1398

جانم جانم به این دلاوری جانم جانم به خدا محشری

شب جشنه دلم شاده خدا به اربابم پسر داده سرمیده مجنون واسه شاهزاده میگی قربون این لیلی لیلا زاده هلهله هلهله بگو علی بی فاصله دیگه مستی ما کامله هلهله هلهله کور چشم هروله علی مثل عموش خوشگله ماه کامل اومد امید سائل اومد برادر زاده جان ابوفاضل اومد حل مسائل اومد علی اکبر نبی شمایل اومد علی اکبر مدد یا علی اکبر مدد خدا پسر داده محمدرضا ناصری

تکیه گاه من هستی پشت و پناه من

گفتند بهشتی که نباشی برهوت است دیدیم که این ملک ز فیضت ملکوت است گفتند که از تیره مردان خدا اید دیدیم تمام تو جلال و جبروت است گفتم دراین شما باده حرام است دیدیم می نام تو در جام قنوت است آنجا که پی حاکم شایسته بگردند یک عده برآنند که قرآن کریمی یک عده بگویند که احسان قدیمی یک قوم تو را زاده طوفان بشناسند یک عده بگویند که از نسل نسیمی آن روز که از راه رسیدی همه گفتند که تو نقطه بسم له الرحمن الرحیمی باید که تو را قبله راهش بشناسد طوبا هوس قامت رعنای تو دارد عباس دلش میل تماشای تو دارد فارغ شده بازار از سود و زیان ها کالا به جز عشق تو ندارند دوکان ها بی روح تر از هر جسم بی غم عشقت ای نام تو انگیزه ضربه ضربان ها محدود به یک عصر و زمان نیستی آقا اندیشه تو ریشه دوانده به زمان ها مجموعه علم و ادب و زهد و شجاعت باید ز تو سرمشق بگیرند جوان ها هرجا خبری غیر تو باشد خبری نیست جز مهر تو در کنج دل ما اثری نیست ای میوه شیرین درخت علویون شیرینی شهد لب تو در شکری نیست ای حضرت ارباب ادب محضر بابا گر تو پسری هیچ کسی را پسری نیست دانی که چه آورده غمت بر دل بابا بهشته برهوت صابر خراسانی

گروه خونم حسنه سامونم حسنه اون‌ که چندساله بهش مدیونم حسنه از همون بچگیام بندِ علمشم بذا رُک بگم اینو من جونم حسنه سایه‌ رو سرم حسن ذکر مادرم حسن شاه بی‌حرم حسن جونم حسن آقاجون من نوکرتم تا پای این درتم من پای منبرتم جونم حسن “ای یاسینِ قرآنم ای جانم حسن جانم” افتخارِ نوکرِ دربار حسنم هرچی سینه بزنم بدهکار حسنم عاشقی یعنی که پاش برسه جون بدم بذا رُک بگم اینو سردار حسنم پسر ارشد علی شیرین‌ تر از عسلی ای عشق لَم یَزلی جونم حسن ای ذکر اول آخرم بگو که ای نوکرم تو رو حتماً میخرم جونم حسن “ای یاسینِ قرآنم ای جانم حسن جانم” گروه خونم حسنه محمود گرجی

با قل هو الله ست برابر علی مدد یا مرتضی ست شانه به شانه به یا صمد هستند مرتضی و خدا هر دو معتمد جوشانده ای ز نسخه عیسی ست این سند

سه سالته ولی تو سرداری وقتی روی دوش علمداری تیشه به ریشه ی یزیدی تو چون نوه ی حیدر کراری محشر رقیه کوثر رقیه حق میدی بگم حیدر رقیه کردی قیامت بنت الامامت شاگرد زینب در استقامت خم میشه عالم در احترامت لعن امیه اوج قیامت سه سالته ولی تو سرداری وقتی روی دوش علمداری تیشه به ریشه ی یزیدی تو چون نوه ی حیدر کراری محشر رقیه کوثر رقیه حق میدی بگم حیدر رقیه کردی قیامت بنت الامامت شاگرد زینب در استقامت خم میشه عالم در احترامت لعن امیه اوج قیامت سه سالته محمدرضا ناصری

