1398

خادما گریه کنون صحنتو جارو میزنن همه نقاره ی یا ضامن آهو میزنن یکی بین ازدحام میگه کربلا میخوام یکی می بنده دخیل بچه ام مریضه به خدا برام عزیزه به خدا آقاجون، آقاجون چی میشه آقا منو کفتر گنبد کنی راهی مشهد کنی کاش منم مثال آهو توی صحرا بودم صید تو مولا بودم علی موسی الرضایا علی موسی الرضا هرکی روش دست بذاری آتیش حروم اون میشه پیرزن میگه چرا خمیر من نون نمیشه گفتی زائرم بشی یا مسافرم بشی سه جا میام سراغ تو میشم تو قبر چراغ تو شب راز و نیازه آقام آهو نوازه نگو غرق گناهم حرم رو همه بازه عده ای با کرمت مجنون و با صفا شدن خیلی ها از حرمت راهی کربلا شدن دل که مبتلا میشه جنسش از طلا میشه میگه برم امام رضا تا بگیرم یه کربلا شب شیون و شینه شب شور حسینه دلم پنجره فولاد یا بین الحرمینه خادما گریه کنون مهدی میرداماد

یِی شب وقتی ، پشت پنجریِ فولادت دیدی داری جون میدیم بری اولادت خشکی دلها رو دریا کِردی شور قیامتی بر پا کِردی میدونوم ای اقا جونوم امشو کربوبلامونو امضا کردی هر کی با حسینِ یالّو کربِلا میریم ایشالّو هرکی اذن کربِلاشه از رضا میگیره والّو پنجره فولاد حاج محمود کریمی

اسم جاویدانه حسن جانه عشق بی پایانه حسن جانه روح با ایمانه حسن جانه جانان حسن عالم همه مهمان سر خان حسن رویایی مجلس محبان حسن باب الکرم صحن خراسان حسن حلوای شیرین الی الابد حسن مادر یادم داده بگم مدد حسن ای جانم ای جانم جانم امام حسن مولای خوش نام کریمانه آیه اطعام تو قرآنه به به که آقامه حسن جانه ارشد حسنه فرموده خدا ابا محمد حسنه اونی که شبیه تره به احمد حسنه واسه علی آینه تمام قد حسنه میخنده یعنی که طعم عسل منم میتازه یعنی که ضرب الاجل منم پرچم دار حیدر توی جمل منم ای جانم ای جانم جانم امام حسن اسم جاویدانه حسن جانه محمود گرجی

با صد قسم و آيه و با زور خلاصه ديدار ضريح تو شده جور خلاصه ميخواهمت و خواستنم را به تو گفتم با عرض سلام و ادب از دور خلاصه فهميده قمر نيز كه تو شمس شموسي زانو زده در محضر تو نور خلاصه پس آمدم اي شاه پناهم بدهي تو تا باز شود هر گره كور خلاصه مانند دل من،دل درياچه ي قم هم از دوري مشهد زده هي شور خلاصه عنایت امام رضا صابر خراسانی

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب آقا جانمون علی ابن ابی طالب الحمد لله الذی جعلنا صابر خراسانی

چیزی نمانده خاطرم از نان مادرم چیزی به غیر تاول دستان مادرم تنها اتاق خلوت رویای کودکی شاهانه بود چادر ارزان مادرم وقتی که از زمین و زمان خسته می شدیم سر می گذاشتیم به دامان مادرم قایم که می شدیم کسی کارمان نداشت در چادر گرفته به دندان مادرم

خستگی از بدنت می ریزه داره نیزه به تنت می ریزه مگه چی گفتی عدو سنگت زد داره خون از دهنت می ریزه مونده روی زمین پیکر تو رها السلام علی من دفنه اهل القرا خواهرت اگه نیست رفته شام بلا ریگ و رمل بیابون برات گرفتن عزا سیدالشهدا نیزه به تنت محمود گرجی

