1398

دوباره تقسیم میکنیم کارا رو میبینی فاطمه رسم این دنیا رو تو قتلگاه صدات میزنه یا اُمّا تو خیمه‌ها صدا میزنن بابارو برو گودال صداش بی‌جونه برو گودال حسینم تنهاس برو گودال، من اینجا هستم توی خیمه به جای عباس جنجاله، چه قیامتی توی گوداله تو خیمه، حرف غارت شدن خلخاله بی‌حاله، با هزار و نهصد و پنجاه زخم روی تل، الفِ قامت زینب داله جنجاله ، جنجاله «الله الله حسین وِینه بِسُیوفٍ قَطَّعِینه» میگیره شعله‌ی کینه‌ها از خیبر میون خیمه‌ها دامن اطفال‌و برای غارت پیکرش میخونن میون قتلگاه سوره‌ی انفال‌و نگرانم برای خیمه پُرِ خاره تموم صحرا برو گودال حسینم تشنه‌ست برو گودال برو یازهرا با کینه، نانجیب میشینه روی سینه با ضجّه، زینب این واقعه رو میبینه واویلا، ذبح با خنجر کند لب‌تشنه میدونه، به خدا خلاف شرع و دینه واویلا از کینه «الله الله حسین وِینه بِسُیوفٍ قَطَّعِینه» دوباره نوبت ماتم زینب شد میون قتلگاه و حرم حیرونه یه کاروان بی‌سرپناه، یک لشکر حق بده که حسین مثل من گریونه پیش چشمام یه‌بار ناموسم روی خاکا زمین خورد ای‌وای حالا این‌بار جلو چشمام شمر دخترامو اسیر برد ای وای وای از غم، چرا شد جسم حسینم درهم میبندن، با طناب دست گلامو محکم جون میدن، بچه‌هام به زیر دست و پاها گیر افتاد، زینبم بین یه مشت نامحرم وای از غم، وای از غم «الله الله حسین وِینه بِسُیوفٍ قَطَّعِینه» دوباره تقسیم میکنیم حسین خلجی

و ناگهان وسط کوچه مادرم افتاد تمام عرش خدا در برابرم افتاد وسط کوچه مادرم افتاد صابر خراسانی

من دوست دارمت به من نگاه کن روتو بر نگردون به این خونه تابوتو برنگردون ما داغ پیغمبرو تازه دیدیم ما تازه تشییع جنازه دیدیم دو ماهه مشکلامو حل نکردی دو ماهه زینبو بغل نکردی دو ماهه دور شده از آرزو هاش دو ماهه شونه نزدی به موهاش هم تو جوونی هم علی جوونه زنده بمون علی زنده بمونه تنهاییمو دیدی و تنها شدی خیلی شبیه پیر زن ها شدی من دوست دارمت به من نگاه کن روتو بر نگردون به این خونه تابوتو برنگردون ما داغ پیغمبرو تازه دیدیم ما تازه تشییع جنازه دیدیم دو ماهه مشکلامو حل نکردی دو ماهه زینبو بغل نکردی دو ماهه دور شده از آرزو هاش دو ماهه شونه نزدی به موهاش هم تو جوونی هم علی جوونه زنده بمون علی زنده بمونه تنهاییمو دیدی و تنها شدی خیلی شبیه پیر زن ها شدی من دوست دارمت صابر خراسانی

