1398

سلام آقا من از خدا فقط تو رو میخوام آقا همه میرن تو میمونی برام آقا سلام آقا برای من دعایی کن، نمیگیره دعای من بذار بپیچه تو حرم صدای من صدای من حسین جانم، حسین حسین حسین حسین، حسین جانم صدای تو کبوتری شدم توی هوای تو تموم زندگیمه کربلای تو فدای تو سلام آقا طاهری اسداللهی ببین آقا داره میاد دوباره اربعین آقا تو رو خدا نزن رومو زمین آقا همین آقا همه میرن یه عده میمونن تو روضه میمیرن همش سراغ کربلاتو میگیرن همه میرن حسین جانم، حسین حسین حسین حسین، حسین جانم بزن بارون منو ببر جلو ضریح دم ایوون میخوام سلام بدم با چشمای گریون بزن بارون سلام آقا من از خدا فقط تو رو می خوام آقا همه میرن تو می مونی برام آقا سلام آقا   حسین جانم، حسین حسین حسین حسین، حسین جانم برای من دعایی کن نمی گیره دعای من بذار بپیچه تو حرم صدای من صدای من صفا داره حرم شبیه من چقدر گدا داره چقدر هوای مشهد الرضا داره صفا داره گرفتارم امام رضا، امام حسین رو دوست دارم بهشت من حسینه ، من چی کم دارم دوسش دارم سلام آقا طاهری اسداللهی

علم به دوش کربلایی یا ابالفضل تو سایه سار خیمه هایی یا ابالفضل تندیس ایثار و وفایی یا ابالفضل میره سپاهی به حرم سر پناهی میگه رقیه که فدات شم الهی تو عرش اعلا داری چه جایگاهی اباالفضل اباالفضل علم به دوش کربلایی یا ابالفضل تو سایه سار خیمه هایی یا ابالفضل تندیس ایثار و وفایی یا ابالفضل میره سپاهی به حرم سر پناهی میگه رقیه که فدات شم الهی تو عرش اعلا داری چه جایگاهی اباالفضل اباالفضل علم به دوش کربلایی حسین ستوده

لشکر لشکر رو به فرارن رعد و برقه تو دل میدون داره حیدر می رسه از راه جا میزنن پهلووناشون میرسه با تیغ ذوالفقار پیروزه کاروزار از ضربه ی علی لا یمکن الفرار طوفانه حیدر شیر غرانه حیدر ملک الموتِ تحت فرمانه حیدر بین صد لشکر مونده مردانه حیدر بند دوم: یکه تازه عرصه ی پیکار بین یل ها بی شک علیِ اون‌ که بوده زیره قدم هاش صدها لشکر کوچک‌ علیِ میزنه یه دلاور میره خود و سپر میره تا می کنه غضب از همه سر میره می تازه حیدر سرنوشت سازه حیدر گرد و خاکی باز کرده اعجازه حیدر خالیه میدون چون سرافرازه حیدر بند سوم: یک ضربه زد حیدر و فوراً از پا افتاد مرحب گمراه وقتی پشتت گرمه به زهرا خیبر میشه مثل پَرِ کاه رو زمین همه ی لشکر و قله ی پیکر و میکَنه با یه دست قلعه ی خیبر و بی حد و مرزه زورِ بازوی حیدر کی تموم میشه تابِ زانوی حیدر عالمی داره تیغِ ابروی حیدر لشکر لشکر روبه فرارن حسین ستوده

با تو جداییم محاله شرابِ روضت حلاله خدا منُ میپسنده اگه بشم سگِ سه ساله آره عاشقتم جون دادن پای روضه های تو چه با صفاست آره عاشقتم روضه های تو هم شبیه خوده کربلاست آره عاشقتم نوکرت با اسمِ رقیه رو هواست سند زدم دلُ فقط به نامِ تو همه ی فخرمِ منم غلامِ تو رقیه شدم مریدِ تو فقط رقیه جان شهنشه دلم تویی یه قهرمان رقیه یا رقیه یا رقیه با تو جداییم محاله امیر برومند علمُ و پرچمِ سیاهی دلمُ کرده هوایی همش تو این فکرم آقا منُ کنی کربلایی آره عاشقشم هوامُ داری و هواتُ دارم آقا آره عاشقشم یه ماهی تو کبیرتم و تویی دریا آره عاشقشم بطلبم شبِ جمعه زیارت حرم الله بزن به زندگیم زیبا ترین رقم بشم فداییِ تو ای زیبا صنم ثارالله میشم مدافعت اینِ رویای من آخه مجنونتم تویی لیلای من ثارالله با تو جداییم محاله امیر برومند