اشک غربت به چشم های فلک رخت ماتم به قامت دنیا بوی شهر مدینه پیچیده بین هر کوچه از بهشت خدا ** بوی غربت همیشه می آید از سر قبر بی چراغ کسی دل تنگ مدینه میسوزد از تب شعله های داغ کسی ** جان عالم فدای قبری که غیر خورشید سایه بانش نیست نه ضریحی نه سقف آینه ای بر سرش غیر آسمانش نیست ** دل من باز روضه میخواند روضه ی غربت شقایق را روضه ی حرمت و شکستن آن روضه ی گریه های صادق را ** روضه ای را که باز میخواهند پر پروانه را بسوزانند اصلا انگار عادت آنهاست نیمه شب خانه را بسوزانند ** ای امام غریب من آن شب دشمنت داشت خنده سر میداد با طنابی که بست دست تو را تا کشیدند عمامه ات افتاد ** نه عبایی به روی دوشت بود پا برهنه ز خانه ات بردند ای محاسن سفید شهر رسول خون دل اهل خانه ات خوردند ** بین آن کوچه ای که باریک است چه غم گریه آوری داری از زمین خوردن تو فهمیدم بی کسی ارث مادری داری ** ارث آن مادری که در کوچه صورتش در هجوم سیلی بود بعد از آن ضربه سخت وا میشد پلک هایی که شد سیاه و کبود ** ولی آقا خیالتان راحت بین آن کوچه ظلم باطل شد معجر مادر زمین خورده بین صورت و دست حائل شد ** گرچه بردند وحشیانه تو را تازیانه نخورد همسر تو خانه ات را اگرچه سوزاندند زخم خاری ندید دختر تو ** گرچه بردند وحشیانه تو را خواهرت بین شهر دیده نشد از عقب بی هوا به پنجه ی باد موی طفلت دگر کشیده نشد اشک غربت صابر خراسانی ای بهار همیشه های خدا ای که از آسمان شدی جاری از چه این روزها شکسته شدی بغض داری ولی نمی باری ** لا اقل صبر کن مسافر شب گریه کن گریه در معابر شب صبح صادق به جز تو کیست بگو کیست جز تو امام بیداری ** گاه گاهی که حرف هم داری شهر در خواب میرود انگار آه آقا چه میکشی با این استخوانی که در گلو داری ** تو بگو از کدام طائفه ای که همیشه خدای عاطفه ای لطف ها میکنی برای کسی که برایت نمیکند کاری ** پس کجایند عالمان سحر یک نفر از چهار هزار نفر که شبانه امام را بردند پا برهنه به خفت و خواری ** پس کجایند نافله خوان ها که دل قافله به درد آمد کی به درد میخورد پس کِی این نمازی که هست تکراری ** کوچه ای در مدینه منتظر است تا که روضه بخوانی از دیوار تا تو هم مثل مادرت آنجا حس کنی بین درب و دیواری ** تا که کوچه به کوچه پخش شود هم صدائی غربتت با او تا بفهمند فاطمی هستی مثل مادر به غم گرفتاری ** تا که دست تو را بندند و هی به یاد علی بخندند و نکشندت پیاده اینگونه هی به قصد امام آزاری نج اين روضه مرا سوزانده كه لعيني دل تو لرزانده خانه اي را كه ملك در آن است دشمنت با شرري سوزانده آن چنان سخت هجوم آوردند كه دهان همگي وا مانده بسكه بي رحم تو را مي بردند كفشهايت دم در جا مانده به جفا كاري و حرمت شكني دشمنت كينه به دل مي رانده بخدا سخت تر از اين غم نيست كه عدو چشم تو را گريانده بارالها تو نيار آن روزي كه شود حجت حق درمانده دل من هم به تسلاي غمت پشت ديوار بقيع جامانده اشک غربت صابر خراسانی

به تو از دور سلام به سلیمان جهان از طرف مور سلام دل من واسه زیارت میزنه شور سلام به طرف حسین از طرف وصله ناجور سلام

حضرت ساقی کوثر نائب شخص پیمبر تو باید خدا بشی تا که بفهمیم کیه حیدر شاه لا کشفه شهنشه نجفه محبتش هدفه جانم حیدر