوز حسین مددی صاحب عزا تعزیه دارت بشوم کوچه کوچه بزنم حب تو را جار و سپس از روی بام پریشان فراقت بشوم کاش میشد گِل تقدیرم عوض گردد تا ظهر عاشور سیاهیِ سپاهت بشوم رخصت خیمه ی خود را بده تا مثل زهیر متحول شده از فیض وصالت بشوم مثل حر توبه ی من را بپذیر و بخرم که رها از قفس و بند اسارت بشوم گوشه چشمی که شبیه وهب نصرانی من مسلمان شده ی طرز نگاهت بشوم وسط معرکه مجنون بشوم چون عابس پیرُهن پاره کنم مست ز جامت بشوم قاسم ابن الحسنی قد بکشم پای غمت زیر بار محنت خوش قد و قامت بشوم مثل شهزاده علی در صف میدان جهاد با لب تشنه اذان گوی نمازت بشوم یک سه شعبه ز کمان آید و چون طفل رباب عاقبت با گلوی پاره فدایت بشوم سر من باشد و دامان تو چون جون سیاه بین آغوش تو نائل به شهادت بشوم گوشه ای از حرمت خاک شوم مثل حبیب من هم همسایه ی نزدیک مزارت بشوم حضرت عشق به آمال دلم خرده مگیر من به قربان سر نیزه سوارت بشوم بشکند گردنم اما نرسد روزی که لکه ی ننگ شما باشم و بارت بشوم مادرم خواسته حیدر خمسه

دو روز از سفرمون گذشت روز سوم پیاده یه نیم ساعت دیگه رفته بودیم رسیده بودیم کربلا دیدم یه خونواده همشون با هم اومدن جلومون به پامون افتادن چه تونه ؟ گفتن ما زوار گیرمون نیومده اگه میشه امشبو بیاین خونه ما آبرومون داره میره گفتیم بابا این کربلاس دیگه نمیتونیم بمونیم گفت تو رو خدا مردم فکر میکنن آقا با ما قهر کرده ما رفتیم خونشون مثل پروانه دورمون میگردیدند یه گهگاه میرفتن تو کوچه جلو همسایه ها آره ما هم زوار داریم آره ما هم آقا برامون مهمون فرستاد گفت بچه هامون با بچه هاشون چفت شدن دمدمای شب این بازی نون بیار کباب ببر گفت اول بچه ها میزاشتن اون دست میزاشت بچه ما میزد بازی رو یاد گرفتن یهو بچه عراقی برنده شد دستشو گذاشت بچه ما دست گذاشت رو دستش آورد بالا دستشو دیدم دستشو نگه داشته نمیزنه بچه ما نگاهش کرد گفت چرا نمیزنی گفت نه ما زوار نمیزنیم ما زوار نمی زنیم حیدر خمسه

گر نگاهی به ما کند زهرا دردها را دوا کند زهرا بر دل و جان ما صفا بخشد گر نگاهی به ما کند زهرا کم مخواه از عطای بسیارش کانچه خواهی عطا کند زهرا خانه ی وحی را ز رخسارش رشک غار حرا کند زهرا بضعه ی مصطفی بُوَد آری جلوه چون مصطفی کند زهرا نه عجب گر به شأن او گویند خاک را کیمیا کند زهرا این مقام کنیز او باشد تا دگر خود چه ها کند زهرا چهره پوشد ز مرد نابینا تا بدین حد حیا کند زهرا در طرفداری از خدا و رسول به علی اقتدا کند زهرا جان خود را و محسن خود را در ره دین فدا کند زهرا تا سه شب قوت خانه ی خود بر مساکین عطا کند زهرا روز محشر که از شفاعت خویش حشر دیگر به پا کند زهرا همچو مرغی که دانه بر چیند دوستان را جدا کند زهرا چه شود گر ز رحمت بسیار حاجت ما روا کند زهرا شاعر : استاد سید رضا موید گرنگاهی به ماکند حسین سیب سرخی

