1398

ای یار من رفتی ، دور از وطن رفتی شبیه اربابت صد پاره تن رفتی شب زیارتی رسیدی محضر ارباب آخر گرفتی مزدتو از خواهر ارباب تو شعله ها سوختی شبیه مادر ارباب خدا نگهدار مالک اشتر ولایت خدا نگهدار مبارکت باشه شهادت اهل نظر بودی ، مرد خطر بودی لحظه ی پروازت بی بال و پر بودی شکر خدا انگشتر تو نرفت به غارت شکر خدا به پیکر تو نشد جسارت شکر خدا اهل و عیالت نرفت اسارت خدا نگهدار مالک اشتر ولایت خدا نگهدار مبارکت باشه شهادت سردار عشاقی ، رفتی مثل ساقی تا به ابد اسمت توی دلا باقی میون خاک و خون تپیدی تو خاک غربت آخر به آرزوت رسیدی تو خاک غربت مثل رفیقات پر کشیدی تو خاک غربت خدا نگهدار مالک اشتر ولایت خدا نگهدار مبارکت باشه شهادت ای یار من رفتی جواد مقدم

کربلا خونمه از چی دل بکنم کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلاباز ببین اومدم با یه چشمای خیس باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس من و اشکام همین و میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بی قراری میمونه با توم یدونم دل دیوونم تو پاییزم بهاری میمونه بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا دانلود مداحی کربلا خونمه از چی دل بکنم جواد مقدم دنیا میگذره و فکر آخرتم دنیا میگذره و فکر آخرتم با تو شک ندارم غرق مغفرتم با تو شک ندارم غرق مغفرتم عشق تو پا که شکر خداکه تو هیئت تو سینه زن شدم اگه گداتم از نوکراتم از کرم امام حسن شدم غم تو خوردم آخرش مردم با پیرهن سیاه کفن شدم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلاارباب قرار ما یه سفر کرب و بلا ارباب قرار ما یه سفر کرب و بلا ارباب چه بی نظیره سحر کرب و بلا ارباب چه بی نظیره سحر کرب و بلا ارباب منو بخر و ببر کرب و بلا ارباب ارباب اگرچه کار ما هی بدیه ارباب دلم رو برات آوردم هدیه ارباب کبوتر دل من گنبدیه ارباب منو زاریهام شبا با شور و عزاداریهام میره از یادم گرفتاریهام میره از یادم گرفتاریهام تو دامت هستم اسیر عشق و مرامت هستم مضافا اینکه غلامت هستم مضافا اینکه غلامت هستم جز تو کیه نور عین؟ فزت بحب الحسین جز تو کیه نور عین؟ فزت بحب الحسین ارباب آقام آقام آقام یا حسین ارباب آقام آقام آقام یا حسین توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده با تو هم وطنم جواد مقدم

بهشتم حسین ، یه گوشه رو قلبم نوشتم حسین سرشتم حسین ، تو سینه زنی تو بهشتم حسین بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست ای جانم حسین ، جانانم حسین ای سلام بر سلطانم حسین سراز تواَم امر بفرما بله قربانم حسین ای یارم حسین ، دلدارم حسین مشتاق یک دیدارم حسین من خرابم و آبادم کن معمارم حسین ... ای جانا ، ای جانا ، ای جانا ... ... اباعبدالله ، اباعبدالله ، اباعبدالله ... قرارم حسین ، برای حرم بیقرارم حسین میبارم حسین ، سرو تا رو تربت میذارم حسین بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم ای شورم حسین ، منشورم حسین من منتظر دستورم حسین هستی تو سلیمان نبی و من مورم حسین ای نورم حسین ، منظورم حسین زوار حرم از دورم حسین ان شاءالله قیامت هم با تو محشورم حسین ... ای جانا ، ای جانا ، ای جانا ... ... سلیمانا ، سلیمانا ، سلیمانا ... میمونم حسین ، تا جون دارم از تو میخونم حسین جنونم حسین ، تا اسمت میاد میره جونم حسین وضع من را به خدا روضه ی تو سامان داد من اگر گریه برایت نکنم میمیرم مِی نوشم ، مدهوشم حسین من معتکف شیش گوش حسین دستاتو وا کن که من محتاج آغوشم حسین پابوسم حسین ، مأنوسم حسین در ظلمت شب فانوسم حسین هر سلام من حساب میشه زیارت مخصوص حسین ... ای جانا ، ای جانا ، ای جانا ... ... سلیمانا ، سلیمانا ، سلیمانا ... بهشتم حسین جواد مقدم

