1399

دوری توئه عذابم لب تشنه تر از سرابم دستامو بگیر خرابم اباعبدالله محتاج چشام به دیدار کارم گره خورده انگار این فاصله ها رو بردار اباعبدالله آقا چی شده نکنه که من از چشات افتادم غلام توام از تو دوره حسین نکنی یارم حسین حسین حسین من چی بگم این چشم تر دوریتو نکرده باور قسمت میشه یا نه آخر حرمرو دیدم خالیه دوباره باز کاسم سمت حرمت حواسم رویا شده دیگه واسم حرم رو دیدم آقا چی شده که حرم رو دریغ میکنی از ما آره ما بدیم تو بزرگی کنو ببخش آقا آره ما بدیم تو بزرگی کنو ببخش آقا دوری توئه عذابم مازیار طاولی دوری توئه عذابم لب تشنه تر از سرابم دستامو بگیر خرابم اباعبدالله محتاج چشام به دیدار کارم گره خورده انگار این فاصله ها رو بردار اباعبدالله آقا چی شده نکنه که من از چشات افتادم غلام توام از تو دوره حسین نکنی یارم حسین حسین حسین من چی بگم این چشم تر دوریتو نکرده باور قسمت میشه یا نه آخر حرمرو دیدم خالیه دوباره باز کاسم سمت حرمت حواسم رویا شده دیگه واسم حرم رو دیدم آقا چی شده که حرم رو دریغ میکنی از ما آره ما بدیم تو بزرگی کنو ببخش آقا آره ما بدیم تو بزرگی کنو ببخش آقا

با تو شروع می شوم ای ابتدای من ای جلوه ی خدایی بی انتهای من پایان راه تو به خدا ختم می شود از راه کربلاست مسیر خدای من لحظه به لحظه محضر زهرا (س) رسیده است رنگ خدا گرفته اگر گریه های من از روی فرش های حسینیه ی حسین (ع) تا عرش می رود اثر رد پای من شکر خدا که در دهه ی آخرالزمان خرج تو می شود نفس من صدای من این گریه ی برای تو کفاره ی من است این راه توبه ایست برای خطای من از من نیاز می رسد و از تو ناز حسین (ع) درد سری شده سفر کربلای من سفر کرب وبلا حاصلش رنج وبلاست خطبه خوان نهضتش دختر شیر خداست سیدی یا مظلوم یا ابا عبدالله … در زمین کربلا شور و غوغا برپاست پیکر خون خدا زخمی تیغ بلاست عترت مولا را به اسارت بردند هستی خرگه را همه غارت بردند سیدی یا مظلوم یا اباعبدالله … حسین …… *** در ره کوفه و شام دختری محزون است از جفای اشقیا قلب پاکش خون است دیدگانش تره غم،پای او مجروح است دست او زخمی کین،خسته جان وروح است سفر کرب و بلا حاصلش رنج و بلاست خطبه خوان نهضتش دختر شیر خداست قبله گاه ما بود خال ابروی حسین مرکز دارالشفا خاک بین الحرمین سیدی یا مظلوم یا ابا عبدالله … با تو شروع میشوم مازیار طاولی

سید الغریبی واسه بی پناهایی مثل من بهترین حبیبی سید الشهیدی تو سوا نکردی غلاماتو ما رو هم خریدی سیدالشهیدی کشتی نجات سینه میزنم تا رو سیاتو بگیره چشات منو میبره تا عرش علا خاک زیر پات کشتی نجات تویی من اسمه دوا حسین کس تمومه بی کسا حسین سید الشبابی کیه بهتر از تو که همدم ای دل خرابی سیدالغلوبی دل من سیاه و تو این شبا غافر الذنوبی سیدالغلوبی باوفا ترین حواس تو هست بهم همیشه بسمه همین سالی یه دفعه حرم بیمو راضی ام از این با وفاترین دلم خوشه به کربلا حسین کس تمومه بی کسا حسین سید الغریبی مازیار طاولی سید الغریبی واسه بی پناهایی مثل من بهترین حبیبی سید الشهیدی تو سوا نکردی غلاماتو ما رو هم خریدی سیدالشهیدی کشتی نجات سینه میزنم تا رو سیاتو بگیره چشات منو میبره تا عرش علا خاک زیر پات کشتی نجات تویی من اسمه دوا حسین کس تمومه بی کسا حسین سید الشبابی کیه بهتر از تو که همدم ای دل خرابی سیدالغلوبی دل من سیاه و تو این شبا غافر الذنوبی سیدالغلوبی باوفا ترین حواس تو هست بهم همیشه بسمه همین سالی یه دفعه حرم بیمو راضی ام از این با وفاترین دلم خوشه به کربلا حسین کس تمومه بی کسا حسین

