1398

همه پروانه و هیئت تو شمعه توی روضه های ما جمع ما جمعه فقط اونی که دلم می خواد تو هستی نفسی که میره و میاد تو هستی من بی تو تنهای تنهایم من با تو خوشبخت دنیایم به دنیا پشت کردم دل به تو خوش کردم توی روضه هات از بچگی رشد کردم یا اباعبدالله پر پروازه من از قفس تو هستی تو همونی که تو قلب من نشستی بارون اشک چشام درد دلامه نوکریم برای تو داره ادامه من به تو مدیونم تا آخر میگیری دستاموتو محشر واست من میمیرم بی کفن میمیرم سینه زن میمونم سینه زن میمیرم یا اباعبدالله خودمو تو روضه ها تا میرسونم دو سه خط روضه برای تو میخونم برا زخمای تن تو اشک میریزم واسه تنها شدن تو اشک میریزم تو گودال رو خاکا افتادی لب تشنه تنهایی جون دادی واویلا واویلا از روز عاشورا هیئت تو شمعه حسن عطایی

روی قلب من غصه و روی لبم آهه نجوای دلم این شبا با رسول الله شکایت از بی مهریه امت گمراهه کی تا حالا خدایا از پس این روضه بر اومده صبر علی دیگه سر اومده اشک آسمونم در اومده دیدم با چشمام روی مهتابم کبوده دیدم گل من میون آتیش و دوده ای رسول رحمت بپرس از دختر ت زهرا از مصیبتایی که دید تو کوچه ی غم ها بین اون هیایو نبود صدای حق پیدا رفتی شهر مدینه برای ما شد بی تو بهار کوچه ما بود و گرد و غبار روزگار ما شد تیره و تار این نیست جواب اون همه مهر و محبت یاست کبوده میمیرم از این خجالت این نیست جواب اون همه مهر و محبت یاست کبوده میمیرم از این خجالت دیدم با چشمام روی مهتابم کبوده دیدم گل من میون آتیش و دوده روی قلب من غصه حسن عطایی

سرور میشه یه تنه برا خودش لشکر میشه میمنه تا میسره محشر میشه فاتح نبرد علی اکبر میشه کافیه زره بپوشه تیر بر داره احمد مختاره چهره ی واقعی خشم علمداره احمد مختاره علی اکبره ولی حیدر کراره احمد مختاره علی علی علی علی اکبر الگوی وهبه علی علی علی علی اکبر یل با جذبه علی علی علی علی اکبر شمشیر دو لبه علی علی علی علی اکبر حسنی نسبه یا علی علی اکبر اگه میدون بره واویلا میشه واژه ی شجاعتم معنا میشه یدفعه قیامت کبری میشه از حرم حضرت سیدالشباب اومد عالیجناب اومد سرو قد بلند خیمه با نقاب اومد عالیجناب اومد کأنهُ علی سوار بر عقاب اومد ابو تراب اومد علی علی علی علی اکبر حافظ حرمه علی علی علی علی اکبر هیبت علمه علی علی علی علی اکبر سایه ی سرمه علی علی علی علی اکبر مرد با جنمه یا علی علی اکبر دلدار اومد معنی واقعی وقار اومد پلهوون عرصه ی پیکار اومد شیر بیشه ی حسین شکار اومد مثل صاعقه میون خار و خس میزد لشکر و پس میزد از سپاه شام کوفه سر و دست میزد لشکر و پس میزد ملک الموت نگو نفس نفس میزد لشکر و پس میزد علی علی علی علی اکبر حق و حق طلبه علی علی علی علی اکبر هاشمی نسبه علی علی علی علی اکبر فارس العربه علی علی علی علی اکبر مرجع ادبه یا علی علی اکبر سرور میشه حسن عطایی

ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی زهرای علی نرو ای همه کس علی نرو که بی تو بی کس علی ای همه کس علی نرو که دلواپسه علی درد میکشیو علی دلش میگیره درد میکشیو حسن یادش نمیره درد میکشیو حسین داره میمیره وقتی که چهل نفر افتادند به جون تو افتاد روی میخ در جای رد خون تو ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی ای مسافر علی حسن عطایی