بیماری که میخواست بره زیارت امام رضا ولی تو بیمارستان بستری بود…

چقدر پنجره را بی بهار بگذاری؟ و یا نیایی و چشم انتظار بگذاری مگر قرار نشد شیشه ای از آن می ناب برای روز مبادا کنار بگذاری؟ بیا که روز مبادای ما رسید از راه که گفته است که ما را خمار بگذاری؟ درین مسیر و بیابانِ بی سوار خوشا به یادگار خطی از غبار بگذاری گمان کنم تو هم ای گل بدت نمی آید همیشه سر به سر روزگار بگذاری نیایی و همه ی سر رسیدهامان را مدام چشم به راه بهار بگذاری جواب منتظران را بگو چه خواهی داد همین بس است که چشم انتظار بگذاری؟ به پای بوس تو خون دانه می کنیم و رواست که نام دیگر ما را انار بگذاری گمان کنم وسط کوچه ی دوازدهم قرار بود که با ما قرار بگذاری چراغ بر کف و روشن بیا، مگر داغی به جان این شب دنباله دار بگذاری شاعر:سعید بیابانکی چشم انتظار صابر خراسانی

فلک به حال دلم غبطه میخورد امشب و باز کرده لبم با ترنم یا رب برای شرح خیالم حروف میچینم تمام عشق خودم را در لهوف میبینم پَرِ خیال دلم را دوباره وا کردم برای وصل نگارم خدا خدا کردم مدینه را به هوای کرم قدم به قدم به لطف چشم دلم خوب دیدم و بلدم هوا هوای خدائیِ با صفایی بود صدای زمزمه ها صوت دلربایی بود نوا و ناله ی اَمَن یُجیب فطرس را شنید خانه ی وحی و صدا زدش که بیا شفای شَهپَر آتش گرفته ات آمد بکِش پرت روی قنداقه عافیت آمد دوباره فطرس پر سوخته هوایی شد دم از حسین زد و عرش کربلایی شد حسین ذکر لب احمد و علی و بتول سلام اوست سر از هر جهاد و حج قبول شجاعت علوی و حیای زهرائیست شکوه دلبر هفت آسمان تماشائیست زمین و عرش خدا بیقرار و شیدایش دلیل گردش افلاک در نفس هایش خوش آن کسی که شده در حریم یار مجاب خوش آن دلی که تپیده برای این ارباب دلی که با تو نشد بو نبرده از احساس فدایی تو شده فارس العرب عباس به پیش گنبد تو عرش میکند تعظیم بهشت را به غلامت خدا کند تقدیم هزار شکر که بر سینه ام مدال شماست تمام هستی این نوکرت حلال شماست به نام تو شده ام با نوای لالایی سرود کودکی ام بوده ذکر زهرایی پس از اذان و اقامه به گوش من بابا به گریه گفت عزیزم فدای عاشورا برای روضه ی بابا و یا بخاطر شیر صدای ناله ی من کرد مادرم دلگیر حسین گفت و چکید اشک و شیر داد مرا همان دقایق اول اسیر کرد مرا اسیر کوی تو هستم مرا نکن آزاد دلم شده به هوای غمت حسین آباد به دست لطف تو چشمم همیشه دوختم به پای بیت غم تو همیشه سوختم دوباره حرف مشام من و حسین غریب صفای پرچم سرخ حریم و قصه ی سیب به یاد آن شب جمعه که در حرم ماندیم میان صحن تو آقا زیارتی خواندیم هنوز خاطره ی تل اشک یادم هست هنوز ماکت میدان مشک یادم هست به عشق کرب و بلا میزنم خدا ناله بیا حسین زمانه ، بیا اباصالح بیا که با تو زیارت کنیم آقا را بیا و زمزمه کن روضه های سقا را چه سایه سار پُر از لطف و رحمتی داری به جمع سایه نشینان عنایتی داری غبار تربت تو با دم مسیح یکیست عجب دوای عجیبی چه تربتی داری در آن جمال علی وار و نور زهرایی عجب شکوه و جلالی چه هیبتی داری به عشق تو همه عالم شده حسینیه چقدر مجلس روضه چه هیئتی داری بدون آنکه عتابم کنی عطا کردی چقدر خوب و کریمی چه عادتی داری چقدر بنده نوازی ، چقدر آقایی چقدر حضرت آقا شبیه زهرایی کبوتر دل من پر زده به سوی حرم مگر که اوج بگیرد دوباره روی حرم خدا کند که بیایم دوباره پابوست خدا کند که نمیرم در آرزوی حرم اگر چه خیر ندیدی تمام عمر از من وجود من زده لطمه به آبروی حرم تو را دوباره قسم میدهم به عباست تصدقی سر حضرت عموی حرم بده اجازه شبی باز زائرت باشم ورودی خاک بیفتم به روبروی حرم منی که خاک تواَم دلبر ثریایی تویی در اوج که آقا شبیه زهرایی برای شرح خیالم جواد مقدم

