1397

فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله فراز مأذنه ها ای جماعت گمراه چه میکنید شما بی صدا سخن کوتاه حرام باد اذان مؤذنی که نگفت دوبار اشهد أن علی ولی الله علی ولی الله امیر کرمانشاهی

قافله سالار من، کجایی ای دوای دردم پی تو هرکجا میگردم تو رو تو قتلگاه گم کردم ای بدن صد پاره، رو خاک داغ این صحرایی چرا مقطع الاعضایی بگو کجا برم تنهایی سالار زینب سالار زینب وای من از عاشورا، زمین و آسمون غمگینه یه خواهری داره میبینه یکی میشینه روی سینه وای من از عاشورا، باید بمیره از غم دنیا تو قتلگاه پیش زهرا دوازده ضربه زد واویلا سالار زینب سالار زینب داغته روی سینم، که قلب مظطرم میسوزه پاشو ببین حرم میسوزه ببین که معجرم میسوزه رفتی و دور از چشمت، به خیمه ها جسارت بردن به خیمه ها هجوم آوردن همه چیو غنیمت بردن سه ساله تو رو آذردن سالار زینب سالار زینب لشکر دشمن ای وای، به روی پیرکت می تازه میان همه با نعل تازه دیگه روشون به رومون بازه رفتی و موندم تنها، بگو چکار کنم با این درد به هرمله میگفتن برگرد نزن تو گو شمن ای نامرد سالار زینب سالار زینب قافله سالار من امیر کرمانشاهی

زندگی ما حسینه بندگی ما حسینه سریع ترین راه رسیدن به خدا ذکر یا حسین ماه رمضون خودت رو تو قلب فاطمه جا کن روزتو با یه السلام علی الحسین وا کن اجر نماز و روزمون به دست شاه نجف قرارمون کرب و بلا غروب روز عرفه یا الهه العاصی بگذر از من حضرت عباسی بگذر از من زندگی ما حسینه امیر کرمانشاهی

تمام حاصلم خون جگر بود زهر شاخه هزاران میوه دادم همانا پاسخم نیش تبر بود دلم از طفل بر پستان مادر به دیدار اجل مشتاق تر بود اگر چه شاخه هایم را شکستند به هر شاخه هزارانم ثمر بود چه باک از تیغ زهرا آلود دشمن علی یک عمر در کام خطر بود هزاران زخم در دل داشتم من که بس کاری تر این زخم سر بود به جان فاطمه آنکه مرا کشت نه تیغ ابن ملجم میخ در بود هزاران استخوان بودم گلو گیر هزاران نیش خارم در بصر بود به هر اهم هزاران زخم فریاد به هر زخمم هزارن نیشتر بود تو ای قاتل مرا کشتی نگفتی علی یک عمر غمخوار بشر بود زدی شمشیر بر فرق امامی که حتی مهربان تر از پدر بود به اشک و خون دل بنویس (میثم) علی از فاطمه مظلوم تر بود عزاداری شهادت امیرالمومنین

علی تنها مونده میون بی خبرا اومدن پشت در خونه خیره سرا . داره حق گم میشه تو دود آتیش فتنه گرا . تازه روضه ی در شده اول دردسرا پَر آتیش کوچه رسیده به بال و پرا کسی نیست این دور و برا . دود ؛ آتیش ؛ تنها ؛ زهرا غم ؛ غربت ؛ مولا زهرا یا زهرا زهرا زهرا . فاطمه می گیره حق همسرشو فاطمه تنها نمیذاره رهبرشو . آتیشم گریونه وقتی می سوزونه چادرشو . هدیه به خدا میده غنچه ی پرپر شو خدا می خره غربت محسن و مادرشو شهیدای حیدرشو . خون ؛ گریون ، دریا ؛ زهرا عشق ؛ مجنون ؛ لیلا ؛ زهرا یا زهرا زهرا زهرا . تازه روضه ی در شده اول دردسرا پَر آتیش کوچه رسیده به بال و پرا کسی نیست این دور و برا . دود ؛ آتیش ؛ تنها ؛ زهرا غم ؛ غربت ؛ مولا زهرا یا زهرا زهرا زهرا . دود بود و دود بود و دود بود گل میان آتش نمرود بود . باغبان بود و خزان باغ شد میخ در کم کم ز آتش داغ شد . داره می سوزه تو آتیش ناموس خدا زیر تیغه گردن حیدر وا ابتا دل مادر میره تا دم تصویر کرب و بلا میشه خیمه و معجر و مقتل و آتیش و دود مث کوچه و چادر و مادر و روی کبود مگه عباس اونجا نبود باز سیلی دختر زهرا رو نیزه رأس شهدا یا زهرا زهرا زهرا دسته عزاداری شهادت امیرالمومنین

