1398

ماشاء الله نوه ی حیدر جانم به خدا محشره داره دلارو میبره قاسم همه اسیر نگاشن آسمونا خاک پاشن نوجوونا توی هیئت همه گدای دعاشن سرمو میزاریم به زیر قدمش آره سینه زدم به پای علمش حاجتامونو با یه اشاره میده شبیه حسنه به خدا کرمش قاسم ابن الحسن آقا جانم قاسم خیلی دلاوره وقتی میون لشکر ای جان از همه سر تره قاسم پاشو میزاره تو میدون وقتی که میشه رجز خون پاشو میزاره تو میدون وقتی که میشه رجز خون تماشا داره به والله پهلوونای گریزون پسر حسنه که اومد یه تنه همه کوفیا رو به هم میزنه میتونه شبیه خود شیر خدا در خیبرو از رو زمین بکنه حرف و خلقش اهلا من العسل والله ماشاالله نوه حیدره حسن عطایی

دلِ شیران، به تو بخشید، خداوندِ تو، ای مرد! کم در این عصر، جهان دید، همانندِ تو، ای مرد! بی‌سبب نیست، عَلَم دست تو دادند، علمدار! بی‌سبب نیست، شدی مالکِ این معرکه، سردار! تو سلیمانی؛ از انگشتری‌ات، دیو هراسان قاسمی؛ نذر حسین است تو را، دست و سر و جان همه‌‌ی فکر تو و ذکر تو، ای مرد! شهادت قبله‌ی قلب تو زینب، سرخی خونِ تو غیرت تو مدافع، تو مسافر، تو فدایی، تو دلاور تو علمداری و سرداری و دلداری و دلبر عاشق حضرت سقایی و لب تشنه‌ی عشقی بی سبب نیست، که از خیل سواران دمشقی تو به میقات و به میعاد و به دلدار رسیدی تا که بی‌دست، به آغوش علمدار رسیدی ما نمردیم، که سربند تو، بر خاک بیفتد چشم ناپاک، دمی بر حرمی پاک بیفتد زنده‌ای در دل من، در دل ما، در دل عالم هر یک از ماست سلیمانیِ این خط مقدم دل شیران، به تو بخشید، خداوندِ تو، ای مرد! کم در این عصر، جهان دید، همانندِ تو، ای مرد! تو سلیمانی حسن عطایی

باز این چه شورش است که در خانه ی علیست؟ این سوز گریه های غریبانه ی علیست کای مونس شکسته دلان حال ما ببین در آتش اینکه سوخته پروانه ی علیست آن در که جبرئیل امین بود خادمش آتش گرفته قاتل ریحانه ی علیست خورشید آسمان و زمین کنج بستر است این خانه بعد فاطمه ویرانه ی علیست خاتون خانه ای که در آن سوخت خانمش از این به بعد، دختر دردانه ی علیست حیدر چرا به شانه ی دیوار سر نهد؟ سرهای قدسیان همه بر شانه ی علیست باز این چه نوحه و چه عزا و چه شیون است؟ این جان حیدر است که در حال رفتن است دیدی چگونه قامت یک پهلوان شکست؟ در را که دید فاتح خیبر، زمین نشست جان علی تو گوشه ی بستر چه می کنی؟ پر می زنی و با دل حیدر چه می کنی؟ ای پاسخ سلام بدون جواب من چادر به چهره ات نکش ای آفتاب من پروانه علی حسن عطایی از کار من همیشه گره باز کرده ای تنها تو در به روی علی باز کرده ای هی زل نزن به این در و دیوار رو به رو یا گریه کن سبک بشوی یا سخن بگو باشد قبول همسفر من برو ولی از حق خود گذشته ام اصلا، برو ولی احساس های دخترمان پس چه می شود؟ تکلیف آن قرار مقدس چه می شود؟ زهرا قرار بود سپر من شوم نه تو مرد میان رنج و خطر من شوم نه تو حرف از فراق بین تو و من نبود که اصلا قرار زود پریدن نبود که آتش گرفت بال تو و من گداختم بانو سه ماه با غم و اشک تو ساختم دیگر بخند تشنه ی قدری تبسمم تابوت هم بخواهی اگر، چشم خانمم آن روز روی قلب علی خورد میخ در بدجور آبروی مرا برد میخ در آن ذوالفقار خیبر و خندق شکسته بود بانو حلال کن که علی دست بسته بود با ضربه ی لگد شده همدست میخ درن کار تورا به فضه کشاندست میخ در ای چاه بعد فاطمه با اشک من بجوش دیوار در عزای جوانم سیه بپوش ای آسمان به ناله ی شبهای من بساز آه ای زمین تو با تن زهرای من بساز پروانه علی حسن عطایی