شبه توسله شبه نوره شبه زیارت از راهه دوره شبه عاشقیهشبه مستی توی میخونه می جوره جوره اومده دلبری،که دلبری کارشه آقایی که همه،هستی گرفتارشه حاتم طائی ام،گدای دربارشه اومده سروری،که پادشاهه دله تیغ ابروشه که،به جون من قاتله عشقه اللهِ و،مثل خدا عادله آقام حسینه حسینه حسینه عشقه دل حیدره و به فاطمه نور دو عینه مرکز پادشاهیه آقام تو بین الحرمینه نوکر نوکراش منم یه نوکری که زیر دینه شب توسله شب نوره جواد مقدم 

چه سایه سار پر از لطف و رحمتی داری! به جمع سایه نشینان عنایتی داری غبار تربت تو با دم مسیح یکی ست عجب دوای عجیبی چه تربتی داری در آن جمال علی وار و نور زهرایی عجب شکوه و جلالی چه هیبتی داری به عشق تو همه عالم شده حسینیه چقدر مجلس روضه، چه هیئتی داری بدون این که عتابم کنی، عطا کردی چقدر خوب و کریمی چه عادتی داری چقدر بنده نوازی چقدر آقایی! چقدر حضرت آقا شبیه زهرایی! کبوتر دل من پر زده به سوی حرم مگر که اوج بگیرد دوباره روی حرم خدا کند که بیایم دوباره پا بوست خدا کند که نمیرم در آرزوی حرم اگر چه خیر ندیدی تمام عمر ز من وجود من زده لطمه به آبروی حرم ... تو را دوباره قسم می دهم به عبّاست تصدّقی سرِ حضرتِ عموی حرم بده اجازه شبی باز زائرت باشم و روی خاک بیافتم به روبروی حرم منی که خاک توام دلبر ثریّایی تویی در اوج، که آقا شبیه زهرایی غبار تربت جواد مقدم

