1398

هر ذره به هرکجا رسیدست از مرحمت شما رسیدست با تو نرسیده ها رسیدست خیر تو علی به ما رسیدست مارا همه با تو میشناسن با فاطمه با تو میشناسن مرحمت شما رسیدست صابر خراسانی

ناجوانمردان از اینجا صحن را برداشتند کاش می گفتند گنبد را چرا برداشتند زائری آمدکنار قبر آقایش نشست با کتک او را ز قبر مجتبی برداشتند خاک اینجا برتر از خاک تمام عالم است خاک اینجا راهمه بهر شفابرداشتند تا که خاک کربلا هم مادری باشد کمی... ازهمین هارابرای کربلا برداشتند خواستند آثار جرم شهر مخفی ترشود از میان نقشه اسم کوچه را برداشتند آنقدر با گریه مردی بر رخ خود لطمه زد تا که از قبر امام شیعه پا برداشتند یک مفاتیح الجنان آورده بودیم،از چه رو دو نگهبان آمدند از پیش ما برداشتند! خاک اینجا بوی سیلی مکرر می دهد بوی گریه های دختر بهر مادر می دهد آخرش این خاک ایوانش طلایی می شود گنبد و گلدسته های با صفایی می شود این حرم با چار گنبد می شود بیت الحسن هر کسی اینجاب بیاید مجتبایی می شود پنجره فولاد اینجا چه قیامت می کند! واقعاَ اینجاعجب دارالشفایی می شود نقشه این صحن راباید که اززهرا گرفت نقشه رامادر دهد به چه بنایی می شود گنبد صادق ضریح باقر و صحن حسن پرچم سجاد،دارد دل هوایی می شود! حتم دارم ساخت و ساز حرمهای بقیع از همان لحظه که آقا تو میایی می شود می رسد روزی که بادستان پرمهر شما از رواق وصحن اینجا رونمایی می شود صحن را برداشتند صابر خراسانی آخرش من مطمئنم این گره وا می شود این حرم زیباترین تصویر دنیا می شود هر چه خواندم در بقیع ازسینه عقده وانشد هرچه گشتم قبر زهرا مادرم پیدا نشد راه مارا بسته بودند هرچه من می خواستم... تاروم درپیش قبر مادر سقا نشد سربه دیوارش نهادم روضه ها خواندم ولی هیچ یک ازروضه هایم روضه زهرا نشد "کوچه ای تنگ ودلی سنگ وصدای ضرب دست" بعداز آن سیلی دگر چشمان زهرا وانشد ازهمان شب که علی تابوت رابرشانه برد زائر زهرا شدن جزنیمه شبهانشد بعد زهرا مرتضی ماندوغم زخم زبان هیچ کس جز درد پهلو همدم مولا نشد زینبش می گفت من دیدم میان شعله ها مادرم افتاد پشت در و دیگر پا نشد سالها رفت و غروبی خیمه ها آتش گرفت هیچ جایی مثل دشت کربلا غوغا نشد هیچ جایی خواهری داغی به این سختی ندید هیچ جایی بر سر پیراهنی دعوا نشد صحن را برداشتند صابر خراسانی

با نعره های حیدری دارم پیام زهرا شیعه قیامت میکند مثل قیام زهرا لرزه به جسم دشمنات افتاد ز نام زهرا اینجا بسازیم عاقبت بیت الحرام زهرا با نعره های حیدری دارم پیام زهرا شیعه قیامت میکند مثل قیام زهرا لرزه به جسم دشمنات افتاد ز نام زهرا اینجا بسازیم عاقبت بیت الحرام زهرا داریم پیام زهرا ملا باسم کربلایی