هر کسی مجنون باشه سرمست و شیداتره هر کی عاشق تر باشه پرچمش بالاتره زندگی زیباست اما شهادت زیباتره حسین غوغا کرد با عشق نابش هنوز هم هستن بینمون اصحابش یکیشون بودش همین حاج قاسم شب جمعه پر زد سمت اربابش تویی که جانی و تویی که جانانی حسین عزیزالله ، امیر مستانی هنوز برات میشن عاشقا قربانی مثل ابومهدی مثل سلیمانی ... حسین حسین جانم ، حسین حسین جانم ... دنیا مثل زندونه این حرف اهل رازه عاشق ها پَر میگیرن چون رؤیاشون پروازه بار دیگه ثابت شد راه شهادت بازه اونی که راهش حسینی باشه شهادت واسش بهترین پاداشه اونی که دستش به روی خاکه میخواسته روضش روضه ی سقا شِه دوباره دنیا دید غیرت طوفانی بازم به خود لرزید لشکر شیطانی نمیشه پامال فتنه ی سفیانی خون ابومهدی خون سلیمانی ... حسین حسین جانم ، حسین حسین جانم ... گرچه چشما پُر اشک و گرچه دلها پُر دردن این سردارای عاشق مردی رو ثابت کردن یه حسی بهم میگه با مهدی برمیگردن هنوز کار دارن توی این دنیا برا انتقام سیلی زهرا میان همراه امام قائم برا خونخواهی اُم ابیها برادریمون هست قلبی و ایمانی نداره پس فرقی عراقی ایرانی بگو به استکبار نداره پایانی راه ابومهدی راه سلیمانی ... حسین حسین جانم ، حسین حسین جانم ... هر کسی مجنون باشه جواد مقدم

بعد نه سال زندگی کردن بعد نه سال خون دل خوردن بعد نه سال عشق ورزیدن بعد نه سال پای هم مردن عده ای بی خدا رسیدندو با خدا درنبرد افتادند یه زن باردار پشت درو عده ای بی خدا رسیدندو زیر لب هی خدا خدا کردند فتنه هاشان شبیه شیطان بود مادرم را ز ما جدا کردند جنگ اگر نیست پس چرا اینها همگی چکمه پوش آمده اند یا سر جنگ با زن نیست پس چرا با لگد به در زدند ضرب سیلیشان زبانزد شد وسط کوچه گوشزد کردند بعد نه سال زندگی کردن بعد نه سال خون دل خوردن بعد نه سال عشق ورزیدن بعد نه سال پای هم مردن عده ای بی خدا رسیدندو با خدا درنبرد افتادند یه زن باردار پشت درو عده ای بی خدا رسیدندو زیر لب هی خدا خدا کردند فتنه هاشان شبیه شیطان بود مادرم را ز ما جدا کردند جنگ اگر نیست پس چرا اینها همگی چکمه پوش آمده اند یا سر جنگ با زن نیست پس چرا با لگد به در زدند ضرب سیلیشان زبانزد شد وسط کوچه گوشزد کردند بعد نه سال صابر خراسانی

الحمدلله صابرخراسانی الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب اسدالله الغالب صابر خراسانی

پا شدم آبله پیدا کردم از خودم فاصله پیدا کردم سعی کردم به تو مشغول شوم حیف شد مشغله پیدا کردم من، سر اینکه به تو دل دادم با همه مسأله پیدا کردم در نمازم خم ابروی تو را در قنوتم، گله پیدا کردم انتظار این همه انصاف نیست مردم فیصله پیدا کردم از خودم دور شدم کاری کن گم شدم، گور شدم کاری کن آفتاب شب یلدای همه گریه ی پشت تمنای همه هیچ کس فکر تنهایی تو نیست گریه کن جای خودت، جای همه بی تو دارند همه می میرند زود برگرد مسیحای همه همه شهر به چاه افتادند مددی یوسف زهرای همه بنشین تا بنشانی همه را دربیار از نگرانی همه را کاش می شد ز سفر برگردی با همان چند نفر برگردی چله ی اشک گرفتیم برات به امیدی که سحر برگردی مادرم گفت همین جا بشین بنشینم دم در برگردی سیزده قرن نشستند نشد بنشینم چقدر برگردی نور چشمان همه می رفتی قول دادی به نظر برگردی خشکسالیم کویریم بیا قبل از آنی که بمیریم بیا آبله پیدا کردم صابر خراسانی