کرببلای تو حرف هر دقیقمه اشک محبتت بهترین رفیقمه حرفش اومد قلبم شکست دل اسیر تو بود و هست خبری نیست جای دیگه حرم تو عزتکده است ای گوشه دنج تنهایی حرم ای منظره تماشاییم حرم یا اباعبدالله معلومه که عمر من داره با تو سر میشه با تو دقیقه هام عاشقونه تر میشه با تو باشم دنیام خوشه روزگار چشمام خوشه هر کی داره یه دلخوشی دل من به مولام خوشه دل پای تو مونده دریابش حسین ای ساحل امن آرامش حسین یا اباعبدالله کرببلای تو مازیار طاولی کرببلای تو حرف هر دقیقمه اشک محبتت بهترین رفیقمه حرفش اومد قلبم شکست دل اسیر تو بود و هست خبری نیست جای دیگه حرم تو عزتکده است ای گوشه دنج تنهایی حرم ای منظره تماشاییم حرم یا اباعبدالله معلومه که عمر من داره با تو سر میشه با تو دقیقه هام عاشقونه تر میشه با تو باشم دنیام خوشه روزگار چشمام خوشه هر کی داره یه دلخوشی دل من به مولام خوشه دل پای تو مونده دریابش حسین ای ساحل امن آرامش حسین یا اباعبدالله

نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام نشد بیام زیارتت این اربعین مثه یه بچه مردم اشکامو ببین میترسم اسم من بیفته از قلم حرم ندیده آخر آقا جون بدم حسین حسین جانم حسین حسین حسین جانم حسین باید به کربلا بیام هر جوریه یه کاری کن تموم بشه دلتنگیام همه میرن فقط تو میمونی برام

رو خاک داغ صحرایی لب تشنه اما دریایی مظلومی آقا مظلومی تنهایی آقا تنهایی اِجتَمَعَ الناس خورشید و جلو چش ماه زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو قربة الی الله زدند اِجتَمَعَ الناس تو رو از نزدیک و از دور زدند اِجتَمَعَ الناس بمیرم تو رو که بد جور زدند ای شهید بی گناه ای غریب کربلا یا قتیل بِالاَرا یا ذبیح بالقفا **** چون پاره های قرآنی که زیر نعل اسبانی مجروحی آقا مجروحی عطشانی آقا عطشانی اِجتَمَعَ الناس تو را با گفتن تکبیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو رو با نیزه و شمشیر زدن اِجتَمَعَ الناس به تو از یک قدمی تیر زدن اِجتَمَعَ الناس تو گرسنه و اونا سیر زدن ای تن تو بر زمین ای سر تو بر سنان یا قطیع بالسیوف یا قطیع بالسنان **** پشت در مادر افتاده روی تل خواهر افتاده خیلی از بالای نیزه سر افتاده سر افتاده اِجتَمَعَ الناس سر بغض علی اصلا زدن اِجتَمَعَ الناس مثل مادر روز روشن زدن اِجتَمَعَ الناس دیدی از پشت سر آخر زدن اِجتَمَعَ الناس تا دیدن غریبی بیشتر زدن ای که توی کوچه ها مادرت رو میزدن بچه هاشونم با سنگ خواهرت رو میزدن **** ای پریشان زینب نه باور ندارم زینب و مردای شامی نه باور ندارم عمه سادات و اسارت نه باور ندارم عمه سادات و جسارت عمه جانم عمه جان قد کمانم نه باور ندارم دستای زینب رو بستن نه باور ندارم سنگا پیشونیشو شکستن عمه جانم عمه جان قد کمانم ته گودال قرار من و تو رو خاک داغ صحرایی نریمان پناهی