به رسم فرقه ی عشاق ساده باید مُرد به احترام علی ایستاده باید مُرد چه بی اراده و چه با اراده باید مُرد برای غربت این خانواده باید مُرد چه خوب حق رسول خدا ادا کردند کنار درب حرم کوه هیزم آوردند میان مسلک کفار این عمل بد بود هنوز فاطمه مشغول داغ احمد بود اگرچه بعد نبی غصه هاش بی حد بود ولی به حرمت حفظ علی مُقید بود به داد و نعره علی را حرامیان خواندند درِ حریم نبی را به شعله سوزاندند رسید این طرف در زبانه ی آتش و بود فاطمه شانه به شانه ی آتش امان ز حوریه و تازیانه ی آتش نشست بر سر و رویش نشانه ی آتش کسی که بر همه ی خلق نان عطا می کرد به پای حیدر کرار جان فدا می کرد لگد زدند، در افتاد بی هوا این سو زدند فاطمه را تازیانه رو در رو میان حجره زمین خورد آه با پهلو قسم به حرمت کعبه که بار دارد او آهای مردم نامرد حرف بد نزنید زنی که خورده زمین را دگر لگد نزنید هجوم لشگر اشرار ماند آثارش به خانه و در و دیوار ماند آثارش به جسم فاطمه انگار ماند آثارش فشار و تیزی مسمار ماند آثارش برای غصب خلافت زدند زهرا را بدون جرم و جنایت زدند زهرا را به رسم فرقه عشاق صابر خراسانی

تسبیح اشک های سحر بی نتیجه نیست در گریه دیده ایم اثر بی نتیجه نیست باور کــنید آهِ جگر بی نتـــیجه نیست این قدر باز ماندن در بی نتیــجه نیست از انتـظار، پنجره ها باز می شوند با نور چـشم تـو گره ها باز می شوند تقـویم هـایمان هـمه زارند خــسته اند این ابرها چگونه بـبارند خسـته اند بی تو از این که جمـعه شمارند خسته اند از برگ برگ خـود گـله دارند خسته اند کارم غروب جمعه به اشکال خورده شد دیدی هزار و سیصدمان سال خورده شد نام تو می بـریم اگـر، قـــند می خوریم پس ما به ردّ پـای تو پیـوند می خوریم وقتی که ما به جان تو سوگند می خوریم یعنی به دردِ لطف خـداوند می خوریم مرحمتش گرفت گرفتار تـو شدیم چله نشین لحظه ی دیدار تو شدیم با هر گـناه اشک تـو را حیف می کنم رویـم سیاه اشک تو را حیف می کنم شرمنده آه اشک تو را حیف می کنم حیف از تو مـاه اشک تو را حیف می کنم پیش خدا که روی سفیدی نداشتیم اشکت اگر نبود امیدی نداشتیم تسبیح اشک های سحر صابر خراسانی

نمک روضتو هر کس که چشید نمک گیرت شد هر کسی یکبار اسمت رو شنید نمک گیرت شد تنها عکس گنبد و حرمو دید نمک گیرت شد نمک گیرت شدم همون اول که خوردم تربت همه دنیام اینه باشم یه شب زیر قبت بی قیمت هستمو با تو ارباب میگیرم قیمت شاه شهید هستی غریب بمیرم برای تو شیب الخضیب نعم الرفیع بهترین ارباب و نعم الحبیب جانم حسین جانم حسین به دل خسته ما توون میده شب روضه ها بی پناهمو بهم اومن میده جنت و عرش و به ما نشون میده شب روضت آقا شب روضت آقا شبای خوب و زیبا و شیرینه دوست دارم حسین چقدر اسم تو به این دل میشینه نمک روضه حسین خلجی

شلوغه گودال همه هلهله کنان شلوغه گودال شمر و خولی و سنان شلوغه گودال دست پر دارن میان پنجه گذاشته لابه لای مو خنجرشو گذاشته رو گلو بمیره خواهرت که اینجوری با نوک نیزه کرده زیر و رو به غارت بردند داداش انگشترتو به غارت بردند به غارت بردند چادر خواهرتو به غارت بردند به غارت بردند زینت دخترتو داره میسوزه همه چی دور و برم داره میسوزه حرم و اهل حرم داره میسوزه معجر روی سرم شلوغه گودال حسین خلجی

اگر قلمشه دست من به تیغ دشمن لعین نمیگذارم یه لحظه هم علم بیفته رو زمین چه صلابتی چه قیامتی زد به لشکرو شد قیامتی یل صفدره خود حیدره ساقی حرم میر لشکره من غلام زهرایم نجل پاک حیدر در پناه زهرایم سینه چاک حیدر یا حیدر یا حیدر اگر که دشمن خدا سر از تنم جدا کنه نمیگذارم به قامت رقیه چپ نگاه کنه اگر قلم شه دست من به تیغ دشمن لعین نمیگذارم یه لحظه هم علم بیفته رو زمین چه صلابتی چه قیامتی زد به لشکرو شد قیامتی یل صفدره خود حیدره ساقی حرم میر لشکره من غلام زهرایم نجل پاک حیدر در پناه زهرایم سینه چاک حیدر چه صلابتی حسین خلجی

