1397

تکیه گاهم حسنه، پشت و پناهم حسنه حاضرم گدا باشم، وقتی که شاهم حسنه ایمان داره تو معرکه مثل علی میدان داره ابروی خم و زلف پریشان داره ایمان داره احسان داره خان کرمش همیشه مهمان داره یک عالمه نوکر توی ایران داره احسان داره کس و کارم حسنه، باغ و بهارم حسنه هرچی که ندارم و ، هرچی که دارم حسنه اینه آقام قربونش برم شاه مدینه آقام مهرش چقَدَر به دل میشینه آقام اینه آقام اینه آقام العزه للهِ نگین آقام یعنی که عزیز رو زمینه آقام اینه آقام شاخ طوبا حسنه، یوسف زهرا حسنه سایه ی روی سرم، سایه ی مولا حسنه گوهر داره چشماش به خدا جذبه ی حیدر داره تو کلاس درسش علی اکبر داره گوهر داره باور داره ای وای اگه شمشیر غضب برداره کینه فقط از قاتل مادره باور داره تکیه گاهم حسنه محمدحسین حدادیان

جان منی جانان منی رعیتم و سلطان منی ذره منم نور تویی معنی هر شور تویی ای قمر عالمین جان به فدات یا حسین خون بهاته خدا و تو هم خون خدایی فدای تو که ساکن کرببلایی سلام الله یا ابی عبدالله تو دین و ایمان عشقی تو تنها درمان عشقی گدای دربار عشقم تویی که سلطان عشقی آقای من آقای من تو جان منی محمدحسین حدادیان

سر سفره ی تو پهنه دل زارم به تو نگاه کم همین شده کارم به شب قدر چشم تو گرفتارم این روزا برا لبای تشنه ی تو می بارم باز آقا شده اسم تو ذکر دم افطارم بازم با زبان روزه میگم که دوستدارم ماه تابانم دین و ایمانم اسم تو هر شب ختم قرآنم اسم تو قربون ای حسین جانم حسین جانم جانم جانم جانم حرم و بیشتر از بهشت می خوامش نداریم به خدا فراتر از بامش آخه چقدر به آدم میده آرامش آرامش یعنی شبهایی که تو حرمت بودم آرامش یعنی لحظه ای که غرق غمت بودم آرامش یعنی از بچگی پا علمت بودم روح و ریحانی جان و جانانی جای تو روی تخت سلطانی اسم تو قربون ذکر طوفانی ماه تابانم دین و ایمانم اسم تو هر شب ختم قرآنم اسم تو قربون ای حسین جانم حسین جانم جانم جانم جانم سرمو روی پرچم تو میذارم نگاه بکن که بی قرار و بیچاره ام خدا میدونه که محتاج علمدارم کار دارم با همونی که قلبش پر احساسه کار دارم با همونی که میگن اسمش عباسه کار دارم با همونی که به رقیه حساسه شاه دریادل و أنا السائل اسم تو راهه حل هر مشکل اسم تو قربون یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل... آرامش محمدحسین حدادیان

یاد شهید سر جدا دل و میبره کرب بلا باز دوباره نور امید ، باز دوباره عکس شهید یه روح تازه به تن زمین دمید خون گلوی عاشقی توی رگ ِ خشکیده ی زمین دوید هزارتا ناگفته رو از چشمه ی خون ِ حنجرش هزار تا ناگفته رو از چشم شهید میشه شنید باز دوباره نور امید ، باز دوباره عکس شهید باز دوباره به آلبوم عزت سرزمین ما یه عکس خیلی قیمتی اضافه شد هر کسی از قافله جا مونده ولی کلافه شد توی چشای ِ این شهید ، نور نجابتو ببین راز  ِ اجابتو ببین روح صلابتو ببین آخه یه نفر وقتی بخواد یک تنه غوغا میکنه با دست بسته هم که باشه صد تا گره وا میکنه عالمو احیا میکنه ، دشمنو رسوا میکنه یاد شهید سر جدا دل و میبره کرب بلا انگار تو عکس این شهید ، چشم همه کرب بلا رو میبینه فرق جهاد و حج اینه حاجی میخواد بیت خدا ، شهید خدا رو میبینه قصه ی حج ِ حججی ، تو آسمون زبون زده انگار محرم اومده ، انگار محرم اومده حال و هوای سنگر و خط مقدم رو ببین هنوز محرم نشده ، شور محرم رو ببین قربون اون شهیدی که رگ بریده ی گلوش دلامون رو به کربلا گره زده ، انگار محرم اومده … یاد شهید سر جدا دل و میبره کرب بلا یاد شهید سر جدا محمدحسین حدادیان