اگه این بیرق این راه حق مونده همه مدیون ایثار توایم مادر کنار مولا موندی اما یک تنه تو کوچه غم تنها و بی یاور مادرم شور و شکوه خطبه هات سوز و گداز ندبه هات زنده تا این زمونس مادرم تو آسمون پیداس چه خوب سرخی خونت هر غروب دنیا پر از نشونس الصدیقه الشهیده یا زهرا شده یا زهرا ذکر لبها ذکر لب هر کسی عاشق شهادت شد اولین سنگر بود پشت در مادر ما کشته تنهایی و غربت شد مادرم راه تو داره امتداد این همه ایثار و جهاد برکت خون شماس مادرم نذر تو جون ما همه اگه این بیرق حسن عطایی

سلام ای سایه سرم سلام ای نور آفتاب کنیزت حضرت مریم سلام ای حضرت حجاب تشنه جام ناب نایابم تو حرمت انقده بیتابم میرم از این ایوونه آیینه تا ایوون طلای اربابم صلی الله علیک اباعبدالله حرم نه قبله ی منه کرم نه تکیه گاهمه سلام ای نور امیدم نگاه تو پناهمه دوری از حرم زمینم زد حال دلم خرابه معلومه کرببلای من بازم افتاد تو دستای حضرت معصومه کربلامون دست دختر حضرت موسی ابن جعفره دختر موسی ابن جعفر حسن عطایی

قدم میزنه یل قتال العرب رجز می خونه منم من حیدر نسب ادب با غضب تو یک جا یا للعجب عجب داره با پا کوبیدن رو نفس اماره تا دور حرمت کار عدو زاره که سر تا پاش همه حیدر کرار نگهبان لشکر به هم ریخته یک تنه یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره شبیه شیر نر آخه باب الحیدر رجز میخونه شهنشاه القمه رو بازوش یه بازوبند یا فاطمه به پا کرده بین دشمن ها همهمه همه مردن الم را می کوبه با یا علی گفتن خبر پیچیده تویه لشکر دشمن تا اسم اون میاد همه زمین خوردن الم داره قهرمان جلا داره پهلوان شبیه تیغ نگاش دو ابرو کمان الم می کوبه زمین به هم میریزه زمان همون که به دشمنا غضب میکنه تا زینب را میبینه ادب میکنه ادم با فضایلش ترب میکنه تربناک ولی در افتادن باهاش خطرناک مثل باباش علی دلیر بی باک تو ذات دشمناش نطفه ی ناپاک علی قدرت یاقمر علی هیبت یاقمر علی شوکت یاقمر علی لبیک یاقمر علی حکمت یاقمر علی دارد یاقمر دخیلک یاابوفاضل شامل فضلی شدم حسن عطایی

ای مادر آب و مادر خاک مافوق بیان و فوق ادراک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بضعه النبی مادر دریا صدیقه و حضرت زهرا ام الحسن ام ابیها ریحانه ریحانه موندی پای شوهرت مردانه مردانه من کی باشم ادعا کنم تا وقتی که یکی از فدائیات جناب سلمان یا زهرا یازهرا مدد حک کرده است این حدیث قدسی در عرش به خط نور حکاک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بانوی عشق بانوی گل ها ای مادر زینب کبری ام الحسین ام ابیها حوریه حانیه عالم از وجود تو شده حسینیه من کی باشم ادعا کنم تا وقتی که نوکر حسین تو زعفر جنیه ای مادر آب و مادر خاک مافوق بیان و فوق ادراک فرموده خدا به وصف شانت لولاک لما خلقت الافلاک بضعه النبی مادر دریا صدیقه و حضرت زهرا ام الحسن ام ابیها ای مادر آب حسن عطایی

