1399

الا عشق شب جمعه کربلاته حال خوب زائراته گنبد و گلدسته هاته عشق اربعینو خستگیشه که فراموشت نمیشه داره شیرینی همیشه نکنه ارباب تو رو خسته کرده این روی سیام دیگه نکنه ارباب گفتی اینو راه ندید به کربلام دیگه نکنه ارباب بگی این تحملش سخته برام دیگه من دارم دق میکنم از دوری منو امتحان نکن اینجوری الامان و یا اباعیدالله عشق لذتش تو انتظاره دل تنگ و بیقراره چشمای ابر بهاره عشق شب و روز نذر و نیازه تربت تو جانمازه قسمای چاره سازه نکنه ارباب نمیخوای بدا باشن رفیق و مانوست نکنه ارباب من رحمت کنی از رحمت مخصوصت نکنه ارباب دیگه قبل مردنم نیام به پابوست نداره حالم اصلا تعریفی

ای جان عباس غیرت الله ترین طوفان عباس قهرمان عرصه میدان عباس تو خودت حیدریو تیغ دو لب داری اصل و نسب داری تو یل ام بنینی و ادب داری اصل و نسب داری شنیدم کنیه قتال العرب داری اصل و نسب داری کمیت ما همه لنگ است یا ابوقاضل دلم برای تو تنگ است یا ابوفاضل زمانه بر سر جنگ است یا ابوفاضل مدد ز غیر تو ننگ است یا ابوفاضل یا اباالفضل مولانا ای جان عباس آبروی آب و آسمان عباس رجز شور مدافعان عباس ای جان عباس غیرت الله ترین طوفان عباس قهرمان عرصه میدان عباس تو خودت حیدریو تیغ دو لب داری اصل و نسب داری تو یل ام بنینی و ادب داری اصل و نسب داری شنیدم کنیه قتال العرب داری اصل و نسب داری کمیت ما همه لنگ است یا ابوقاضل دلم برای تو تنگ است یا ابوفاضل زمانه بر سر جنگ است یا ابوفاضل مدد ز غیر تو ننگ است یا ابوفاضل یا اباالفضل مولانا ای جان عباس آبروی آب و آسمان عباس رجز شور مدافعان عباس

منم و شور تو و این دل سرگردانی که اسیرت شده با جذر و مدی طوفانی به سر تخت سلیمان به طلا نقش شده هرکه افتاد به خاکتو کند سلطانی علّت اوّل دیوانگی ماست حسین عقل افتاده در این دام به سرگردانی دام زنجیر نگردد دل دیوانه ی ما شعله ای نیست که خاموش شود حیرانی قبله ی چشم من و گوشه ی بین الحرمین «تربت کرب و بلا باد به ما ارزانی» منم و شور تو و این دل سرگردانی که اسیرت شده با جذر و مدی طوفانی به سر تخت سلیمان به طلا نقش شده هرکه افتاد به خاکتو کند سلطانی علّت اوّل دیوانگی ماست حسین عقل افتاده در این دام به سرگردانی دام زنجیر نگردد دل دیوانه ی ما شعله ای نیست که خاموش شود حیرانی قبله ی چشم من و گوشه ی بین الحرمین «تربت کرب و بلا باد به ما ارزانی»

یوم ولد الی یوم یومیت کار عاشقت فقط سینه زنی ارباب ارباب ارباب ضربان قلب من وای اسم تو شدید میشه آخرش به جای مردن عاشقت شهید میشه نفس کربلا نفس کرببلا مقدس کرببلا آرزومه که یه روزم جنازم برسه کرببلا نفس کرببلا مقدس کرببلا آرزومه که جنازم برسه کرببلا کار عاشق فقط سینه زنی فی یوم الورود فی یوم الحساب میخونم حسین حسین وقت حساب ارباب ارباب ارباب خاطرات خوب عمرم تو محرمت گذشته دوست دارم گذشتمو چون زیر پرچمت گذشته اگه دلسپردتم یه عمره کشته مردتم پدرم سینه زنه رقیه ضربان قلب من محمد کمیل یوم ولد الی یوم یومیت کار عاشقت فقط سینه زنی ارباب ارباب ارباب ضربان قلب من وای اسم تو شدید میشه آخرش به جای مردن عاشقت شهید میشه نفس کربلا نفس کرببلا مقدس کرببلا آرزومه که یه روزم جنازم برسه کرببلا نفس کرببلا مقدس کرببلا آرزومه که جنازم برسه کرببلا کار عاشق فقط سینه زنی فی یوم الورود فی یوم الحساب میخونم حسین حسین وقت حساب ارباب ارباب ارباب خاطرات خوب عمرم تو محرمت گذشته دوست دارم گذشتمو چون زیر پرچمت گذشته اگه دلسپردتم یه عمره کشته مردتم پدرم سینه زنه رقیه