منی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا کأسُ الولاءِ رَشَفْتَهُ و أنا صَبی و رَضَعْتَهُ مِن طیب أمی و أبی و نَمیٰ بِأعضائی و کلُ مَفاصلی حَتَی أرتَوی قلبی بأعذَبِ مَشْرَبی روحی ومُهجَتی بِفداکَ یاعلی ماقیمهُ الحَیاه لو لاکَ یاعلی می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا للهِ حَمداً، دائِماً، مُتَواصِلاً فَهُوا الذی جَعلَ التَشَّیُعَ مَذهَبی نَسَبی شَریفٌ بِأنتِسابی لحَیدرٍ و بهِ تشرّفَ فی البَریَّهِ مَنسبی الله من عُلاه سَمّاکَ یاعلی ماقیمهُ الحَیاه لولاکَ یاعلی مـنی که از تولدم تو کشوری بزرگ شدم که از سر ماذنه هاش اسم علی و بچه هاش پیچیده سمت هر طرف دل میره ایوون نجف می خوام که نوکرش باشم غلام قنبرش باشم با علی با علی با علی تا آخرش باشم علی حبّه جُنّه قسیم النار و الجَنّه وصی المصطفی حق امام الانس و الجِنّه علی مولا علی مولا باعلی تا آخرش باشم امیر کرمانشاهی

هر کسی یک آقایی داره آقای باصفایی داره آره من هم آقایی دارم ارباب با صفایی دارم عزیز قلب منه ... آقام امام حسنه ... آقای من پر از نوره نور حق نور جلیه حجت حق و مظهر حق هم امام و هم ولیه گل گلخانه ی زهرا پسر ارشد علیه عزیز قلب منه ... آقام امام حسنه ... آقای من گل نابه دیگران مثل خار و خسی نپذیرد خدای جهان بی ولایش نماز کسی غیر شوق مدینه ی او نبود در دلم هوسی عزیز قلب منه ... آقام امام حسنه ... آقای من بهار بقیع افتخار مدینه بود حسن بن علی مولا اعتبار مدینه بود او یکی از سلاطین با وقار مدینه بود عزیز قلب منه ... آقام امام حسنه ... *** یاد او روز و شب در دل نام او دائم الفضل است افتخار تمام عجم،اعتبار تمام عرب هم دل و هم طراز حسین هم نشین دل زینب یا زینب ... *به عشق امام حسن* حسین ... آقام امام حسن احمد واعظی

متن مداحی : ای مادرم تاج سرم احمد واعظی ای مادرم تاج سرم غمگینو بی تابی چرا دائم ز اشکو آه غم با قد خم در آتش و آبی چرا شب تا سحر برگو از این پهلو به اون پهلو نمی خوابی چرا مادر شب تا سحر برگو از این پهلو به اون پهلو نمی خوابی چرا نمیخوابی چرا مادر بلاگردان تو قربان تو قربان تو داغ غم خود را به قلب من نشاندی بنشسته میخواندی نماز ای قبله ی راز و نیاز دیدم دعای دست با یک دست خواندی ای مادرم تاج سرم احمد واعظی

دست از دل حسن بردارین آقا چی دیدی مگه خودم بودم ومادرم دستم تو دست مادرم بود یه یهولا راه من و مادر گرفت جانم جانم خودم دیدم مادرم عقب میرفت اون نامرد هی جلو اومد جلو اومد بغض علی ز صورت او شعله می کشید یا بقیه الله اینقدر مادرم رفت تا به دبوار کوچه رسید بردم پناه هرچه به دیوار بیشتر او بیشتر رسید و رهم بیشتر گرفت ایستاده بود نگاه میکرد که دست نحسش بالا رفت وای مادرم مادر بیا بریم این خیلی بی حیاست چی دیدی مگه احمد واعظی

دوباره شبیه هرسال شب و روز هشت شوال مقصد دلامون انگار سمت بقیع بقیع برا من شبیه کربلاست حتی خاکی باشه باصفاست به خدا بهشت واسه من دوباره شبیه هرسال شب و روز هشت شوال مقصد دلامون انگار سمت بقیع بقیع برا من شبیه کربلاست حتی خاکی باشه باصفاست به خدا بهشت واسه من بقیع شبیه کربلاست احمد واعظی

