1399

اون بزرگوار نوشته رفیقم خادم حضرت عباس علیه السلام گوش درد شدید کرد هر کار کردن نتیجه نداد بردنش بغداد دکترها هم همه مسیحی بودند گفتن جز جراحی کار دیگه نمیتونیم بکنیم و به احتمال زیاد هم خطر شدید داره 99 درصد احتمال خطره بستگان هم دیگران هم ایناهم مسیحی ما هم که وارد نیستیم گفت شب متوسل شدم به حصرت عباس گفتم آقازاده اباالحسن من نوکرتم چندساله جاروکشتم یادم اومد تو این حالت توسل یه مقدار از خاک قبر حضرت عباس رو اون پایین تعمیر میکردن با خودم همیشه تو جیبم بود برداشتم یه مقداری ریختم تو گوشم خاک دیدید که میگن دست کثیفم نزنید با گوش پاک کن هم جدیدا میگن نزنید پرزها میمونه پرده رو چمیکنه خوابیدم با گریه صبح پاشدم دیدم فضولات و چرک و این حرفا ریخته از گوشم بیرون دردم ساکته این اومد پرستار اومد دکتر اومد بردن معاینه اینور اونور چی شده گفتم یه ذره خاک ریختم دکتر مسیحی گفت خاک ریختی تو گوشت گفتم اره این خاک عتبه عباسیه است اون میرزا اسماعیل طائب میگه رفیقم خادم حضرت عباس علیه السلام گفت 3 روز این خاک رو تو آزمایشگاه سرش آزمایش میکردیم که این خاک چی داره روز چهارم اومدن گفت گریه میکرد مسیحی گفت فقط خاک و خون هیچی دیگه در ترکیباتش نیست اونقدر میگه مسیحی ها اومدن پندتا جوانشون دو سه تا دخترشون مسلمان شدن شیعه شدن غوغایی شد میرزا اسماعیل میگه به این رفیق خادمم گفتم لااقل میپرسیدی خاک کدوم قسمت بدن حضرت عباس این خون کدوم خون قاطیش شده خونهای دستش بود خونهای فرقش بود خون چشمش بود .... داستان معجزه خاک قبر حضرت عباس استاد بندانی

کسی اومد خدمت امام سجاد علیه السلام گفت 500 دینار آقا بدهکارم امام سجاد علیه السلام گریه کرد یکی گفت آقا چرا گریه میکنی فرمود این از بزرگترین گرفتاری هاست که برادر دینی انسان بدهکار باشه و کار از دست انسان بر نیاد حالا بگه به من یه مخالفی اونور بود گفت خب حالا اینا که میگن از بالا باخبرن دنیا دست ماست و اینور اونور 500دینار که چیزی نیست حضرت دوتا قرص نان از نون های خودشون میخوردن دادن به این شخص دقت کنید نگفت آقا من 500 دینار کم نیست طلا بود بدهکاریمه شما دوتیکه نون دادی دید از ناحیه امامش بزرگش پیشواش اون خبر داره چی بدرد این میخوره و مسائلی تو این خوابیده چشم این معنای همون زیارتی که همش میخونیم هرچی بگه چشم زمان ما اینارو قبول دارن این تیکه اش نه برای دیگران که کشف کرامت دارن اما برای ائمه قبول ندارن گفته بود فلانی دست کرده بود جیبش یه انجیر پر ازپشم و ... شده بود گفت اینو بابا بخوره بچش خوب میشه گفتن نه آقا ... آقا که بگه همینجور میشه اما امام معصوم زود دنبال فلسفه اش ایم بعد اعتراف میکنه ما شیعیان شماییم اربعین و زیارت رجبیه و...شعبان چی میخونیم ونصرتی لکم مودب آماده ایم مامور شماییم هروقت شما بگی یاری می کنیم  هرجور بگین برکت کرامت امام سجاد استاد بندانی

یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ یَا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَالِ ای تغییر دهنده دلها و دیده‏ ها * ای مدبر شب و روز * ای گرداننده سال و حالت ها * بگردان حال ما را به نیکوترین حال یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ یَا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَالِ ای تغییر دهنده دلها و دیده‏ ها * ای مدبر شب و روز * ای گرداننده سال و حالت ها * بگردان حال ما را به نیکوترین حال بهار تا بهار سیدجواد ذاکر