من در خونه سلطان زانو زدم میدونم امشب خوب جایی رو زدم من مگه چی می خوام میون این حاجتام سالی یک بار دو بار حرم سلطانم بیام خودش فرمود اگه حاجت دادم قسم دادید من و حق جوادم دل و پر بده برو کربلای ارباب داره روزی میده بی بی حضرت رباب من صفا میکنم با حس نوکری ام من و بشناسیدم من علی اصغری ام از چشاش معلومه مثل عموشه بوسه های بابا روی گلوشه در خونه سلطان محمدحسین حدادیان

گره به کار فتاده گره گشای همه صدات می زنم ای اسمه دوای همه اگر غلام تو هستند من غلام همه اگر گدای تو هستند من گدای همه قسم به کعبه تعجب نمی کند کعبه اگر مراد تو باشی ز ربنای همه رسول گفت که یک هشتم عدس کافیست محبت اسد الله علی برای همه قبول کردن و رد کردنش به دست علیست نخست سمت نجف می رود دعای همه سر مرا به دو تا تکه سنگ بند نکن نجف برای من و کعبه هم برای همه شریک کرد خدا شیعه تو را با تو نوشته اند ثواب تو را به پای همه خدا نیاز ندارد عبادت ما را نماز خوانده علی یک تنه به جای همه  محبت علی حسین عینی فرد

شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن شاه لم یزل جنگیدن تو بی بدل آقا شگرد رزم تو  توی عرب شده مثل رو سر جمل افتاده سایه حسن دادی نشون مردونگیو تو عمل چیه شیرین تر از همین علی بیا خودت ببین علی گرفته دم حسن پسر ارشدم حسن دست توئه علم حسن رو سر جمل محمود گرجی

ای غریبی که ز جد پدر خویش جدایی خفته در خاک خراسان تو غریب الغربایی اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند جان به فربان تو آقا که حج فقرایی کبوتر مست نگاهت پای این خم اومد کبوتر مست نگاهت پای این خم اومد از راه دور به امید یه توسل اومد نگاه کن با پری از قم اومد برای بار هشتم اومد تا دید میریزی گندم اومد مهربان مثل خود زهرایی زائرات میگن چقدر آقایی از راه دور حامد خمسه

از در این خونه بوده اینهمه بها گرفتم من تموم زندگیمو از امام رضا گرفتم وقتی گرفتار میشم به قرآن میرم دوباره پا بوس سلطان مشهد سرزمین عشقه مشهد بهترین پناهه مشهد فرصت دوباره واسه توبه از گناه حرمش همیشه غرق گریه و راز و نیاز به روی زائر خسته آغوشش همیشه بازه پابوس سلطان سعید قانع

توی این بی‌کسیام تنهاییام یه نفر هست که برام همه کسه کاری به هیچکی ندارم به خدا یه امام رضا دارم برام بسه غیر ذکر یا امام رضا که من دیگه ذکری رو بلد نیستم آقا نکنه یه وقت جوابمو ندی دیگه اینقدام که بد نیستم آقا هرجا از دست خودم خسته شدم آرومم کرده صفای حرمت دوباره دلم برات پر میکشه قربون کبوترای حرمت امام رضا برام بسه حسین طاهری

قدم قدم داره دلم می زنه فریاد با چشم گریون جلوی پنجره فولاد خدا می دونه از خودم هیچی ندارم هرچی که دارمو امام رضا بهم داد یه روز نباشی من که بیچارم هی گره وا می کنی از کارم کرببلامو بده اینبارم امام رضا خیلی دوست دارم روبروی پنجره فولاد گوهرشاد دیدم بابامو که روی خاک حرم افتاد میگفت زن و بچه و خونه زندگیو هرچی که دارمو امام رضا بهم داد خوبیاتو نمی برم از یاد به آبروی پنجره فولاد کربلا چشمم به حرم افتاد گفتم امام رضا خونت آباد امام رضا خیلی دوست دارم پنجره فولاد سعید قانع

