1398

زبان حال حضرت زینب و امام حسین درمورد امام حسن

بِنَبیٍّ عَرَبیٍّ وَ رَسولٍ مَدَنی وَ أَخیهِ أَسَدِ اللهِ مُسَمّا بِعَلی وَ بِزَهراءَ بَتولٍ وَ بِأُمٍّ وَلَدَتها وَ بِسَبطَیهِ وَ شِبلَیهِ هُما نَجلَاْ زَکیٍّ وَ بِسَجّادِ وَ بِالْباقِرِ وَ اْلصّادِقِ حَقّا وَ بِموسی وَ عَلیٍّ وَ تَقیٍّ وَ نَقی وَ بِذِی الْعَسکَرِ وَ الْحُجَّةِ الْقائِمِ بِالْحَق أَلَّذی یَضرِبُ بِالسَّیفِ بِحُکمٍ أَزَلی بِنَبیٍّ عَرَبیٍّ کربلایی حمید علیمی

میشناسنم به نام تو تو کوچه و خیابونا اقایی کردیو بازم کشوندیمون تو روضه ها سرم رو بالا میگیرم یه عمره که سینه زنم اخه حسینی شده ی دست امام حسنم ای شور شیرینم حسن جان ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم بابی انت وامی یا حسن بابی انت وامی یا حسن خواستن تو یه عمره که قاطی با آب و گلم خودمونیم بهت بگم می خوامت از ته دلم خواستن تو یه عمره که قاطی با آب و گلم خودمونیم بهت بگم می خوامت از ته دلم از این همه عشق دروغ به عشق تو دل می کنم آخه حسینی شده دست امام حسنم دست امام حسنم ای شور شیرینم یا حسن ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم ای شور شیرینم یا حسن ای نعم الامیرم حسن جان واسد من میمیرم میشناسنم به نام تو کربلایی حمید علیمی

غزلی از حرمت ساخته‌ام با «مثلاً» گرچه خاک است روی قبر تو، اما مثلاً ... گنبدِ زرد تو خورشید شده می‌تابد نور می‌گیرد از آن گنبدِ خضرا مثلاً چه ضریحی شده کارِ هنرِ فرشچیان ! جنسِ هر پنجره‌اش هست مُطلّا مثلاً چقدَر پارچه‌ی سبز گره خورده به آن می‌کنی باز، تمام گره‌ها را مثلاً خادمانت همه دورِ سرمان می‌گردند ما عزیزیم، در این صحنِ مُعلّا مثلاً تشنه‌ها مست شوند از مِیِ سقاخانه ساقیِ میکده هم «حضرت سقا» مثلاً هیئتی شکل گرفته‌ست میان حرمت نام هیئت شده «یا حضرت زهرا» مثلاً روضه‌خوانی وسطِ صحن، حکایت می‌خواند قصه‌ی کوچه‌ای از شهر تو؛ حالا مثلاً ... مادری با پسرش رد شده از آن، اما ... هیچ کس راه نبسته‌ست بر آنها مثلاً دست نامردِ کسی هم وسط کوچه نبود چادری خاک نخورده‌ست، در آنجا مثلاً مادرِ قصه‌ی ما رفت صحیح و سالم وَ نپوشاند رخ از دیده‌ی مولا مثلاً بعدِ مجلس همه رفتند، زیارت کردند تربتِ حضرت زهرا شده پیدا مثلاً .غزلی از حرمت ساخته‌ام با «مثلاً» گرچه خاک است روی قبر تو، اما مثلاً ... گنبدِ زرد تو خورشید شده می‌تابد نور می‌گیرد از آن گنبدِ خضرا مثلاً غزلی با مثلا حمید علیمی چه ضریحی شده کارِ هنرِ فرشچیان ! جنسِ هر پنجره‌اش هست مُطلّا مثلاً چقدَر پارچه‌ی سبز گره خورده به آن می‌کنی باز، تمام گره‌ها را مثلاً خادمانت همه دورِ سرمان می‌گردند ما عزیزیم، در این صحنِ مُعلّا مثلاً تشنه‌ها مست شوند از مِیِ سقاخانه ساقیِ میکده هم «حضرت سقا» مثلاً هیئتی شکل گرفته‌ست میان حرمت نام هیئت شده «یا حضرت زهرا» مثلاً روضه‌خوانی وسطِ صحن، حکایت می‌خواند قصه‌ی کوچه‌ای از شهر تو؛ حالا مثلاً ... مادری با پسرش رد شده از آن، اما ... هیچ کس راه نبسته‌ست بر آنها مثلاً دست نامردِ کسی هم وسط کوچه نبود چادری خاک نخورده‌ست، در آنجا مثلاً مادرِ قصه‌ی ما رفت صحیح و سالم وَ نپوشاند رخ از دیده‌ی مولا مثلاً بعدِ مجلس همه رفتند، زیارت کردند تربتِ حضرت زهرا شده پیدا مثلاً غزلی با مثلا حمید علیمی