شادی هر دو جهان بی تو مرا جز غم نیست جنّت بی تو عذابش ز جهنّم کم نیست در دم مرگ اگر پا بسرم بگذاری عمر جاوید به شیرینی آن یکدم نیست حرم قرب خدا را که دل عاشق تو است طرفه بیتی است که روح القدسش محرم نیست بگذار آدمیان طعنه زنندم گویم هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست نیست بر خامُشی آتش دوزخ سیلش از یم اشک غمت هر که به چشمش نم نیست تا خدائی خدا هست، لوای تو بپاست زآنکه جز دست خدا، حافظ این پرچم نیست هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند که بجز رایت عشق تو در این عالم نیست دوزخ ارزانی آنانکه ندارند غمت با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست ملک هستی همه ماتمکدۀ تو است حسین جایی از ملک جهان خالی از این ماتم نیست گوهر اشک عزای تو به هر کس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست گریه بر پیکر مجروح تو باید همه دم که جراحات تنت را به از این مرهم نیست سائل تو است کسی کز تو، تو را خواهد و بس آنکه شد طالب تو در طلب دِرهم نیست دادِ مظلومی تو مُلک خدا را پُر کرد عالمی نیست که با یاد غمت، دَرهم نیست سینه کردی هدف تیر که می دانستی زنده بی مرگ تو دین نبیّ اکرم نیست هیچ مظلومی همانند تو در قلزم خون سرجدا با گلوی تشنه کنار یم نیست گو بِبُرّند سر دار، زبان در کامش غیر مدح تو ثنائی به لب «میثم» نیست شادی هر دو جهان بی تو مرا جز غم نیست جواد مقدم

پامو کشیدم حرمت ، با دل پریدم حرمت میخوام که مرگم برسه وقتی رسیدم حرمت ای به قربون غمت ابی عبدالله ، پرهای علمت ابی عبدالله شعر کل شاعرا بشه فدای بیتی از محتشمت ابی عبدالله آقا زیر پاتو ببین ، خیلی دوسِت دارم همین وعده ی من و تو باشه کربلا شب اربعین ... اباعبدالله حسین ثارالله ، اباعبدالله حسین ثارالله ... بار غمت رو میبریم ، کاسه به دست حیدریم با نوکرات برادریم چونکه ما از یه مادریم حرمت عرش خداست ابی عبدالله ، قبله ی سینه زناست ابی عبدالله مطمئنم نخ معجر رقیه ت شافع رو جزاست ابی عبدالله شور شیرینم کربلاست ، راه تسکینم کربلاست اون خوابی که تا اربعین هر شب میبینم کربلاست ... اباعبدالله حسین ثارالله ، اباعبدالله حسین ثارالله ... دنیای تشویشم حسین ، عشق بیش از پیشم حسین بی سر شهید شدی آقا بی سر شهید میشم حسین با دعای مادر حضرت زینب ، رخصت از برادر حضرت زینب یه روزی میشیم مدافع حریم اولیاء مخدره حضرت زینب با عشقت در تاب و تبم ، فداییِ این مکتبم این شور و این شیدایی رو مدیون بی بی زینبم پامو کشیدم حرمت جواد مقدم

وقت جشنه وقت عیده ، ماه آسمون دمیده لحظه ای پُر از امیده ، مثلشو کسی ندیده غصه از دلا پریده ، شاه کربلا رسیده اومده ارباب ، اومده ارباب اومده اونی که دل دیوونه مبتلاشه امشب دل بیقرار همه تو کربلاشه اومده ارباب ، اومده ارباب عرش خدا چراغون برای دیدن امام حسینه رو دست جبرئیله همون کسی که عشق عالمینه اومده ارباب ، اومده ارباب ... بی حسین دلم میگیره ، واقعا که بی نظیره عمری دل بهش اسیره ، باوقاره مثل شیره شاه و بهترین امیره ، دشمنش بره بمیره اومده ارباب ، اومده ارباب دار و ندارم و هر چی که دارم آقا فداته هر کسی که باشه گدای ارباب اهل نجاته مددی ارباب ، مددی ارباب عیدی میگیره امشب هرکی براش یه لحظه کم نذاره نوکر نوکراشم واسه ی من اینه که افتخاره اومده ارباب ، اومده ارباب ... شاه با کرم حسینه ، صاحب حرم حسینه ذکر مادرم حسینه ، سایه ی سرم حسینه نقش رو علم حسینه ، رفع هَمّ و غم حسینه اومده ارباب ، اومده ارباب خدایی که چقدر اسمت آقاجون دلنشینه وعده ی دیدار من و تو روز اربعینه مددی ارباب ، مددی ارباب شاه منه حسینه اون که نگاش معجزه آفرینه فاطمه خیلی شاده وقتی که لبخند تورو میبینه اومده ارباب ، اومده ارباب ... وقت جشنه وقت عیده ، ماه آسمون دمیده لحظه ای پُر از امیده ، مثلشو کسی ندیده غصه از دلا پریده ، شاه کربلا رسیده اومده ارباب ، اومده ارباب اومده اونی که دل دیوونه مبتلاشه امشب دل بیقرار همه تو کربلاشه اومده ارباب ، اومده ارباب مولودی شاه کربلا رسیده اومده ارباب جواد مقدم 