چیزی نمانده خاطرم از نان مادرم چیزی به‌غیر تاول دستان مادرم تنها اتاق خلوت رؤیای کودکی… شاهانه بود چادر ارزان مادرم قایم که می‌شدیم کسی کارمان نداشت در چادر گرفته به‌دندان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می‌شدیم سر می‌گذاشتیم به دامان مادرم اقساط ماهیانه بابای کارگر کم بود در مقابل ایمان مادرم غیر از دعا به حال من و خواهران من چیزی نبود در تب و هذیان مادرم یادش به‌خیر… شانه به موهام می‌کشید قربان گیسوان پریشان مادرم یک سفره پر از برکت پهن کرده‌ام با پول تانخورده قرآن مادرم هرگز قسم به جان عزیزش نخورده‌ام دلتنگ مادرم شده‌ام… جان مادرم کو شانه‌ای که سر بگذارم به‌روی آن حالا که آمده‌ست سر شانه مادرم از روزگار درس فراوان گرفته‌ام اما هنوز طفل دبستان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می‌شدیم سر می‌گذاشتیم به دامان مادرم شانه به موهات میکشید صابر خراسانی

خودتو فرض کن بین الحرمین دیدی آدم حیرونه چه کنم خدایا سمت حرم اباالفضل برم سمت حرم سیدالشهدا برم اصلا فکرشو میکردی امشب زائر کربلا بشی گفتم مادر دعا کنه کار درست میشه خیلی ها از دور سمت حرم قمر منیر بنی هاشم دست تکون میدن لبیک یا عباس می چرخند سمت حرم سیدالشهدا لابه لای جمعیت جلو برو میخواهیم از باب قبله وارد شیم پرده هارو کنار بزن اینم یه ضریح شش گوشه میگن اینجا دعا مستجابه که هرجایی نام حسین باشه دعا مستجابه بین الحرمین صابر خراسانی

سلام ام‌ ابیها ، منم ، گدای شما تمام بود و نبود جهان فدای شما سلام حامیِ حیدر ، سلام جان علی سلام مادرِ مظلوم شیعیان علی سلام مادر مظلومه‌ ام ، دلم تنگ است زمانه با من مسکین دوباره در جنگ است سلام «کشتی پهلوگرفته» در غم‌ ها سلام مادرِ همواره ی مُحرم‌ ها دوباره این پسرت مبتلاست ، مادر جان دوباره در دل من کربلاست ، مادرجان دوباره یاد تو افتادم و دلم خون شد دوباره طاقت و صبرم ز دست بیرون شد دوباره یاد تو آمد ، شکست شیشه ی دل دوباره زنده شد آن درد تا همیشه ی دل دوباره غربت مولا و تو ، دوباره فدک دوباره سفره ی ساده ، دوباره نان و نمک دوباره آتشِ بی‌ شرم و خانه ی مولا دوباره صبرِ علی ، زخم پهلوی زهرا دوباره آنچه شنیدم ، دوباره غیرت و خشم دوباره بارشی بارانِ بی‌ امان از چشم شنیده‌ ام نشنیدند حرفِ دردت را که پیش چشم تو بستند دست مردت را از آن زمان که شنیدم نصیبِ من غم بود که از قنوتِ نماز تو نیمه‌ ای کم بود شنیده‌ ام که علی‌ وار راه می‌ رفتی تو نیز دست به دیوار راه می‌ رفتی به یاد غربت مولا شکسته‌ می‌ خواندی شنیده‌ ام که نماز نشسته می‌ خواندی به حق آنچه شنیدم ، به حق آن‌ همه غم بگیر دست مرا و ببر از این عالم سلام ام ابیها رسالت بوذری

بی تاب بی تابم از عشق مولا عشق مولا دارم با اذن زهرا عالم و آدم افتاده همه بر پای مادر عالم و آدم با مادر همه قربان حیدر الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی ذکر اعجاز پیغمبر یا زهرا هوهوی شمشر حیدر یا زهرا سپر جان پیغمبر سر و جان مولا بود بلاگردون حیدر هم توی کوچه زهرا بود امیرالمؤمنین یا شاه مردان دل ناشاد ما را شاد گردان همین است و همین است و همین است فقط حیدر امیرالمومنین است الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی هر لحظه که دست مادر می لرزه زانوهای مرد خیبر می لرزه حال و روز اهل خونه پریشون و گریونه از همون روزی که مادر قد خم برگشت خونه فلک دیدی چه خاکی بر سرم کرد به طفلی رخت ماتم در برم کرد الهی بشکنه دست مغیره میون کوچه ها بی مادرم کرد الهی ای فلک دگر نگردی اگر دور سر حیدر نگردی الهی ای نفس بی یاد زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی عشق مولا مجید بنی فاطمه

