1397

بعد شهادت رسول حق غیر علی مگر خلیفه هست خلیفه بودن جز او بیشتر شبیه یه لطیفه هست تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف تخت شاهی فقط از آن امیر نجف است خاک نعلین علی صف همه عرش خداست بال جبریل امین کهنه حصیر نجف است الله اکبر اونم یک علی از همه سر تر یکیه اونم علی خدا یکی یار یکی کعبه یکی حضرت حیدر یکیه اونم علی غیر علی محسن عراقی

به ولی قسم به علی قسم به جلال مرتضوی قسم به تجلیات علی قسم به شکوه مصطفوی قسم به وصی مطلقه نبی نبود کسی به جز از علی بد شده ام تو بد نشو از من خسته رد نشو که انقلاب میشود به ولی قسم به علی قسم به جلال مرتضوی قسم به تجلیات علی قسم به شکوه مصطفوی قسم به وصی مطلقه نبی نبود کسی به جز از علی بد شده ام تو بد نشو از من خسته رد نشو که انقلاب میشود به علی قسم علی آینه چی

علی مولا علی حق که یدالله علی پسر ارشد حیدر یل زهرایی گرفته بیت حق شرف با علی علی بود فاطمه زهرا علی در شب معراج نبی کردگار جای خدا حافظی گفت یا علی اقامه ی صلاه را به گفتگوی او کنم کعبه فاطمه و  صاحبش نجف فاطمه گوهر مرتضی صدف خصم فاطمه و مرتضی شرف گرفته بیت حق محسن عراقی

هر چه که مدحش بنویسی ذره ای از شان علی نیست خدا فقط میشناسه اونو و تو که می دانی علی کیست و ما چه می دانیم علی کیست علی همان بشری هست که روی دوش نبی رفت همان شبی که شب معراج برفته تا فلک صرف یک آن طی 40 منزل کرد سیر افلاک کار هر روزه از خدایش یک دو سه سالی عمرش متر است و عرش حق موزه اوست علی علی مولا علی علی مولا سیر افلاک محسن عراقی

شد چنین نازل دین شده کامل که علی بعد پیمبر امیر وال من والاه عاد من عاداه رو لب پیغمبر روز غدیر دینم و دنیامی محشرم با هامی به همه گفتم که تو فقط آقامی جانم  جانم دل علی آباده جانم  جانم  اشرف الاعیاده جانم جانم بی بی زهرا شاده جان و جانانم دین و ایمانم سایته روی سرم خدارو شکر منه دیوونه دراین خونه عمریه که نوکرم خدارو شکر تو صفا و امیدی حاجت ها رو میدی افضل الاعیاده کربلامو میدی شد چنین نازل محمد فصولی

با عشق علی هر که سرو کار ندارد خشکیده نهالی است پر وبالی ندارد اسلام ندیده است چواو مرد فداکار قرآن چو علی محرم اسرار ندارد آیات و روایات پر از منقبت اوست این فضل الهی است که انکار ندارد جز درّ تولای علی هیچ متاعی در عرصه ی میعاد خریدار ندارد ما غرق گناهیم و ز آتش نهراسیم آتش به محبان علی کار ندارد در روز جزا قافله ی خرد نشینان جز آل علی قافله سالار ندارد با عشق علی محمد فصولی

غارت خیمه به سختی امان نامه من خودم سوختن ساقی لشکر دیده ام حسن از واقعه کوچه نه شب داشت نه روز بی بی جان دعا کن تا اسم حسنت میاد بلند بلند گریه میکنن حسن از واقعه کوچه نه شب داشت نه روز آنچه را دید حسن من که مکرر دیدم سیدنا الغریب سیدناالمظلوم یا اباعبدالله شاید که محرمت نبودم آقا این اشک علی الحساب پیشت باشد واقعه کوچه علی علیان

