1397

لالالالا گل پونه من تب خونه من بذار باز سرت رو روی شونه من رازی بودم یه کم دیر بخوابی ولی سیر بخوابی نه اینکه عزیزم با این تیر بخوابی لالایی احمد واعظی

ای سحر اربابم ای  پسر اربابم ای که با تو از دنیا دل  می بره اربابم دل دل دل ، دل خونۀ اربابِ دل دل دل ، دیوونۀ اربابِ شب شب شب،شب مستی مونِ میلاد دوردونۀ اربابِ منو دلو منو دلبر ، منو علی اصغر منو می و منو ساغر ، منو علی اصغر منو سر و منو سرور ، منو علی اصغر منو علی منو علی اصغر ، منو علی اصغر ارباب زاده ... عشقت نجاتم داده ای .. شعفِ اربابم ای .. صدفِ اربابم ای .. که کنارت انگار تو .. نجفِ اربابم دل تویِ دام علی افتاده تو دلبر هستی و ما دلداده ای سحر اربابم مهدی میرداماد

قرآن حسین اصغر او بود کوثرش هر چند اصغراست نخوانید اصغرش صد ها هزار مجلسی و طوسی و مفید خم میکنند قد به ادب در برابرش باب الحوائج است نه باب الولایت است دریای تشنه ایست که خونست گوهرش ارث از حسین برده ولی نام او علی است شیر از رباب خورده و زهراست مادرش یک قطره اش برای شفاعت بس است بس خونی که ریخت وقتی شهادت ز حنجرش باید که خواند ذبح عظیم ولایتش باید که گفت بر شهدا یک پیمبرش از بس که شهره گشته به باب الحوائجی باید که خواند حضرت عباس دیگرش اصغر او بود کوثرش مهدی میرداماد

وره میبینی که شر و با صفایُم       بچه محله امام رضایُم کار و بارُم ریدیفه با خدایُم            بچه محله امام رضا یُم به موبگو بیا به قله قاف           اصلا مو ره بیزر همونجه علاف! قرار مرار هر چی بیگی مو پایم    بچه محله امام رضایم تو نخشه او گنبد طلایم      بچه محله امام رضایم مویم که قانع و بی ادعایم             بچه محله امام رضایم کفتر کهنه ی ایوون طلایم     بچه ی محله ی امام رضایم یا معین الضعفاء یار غریبون   ای گل فاطمه قلبُمه نسوزون وقتی تابوت مو آمد تو حریمت     جان هر کی دوست دری  یا امام رضا رو برنگردون مو  فقط با کوچه تو آشنایُم         بچه ی محله ی امام رضاییم کفتر کهنه ایوون طلایم احمد واعظی

با عشق تو ثروتمندم که شیعم و عزت مندم علی میگم قیمت دارم رو اسم تو غیرت دارم عبادتم صحبتم شهرتم یا علی سعادتم جنتم نعمتم یا علی علی مدد علی مدد همیشه هر جا حق با تو ولایت مطلق با تو نگاه تو انسان سازه محبتت سلمان سازه پناه من راه من شاه من یا علی علی مدد علی مدد علی مدد با عشق تو ثروتمندم احمد واعظی

نور خدا بازم تابید اومده فرزند خورشید اومده تا دنیامونو پر کنه از نور امید آسمون روی زمین داره میریزه ستاره کهکشون در انتظار دیدن روی یاره قلبمون بی قراره بی قراره آروم نداره سر هامون به پاش افتاده با عشقش دل آباده این شب ها باب حاجات ما باب الجواده یا ابن الرضا مدد وقتی که چشماش وا میشه روی زمین غوغا میشه بین ملائک واسه بوسیدنش دعوا میشه نور خدا بازم تابید احمد واعظی

دل می تپد به سینه که دلدار می رسد از شهر عاشقان خبر یار می رسد ای باغبان گلاب بزن کوچه باغ را ای باغبان گلاب بزن که امشب گل بهار به گلزار می رسد ای باغبان گلاب بزن کوچه باغ را که امشب گل بهار به گلزار می رسد ای اهل درد مجمر و اسپندتان کجاست آن کس که وا کند گره از کار میرسد دل میتپد به سینه احمد واعظی

دلم دیوونته عاشق می خونته یه عمریه تو شمعی و دلم پروونته دلم دیوونته عاشق می خونته یه عمریه تو شمعی و دلم پروونته دلم دیوونته عاشق می خونته یه عمریه تو شمعی و دلم پروونته دلم دیوونته عاشق می خونته یه عمریه تو شمعی و دلم پروونته دلم دیوونته ابوالفضل بختیاری