آرزویِ ما حکایتی داره حتی گفتنش حلاوتی داره یه روزی میشه همه بهم میگیم ضریح حسن ، چه هیبتی داره ای شاهِ کرم حسن سایه ت رو سرم حسن ان شالله همین روزا میشی صاحب حرم حسن مولا یا حسن .. مولا یا حسن .. طوفان ، حسن جانِ تجسم قرآن ، حسن جانِ کلید دارِ خانه ی احسان ، حسن جانِ اونی که تو خواب میدیدم تو حرمش ایوان ، حسن جانِ مولودی آرزوی ما حکایتی داره سعید چرخگرد به علی رفته که تیغِ سخنش بُرنده ست مثلِ زهرا شده که خطبه ی او کوبنده ست این که در جنگ جمل زلزله ای افکنده ست به گمانم دو سه تا قلعه ی خیبر کنده ست بی ریا ، حسنِ هل اتی ، حسنِ یک کلام ، حسنِ با مرام ، حسنِ من غلام حسینم چون آقام حسنِ مولودی آرزوی ما حکایتی داره سعید چرخگرد

تا گل آلوده ماهیتو بگیر بیا این آلوده ماهیرو ببین که چجوری جا گذاشتیش رو زمین من واسه تو قید دریا رو زدم به در و دیوار تنگت میزدم تو بیابون دلت نفس زدم دریا بغلم کن بغلم کن که شدم تنها بغلم کن بین نامردا منو تک ننداز دریا اشتباه کردم که از دست تو سر خوردم تووی این مرداب با این آدما بر خوردم بد کم آوردم بیا این پخش و پلا رو تو جمعش کن دوریت داره بد میسوزونه تو کمش کن من گم شدم توو دل بی رحم زمونه بیا و این دیوونه رو تو باورش کن دریا بغلم کن بغلم کن که شدم تنها بغلم کن بین نامردا منو تک ننداز دریا اشتباه کردم که از دست تو سر خوردم تووی این مرداب با این آدما بر خوردم بد کم آوردم نماهنگ دریا بهار حسینی

بوسه زد دستاتو بهترین بنده به تو حتی ارباب شد پناهنده اومدی دنیا واسه علمداری پسر کراری پس جگر داری با نفس زدنت زنده میشه حرم دخیل دستامه به دو دستای کرم وارث دودمه تیغ علوی ذکر تو میده قوت یا اباالفضل علی اومدی واسه دلبری چقدر محشری  بوسه زد دستاتو بهترین بنده سعید چرخگرد

تو بگشا چشم پیکان بسته ات را نظر کن زائر دلخسته ات را الهی بشکند دستی که با تیغ گسسته ابروی پیوسته ات را تو بگشا چشم پیکان بسته ات را نظر کن زائر دلخسته ات را الهی بشکند دستی که با تیغ گسسته ابروی پیوسته ات را روضه همه امیدم ستون خیمه ام حسن خلج

هزار بار گفتم بازم میگم هزار بار دیگم میگم امام صادق فرمود وقتی شیعه های ما دور هم جمع میشن برا جد غریبم ناله میکنن میگن حسین مادرم از عرش صدا میزنه اگه حسین پسر خودتو صدا زدی خدا بهت ببخشه اما اگه جگر گوشه منو میگی کربلا بین دو نهر آب ... دانلود روضه گفتن یا حسین حسن خلج

عالم در پناه تو محوِ روی ماه تو طرز نیم نگاه تو مشغول گداییم کرده صحن با صفای تو اصلاً کربلای تو مخصوصاً هوای تو بدجوری هواییم کرده امشب که پُر از ، شور و طربم یک کرببلا ، باشه طلبم دارم عاشقونه ، حس کبوترونه میخوام از ته دل بگم یه چیزی پرم از بهونه ، میشه به‌جای دونه برا من براتِ حرم بریزی مستم اگه دستم به اون ضریحت برسه یعنی که پشت درِ خونه‌ی علی‌و فاطمه هستم از سر شب تا حالا پشت درتم به جون مادرم خودم نوکرتم حتی نوبتی باشه نوبت با یه داداشه عباس اسم زیباشه میزاره رو دردم مرهم مثل شیر جگر داره تو چشماش قمر داره بوی چند نفر داره حمزه جعفر و حیدر هم دستای کرم ، دستامو ببین روزیمو بده ، یا اُم‌ِبنین به‌خدا چی میشه ، دیگه برا همیشه دلمو دخیلِ به حرم ببندم شبمون به راه و ، جا داره دور ماهو به جای ستاره علم ببندم مستم اگه دستم به اون ضریحت برسه یعنی که پشت درِ خونه‌ی علی و فاطمه هستم مست ضریح و علم و منبرتم میخوام بگم نوکرتم نوکرتم از سر شب تا حالا پشت درتم به جون مادرم خودم نوکرتم بازم جشن میلاده شور محشر افتاده ذکر مُهر و سجاده جانم یا امام سجاد مادرت اهل ایران رضا نریمانی من هستم یه دلداده هدیه ا‌م رو خدا داده حاجت میگیرم ساده از آقا امام سجاد آقای منه ، آقای همه میگیره دلم ، که بی‌حرمه عشقمی به قرآن مادرت اهل ایران قصه داره این دل سپردن ما که همیشه بامی حق داره پیش پامی پس آقا ضریحت به گردن ما مستم اگه دستم به اون ضریحت برسه یعنی که پشت درِ خونه‌ی علی و فاطمه هستم آتیش بزن جونمو خاکسترم فقط میگم نوکرتم نوکرتم مثل کبوتر اگه دور و برتم میخوام بگم نوکرتم نوکرتم از سر شب تا حالا پشت درتم به جون مادرم خودم نوکرتم مادرت اهل ایران رضا نریمانی

