1398

شبهای جمعه حضرت زهرای مرضیه با مریم است و هاجر و حوا و آسیه آید پریشان از جنان بر دشت ماریه گوید حسین من ای نور عین من گاهی گردد به دور خیمه ها با شیونو ناله گاهی رود اندر کنار مرقد عباس ریزد سرشکی آن نکو انفاس گاهی رود در قتلگه با جمله حوریه کو نور عین من بی سر حسین من یا حسین شب های جمعه محمدحسین پویانفر

ای عشق اول و آخر من ای مهربان تر از مادر من یا واهب العطایا یا منتهی الرجایا یا دافع البلایا ارباب تشنه سر جدا خون بهایت خدا السلام علی ساکن کربلا عشق اول و آخر محمدحسین پویانفر

آمدُم که بُگُم گدا نِمِخی؟ یا که اصلاً غلام سیا نمخی؟ یک دفم به زبون ما تو بگو: نوکرم! راستی کربلا نمخی؟ دورم از کربلا، بابام مگه که نکنه از امام رضا نمخی! مو مریض خود خود خودتم نسخه بنویس، بگو شفا نمخی؟ کار دیگه که از مو بر نمی یه روضه خون بی دست و پا نمخی؟ مِخی از بوی سیب بِرت بخوانم؟ بره شیب الخضیب برت بخوانم؟ نکنه ما رِ انتخاب نکنی یا بِخی نوکرم حساب نکنی به همه پُز دادم که همسایه تُم خودمانم، ما رِ خراب نکنی جون هر که که دوس دری، بامرام! ای دفه آمدم، جواب نکنی زبونم لال شکایت ماها رِ به باباتان ابوتراب نکنی هی درم از تو دور مُرُم به خدا پدر و مادرم فدات مهدیار خراسانی

چقدر خوبه وقتی میام تو حرم دو سه ساعت از دنیا دست میکشم هوا خیلی خوبه هوا عالیه آره تازه دارم نفس میکشم دلی رو که دادم به دست خودت نمی خوام که دیگه به هیچ کس بدم من این حال خوبه با تو بودنو نمی خوام که یک لحظه از دست بدم علی ابن موسی الرضا کس دیگه بود پای هر جاییمو می دونم تا حالا قلم کرده بود آره هر کی جای تو بود مهربون منو خیلی وقتی ولم کرده بود توی این همه زائر این وقت روز اونی که بده رو سیاهه منم ولی هرچی که باشه آخر گدا خلاصش منو با تو میشناسنم علی ابن موسی الرضا المرتضی چقدر خوبه مهدی رعنایی

وقتی به طوس جا به کنار تو می کنم احساس وصل حق به جوار تو می کنم در بین خلق از همه با آبروترم چون کسب آبرو ز غبار تو می کنم یک حج به نامۀ عملم ثبت می شود با هر قدم که رو بدیار تو می کنم با اشک خجلت آمده ام در حریم تو این است گوهری که نثار تو می کنم بر یازده امام چو دلتنگ می شوم می آیم و طواف مزار تو می کنم احساس می کنم که میان ملائکم آن لحظه ای که جا به کنار تو می کنم تا بوی گل بگیرم و عطری پراکنم خارم ولی هوای بهار تو می کنم در دیده ام حقیقت حق جلوه می کند چون با خیال، سیر عذار تو می کنم وقتی به طوس محمد نوروزی

بگو تو خرابه بندم نکنن بیشتر از این گله مندم نکنن به خدا خیلی سرم درد می کنه بگو از موهام بلندم نکنن ناله هام به آسمون رسیده بود بسکه زجر موی منو کشیده بود جلوش و اگه نگرفته بودن سر دخترات و هم بریده بود شنیدم موی تو هم کشیده شد خیلی طول کشید سرت بریده شد شنیدم یکیش به کوفه برنگشت نیزه هایی که واست خریده شد کی روی سینه ت نشسته بابایی چشمای نازت و بسته بابایی هنوزم داره خون از لبت میره دندونات و کی شکسته بابایی **** بابا حسین دیدنِ دستای بسته اومدی پیش کاروان خسته اومدی حالا که دیگه نمیتونم پاشم حالا که پاهام شکسته اومدی تو خرابه بندم نکنند مهدی اکبری دخترت خیلی گرفتار شده مثل عمه دست به دیوار شده یه چیزی میگم به هیچکسی نگو چشام از گرسنگی تار شده بگو تو خرابه بندم نکنن بیشتر از این گله مندم نکنن به خدا خیلی سرم درد می کنه بگو از موهام بلندم نکنن ناله هام به آسمون رسیده بود بسکه زجر موی منو کشیده بود جلوش و اگه نگرفته بودن سر دخترات و هم بریده بود شنیدم موی تو هم کشیده شد خیلی طول کشید سرت بریده شد شنیدم یکیش به کوفه برنگشت نیزه هایی که واست خریده شد کی روی سینه ت نشسته بابایی چشمای نازت و بسته بابایی هنوزم داره خون از لبت میره دندونات و کی شکسته بابایی تو خرابه بندم نکنند مهدی اکبری