کی میتونه تو رو توصیفت کنه که همیشه گمی لا به لای شعر کی میتونه یکم از غمت بگه پای تو میلرزه دست و پای شعر تو حس خوب حرفای قدیمی تو خورشیدی تو دریایی نسیمی غبارو ذره و کمتر منم من تو زهرایی و رحمان و رحیمی منم امشب عزادارم ولی با رخصت بانو سلام ای مادر دنیا سلام ای حضرت بانو کی میتونه تو رو توصیفت کنه که همیشه گمی لا به لای شعر کی میتونه یکم از غمت بگه پای تو میلرزه دست و پای شعر تو حس خوب حرفای قدیمی تو خورشیدی تو دریایی نسیمی غبارو ذره و کمتر منم من تو زهرایی و رحمان و رحیمی منم امشب عزادارم ولی با رخصت بانو سلام ای مادر دنیا سلام ای حضرت بانو تو زهرایی مجید بنی فاطمه

ای که شجاعت آورد چهره به خاک پای تو بسته به خانه تا به کی دست گره گشای تو همچو جنین گرفته ای زانوی غصه در بغل خیز و ببین چه می کشد همسر با وفای تو من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان قال و مقال عالمی می خرم از برای تو لحظه به لحظه می برم بار غمت به دوش دل کوچه به کوچه می کنم جان سپر بلای تو گر چه قدم دو تا شده، تیغ نبرد ما شده گریۀ های های من نالۀ بی صدای تو تا نشود به موج غم یک سر موی از تو کم گام به گام و دم به دم محسن و من فدای تو دستم اگر شکسته شد در ره یاری ات چه غم باش که دارم آرزو سرشکنم به پای تو روی کبود من بود باعث رو گرفتم ماه گرفته رو شده، مهر خدانمای تو اینکه زشعر (میثمت) شعله زبانه می کشد مانده به نای طبع او ناله از نوای تو ای که شجاعت آورد مجید بنی فاطمه

سرمه چشمام، خاک پاهاتو، ماجرا داره دل من با تو اگر تو چشمام، نمه بارونه، به تو محتاجم، خدا می‌دونه خدا می‌دونه، نبودی، روز من سیاه می‌شد آخر راهی که می‌رم، عاقبت کجا می‌شد کِی دلم، دچار کربلا می‌شد صاحب قبر بی‌نشون، سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام، مادر تو با این حالی که، پر از دردی ولی در حقم، مادری کردی اومدم بین نوکرات جا شم بلا گردون بچه‌هات باشم به تو محتاجم، مثل کویر به بارون خدا تا تو این راهی که می‌رم بشه جون من فدات به دعات جانمونم از شهدا یک نگاه کن به گریه‌هام، مادرم به تو دروغ نمی‌گن این چشام مادر صاحب قبر بی‌نشون، سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام، مادر منو عاشق کرد، ماجرای تو، نوکری واسه پسرای تو گردنم رفته زیر دین تو، که گذشت عمرم با حسین تو خداروشکر که موهام سفید می‌شن تو روضه‌ها تموم فکر و خیالم شده، خاک کربلا فدای قربت خون خدا این تموم حرفم و خواهشم مادر یک کاری کن، منم شهید بشم مادر صاحب قبر بی‌نشون سلام مادر واسه زیارتت کجا بیام مادر سرمه چشمام مجید بنی فاطمه

در کوچه چه محشر شده سادات ببخشند اینگونه مقدّر شده سادات ببخشند این روضۀ ناموسی و این قصۀ کوچه تکرار مکرر شده سادات ببخشند دیوار که تقصیر ندارد به گمانم هر چه شده از در شده سادات ببخشند مادر که زمین خورده و بابا که شکسته ششماهه که پرپر شده سادات ببخشند مظلومۀ دنیاست ولی قاتل زهرا مظلومیِ حیدر شده سادات ببخشند دل سوخت ازین غصه که بین همه تقسیم ارثیّۀ مادر شده سادات ببخشند ارثیّۀ پهلوی لگد خوردهء مادر سهم علی اکبر شده سادات ببخشند گهوارهء ششماهۀ زهرا به گمانم وقف علی اصغر شده سادات ببخشند سهمیّۀ  رخسار کبودش به خرابه تقدیم به دختر شده سادات ببخشند البتّه رسیده است به او ارث ، اضافه چشمی که مکدر شده شده سادات ببخشند ظلمی که به زهرا شده ، تکرار به نوعی با زینب مضطر شده سادات ببخشند در شام خدا داند و زینب که به نیزه با سنگ چه با سر شده سادات ببخشند در کوچه مجید بنی فاطمه