افتادم مادر افتاد افتادم تا در افتاد افتادم میدیدم مادر افتاد ترسیدم زیر در بود فهمیدم تا شد رد حال مادر هم شد بد مادر ما رو میزد واویلا واویلا واویلا واویلا صدا صدای مادره صدا از زیر این دره بیا درو بلند کنیم بیا نفس آخره داد میزد یه طرف فریا میزد یه طرف جلاد میزد پر هیزم زیر در شد مادر گم کشتن این زن رو مردم جنجاله بین کوچه بی حاله یه زنه هجده ساله واویلا واویلا واویلا حال مادرم بده حلالت نمی کنم خون تازه اومده حلالت نمی کنم مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای افتادم مادر افتاد حسن عطایی

روزگار علی اگه میشه بیا نرو بمون کنار علی ای بهار علی خودت میدونی غیر تو کسی نداره علی ای بهار علی التیام علی نمیده توی شهر کسی جواب سلام علی ای تمام علی بدون تو شکسته میشه احترام علی ای تمام علی سرت رو بستی میگیره جونمو قنوت های یه دستی ای تمام علی سرت رو بستی میگیره جونمو قنوت های یه دستی خواستی بلند شی به پای من ولی نشد بازم نشستی دلم گرفته حسن داره پیر میشه از حرف نگفته نگات به من نیست دست خودت نیست آخه هی سرت میفته ای بهشت علی دوباره جارو کردی خونه رو به عشق علی چی دارم میبینم روی زمین با لکه های خون نوشته علی گریه هامو ببین جلوی بچه ها نزن تو رومو زمین روزگار علی حسن عطایی

پیغمبر خدا هر روز که از در میومد بیرون میومد جلوی در این خونه صدا می زد السلام علیک یا اهل بیت النبوه یعنی فاطمه من برام خیلی عزیزه فاطمه بضعه منه یعنی مردم فاطمه از هر کسی راضی باشه منم از او راضیم اما بچه ها با فاطمش چه کار کردند با مادرمون چه کار کردند هیزم نیاوردند که آوردند در خونه رو آتیش نزدن که زدن یه جایی مادر یه جوری مانع شد کجا؟ موقعی که علی رو دارن میبرن مسجد اونجا دیدن هر کی هر چی داره می زنه یکی داره با غلاف می زنه … فاطمه خیلی برام عزیزه حسن عطایی

از کسی که علت همین دنیاست جای او زمین که نه همیشه در اعلا است چقدر قشنگ این روایت والا الگوی حضرت مهدی حضرت زهراست یا زهرا معنی رحمت شجاعت و عزت صاحب عصمت شافع در جنت نوکری واسش بالاتر از ثروت تو شبه تیره ماهه و مهتابم منم از لطفش همیشه سیرابم از مقامش بس همین که میدونم حضرت زهراست مادر اربابم روز محشر به خدا نوبت غوغاشه جایی که حساب کتاب بسته به چشماشه وقتی که به کربلا پا میزاره یعنی می تونم بگم بهشت به زیر پا هاشه یا زهرا حضرت کوثر دشمنشه ابتر شافع محشر بر همگان برتر کاش یه روزم من صداش کنم مادر میگم از جودش بدون هیچ اکراه الگوی حضرت مهدی حسن عطایی

سایه لطفت رو سرم دریای احسان و کرم توی دلم داری حرم حسن حسن ای جان من حسن ایمان من حسن قرآن من حسن مولا عاشق نامتم آقا غلامتم سلطان من حسن مولا از گدا های قدیم اهل بیتم عمری تو راه اهل بیتم همه آل الله تاج سرن اما اسیر نام کریم اهل بیتم اسیر نام کریم اهل بیتم یا حسن یا مولا کرم تو ضرب المثل نامت اهلا من عسل ای سپهسالار جمل حسن ای سر پناه من ای تکیه گاه من ای نور راه من مولا من خاک پاتمو آقا فداتمو ای پادشاه من مولا مثل بابات حیدر بی هماوردی تو کفر اهل نفاق رو درآوردی تو تو جمل ثابت شد مرد نبردی تو وقتی می جنگی میری طوفان گردی تو دریای احسان و کرم حسن عطایی