حرم رویایی تو دوست دارم مجنونم لیلایی تو دوست دارم حرمت زیبا اسمت زیباتر همه ی زیبایی تو دوست دارم شدم عاشق عاشق اسمت شبیه مجنون میشینم زیر ناودون رحمت دم ایوون تا پُر شده کاسه ی خالیم از مِی بارون آقاجون همه رویامی آقا ، تو دین و دنیامی آقا هر کجا رو کردم دیدم تو جلو چشمامی آقا ... آقا آقا آقا آقا ، آقا آقا آقا آقا ... نگاه تو شوق موج دریاست دعای تو چاره ساز درداست بِاَبی اَنت و اُمی آقا عشقت توی قلب همه دنیاست دیوونه کرده عشق تو آسمون یارو نفسات داره عطر و بوی عطر خدارو میگیره دستای تو دست افتاده هارو حال و هوامو دوست دارم ، خیلی آقامو دوست دارم وقتی به گنبد میفته طرز نگاهو دوست دارم ... آقا آقا آقا آقا ، آقا آقا آقا آقا ... ستاره ها میریزن میبارن سر به روی پا تو میذارن آسمونیا وقتی بی تابن یعنی رویای کربلا دارن به خدا که شفا تو خاک کرب و بلاته دل پیغمبرا اسیر یه نیم نگاته تو حسینی که صاحب کشتی نجاته تویی تشنت دریاست ، کرمت مثل مولاست گفتم و بازم میگم پرچم ارباب بالاست ... آقا آقا آقا آقا ، آقا آقا آقا آقا ... حرم رویایی تو دوست دارم جواد مقدم

این هیبت شاهانه ، این جرأت جانانه ، این صورت مردانه این مرد که شهرت به علمدار داره قطعاً نسب از حیدر کرار داره دریا دریا ، قامت رعنا ، پرچم بالا ، جانم سقا اسمش قمره محشره قدرتمنده سربند یا زهرا به سر میبنده اینجوری که میره توی میدون یعنی حتماً دو سه تایی در خیبر کنده ... یا اباالفضل ، یا اباالفضل ، یا اباالفضل ... طوفانیِ طوفانی ، مشغول رجزخوانی ، این بلند پیشانی این ماه که سلطه به شب تار داره یک لشکری از جعفر طیار داره وی در پیکار ، دشمن فرار ، در جنگیدن ذاتاً قهار صاحب علمه سیده پرچمداره وقتی پسر حیدره پس کراره مردونگی و معرفتش معروفه سرداری که سقا میشه پس سالاره ... یا اباالفضل ، یا اباالفضل ، یا اباالفضل ... یا قادر و یا قاهر ، یا صاحب و یا صابر ، حی ازلی نازل شمشیر اباالفضل یه معیار داره با دشمن مرتضی علی کار داره تیغش برا ، نطقش قرا ، فکرش زینب ، ذکرش زهرا هر چی داره انگار تشنه تر میشه بیشتر شبیه ساقی کوثر میشه رو به جلو میره لشکر میپاشه برگرده نگاهی کنه محشر میشه این هیبت شاهانه جواد مقدم