بابای من رو از قفا با دشنه کشتند بابای من رو با لبای تشنه کشتند با تیغ و نیزه جسمشو صد چاک کردند صحرا نشینا پیکرش رو خاک کردند جای یه خنجر رو حنجرش بود جای هزاران زخم روی پیکرش بود هم خواهرش بود هم مادرش بود چشم یه ملعونی پی انگشترش بود لعنت به اون که پیکرش رو زیر ور روکرد توی رگای حنجرش خنجر فرو کرد لعنت به اون خولی که دنبال سرش بود با ساربانی که پی انگشترش بود لعنت به اون که بی حربه میزد با هرچی داشتش توی دستش ضربه میزد لعنت به اون که با سنگ میزد اونی که داشت به پیراهنش چنگ میزد دید علیشو بردن حسن عطایی

قدم میزنه یل قتال العرب رجز می خونه منم من حیدر نسب ادب با غضب تو یک جا یا للعجب عجب داره با پا کوبیدن رو نفس اماره تا دور حرمت کار عدو زاره که سر تا پاش همه حیدر کرار نگهبان لشکر به هم ریخته یک تنه یه چشمش به میمنه یه چشمش به میسره شبیه شیر نر آخه باب الحیدر رجز میخونه شهنشاه القمه رو بازوش یه بازوبند یا فاطمه به پا کرده بین دشمن ها همهمه همه مردن الم را می کوبه با یا علی گفتن خبر پیچیده تویه لشکر دشمن تا اسم اون میاد همه زمین خوردن الم داره قهرمان جلا داره پهلوان شبیه تیغ نگاش دو ابرو کمان الم می کوبه زمین به هم میریزه زمان همون که به دشمنا غضب میکنه تا زینب را میبینه ادب میکنه ادم با فضایلش ترب میکنه تربناک ولی در افتادن باهاش خطرناک مثل باباش علی دلیر بی باک تو ذات دشمناش نطفه ی ناپاک علی قدرت یاقمر علی هیبت یاقمر علی شوکت یاقمر علی لبیک یاقمر علی حکمت یاقمر علی دارد یاقمر دخیلک یاابوفاضل رجز میخونه حسن عطایی

گریه کنید مادر ما بی پناه بود گریه کنید مادر ما بی گناه بود میخونم مقتلو با خون جگر چهل نفر به یک نفر زده این روضه به سینه ها شرر چهل نفر به یک نفر کوچه پر شد از یه عده خیره سر چهل نفر به یک نفر یه مادرو درد سرو یکی بگیره جلو چشم حیدرو یه چادره شعله ورو بسوزه چادر میسوزه موی سرو زهرا خودش برای علی یک سپاه بود گریه کنید مادر ما بی گناه بود مونده از خون روی چادرش اثر چهل نفر به یک نفر تازیانه و غلاف و میخ در چهل نفر به یک نفر ناموس حیدر و این همه خطر چهل نفر به یک نفر مادر ما بی پناه بود حسن عطایی

کبوتر رو بامتم خاک پای خدامتم همه کاری واسم کردی اگه یه عمره رامتم عالم و آدم میدونن خیلی دوست دارم حسین خاطرات خوب عمرم لحظه های پابوسه جانماز من فقط با تربت تو مانوسه مرغ دلم تو کرببلاته شبهای جمعه رو دوش زائراته خورشید عالم گنبد طلاته صحن و سرا نگو کشتی نجاته ارباب حسین عمریه غرق داغتم خاک پای عشاقتم تا ته عمرم پابنده خط به خط میثاقتم عالم و آدم میدونن خیلی دوست دارم حسین پر فراز و پر نشیبه نوکری و سختیشه هر کی با تو باشه آقا عاقبت به خیر میشه قلبم دخیل پرچم سیاته ساقه ی عرش اعلی گلدسته هاته بالاتر از عرش پایین پاته صحن و سرا نگو کشتی نجاته ارباب حسین میدونی گرم کارتم خاک پای زوارتم تو شاهی و من یکی از نوکرای دربارتم عالم و آدم میدونن خیلی دوست دارم حسین من گله از تو ندارم رسم عاشقی اینه واسه ی ما تلخی تو راحت و شیرینه بس که جلیلی حاتم گداته روزی دنیا بند یه نیم نگاته دستامون ارباب برگ براته صحن و سرا نگو کشتی نجاته ارباب حسین کبوتره رو بامتم حسن عطایی