دل محراب خوشه به اینکه تو نمازم ربنای تازه ای دارم تو توی ذهنم میایی و بعدش چه هوای تازه ای دارم مهر تربت حرم باعث شد حتی منم نماز خون بشم همیشه بی تربت که وافعا می دونم نماز من نماز نمیشه آلوده سر رو تربتت می ذاریمو و پاک برمی گردیم ما همه از این خاکیمو به این خاک بر می گردیم دل محراب محسن عراقی

مادر منی مادر منو پدر و مادر منی ام ابی مادر پیغمبر منی ذکر اول و کلام آخر منی مادر منی تویی که فقط امید محشر منی من زیر پاتمو تو روی سر منی آرزومه بهم بگی نوکر منی دنیا با تو رویامه عشق تو محیامه وقتی حیدر آقامه مادر من کنیزت پدر من غلامت به حسینت قسم که تورو خیلی میخوامت ” مادر من یا زهرا “ نوکر توام نوکر تو و پدر و مادر توام یا بهتر بگم نوکر نوکر توام از وقتی که یادمه پشت در توام نوکر توام با دعای تو شیعه ی حیدر توام سینه زن روضه های دختر توام اگه تو مادرمی من پسر توام وقتی زیر بارونم اسمت رو میخونم از عشق تو دیوونم تو شب بی قراریم راهیه هیئتم کن یه شب جمعه مادر مدینه دعوتم کن مادر منی محسن عراقی

صدای در دری که تو شعله سوخت دری که یه میخ و توی سینه کوفت صدای جیغ توی خاکستر و دود کی میدونه چی تو دست فضه بود جوان ننه بابام با اشک داره فریاد میزنه این زنی که میزنی زن منه صدای در مهدی رعنایی

در این دیار هر که بیاید غریب نیست هرکس که دل شکسته بود بی نصیب نیست اینجا که میرسی نفست تازه می شود دلداده می شوی و دلت بی نصیب نیست هرکس گوشه ای به نیایش نشسته است سنگ صبور این همه دل،بی حبیب نیست اینجا دعا به اوج اجابت رسیده است اینجا دمی به جز امن یجیب نیست اینجا پر از صدای هجوم ملائک است اینجا صدای هیچ غریبی غریب نیست .... در این دیار هر که بیاید غریب نیست هرکس که دل شکسته بود بی نصیب نیست اینجا که می‌رسی نفست تازه می‌شود دل داده می‌شوی و دلت بی شکیب نیست آب حیات آب شفا دارد این حریم این خطه را نیاز به ناز طبیب نیست اینجا دعا به اوج اجابت رسیده است اینجاد می به جز دم ام الیجیب نیست اینجا پر از صدای هجوم ملائک است اینجا صدای هیچ غریبی غریب نیس در این دیار سید جعفر ماهرخسار

بی هوا منصور ارضی باور کنید تنها کسی که بی هوا زمین خورده مادرمون حضرت زهراست تا حالا نخوردی بی هوا مثلا ماشین بهت بزنه بی هوا اصلا حضرت خیلی محترمانه دوست و دشمن که میومدن در خونه محترمانه حرف میزدن داشت می گفت رفتم سندو گرفتم حقم بوده همین تو این حرفا یهویی ... من سال 63 مدینه که رفتم هنوز اون کوچه بنی هاشم بود اون موقع بود بعد سال 63 به بعد ک.چه رو هم خراب کردن خود من به رفقایی که با هم بودیم نشستیم همون جا یه ذره گریه کردیم گفتم اصلا تو این کوچه دو تا آدم رد نمیشه یکی باید بشینه یا به سینه دیوار تکیه بده بعد اون یکی بتونه رد بشه من نمی دونم بی بی چگونه ضربه خورده چون رحمانی همدانی تو کتابش نوشته وقتی که ضربه خورد دو تا گوشواره افتاد من نمیدونم یه دیواره یه سیلی ... برا مادر روضه میخونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه میخونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه می خونی باید مادروار گریه کرد برا مادر روضه می خونی باید مادروار گریه کرد بی هوا منصور ارضی

اینو جار زدم همیشه به خدا که به جز خوبی نداشتی واسه من هر دفعه راه افتادم سمت حرم تو حرم یه جا گذاشتی واسه من بذار تا دم مرگم کنار تو بمونم هوامو داری آقا می دونم مهربونم مهربونم حال نوکرت خدایی رو به راه نیست دیگه آقا غیر تو تو دنیا تکیه گاهی نیست به جز خوبی نداشتی جواد حقیقت