محبوبه زینب کبری محجوبه زینب کبری هردشمن پیش تو بانو مغلوبه زینب کبری شریک ارباب منه مرجع هر سینه زنه زینب بانیه سوز و محنه زینب یک تنه اصل پنج تنه زینب خواهر سلطان حسنه زینب یا عقلیه نامش به دین داده همه اعتبار را جان میدهد مرده در احتضار را صد ها ملک،جن و بشر پیش روی بانو سجده کنید حضرت پروردگار را یا زینب شاهنشاه زینب کبری بدر الله زینب کبره در ظلمت نور تو بی بی همچون ماه زینب کبری فخر تمامی عرب زینب بر جلوه رب زینب به خلق عالمی سبب زینب حامی دین و حق طلب زینب دختر قتال العرب زینب یا عقیله بر دشمنش کرده سیه روزگار را از کف برد خصم لعین احتیار را تا منبرش خاتمه یابد همه به سویش سجده کنید حضرت پروردگار را محبوبه زینب کبری امیر برومند

کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم کبوترم هوایی شدم ببین عجب گدایی شدم دعای مادرم بوده که منم امام رضایی شدم پنجره فولاد تو دوای هر چی درده کسی ندیدم اینجا که نا امید برگرده … چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. بی تو می میرم آقام یه فقیرم آقام که تو حج ِ فقرایی ای کس و کارم آقاجون تورو دارم غم ندارم منو دستای گدایی ای سلطان کرم سایه ات روی سرم باز آقا بطلب که بیام به حرم … شور و حال منی پر و بال منی تو خیال منی دادی تو منو راه به گدا یه نگاه که تو ماه منی چجوری از تو دست بکشم بدون تو نفس بکشم تویی که تنها آقا دل سوز منی آرزومه دوباره بیام تو حرمت بدم یه سلام بهونه ی اشکای هر روز منی.. گل از گلم شکفت صابر خراسانی

امشب حاجت نگیرم محاله از دستای حضرت سه ساله اربعین نزدیکه بی بی جان کربلامو بده حواله ای جان جانان سلطان منی اصل دین و ایمان منی زندگی این نوکر تویی بی بی روح و ریحان منی رقیه رقیه رقیه تب و تابم رقیه درنابم رقیه تب جان جهانم رگ خوابم رقیه یا رقیه یارقیه یارقیه دریا دلی و غرق احساس زیبا تر از یاقوت و الماس انگار بهش دنیا رو میدن تا که عمو میگی به عباس اسمش میاد میشه ولوله میشه توی هیئت زلزله سینه زنا تلاطم کنید با ذکر رقیه حروله رقیه رقیه رقیه تویی یاور رقیه کس وکارم رقیه اعبارم رقیه کس و کارم رقیه توی عالم خوشم که تو رو دارم رقیه یارقیه یا رقیه یارقیه یا رقیه امشب حاجت نگیرم محاله امیر برومند

الحمدلله صابرخراسانی الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب سخن گذار منبر سلونی صابر خراسانی

هر تشنه به جای آب سیلی می خورد با روی ز خون خزان سیلی می خورد هر طفل یتیم که از بنی هاشم بود از آل بنی شرار سیلی می خورد از آنکه به کودکی علی نانش داد ناموس ابوتراب سیلی می خورد دلبند علی تا که ز درگاه خدا شیخی ببرد ثواب سیلی می خورد اسلام بنی امیه جاری شد و زن با داشتن حجاب سیلی می خورد تا به فراز نیزه قرآن میخواند هر سوره آن کتاب سیلی می خورد خاکم بر سر که اصغر از نی می دید از قاتل او رباب سیلی می خورد ای کاش بریده می شد از تن سر من می تاخت هزار اسب بر پیکر من ای وای به من که پیش چشمان ترم بستن سرت به نیزه با معجرم هر طفل یتیم صابر خراسانی