هر کسی رو به تو آورد جهان آرا شد مورد مرحمت انسیه الحورا شد کودکی بودم و با اسم تو مأنوس شدم پایِ عشقت به سُویدای ِ دل من وا شد هر که نوکر به کسی گشت همان نوکر ماند هر کسی نوکر دربار تو شد آقا شد در زدم بر در هر خانه دری باز نشد جز درِ خانه ی تو ٬ در نزده در وا شد ریزه خواران سر سفره ی تو شاهانند آرزومند گدایی درت موسی شد نوکر دربار تو حسین سیب سرخی پسر مریم اگر جان بدهد بی جان را هر دمی از نفست باز دم عیسی شد تو نگاهم نکنی در بَرِ مردم هیچم نگهت عزت دنیای من و عقبی شد عاشقی را که تو تأیید کنی مَحرم توست همچو سلمان که به دربار شما منی شد سینه زن های تو در رتبه همه سلطانند این مقامیست که با دست علی امضا شد گریه کردن به شما روزی هر چشمی نیست این متاعیست که در عالم زَر اهدا شد روزیِ اشک مرا در غم خود افزون کن همچنان قطره که از لطف شما دریا شد هیچکس از لب خشکیده ی تو نَه نشنید نظر لطف شما شامل نوکر ها شد نوکر دربار تو حسین سیب سرخی

نمیدونم منو بخشیدی یا نه گریه هامو آقاجون دیدی یا نه دیگه رفته شب قدر از کفمون بیا مارو به محرم برسون گریه ی ماه رمضون شروع گریه ی غمته همه امید و آرزوم رسیدن محرمته گریه گریه میکنم ، اشکامو جاری میکنم برا محرمت آقا لحظه شماری میکنم ... اَللّهم الرزقنا کرب و بلا کرب و بلا ... بذار باشم در خونت همیشه آقا از تو که چیزی کم نمیشه پای روضه گریه هامو شنیدی تو کریمی نگی که رام نمیدی من از خودم دل بریدم امیدمه فقط به شما یه اربعین منو بطلب بیام حرم با سینه زنا گریه گریه میکنم تا بدی اذن حرمو آرزو دارم بذارم روی ضریحت سرمو ... اَللّهم الرزقنا کرب و بلا کرب و بلا ... یه نظر کن که گرفتارم حسین تویی ذکر دم افطارم حسین منم اونکه به شما کرده بدی روسیاهم تو که خوبی بلدی تورو قسم میدم به دل شکستۀ سه ساله حسین نگاتو برنداری ازم که زندگی محاله حسین هر جا اسم تو میاد زنده میشم جون میگیرم رزق هر سالمو از رقیه خاتون میگیرم گریه گریه میکنم ، باز میباره اشک چِشَم از خدا خواستم همیشه همونی که خواستی بشم ... اَللّهم الرزقنا کرب و بلا کرب و بلا ... نمیدونم منو بخشیدی حسین سیب سرخی

افتاده بی پناه تشنه ای بی گناه زیر دست و پای دشمن وسط یه سپاه پیرمرد و همه می زنن با عصا بمیرم که تکه تکه شده پیکر شما سید الشهدا یامقتل الاعدا غریبونه داره دست و پا می زنه اسم مادر به زیر لب صدا می زنه دوره کردنشو خیر نبینه سنان داره با لگد به سینه بی هوا می زنه بین گودی خون له شده بدنت همه قربة الی الله نیزه می زدنش دعوا شد برای بردن پیرهنش جای سالمی نمونه دیگه به روی بدنش خدا رحمی کنه مرکب اومدن تا که رد بشن با بغض و کینه از رو بدن سر شد به جفا روی نیزه زدن پسر غریبه فاطمه ندارم کفن افتاده بی پناه حاج حسین سیب سرخی

نمیره از یادم که شد سرت جنجال سنان چه بد می زد وای من از گودال تو قتلگاه دیدم شد بدنت پایمال تنت را له کردن وای من از گودال وای حسینم وای غریب حسینم وای نور دو عینم وای پیکر مجروحت افتاده بود بی حال همه می خندیدن وای من از گودال تنت رو برگردوندن ضربش مال و مال می زد جلوی چشمات سرو برید آخر همه شدن خوشحال هزار دفعه مُردم وای من از گودال تا ذوالجناح اومد با زین خونین به زیر لب گفتم وای من از گودال تو خیمه ها از ترس می لرزیدم سایه تو کم شد وای من از گودال بعد تو شد غارت گوشواره و خلخال سرت تو رو هم بردن وای من از گودال تو رفتی کم شد از سر من اقبال دلم را خون کردن وای من از گودال شد سرت جنجال حاج حسین سیب سرخی