اگه به این سادگی ها بر هر چشمی اجازه گریه میدن برا این ذوات مقدسه بازم عرض میکنم امام صادق فرمود هیچ چشمی اجازه گریستن بر جد غریبم حسینو نداره مگر اینکه روح جدم میاد جلوش مینشینه تو چشماش نگاه میکنه میفرماید حالا تو برا من گریه کن منم برا تو گریه میکنم روضه اجازه گریستن بر امام حسین حسن خلج

از جهانی که پر از تیرگی ما و من است می گریزم به هوایی که پر از زیستن است می گریزم به جهانی که پر از یکرنگی ست به جهانی که پر از گریه کن و سینه زن است به همان جا که نفس قیمت دیگر دارد اشک ها درّ نجف، سینه عقیق یمن است به همان جا که در آن باد صبا بسته دخیل به عبایی که پر از رایحه ی پنج تن است چه خراسان چه مدینه چه عراق و چه دمشق هر کجا پرچم روضه ست همان جا وطن است دم من زندگی و بازدمم زندگی است تا که روی لب من ذکر حسین و حسن است قلب آن است که لبریز محبت باشد تا ابد خانه ی اولاد علی قلب من است جهانی که پر از تیرگی ما و من است حمیدرضا برقعی

جنون گریخت سراسیمه از ملاقاتم شب شراب که باشد دچار افراطم بریز هرچه که داری مکن مراعاتم تو بی ملاحظه ، من نیز بی مبالاتم . سیاه مست تو هستم گذشته کار از کار “شب شراب می ارزد به بامداد خمار “ . نمی رسد به شکوه تو فکر کوتاهم اگر مدیح تورا از خود تو می خواهم . بگو که دهر به دست تو خلق شد ، ما هم بگو بگو و مگو من صنایع الهم جنون گریخت سراسیمه از ملاقاتم حمیدرضا برقعی لطیف طبع خدا آنِ آشکار تویی که شعر جوششی آفریدگار تویی . تو آن قصیده ی بی اختیار موزونی پر از خیالی و از هر خیال بیرونی . شکوه شعر کهن در کلام اکنونی بریز قاعده ها را به هم تو قانونی . سرودنِ تو حماسی ترین مغازله است جهان بدون تو اسلوب بی معادله است . رسیده ام به تو در نظمی از پریشانی به شاعرانه ترین لحظه های حیرانی . نگفته ام که چه می خواهم از تو … می دانی – شراب شعر صغیر و فواد کرمانی . تو ای قصیده ی اعلا مسمط عالی جنون ” فاتح علی خان ” در اوج قوّالی . کتاب معجزه در بی شمار ابوابی اگر چه نقطه ی ایجاز غرق اطنابی . بخوانمت منِ وامانده با چه القابی اگر خدات بگویم تو بر نمی تابی . اگر ملال توام بی دریغ کن دفعم تو تیغ می کشی اما منم که ذینفعم . تو همزمانِ زمان نیستی کجایی تو کنار فاطمه ای همدم حرایی تو . به چشم حیرت جبرییل آشنایی تو به ذهن کوچک دنیا پر از چرایی تو . تو در نهایت معراج در نبایدها نشسته ای به تماشای رفت و آمد ها . تو آفتابی و هرگز نمی شوی انکار دریغ و درد که نهج البلاغه را یک بار – . کسی مرور نکرد ای شکوه بی تکرار برای مالک اشتر نوشته ای بسیار . هنوز جوهر آن نامه ها تر و تازه است غریبیِ سخنت در زمین پر آوازه است . به ناشناسیِ منظومه ی علی نامه به الغدیر به موی سپید علامه . به یا علی مددِ پوریا به هنگامه به شرمگینیِ من در چکامه و چامه تو دیگری و دلم در خیال دیگر نیست که سرنوشتی از این سرنوشت بهتر نیست … جنون گریخت سراسیمه از ملاقاتم حمیدرضا برقعی