عجب سالاری قد و بالایی چه شور انگیز و عحب رویایی تو دلگرمی دل زهرایی سراپا عشقی عجب سقایی نافذُ الْبصیره قمر العشیره شاه بی نظیره جـــانـــم ابــالفــضــل یا اخ العقیله حافظ قبیله ذکر جبرئیله جــــانـــم ابــالفـــضــل نوکرت پا به جهنم نگذارد عباس آسمان تکیه به دستان تو دارد عباس مدد یا ابالفضل (۴) همیشه آقا همیشه برتر تویی سردار و تویی سر لشکر تو میدون فریاد زدی نام آور انابن الزهرا انابن الحیدر ماه عالمینی وارث هنینی ناصر الحسینی جـــانــــم ابــالفــضــل میزنم پیاله مستیمون حلاله عموی سه ساله جـــانــــم ابـــالــفــضـل ساقی ما چه شرابی چه صبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد

بی خبر از عالم رو به تو آوردم جوانی خود را نذر غمت کردم شب همه شب دارم دور تو می گردم شب همه شب دارم دور تو می گردم ای جانم حسین ای جانم تویی ذکر مدام دل به زبانم حسین ضربانم حسین هیجانم تویی خون جاری در شریانم اللهم انی اسئلک زیاره الحسین فی الدنیا شفاعه الحسین فی العقبا انت فی قلبی یا ثارالله قبله عاشق ها کرببلای تو چکیده اشک من فقط برای تو زندگیم باشد نذر عزای تو درجاتم حسین حسناتم تویی دار و ندار و باب نجاتم میمیرم آخر من برای تو میان روضه در عاشورا فدای ماتمت ای آقا انت فی قلب یا ثارالله بی خبر از عالم حسن عطایی

قاضی فقط خداست اینو یادت نره آبروی مومن از کعبه بالاتره از کسی بدی نگو که خدا عالمه لحظه لحظه عمر ما چجوری میگذره آهای تو که سینه زنی حواست باشه عبد شَه بی کفنی حواست باشه از من و تو ادب میخواد اباعبدالله دل کسی رو نشکنی حواست باشه حسین بیقرارم کن حسین دردمو کم کن میخوام آدمت باشم حسین منو آدم کن حسین ابی عبدالله حسین ابی عبدالله مارو خدا نوشت کلب کوی حسین آبروی نوکر از آبروی حسین خوش بحال هر کسی که بعد روضه ها پُر بشه وجودش از رنگ و بوی حسین ما همه نوکرا به هم ارادت داریم به لطف روضه عمریه رفاقت داریم عبادت سینه زدن برا ثارالله زندگیمونو از همین عبادت داریم حسین با دمت مستم حسین نوکرت هستم میخوام با شما باشم حسین دل به تو بستم حسین ابی عبدالله حسین ابی عبدالله بازم دلم گرفت به هوای حرم عمریه دلخوشم که منم نوکرم زندگیم تو روضه هاست به اذن مادرت وقت مردنم تو هم بیا بالا سرم قلم بکش به نامه ی گناه آلودم نذاری شرمنده بشم پیش معبودم میخوام تو روز محشر هم کنارت باشم سینه سپر کنم بگم حسینی بودم من که یه عمری نوکر تو هیئت بودم گریه کن همیشگیِ روضت بودم روز قیامت که میگن جوونیت چی شد میخوام بگم سینه زن رقیت بودم حسین رمز شیدایی حسین اوج زیبایی یه عمر به تو مدیونم حسین خیلی آقایی حسین ابی عبدالله حسین ابی عبدالله قاضی فقط خداست حسن عطایی