از غم کبابم میکنی زهرا جوابم میکنی خانه خرابم میکنی زهرا جوابم میکنی ای یار بیمار حالم شده زار پرستوی من خدا نگهدار ای یار بیمار حالم شده زار پرستوی من خدا نگهدار ای که تو از برگ گل یاسمن آفریدنت رو پیرهنت خون میچکه با هر نفس کشیدنت در پیچ و تابم میکنی زهرا جوابم میکنی بعد تو عشق و عاشقی بی فایدس مرخصه رو برنگردن از علی جای ورم مشخصه کشتی من پهلو نگیر از شوهر خود رو نگیر دور از دو چشمان علی دستی تو بر بازو نگیر دیدم به کوچه دشمن تو را زد آن تازیانه آن با لگد زد زهرا جوابم میکنی حسین خلجی

قمرالعشیره ماه بنی الزهرا وزیر لشکر و ساقی العطاشا تشنه ی لب های مشکت صدها دریا علم تو محشر تا محشر پا برجا ابوالفضل طوفان ابوالفضل محشر جاری در رگ هایت خون حیدر میر لشکر و سرداری سپه داری شده تیر چشما تو کاری چه دلداری بنازم چون بابایت کراری علمداری میر حرم یا ابوفاضل صاحب علم یا ابوفاضل بی قرار توام و تو قلبم غوغاست روی تو غیرت دارم تو چشمام پیداست علم تو رو دوش نوکرها بالاست نقش پیشونی بند من عبدالعباس ابوالفضل ای جان ابوالفضل جانان من به دستانت دخیلم آقا سایه ی رو سرم عباس محترم عباس تویی تسبیح مادرم عباس سرورم عباس تویی مدافع حرم عباس سرورم عباس ای مه لقا یا ابوفاضل صاحب لوا یا ابوفاضل میر حرم یا ابوفاضل صاحب علم یا ابوفاضل قمرالعشیره حسین خلجی

به تو سلام میدم، درمونِ دردامی به تو سلام میدم، همیشه باهامی به تو سلام میدم، به تو که آقامی به تو‌سلام میدم، بغض دلم واشه به تو سلام میدم، میدونم این راشه به تو سلام میدم،جواب نده باشه تکلیفمو روشن کن یک کاری واسه من کن پس کِی به گدات میگی از کربلا دیدن کن ” ای آقام3 من کرببلا میخوام3 “ دستتو میگیرم، هرچی بگم داری آخه همه میگن، دست کرم داری هرچی بخوام ازت، بهترشم داری دستمو میگیری، هرجا که افتادم پایِ قرارمون، مردونه ایستادم پیاده اربعین، نمیره از یادم روضه میرم هر هفته آدم با تو خوش بخته پیر غلام نشم حیفه با تو جَوونیم رفته ” ای آقام3 من کرببلا میخوام3 “ بیا ما رو آقا، از گناها دور کن با علی اکبرت ماها رو محشور کن با جوونا بیا دستمونو جور کن یه ساله که همه یک دلو یک رنگیم یه ساله که داریم با دوری میجنگیم یه ساله واسه تو‌ بدجوری دلتنگیم با اسمِ تو همواره چه شوری لبم داره حاجت میگیرم من از شش ماهه و گهواره ” ای آقام3 من کرببلا میخوام3 “ به تو سلام میدم حسین خلجی