تو را زیارت می کنم و زیارت واجب است برای حداقل یکبار در عمر تو را زیارت میکنم و میدانم زیارت معادل هزار حج و هزار عمره است تو را زیارت میکنم و کسی که تو را زیارت کند ثوابش بر عهده حضرت زهرا است تو را زیارت می کنم و زیارت واجب است برای حداقل یکبار در عمر تو را زیارت میکنم و میدانم زیارت معادل هزار حج و هزار عمره است تو را زیارت میکنم و کسی که تو را زیارت کند ثوابش بر عهده حضرت زهرا است آنکه حج خانه خدا کند باید نیتش تقرب به خدا باشد و من با این زیارت به نیت تقرب به ذوی القربی آمدم من بنده تو هستم قلبم به نام تو شهادت داد و اقرار کرد قلبم را اجازه فرما تا کنا رتو نزدیک شود و منزل گزیند تو را زیارت می کنم باسم کربلایی

خدا نوشت از او خالی است دنیایم کجاست آینه‌ ای تا کند تماشایم . برای خلوت خود دوست ، دوست می‌ خواهم در این هزاره ی غم چاره اوست می‌ خواهم – . که خمره خمره ی ایجاد را به کاسه کنم خودم خدایی خود را در او خلاصه کنم . می‌ آفرینمش اینسان به خود اشاره کنم به هر چه می‌ نگرم خویش را نظاره کنم . به قصد خلقت عالم قلم گرفت آنگاه گذاشت نقطه ی باء را و گفت بسم‌ الله . به نقطه خیره شد و چیز دیگری ننوشت بر آن تکامل بی‌ حد فراتری ننوشت . به نقطه خیره شد و نقطه جان گرفت از او در این معاشقه کم‌ کم زبان گرفت از او . به نقطه گفت که تو جوهر صدای منی که من برای تو هستم تو هم برای منی . به نقطه گفت که ‌ای آرزوی غائب من خوش آمدی به من ‌ای مظهرالعجایب من . به نقطه خیره شد و گفت این چقدر من است به نقطه گفت که هنگامه ی علی شدن است . بسنده کرد به یک نقطه از علی فرمود که این هم از سر عالم زیاد خواهد بود . کتابت همه ی دهر از تو یک سطر است که صفحه صفحه ی دریا هنوز القطره است خدا نوشت از او خالی است دنیایم حمیدرضا برقعی سلیقه داشته آری ، سلیقه داشته است خدا تخلص خود را علی گذاشته است . خدا به خلقت ایجاز خویش مایل شد تمام گستره ی کائنات ساحل شد . خدا به حوصله برداشت مشتی از آن گل جمال شکل گرفت و کمال کامل شد . نیافرید خدا چیز دیگری گویا غرض وجود یدالله بود و حاصل شد . اضافه آمد از آن گل کمی که بعد از آن هر آن‌ چه خلق شد از ما بقیّ آن گل شد . علی به جلوه‌ ی دیگر به جلوه‌ ی کلمه کلام شد به زبان رسول نازل شد . صدای او شب معراج را تکان می‌ داد شهود رتبه‌ ی او سخت بود ؛ مشکل شد . به چشم داشت انگشتری او بودند نماز خواند علی کائنات سائل شد خدا نوشت از او خالی است دنیایم حمیدرضا برقعی جهان نخواند علی را … مگر نمی‌ دانست فریضه است علی از فریضه غافل شد . جهان به چشم علی استخوان خوکی بود که صبح نوزدهم جان گرفت قاتل شد . ولی تمام نشد مرتضی دوباره تپید به سینه‌ ی من و ما رفت و نام او دل شد . علی به جلوه‌ ی دیگر به کربلا آمد علم به دوش گرفت و ابوالفضائل شد . چگونه دم بزنم از تو از خصائل تو که مانده‌ ام به مدیح ابوالفضائل تو . کسی که بر شب صفّین چیره شد قمر است برای روز مبادا ذخیره شد قمر است . اجازه داد بیفتد در آب تصویرش که قطره قطره‌ ی دریا شود نمک‌ گیرش . به آب بوسه بزن آب را معطّر کن فرات تشنه‌ ی لب‌ های توست لب تر کن . فرات موج زد و کائنات می‌ خندید که او به وسوسه‌ های فرات می‌ خندید . میان آبم و در آب آتش افروزم که دارم از خنکای فرات می‌ سوزم صدای آب مبادا مرا به گوش آید که خون مادرم امّ البنین به جوش آید . اگرچه آب ندارم هنوز سقّایم به من سراب تعارف مکن که دریایم . پناه عالم و آدم منم به هنگامه برای علقمه آورده‌ ام امان‌ نامه سیّد حمیدرضا برقعی خدا نوشت از او خالی است دنیایم حمیدرضا برقعی