همیشه اسم تو حسین به زیر لب صدا زدم عنایت تو بوده که میون روضه اومدم ارباب تو بهترین رفیقی واسم همش به روضته حواسم نذار که از تو دورشم آقا ارباب شفا گرفتم از تو هیئت تو دادی زندگیمو برکت فدایی تو میشم آقا به عشق کربلای تو سینه میزنم حسین خدا میدونه که از تو دل میکنم حسین چه نعمت بزرگیه گدایی برای تو بزرگ ترای من منو سپردن برای حسین ارباب گدای رو سیاتو دریاب خدا میدونه هیچ کسی هوامو غیر تو نداشت خدا محبت تو رو تو قلب عاشقم گذاشت اشکام دلیل روضه هاته آقا دلم تو کربلاته آقا منو ببر نگو نمیشه آقا رهام نکن یه لحظه بدون تو دلم میلرزه منو ببر نگو نمیشه شما صحاب رحمتی معنی عبادتی

صلی الله علیک یا ابا عبدالله بابی انت و امی یا ثارالله  می دونم نوکری بلد نیستم  میدونی اینقدا که بد نیستم  هر چی باشه گریه کنم  هر چی باشه سینه زنم  هر جاییکه روضه به پاست  یه پای ثابتش منم  سفره داره کرمی  سایه سرمی  مهربون تر از مادرمی  کربلا کربلا عکس حرم سنگ صبوره  کربلا کربلا سلامم از راه دوره سفره کرمی .... مهربونتر از مادرمی  دم مرگم برس به فریادم  که جوونیمو من برات دادم  کاشکی آقا تابوتمو از دم هییت ببرن  یادم کنن اسم منو گاهی تو روضت ببرن  یاحسین هر نفسه دوری از تو بسه  دستم به ضریت کی میرسه  کربلا کربلا عکس حرم سنگ صبوره ..... سفره دار کرمی ....مهربون تر از مادرمی  قبولم کن منو بخر آقا  دم راس الحسین ببرآقا  روضه گودال و شب  جمعه حرم سینه زنی  مادری میگه بمیرم  ای پسرم بی کفنی  نوکر فاطمه ام  آقای همه ام  شبهای جمعه علقمه ام

تاب و تبم نمیفته اسمت از روی لبم شدی لالایی هر روز و شبم کار و کسم بی تو انگاری میون قفسم نخونم از تو میگیره نفسم سایت رو آقا از روی سر گدا نگیر تو روضت داده مادرم منو با گریه شیر از روز اول کرده ای تو قلب من رو تسخیر تا تو کنارمی من از همه بریدم من از همه بریدمو به تو رسیدم یا مولا یا اباعبدالله **** یار دلم تویی همیشه هوادار دلم به تو یک عمره بدهکار دلم تاج سرم به غلامی تو من مفتخرم بده سمت حرمت بال و پرم آی مردم اینجا درده عاشقا دوا میشه زیر این پرچم حاجت همه روا میشه میمونم آقا پای این علم برا همیشه من تا نفس دارم از عشق تو میخونم من تو رو میخوامو میخوام با تو بمونم یا مولا یا اباعبدالله **** بنت الحسین یا رقیه نوه شیر حنین میبری ما رو تو بین الحرمین جان حسین غزل غربت دیوان حسین مثل مهتابی تو چشمان حسین جان حسین رقیه بی بی دست ما دخیل پرمت تنهای تنهاست هر کسی نکرده باورت دنیا و عقبا یا رقیه هست در اختیارت تا تو رو دارمت دیگه غمی ندارم تا تو کنارمی ردیفه کار و بارم من تا نفس دارم از عشق تو میخونم من تو رو میخوامو میخوام با تو بمونم یا مولا یا اباعبدالله تاب و تبم روح الله بهمنی