الهی که از غمت جون بدم بمیرم ولی تورو اینجوری بی حرم نبینم یعنی میشه اونروزو با چشام ببینم دیوارای صحنو من خودم بچینم الهی که از غمت جون بدم بمیرم ولی تورو اینجوری بی حرم نبینم یعنی میشه اونروزو با چشام ببینم دیوارای صحنو من خودم بچینم بی حرم نبینم حمید علیمی

یا سیدالشهدا به جنون میکشی مرا ارباب حسین ارباب حب الحسین فقط وسیله السعدا ارباب حسین ارباب توی قلب من تو حرم داری چه حسینی و چه علمداری توی قلب من تو حرم داری چه حسینی و چه علمداری هستم هر نفس با تو هیشکی الا تو تو دلم نیست نیستم آدم سابق خونه عاشق جز حرم نیست یا سیدالشهدا ارباب حسین ارباب فدای محتشمت میرسه کی محرمت ارباب محاله باشه بهشت قشنگ تر از حرمت ارباب چایی روضت میکنه مستم از پر قنداق نوکرت هستم داره قلب بی تاب من چه ارباب با وفایی حک شد تو شناسنامم مثل آقامم کربلایی به جنون میکشی مرا ارباب عبدالرضا هلالی

خواهی عاشق بشوی حرف ز دلدار بزن باده از ساغر مستانگی یار بزن دوستداری که خدا شاه جهانت بکند بوسه بر خاک در حیدر کرار بزن روز محشر اگر از هول جزا میترسی در قنوت اسم علی را همه دم جار بزن دوستداری به بهشت ازلی خیره شوی عکس_ایوان_نجف را سر دیوار بزن دوستداری که شوی وصله نعلین علی باده از جام می میثم تمار بزن یوسفان مشتری عشق علی اند و تو هم با کلاف دل خود سر سربازار بزن سر بازار خریدار علی فاطمه است شک نکن حیدر کرار علی فاطمه است خواهی عاشق بشوی عبدالرضا هلالی

باز زدم آقا به تو رو من بشکسته سبو اومدم دیگه نگو چه عجب بی وفا این بد اگه کرده بدی تو که خوبی بلدی بطلب کربلا بطلب کربلا کار حسین دلبریه به خدا محشریه این آقا مادریه تو رو به مادرت از حرمت دل می خونه نذار عشقش بمونه به دل نوکرت گر به حرم نروم به کجا بروم بی تو بهشت خدا به خدا نروم کربلا نروم به کجا بروم به کجا بروم کربلا نروم به کجا بروم به کجا بروم باز زدم آقا به تو رو عبدالرضا هلالی

