1398

در پشت پلک من خوابي نهفته بود بغض فسرده ام آنشب شکفته بود ديدم که مادري زد بوسه بر لبم گفتم شما و گفت من عشق زينبم مويم سپيد و من در اوج دلبري گفتا به من که تو تنديس مادري چشمم گشودم و کس در برم نبود دستي بيامد و شد گونه ام کبود بغض فسرده ام مجید رضانژاد

مینویسم طوفان میخونم اباالفضل عمریه از عشقت مجنونم اباالفضل خاک پاتم آقا ای امیر بی دست تا نفس دارم بهت مدیونم اباالفضل ارادتم به شما از قدیم الایامه و دائما ذکر تو به روی لب هامه اگر که الان هستم کلب جناب خودت گدایی دربار تو ارث بابامه قمر قمر ماشاالله قمر قمر یا وجه الله مینویسم طوفان مجید رضانژاد

دیده بان کربلا روی دوشت سقا پای تو میشه رکاب واسه زینب آقا هر چه بادا بادا من میگم ای مردم کرده سفارش حسین و به تو مولا می می می بده سقا سقا سر بندت بود مدد زهرا سایه ات روی سر حرم امنِ امنِ خیمه ها آروم میشن تو بغل تو عموجون بچه ها جونم به قربون تو ای سقّای با وفا اباالفضل ابوفاضل ابوفاضل مدد دیده بان کربلا مجید رضانژاد

خوش به حال کسی که حرم رو دیده ما که جاموندیم و دلم گرفته میترسم بمیرم حرم ندیده حرمت جنت اعلاست این روزا حرمت غوغاست یه حرم ما رو مهمون کن نگام به تو و زهراست شده عقده تو سینه که حرم رو ببینه یه کاری کن آقا کشتی ما توی حرم به گل بشینه حرم ندیده مجید رضانژاد

دشمنان الفرار بی امان الفرار به میدان زده با اقتدار رجز میخواند این علمدار سپه را میزند گر بگیرد سلاح ذوالفقار منم منم نکنید این یل بی همتاست به چشم او لشگر که هیچ و بی معناست سر یلان هستو به سمت او نروید دمارتان را در می آورد عباس ابو فاضل میمنه میسره بنگرید محشره دلیره مرد جنگاوره فنون رزم و از بره و آرایش جنگی او شبیه نبرد حیدره دشمنان الفرار مجید رضانژاد

اینه هر شب خواهشم این التماسم گاهی وقتا آدما میان و میرن تا بدونم تو فقط میمونی واسم بدون تو دلم آشوبه کی غیر تو برام محبوبه ازت یه کربلا میخوام و کنج حرم بمیرم خوبه حسین آقام آقام ثارالله از بدی هام به کسی چیزی نگفتی آبروم همین دو قطره اشک روضه ست من رفیق زیاد دارم خودت میدونی رفاقت با تو ولی یه چیز دیگه ست به نامتم اباعبدالله غلامتم اباعبدالله شبا همیشه گرم ذکر سلامتم اباعبدالله حسین آقام آقام ثارالله نیاد اون روزی که از چشات بیفتم من که جز تو کسیو ندارم آقا از همون بچگیام آرزو داشتم مادرم رو یه حرم بیارم آقا اگه ردم کنی بیچارم تو که میدونی دوسِت دارم همیشه پای تو میمونم محاله دست ازت بردارم حسین آقام آقام ثارالله چیزی که درخور تو باشه ندارم دل ناقابلمو زدم به نامت تو دعا کن واسه عاقبت به خیری یا جوون مرگت بشم یا پیر غلامت به یاد کربلا میبارم یه فکری کن به حال زارم بساط نوکریم تکمیله فقط یه کربلا کم دارم حسین آقام آقام ثارالله هر شب خواهشم حسین ستوده

از حال میرفتی من از حال میرفتم باید زود تر از شمر تو گودال میرفتم تو از پا افتادی من از پا افتادم جلوی نا محرم رو خاکا افتادم ذبحوک عطشانا چه بلایی سرت اومد رسیدم اما داداش قبل من مادرت اومد یه لشگر نا محرم به اشکات میخندن میخوای تا برگردم محاله دل کندن میدیدم رو سینت یکی جا خشک کرده بمیرم معلومه تو رو زجر کش کرده چقدر این خنجر کهنست چقدر این شمر نامرده چقده طولش داده دیگه مادر غش کرده ای وای من ای وای من تو زیر دست و پا خوردم کتک از چوب نیزه ها از حال می رفتی مجید رضانژاد