از دردهایم با تو میگویم پدرجان از گوشواره از النگویم پدرجان تنها نشانی مانده آنهم جای زخم است آتش شبیخون زد به گیسویم پدرجان دیشب گلت از روی ناقه بر زمین خورد انگار که در کوچه ها مادر زمین خورد از زخمهای صورتم بابا گمانم فهمیده ای که دخترت با سر زمین خورد درد شدید مفصل زانو بماند سوز ورمهای سر بازو بماند دیشب نبودی حرمله بدجور میزد لبها بماند...گوشه ی ابرو بماند هی لا به لای رد شدنها سنگ خوردیم از هیزها از بددهنها سنگ خوردیم در بین کوچه از جوان و کودکان و بالای بام از پیر زنها سنگ خوردیم مرد یهودی سوی چشمان مرا برد خولی لگد زد نیمی از جان مرا برد بابا! تلفظ کردن نام تو سخت است بدجور مشت زجر دندان مرا برد قایم شده بود صابر خراسانی

آرزومه برات خونم بریزه با همین خون که می جوشه بمیرم آرزومه بیام پای ضریحت همونجا کنج شیش گوشه بمیرم به تو سلام حرمت آرزوی دل من غم فراق تو قاتل من میدم از این همه فاصله من به تو سلام حرمت قبله کعبه که باشه خاک پاتم میشه مهر نمازم اگه واشه یه روزی دست و بالم نزدیکای حرم خونه میسازم به تو سلام سفینه السعدایی حسین امیر کرببلایی حسین شده غمت همه جایی به تو سلام آرزومه برات خونم بریزه با همین خون که می جوشه بمیرم آرزومه بیام پای ضریحت همونجا کنج شیش گوشه بمیرم به تو سلام حرمت آرزوی دل من غم فراق تو قاتل من میدم از این همه فاصله من به تو سلام حرمت قبله کعبه که باشه خاک پاتم میشه مهر نمازم اگه واشه یه روزی دست و بالم نزدیکای حرم خونه میسازم به تو سلام سفینه السعدایی حسین امیر کرببلایی حسین شده غمت همه جایی به تو سلام آرزومه برات خونم بریزه حسین خلجی

متن نخواستی بدیمو بیاری به روم نخواستی بدیمو بیاری به روم سجاد محمدی نخواستی بدیمو بیاری به روم نخواستی که خط دار بشه آبروم . می دونم برا اومدن دیر شده نگاه کن چقدر نوکرت پیر شده من اونم که پیشت نمک گیر شده . بی پناهم جوابم نکن روسیاهم خرابم نکن جوابم نکن . یه وقتایی اینقدر خرابم ؛ حسین که حتی نمیشه بخوابم ؛ حسین . همون وقتایی که حرم لازمم همون وقتایی که نمیشه برم باید ساخت با دوری تو لاجرم نخواستی بدیمو بیاری به روم سجاد محمدی این صبوری دقم داد دقم بی قرارم آخه عاشقم دقم داد دقم . به دردت نخوردم میدونم خودم ولی خُب جایی رو ندارم برم . تو قلبم به جز عشق تو جا نشد می خواستم که آدم شم اما نشد خدا شاهده خواستم آقا نشد . باز دعام کن که آدم بشم باز دعام کن درست شم یه کم که آدم بشم . بی پناهم جوابم نکن روسیاهم خرابم نکن جوابم نکن . کعبه یک زمزم اگر در همه عالم دارد چشم عشّاق تو نازم که دو زمزم دارد . هر کجا ملک خدا هست حسیّنیه تو است هر که را می نگرم شور محرّم دارد . نه محرّم نه صفر بلکه همه دوره ی سال کعبه با یاد غمت جامه ی ماتم دارد . روضه خوان تو خدا گریه کن تو آدم اشک ، ارثی است که ذرّیه ی آدم دارد . باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است . در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است . کشتی شکست خورده ی طوفان کربلا در خاک و خون تپیده ی میدان کربلا . گر چشم روزگار بر او زار می‌ گریست خون می‌ گذشت از سر ایوان کربلا نخواستی بدیمو بیاری به روم سجاد محمدی