بی قراره توام و ، در دل تنگم گله هاست حسرت روز و شبم ، زیارت کرب و بلاست از تو دور افتادم ، خیلی وقته آقا حرم و دلتنگی ، خیلی سخته آقا حرمت بودم ، یا حسین ای کاش بیخیال همه عالم تو رفیقم باش کمکم کردی ، توی هر سختی با تو بودن یعنی آقا ته خوشبختی ابی عبدالله ،ابی عبدالله، ابی عبدالله، حسین ، ابی عبدالله این حسین کیست که عا ، لم همه دیوانه اوست قلب هر سینه زنی ، مثل عزاخانه ی اوست روزگارم داره ، باغمت طی میشه دیگه بسه دوری ، نوبتم کی میشه؟ دلم از هیئت ، تا حرم رفته حال سینه زدنم به پدرم رفته به تو دل بستم ، من احساسی میدونی نوکرتم حضرت عباسی ابی عبدالله ،ابی عبدالله، ابی عبدالله، حسین ، ابی عبدالله مقتل و خنجر و شمر ، کرب و بلا ریخت بهم مادری گفت بُنـــَــــــیَّه همه جا ریخت بهم یا ذبیح العطشان ، روز و شب گریونم یاد عاشوراتم ، ناحیه می خونم وسط روضه ، یه دعا جاشه الهی پیرهن مشکیم کفنم باشه خواهرت بی تو ، شد اسیر آقا کفنت هم شده یه تیکه حصیر آقا ابی عبدالله ،ابی عبدالله، ابی عبدالله، حسین ، ابی عبدالله زیارت کرببلا عبدالرضا هلالی

نفس احمد! قلب قرآن! رکن دین! شهریار آسمان‌ها در زمین! دست حق! بازوی حق! شمشیر حق! فاتح خیبر! امیرالمؤمنین! دین، علی دنیا، علی عقبا، علی یا علیّ و یا علیّ و یا علی معرفت گم کرده ره در کوی تو حسن تصویر الهی روی تو روی تو از شش جهت سوی خدا چشم و دست آفرینش سوی تو گوشۀ چشمی به سوی ما علی! یا علیّ و یا علیّ و یا علی ** حسن غیب کبریا شمع دلت کعبۀ دل خانۀ خشت و گلت در کنار خانۀ خشت و گلی وسعت ملک الهی منزلت ای همه پیدا و ناپیدا علی! یا علیّ و یا علیّ و یا علی **** زادگاه توست آغوش حرم جای پای توست دریای کرم ظرف هستی روز بذلت شرمگین بحر، پیش بخششت از قطره کم قطره گردد در کفت دریا علی! یا علیّ و یا علیّ و یا علی! **** یا علی، اول تویی آخر تویی در همه عالم فقط حیدر تویی اختیار نار و جنت دست توست حق و باطل را تویی داور، تویی با تو باشد داوری فردا علی! یا علیّ و یا علیّ و یا علی **** کیستم من کیستم من کیستم تا بگویم با ولایت زیستم؟ آنکه من می‌خواستم تنها تویی آنکه را تو خواستی من نیستم باز می‌خوانم تو را مولا علی یا علیّ و یا علیّ و یا علی تو مرا یاری و من عارم علی تو به از گل من کم از خارم علی هرکه هستی من نمی‌دانم که‌ای هرچه هستم دوستت دارم علی یا علیّ و یا علیّ و یا علی تا که در دریای خون، پاکم کنی تیغ عشقت کو که صدچاکم کن؟ دور سلمانت بگردانی مرا زیر پای قنبرت خاکم کنی تا گذاری روی خاکم پا علی! یا علیّ و یا علیّ و یا علی **** بی‌تو طاعت نار سوزان است و بس بی‌تو ‌تقوا کوه عصیان است و بس بی تو اجر روزه و حج و جهاد شعله‌های سخت نیران است و بس بی‌‌تو توحید است بی‌معنا علی یا علیّ و یا علیّ و یا علی نور مهرت را به ذاتم داده‌اند از ازل آب حیاتم داده‌اند پیشتر از خلقت این روزگار چارده فُلک نجاتم داده‌اند با تو بودم آشنا تنها علی! یا علیّ و یا علیّ و یا علی **** ظلمتم؛ با یک نگاهم نور کن سینۀ سیناییم را طور کن گرچه می‌باشد سیه پرونده‌ام «میثمم» با میثمم محشور کن سرفرازم کن، به زهرا، یا علی یا علیّ و یا علیّ و یا علی شاعر : استاد حاج غلامرضا سازگار نفس احمد عبدالرضا هلالی