بازم با غصه دمسازم وقف عزای تو شده چشم ترم قلبم شده وابسته ات مادر ای هستی حیدر دست نوازش می کشی روی سرم قربان دست خسته ات محبتت گشته حاصل من بسته شد دل من پای پرچم تو یا زهرا و چادرت سرپناه من و سوز آه من و روضه ی غم تو یا زهرا ای سایه ی سر من هستی تو مادر من بر نوکرت عطا کن من سائلم به خدا یک مرتبه تو مرا فرزند خود صدا کن یا فاطمه مددی یا فاطمه یا زهرا ای یار آه از در و دیوار شد سینه ات آزرده و پهلو شکست ای جان ختم الانبیا مسمار آن صحنه ی خونبار دیدی که قلب محسنت در خون نشست گفتی که ای فضه بیا چه گویم از حمله ای که شد و ضربه ی لگد و آتش دل تو یا زهرا چه گویم از ماجرای در و شعله های در و روی چون گل تو یا زهرا خانه شده پر دود شد صورت تو کبود قلب تو زار و محزون یک لشگری به مصاف از ضربه های غلاف بال و پرت پر از خون یا فاطمه مددی یا فاطمه یا زهرا دست مولا شده بسته در دور دستان یل خیبر طناب دارد عجب صبری علی فردا از کینه ی اعدا افتد به دست دختر حیدر طناب شد کربلایی علی چه گویم از زینب و غم او بوسه زیر گلو ، آن نگاه حسین واویلا چه گویم از قحطی کفن و کهنه پیرهن و قتلگاه حسین واویلا غم گشته بی عدد و زینب به سر زند و در خاک و خون پر عشق زهرا و آه حزین شه غرق خون به زمین بر نیزه ها سر عشق مظلوم حسین یا حسین مظلوم حسین حسین جان آقا یا سیدی مولا قلب و دلم با غربت تو آشنا این خانه را در میزنم جانم ای روح و ریحانم سجاده ام با تربت تو آشنا تا کربلا پر میزنم به چشم من عکس گنبد تو شوق مرقد تو جان رسانده به اب ثارالله زده به سر باز هوای حرم ای خدای کرم هم مرا بطلب ثارالله هستم هلاک حرم بر خاک پاک حرم دارم بسی ارادت اشک مرا و تبم شوق و سلام لبم یعنی شب زیارت مظلوم حسین یا حسین مظلوم حسین حسین جان بازم باغصه دمسازم حسین سیب سرخی

پر زدی تو نشنیدی صدامو رفتی و ندیدی گریه هامو این نگاه ، نگاه آخره مرگ تو ، مرگ حیدره بعد تو می مونم تنها وا غربتا ، وا غربتا می شنوی صدامو زهرا وا غربتا ، وا غربتا شبیه ابر بارونی برا حسن پریشونی دوباره روضه می خونی دم رفتن خزونتو بهارش کن حسینتو نگاهش کن به زینبت سفارش کن یه پیراهن لحظه ای که تنها بمونه بارش سنگ بی امونه ساعت وداع خواهره این نگاه ، نگاه آخره می درن تو رو این گرگا واویلتا ، واویلتا پیرهن نداری حتی واویلتا ، واویلتا پر زدی حسین سیب سرخی

انکار خدای ازلی نتوان کرد تفریق رسول از ولی نتوان کرد ماتم که علی را به چه تشبیه کنم تشبیه علی به جز علی تنوان کرد یا علی یا علی مالک ملک دلی نام زیبای تو شد رافع هر مشکلی یا علی یا مولا ای نگار زهرا یا حیدر یا حیدر یا مرتضی علی علی علی علی لعنت به دشمن علی علی امام من است و منم غلام علی هزار جان گرامی فدای نام علی حسود کور در خواب و خیاله من و دل کندن از حیدر محاله به سر جز فکر حیدر هیچ اصلا به دل جز مهر حیدر هیچ اصلا هوس کردی اگر ذکری بگویی به غیر از ذکر حیدر هیچ اصلا تشبیه علی حسن خلج