پیچیده بوی عنبر ، توی مدینه از سر برای بار دومه که شده فاطمه مادر خدا نوبری داشته ، یه گل دیگه کاشته یه بار دیگه منتشو سر علی گذاشته دلبر و عزیزی ، غمزی که میریزی میچسبه عسل لباتو مِی به این غلیظی میچسبه وقتی که میخندی فاطمه میبوسه لباتو منتظره حیدر بشنوه یه ذره صداتو ...عشق منی سالار (3) ، حسین جان ... هوای بهاره ، حال ما دوباره قشنگه همینی که قلبم اسیر نگاره قشنگه کشتی نجاته من بنازم اون ناخداشو میریزه ستاره وقتی میچکونه عباشو ...عشق منی سالار (3) ، حسین جان ... پیچیده بوی عنبر جواد مقدم

کربلا خونمه از چی دل بکنم کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا باز ببین اومدم با یه چشمای خیس باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس من و اشکام همین و میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بی قراری میمونه با توم یدونم دل دیوونم تو پاییزم بهاری میمونه بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده کربلاخونمه از چی دل بکنم جواد مقدم 

حُبُّ الحُسِین وُسیلةُ السُّعداءِ وضیاءَهُ قد عَمَّ بالأرجاء سِبطٌ تَفَرَّعَ مِنهُ نَسلُ المُصطَفى وَأضَاءَ مِسک بوجهِهِ الوَضَّاء حبُّ الحسین فَهُوَ الکریمُ ابنُ الکریمُ وَ جَدُّهُ خَیرُ الأنام وسیِّدُ الشُّفَعاءِ معنی : عشق حسین راه توسل سعادتمندان است . و فروغ تابانش سراسر عالم را فرا گرفته است . او همان نوه ای است که نسل محمد مصطفی (ص) همه از اوست . هر اقلیم و سرزمینی را چهره ی نورانی اش روشنی بخشیده است . بخشنده و بخشنده زاده است و جدش سرور عالم و بزرگ پایمردان است . حب الحسین غلامرضا عینی فرد

یه دختر محجوبه و عفیفه بچه به دنیا می آورد شاید تا چهل روز جلو باباش حرفشو نمیزد ببینید عصمت کبری کی بوده ببینید پیغمبر چه طوری گریه کرد که حضرت زهرا فرمود چرا گریه نمیکنی گفت زهرا بیا نپرس گفت بابا اگه نگی بیشتر ناراحت میشم گفت بابا زهرا جان جبرئیل به من یه خبری داد گفت حاضری گفت بله گفت صبر میکنی گفت آره چرا گریه میکنی غلامرضا عینی فرد

بارون که بباره زندگیم جون میگیره شب روضه ام داره بارون میگیره بارون که بباره به همه جا میباره هم به خشکی هم به دریا میباره رحمت واسعه ای امام حسین همه ای همه دوست دارن همه خاطر خواتن ارمنی ها هم سر سفره سقاتا یه مسیحی میگفت یا اباعبدالله زن و بچم همه از فدائیاتان جان آقا جان آقا بارون که بباره درد من میشه درمون مستجاب دعای زیر بارون بارون که بباره رزق اشکمو میدن انگاری که منو از نو خریدن پسر فاطمه ای امام حسین همه ای بارون که بباره جواد مقدم

منتظر مانده زمین تا که زمانش برسد صبح همراه سحر خیز جوانش برسد خواندنی تر شود این قصه از این نقطه به بعد ماجرا تازه به اوج هیجانش برسد پرده چاردهم وا شود و ماه تمام از شبستان دو ابروي کمانش برسد لیله القدر بیاید لب آیینه‌ی درک سوره فجر به تاویل و بیانش برسد نامه داده ست ولی عادت یوسف اینست عطر او زودتر از نامه رسانش برسد شعر در عصر تو از حاشیه بیرون برود عشق در عهد تو دستش به دهانش برسد ظهر آن روز بهاري چه نمازي بشود که تو هم آمده باشی و اذانش برسد زمانش برسد وحید جلیلوند