پسر بچه وقتی تو بازی کردنش بدو بدو میکنه میفته زمین غرور داره گریه میکنه خودش بلند میشه لباسشو میتکونه همین جوری هم گریه میکنه اما دختر بچه این طوری نیست همین جوری که میخوره زمین اصلا بلند نمیشه همون جوری میمونه تا یه ناز کش بیاد بلندش کنه لباساشو مرتب کنه اما این دختر این جوری نشد نبودی ببینی منو میکشیدند ولی خاطرت جمع مو هامو ندیدند دختر بچه علی علیان

زمین گریه کرد و سما گریه کرد منی گریه کرد ، کربلا  گریه کرد مدینه به سینه زد و نوحه خواند غریبانه  خیر النسا   گریه کرد امان ای امان    آه و واویلتا مدینه صفای حرم کشته شد به سر زن که لوح و قلم کشته شد دوباره  دل عرش آتش گرفت امامی ز زهر ستم کشته شد امان ای امان……………….. چو شمع سحر قطره قطره چکید شبیه پدر شد ، اسارت  کشید گهی بین کوفه   گهی بین شام سر جد خود را روی نیزه دید امان ای امان………………… ز داغ گل و یاسمن گریه کرد به راس جدا از بدن گریه کرد لباس نمازش کفن شد ولی بر آن کشته ی بی کفن گریه کرد امان ای امان…………….. زمین گریه کرد علی علیان

اول شعر تبرک شده با بسم الله ابتدای همۀ مرثیه‌ها: بسم الله هرکه دارد به سرش شور و نوا بسم الله هرکه دارد هوس کرببلا، بسم الله دل ما را به سوی کرببلایت بکشان بوی سیب حرمت را به مشامم برسان اربعین آمده و گریه فراوان دارم بعد چل روز ببین حال پریشان دارم به لبم زمزمه و ذکر حسین جان دارم چشم امید به دستان کریمان دارم روزی اشک مرا در همۀ سال دهید پر پرواز ندارم به منم بال دهید گریه بر مرثیۀ زینب کبری خوب است گریه بر ذریۀ حضرت زهرا خوب است گریه بر تشنگی کودک و بابا خوب است گریه بر فاجعۀ نیزه و سرها خوب است باز هم گریه‌کن زینب کبری شده‌ام اربعین آمده و عاشق و شیدا شده‌ام کاروان اسرا سوی حرم آمده است حضرت عالمه، بانوی کرم آمده است با تنی زخمی و لبریز ورم آمده است با دلی پر زغم و دیدۀ نم آمده است کاروان آمده، افسوس که آب‌آور نیست قاسم و اصغر و شهزاده علی‌اکبر نیست وادی کرببلا حال و هوایی شده است بر سر قبر حسین، شور و نوایی شده است کار زینب به خدا نوحه‌سرایی شده است خاطرات سفرش باز تداعی شده است ای برادر به خدا بعد تو غوغایی بود بر سر رأس تو ای شاه چه دعوایی بود دیدم از دور همه بال و پرت را بردند دیدم از دور چگونه سپرت را بردند شال بسته‌شده دور کمرت را بردند ناگهان در دل گودال سرت را بردند اشک می‌ریزم و یاد غم عاشورایم یاد غارت شدن روسری زن‌هایم حسین کربلا داری علی علیان

من که داغ بی حساب رو دلمه غصه و درد و بلا رو سرمه منو کشت زهر جفا گرچه ولی خاطرات کودکی قاتلمه دیگه حالا لحظه رفتنمه دیگه وقت درد و دل گفتنمه یادگاری دارم از کرببلا جای کعب نی هنوز رو تنمه از غریب و آشنا جفا دیدم توی زندگی فقط بلا دیدم هنوزم جلو چشامه به خدا کی میدونه کربلا چه ها دیدم من حال مضطر جدمو دیدم لحظه آخر جدمو دیدم خاطرات کودکی علی علیان