کاش مثل ساعت بودم مثلا ساعت پرواز حرم یهویی می طلبه تا که برم چمدونمو می بنده مادرم کاش مثل ساعت بودم مثلا ساعت هشت عاشقی صحن گوهرشادو دوسش دارم با تو خلوت می کنم دقایقی کاش مثل ساعت بودم لحظه ی تحویل سال زیر قبت بودم شاکرم از این که همه ی دقیقه ها زیر سایت بودم خودت این حسو به دلم دادی حس آزادی دارم تو صحن آزادی به خودم میگم خونت آباد خدایی به پای خوب آقایی افتادی کاش مثل ساعت بودم محسن عراقی

دم غروب و سر شب دلم پر از غمه مهمون من هستی ولی ماه محرمه میخوام که روضه بخونم یه روضه عجیب بیا با هم گریه کنیم ای پسر شبیب یابن شبیب از غم بگم از اون تنی که شد توی گودال درهم بگم یابن شبیب مقتل بگم از خواهری که صحنه رو میدید رو تل بگم یابن شبیب از تن بگم از اون تنی که مونده بدون پیرهن بگم یابن شبیب از سر بگم از اون دوازده ضربه زد به حنجر بگم ان کنت باکین فابک علی الحسین پلک چشامو زخم می کرد همین مصیبتا چی سر جدمون اومد تو خاک کربلا غریب و مظلوم کشتنت فابک علی الغریب بیا براش گریه کنیم ای پسر شبیب یه روضه عجیب مهدی اکبری

دیدی آخر، همه زانو زدنم را دیدن کمکم کن، منِ افتاده ز پا را پسرم مثل تسبیح تنت، یکصدویک دانه شده با تنت ذکر گرفتم، که خدایا پسرم چه داغی نشوندی/ توو دل من نمون روی خاکا / با این بدن پاشو بار دیگه / قدم بزن برای بابا دل از دیدن تو /نمیشه سیر بابات اومده/ ناتوان و پیر ببین خم شدم / دستمو بگیر عصای بابا از خیمه رفتی و / بردی دل منو دریای من گرفت / غم ساحل منو میگردم از غمت / دشت ستاره رو پیدا نمیکنم / اون جسم پاره رو پر از سوت و کف شد / دور و برت زمین میخورم / پیش پیکرت سرم خم شد از غم/ روی سرت نفرین به دنیا گل من چه پرپر / آوردنت گلابم چقد بد / فشردنت عبا کم اومد واسه / بردنت ای اِرباً اِربا نامرد مردما / بدجور کشتنت هی جمع میکنم / منها میشه تنت پاشو نگات کنم / حتی یه بار علی بابای پیرتو / تنها نذار علی بهاری که دیده / خزونش و نفس‌هاش بریده / اَمونش و نشسته کنار / جوونش و روضه میخونه حسین مونده با / سوز گریه‌هاش علی و / پریشونی باباش کسی دل / نمی‌سوزونه براش دلش چه خونه ای میوه‌ی دلم / وقت رسیدنت این لشکر حسود / از شاخه چیدنت از داغ دیدنت / موهام سفید شده تو زخم خوردی و / بابات شهید شده یا بنی محمد جوادی

الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب الحمدلله رب العالمین مهدیار خراسانی

وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ189 إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ190 الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی‏ جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ191 رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصارٍ192 رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلْإیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ193 رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ تلاوت قرآن کریم محمدجواد حسینی

وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ189 إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ190 الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلی‏ جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ191 رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصارٍ192 رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلْإیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ193 رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَهِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ تلاوت قرآن محمدجواد حسینی

به حال خودم رهام نکن یه مِی به من خراب بده بدم ولی بعد هر نماز سلام منم جواب بده پناه منی امام حسین تو روزای بی کسی و غم اگه به تو رو زدم می خوام بیام حرمت قدم قدم یا حسین حلالم کن نوکری بلد نیستم من بدی زیاد کردم اما آقا بد نیستم من رفیق زیاد داشتم باوفا یه چیز دیگه ست من سفر زیاد رفتم کربلا یه چیز دیگه ست جوونی مو حاضرم بدم برای یه ساعت حرم وضو می گیرم به یاد اون نماز جماعت حرم قدیمی ترین رفیق من ؛ من از تو خود تو رو می خوام خودم می دونم به غیر تو نمی مونه هیچ کسی برام پناه منی حامد خمسه

ساربان داد مزن، ما کس و کاری داریم ساربان راه مرو، همسفر ما مانده چند باری شده گم کرده‌ام او را اصلاً بس که از دور تنش مثل معما مانده باز چشمش به که افتاد که غش کرد رباب؟ باز هم آمده این حرملۀ وا مانده برسانید خبر را به علمدار حرم چادر زینب تو زیر لگدها مانده ناقه زانو زده تا اینکه سوارش بشوم چشم من سمت علی اکبرم اما مانده ساربان داد نزن محمد جوادی