شیعه باز دوباره، غرق آه و زاره قبر چهار امامش، شده ویرونه مهدی فاطمه، پر شور و واهمه از غم و مصیبت، دلش چه خونه آخرش مهدی میادو (یه گنبد میسازه۳) مثل گنبد اباالفضل (به گنبد مینازه۳) به حق زهرا، عجل الولیک الفرج با ظهور ارباب،شیعه های بی تاب به مدینه میریم، به جنگ هر رذل قبر دشمناشو ، میکَنیم ز ریشه حساب کارشون، دست اباالفضل میرسه یه روز مدینه (که یازهرا بگیم۳) اشهد ان علی ان ولی الله بگیم۳) به حق زهرا، عَجل الولیک الفرج یه روز از مدینه، می زنیم به سینه آخه باز دل شده، کربوبلایی همه با آقامون، صاحب دلامون راه میفتیم سوی، گنبد طلایی اربعین میایم با مهدی (تو بین الحرمین۳) همگی میایم تو صحن (اباالفضل و حسین۳) شده ویرونه حسین عینی فرد

فرق دارد جلوه اش در ظاهر و معنا حرم گاه شادی ، گاه غم دارد برای ما حرم کل معصومین معزالمؤمنین در عالم اند قبرشان قبله است حالا بی حرم یا با حرم یک حرم در زینبیه یک حرم در شهر قم یک طرف زائر فراوان یک طرف تنها حرم مرتضی و فاطمه از هر نظر مثل هم اند هست تنها فرق بین حیدر و زهرا حرم اوج غربت در کدامین داغ معنا می شود این که شاهی از کفن محروم باشد یا حرم ؟ فکر کن سبط نبی ، حتی ندارد سنگ قبر خادم فرزند او دارد در این دنیا حرم شادی واهی کنید امروز را وهابیون چون که می سازیم با قتل شما ، فردا حرم در مدینه کاخ ها با خاک یکسان می شوند بعد از آن از دور چون دُر می شود پیدا حرم گاه معنای حرم هرگز ضریح و بقعه نیست داشت تعبیری دگر در روز عاشورا حرم یک سوی زینب حرم یک سوی دیگر قتلگاه پیر شد در رفت و آمدهای مقتل تا حرم ناله می زد مادری با اشک واویلا حسین ناله می زد خواهری با اشک واویلا حرم بی حرم یا با حرم حسن خلج

عمریست به شیعیان حسادت دارند بدجور به یکدگر شباهت دارند از کوچه و از بقیع دانستم که اینها به خراب کردن عادت دارند از اینهمه خوب در جهان خوب تری مرغوب تری اگر که مخروب تری تاکور شود هر آنکه نتواند دید بی گنبد و بی ضریح محبوب تری اینها که همیشه جنگ را باخته اند تخریب کنند گوئیا ساخته اند زود است که بشنویم درشهر رسول بین الحرمین راه انداخته‌اند از آنهمه خاک انتخابت کردند پس منشاء اینهمه ثوابت کردند گاهی سبب خیر، عدو خواهد شد آباد شدی چونکه خرابت کردند مخروبه ی مرغوب حسن خلج

یه مدینه یه بقیع یه امامه ولی حرم نداره سینه زن ها ، کسی نیست تا ، بالا قبرش یه دونه شمع بذاره غریب آقام غریب آقام غریب آقام ، آقام امام صادق…. دل بی تاب ،دیگه شد آب ،که تو آفتاب، نه سایه بونی داره نه یه خادم ،نه یه زائر، نه کنارش یه روضه خونی داره فدا اشکت ،فدا آهت ،فدا قبرت، فدا صبرت آقا امام صادق یعنی میشه بیاد اون روز که ببینم می ریزم آب رو قبرت مرد خسته دل شکسته دست بسته شبیه جدش حیدر یه مدینه یه بقیع یه امامه ولی حرم نداره می برندش نیمه شب به زیر لب می گه مادر دل مضطر ،آتیش در ،اشک دختر دوباره توی مدینه زنده کرده یاد مادر یاد بابا یاد شکسته سینه بی حرمتی به آل عبا چند می کنی شب مرغ را اسیر کمند می کنی بر من هر آنچه خواست دلت نا روا بگو اما بیا به مادر من ناسزا نگو یه مدینه یه بقیع حمید علیمی