منم که زنده نمودم قیام جدّم را منم که زنده نگه داشتم مُحرّم را در اوج عرش مقامی رفیع دارم من و غربتی چو غروب بقیع دارم من منم که سنگ مزارم پَرِ کبوترهاست منم که زائرِ تنهایِ هر شبم زهراست منم که در نَفَسَم عِطرِ کربلا جاری است شمیم غربت من در دل منا جاری است هزار حرف نگفته میانِ دل دارم هزار درد نهفته میانِ دل دارم هزار حرف نگفته ز ماجرای حسین چقدر روضه گرفتم فقط برای حسین هزار حرف نگفته ز ظهرِ روز عطش ز ماجرای رباب و ز داغِ سوز عطش سه چار ساله ولی ماجرا که یادم هست سری که رفت روی نیزه ها که یادم هست همین که رفت عمو، قامت حسین خمید همین که رفت عمو، ضرب تازیانه رسید در اوج عرش علی علیان

مرا به بزم شراب حرامیان بردند یه موقع شهادته شلوغیه یه موقع میخوای بری حرم حیا میکنی میگی ولش کن الان خودمون مردونگی بریم زن و بچه با خودمون نبریم شلوغ دم حرم سخته برا زن و بچه انقدر برات بگم که ناموس خدا را با دست بسته وارد این مجلس کرد خیلیا سرلشکرا امرا ایستادند خدا لعنتش کنه بزم شراب علی علیان

جوونهای شیعه رسمشون بود از نخلستون ها برگهای نخل بزرگ رو میکندن سبز و تازه طابوت از تو اتاق که میومد بیرون دو طرف سایه میکردن تا بقیه تو سایه قبر کندن زیر آفتاب قبر نکندن یکی از شیعه ها اومد خودش بندازه رو تابوت بقیه گرفتنش به امام بی ادبی نشه گریه میکرد نه اینکه کسی با نعل تازه اسب بره رو بدن نه اینکه کسی با چکمه بره رو بدن کسی دست به انگشت باقر العلوم نزد چه برسه به انگشت و انگشترش نگزاشتش رو بدنش کسی دست بزاره نه اینکه خود امام باقر علیه السلام فرمود جا پیدا نکردن دشمن نیزه جای نیزه میزدن شمشیر جای شمشیر میزدن باقرالعلوم استاد بندانی

ای انس و جان گدای تو یا حضرت جواد شرمندۀ عطای تو یا حضرت جواد دائم ز کار خلق گره باز می‌کند دست گره‌گشای تو یا حضرت جواد زیباترین دعای سماواتیان بود مدح تو و ثنای تو یا حضرت جواد پیش از شب ولادتم ای آشنای دل دل بود آشنای تو یا حضرت جواد چون آیه‌های نور، پدر بوسه می‌زند بر روی دلربای تو یا حضرت جواد زوار پا نهند به بال ملایکه در صحن باصفای تو یا حضرت جواد پر می‌زند کبوتر دل‌ها ز هر طرف پیوسته در هوای تو یا حضرت جواد جود از تو جود گشت و کرامت نهاده است رخ بر در سرای تو یا حضرت جواد تو کیستی؟ همیشه جواد الائمه‌ای من کیستم؟ گدای تو یا حضرت جواد باید هزار زادۀ اکثم به وقت بحث صورت نهد به پای تو یا حضرت جواد با آن همه وفا و محبت که داشتی شد زهر کین سزای تو یا حضرت جواد «میثم» به ناله‌های دلت بود آشنا شد مرثیه‌سرای تو یا حضرت جواد   روضه امام جواد سیدرضا تحویلدار

عمری به انتظار نشستم نیامدی چشم از همه به غیر تو بستم نیامدی ای مایه امید بشر، رشته امید از هرکسی بجز تو گسستم نیامدی ای خضر راه گمشدگان در مسیر عشق چشم انتظار هرچه نشستم نیامدی ای سرو سرفراز گلستان زندگی دیدی مگر حقیرم و پستم نیامدی گفتی دل شکسته بود جای من فقط این دل به خاطر تو شکستم نیامدی عمری در آرزوی تو آخر شد و هنوز در آرزوی روی تو هستم نیامدی مست گناه، مرد حقیقت نمی شود دیدی همیشه غافل و مستم نیامدی زندان تن کلید ندارد به غیر مرگ چون از رگ حیات نرستم نیامدی در انتظار نشستم سید رضا تحویلدار