این عشقی که به سر من افتاده واسه همین حالا نیست ازلیه مادرزاده هر کی شد خراب حسین آباده برکت اشک مارو خود بی بی زهرا داده دنیا ارزشی نداره سینه زن خودت برا کسی خراب نکن بهترین رفیقتم یه روز میره رو کسی بجز حسین حساب نکن همه دین و دنیام حسین خیلی تورو میخوام حسین همیشه بدهکارتم آقام آقام آقام حسین **** عمریه که دارم ازت میخونم همیشه هوامو داری خیلی هم ازت ممنونم فکری کن واسه دل بی سامونم خلاصه که تو را دوست دارم همیشه به پات میمونم اگه تو ردم کنی کجا برم من دلشکسته رو جواب نکن به خودم همش تو خلوتم می گم رو کسی به جز حسین حساب نکن ذخیره فردام حسین کس بی کسی هام حسین همیشه بدهکارتم آقام آقام آقام حسین **** اربابم تویی دوای دردم آقا ندیدم رو دستت خیلی بهت عادت کردم دلگیرم نشونه ش آه سردم یه نظری کن آدم شم دوباره میخوام  برگردم اگه خواستی ادبم کنی یه روز من پیشه مادرم عذاب نکن اخه مادرم بهم میگه رو کسی به جز حسین حساب نکن یار دل تنهام حسین حرم تو رویام حسین همیشه بدهکارتم آقام آقام آقام حسین خراب حسین آباده حاج حسین سیب سرخی

کربلا خوابمو رویامه کربلا آخر دنیامه کربلا سرزمین مجنونه کربلا جنت اعلامه ای جان جانان من همه ی دین و ایمان من تویی تو شاه و سلطان من سلطان من ای تاب و تبم خواب هر شبم تو عشق منی عبد زینبم ای آب حیات کشتی نجات ای یار دلم جون من فدات کربلا خوابمو رویامه حاج حسین سیب سرخی

مرا ببخش شکسته شدی و چین خوردی سه ماه آخر عمرت همش زمین خوردی همیشه دست به دیوار می شوی زهرا تکان نخور که گرفتار می شوی زهرا دو چشم بسته ی خود را تو رو خدا واکن بیا و از سرت این دستمال را وا کن مرا ببخش اگر ریختند بر سر تو مرا ببخش به دیوار خورد معجر تو اگر نشد سرشان را به خویش بند کنم و از روی تو در خانه را بلند کنم دو موی سوخته از شانه ات در آوردم و میخ را ز در خانه ات در آوردم بمان که خانه ی امنی برات می سازم مدینه را همه را خاک پات می سازم مرا ببخش حسین سیب سرخی

و صلی اله علیها زینب مثال مولاست سراپا زینب خدای صبر شکیبا زینب تا روز محشر مدد یا زینب سر انقلابه ، مظهر حجابه الگوی ربابه جــانــم عـقــیــلــه واجب السلامه حامی قیامه آخر کلامه جــانــم عـقــیــلـه تویی اعلا و معلا زینب زِ هر ناپاکی مُبَرا زینب کلیم الله و مسیحا زینب تماماً زهراست به مولا زینب علوی مداره فاطمی تباره تیغ ذوالفقاره جـــانـــم عـــقــیــلــه فیض مستدامه حیدری کلامه حسنی مرامه جــــانــــــم عـــقــیــلــه عجب سالاری قد و بالایی چه شور انگیز و عحب رویایی تو دلگرمی دل زهرایی سراپا عشقی عجب سقایی نافذُ الْبصیره قمر العشیره شاه بی نظیره جـــانـــم ابــالفــضــل یا اخ العقیله حافظ قبیله ذکر جبرئیله جــــانـــم ابــالفـــضــل نوکرت پا به جهنم نگذارد عباس آسمان تکیه به دستان تو دارد عباس همیشه آقا همیشه برتر تویی سردار و تویی سر لشکر تو میدون فریاد زدی نام آور انابن الزهرا انابن الحیدر ماه عالمینی وارث هنینی ناصر الحسینی جـــانــــم ابــالفــضــل میزنم پیاله مستیمون حلاله عموی سه ساله جـــانــــم ابـــالــفــضـل ساقی ما چه شرابی چه صبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد و صلی اله علیها زینب حاج حسین سیب سرخی