حسین جان بلند شو ببین زینب از کوفه و شام رسیده ز بسکه غم و غصه دیده نفسهاش بریده واویلا حسین جان چهل روزه کم شده سایت از رو سر من نبودی چه حرفا شنیدم یا مظلوم خوشی از زمونه ندیدم یا مظلوم بادستای بسته می رفتم رو ناقه غمت رو رو دوشم کشیدم یا مظلوم حسین جان روی دست و پا هام ببین رد زنجیر نشسته سرم زخمی آخه تو کوفه سر شکسته واویلا حسین جان حسین جان نگم از جسارت به زن ها یا مظلوم شکست حرمت تک تک ما یا مظلوم روی نیزه بودی و دیدی حالم رو شدم بعد تو صید غم ها یا مظلوم حسین جان حسین جان خبر داری که اهل بیت تو ازدحام رفت خبر داری که زینبت به بزم حرام رفت حسین جان حسین جان به پیش نگاهم میزد خیزرون رو به لب هات جلو چشم ما می میریخت روی رگ هات غمت قلب زینب سوزونده یا مظلوم حسین جان بیا نریمان پناهی

خیلی ها خوشحال اند که که میگن محرم و صفر تموم شد میریم به زندگی هامون می رسیم دم بخت داریم عروس داریم داماد داریم جوون داریم اما ما میگیم تازه مصیبتمون شروع میشه ما تازه به تو عادت کرده بودیم کجا بریم خودتو نشون میدی بعد میری یه بار خودتو نشون دادی همه رو آواره بیابونا کردی حسین چهل منزل به منزل همه رو کشوندی

شدی به غم مبتلا روی تو گشته کبود در وسط کوچه ها خونابه میریزه از پهلوی تو رو زمین از اثر اون لگد محسن تو شد فدا حال و روزت خیلی ناخوشه رفتنت زینبو میکشه وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم تو را قسم دیدمت به اشک بابا نرو این سفر آخرو بیا و تنها نرو زلف پریشونمو بیا و شونه بزن اگه بری بعد تو میمیره دیگه حسن این روزا میسوزه بین تل میگه نزن نامرد زیر لب وای مادرم وای مادرم وای مادرم وای مادرم شدی به غم مبتلا نریمان پناهی

تا زنده ایم باید به سر و صورتمون بزنیم باید گریه کنیم اونم گریه چی گریه شرمندگی که جاموندیم از غافلش روز عاشورا تکیه به نیزه غریبی داده بود نبودی امام زمان برا اون لحظه گریه میکنه میگه یا جداه نبودم  صدا میزدی نبودم یاریت کنم اون اینجوری بگه ما باید چه جوری بگیم اصلا مریض ما رو شفا نده آقامونه صلاح نمیدونه شفا بده مگه ما برا شفاش میایم ما برا خودش میایم تا زنده ایم باید به سر و صورتمون بزنیم باید گریه کنیم اونم گریه چی گریه شرمندگی که جاموندیم از غافلش روز عاشورا تکیه به نیزه غریبی داده بود نبودی امام زمان برا اون لحظه گریه میکنه میگه یا جداه نبودم  صدا میزدی نبودم یاریت کنم اون اینجوری بگه ما باید چه جوری بگیم اصلا مریض ما رو شفا نده آقامونه صلاح نمیدونه شفا بده مگه ما برا شفاش میایم ما برا خودش میایم گریه شرمندگی نریمان پناهی