منت خدای را به غمت مبتلا شدم صد شکر عاشق نجف و کربلا شدم افتاده ام به دام تو صیاد مهربان وز قید و بندغیر تو یک جا رها شدم بر مشامممیرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرمدر بغل قبر شهید کربلا حسین... منت خدای را به غمت مبتلا شدم صد شکر عاشق نجف و کربلا شدم افتاده ام به دام تو صیاد مهربان وز قید و بندغیر تو یک جا رها شدم بر مشامممیرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرمدر بغل قبر شهید کربلا حسین... منت خدای را به غمت مبتلا شدم صد شکر عاشق نجف و کربلا شدم افتاده ام به دام تو صیاد مهربان وز قید و بندغیر تو یک جا رها شدم بر مشامممیرسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرمدر بغل قبر شهید کربلا حسین... به غمت مبتلا شدم حسن خلج

شیر پروردگار شد حیدر شاه دلدل سوار شد حیدر قدرت الله عرصه‌های نبرد صاحب ذوالفقار شد حیدر آنکه «فی الفتنه» هست «عین الله» چشم شیطان درآر شد حیدر در شب توطئه علیه رسول یاور جان نثار شد حیدر مهر و قهر خداست این مولا قاسم نور و نار شد حیدر حک کن ‌ای عرش، روی لوح بصر «ها علی بشر، فکیف بشر» روز محشر نوشته بر میزان بغض او کفر، حب او‌ ایمان می‌درخشد چو ماه در محشر مؤمن مرتضی، علی عنوان مژده دادند می‌‌رود به بهشت شیعۀ او علی علی گویان نغمۀ درب جنت است علی لب حورا به اوست در افشان در مقام مدیحه‌خوانی او جبرئیل است مرغ خوش الحان حق خدا، حق علی و حق یاهو وحده لا علی الا هو می‌نویسم قیامت است غدیر محک نار و جنت است غدیر کافران را شقاوت است و هلاک مؤمنان را سعادت است غدیر همچو قرآن به ظالمین ضرر و شیعه را خیر و برکت است غدیر شیعه یعنی علی ولی خداست امتداد رسالت است غدیر برکه‌‌ای در دل کویر که نیست چشمه سار ولایت است غدیر دین بدون علی کمیت نداشت وای اگر شیعه اهل بیت نداشت شیعه باید علی نگر باشد حیدری‌وار در خطر باشد شیعه باید چو مالک و بوذر دشمن هر چه فتنه‌گر باشد شیعه باید سقیفه بازان را مانع راه و دردسر باشد شیعه باید شبیه فاطمه بر رهبر خوشتن سپر باشد شیعه باید که در دفاع ولی خود حریف چهل نفر باشد شیعه با رهبرش وفا دارد ذکر «نفسی لک الفدا» دارد نوکر مرتضی شدن خوب است در وجودش فنا شدن خوب است قنبرش بودن آرزوی همه است فضۀ این سرا شدن خوب است پشت درب غریبی حیدر یار خیرالنسا شدن خوب است ای گنه کار شرمسار اینجا حرِّ کرببلا شدن خوب است پیکری داد زد ته گودال پای دین سر جدا شدن خوب است پیکری داد زد که آه نیا! برو زینب، به قتلگاه نیا! شیر پروردگارشد حیدر حسین سیب سرخی

اي همه ميل دل من سوي تو قبله جان چشم تو و ابروي تو نرگس مستت ربوده عقل من برده خوابم نرگس جادوي تو بر سر ميدان جانبازي دلم در خم چوگان ز زلف و گوي تو آمدم در کوي اميد تو باز تا مگر بينم رخ نيکوي تو من جگر تفتيده بر خاک درت آب حيوان رايگان در جوي تو اي اميد من، روا داري مگر؟ باز گردم نااميد از کوي تو لطف کن، دست جفا بر من مدار من ندارم طاقت بازوي تو روزگاري بوده ام بر درگهت چشم اميدم بمانده سوي تو تا مگر بينم دمي رنگ رخت تا مگر يابم زماني بوي تو چون نديدم رنگ رويت، لاجرم مانده ام در درد بي داروي تو بر من مسکين عاجز رحم کن چون فروماندم ز جست و جوي تو در غم تو روزگارم شد دريغ! ناشده يک لحظه همزانوي تو هم مشام جانم آخر خوش شود از نسيم جان فزاي موي تو خود عراقي جان شيرين کي دهد؟تا به کام دل نبيند روي تو قبله جان حسن خلج