کیه زینب دختر حیدره وارث خیبره کربلا میبره جانم یا زنیب خطبه هاش محشره خیلی معتبره خواهر قمره جانم یا زینب مرجع ادبه تیغ دو لبه عقیله العربه جانم یا زینب زینب زینب زینب کنز حیا زینب خوان وفا زینب زینب زینب زینب درد آشینا زینب غرق بلا زینب زینب یا زینب کیه زینب انقلاب حجاب عطر ناب گداب ذکر بی بی رباب جانم یا زینب شیرزن کربلا عشق خون خدا محبوبه المصطفی جانم یا زینب عالمه فاضله محدثه کامله ای نایب فاطمه جانم یا زینب زینب زینب زینب سرگشته دوران آوازه طوفان زینب زینب زینب محبوبه جانان زینب یا زینب دختره حیدره حسن عطایی

شنیدم یادی دردانه کردی و موی دخترت را شانه کردی نگفتم استراحت کن عزیزم شنیدم باز کار خانه کردی شنیدم بسترت را جمع کردی و با سختی پرت را جمع کردی شنیدم آب دادی به حسینم حواس دخترت را جمع کردی تو دیگر با حجابت خو گرفتی به چندین علت از من رو گرفتی گمان کردی ندیدم زیر چادر چطوری دست بر پهلو گرفتی جواب حرف هایم شد همین نه غریبه بودم اما اینچنین نه ببینم!قصد رفتن که نداری نرو جان امیرالمومنین نه همینکه بهتری الحمدلله جدااز بستری الحمدلله همینکه در زدم دیدم دوباره خودت پشت دری الحمدلله شنیدم یادی دردانه کردی و موی دخترت را شانه کردی نگفتم استراحت کن عزیزم شنیدم باز کار خانه کردی شنیدم کاره خانه کردی حسن عطایی

اسمتو بردم زیر بارون بارون گریه کرد تربت گذاشتم لای قرآن قرآن گریه کرد ذوالجناح از میدان اومد سر میکوبید زمین مصیبتت از بس سنگینه حیوان گریه کرد صدای هل من معینت اومد اصغر گریه کرد از روی تل زینبیه خواهر گریه کرد عده ای بی نصیب از گودال رفتن خیمه ها پنجه ها اومد سوی زن ها معجر گریه کرد به یاد لبهای خشک تو دجله گریه کرد کتیبه ها و پرچم ها و حجله گریه کرد ظهر عاشورا زیر تیر خوندی تو نماز آخرین سجده ات گودال بود قبله گریه کرد از روی تل زینبیه خواهر گریه کرد عده ای بی نصیب از گودال رفتن خیمه ها پنجه ها اومد سوی زن ها معجر گریه کرد به یاد لب های خشک تو دجله گریه کرد کتیبه ها و پرچم ها و حجله گریه کرد ظهر عاشورا زیر تیر ها خوندی تو نماز آخرین سجده ات گودال بود قبله گریه کرد افتادی لب تشنه رو خاک ها دعوا شد سرت اسمتو بردم زیر باران حسن عطایی

یا اباعبدالله الحسین استجابت تحت قبته هست شفا تو خاک تربته خوش به حال اون که اربعین کربلا دعوته یا اباعبدالله الحسین کربلامون دست دختره حضرت موسی ابن جعفره از همین ایوون آینش کربلا میبره یا اباعبدالله الحسین یا اباعبدالله الحسین استجابت تحت قبته هست شفا تو خاک تربته خوش به حال اون که اربعین کربلا دعوته یا اباعبدالله الحسین کربلامون دست دختره حضرت موسی ابن جعفره از همین ایوون آینش کربلا میبره یا اباعبدالله الحسین یا اباعبدالله الحسین استجابت تحت قبته هست شفا تو خاک تربته خوش به حال اون که اربعین کربلا دعوته یا اباعبدالله الحسین کربلامون دست دختره حضرت موسی ابن جعفره از همین ایوون آینش کربلا میبره یا اباعبدالله الحسین استجابت تحت قبته حسن عطایی