شاه قامت قیامتی داریم دلبر با ابهتی داریم کاسه لیس جناب عباسیم وه چه رزق و ضیافتی داریم نسل در نسلمان ابالفضلی است در این خانه قدمتی داریم قسمت کار ما گره نشود یاور با محبتی داریم ورد لبهایمان ابالفضل است هر زمانی که حاجتی داریم آرزوی بهشت را نکنیم زیر این خیمه جنتی داریم وسط روضه های تاسوعا آرزوی شهادتی داریم تاکه دست بریده یاور ماست انتظار قیامتی داریم خاک سرداب علقمه نشدیم از خدا ما شکایتی داریم روضه شاه قامت قیامتی داریم سید محمد جوادی

آن دل که به سر شوق سفر داشته باشد حیف است که از خویش خبر داشته باشد از تیرگی نفس مجو جوهر خورشید این شام محال است سحر داشته باشد دامن مکش از خار به راهی که ز شوقش هر آبله صد چشمه گوهر داشته باشد آن قافله که جوشن توحید به تن کرد دیگر چه هراسی ز خطر داشته باشد دل حادثه ساز است به قربان کسی که از بسمل این حادثه پر داشته باشد خوش باز به تصویر کشد حالت دل را بی دل که صد آیینه هنر داشته باشد دل آیه فتحی است ز قرآن محبت زیر و زبر زخمی اگر داشته باشد دانلود شوق سفر داشته باشد جواد محمد زمانی

شبنم و صبحند مست جام تو دیدن گریه و لبخند تو امان تو دیدن سر زده خورشید از طراوت مشرق در هوس سیر کاروان تو دیدن چیست امید نگاه در دم افطار بر سر این سفره قرص نان تو دیدن قاصرم از شرح داستان تو گفتن عاجزم از اوج آسمان تو دیدن دود برآید کلاه عقل و بیان را وقت مقامات دودمان تو دیدن حیف که بر قبرت آفتاب بتابد چشم منو شوق سایبان تو دیدن کاش دلم حالتی رفیع بگیرد جان مرا عطری از بقیع بگیرد شبنم و صبحند مست جام تو دیدن جواد محمد زمانی

تو را آن گونه می نامند مولای تلاطم ها و نامت غرش آبی آوای تلاطم ها تو را این گونه می فهمند مجذوبان كه اربابی و نامت مونس هموارهٔ شب های بی خوابی تو را این گونه می سنجند با شأن خداوندی خدا ذات تو را با ذات عصمت داده پیوندی تو را پیغمبر بی سرترین پیغام می دانند تو را بنیانگذار اصلی اسلام می دانند و تو تكثیر حق در جان هفتاد و دو پیغمبر كه پیغام تو را بردند از لاهوت آن سوتر تو میلادت شروع جنبش خونین آزادی ست تو میلادت برای عاشقان غم، عارفان شادی ست نمی فهمیم یعنی چه؟ تلاطم از دل دریا نمی دانیم یعنی چه؟ تولد از دل زهرا دانلود تو را اینگونه می نامند هادی جانفدا تو را بر محملی از دل از آن بالا فرستادند تمام آسمان و اهل آن بر پایت افتادند زمین سر تا سرش چشم است وقتی جلوت اللهی قدم بگذار ای جان جهان هر جا كه می خواهی تو را كه مصطفی همواره از جبریل می پرسید علی در قاب چشم فاطمه هر شب تو را می دید برایت قبل از آنی كه بیایی گریه می كردند برای تو شهید كربلا گریه می كردند برای تو زمین تنگ است می دانم تحمل كن برایت زندگی ننگ است می دانم تحمل كن برای تو بلوری كه تراشیده شدی در عرش زمین و آسمان سنگ است می دانم تحمل كن برای تو كه گوشت پر ز آهنگ بهشتی هاست كلام من بد آهنگ است می دانم تحمل كن تو و با ظلم سازش؟! هرگز این آیین مردان نیست تو حرف آخرت جنگ است می دانم تحمل كن دانلود تو را اینگونه می نامند هادی جانفدا زمین می ماند و تو ظهر شور انگیز عاشورا و یك روز حماسی و غرور انگیز عاشورا به پیش بادها استاده ای ای روح طوفانی نگاه تو عمیق و ساده چون آیات قرآنی خدا را هر چه با اثبات خود اثبات می كردی تمام عقل ها و روح ها را مات می كردی كنون من مانده ام بین سرود مرثیه حیران منم یك لحظه زیر آفتاب و لحظه ای باران كنون من مانده ام با عقده های تو گره خورده دلی كه با ضریح كربلای تو گره خورده قلم از عشق تو آقا زیارت نامه می خواند و فطرس در جوار تو برایت نامه می خواند یكی از نامه ها خیس است همراهش سلام ماست و تو با مهربانی می نویسی این غلام ماست شاعر : هادی جانفدا دانلود تو را اینگونه می نامند هادی جانفدا