لشکر میرو یل جمل اومد ازرق نفس بکش اجل اومد مردی میدون میاد مرد عمل اومد عموم اباالفضل حسن بابامه حسین آقامه همه دنیامه پسرت ازرق بیاد ناکامه درسته من از تو کوچکترم ولی انا قاسم ابن الحسن ابن علی یا قاسم مرد عمل اومد حسین ستوده

به نام نام کعبه سیار منم غلام حیدر کرار فاطمه مست طره گیسویت مصطفی مست تیغ ابرویت والی و والا عالی و اعلا از محبینت حق تعالی صولت کوه غیرت شاه مردان علی علی تیغ بران علی علی ****** به نام نام کعبه سیار منم غلام حیدر کرار فاطمه مست طره گیسویت مصطفی مست تیغ ابرویت والی و والا عالی و اعلا از محبینت حق تعالی صولت کوه غیرت شاه مردان علی علی تیغ بران علی علی منم غلام حیدر کرار مجید رضانژاد

ملیکه السما رقیه خاتون جونم بشه فدات رقیه خاتون تو کل زندگیم همینه عشقم فقط فقط شما رقیه خاتون رقیه ای محور عشقی تو اول و آخر عشقی کعبه باور عشقی فهیمه و کوثر عشقی به عرش و به جنت سرداریو شاه پرچمداری رقیه به دنیا به عقبی سلطانیو سرور درباری رقیه رقیه ای جانم ملیکه السما رقیه خاتون جونم بشه فدات رقیه خاتون تو کل زندگیم همینه عشقم فقط فقط شما رقیه خاتون رقیه ای محور عشقی تو اول و آخر عشقی کعبه باور عشقی فهیمه و کوثر عشقی به عرش و به جنت سرداریو شاه پرچمداری رقیه به دنیا به عقبی سلطانیو سرور درباری رقیه رقیه ای جانم ملیکه السما حسین ستوده

شاه بانو یارقیه میزنم روضتو جارو یا رقیه کلب آستان تو هستم زده ام پیش تو زانو یارقیه بیقرارم سربه دارم من بجز رقیه دلبری ندارم مجنون نام رقیم با جمع عاقلا کاری ندارم دیوونم دیوونه ی نوه ی ابوتراب به سینه میزنم با اجازه ی بی بی رباب یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه بی تاب بی تابم با دوری از حرم نده عذابم شکرحق از،نوکرای پا به قرص علی اصغر ربابم بیقرارم شوره زارم تاتورودارم دیگه غمی ندارم وقتی دلتنگ تومیشم سرروی تربتکربلامیزارم دم روز و هرشبم فدایی زینبم همه افتخارمه که رقیه مذهبم یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه یارقیه ای سه ساله مجید رضانژاد

سلام حق به ساحت قلبِ جناب قاسم الهی باشم تا ابد کلب جناب قاسم الهی تا روز محشر زندونیه قاسم شَم به اذن مادرش نجمه قربونیه قاسم شَم ماه زیبا ، روی قاسم عرش اعلی ، موی قاسم سجده کردم سوی قاسم مسجدم گیسوی قاسم یاقاسم مدد یاقاسم #بنددوم سرخوش و مستم از میِ ناب جناب قاسم کاشکی ببینم یه شبی خوابِ جناب قاسم بندازم از ادب خودم رو به دست و پای قاسم سرم رو میشکنم بمولا تو روضه های قاسم مست مستم ، مست قاسم اختیارم ، دست قاسم دشمن حیران از نبردش مات ناز شصت قاسم یاقاسم مدد یاقاسم #بندسوم یوسف خوش چهره کجا یه تار موی قاسم بریده انگشتشو با دیدن روی قاسم ابن کریم الله عزیز قلبِ زهراء عریس زیبای مولا به صحنه ی عاشوراء میزند بر ، قلب لشکر بین میدان ، کرده محشر حسن است این یا که قاسم می خروشد مثلِ حیدر یاقاسم مدد یاقاسم ماه زیبا روی قاسم علی پورکاوه