گفت من شیفتم توی صحنی بود که ما مشهدی ها بهش میگیم اسماعیل طلا یا همون سقا خونه گفت هر موقع که تو ساعت شیفتم بود مسئولیتم رو که انجام میدادم گاهی هم میمودم پشت پنجره فولاد گفت عادت کرده بودم هر موقع میومدم تو صحن انقلاب میومدم پشت پنجره فولاد با این مریضا حرف میزدم ساعت هشت و نیم نه صبح بود امدم پشت پنجره فولاد دیدم یه جوون رعنایی دستش رو بستن به پنجره فولاد یه دستمالی هم دستشه رنگ و روش سرخه ام خیلی جوونه نشستم کنارش سلام چه طوری دیدم سر تکون میده گفتم حرف نمیتونه بزنه دیدم یه حاج خانومی نشسته بود همون نزدیکا اومد نزدیک من دیدم گریه میکنه گفتم خدا انشاالله شفاش بده.... پنجره فولاد صابر خراسانی

زینب مظهر حجابه زینب الگوی ربابه زینب چون مثال حیدر زینب سر انقلابه زندگیم از دعای زینبه عاشقیم از عزای زینبه غم ندارم تا تو رو دارم نوکریم از سخای زینبه کیه زینب ورد لب حیدر کیه زینب عشق شه خیبر کیه زینب شبیه مادر زهرا کیه زینب شفیعه محشر زینب مظهر حجابه مجید رضانژاد

گریه ام در حرم از روی پریشانی نیست که پریشانی از آداب مسلمانی نیست در طوافند چنان موج کبوترهایت که در این سلسله انگار پریشانی نیست عربی آمده پابوس تو از سمت عراق همه ی حسرتش این است که ایرانی نیست دست خالی ست هر آنکس به حرم می آید در ورودی که نیازی به نگهبانی نیست! در معطل شدن و دست رساندن به ضریح لذتی هست که در سجده طولانی نیست از روی پریشانی صابر خراسانی ادخلوها بسلامٍ آمنین…در باز شد از میان جمعیت راهی به این سر باز شد در حرم سهل است, حتی در دل میدان مین هر زمان که یارضا گفتیم, معبر باز شد اول ِ نامش که آمد بر زبانم سوختم در دلم بال صد و ده تا کبوتر باز شد از صدای گریه ی زن ها یکی واضح تر است خوش به حالش بعد عمری بغض مادر باز شد دار قالی…پنجره فولاد… مادر سال ها از روی پریشانی صابر خراسانی

خونه خرابم کرد اربعین امسال هم آقا جوابم کرد کرب و بلای تو حسرت این دل شد زیارتت آقا حسابی مشکل شد حالا که دل بسته ام کردی حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا دو تا گنبد طلایی شب و روزم رو برده رو پیشونیم می بینی مهر غلامی خورده ببین کبوده سینه ام کربلامو بنویس هیچی مثل زیارت دوای درد من نیست حالا که من در خونتم حرم ندی روا نیست من که غلام رقیتم حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا عمریه نوکر تو هنوز حرم نرفته نوبت ما کی میشه این همه سال گذشته یه روزیم میام من با مادرم میام که ان شاالله دست بکشی رو سرم حالا که آرزو کردم حرم ندی روا نیست من که دور تو می گردم حرم ندی روا نیست حرم بده آقا جون امضا بزن برامون اللهم الرزقنا کربلا کربلا کربلا آقا جوابم کرده امیر برومند

كمتر بر این غریب بدون كفن بزن این ضربه ی دوازدهم را به من بزن هر آنچه داشت رفت دگر جستجو نكن اینقدر این شهید مرا زیر و رو نكن مگر نبود مسلمان كه اینچنین زده اند بلند مرتبه شاهِ مرا زمین زده اند قبول كن كه شبیه حصیر افتادی قبول كن ته گودال گیر افتادی سلام آقا صابر خراسانی مخواه تا كه سر من به گریه بند شود بگو چكار كنم از تنت بلند شود بگو چه كار كنم آب را صدا نزنی بگو چه كار كنم تا كه دست و پا نزنی بگو چكار كنم از تو دست بردارند برای پیكر تو یك لباس بگذارند میان گریه ی من این سنان چه می خندد دهان باز تو را نیزه دار می بندد آهای شمر عبا را كسی ربود برو بیا النگوی من را بگیر و زود برو برای غارت پیراهنت بمیرم من چرا لباس ندارد تنت بمیرم من قرار نبود بیفتی و من نگاه كنم و یا كه گریه به كوپال ذوالجناح كنم مگر نبود مسلمان که اینچنین زده اند بلند مرتبه شاه مرا زمین زده اند سلام آقا صابر خراسانی