بگو یا قمر بنی هاشم خاک پات و تاج عالم کن بگو یا قمر بنی هاشم فاصلت رو تا خدا کم کن من از اول عاشقش بودم من از اول مستم از جامش به ابالفضل با ابالفضلم به ابالفضل خیلی میخوامش من به نام ابالفضلم مست جام ابالفضلم زندگیم وقف اقامه من غلام ابالفضلم **** بگو یا قمر بنی هاشم دوباره دلت و هوایی کن خدا باز به علی پسر داده علمدار اومده گدایی کن یا ابالفضل دین و دنیامی تو پناه بی پناهایی یا ابالفضل ذکر لبهامی به خدا که خیلی اقایی تا سحر غرق احساسم مست بوی گل یاسم هر چی دارم از عباسه من نمگ گیر عباسم بگو یا قمر بنی هاشم علیرضا عسگری

شده ادب خاک پا های تو جان عالم آقا فدای تو آروم میشه بی بی رقیه تا که میشنوه صدای پای تو ماه قبیله عشق عقیله بر دامن تو دستم دخیله ای شور محشر ساقی و ساغر باب الحوائج دلدار و دلبر ای سرو سرور فاتح لشگر میر و غضنفر عباس حیدر ماه قبیله علیرضا عسگری

نوشته شد به دلم ساقی و شراب و سبو کمان ابروی ساقی ببین بگو یا هو نسیم خلد برین اید از سرای نگار گمان کنم که به باد داده زلف مشکین مو هزار سرو به راهش نشسته بر روی خاک چه یار کرده قیامت به قامت دلجو هوای میکده امشب هوای رندان است بریز ساقی ما باده در گلوی سبو کمان ابروی ساقی امیر برومند

حرم تو ایوالله داره علم تو ایوالله داره کرم تو ایوالله داره آقام اباالفضل جنم تو ایو الله داره آقام اباالفضل بالا بلند ام بنین ای دلپسند ام بنین شیرین وصف تو به خدا حلوای قند ام بنین عشق اللهی قمر یا رو دلخواهی قمر توی کشور دلم تو فقط شاهی قمر طیب طیب الله قمر العشیره احسنت بارک الله قمر العشیره یا ابوفاضل یا ابو فاضل شبیه علی بی همتایی آقام اباالفضل صاحب مقام والایی آقام اباالفضل تو دل خدا پا برجایی آقام اباالفضل تویی قمر استثنایی آقام اباالفضل حرم تو ایوالله داره امیر برومند

بهترین لباسمو پوشیدم اومدم تو خونه امیدم اینقدر اینجا کرامت دیدم که خدایی هیچ جای دنیا نیست احدی به قد تو آقا نیست آقا یعنی اونی که هوای نوکراشو داره آقا یعنی اونی که ما رو تنها نمیزاره آقا یعنی اونی که کربلا داره ایوون طلا داره این همه گدا داره آقام آقام اباعبدالله کوری حسودای لا مذهب کربلا رو عیدی میده زینب که به قول عاشقا از امشب پرچم حسینیون بالا رفت اومدم تو خونه امیدم مهدی رعنایی