مادر مهتاب یا رباب اعتبار آب یا رباب ای الهه ی معرفت زوجه الارباب یا رباب ای... کنار حسین زندگی میکنه در مدار حسین قلبشه فقط در انحصار حسین تعزیه داره و روضه دار حسینمحشره رباب سروره رباب گریه زانو زده در محضر رباب با وفا ترین همسره رباب دامن شهزاده پروره رباب یک نفر ولی لشکره رباب مادر سکینه و اصغره رباب ➖➖➖➖➖ مونس زینب یا رباب روضه ی هرشب یا رباب بانوی آب و آفِتاب حافظ مکتب یا رباب ای... *سحابه رباب همنشین ام المُصابه رباب عروس بیت ابوترابه رباب ناخدای کشتی حجابه ربابیاور حسین گوهر حسین خاطِرِش عزیزه در مَنظَر حسین استواره در محور حسین نابغه ، فاضله و دلبر حسین بانوی پیام آورِ حسین شاعر و ذاکر و غم پرور حسین مادر مهتاب حسین ستوده

ايوان نجف عجب صفائي دارد ..... حيدر بنگر چه بارگاهي دارد اي كعبه به خود مناز از روي شرف ...... جايت بنشين كه هر كه جائي دارد هرگز نكند واهمه از روز جزا ...... هر كس چو علي پشت وپناهي دارد ريزد گنهش به مثل برگ پائيز ....... گر زائر دلخسته گناهي دارد هرگز نشود ديده او نابينا ....... هر كس كه بر اين بقعه نگاهي دارد خوشبخت كسيكه اندراين وادي عشق ...... با راز و نياز اشك و آهي دارد بي حب علي عبادت نامقبول است ......... با مهر علي قدر و بهائي دارد هر كس كه نگشت پيرو مكتب او ....... قطعا تو بدان راه خطايي دارد حاجت بطلب هميشه از شاه نجف ........ زيرا كه يد گره گشائي دارد بروادي رحمتش دو صدبار سلام ....... مدفون دو سه صد مرد الهي دارد از كوفه رسد ناله حيدر بر گوش ....... زان خانه پر نور كه چاهي دارد نوميد نگردد ز سراي علوي ....... هر كس به درش دست گدائي دارد رحمت به روان آنكه گفت اين مصرع ....... ايوان نجف عجب صفائي دارد ایوان نجف حسین ستوده

آفریده شدم من برای حیدر که بشم خاک پای گدای حیدر از همون بچگی تا به این لحظه من قد کشیدم به زیر لوای حیدر جونم علی علی آب و دونم علی علی طبق حدیث نماز و اذونم علی علی رازم علی علی و گدازم علی علی ای إهدنا الصراط نمازم علی علی غدیری ام حک رو دلم آقا أشهد أنک ولی الله غیر حیدر نداریم امیری ماها شیعه بالا میگیره سرش رو هر جا همه اهل غدیریم مرید مولا روز اول دعا کرده ما رو زهرا ای جان من علی و قرار حسن علی دلدل سوار معرکه و بت شکن علی روز و شبی علی و شه مذهبی علی ای آخرین کلام خداوند علی علی به کوری سقیفه ای آقا أشهد أنک ولی الله به خدا حیدرِ ناجی فردامون تو احادیث به ما نوکرا فرمودن خلق نمیکرد خدا آتیش دوزخ رو اگه مردم همگی با حیدر بودن صفدر علی علی و غضنفر علی علی تو حی لا یموتی و سرور علی علی یا مرتضی علی و شعار خدا علی عیدی بده به نوکرا کرب و بلا علی حک روی تاج حضرت زهرا أشهد أنک ولی الله به کوری سقیفه ای آقا أشهد أنک ولی الله آفریده شدم علی پورکاوه

ایها الـغریب السلام علیک یا شیب الخضیب ایها الغریب السلام علیک یا خدالتریب ایها الغریب ای برادر زینب موندی بی پناه ایها الغریب یاد مادرم افتادم تو قتلگاه آسمون روی سرم آوار شد دوباره فاطمیه تکرار شد . خواهرت تو قتلگاه می خونه هرچه شد بین در و دیوار شد . ایها الغریب وحشیای بیابون سیرابن ولی ایها الغریب بستن آبو به روی اولاد علی . ایها الغریب خواهر تو دوید و فاتل می دوید ایها الغریب روی سینه نشست و موهاتو کشید . ایها الغریب می بینم که جلوی چشمای من حسین ایها الغریب سرتو دارن از تن می برن حسین . ایها الغریب خولی اومده ای وای بالای سرت ایها الغریب ساربان اومده واسه انگشترت . تیری که حرمله به سینه ت زد بدتر از مصیبت مسمار شد . داره می سوزه و میگه زینب هرچه شد بین در و دیوار شد . ایها الغریب تن بی سر و سم مرکب وای من ایها الغریب چه کنه تک و تنها زینب وای من . ایها الغریب پشت قافله جا میمونه دخترت ایها الغریب روی نیزه می بینم برگشته سرت . ایها الغریب تشت زر مثل لب هات میشه غرق خون ایها الغریب دندوناتو شکسته چوب خیزرون . غیرت الله با دست بسته خواهر تو وارد بازار شد . تازیونه می زد و می گفتم هرچه شد بین در و دیوار شد ایها الغریب نریمان پناهی