هر کی خونشو گم کرده به حسینیه برگرده دوره سینه زنا فطرس مثه پروانه می گرده باید ، خاکه ، دلم و طلا کنی باید ، بازم ، منو مبتلا کنی کاشکی ، مثله ، آبس ، به منم نگاه کنی منو تو لیست زائرات نمیزاری آقا منو کشته صبوری دل بیقراری آقا منو با تو میشناسن هوامو داری آقا جانم حسین ، دردی و درمانم حسین همه ی ایمانم حسین یارم حسین ، ماه شبه تارم حسین به تو بدهکارم حسین خیلی دوست دارم حسین (4) حال و روز دلم زاره کیه درده منو چاره به کی رو بزنم آخه منه بی کس و آواره باید ، قلبم ، دخیل علم بشه دستات ، سایه ، به روی سرم بشه کاشکی ، امشب ، آقا ، قسمتم حرم بشه داره نم نم رو گونم بارون میباره آقا دیگه دوری و دوستی معنا نداره آقا یکی باید منو تا حرم بیاره آقا جانم حسین ، دردی و درمانم حسین همه ی ایمانم حسین یارم حسین ، ماه شبه تارم حسین به تو بدهکارم حسین خیلی دوست دارم حسین (4) به حسینیه برگرده محمدحسین حدادیان

ورد لبهای رقیه و ذکر سربند مدافعان ناخدای کشتی نجات عمه جان صاحب الزمان کیه زینب ؟ نور منجلیه ، دختر علیه، تیغ صیقلیه ، جانم عقیله کس و کار حسین ، افتخار حسین ، ذوالفقار حسین ، جانم عقیله جانم جانم جانم مدد زینب هم شریکه الحسینه و هم ملیکه ی جهانیان بگو کلنا فداک ای ، عمه جان صاحب الزمان کیه زینب . ظاهراً یه زنه ، مقتدای منه ، خواهر حسنه حضرت زینب هیجانه منه *ضربان منه*عمه جان منه ، حضرت زینب جانم جانم جانم مدد زینب حضرت شقیقه الحسن ، سیده و سرور زنان عالمی غلام خونه ی عمه جان صاحب الزمان کیه زینب ، مستجابه دمش ، قبلمه حرمش ، حاجتم کرمش، جانم عقیله عزت و شرفه ، گوهر و صدفه ، مرقدش نجفه ، جانم عقیله جانم جانم جانم مدد زینب ذکر سربند مدافعان محمدحسین حدادیان

میثم شدم که سر بدهم پای دلبرم هر جا علیست، دار خودم را میاورم میثم شدم که هو بکشم روی دارها خونم حلالِ قاطبه ی ذوالفقارها میثم شدم که جان بدهم بی معطّلی یک روز کار دستِ دلم میدهد علی دیوانه ام، بگو که جهان را خبر کنند از این به بعد با منِ دیوانه سر کنند دینم علیست، قبله ی دیرینه ام علیست قلبی که میطپد وسطِ سینه ام علیست آب و گلم سرشته شده با ولای او اصلاً من آمدم که شوم خاک پای او نان آورِ دو دست فقیرم فقط علیست فریاد میزنم که امیرم فقط علیست مست همیشه تشنه ی میخانه اش منم فریاد میزنم که سگِ خانه اش منم هر کس غلام اوست مقامش معظم است قنبر غلام نیست، شهنشاه عالم است وقفِ امیر عشق جوانی و پیری ام عالم سقیفه ای بشود من غدیری ام در شیعه ی غدیر نشان از سقیفه نیست غیر از علی در عالم امکان خلیفه نیست جز او کدام شاه به ظاهر فقیر بود؟ شاه زمانه بود و به روی حصیر بود سلطان دهر، شاه زمان، فخر عالمین شیر احد، دلاور خندق، یل حنین خیبر شکن،دلیرترین پهلوان دشت او رفت و از مصاف، کسی زنده برنگشت در جای جایِ معرکه تکبیر میکشد می آید از مقابل و شمشیر میکشد از نعره های تیغ دو دم بین کارزار تا چند روز گوشِ عدو تیر میکشد دینم علیست محمدحسین حدادیان