چون فاطمیه اول راه محرم است سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است کشتی شکست خورده طوفان پشت در در خاک و خون فتاده پشت در ای ولایت مدار علی ای همه اعتبار علی پیش تو تا ابد خواهم ماند کنار علی ای بی کران تر از دریا یا زهرا سائل تو همه دنیا یازهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا گویا عزای اشرف اولاد آدم است هر چه برای داغ تو گریان شوم کم است بودند دیو و دد همه در خانه علی تا سوخت پشت در پر و پروانه علی شیعه استوار علی عزت و افتخار علی شیعه استوار علی عزت و افتخار علی مثل تو تا ابد خواهم ماند کنار علی نسل تو ابد پا برجا یا زهرا معنی سوره اعطینا یا زهرا ای ولایت مدار علی ای همه اعتبار علی پیش تو تا ابد خواهم ماند کنار علی ای ولایت مدار علی حسن عطایی

قالَ المهدی: فِی ابنَهِ رَسولِ اللّهِ(ص) لی اُسوَهٌ حَسَنَهٌ، اُسوَهٌ حَسَنَهٌ،اُسوَهٌ حَسَنَهٌ اُسوه‌ی من مادرمه، مادر من باورمهبهشت منه زیر پاش، نفس می‌کشم با دعاش میمیرم میمیرم میمیرم براشمنم وارث عزت فاطمی منم وارث غیرت فاطمی منم وارث قدرت فاطمی منم وارث شجاعت فاطمی” یازهرا یازهرا، یازهرا یازهرا “قالَ المهدی: فِی ابنَهِ رَسولِ اللّهِ(ص) لی اُسوَهٌ حَسَنَهٌ، اُسوَهٌ حَسَنَهٌ،اُسوَهٌ حَسَنَهٌ اُسوه‌ی من مادرمه، عشق علی باورمهای اصل اذانم علی، ای نام و نشانم علی ای جانم ای جانم ای جانم علیمنم وارث هیبت حیدری منم وارث شوکت حیدری منم وارث صولت حیدری منم وارث ولایت حیدری” یاحیدر یاحیدر، یاحیدر یاحیدر ” منم وارث شوکت حیدری منم وارث صولت حیدری منم وارث ولایت حیدری” یاحیدر یاحیدر، یاحیدر یاحیدر ” قال المهدی حسن عطایی

زیر باران دوشنبه بعد از ظهر اتفاقی مقابلم رخ داد وسط کوچه ناگهان دیدم زن همسایه بر زمین افتاد سیب ها روی خاک غلطیدند چادرش در میان گرد وغبار قبلا این صحنه را…نمی دانم در من انگار می شود تکرار آه سردی کشید،حس کردم کوچه آتش گرفت از این آه و سراسیمه گریه در گریه پسر کوچکش رسید از راه گفت:آرام باش! چیزی نیست به گمانم فقط کمی کمرم… دست من را بگیر،گریه نکن مرد گریه نمی کند پسرم چادرش را تکاند، با سختی یا علی گفت و از زمین پا شد پیش چشمان بی تفاوت ما ناله هایش فقط تماشا شد *** صبح فردا به مادرم گفتم گوش کن ! این صدای روضهء کیست طرف کوچه رفتم و دیدم در ودیوار خانه ای مشکی است *** با خودم فکر می کنم حالا کوچه ی ما چقدر تاریک است گریه،مادر،دوشنبه،در،کوچه راستی! فاطمیه نزدیک است… با خودم فکر می کنم حالا کوچه ی ما چقدر تاریک است گریه،مادر،دوشنبه،در،کوچه راستی! فاطمیه نزدیک است… سید حمیدرضا برقعی زیر باران دوشنبه عرفان نجفی