دلبر و دلنشینی یا رقیه ماه روی زمینی یا رقیه آره تو زینت رو شونه های یل ام البنینی یا رقیه یا رقیه سوره ی کوثری یا رقیه شبیه مادری یا رقیه خواهر اکبر و یا رقیه نوه ی حیدری ریحانة الحسین بی بی جان کل هستی گداته یا رقیه شاه دنیا باباته یا رقیه اینه اعتقادم  که اعتبارم همیشه تو دستاته یا رقیه یا رقیه بی بی جون فداتم یا رقیه عمریه باهاتم با توبودن عزت دو دنیاست یا رقیه من سگ سراتم ریحانة الحسین بی بی جان اسم تو به دلنشینه رقیه زندگیم با تو تضمینه یا رقیه اگه این دلم تنگ اربعینه کربلا با تو تضمینه رقیه یا رقیه غم تو با خاتمه است یا رقیه مادر تو فاطمه است این دلم یا دمشقه بی بی یا که قلبم کنار علقمه است ریحانة الحسین بی بی جان دلبر و دلنشینی امیر برومند

یا قاهر العدو و یا والی الولی یا ضیغم المهمهم و یا ناصر النبی یا کاتب الکتائب و یا قاتل القوی یا مظهر العجائب و یا مرتضی علی یا قاهر العدو مجید رضانژاد آیه به آیه قرآن حیدر کن فیکونه طوفان حیدر یک صبح جمعه میاد مدینه یک صبح جمعه می بینه عالم میاد مدینه گردان حیدر نوید آخر این قصه جمله ای کوتاه اگر که لشگر حیدر بیاید از این راه فراز مأذنه های مدینه می پیچد خروش اشهد ان علی ولی الله یا حیدر علی یا حیدر شکر خدا که مست علی ام علی الدوام سایه ات الهی روی سرم باشه مستدام ای کاش جنازمو ببرن وادی السلام حق مع الحق قبله ی احرار ابالحسین و ابالعلمدار ایوون طلاتون یحیی یمیتی ناد علی افضل الاذکار اگر چه بغض فرو خورده در گلو دارد همیشه جلوه ای از قاهر العدو دارد خروش این تفروی لشگری پیچید دوباره موضع حتی تقاتلو دارد یا حیدر علی یا حیدر قال رسول الله علی ولی الله یا قاهر العدو مجید رضانژاد

به همم ریخته این زلف در همت این جسم مبهمت پاشو امید من کم دستا و پا بزن آب نبود تو مشک پاره ات اباالفضل ریخت که ریخت گریه نداره اباالفضل تو رو میخوام بغل بگیرم اباالفضل اما اگر عموت بذاره اباالفضل برادرم بمون کنارم ابالفضل بهمت ریختن خیلی شدی کبود این صورت نبود خدا رو شکر این دم اخر صدا زدی منو برادر پهلوهاتم که نیزه خورده چقدر شدی شبیه مادر بای ذنب قتلت تنت شده زیر و زبر اینجا شبیه مدینه است چند نفر به یک نفر هذا حسین مقطع العزا اما فیکم مسلم بهمم ریخته امیر برومند

مثل پرت خاکی شده بال و پره بابا جگر بابا دختر بابا بزار رو پای کوچولوت حالا سر بابا جگر بابا دختر بابا این سر سوخته سوغاتی سفر بابا جگر بابا دختر بابا ببخش اگه زخمیه و مختصر بابا جگر بابا دختر بابا سرتو بزار روی سرم رو چشمای ترم عزیز بابا همه خوشگلی دخترا به موهای بلنده بشینه رو زانوی بابا که موهاشو ببنده دختر بابا مجید رضانژاد

رقیه خاتونی و ستاره ساداتی بهونه لبحند رو لب های باباتی امید این نوکر هاست تو دستای کوچیکت یه کربلا امضا کن رقیه جان مولاتی مولاتی رقیه احسن الاذکارم مولاتی رقیه ذکر روزگارم مولاتی رقیه ***** رقیه خاتونی و ستاره ساداتی بهونه لبحند رو لب های باباتی امید این نوکر هاست تو دستای کوچیکت یه کربلا امضا کن رقیه جان مولاتی مولاتی رقیه احسن الاذکارم مولاتی رقیه ذکر روزگارم مولاتی رقیه ستاره ساداتی مجید رضانژاد