وای منو وای منو ، وای من و وای من من بودم و میخ در و ، سینه زهرای من… محکم لگد زدن به در ، با این که می دونستن برای وا کردن در ، فاطمه رفت جای من نه این که تنها یک نفر زمین خورد مادر زمین خورد و پسر زمین خورد فضه برا کمک رسید و حیدر دو سه قدم مونده به در زمین خورد (ام ابیها حضرت زهرا) وای من میخ درو سینه زهرای من محمدحسین پویانفر

ای تکیه گاه علی تکیه به دیوار نکن با این بازوی کبود جان علی کار نکن خانمم به رفتن اسرار نکن جلو چشم حسنت گریه نکن سر قبر محسنت گریه نکن نود و پنج روزه که دلم میسوزه صدای خنده زهرا نمیاد نود و پنج روزه که دلم میسوزه دستای شکسته بالا نمیاد نود و پنج روزه که دلم میسوزه محسنم دیگه به دنیا نمیاد نود و پنج روزه که دلم میسوزه صدای خنده زهرا نمیاد دانلود مداحی ای تکیه گاه علی محمدحسین پویانفر

نمردم آخر سر تو رو رو نیزه دیدم پی تو روی خار دویدم چیا از حرمله شنیدم رگاتو دیدم یه عده نابلد بُریدن چرا سرت رو بد بریدن سنان که نیزه زد بریدن زیر مرکب افتادی پیش زینب افتادی بی عبا و عمامه نامرتب افتادی ای حسینم واویلا ، ای حسینم واویلا یکی تنت رو با نیزه از زمین بلند کرد جلو چشام بگو بخند کرد به حلقومت یه نیزه پر کرد تو اون شلوغی ، چطور لباس تو در اومد دیدم که شمر کافر اومد با چکمه روی منبر اومد با خدا توی مقتل سوز و سازت رو دیدم وقتی سر جدا میشد چشم بازت و میدیدم ای حسینم واویلا، ای حسینم واویلا مگه نگفتم به دست نکن انگشترت رو محکم بپوشون پیکرت رو ببین تو حال خواهرت رو تا ابن اشعث رسید تو اون برو بیا زد به پیکر تو با عصا زد برا رضایت خدا زد هر کی هرچی دستش بود بر جنازه ای میزد بر چهل تا پای اسب نعل تازه ای می زد اجتمع الناس تورو قربة الی الله کُشتن حسین وای ، وای ، وای ، حسین ، وای، وای ، وای نمردم آخر سر تو رو نیزه دیدم محمدحسین پویانفر

چادرت را بتکان روزی ما را بفرست ای که روزی دو عالم همه از چادر تو است ای مادر  ای مادر من از خاک پای تو سر بر ندارم مگر لحظه ای که دگر سر ندارم مگیر از سرم سایۀ چادرت را پناهی از این خیمه بهتر ندارم چادرت را بتکان  روزی ما را بفرست ای که روزی دو عالم همه از چادر تو است ای مادر  ای مادر بگیر از سر لطف جان مرا هم ببخشا اگر جان دیگر ندارم بخوانم به فرزندیت که امیدی به غیر از دعاهای مادر ندارم مگیر از سرم سایۀ چادرت را پناهی از این خیمه بهتر ندارم چادرت را بتکان روزی ما را بفرست محمدحسین پویانفر

مَا زَالَتْ بَعْدَ أَبِیهَا واویلا واویلا اماه مُعَصَّبَهَ الرَّأْسِ آخه مادرم کجا خورده سرش چقدر زخمی شده بال و پرش رو میگیره از نگاه شوهرش بَاکِیَهَ الْعَیْنِ گریه هاش زیاده چشماش تاره شایدم اینا همش آثاره ضربه های بی رحمه دیواره گریمو در آورده مادرم جوون مرده **** مَا زَالَتْ بَعْدَ أَبِیهَا واویلا واویلا اماه نَاحِلَهَ الْجِسْمِ به خدا توون نداره بدنش آخه با هر چی که میشد زدنش چه خجالت میکشید از حسنش مُنْهَدَّهَ الرُّکْنِ میخوره زمین تا میخواد پا شه بی رمق تر از همه پاهاشه کنارش باید یه دیوار باشه گریمو در آورده مادرم جوون مرده **** کربلا روز عاشورا واویلا واویلا اماه ذبیح العطشان سر بریده از قفا یا مظلوم تشنه لب به کربلا یا مظلوم یا مرمل بالدماء یا مظلوم مقطع الاعضاء قطعه قطعه روی خاک افتادی که اسیر خنجر صیادی روی پای مادرت جون دادی گریمو در آورده خواهرت کتک خورده دانلود مداحی ما زالت بعد ابیها محمدحسین پویانفر