اگه دلواپستم خواهرتم خیلی دلواپس انگشترتم حق بده پنجا و چند سال حسین جای مادر تو بالاسرتم بی نسب بودن روبروت جماعتی بی ادب بودن آشِنا بودن و بیشتر عقب بودن همه از کشتن تو در عجب بودن معتمد بودن اونایی که که کشتنت مجتهد بودن قاتلین ماهر و مُستَعِد بودن برا کشتنت حسین مُتحد بودن تو را سر نیزه ها از من گرفتن تورا با ضرب پا از من گرفتن برای کشتن تو غسل کردن تو را این علما از من گرفتن واویلا راس الحسین شمر ، خنجرش رو خونی میبره تنتو با نیمه جونی میبره خولی اومده با دست خالی و... سرتو میون گونی میبره خدا شاهد بود اونی که کشته تورو خیلی وارد بود هر دو دست تو جدا از دو ساعد بود سر تو دست یه مشت نحس و فاسد بود کشتنت با نعل تازه میزدن روی پای اسب ها نعل جلو چشم خواهرت با چهل تا نعل یا که نیزه میزدن به تنت یا نعل تو را نزدیکیه شب سر بریدند وَ عمداً پیش زینب سر بریدند سرت را با دوازده بار ضربه سرت را نا مرتب سر بریدند واویلا راس الحسین بدن تو پر شده ز ضرب تیغ زخم های بدنت شده عمیق حرمله تیرو به دقت میزنه حرمله میزنه هر تیرو دقیق نشدش راضی با سر بریدتم میکنه بازی میکُنه تمرینه سرنیزه اندازی خاندان علی و کردن اخاذی سر جدا شد خب استخون های تنت جا به جا شد ، خب همهء پیکر تو نخ نما شد ، خب تن تو جای کفن بوریا شد خب عزیزم تو کجا بالای نیزه بمیرم میروی با پای نیزه زبس که خورده سنگ‌، لبهای خشکت بریزد خونِ تو از نای نیزه واویلا راس الحسین

انا الله و ثارالله روی نیزه هست راس ثارالله میگه زینب با قلب محزون هذا حسین یا رسول الله هذا حسین یا رسول الله پیکر خونین دلبر خونین بر روی نیزه سر سرور خونین حنجر خونین خنجر خونین در معرکه شد چادر مادر خونین سر های روی نی همه حرف تو رو شنیدند سر های روی نی همه حرف تو رو شنیدند ای وای از اون لحظه که گلوتو بریدند یا ثارالله یا ثارالله زینب شد با شمر و خولی همراه تسلیم امر حق بوده زینب میگه والله الحکم لله دستا زخمی پا ها زخمی بر روی نیزه سر ها زخمی دل ها زخمی چشم ها زخمی روی نی پیشونی آقا زخمی دنبال مرکبا ناموس تو کشیدند ای وای از اون لحظه مه گلوتو بریدند انا لله حسن عطایی

مولا خودش به بچه ها گفت فرمود عزیزای دلم می خواهید بیاید بیاید ولی آروم آروم گریه کنید مردم مدینه نشنوند اسما میگه همین حرف تو ذهن من بود یه ساعت بعد نگاه کردم دیدم صدای مولا بلند شد گفتم آقا جان مگه خودت چند لحظه پیش نگفتی به بچه ها آروم آروم گریه کنید چرا خودت داری بلند بلند گریه می کنی اسما به خدا همین الان چشمم به بازوی ورم کرده ی خانومم افتاد اسما همین الان به خدا دیدم داره هنوز خون تازه میاد مولا خودش به بچه ها گفت فرمود عزیزای دلم می خواهید بیاید بیاید ولی آروم آروم گریه کنید مردم مدینه نشنوند اسما میگه همین حرف تو ذهن من بود یه ساعت بعد نگاه کردم دیدم صدای مولا بلند شد گفتم آقا جان مگه خودت چند لحظه پیش نگفتی به بچه ها آروم آروم گریه کنید چرا خودت داری بلند بلند گریه می کنی اسما به خدا همین الان چشمم به بازوی ورم کرده ی خانومم افتاد اسما همین الان به خدا دیدم داره هنوز خون تازه میاد آروم گریه کنید حسن عطایی

دنیا بدون تو برام شده مثل قفس پای تو میمونم حسین تا آخرین نفس فرموده امام صادقم که پاک میشه گناه هر کسی که اشک بریزه برات قد بال مگس اشکامون محشرم در میشه دستامون از کرم پر میشه عاقبت از دعای خیرت نوکر تو یه روز حر میشه راه نجات جونم فدات هستم گدات ثارالله عشق خدا رزق بکا ارباب ما ثارالله آقام حسین آقام حسین ذکر حسین حسین گفتن تو برام مقدسه شاخصه نوکری شما مشخصه خادم هیئتت داره یه شخصیت خاص وقتی به رخت مشکی عزات ملبسه شال مشکی تو رو دوشم تو هیئت غرق در چاووشم راست میگن مشکی رنگ عشقه اون وقت که واسه تو می پوشم دنیا بدون تو حسن عطایی