تو رفتی و دنیا روی سر من خراب شد این پیراهن چقدر می ارزه به یاد گودال تنم میلرزه دیدم که پیراهنت رو دریدن من زنده بودن سرت رو بریدن اتیش به چادر نمازم کشیدن تو رفتی و نیزت قاتل من و رباب شد تو رفتی و گردنبند خواهرت طناب شد تو رفتی و دنیا  روی سر من خراب شد ************** من میدونم به یادم هستی تو اون ویرونه به ما پیوستی قبل از من اونی که حاجت روا شد یک شب تو ویرونه از ما جدا شد از دوری تو رقیه فدا شد تو رفتی و دلم برای دخترت کباب شد تو رفتی و نگفتم که چی تو مجلس شراب شد تو رفتی و دنیا روی سر من خراب شد به یاد گودال محمود کریمی

ای خفته زیر خاک چه خاکی به سر کنم باور نداشتم که به قبرت نظر کنم ای همسفر به خواب و خیالم نمی رسید با تو نه بلکه با سر تو من سفر کنم با یاد روز واقعه جا دارد از غمت لطمه زنان کنار تو جان محتضر کنم با کعب نی جدا شده ام از تو یا اخا حتی نشد که حلق تو با اشک تر کنم بهرم دعا نما که مبادا دوباره از دروازه های شام بلا من گذر کنم شد آستین من به خدا معجرم حسین عباس را نباید از آن با خبر کنم؟!! مانده صدای چوب و لبت بین گوش من صد آه تا که یاد تو و طشت زر کنم رنجیده سرفرازم و پیش تو سر به زیر آخر چگونه شرح غم آن سحر کنم طفل سه ساله ی تو میان خرابه گفت باید به مرگ، چاره ی داغ پدر کنم با دست خسته زیر لحد جای دادمش جا دارد از خجالت تو جان به در کنم

یه اربعین دوری وای من مگه میشه چهل شبانه روزه زندگیم تو آتیشه شنیدم آخر بود بی کفن تن پاکت پاشو ببین زینب اومده سر خاکت تمومه کار من گریه شده شبانه روز غم نبودنت نمیشه باورم هنوز آه غم بی کسی نشسته تو دلم میبینم تو رو همش مقابلم میبینی منو این پیرزنو عزیزم حسین عزیزم عزیزم حسین یه عالمه گزیه کردم از غم دوریت منو جدا کردن از تو عاقبت زوری هنوز بوی خونت مونده توی این وادی همین جا بودش که روی خاکا افتادی همین جا دیدمت لب تشنه دست و پا زدی همین حوالی بود تکیه به نیزه ها زدی آه توی گوشم صدای ناله هات نشد آخرش منم بشم فدات ای تاب و تبم ای تشنه لبم عزیزم حسین عزیزم عزیزم حسین یه اربعین دوری نریمان پناهی

سرو برد خنجرو برد چشم دلش سیر نشد هدیه مادرو برد چشم دلش سیر نشد از حرم معجرو برد چشم دلش سیر نشد چشم دلش سیر نشد دوباره اومد پیاده رفت از گودال سواره اومد حوالی غروب میون خیمه تو برای غارت یه گوشواره اومد ای وای حسین ای وای **** ای امون این ساربون با دست خالی نرفت از دل دریای خون با دست خالی نرفت آخرش این شمر دون با دست خالی نرفت با دست خالی نرفت و سر پا کرد سر تو رو پیش زینبت جدا کرد دم غروبی جلو چشم رقیه تن پر از نیزه تو رو رها کرد ای وای حسین ای وای **** زدنت روی تنت یه جای سالم نموند رو تن بی کفنت یه جای سالم نموند حتی رو پیراهنت یه جای سالم نموند یه جای سالم نموند رو صورت تو زینب بمیره برای غربت تو رو نیزه ای و چشات به سمت خیمه است یا غیرت الله فدای غیرت تو ای وای حسین ای وای