قدم قدم رو بال ملائکه زدم تو راه نجف به کربلا با پای پیاده اومدم هنوزم جلو چشمامه خاطره ها لحظه به لحظه مو به مو باور نمیکنم نشد امسال بیام انقدر خرابم که نگو میمیرم از بقض گلو ای عشق شیرینم تو رویا میبینم دوباره اربعین مسافرم میبینم رویای این که توی مشایه دارم میام پیاده تا حرم کربلا کربلا کربلا هوای تو گرفته دلم برای تو برای زیارت حرم پیاده تا کربلای تو دست خودم نیست که آقا یه عمری به حرم وابسته شدم از روزگاری که میخواد از تو منو جدا کنه خسته شدم میبینی که دل شکسته شدم تا دنیا دنیا هست میگیرم روی دست پرچم سرخ این قیامو میگم با شور و شین لبیک یا حسین که بشنوه صدامو لبیک یا حسین رو بال ملائکه روح الله بهمنی

به گدایی شما یه عمر که مفتخرم بزن امضا که یک ساله آقا منتظرم میشه جا بدی منو بازم میون زائرات میمیرم اگه که یه وقت حرمت نرم کار و کسم بی تو کنج قفسم کاشکی زیر بیرقت بگیره آقا نفسم جون منی تو رگ و خون منی تو رو دوست دارمو گفتم اینو علنی شاه کرم بی تو من دربه درم تا شما رو دارم از تموم آدما سرم بال و پرم بی تو من در خطرم بشه اربعین قرار ما توی حرم به تو وابسته ام خوبه اگه سینه زنم یار من باش حسین جان که گدای تو منم تو شدی کشته که ما راهو بلد شیم مگه نه نرسه روزی که از خون تو رد شیم مگه نه تو نشون دادی که باید جلو ظلمو بگیریم مثه موجی جلوی مشکلا سرشیم مگه نه یار دلم ای هوادار دلم خیلی وقت که به عشق تو گرفتار دلم فیض مدام تو فقط موندی برام منم اون حسین بچگی هامو میخوام پیرهن مشکی تو میشه حسین جان کفنم یار من باش حسین جان که گدای تو منم

گاهی وقتا تو زمونه یه خوب و بدی میمونه خوش به حال اون جوونی که پای اربابش میمونه شهدا رفتن تا این خیمه ها به جا بمونه شهدا رفتن تا این پرچما بشه نشونه شهدا رفتن ببینین کی مرد میدونه شهدا رفتن تا این خیمه ها به جا بمونه شهدا رفتن تا این پرچما بشه نشونه شهدا رفتن ببینین کی مرد میدونه یه عده جوون رفتن با سربند یا زهرا یه عده جوون رفتن تا بمونه عاشورا یه عده جوون رفتن تا راحت بریم کربلا من مات حب علی مات شهیدا گاهی وقتا تو زمونه یه خوب و بدی میمونه خوش به حال اون جوونی که پای اربابش میمونه شهدا رفتن تا این خیمه ها به جا بمونه شهدا رفتن تا این پرچما بشه نشونه شهدا رفتن ببینین کی مرد میدونه شهدا رفتن تا این خیمه ها به جا بمونه شهدا رفتن تا این پرچما بشه نشونه شهدا رفتن ببینین کی مرد میدونه یه عده جوون رفتن با سربند یا زهرا یه عده جوون رفتن تا بمونه عاشورا یه عده جوون رفتن تا راحت بریم کربلا من مات حب علی مات شهیدا شهدا رفتن روح الله بهمنی

حرم تمومه دنیامه حرم همیشه رویامه فراق کربلا آقا عقوبت گناهامه عاشق تو این روزا خدا میدونه برا اربعین چقدر دل نگرونه موکب امام رضا خالی نمونه قدر ندونستم سینه زنی و روضه ها رو قدر ندونستم ازم گرفتی کربلا رو قدر ندونستم ازم گرفتی کربلا رو تویی ستاره اقبال هوامو داری تو هر حال دلم میگیره میمیرم نیام من اربعین امسال این دل عاشق من به شور و شینه خونه زندگیم تو بین الحرمینه همه زیبایی دنیا به حسینه قدر ندونستم نذاشتی کم تو این رفاقت قدر ندونستم هر چی که اومدم زیارت قدر ندونستم حسین وای حرم تموم دنیامه روح الله بهمنی

افتاده مسیر زندگیم تو دنیا به سرزمین تو نبضم میزنه قدم قدم با زائر اربعین تو دستمو گرفتیو رها نمیکنی منو یه لحظه از خودت جدا نمیکنی آرزومه زائر باشم پا به پای جابر باشم عاشقی رو یادم دادی چه جوری خدا رو شاکر باشم حسین آقام همه میرن تو میمیونی برام من مزه عشقو میچشم با چایی روضه های تو شیش گوشه عالمه برام شیش گوشه کربلای تو دستمو گرفتیو شدم یه نوکرت همیشه با منه دعای خیر مادرت وقتی محتشم میخونم آرزومه شاعر باشم عاشقی رو یادم دادی چه جوری خدارو شاکر باشم حسین آقام همه میرن تو میمونی برام دستمو گرفتیو یه کربلایی ام خدا رو شکر امام حسینی و امام رضاییم مسیر زندگیم روح الله بهمنی