رو دوشم درد و ماتم موند روز و شب غصه می خوردم تو گودال تا زمین خوردی تو خیمه من زمین خوردم آتیشه عشق تو داداش تو سینه ام شعله ور میشه رفتی و بعد تو داره عمرم با گریه سر میشه جنجاله پسر فاطمه تو گوداله جنجاله میرسه صدای آه و ناله جنجاله زیر سم اسب تنش پاماله (واویلا، حسین واویلا) ۳ پاشو ای مرهم دردم خواهرت بی تو می میره رو تنت فقط جای نیزه و تیر و شمشیره من موندم با کوه درد تو رفتی با تن بی سر من مُردم وقتی که دیدم تو دست قاتلت خنجر غوغا شد توی قتله گاه چه قد بلوا شد غوغا شد سر پیراهن تو دعوا شد غوغا شد پای حرمله به خیمه وا شد (واویلا، حسین واویلا) ۳ می سوزم که بعد از تو خیمه ها به غارت رفت وقتی که تو رو کشتن دخترت اسارت رفت افتادم از نفس بابا قاتلت منو میزد حرمله عصر عاشورا قلبم رو فقط خون کرد می سوزه داره خیمه ی حرم می سوزه می سوزه می بینی بال و پرم می سوزه می سوزه بابایی موی سرم می سوزه (واویلا، حسین واویلا) ۳ غوغا شد حسن عطایی

پاشو یار علی بیقرار علی تو نباشی و فاطمه زندگیم صفا نداره منو میکشه غم بلایی که سرم آوردند برا هیچ کس دیگه ای خدا نیاره بازم چشاتو روبه من واکن پاشو خونمونو زیبا کن تا حال همه بهتر شه دیگه قرارمون نبود زهرا بری و علی بشه تنها با رفتنت چشمام تر شه تورو کشته اشک دخترت من رو کشته هق هق حسن کشته تو رو زخم سرت واویلا واویلا واویلا پر اشک چشام بی تو سخته برام یادته که می گفتی میمونی کنار حیدر اون روزا یادته روزای خوشی که می گذشت بی بی زندگیمون مثل دوتا کبوتر حالو من موندمو غم های دنیا چشاتو بستی به روم زهرا مرتضی حیرونه و مبهوت ای کاش چشاتو وا بکنی بازم بگو من چه جوری بسازم آخه بی بی برا تو تابوت من موندمو اشک گلات کاشکی میومدم باهات پاشو یار علی حسن عطایی

تو که می تــوانی بمانی بمان عزیزم تو  خیــلی  جـوانی بمان تو هم مثل من نیمه جـانی بمان زمــین گـیر  من،آســمانی،بمان اگر  می شـود می توانی بـمان تو  نـیلوفرانه  تـریـن  یاس  شـهر وجود  تو  کانون  احـساس  شهر دعا گوی  هر قـدر  نشناس شهر نکش دست از دست دستاس شهر نباشـی، چـه آبی چه نانـی بمان چه شد با علی همسفر ماندنت چه  شـد  ماجرای  سـپر ماندنـت چه  شد پـای حـرف پـدر  ماندنـت پس از غـصه ی پشـت  در  ماندنت نـدارد علــی هـمزبانی بمــان برای علی بی تو بـد میشود بدون تو غم بی عـدد میشود نرو که غــرورم لــگــد میشود و این سـقف،سـنگ لحدمیشود تو باید غــمم را بدانــی بمــان چرا اشــک را آبـرو میکــنی چرا چــادرت را رفـو میکـــنی چرا اسـتخوان درگـلو میکــنی چرامـــرگ را آرزو میکـــــنی چه کم دارد این زنــدگانی بمان نیلوفرانه صابر خراسانی

دست تو افتاد رگ خواب این دل دیوونه تموم هست نوکر تو این چشم گریونه تنها تویی علت اشکام جاری توی روضته اشکام محشر که میاد میبینم تب و تابم حسین رگ خوابم حسین اربابم حسین اربابم حسین اربابم حسین اربابم حسین روضه به روضه گریه کن تو دنبال اشکه بال ملائک برام تو هیئت دستمال اشکه اسمت قسم قرآن ای نام تو جاویدان داغت رو دلم مونده یا سیدناالعطشان ایمانم حسین قرآنم حسین ایمانم حسین قرآنم حسین ای جانم حسین ای جانم حسین هر نفسم به نفست آقا شده وابسته فقط برای غمی که داری دلم شکسته خوبه حال من با تو اربابم حسین حسن عطایی