الفرار زده به دل میدون با نگاش لشگری شده حیرون مرحبا خطبه هات طوفان کرد دشمنت شده بی سرو سامون جان و جانانم به ضربه شمشیرت جان و جانانم به نعره چون شیرت جان و جانانم به شیوه تدبیرت ای جنون آمیز ذکر شور انگیز باده لبریز قاسم قاسم زده به دل میدون مجید رضانژاد

منم يك عمر پابست ابوالفضل اسير ديده مست ابوالفضل بود كار دل من با ابوالفضل نوشته روي قلبم يا ابوالفضل اي زصهباي حسيني سرمست دستگير همه عالم بي دست بشريت به تو گويد تحسين آفرين اي پسر ام بنين افتاد اگر چه دست عباس هرگز نبود شكست عباس از پرچم كربلا بلند است آوازه ضرب شصت عباس هزار بار اگر افتد به خاک پای تو دستم هنوز از تو و از هدیه کم تو خجل هستم به ساقی و می و جام و بهشت و حور چه حاجت که من زصبح ولادت به یاد چشم تو مستم اسیر دیده مست اباالفضل مجید رضانژاد

نمک سفره و زندگیمی عشق نوکرت از اون قدیمی من نیازی به کسی ندارم تا تو رو دارم تو که کریمی اذن تو مثل همون نقل که تو دهن میذارم تربت حسین رو با حرزت رو تو کفن میذارم کوری آل سعود و هر کسی که دشمنت روی اولادم  فقط اسم امیرحسن میذارم نمک سفره و زندگیمی حسین ستوده

ای سایه ات فتاده به روی سرم حسین معنای واقعی اصول الکرم حسین یک یاحسین گفتم و دیدم غمی نماند تسکین دردهای دل مضطرم حسین یادم نمیرود که همه عزتم تویی من پای سفره تو شدم محترم حسین لطفی که کرده ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان تراز پدرومادرم حسین من سالهاست دربه در روضه توام داغ تو را به جان ودلم میخرم حسین در کوچه های سینه زنی سالیان سال در حسرت هوای حرم می پرم حسین کابوس من شده غم دوری کربلا در خواب هم ذکر لب من حرم حسین تا گفتم اسم کرب و بلا را دلم گرفت مانند خواهری که صدا زد دلم حسین اینجا کجاست؟ خواهرت افتاد از نفس رحمی نما به سینه شعله ورم حسین اینجا عجیب بوی فراق تو میرسد یک دم نگاه کن تو به چشم ترم حسین زینب کجا و مجلس نامحرمان کجا یک ذره حق بده نشود باورم حسین مجموع حرف های من اینجا خلاصه شد در یک کلام ای همه باورم حسین سایه فتاده به روی سرم محمدحسن فیضی

اومدن محضر امام سجاد گفتند آقا چشمت روشن مختار عروج کرده قتله کربلا رو کشته آقا فرمودن از حرمله چه خبر گفت آقا حرمله ام به درک واصل شد حالا چرا حرمله آقا این همه بودن آقا صدا زد گفت نمیدونی حرمله چه خونی به دل ما کرد حرمله جگر بابامو سوزوند یه کاری کرد که بابام به چکنم چکنم افتاد جند قدم میرفت سمت خیمه میدید رباب دستاشو وا کرده می گفت آقا آبش دادی برمیگشت سمت میدون همچین که برمیگشت سمت میدون لشکر هو می کردند آقا رو حرمله محمدحسن فیضی

ای شاهکار خلقت یا اباالفضل شیر با اصالت یا اباالفضل مشکو تو به دندون گرفتی پرچم دار غیرت یا اباالفضل قمر سالاری قمر سرداری پسر حیدر کرار یل ام بنین تویی نماینده الله شدی روی زمین در امان نیست کسی از غضب چون شیرت از تو میترسه به شدت آقا شمر لعین مستم از شرابت یا اباالفضل هستم من غلامت یا اباالفضل مفتخرم به این منسب که هستم من غلامت یا اباالفضل قمر زیبایی قمر آقایی ای شاهکار خلقت مجید رضانژاد