خال لبت نقطه زیر باء بسم الله چشم پر از جذبه تو معنی عین الله از تو چه پنهان شها داشته و دارم قدر خدادوست بینی و بین الله صراط مستقیم آقا جان ای نبا عظیم آقا جان آرامش قلب حزین ای صاحب قرآن و دین حبل المتین فتح المبین نور سماوات و زمین ای ذکر نامت دلنشین مولا امیر المومنین تیغ دهان گشوده از معنی سیف الله به چه می آید به خودنت اسداللهی خلق تو کار دنیا و خلقت این عالم هست به دستان تو با حکم یداللهی عماد الاصفیا آقا جان روحی لک الفدا آقا جان فتح الفتوحی حیدری شیر ژیانی صفدری احمد بود گر شهر علم بر آن مدینه تو دری ای که به زهرا همسری ما را نجف کی میبری خال لبت حسن عطایی

قالَ المهدی: فِی ابنَهِ رَسولِ اللّهِ(ص) لی اُسوَهٌ حَسَنَهٌ، اُسوَهٌ حَسَنَهٌ،اُسوَهٌ حَسَنَهٌ اُسوه‌ی من مادرمه، مادر من باورمهبهشت منه زیر پاش، نفس می‌کشم با دعاش میمیرم میمیرم میمیرم براشمنم وارث عزت فاطمی منم وارث غیرت فاطمی منم وارث قدرت فاطمی منم وارث شجاعت فاطمی” یازهرا یازهرا، یازهرا یازهرا “قالَ المهدی: فِی ابنَهِ رَسولِ اللّهِ(ص) لی اُسوَهٌ حَسَنَهٌ، اُسوَهٌ حَسَنَهٌ،اُسوَهٌ حَسَنَهٌ اُسوه‌ی من مادرمه، عشق علی باورمهای اصل اذانم علی، ای نام و نشانم علی ای جانم ای جانم ای جانم علیمنم وارث هیبت حیدری منم وارث شوکت حیدری منم وارث صولت حیدری منم وارث ولایت حیدری” یاحیدر یاحیدر، یاحیدر یاحیدر ” منم وارث شوکت حیدری منم وارث صولت حیدری منم وارث ولایت حیدری” یاحیدر یاحیدر، یاحیدر یاحیدر ” اسوه من مادرمه حسن عطایی

دلِ شیران، به تو بخشید، خداوندِ تو، ای مرد! کم در این عصر، جهان دید، همانندِ تو، ای مرد! بی‌سبب نیست، عَلَم دست تو دادند، علمدار! بی‌سبب نیست، شدی مالکِ این معرکه، سردار! تو سلیمانی؛ از انگشتری‌ات، دیو هراسان قاسمی؛ نذر حسین است تو را، دست و سر و جان همه‌‌ی فکر تو و ذکر تو، ای مرد! شهادت قبله‌ی قلب تو زینب، سرخی خونِ تو غیرت تو مدافع، تو مسافر، تو فدایی، تو دلاور تو علمداری و سرداری و دلداری و دلبر عاشق حضرت سقایی و لب تشنه‌ی عشقی بی سبب نیست، که از خیل سواران دمشقی تو به میقات و به میعاد و به دلدار رسیدی تا که بی‌دست، به آغوش علمدار رسیدی ما نمردیم، که سربند تو، بر خاک بیفتد چشم ناپاک، دمی بر حرمی پاک بیفتد زنده‌ای در دل من، در دل ما، در دل عالم هر یک از ماست سلیمانیِ این خط مقدم دل شیران، به تو بخشید، خداوندِ تو، ای مرد! کم در این عصر، جهان دید، همانندِ تو، ای مرد! تو به دلدار رسیدی حسن عطایی