مولاتی همه انگیزه سربازاتی آخرین فاطمه باباتی تو سپاه عمه ساداتی کنیز تو مریم و آسیه گدای تو دستای خورشیده فرموده زین العابدین بانو از اشک تو یزید ترسیده گریه تو سلاح تو بوده از دشمن نفس گرفتی تو در اوج وقار جنگیدی سر باباتو پس گرفتی تو مولاتی یا رقیه میمیرم عشقتو کرده منو تسخیرم بی تو از نفس کشیدن سیرم کربلامو از خودت میگیرم به آه تو قسم مسیحایی مدال رو سینه سقایی امام حسین فرموده دربارت که اشبه الناس به زهرایی وقار تو وقار عباسه تو چشم تو کوثرو میبینند مردم شام اخم تو میشناسن غضب کنی حیدرو میبینن مولاتی یا رقیه مولاتی یا رقیه آخرین فاطمه حسن عطایی

یا علی و یا عظیمی ذکر شیر علقمه تار گیسوی تو حیدر همچو حبل محکمه مهر تو افتاد از اول توی قلب فاطمه جانم به تو و ایوون نجف کاشکی که بشم مهمون نجف با مریدات برادرم خاک پای ابوذرم یا علی ای علی من تو را نوکرم هوهوی تیغ تو حیدر هوهوی تیغ خداست اسم اعظم در دو عالم یا علی مرتضاست راز معراج پیمبر دیدن روی شماست جانم به تو و اون قد و بالات چون فاطمه هم میمیره برات بنی فاطمه سرود در خونه ی تو مهمونم علی در خونه ی تو مهمونم علی تویی لیلا و من مجنونم علی ای جونم علی من یه عمره که حیرونم علی نیومدم حرم داغونم علی ای جونم علی تو اسمون تو ستاره میشم نبینمت اقا بی چاره میشم جا بهم ندی آواره میشم حیدر شوق دیدن تو میکشه منو مثه شبای بی قراری میشم مثه بارونای بهاری میشم حیدر روح الله عین الله اسد الله ولی الله حیدر ولی الله حیدر یاعلی من سنه نوکرم حسین خلجی

یا زهرا طاهره مطهره انسیه الحورا زهرا فاضله مکرمه محدثه عزرا زهرا جان زهرا جاده لطف و محبت تو بی پایان زهرا کوثری تو و کتاب مدح تو قرآن زهرا دل داری و دلخواهی و دلداده حیدر ای هم نفس زندگی ساده حیدر هر کی دلش از عشق علی داره نشونه تو خونش مهمونه جان زهرا جانان زهرا ماه زهرا روح ما بین دو پهلوی رسول الله زهرا مادر تموم نوکرای ثار الله زهرا یا زهرا رمز پیروزی رزم حیدر کرار زهرا حتی یا علی میگه بین در و دیوار زهرا این جمله بود ذکر لب حضرت زهرا من مات علی حب علی مات شهیدا مشمول دعا و نظر آل کساییم وقتی با زهراییم جان زهرا جانان زهرا یا حیدر فاطمه مادر بچه شیعه ها بابا حیدر تا قیامت میگه زهرا لا فتی الا حیدر شاه حیدر سند محکم لا اله الا الله حیدر میکنه خیبر و تا که میرسه از راه حیدر عالم رو بهم میزنه با گرد و غبارش یا فاطمه رو نوشته روی ذوالفقارش با رزم ابالفضل توی کربلا خدا کرد این بارم تکرارش جان زهرا جانان زهرا شیر حیدر ای هنر نمایی رزم تو عالم گیر حیدر وقت جنگیدن تو میگه خدا تکبیر حیدر یار حیدر توی میون میکنی با ذوالفقار هر کار حیدر یل عبدود کش دلاور کرار حیدر مادر پدر ما به فدای حسنینت روزی همه دست ابالفضل و حسینت باید که حماسه بگه پیغمبر خاتم از بدر و صفینت جان حیدر جانان حیدر طاهره مطهره زهرا حسین خلجی