پاشو که زینبت از سفر رسید یه روز خوش دیگه بعد تو ندید آنقده بلا و غم کشیده که موهای سرت همه شده سفید رفتی و میباره اشک از چشمام تمومی نداره درد و غم هام پیکرم شده کبود و زخمی جای زنجیره روی دست و پاهات وای من ای وای من حسین رو تنم نشسته رد صلصله زینبت کجا و سوت و هلهله دختراتو میزدن تو هر مسیر گله دارم از سنان و حرمله میزنن ما رو همه روی بام عده ای همش میدادن دشنام ما رو خارجی صدا میکردند حرمت منو شکستن تو شام وای من ای وای من حسین پاشو که زینبت از سفر رسید یه روز خوش دیگه بعد تو ندید آنقده بلا و غم کشیده که موهای سرت همه شده سفید زینبت از سفر رسید نریمان پناهی

یه روز خوش ندیده زینب بدون تو بریده زینب چقدر بلا کشیدی زینب چهل روزه با دست و پای بسته زینب به شام و کوفه رفته زینب امان از دل زینب چشمت روشن کوچه و شامم بردن چشمت روشن بزم حرامم بردن امان از دل عمه امان از دل عمه چهل روزه که هر چی داشتیمو دزدیدند به اشک چشم ما خندیدند به دور نیزه ها رقصیدند چهل روزه هزار دفعه برا تو مردم بدون تو حسین پژمردم خبر داری که من سنگ خوردم امان از دل زینب امان از دل زینب امان از دل زینب امان از دل زینب یه روز خوش ندیده زینب بدون تو بریده زینب چقدر بلا کشیدی زینب چهل روزه با دست و پای بسته زینب به شام و کوفه رفته زینب امان از دل زینب چشمت روشن کوچه و شامم بردن یه روز خوش ندیده نریمان پناهی

رفیق جا نمونی بمونی رفیقات برن کربلا رفیق جا نمونی بره اسمتو بین جامونده ها رفیق جا نمونی رفیقی که هفت سال حرم دیدمت رفیق جانمونی و جات خالی باشه تو عکسای ما بخواه از رقیه ،رقیه درست می کنه کار تو بخواه از رقیه ،ببنده رقیه خودش بارتو چشات مثل دریاست نکن گریه من تو حرم یادتم برات دست زهراست به خاک حسن تو حرم یادتم رفیق جانمونی ، بی ما نمونی ،تنها نمونی هلابیکم یا زوار مگه می ره یادم چقدر گفته بودیم باهم حرم مگه می ره یادم می گفتم بعد محرم حرم مگه می ره یادم چقدر گریه کریم بر این اربعین مگه می ره یادم حلال کن که بی تو می رم حرم حســـــــــین حســــــــین هلابیکم مازیار طاولی

به شب میان بیابان نرفته بودم و رفتم به جستجوی یتیمان نرفته بودم ورفتم نخفته بودم و خفتم به روی خشت خرابه به کوفه گوشۀ زندان نرفته بودم ورفتم هزاررنگ پریده ندیده بودم ودیدم شفق به ماه چکیده ندیده بودم ودیدم ندیده بودم و دیدم محاسنت در خون به داس یاس بریده ندیده بودم ودیدم به کوفه جای به زندان نکرده بودم وکردم به شام، خانه به ویران نکرده بودم و کردم نگفته بودی و گفتی اذان زمأذنۀ نی به نیزه گوش به قرآن نکرده بودم وکردم برگ خزون حسن حسینخانی به شب میان بیابان نرفته بودم و رفتم به جستجوی یتیمان نرفته بودم ورفتم نخفته بودم و خفتم به روی خشت خرابه به کوفه گوشۀ زندان نرفته بودم ورفتم هزاررنگ پریده ندیده بودم ودیدم شفق به ماه چکیده ندیده بودم ودیدم ندیده بودم و دیدم محاسنت در خون به داس یاس بریده ندیده بودم ودیدم به کوفه جای به زندان نکرده بودم وکردم به شام، خانه به ویران نکرده بودم و کردم نگفته بودی و گفتی اذان زمأذنۀ نی به نیزه گوش به قرآن نکرده بودم وکردم برگ خزون حسن حسینخانی