گرد و غبار غم زده خیمه به سینه ام من زائر قبور خراب مدینه ام آنجا که گریه ها همه خاموش و بی صداست هرکس بمیرد از غم آن سرزمین رواست آنجا که بغض سینه گلو گیر می شود حتی جوان ز غربت آن پیر می شود خاکش همیشه سرخ و هوایش غباری است از گریه های فاطمه آیینه کاری است اهل مدینه باب عداوت گشوده اند بر اهل بیت ظلم فراوان نموده اند هرکس دم از علی زده تخریب می شود صدیقۀ مطهره تکذیب می شود دنبال بی کس اند  که تنها ترش کنند صیاد بلبل اند که خونین پرش کنند ازنسل هیزمند و به آتش علاقه مند تفریحشان تمسخر هر نالۀ بلند در خواب هم نشان حیا را ندیده اند نیروی خویش را به رخ زن کشیده اند بغض علی زبانه کشد از وجودشان رنگ ریا گرفته همه تار و پودشان روزی که راه حضرت صدیقه بسته شد با ضربه ای حریم ولایت شکسته شد ظلمی اگر که هست از آن لحظه حاکی است تصویر چادریست که در کوچه خاکی است امواج یک صدا دلم آزار می دهد گویا صدای صورت و دیوار می دهد گویا به گوش می رسد از قصۀ فدک آوای نیمه جان و ضعیف «علی کمک» تصویر هر چه درد از آن صحنه شد بدیع یک گوشه ای ز غربت آن لحظه شد بقیع اوراق خاطرات غیورانه نیلی است هر چه که هست صحنۀ یک ضرب سیلی است بی درد مردمان زمان جان مرتضی ما را رها کنید بمیریم زین عزا روزی رسد ز سینه غم آزاد می کنیم همراه منتقم حرم آباد می کنیم گلدسته می زنیم چونان صحن کربلا گنبد بنا کنیم چونان مشهد الرضا ما داغ دار سیلی ناحق مادریم چشم انتظار منتقم آل حیدریم گرد و غبار غم حمید علیمی

شب‌های جمعه نیمه شب‌ها تا سپیده بر روی اسرارش خدا پرده کشیده از راه می‌آید زنی قامت خمیده لب می‌گذارد روی حلقوم بریده فریادهای یا بنی پا بگیرد حیدر بیاید بازوی زهرا بگیرد روضه نمی‌خواهد تنی که سر ندارد قربان آن آقا که انگشتر ندارد یک تکه‌ای سالم همه پیکر ندارد جایی برای بوسۀ مادر ندارد گیسوی خود را ریخته روی گلویش مادر بود اینگونه شکل گفتگویش گوید بنی، یا بنی، یا بنی برخیز آمد مادرت زهرا، بنی دیدم خودم در عصر عاشورا، بنی افتاده بودی زیر دست و پا، بنی من بی وضو موی تو را شانه نکردم حالا به دنبال سرت باید بگردم روضه نمی خواهد کربلایی حمید علیمی

افتاده بین قتلگاه حسن خلج ارتباط با ما ،مایه دلگرمی استخانه هنر پلان 3 با بیش از یک دهه فعالیت در حوزه فرهنگی کشور توانسته با تجربیات، سلایق و کارهای متفاوت خود به واسطه تجهیزات و نیروهای جوان و مجـرب تا به امروز خدمات و ارتباط با کیفیت و قابل قبولی را درحوزه مذهبی عرضه گرداند.ما در تلاش برای جذب بهترین‌ها هستیم. استعدادهای نوآور، باانگیزه، صریح، با انصاف و مسئولیت‌پذیر که مایلند بخشی از روند توسعه‌ی سریع و هیجان انگیز پلان 3 باشند. ما می‌خواهیم به کمک شما روز به روز خانواده‌ی بزرگ‌تری شویم و برای بهترین بودن در حوزه‌ی تکنولوژی و فناوری اطلاعات در بخش قرهنگ و معارف اسلامی تلاش کنیم .ارتباط با ما رو همیشه بیاد یاد داشته باشید چرا که این دلگرمی ماست. ارتباط و مشاوره با اساتید جهت تقویت و پویایی در تولید هرچه بهتر آثار را لازمه موفقیت می دانیم سعی کرده ایم تیم کاری پویـا و خـلاقی باشیم تا رضایت مخاطبـان را به همراه داشته باشیم بارگذاری آثار متفـاوت در صفحـات مجـازی با مضمـون های روز جامعـه را یک وظیفه میدانیم تلاش به جذب و پرورش نیروهای متعهد، متخصص و معتقد به معارف اسلامی را داریم همیشه با دید ایجاد سبکی نو و تحولی برجسته در عرصه مذهبی قدم برمیداریم به کارگیـری تجهیـزات و امکانـات روز دنیـای رسانه را لازمه کار خود می دانیم خدمات ما پوشش رسانه ای همایش، سمینار و برنامه های فرهنگی مذهبی تعامل با شبکه های تلویزیونی و رسانه های دیداری و شنیداری طراحی و ساخت کلیپ، نماهنگ، وله و آنونس (تولید محتوا) طراحی گرافیک حرفه ای (لوگو… محتوای اطلاع رسانی…) نشر حداکثری در شبکه های مجازی تبلیغات حرفه ای شما می توانید جهت سفارش و دریافت تعرفه های خدمات از راه های ارتباطی زیر با خانه هنر پلان3 در ارتباط باشید. افتاده بین قتلگاه حسن خلج