همچین که بدن زهرا رو داره کفن میکنه چقدر سخته آدم عزیزشو بخواد صورتشو با کفن بپوشونه دید دست ورم کرده و شکسته رو کنار پهلوش قرار داد شروع کرد گره های کفن و بستن تا اومد گره آخرو بزنه صورت و بپوشونه نگاه کرد دید بچه ها آستین به دهان گرفتن خدا نیاره به آدم بگن بیا برا آخرین بار مادرتو نگاه کن فرمود بچه بیاین برا آخرین بار با مادرتون وداع کنید تا گفت بچه ها دویدند خودشونو انداختن رو سینه مادر یکی میگه مادر من حسنم یکی میگه مادر من حسینم اما یه نفر یه جوری صدا زد خودشو معرفی کرد که زمین و زمان با نالش گریه کردند یه وقت دیدن یه دختری اومد جلو گفت مادر من زینبم وداع آخر مجید بنی فاطمه

فرمود بچه ها آستین به دهان بگیرند آروم آروم گریه کنن دیشب وقتی بدن زهرا را غسل میدادند حسین گریه میکرد زینب کلثوم اما حسن یه جور دیگه گریه می کرد آخه اون چیزی که حسن دیده حسین ندیده خدا نیاره جلو چشمش مادرش زمین بخوره اسما می گفت آب میریختم یه وقت دیدم علی خیبر شکن دست از غسل برداشت هی میگه وای زهرا آقا جان فرمودی بچه ها آروم گریه کنن چی شد داد میزنی فرمود اسما دستم رسید به بازوی ورم کرده آروم گریه کنن مجید بنی فاطمه

اولین بار مگه یادم میره که نگام به پرچمِ تو افتاد مادرم اسمِ تو خوند تو گوشم پدرم سینه زدن یادم داد عُمریه فکرِ، روز و شب من شده تو چیزی نمیخوام، از تو به غیرِ از خودِ تو من تو رو دارم، چجوری دلم مُردد شه من تو رو دارم، همه دنیا هم با من بَد شه من تو رو دارم، من تو رو دارم **** تو رو می‌شناسم از اون روزی که شنیدم اسمتو گریه کردم یادته چه حالی داشتم آقا چی میشه به اون روزا برگردم من نتونستم، اون که تو دوست داری بشم لحظه به لحظه، از تو خجالت میکِشم من تو رو دارم، نوکری هم عالمی داره من تو رو دارم، دلِ مگه غمی داره من تو رو دارم، من تو رو دارم **** نمیدونم چی اومد، سَرِ چشمام که اشکام مثه اون، قدیم نمیشه میشینم توی روضه اما حالا مثه روزای بچّگیم نمیشه نمیدونم چی اومد، سَرِ این دل که عطرِ حرمت کم شده آقا یه کاری کن که یکم، آروم بگیرم تو رو به چادرِ حضرت زهرا(س) من بی وفا اما با این گدا سَر کن اشکمو بهتر کن حالمو بهتر کن منو زهرا، پَسندم کُن زمین خوردم آقا بلندم کن درستش کن، خراب کردم روی لطفِت، حساب کردم اولین بار مجید بنی فاطمه

یه شهید کنار حاج قاسم بود به نام شهید طارمی روز تشییع جنازش من رفتم بهشت زهرا خیلی غریبونه برگزار شد یه فیلمی تو فضای مجازی برگزار شد اکثرا شاید شما دیده باشید که یه دختر بچه ای بود شیش هفت ساله میخواستن بیارن که وداع کنه با باباش خیلی قشنگ خیلی مرتب عروسک بغل کرده بود آوردنش کنار بدن باباش این که گریه می کرد دور و برشو گرفته بودن خانوما بغلش میکردن احترام میکردن منم دلم همون جایی رفت که آقا محمد حسن رفت یه دختر سه ساله من سراغ دارم دل شب انقدر گریه کرد انقدر بابا گفت این نامرد از خواب مستی پرید گفت اگه باباشو میخواد بردارید ببرید سرو نامردا سرو آوردن پرت کردن جلو او دلم رفت محمدحسین حدادیان