آقای کریمم، یار قدیمم اسمتو می نویسم، روی عقیقم همه اهل بیت ، عزیز دلن اما با امام حسن ، یه جور دیگه رفیقم حسنیم من نه فقط من ، همه دنیا حسنیه به خدا که خود مولا حسنیه مادرش حضرت زهرا ، حسنیه کَرَم داره، دوسَم داره حسن ذکر توسلِ علمداره نبینید خاکیه قبرش آقام تو دل نوکراش حرم داره حسن جانم ، حسن جانم، حسن جانم آقای کریمم، یار قدیمم اسمتو می نویسم، روی عقیقم همه اهل بیت ، عزیز دلن اما با امام حسن ، یه جور دیگه رفیقم حسنیم من نه فقط من ، همه دنیا حسنیه به خدا که خود مولا حسنیه مادرش حضرت زهرا ، حسنیه کَرَم داره، دوسَم داره حسن ذکر توسلِ علمداره نبینید خاکیه قبرش آقام تو دل نوکراش حرم داره حسن جانم ، حسن جانم، حسن جانم آقای کریمم حسین سیب سرخی

دم دیوار بقیع هنوزم از این غم و غصه ها می سوزم امان امان امان امان امان امان می سوزم از اینکه آفتاب به قبر ها می زنه اونکه داغ مادرش رو دیده حسن وای دیده یه جنگ نابرابر دیده که سیلی زده کافر به صورت لطیف مادردیگه نداشته راه چاره دیده رو خاک ها گوشواره دیده تو کوچه گوشواره امون از این همه غریبی دلم می سوزه از این حکایت دلم می سوزه از این جسارت امان امان امان امان امان اماننه حرم و بارگاه و گنبدی داره بقیع نه یه شمعی و نه خادمی داره بقیع وای بقیع پر از گرد و غبار بقیع یه زائرم نداره قسمت بشه برم دوباره دمه دیوار بقیع حسین سیب سرخی یه آرزو دارم تو سینم یه روز با این چشام ببینم سینه زنی شده مدینه ات یه روز میزنیم به قلب جاده میریم مدینه پای پیاده امان امان امان امان امان امانمدینه هم روزی مثل مشهد الرضا میشه اینو قول میدیم مدینه کربلا میشه یه گنبد طلا میسازیم گلدسته شا ما میسازیم یه صحن با صفا میسازیم میاد یه روزی صاحب ما پشت سر بقیة الله حسین حسین میگیم ایشالله دمه دیوار بقیع حسین سیب سرخی

دوباره درد و غصه بیشماره دوباره دل هوایه گریه داره یکی بده جواب شیعه هارو آخه چرا بقیع حرم نداره میسوزه قلبم برا هتک حرمت بقیع میرم امشب با پای دل زیارت بفیع دوباره درد و غصه بیشماره دوباره دل هوایه گریه داره یکی بده جواب شیعه هارو آخه چرا بقیع حرم نداره میسوزه قلبم برا هتک حرمت بقیع میرم امشب با پای دل زیارت بقیع دوباره درد و غصه حمید علیمی

قلب فاطمه پر از خونه که بقیع شده یه ویرونه وای از غریبی بقیع حال و هوای گریه داره شبا حتی یه دونه شمع نداره دل مهدی زهرا بی قراره روی قبرایه خاکی سر میزاره قلب فاطمه پر از خونه که بقیع شده یه ویرونه وای از غریبی بقیع حال و هوای گریه داره شبا حتی یه دونه شمع نداره دل مهدی زهرا بی قراره روی قبرایه خاکی سر میزاره بقیع شده ویرونه ملا محمد معتمدی

ذکر عاشق اینه حک شده بر سینه ذکر عاشق اینه یا حسن حسن دشمن از هیبت شاه بی بدل میترسه از خروش شیعه هنگام عمل میترسه گرچه گنبد و حرم بقیع نداره حتی از مزار خاکیه شیر جمل میترسه ذکر عاشق اینه حک شده بر سینه ذکر عاشق اینه یا حسن حسن دشمن از هیبت شاه بی بدل میترسه از خروش شیعه هنگام عمل میترسه گرچه گنبد و حرم بقیع نداره حتی از مزار خاکیه شیر جمل میترسه ذکر عاشق محمد معتمدی

گربنا نیست ببخشید نبخشید اما دست مارا به محرم برسانید فقط