ریان ابن شبیب جدمونو غریب گیر اوردن ریان ابن شبیب آب و واسه حبیب دیر آوردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد آخ ته گودال زمین گیر شد حسین پیر شد سر و بریدن ولی دیر شد حسین پیر شد **** ریان ابن شبیب ذکر امن یجیب می گفت زینب ریان ابن شبیب رفتش شیب الخضیب زیر مرکب بلا سر زینب آوردن سر و بردن بچه یتیما کتک خوردن سر و بردن زنای توی بی کسی مردن سر و بردن **** ریان ابن شبیب می اومد بوی سیب از تو صحرا ریان ابن شبیب یک عده نا نجیب کردن بلوا به عمه زینب جسارت شد جنایت شد چادرا وقتی که غارت شد جنایت شد قسمت زنها اسارت شد جنایت شد **** ریان ابن شبیب جسم خد التریب رو زمینِ ریان ابن شبیب با چکمه نا نجیب رفت رو سینه تشنه سرش رو جدا کردن چه ها کردن ده تا سوار و صدا کردن چه ها کردن پیکر و بی سر رها کردن چه ها کردن **** ریان ابن شبیب سقا شد غم نصیب تو علقمه ریان ابن شبیب میگفت عباس عجیب یا فاطمه ولوله توی حرم افتاد علم افتاد رو خاکا دست قلم افتاد علم افتاد مسیر دنیا به غم افتاد علم افتاد غریب گیر آوردن نریمان پناهی

کربلا اولی داریم یا نه این رفیق ما بار اولشه اومده امروز رسیدیم ما جنازه خسته بریم یه استراحت دیدم پاشده گفتم کجا گفت حرم دارم دق میکنم خدا هیچ کسی رو سرگردون نکنه الا یه جا میری تو بین الحرمین مخصوصا بار اولی ها روبه ابی عبدالله میره هی برمیگرده میگه وای پشتم به عباسه میری سمت عباس میگی ای وای پشتم به حسینه یهو به خودت میای دو سه ساعت هی داری میری هی برمیگردی آخ میکشی مرا حسین کربلا اولی حیدر خمسه

بارون اشک من میباره نوکر یک خواهش از تو داره میشه سر قرار هر سال این اربعین یام دوباره بازم بهت رو میزنم شاید منه بدم دعوت کردی برگه براتمو بده وقتی برا همه قسمت کردی کنار عاشقای تو حالم خوبه تو سیل زائرای تو حالم خوبه به نیتای خالص موکب دارا تو راه کربلای تو حالم خوبه ای مهربون ترین رفیقم ای فکر و ذکر هر دقیقم بارون اشک من میباره نوکر یک خواهش از تو داره میشه سر قرار هر سال این اربعین یام دوباره بازم بهت رو میزنم شاید منه بدم دعوت کردی برگه براتمو بده وقتی برا همه قسمت کردی کنار عاشقای تو حالم خوبه تو سیل زائرای تو حالم خوبه به نیتای خالص موکب دارا تو راه کربلای تو حالم خوبه ای مهربون ترین رفیقم ای فکر و ذکر هر دقیقم اربعین بیام دوباره حسین خلجی

زخم هایم شده این لحظه مداوا مثلا چشم کم سوی من امشب شده بینا مثلا آمدی تا که تو هم بازی دختر بشوی؟ باشد ای رأس حنا بسته! توبابا مثلا مثلا خانه مان شهر مدینه است هنوز وتو برگشته ای از مسجد وحالا مثلا کار من چیست؟نشستن به روی زانوی تو کارتو چیست؟بگو شانه به موها مثلا یا بیا مثل همان قصه که آن شب گفتی تو نبی باشی و من ام ابیها مثلا جسم نیلی مرا حال تو تحویل بگیر مثل آن شب که نبی فاطمه اش را مثلا زخم هایم شده مداوا صابر خراسانی