عشق گاهی در جدایی گاه در پیوندهاست عشق گاهی لذت اشکی پس از لبخندهاست عشق گاهی یک اجابت نزد حاجتمندهاست عشق گاهی بین باباها و تک فرزندهاست عشق می‌آید که بعد از شب سحر پیدا شود عشق گاهی می‌رسد تا یک نفر بابا شود… ای زمین از عرش، بر فرش آسمانت را ببین ای پرستوی مهاجر آشیانت را ببین ای دل غمگین امام شادمانت را ببین امشب ای سلطان ولیعهد جوانت را ببین ای امام مهربان باب المرادت آمده میوهٔ قلبت، دل آرامت، جوادت آمده مزد چل سال انتظار و چل شب احیای سحر می‌شود طفلی که از او نیست طفلی خوب‌تر سیب سرخ احمد است و باز هم داده ثمر کوثری دیگر عطا کرده به قرآن این پسر کوثر و یاس است جاری در رگ و در خون تو مردمان ری فدای روی گندمگون تو سبط موسی هستی و کار مسیحا می‌کنی مثل عیسایی که در گهواره لب وا می‌کنی بی‌عصا هم معجزه مانند موسی می‌کنی دیدهٔ کور «موفق» را تو بینا می‌کنی بر حقیری بنی‌عباس دامن می‌زنی پور اکثم را به تیغ علم گردن می‌زنی… باب الجواد ابوالفضل بختیاری

بر خلق بشارت بادا تا شاه کرامت بادا ما نوکر این درباریم حیدر به سلامت بادا ملکان مقرب بزنند بوسه هر روز بکشند سرمه هر شب ز کف پایت سلطان به صد ناز و در تب من معرکه گردان خراباتی رندان صفتان خودت هستم تو یوسف کنعان ای جان جهان خودم هستی من مسلمان خودت هستم تو سلطان خودم هستی سر خوان خودت هستم تو سلطان خودم هستی ای فلک فلک بر پایش سردم هم دم  بنهادا ذرات جهان می گویند حیدر به سلامت بادا حیدر به سلامت بادا ابوالفضل بختیاری

وقتی آقام میجنگه دو لب ذوالفقارش میخنده به صدای تپش تند قلب دشمن ای جانم وقتی آقام میجنگه میگه بسم الله سر بند می بنده میبینی سر رو زده گرم هنوزم تن ای جانم سر میزنه سر میرسه داره حیدر میرسه خبر به خیبر میرسه داره حیدر میرسه ابر و باد علیه، عدل و داد علیه علیه علیه علیه علیه مهر و ماه علیه، نور راه علیه علیه علیه علیه علیه یار غار علیه، استخار علیه علیه علیه علیه علیه ای جانم علی جانم وقتی نماز میخونه دل سجاده از شوق می لرزه تو قنوتش میگه دائم به حق زهرا ای جانم وقتی نماز میخونه به خدا که یه دنیا می ارزه تو رکوعش بده انگشتری به ما ها ای جانم کعبه نشسته ببینه، رو به قبله میشینه شکار لحظه همینه، رو به قبله میشینه جان جان علیه، لا مکان علیه علیه علیه علیه علیه سرِ ّو سرَ علیه، جنس زر علیه علیه علیه علیه علیه روح و تن علیه، یا حسن علیه علیه علیه علیه علیه ای جانم علی جانم وقتی آقام میجنگه ابوالفضل بختیاری

آرامش یعنی زیر بارون بری دم ایوون بگن شده مجنون آرامش یعنی بزنی پر کجا دور دلبر کیه آقام حیدر به خدا آماده سربازیم جونمم ازم بگیره راضیم راضیم راضیم راضیم یا علی یا علی یا علی خوشبختی یعنی که ارادت داری به ولایت خوشا به سعادت خوشبختی یعنی آقام حیدر نگات کنه بیشتر بهت بگه نوکر یا علی ذکر خداحافظیم جونمم ازم بگیره راضیم راضیم راضیم راضیم یا علی یا علی یا علی دلتنگی یعنی که خرابم نجف شده خوابم حرم تب و تابم دلتنگی یعنی بی هوا رفت دلم به خدا رفت بازم کربلا رفت یه نگا کن به دل پروازیم جونمم ازم بکیره راضیم راضیم راضیم راضیم یا علی یا علی یا علی آرامش یعنی یه خیابون بازم زیر بارون یه دل دوتا ایوون آرامش یعنی یه زیارت بیام زیر سایت باشم تا قیامت اربعینا از قلم نندازیم جونمم ازم بگیری راضیم راضیم راضیم راضیم یا حسین یا حسین یا حسین آرامش یعنی زیر بارون ابوالفضل بختیاری