ﺩﺭ ﮔـﺮﯾـﻪ ﺧﺮﯾـﺪﺍﺭ ﺗـﺒـﺴـﻢ ﺷـﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﻧﻤﺎﯼ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﻓﺘﻮﺍﯼ ﺷﯿﻮﺥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺩﻩ ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﻣﺴﺖ ﺗـﺮﯾـﻦ ﻣﺸﺘـﺮﯼ ﺧﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﺮﺍ ﺯﺍﺋﺮ ﻣﺸﻬﺪ ﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﯾﮑـﺒﺎﺭﻩ ﭘﯿـﺎﺩﻩ ﻭﺳﻂ ﻗـﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﻧـﻤـﺎﺯﻡ ﻭﺳﻂ ﺭﮐـﻌـﺖ ﻫﺸﺘﻢ ﺳﻤﺖ ﺣﺮﻡ ﻗﺒﻠﻪ ﻫﻔﺘﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺣﻮﺽ ﺣﺮﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﺑـﺎ ﮔــﺮﺩ ﺣـﺮﻡ ﮔــﺮﻡ ﺗـﯿـﻤـﻢ ﺷـﺪﻡ ﺍﺯ ﻋـﻤـﺪ ﺩﯾــﺪﻡ ﺣـﺮﻣـﺖ ﭘـﺮﺷـﺪﻩ ﺍﺯ ﺑـﭽـﻪ ﮐـﺒـﻮﺗــﺮ ﻣﻦ ﺑﭽﻪ ﺷﺪﻩ ﻃﺎﻟﺐ ﮔﻨﺪﻡ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﭼـﻪ ﺩﻟـﻬـﺮﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺩﻝ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺑـﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﺮﻡ ﻗﺪﺳﯽ ﺗﻮ ﮔﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ ﺑــﺎ ﺍﯾـﻨــﮑـﻪ ﺗـﻮﺍﻧـﺎﯾـﯽ ﺍﻭﻝ ﺷـﺪﻧـﻢ ﺑــﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻨﮕﺮﻩ ﺷﻌﺮ ﺗﻮ ﻫﺸﺘﻢ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﻋﻤﺪ زائر مشهد محسن صرامی

دوست دارم صدات کنم تو هم منو صدا کنی من رضا رضا بگم تو هم منو صدا کنی سامون داری لیلایی و یک عالم مجنون داری درمون واسه ی دردای بی درمون داری سامون داری مهمون داری سفره داری و خیر فراوون داری دنیایی نمک خورده و مدیون داری قربون کبوترای حرمت امام رضا حسرت زیارت جد تو مونده تو دلم چی میشه اگه منو راهیه کربلا کنی قربون کبوترای حرمت مهدی مختاری

من آمدم ای وای اگر یار نیاید میمیرم اگر حضرت دلدار نیاید در صحن و سرایش همه جا دیده گشودم جایی ننوشتس گنه کار نیاید تموم زندگیم دلبرم دست امام رضا رو سرم شبیه کفترای حرم تا رو گنبدش می پرم سلطانه صاحب این ایرانه دیوونشم هم روح و ریحانه السطان آقام آقام حضرت دلدار احد قدمی

حرف ها گفتیم با پنجره فولاد رضا بغض ها ترکیده در صحن گوهرشاد رضا نیمه شبها تا سحر خیره به گنبد بوده ام پر گناه و خیره سر خیره به گنبد بوده ام بی خیال از کل غم ها عاری از محنت شدم تا که از باب الجوادت وارد صحنت شدم آمدم تا که مرا از درد درمانم کنی یا مرا آهو کنی س؟صید بیابانم کنی آمدم با خود تلنبار گناه آورده ام دست خالی نیستم ، بار گنار آورده ام آمدم از من بگیری ، باز عکس همه م خالی از بار گناهم که غرق ماتم ام باز هم با روسپیدی از حریمت میروم باز هم دلخوش به دستان کریمت میروم از خوشی های جهان غم را از آقا خواستم رزق شبهای محرم را از آقا خواستم پنجره فولاد رضا مهدی اکبری

شکستی قلب سفالیم دوباره دارم چه حالی نداره امکان ز صحن سلطان برم با دستای خالی باز اومدم آقا ببین دلم غم داره تو زائرات بیچاره تر از من نیست اشک از چشمان می باره یه حس بی تکراره می زنن نقاره چشام شد خیس صحن سلطان مهدی اکبری

حدیث عشق تو دیوانه کرده عالم را به خون نشانده دل دودمان آدم را غم تو موهبت کبریاست در دل من نمی دهم به سرور بهشت این غم را غبار ماتم تو آبرو به من بخشید به عالمی ندهم این غبار ماتم را زمان به یاد عزایت محرم است حسین اگرچه شور دگر داده ای محرم را اگر بناست دمی بی تو بگذرد عمرم هزار بار بمیرم نبینم آن دم را گدای دولت عشقم که فرق بسیار است گدای دولت عشق و گدای درهم را به نیم قطره ی اشک محبتت ندهم اگر دهند به دستم تمام عالم را محبت تو بود رشته ی نجات مرا رها نمیکنم این ریسمان محکم را به عاشقان تو نازم که بهر جانبازی گزیده اند همیشه خط مقدم را گناهکارم و یک عمر چشم گریانم به زخمهای تو تقدیم کرده مرهم را به یمن گریه برای تو روز محشر هم خموش می کنم از اشک خود جهنم را سخن زسوز دلت با که می توان گفتن که سوختی دل بیگانگانه را و مَحرم را نشست تخت سلیمان به خون چو یاد آورد حدیث قتلگه و ساربان و خاتم را سپهر از چه نشد پاره پاره آن ساعت که نقش خاک زمین دید عرش اعظم را روا نبود که امت به سر بریدن تو دهند اجر رسالت رسول خاتم را بنات فاطمه را بانگ العطش بر چرخ به جای آب بجوشد زسینه خون یم را لب از ثنات نگیرد دمی، اگر ببُرند هزار مرتبه دست و زبان میثم را حدیث عشق تو حسین طاهری