قسم به روز یمت یرنی می میرم تا ببینم روی تو میفته گردنت خونم آقا چون میشه قاتلم ابروی تو سنگینی اعمالم ، روزی ده هر سالم ای حضرت عین الله ، ای شاهد احوالم ای ساقی محشر تو ، پیمانه و ساغر تو اسدالله الغالب ، جنگاور و صفدر تو شیر غضنفری ، ساقی کوثری اول و آخری ، حضرت حیدری مولا علی مولا علی جانم چه علمداری می آیی و دم داری حیدر به تو می نازد از بس که جنم داری ای سید و سر لشکر ای محشر در محشر همرزم تو در میدان شهزاده علی اکبر ای یل کربلا با وفا با وفا دست مشکل گشا پسر مرتضی یا ابوفاضل روز از پی شب می رفت ابرو به غضب می رفت تو به جلو می رفتی دشمن به عقب می رفت ضربت همه کاری بود خون بود که جاری بود صدها بدن بی سر همواره فراری بود چشم تو ذوالفقار دشمنت تار و مار از ضربات تو دشمن گفت الفرار یا ابوفاضل روزی ده هر سالم محمدحسین حدادیان

روزایی که دلم تنگه حرمت کربا میشه این دلم راهی صحن علی موسی الرضا میشه آخه چی بهتر از این که تو حرم عمر من سر شه روبرو پنجره فولاد چشای نوکرت تر شه آهوی تحت امرتم مولا یا ابالحسن آخه به جر تو هیچ کسی نمیرسه به داد من آقام آقام امام رضا روبرو پنجره فولاد سید رضا تحویلدار

منو ببخش اگه براتو حتی یه لحظه کم گذاشتم خودت که خوب می دونی آقا کسی رو جز تو دوست نداشتم جونیمو به پات گذاشتم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسین داری یه عکس تو بین الحرمین داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی تو خونه حضرت زهرایی خوشحالی روح و ریحانم روحی لک الفدا حسین جانم حال و هوای زندگیمو هوای کربلا عوض کرد واسم دعا کردی و بیشتر منو همون دعا عوض کرد حالمو این دعا عوض کرد حالم این روزا به لطف خوبیای تو خوبه اگه نباشی حالم آشوبه می میرم بد بودم اما تو بهترین رفیقمی ارباب آهای رفیق رفیقتو دریاب می میرم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسین داری یه عکس تو بین الحرمین داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی تو خونه حضرت زهرایی خوشحالی خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسن داری کلی رفیق سینه زن داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی نوکر بچه های زهرایی خوشحالی روح و ریحانم روحی نوکرتم امام حسن جانم خوشبختی یعنی تو کشورت امام رضا داری غریبی و یه آشنا داری خوشحالی خوشبختی یعنی وقتی که از زمونه دلگیری به سمت مشهد الرضا می ری خوشحالی شاه و سلطانم نوکرتم امام رضا جانم خوشبختی یعنی تو زندگیت امام حسین داری یه عکس تو بین الحرمین داری خوشحالی خوشبختی یعنی نون و نمک خورده مولایی تو خونه حضرت زهرایی خوشحالی روح و ریحانم روحی لک الفدا حسین جانم منو ببخش محمدحسین حدادیان

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان همه دنیامه رقیه محمدحسین حدادیان

ببین دوباره دل من هر قدم آقا میشه هوایی شبای حرم آقا تو رو به جون مادرت بازم نگاه کن تا عرفه منم بتونم برم آقا تو رو خدا نگو که این بارم سر روی شیش گوشه نمیزارم خودت میدونی ای کس و کارم هوایی صحن علمدارم اگه میشه یک میلیون بارم میگم آقا خیلی دوست دارم روح و روانم ای حسین جانم شبای حرم محمدحسین حدادیان