بهار علی خزان شده ای شبیه گل ارغوان شده ای شکسته شدی به خاطر حیدر کمان شده ای شکسته شدی به خاطر حیدر  بگو چه کنم مرو زهرا ، مرو زهرا با این درد و ماتم با این غصه و غم با این اشک نم نم ، می میرم شکسته شده قداست تو بمیرد علی از خجالت تو بریده عدو لباس عجل را به قامت تو بریده عدو لباس عجل را  بگو چه کنم مرو زهرا ، مرو زهرا زینب مثل بارون داره چشم گریون با این قلب پر خون ، می میرم یگانه گل شقایق من من عاشق تو هم تو عاشق من نمی گذرد بدون تو دیگر دقایق من نمی گذرد بدون تو دیگر بگو چه کنم شکسته شده قداست تو بمیرد علی از خجالت تو بریده عدو لباس عجل را به قامت تو بریده عدو لباس عجل را  بگو چه کنم بهار علی خزان شده ای شبیه گل ارغوان شده ای مداحی بهار علی خزان شده ای محمدحسین پویانفر

خیمه های تشنه را آبی رسان کودک شش ماهه را خوابی رسان اهل بیت عشق را دریاب زود خیمه ی عبس مانده بی عمود زینب کبری سر بازار می خواند تو را فاطمه بین در و دیوار می خواند تو را العجل العجل یا حجه الله دانلود خیمه های تشنه را آبی رسان محمدحسین پویانفر

یه بی حیا اومدش تو کوچه ها سیلی زد به مادر تو بی هوا غرور تو دل مضطرت شکست گوشواره به گوش مادرت شکست از اون دوشنبه تا حالا گریون کوچه شدی عصای مادرت میون کوچه  یه بی حیا اومدش تو کوچه ها محمدحسین پویانفر

فاطمه پایان حیات من و تو ختم به خیر است این عاقبت دوستی حضرت زهراست حی علی خیر عمل ، یعنی ولای فاطمه روزی عالم میرسه از خاک پای فاطمه گر نگاهی به ما کند زهرا درد ما را دوا کند زهرا همچو مرغی که دانه برچیند دوستان را جدا کند زهرا پایان حیات من و تو ختم به خیر است این عاقبت دوستی حضرت زهراست حی علی خیر العمل ، یعنی ولای فاطمه روزی عالم میرسه از خاک پای فاطمه پایان حیات من و تو ختم به خیر است محمدحسین پویانفر

رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس گویا ولی شناسان رفتند از این ولایت در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت لطف خدارسید به دادم همه جا شدم شبیه شهدا امام رضایی باورمه امام رضا دلبرمه بهشت من این حرمه خدا میدونه با یه سلام همیشه وا شد گره هام فقط تو میمونی برام تو این زمونه ساده بگم امام رضا نوکرتم یه عمرِ دور و برتم منم فداتم اومدی راه همیشه با این روسیاه تو که بودی دادی پناه به من همیشه یار و کسی برای من تو بی کسی خودت به دادم میرسی موقع مرگم با تو رفیق شدم توی صحن عتیق منو رسوندی به طریق تو اربعینا صحن سرات داره نشون از عتبات میاد تو سقا خونه هات بوی ابالفضل حسین وای وای.... در صحن سرایت همه جا دیده گشودم جایی ننوشته است گنه کار نیاید دل من گمشد اگر پیدا شد بسپاریت امانات رضا دل خوشم من به محالات رضا یا امام رضا ، یا امام رضا آمدم ای شاه پناهم بده خط امانی ز گناهم بده دانلود مداحی رندان تشنه لب محمدحسین پویانفر