زنده ام به دعای تو مادرم به فدای تو کربلا بدی یا ندی راضیم به رضای تو حسین کرببلایی شده محفل ما حسین انگاری حرم داری تو دل ما آبروی دو عالم  یاحسین حلالم کن ، نوکری بلد نیستم من بَدی زیاد داشتم ، اما آقا بد نیستم ای شاهِ بی سرِ من  عشقِ مادر من قد کشیده عشقم ، روضه هات بزرگم کرد عشق بیکران تو ، درد دنیامُ کم کرد روضه هات مانوسِ ، بغضِ گاه و گاهم شد پشت من به تو گرمِ ، تکیه ، تکیه گاهم شد هروقت که مریض داشتم ، پرچم و بغل کردم مشکلاتمُ تویِ ، چایِ روضه حل کردم یاحسین حلالم کن ، نوکری بلد نیستم من بدی زیاد داشتم ، اما آقا بد نیستم ای شاه بی سر من  عشق مادر من من منتظرت هستم اون لحظۀ تنهایی مشتم پر پیش تو ، تو کشتۀ اشکایی میدونم که مرگ حقِ ، کُلُ مَن عَلیها فان اما واسه تو مردن ، خیلی خوب آقا جان یاحسین حلالم کن ، نوکری بلد نیستم من بدی زیاد داشتم ، اما آقا بد نیستم من رفیق زیاد داشتم ، باوفا یه چیز دیگست من سفر زیاد رفتم ، کربلا یه چیز دیگست راضیم به رضای تو مازیار طاولی

حبیبم، تو دنیایی که هستم آقا غریبم رفیقم، تو تنهام نذاشتی قدِ یک‌ دقیقه‌م حسین جان بمونه، دو خط شعر نوشتم ‌رقیه‌ت بخونه‌ نوشتم، من هر وقت بهت فکر کنم تو بهشتم حسین جان این همه سینه‌زن داری رفیق نه حدودی با توایم ولی دقیق نه رفاقتِ با تو تهش جنونه معمولی شاید باشیم و شفیق نه «حسینِ من‌ حسین عزیز زهرا» عزیزم، میخوام باز دو قطره برات اشک بریزم امیدم، به هرچی که میخواستم اینجا رسیدم حسین جان نَمُردم، دیدی مادرم رو زیارت آوردم تو دیدی، خودم رو به آقام اباالفضل سپردم حسین جان درسته گاهی آبروتو بردم چوب گناهامو همیشه خوردم حال خرابم‌و خودت درست کن من همه‌چی‌مو به خودت سپردم «حسینِ من حسین عزیز زهرا» خرابم، نمازم قضا شد ولی من تو خوابم میترسم، چی میشه قیامت حساب و کتابم؟ حسین جان گداتم، شبِ اول قبر کی میده نجاتم؟ پناهم، به جون رقیه آقا چشم به راهم حسین جان هی به دلم میگم ‌خدا رو داری قول آقات امام رضا رو داری دوست دارم آقا صبح روز محشر بگی غمت نباشه ما رو داری «حسینِ من حسین عزیز زهرا» حبیبم مهدی رعنایی

دستام خالیه شرمندتم از این که باز با رو سیاهی اومدم حسین دستام خالیه بیچارم آواره ام پی نگاهی اومدم حسین مثل یه چشم به هم زدن یه سال گذشت و باز غم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره ماه ماتم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره باز محرم اومد دستام خالیه حسین طاهری

میدونم چیزی ندارم کسی خریدارم نیست میدونی کسی ندارم جز تو کسی یارم نیست دستام خالیه شرمندتم از این که باز با رو سیاهی اومدم حسین دستام خالیه بیچارم آواره ام پی نگاهی اومدم حسین مثل یه چشم به هم زدن یه سال گذشت و باز غم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره ماه ماتم اومد مثل یه چشم به هم زدن دوباره باز محرم اومد کسی خریدارم نیست حسین طاهری