ای جنون آمیز باده ی لبریز شور رستاخیز یا اباعبدالله صوت ربانی عمر طولانی ذکر طوفانی یا اباعبدالله روح دریایی اوج زیبایی فکر رویایی یا اباعبدالله این دل بی دل نکن بی منزل نکن دستمو ول نکن دلهره میگیرم اوج آرامشم قربونت بشم منت میکشم بی حرم میمیرم ای جانم یاحسین جانم یاحسین جانم یاحسین حضرت ساقی و هو الباقی می عشاقی یا ابا عبدالله مزه انگور ای شراب شور مقصد و منظور یا اباعبدالله مستی محزون یار گندم گون لیلی مجنون یا اباعبدالله طبع مسیحا تویی مه سیما تویی طعم حلوا تویی دلبر شیرینم اصلا نیت تویی اولویت تویی اصل تربت تویی دینم و آیینم ای جانم یاحسین جانم یاحسین جانم یاحسین ای رگ و ریشه عشق و اندیشه شیر در بیشه یا اباعبدالله محشر محشر ، کاملاً حیدر ، نعره ی اشتر یا اباعبدالله حسن ثانی ، حمله آنی ، ماه پیشانی ، یا اباعبدالله چامه ی جرأت تویی ، خوش غیرت تویی ، قَدَر قدرت تویی ، سیدی یا مولا چرخه ی خلقت تویی ، با قیمت تویی ، بی منت تویی ، یا عزیز الزهرا ای جانم یاحسین جانم یاحسین جانم یاحسین ای جنون آمیز عبدالرضاهلالی

دنیای من ، آقای من اَللّهم الجعَل محیایَ محیای من من برای تو گریه میکنم تو برای من آقای من ، آقای من سامون بده ، لیلای من یک خبری از مجنون بده من که مُردم کرب و بلاتو نشون بده ، سامون بده میگم عاشقم ، اما خودم بهتر میدونم که نالایقم کدوم عاشقی ، من که همیشه برای تو آینه ی دقم ، کجا عاشقم دوا بده ، درد بده هر چی دارم ازم بگیر به من فقط یه کربلا بده یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسته واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم تموم مَردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بیخیال این زمونه چشای قشنگ عباس خوابو از چشام گرفته منو میشناسی آقاجون من همونم اون دیوونه دنیای من آقای من عبدالرضا هلالی

هوای حسین،هوای حرم هوای شب جمعه زد به سرم روانه  شوم به سوی ضریح بگیری اگر زیر بال و پرم بده صدقه به راه خدا بده شب جمعه تو کرببلا نفس نزنم نفس نکشم بدون تو یا سید الشهدا حسین ارباب حسین ارباب منو دریاب منو دریاب به زیر علم قدم به قدم روانه شدم رو به سوی حرم بدون حسین بدون جنون خدا چه شود اخر عاقبتم لباس غمت به قامت من صدا زدن تو  عبادت من اگر بشود به لطف شما زیارت شش گوشه قسمت من حسین ارباب حسین ارباب منو دریاب منو دریاب دلم زغمت شكسته شده زدوری تو زار و خسته شده كه رشته ی دل ز روز ازل به پای ضریح تو بسته شده چه موی كنان به سینه زنم به غصه و داغ تو سر شكنم خوشم كه شود به لحظه ی مرگ لباس سیاه شما كفنم حسین ارباب حسین ارباب منو دریاب منو دریاب در خونه امام حسین عبدالرضا هلالی