دردونه نوه های حیدر نتیجه حضرت پیغمبر تو آسمون هر کی حاجت داره میگه مدد یا علی اصغر ای مهر مهتاب سلام سلام یاقوت نایاب سلام شش ماهه ارباب سلام سلام سلام سلام ای مهر مهتاب سلام یاقوت نایاب سلام شش ماهه ارباب سلام سلام سلام تو آغوش مادر و گهواره به شوق عشق تا سحر میباره همه دیدن تو سپاه باباش مثل عموشه یه پا سرداره دردونه نوه های حیدر امین مقدم

مه روی تو، شب موی تو، گل بوی تو دارد گلزار جهان خرمی از روی تو دارد گردون که سرا پای وجودش همه چشم است پیوسته نظر در خم ابروی تو دارد مهتاب شب افروز که از هاله کند زلف خود سایه ای از خرمن گیسوی تو دارد نرگس که نظر باز بود در صف گل ها تا چشم تو را دیده نظر سوی تو دارد با نکهت زلف تو نسیم سحری را هر جا نگرم سر به تکاپوی تو دارد تا ساقی این بزم تویی، باده ی گلرنگ این گرمی و لطف از اثر خوی تو دارد گلچین که به شیرین سخنی شهره ی شهر است لطف سخن از لعل سخنگوی تو دارد مه روی تو امین مقدم

این اسم و این لقب تنها به تو میاد ای منتهای جود یا حضرت جواد ای راه بی انتها ای ماه گمگشته ها ماه و نور اهل بیت دردونه امام رضا مشهد چراغونه واسه دردونه رضا روشن چشامون از چراغ خونه رضا یا جواد الائمه این اسم و این لقب تنها به تو میاد ای منتهای جود یا حضرت جواد ای راه بی انتها ای ماه گمگشته ها ماه و نور اهل بیت دردونه امام رضا مشهد چراغونه واسه دردونه رضا روشن چشامون از چراغ خونه رضا یا جواد الائمه ای منتهای جود احمد نیکبختیان

دلی که معرفت کسبِ داغ را گم کرد شناسنامۀ گلهای باغ را گم کرد کسی که نام عزیز تو را ز خاطر برد کلید پنجرۀ رو به باغ را گم کرد هر آنکه بی تو سفر کرد طعمۀ موج است چرا که در شب طوفان چراغ را گم کرد مرا به سمت خیابان سبز عشق ببر دلم نشانی آن کوچه باغ را گم کرد شناسنامه گل های باغ حسن سلطانی

منم مفاتیح جنان منم شه کون و مکان انا الذی امی سمتنی حیدر انا الذی بیده پیاله ی کوثر اناالحیدر اناالحیدر نبی امین خداست منم امین نبی برادر نبیم وجانشین نبی محبتِ به من است تمام دین نبی انا الحق انا الحی انا الطیب و طاهر انا الاول و الاخر و باطن و ظاهر انا امیرالمؤمنین منم جوانمرد عرب امیر شبگرد عرب انالذی امی سمتنی حیدر انالذی بیده عنایت داور انالحیدر انالحیدر شبانه نان و رطب به دوش خود ببرم رفیق مرد جزامی عرب بشوم و ناز طفل یتیم به جان و دل بخرم انالراحم انا الارحم انا المرحم و ناصر انالاول و الاخر و الباطن و ظاهر انا امیرالمومنین منم یل بدر و حنین ابالاباالفضل و حسین انا الذی امی سمتنی حیدر انا الذی بیده گشوده شد خیبر انا الحیدر انا الحیدر ولی امر جهان امیر حق علیم به انس و جن و ملک اماممو ولیم زنم سر رقبا به تیغ صیقلیم انالغالب انالافاتح انالقادر و قاهر انالاول و آخر و الباطن و ظاهر انا امیرالمومنین منم مفاتیح جنان محسن صائمی

دل شده از کودکی آشنایت یا حسین کرده ام مویم سفید در لوایت یا حسین بنگر این دیوانه ات شد مریض عشق تو مرحمی بر زخم دل از دوایت یا حسین سیدی یا حسین مشکی روضه تو رنگ عشق است و صفا کرده ام عمری صفا با صفایت یا حسین تا شنیدم نام تو بر سر و صورت زدم جان فدای روضه دلربایت یا حسین چون ملائک در آسمان لطمه بر صورت زدم خون کنم  جاری ز سر در عزایت یا حسین دل شده ازکودکی آشنایت محسن صائمی