غمت آتیشی زده به قلب من یه حرارتی که خاموش نمیشه رنگ معشوق و میگیرن عاشقا داغ عشق هرگز فراموش نمیشه تشنه ی قدم زدن کنارتم کوله بار غیرتم رو دوشمه صدای غریبی که یاری میخواد از یه خیمه ای هنوز تو گوشمه دستمو بگیر تو دوراهیم وقت انتخابه وقت رفتنه سرگذشت عاشقای تو فصل آخرش از سر گذشتنه دستمو بگیر تو دوراهیم وقت انتخابه وقت رفتنه سرگذشت عاشقای تو فصل آخرش از سر گذشتنه تا میگم که این سرابو نمیخوام میگی دل بکن بیا خوش اومدی تا میگم تشنه ی عشقتم میگی که به آغوش خدا خوش اومدی یه نفر همین روزا عطر تورو واسه دنیا میاره با پیرهنش یوسفه یعنی به کنعان نمیاد ماها باید برسیم به دیدنش دستمو بگیر تو دوراهیم وقت انتخابه وقت رفتنه سرگذشت عاشقای تو فصل آخرش از سر گذشتنه دستمو بگیر تو دوراهیم وقت انتخابه وقت رفتنه سرگذشت عاشقای تو فصل آخرش از سر گذشتنه غم تو آتیشی زده رضا صادقی

بین جنجال تورا می دیدم ته گودال تورا می دیدم با لبی خشک و جسمی مجروح رفتی از حال تورا می دیدم به کنارت رسید می دیدم تاکه خنجر کشید می دیدم ضربه می زد به رگ های تو سر تو می برید می دیدم خنده های عدو می دیدم تن تو پشت و رو می دیدم بین آن ازدحام آن لشکر نیزه را در گلو می دیدم غرق به خون شدی تو نیمه جون شدی پیشه نگاهه من حسین (3) روخاکا افتادی/دیدم که جون دادی پیشه نگاهه من حسین (3) ……. سیدنا المظلوم سیدنا العطشان سیدنا الغریب غریب غریب غریب نیزه بر بازو زد می دیدم ضربه بر پهلو زد می دیدم روی سینه نشست با چکمه پنجه بر گیسو زد می دیدم ازجفا میزدش می دیدم بی هوا میزدش می دیدم پیر مردی تورا ای داداش با عصا میزدش می دیدم …. غم به دلم نشست /استخونت شکست به زیر مرکبا حسین (3) بدونه بال و پر /با دیده های تر می زدمت صدا حسین (3) سیدنا المظلوم سیدنا العطشان سیدنا الغریب غریب غریب غریب

انگار اومد بر قلب من فرود خنجری که سرت رو از پیکرت ربود اونی که سر از تنت برید فکری به حال دل زینب نکرده بود گلوتو می بوسم رگاتو می بوسم، تو رو خدا دست و پا نزن نذار که ببینه، اینقده مادرو صدا نزن... غریب مادر.. -- خواهر تو شد نصفه جون تو میرسه بر مشامم بوی خون تو چیزی نمونده از تنت ولی رو به قبله میگذارم استخون تو مرکبا رسیدن، هند جگرخوارِ اومده دوباره به یادم، خاطره ی مسمار اومده غریب مادر... -- قلبمو از جا داره می کنه انگاری چکمه هاش روی سینه ی منه سر از قفا می برید ولی کسی نبود بگه چه طرز بریدنه کدوم بی مروت، سر تو رو رو نیزه زده لال بشه اونی که، حرفی ز نعل تازه زده غریب مادر -- پشت آن در مادر افتاده به روی او یه در افتاده مادر افتاده پسر افتاده ته گودال پیکر افتاده پیکری که بی سر افتاده پسر افتاده خواهر افتاده پدر افتاده مادر افتاده خنجر افتاده حنجر افتاده از روی نیزه یه سر افتاده اصغر افتاده اکبر افتاده از روی ناقه دختر افتاده عمه افتاده انگار اومد نریمان پناهی