نور ستاره ای شمع شب منه اسم تو همه جا روی لب منه بابا نور ستاره ای شمع شب منه اسم تو همه جا روی لب منه بابا همه جا تاریکه بابا نور ستاره ای شمع شب منه اسم تو همه جا روی لب منه بابا چند وقته بدون تو خواب خوش از چشام پریده اشکامو به جز خدا بابایی هیچ کسی ندیده نور ستاره ای کربلایی حمید علیمی

به جون مادرت دلم تنگه برات آقا ببر منو بازم تا کربلات منم میخوام برم تو جمع زائرات آقا حسین منم همون که هی به این در رو زده منو به این دوری آقا عادت نده میگن که راه کربلا از مشهده امام رضا آقا بیا ببین تنگه برات قربون اون گدسته هات صحن و سرات آقا میخوام بیام و جون بدم برات جانم رضا میگن یه روز آتیش زدن به خیمه ها میگن چون کوفه پیش چشم بچه ها دیدن سری میره به روی نیزه ها بابا حسین خوش اومدی اما پدر دیر اومدی حالا که من شدم زمین گیر اومدی سه ساله دخترت شده پیر اومدی دلم تنگ برات حمید علیمی

دلخوشیم روضست آرزوم اینه که دامن ات رو بگیرم یه روزی بیاد آقا جون میون روضه ات بمیرم می میرم من ولی این حسین حسین هاست که برای من میمونه از سر دعای زهراست که برای من می مونه فقظ این چشمای دریام هست که می مونه منسب ام اینه نوکر شاه ام می خوام که دنیا بدونه تو حق داری گردن من می میرم من ولی این پیرهن سیاه است که برای من میمونه تا دم مرگم یا حسین می گم آقا زندگیمه سینه زنی من به تو محتاجم آقا منو یه وقت پس نزنی خوب می دونی اگه کربلا نرم خیلی بد میشه اربابم میدونی این دلم به کربلا خوشه ای اربابام اربعین ببر من رو پای شش گوشه ای اربابم دلخوشیم روضست حمید علیمی

سرت کو سرت کو که سامان بگیرم سرت کو سرت کو به دامان بگیرم سراغ سرت را من از آسمان و سراغ تنت از بیابان بگیرم تو پنهان شدی زیر انبوه نیزه من از حنجرت بوسه پنهان بگیرم اگر خون حلقومت آب حیات است من از بوسه بر حنجرت جان بگیرم رسیده کجا کار زینب که باید سرت را من از این و از آن بگیرم کمی از سر نیزه پایین بیا تا برای سفر بر تو قرآن بگیرم قرار من و تو شبی در خرابه پی گنج را کنج ویران بگیرم تو گفتی که باید بسوزم بسازم به دنیای بعد از تو آسان بگیرم هلا! می‌روم تا که منزل به منزل برای تو از عشق پیمان بگیرم سرت کو حسن خلج

عاشق حیدرم آدینی از برم شیعه حیدرم نوکر مرتضی ام لبیک یا شاه حیدر مدد اشهدان علی ولی الله بطلب زیارت کربلا لازمم علی اکبریم بیمه ی قاسمم بطلب زیارت کربلا لازمم علی اکبریم بیمه ی قاسمم السلام ای شهریار کربلا نور دوعین مادرم زاده مرا بهر غلامی حسین نطفه ی پاک پدر با شیر پاک مادرم علت این بوده که من از شیعیان حیدرم یک کلام باشد حرف رسول الله اشهد ان علی ولی الله حل هر مشکل یل دریادل یا ابوفاضل عاشق حیدرم حسین عینی فرد