میریزه اشکام به روی گونم رسیده از راه عزیز جونم بگید به عالم رسیده بابام عمه کمک کن بلند شم از جام این سر خونی بهترین پدره اومده تا من و با خودش ببره خوش اومدی بابا به این خرابه ها چی اومده سرت سر زتن جدا بابا حسین من ******** من و به ماتم دچار میکردی بالای نیزه چیکار می کردی من و به دست بلا سپردی چرا من و با خودت نبردی میدیدم همیشه تو رو از راه دور شنیدم بابا جون رفتی کنج تنور ببین که پیر شدم اخر به پای تو میخوام که درد دل کنم برای تو بابا حسین من ******** تو این شبای سرد خرابه هنوز رقیت تشنه ابه از وقتی رفتی غذا نخوردم زود تر از اینها باید میمردم من خزونیم و تو بهار منی باورم نمیشه که کنار منی دیگه بدون من نرو بابا سفر حالا که اومدی رقت و ببر بابا حسین من دختر بچه نترسونید نریمان پناهی

منی که سنم کمه عمه عمه عمه تو دلم کوه غمه عمه عمه عمه توی رویا میبینم عمه هرشب انگار که بابا جون پیشمه عمه عمه عمه بابام کجاست مگه تو نگفتی که خیلی دوست داره منو بابام کجاست پس چرا پیشم نمیاد که کنه بازی باهام بابام کجاست چرا انگشترشو داده به زجر بی حیا بابام کجاست مگه بابا م نمی دونه ساکن خرابه هام عمه من بابامو میخوام سخته این جور برام صد بار بازم میگم فقط من بابامو می خوام من بابامو میخوام من بابامو میخوام دیگه در نمیاد صدام بابا بابا بابا دیگه بی رمق پاهام بابا بابا بابا یا تو خیلی پیر شدی بابا بابا بابا یا دیگه تاره چشام بابا بابا بابا منو ببر انگاری حس میکنم که دست و پا گیرم بابا سنم کمه عمه عباس میرخلف زاده

چشم حسودان کور‌ باد و گوش شیطان کر تنها تو اُم المومنینی نزد ما، مادر بستی دهان هرزه ی یک مشت جاهل را آن ها که می گفتند به خَتم الرُسُل: اَبتَر السابقون السابقون تفسیر ایمانت ای دامنت شان نزول سوره ی کوثر از مال دنیا هیچ کس مانند تو نگذشت ایمان که باشد بیشتر، دل هست دریا تر! دست کدامین جاعِل تاریخ پیرت کرد در صورتی که بوده ای هم سن پیغمبر؟ کُفو علی زهرا شد و کُفو محمد، تو ای جان عالم به فدای مادر و دختر... ام المومنینی شایان مصلح

راس تو میرود بالای نیزه ها من زار میزنم در پای نیزه ها اه ای ستاره دنباله دار من زخمی ترین سر نیزه سوار من پاشو داداش نگاهی کن که دارن به من غم زده میخندن دارن پای سر عباس جلو چشم همه دستمو میبندن (حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم) ای بی کفن چه با این پاره تن کنم با چادرم تو را باید کفن کنم من میروم ولی جانم کنار توست تا سال های سال شمع مزار توست پریشونم همه جونم به قربونی که تنی که ته گوداله پر از تیغ و پر از نیزه پر از زخمه و خاکی و لگد ماله (حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم) با گریه آمدم اطراف قتلگاه گفتی که خواهرم برگرد خیمه گاه بعد از دقایقی دیدم که پیکرت درخون فتاده و برنیزه ها سرت لب تشنه لب دشنه شنیدم که جوابت رو سنان داده شنیدم نه خودم دیدم چقد نیزه به حلقوم تو افتاده

یا لیتنا کنا معک شاه سلام علیک صل الله علی الباکین علی الحسین اشکامه مثل بارون صل الله علی المظلوم بکربلا از داغت شدم دل خون عشق بی تکراری ، ای غم بی پایان از قدیمم با تو ، یا قدیم الاحسان هستم، هر نفس با تو، هیشکی الا تو تو دلم نیست نیستم آدم سابق خونه عاشق جز حرم نیست حی علی البکا همه جا گریه می کنم با نام سیدالشهدا گریه می کنم خیلی گذشته از سفر آخرم حسین با خاطرات کرب و بلا گریه می کنم حسین مولانا حسین مولانا من غلام قمرم ، غیر قمر هیچ مگو جز اباالفضل علمدار دگر هیج مگو حسین مولانا حسین مولانا آسمون روی سرم آوار شد دوباره فاطمیه تکرار شد خواهرت تو قتلگاه می خونه هرچه شد بین در و دیوار شد صل الله علی الباکین علی الحسین اشکامه مثل بارون صل الله علی المظلوم بکربلا از داغت شدم دل خون حسن مولانا حسین مولانا یا لیتنا کنا معک محمدحسین پویانفر