چهل شبِ چشم انتظارم چهل شبِ که خواب ندارم چهل شبِ میخوام برادر رو خاکِ قبرت سَر بزارم آه .. چِلّه نشینِ داغَم .. چِلِّه نشینِ دردَم .. این همه راه رو اومَدم ، دورِت بگردم .. ای کاش زانو هام رمق داشت، داداش .. ای کاش بدنم یه ذره جون داشت .. میدونید اینکه میگن ، از رویِ ناقه ها خودشونو انداختن نرسیده به قبر ... شاید دیده باشید زائرای اربعین ،۱۴۰۰تا عمود ... می آمدن ، می آمدن ... دیگه از عمود ۱۰۰ به بعد اونهایی پیاده رفتن میدونن، دیگه پاهات مالِ خودت نیست .. دیگه این ۱۰۰ تا عمودِ آخر پاهاتُ میکِشی رویِ زمین ... هی به رفیقت میگی : صبر کن ، بِشین یه ذرّه استراحت کن ، میگه دیگه طاقت ندارم ، بزار برسیم .. بهش میگی : ده دقیقه ..، یه ذرّه آب بخور ، یه ذرّه جون بگیر ... میگه نه ... تا نِگام به حرم نیوفته نمیشینم .. این هزار و چهارصد .. همچین که نگاهش به حرم میافته شاید دیده باشی تا میرسیدن از دور ، گنبد و گلدسته را میدیدن ، همه با صورت می افتادن .. همه داد میزدن .. حسین .. حسین .. هنوز صدایِ خواهرش میآد ... ای تشنه لب ... جانِ زینب ... حسین .. چهل شبه چشم انتظارم مهدی میرداماد چِلّه نشینِ دردم این همه راه رو اومدم ،دورِت بِگردَم آه .. چِلّه نشینِ داغَم .. چِلِّه نشینِ دردَم .. این همه راه رو اومَدم ، که برنگردم .. کاشکی همینجا سَرمو بزارم رو خاکِ تربتت، دیگه سَرَمو بلند نَکُنم.. داداش ، مدینه اَزَم بپرسهِ حسینتُ چرا نیاوردی ..؟ چی جواب بِدَم .. افتادم از نَفَس اگر چه با نامِ تو نَفَس گرفتم هر جوری بود از دستِ نیزهِ سَرِت رو آخر پس گرفتم ... آه .. از سَفرِ اسارت .. از سَفرِ جسارت.. سوغات آوردم پیرهَنِ رفته به غارت .. با اینکه هر چی بود تو خیمه .. دشمنِ ما از کینه برده .. راحت بخواب ، عزیزِ زینب معجرِ خواهر ، دست نخورده آه .. خواهرتُ توانِ گفتَنِشُ نداره خودت بِخون، حرفهامُو از چادرِ پاره اینم داداش .. هرجا اومدن بچه ها تُ بزنن خودم یک نفری ، سِپَر شدم .. چادرم زیرِ دست و پا ، پاره شد .. امّا نگذاشتم لباسِ بچه هاتُ پاره کُنَن .. چهل شبه چشم انتظارم مهدی میرداماد

پاشو پاشو برادر مسافرت رسیده بعد تو خواهر تو یه روز خوش ندیده میخوام پیشت بمونم روضه برات بخونم حسرت گریه کردن رو قلب ما گذاشتن خواستم عزا بگیرم برای تو نذاشتن حالا عزا میگیرم خودم برات میمیرم با گریه روی قبرت آب فرات می‌پاشم رمق نداره زانوم نمی تونم که پاشم جونم رسیده بر لب برس به داد زینب کسی وصالی مثل وصال ما ندیده بیاد یه قد خمیده دیدن سر بریده یادته تا رسیدم حنجرت و بوسیدم مگو که با خجالت خواهر چرا می‌نالی شد گریه کردن آزاد جای رقیه خالی من چاره‌ای نداشتم بچه تو جا گذاشتم پاشو بگو برادر چی سر ما آوردن هر جوری که تونستن آبرومون و بردن دستم و تا که بستم غرورم و شکستن شکایتم ز شام و محلۀ یهوده به جون تو تمام پیکر ما کبوده چه صحنه‌ها که دیدم حسین دیگه بریدم پاشو پاشو برادر مهدی میرداماد