برکات نفس تو واسه ما آب حیاته ارزش بهشت به اینه زیر پاته خدا آفرید بهشتو که مال فاطمه باشه مادری که نگرون بچه نوکراشه تو همون آبی دریا تو همون کوثر جاری خدایی تو همونی که خدا گفت تو دلیل خلقت ارض و سمایی خوبه سید بودن آخه تو همون مادر بچه سیدایی تو که لطفت بی کرونه تو بخوای برات میمیرم بی بهونه مادرم یا زهرا مادرم یا زهرا اگه رخصت بدی من هم مثل سلمان تو باشم فدای ذکر حسین جان تو باشم تو بهم آبرو دادی تا سرم پایین نباشه تو همونی که نباشی همه دنیا می پاشه میشه دستامو بگیری بذاری تو دست سلمانو ابوذر اگه سنگم بزنی هم به خدا که نمیرم هیچ جا از این در نمیدم ارض و سما رو به یه تار موی نوکرای حیدر همه حرف دلم اینه که بهشت مال امیر المومنینه من با انتخاب چشمت توی دربار حسینم عاشق صحن علمدار حسینم سینه زن بودن من رو تو قبول کنی تمومه سینه زن بودنم اخه آبرومه زیر سایه تو بی بی عمریه روضه میام و روضه میرم با همین دستای خالی برای حسین تو روضه میگیرم به دلم برات شده که یه روزم توی همین روضه میمیرم یه عنایت به گدا کن روزی هر سال من کرب و بلا کن برکات نفس تو حسن عطایی

دلِ شیران، به تو بخشید، خداوندِ تو، ای مرد! کم در این عصر، جهان دید، همانندِ تو، ای مرد! بی‌سبب نیست، عَلَم دست تو دادند، علمدار! بی‌سبب نیست، شدی مالکِ این معرکه، سردار! تو سلیمانی؛ از انگشتری‌ات، دیو هراسان قاسمی؛ نذر حسین است تو را، دست و سر و جان همه‌‌ی فکر تو و ذکر تو، ای مرد! شهادت قبله‌ی قلب تو زینب، سرخی خونِ تو غیرت تو مدافع، تو مسافر، تو فدایی، تو دلاور تو علمداری و سرداری و دلداری و دلبر عاشق حضرت سقایی و لب تشنه‌ی عشقی بی سبب نیست، که از خیل سواران دمشقی تو به میقات و به میعاد و به دلدار رسیدی تا که بی‌دست، به آغوش علمدار رسیدی ما نمردیم، که سربند تو، بر خاک بیفتد چشم ناپاک، دمی بر حرمی پاک بیفتد زنده‌ای در دل من، در دل ما، در دل عالم هر یک از ماست سلیمانیِ این خط مقدم دل شیران، به تو بخشید، خداوندِ تو، ای مرد! کم در این عصر، جهان دید، همانندِ تو، ای مرد! دل شیران حسن عطایی

ای مسافر علی پرستوی مهاجر علی تو رو زدند به خاطر علی آه میکشیو یه دنیا غم میریزه آه میکشیو غم رو سرم میریزه آه میکشیو علی به هم میریزه بی تو این کوچه ها زندونه برام علی تو میری که دنیا غم میمونه برا علی زهرای علی نرو ای همه کس علی نرو که بی تو بی کس علی ای همه کس علی نرو که دلواپسه علی درد میکشیو علی دلش میگیره درد میکشیو حسن یادش نمیره درد میکشیو حسین داره میمیره وقتی که چهل نفر افتادند به جون تو افتاد روی میخ در جای رد خون تو ای مسافر علی مهدی رعنایی

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد آرزومه مهدی رعنایی

سوره کوثر امام حسین یاس معطر امام حسین ملکیه ی دل دیونه ها سه ساله دختر امام حسین دنیا رقیه عقبا رقیه تکرار بی بی زهرا رقیه عشق تو داره برکت رقیه با تو گرفتیم قیمت رقیه ای شاهکار خلقت رقیه ارثیه تو عصمت رقیه یا رقیه یا بنت الحسین عشق برادر امام حسین عزیز خواهر امام حسین کی مثه تو میکنه دلبری از علی اکبر امام حسین مریم رقیه هوا رقیه مثل خدیجه یکتا رقیه شیرین تری از شکر رقیه ذکر تو عین ذکر اباالفضل در روضه کرده محشر رقیه یا رقیه یا بنت الحسین یاس معطر امام حسین مهدی رعنایی