گذر کردی به قبرستان کم و بیش کفن بردند دولتمند و درویش ولی ارباب عالم بی کفن ماند مدام این غم به قلبم می زند نیش سپاهی را که من دیدم برادر تو را از دست من می گیرد آخر عزیزم ساربان نامهربان است خودت انگشترت را در بیاور تمام شاخه ها را تر بریدند بدن بی جان، سر از پیکر بریدند هنوز اما نفس می زد حسینم گلم را زنده زنده سر بریدند همه چیزِ مرا یک باره بردند قرار از این دل بیچاره بردند یتیمانی که حیدر نانشان داد تلافی کرده و گهواره بردند شاعر:داود رحیمی گذر کردی به قبرستان عبدالرضا هلالی

تو به زینب گفتی سر شاهانه دختر حیدر باش ولی مردانه کاش اباالفضل باشه ببینه وقتی میری میجنگی با ابن مرجانه بگو بسم الله من دختر علیم جای مولا روی منبر علیم اگه میدون میرفتم تو کرببلا همه فکر میکردن پسر علیم پسر علیم پسر علیم چادرم روی سر خود زره علیه خطبه روی منبر ز حنجر علیه تو به زینب گفتی ای ملک بانو دختر زهرایی بایدم خانوم همیشه پایین پات بزنه زانو پا بزاری روی زانوی قمرم تا بگه به عباس مادرت پسرم تو ببینی سقا رو بگی به خدا منو میندازی یاد علی پدرم پدرم پدرم دل عالم مست یه عقیله و قمره ذکر ما پیوسته یه عقیله و قمره هستیمون از هست یه عقیله و قمره بنی هاشم دست یه عقیله و قمره یاعلی گفت و هوش از عدو رفته تو به زینب گفتی عبدالرضا هلالی

میرسید هر کسی از راه میزد تو رو قربه الی الله میزد با لبای تشنه از حال رفتی تو سراشیبی گودال رفتی وحوش صحرا هم گریه به تن صد چاکت کردند زینت دوش پیغمبر دهاتیا خاکت کردند ویلی ویلی علی الحسین ابن علی ویلی ویلی علی الحسین ابن علی میرسید هر کسی از راه میزد تو رو قربه الی الله میزد با لبای تشنه از حال رفتی تو سراشیبی گودال رفتی وحوش صحرا هم گریه به تن صد چاکت کردند زینت دوش پیغمبر دهاتیا خاکت کردند ویلی ویلی علی الحسین ابن علی ویلی ویلی علی الحسین ابن علی قربه الی الله عبدالرضا هلالی

گرفتارم گرفتارم ابوالفضل گره افتاده در کارم ابوالفضل   دعایی کن دوباره چند وقتی هست هوای کربلا دارم ابوالفضل   منو یک درد و یک اندوه رایج وقیم روز اعلام نتایج   بدون دست های مهربانت چه خواهم کرد یا باب الحوائج   تمام کربلا در خون نشسته نگاه خیمه ها در خون نشسته   زمین و اسمان از لاله پر شد تن خون خدا در خون نشسته   امان از ماجرای پیکر تو امان از سر گذشت حنجر تو   تنی ماند و سری بر روی نیزه ها رفت بماند قصه ی انگشتر تو گرفتارم اباالفضل عبدالرضا هلالی

پرچمی بر قله عالم زدند زینبیون پادشاه عالمند عقیله العرب زینب ...  عقیله العرب زینب ...  عقیله العرب زینب ... در کمند عشق زینب منزلم نام او ذکر تپش های دلم در حریم غرب او پر میزنم یا حسین میگویم و در میزنم ذکر تسبیح ملک یا زینب است سفره غم را نمک یا زینب است عشق را تنها محک یا زینب است پایه های نه فلک یا زینب است کربلا یه عشق و یک سر زینبیست به که عباس دلاور زینبیست عاشقان زهرای اطهر زینبی است بی گمان ساقی کوثر زینب است هرچه میبینم به عالم زینبیست فاش میگویم خدا هم زینبیست ذکر طوفانی ... وای حسین ... وای حسین ... پرچمی بر قله عالم زدند عبدالرضا هلالی