حضرت سلطان علی سلطان عشق زد قدم در عرصه‌ی میدان عشق از پی ترویج دین مصطفی پر گشود آن طایر پران عشق گفت مردم من حسینی مسلکم باید اکنون جان کنم قربان عشق انقلابم انقلاب کربلاست فتح و پیروزی بود عنوان عشق این من و این صحنه میدان جنگ این من و این سر خط فرمان عشق کشتی عمرم اگر در راه دین غرق شد یکباره در طوفان عشق از برای کشتی بی ناخدای می‌شوم تا حشر کشتیبان عشق ور تنم شد قطعه قطعه چاک چاک می‌دهم جان در ره جانان عشق آنکه عاشق بود و در خون جان نداد برد با خود در جهان کفران عشق بوی خون می‌آید از خاکم هنوز جان نهادم بر سر پیمان عشق نور چشم باقر علم النبی (ص) در ره دین شد بلاگردان عشق اوفتاد از پای چون جدش حسین آن نهال خرم بستان عشق دم مزن خباز ما هم گشته‌ایم در صدای عاشقان مهمان عشق این بناء و بقعه و صحن و سرای نیست آب و گل بود بنیان عشق شاعر : زنده یاد خباز کاشانی سلطانعلی سلطان عشق محسن صائمی

بر جان ناتوانم باشد که رحم و آری چون از فراق رویت ما را عذاب و کردی بر در سرایت ما را جواب و دادی و از در سرایت ما را جوابو کردی جان و دل و سرو تن بهر تو بود و با من در کشتن من گل قدری  شتاب کردی سوزاندی از غم خود جان بلاکشم را آخر دل حزین را از غصه آب کردی فراق رویت محسن صائمی

سروره حیدر ساقی کوثره حیدر جانشین حق پیغمبره حیدر مولا حیدر بهترین بابا حیدر لایق همسری زهرا حیدر به فداک یا اسدالله اشهدان علی ولی الله ما به جز صراط فاطمه نمیرویم مرتضی را به جهان نمیدهیم به جلال فاطمه قسم که با دشمن علی برادر نشویم اعلم زهرا علت وجود این عالمه زهرا کوثره زهرا بهترین مادره زهرا لایق همسری حیدر زهرا سروره حیدر محسن صائمی

با تو قهرم ! پدر کجا بودی؟ بی من و خواهرت کجا رفتی!؟ دلخورم از تو ؛عصر عاشورا بی خداحافظی چرا رفتی؟ سر عباس تا سر نی رفت خیمه ها گر گرفت ، بلوا شد تا که دیدند بی علمداریم سر یک گوشواره دعوا شد من غرورم جریحه دار شده شاکی از دست ساربان هستم کعبه نی ها مدام می گویند دست و پا گیر کاروان هستم سر بازاردیدنی بودیم دید زلفت که ما پریشانیم عمه ام داد می زد ای مردم به پیمبر قسم مسلمانیم معجرم را سر کسی دیدم چادرم را سر یکی دیگر با عبایت نماز می خواند مشرکی پشت مشرکی دیگر دختر حرمله چه مغرور است بر سر بام دف تکان می داد او خبر داشت که یتیم شدم پدرش را به من نشان می داد کاش قرآن پدر نمی خواندی! خیزران از لب تو ، دلخور شد اولین ضربه را که زد ؛ دیدم چوب خط صبوریم پر شد عمه با من نبود ، می مردم پای طشت طلا نجاتم داد نه فقط شام ، کربلا ، کوفه خواهرت بارها نجاتم داد بالهای شکسته ای دارم پر زدن با تو کاش راهی داشت شام ویران به جای ویرانه گاش گودال قتلگاهی داشت علقمه ، مشک ، ساقی و اصغر شده سر مشق گریه هام پدر بردن من به نفع زینب توست درد سر را ببر زشام پدر شاعر: وحید قاسمی با تو قهرم پدر محسن صائمی

باز این چه شورش است که در دشت ماتم است قلب تمام عالم هستی پر از غم است دل را چه می شود که شده بی خبر ز خود گویا دوباره جلوه ماه محرم است فریاد قدسیان ز دل عرش میرسد در سوگ آن که زینت اولاد آدم است حسین حسین این جا شده زمین ز گل عرش لاله گون خون جگر روا ز دو دیده دمادم است بوی خدا چرا ندهد این دیار عشق جایی که خود نما به رخ عرش اعظم است بازاین چه شورش است محسن صائمی