دعای خیر تو بود که شیعه حیدرم فاطمه ای مادر مدافعان حرم فاطمه شاه بیت هر شعر حماسی تویی معلم مکتب علی شناسی تویی شد خاک کربلا وطن و سرزمین من سرمایه محبت زهراست دین من زهره‌ی هفت آسمان روشنی خاک تویی ریشه لولاک و ما خلقت افلاک تویی حجت حق گشته بر کا حجج فاطمه نوشته بر پرچم روز فرج یا فاطمه نام تو از ازل شده نقش جبین من سرمایه محبت زهراست دین من با تو به سر منزل عشق و جنون میروم روز جزا همره فاطمیون میروم همسر شیر خدا مادر کرببلا شد پسر ارشدت کریم آل عبا امضا بزن به تذکره اربعین من سرمایه محبت زهراست دین من کوثر قرآنی و روح عبادات تویی ام ابیهایی و مادر سادات تویی به ملک دل تا ابد محبتت حاکم است کنیز تو مادر ماه بنی هاشم است قلبم رکاب و عشق علی شد نگین من سرمایه محبت زهراست دین فاطمه شاه بیت حق عبدالرضا هلالی

دل دریا رو خون کردی ای سقای تشنه دیگه من روضه میخونم با این لب های تشنه بمیرم علم افتاد رو زمین خواهرم افتاد گمونم مادرم عباس به کنار تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب گمون مادرم عباس به کناره تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب دل دریارو خون کردی عبدالرضا هلالی

یه خیابون نم بارون دوتا گنبد دوتا ایوان دل مجنون چشم گریون یه پریشون زیر بارون دل شد مبتلات هستیمون فدات یک کلام آقا میمیرم برات مولانا حسین مولانا حسین تبِ حسرت یه زیارت شبِ جمعه با یه مادر غم غربت بوی تربت پایین پا علی اکبر عشقت جونمِ هیئت خونمه محشر تو بگو بی بی اومده مولانا حسین مولانا حسین جلو خواهر جلو مادر یه برادر ته گودال تیغ و حنجر گل پرپر تیغ و حنجر گل پرپر تن بی سر تن پامال خنجر رو کشید مادرت رسید دست و پا زدی خواهرت رسید مولانا حسین مولانا حسین یه خیابون نم بارون عبدالرضا هلالی

هرکه جز در بغلت جان بدهد ناکام است هرکه نامی روی قبرش بخورد گمنام است توبه حر ریاحی به همه ثابت کرد هرکه طوفان زده عشق تو شد آرام است جان به قربان کریمی که کرم زنده به اوست پسر شیر خدا و پدر ایتام است سعیم این است که فقیرانه به خدمتم برسم دست خالی گدا مستحق اکرام است بوسه بر تربت اعلای تو مستم کرده عوض خاک تو انگار لبم بر جام است اربعین موسم حج است خدا میداند راهپیمایی ما ترجمه احرام است حرف حق است نه شک است نه شرک است نه کفر سجده کردن به حسین ابن علی اسلام است طوفان زده عشق تو عبدالرضا هلالی

خرابیم و خراباتی همه شب زنده دار امشب همه عاشق ، همه مجنون به مستی بی قرار امشب بیا ای سوت دل ساقی ، به مستی بی ملالم کن خدایا امشب این می را ، حلالم کن حلالم کن به یادش باده مینوشم که با دردش هم آغوشم به یک جرعه به صد جرعه نشد دردش فراموشم غریبی موند و تنهایی از این غربت دلم تنگه بیا ساقی پناهم ده که سقف آسمون سنگه مبادا ای رفیق امشب نگیری ساغر از ساقی نمیدونی چه کوتاهه شب مستی و مشتاقی خدایا درد عشق امشب تو قلبم آشیون کرده به می محتاج محتاجم که می درمون هر درده خرابیم و خراباتی عبدالرضا هلالی