واسه محبوبم میمیرم مثه یعقوبم میمیرم اسم یارمو بیارید میمیرم خوبم میمیرم بگیرید دست گدا رو گدای بی دست و پا رو همه دارند به ما میخندند میگن تو آسمونش پر میگیری ایشالله میگم حرم نرفتم میگن میری ایشالله میگم اگه بمیرم خیلی برام بد میشه میگن حرم نرفته نمی میری ایشالله بعد روضه عجیب میچسبد دوسه تا حبه قند و چای حسین ای خدا بعد مرگ اجازه بده که بیایم به روضه های حسین تا محرم مرا نگه دار دل من لک زده برای حسین واسه محبوبم میمیرم حسن حسینخانی واسه محبوبم میمیرم مثه یعقوبم میمیرم اسم یارمو بیارید میمیرم خوبم میمیرم بگیرید دست گدا رو گدای بی دست و پا رو همه دارند به ما میخندند میگن تو آسمونش پر میگیری ایشالله میگم حرم نرفتم میگن میری ایشالله میگم اگه بمیرم خیلی برام بد میشه میگن حرم نرفته نمی میری ایشالله بعد روضه عجیب میچسبد دوسه تا حبه قند و چای حسین ای خدا بعد مرگ اجازه بده که بیایم به روضه های حسین تا محرم مرا نگه دار دل من لک زده برای حسین

تا که افتاد به این کوچه گذارش محتاج پر شد از لطف کسی کوله بارش محتاج جمع کرد آبروی ریخته ای را با لطف آبرو داد سر داد و هوارش محتاج  شرط بستم سر این دل که بیاید ببرد عاشق آنست که باشد به قمارش محتاج پوزه مالیدن من رزق برایم دارد هرکسی هست بهر حال به کارش محتاج من خودم میبرمش سمت جهنم فردا صورتی را که نباشد به غبارش محتاج انبیا هم به نماز شب او محتاجند خانوم نافله ها هست هزارش محتاج سر بازار مرا متهم عشق کنید کس به اندازه ی من نیست به دارش محتاج دستگیری تمامی عوامل با اوست عرش هم برود هست کنارش محتاج شانه اش کوه رشیدی است که حتی میشد شیر سرخ عربستان به وقارش محتاج تا قیامت به پریشانی مویش سوگند کربلا هست به الطاف مزارش محتاج متوسل شده یکدگرند این دو حرم نشده که نشود یار به یارش محتاج تا که افتاد حسن حسینخانی

چهل شب است که با کودکان نخوابیدم چهل شب است که از خیزران نخوابیدم چهل شب است نه انگار چهارصد سال است... ...هنوز پیکر تو در میان گودال است هنوز گرد تنت ازدحام میبینم به سمت خیمه نگاه حرام میبینم هر آنچه بود کشیده ز پیکرت بردند مرا ببخش که دیر آمدم سرت بردند مرا ببخش نبودم سر تو غارت شد چهل شب است مازیار طاولی کنار مادرم انگشتر تو غارت شد اگرچه پای فراق تو پیرتر گشتم مرا ببخش عزیزم که زنده برگشتم شبیه شعله شمعی اسیر سو سو یم  رسیده ام سر خاکت ولی به زانویم بیا که هر دو بگرییم جای یکدیگر برای روضه مان در عزای یکدیگر من از گلوی تو نالم... تو هم ز چشم ترم من از جبین تو گریم ...تو هم به زخم سرم من از اصابت آن سنگهای بی احساس  تو از نگاه یتیمت به نیزه عباس بر آن صدای ضعیفت بر این نفس زدنم برای چاک لبانت به جای جای تنم من از شکستن آن ابروی جدا از هم  تو از جسارت آن دستهای نامحرم به زخم کاری نیزه که بازی ات میداد به نقش های کبودی که بر تنم افتاد همین بس است بگویم که زخم تسکین است و گوش های من از ضرب دست سنگین است چهل شب است مازیار طاولی

چه اعجازی است در کویت که دارد بهترین‌ها را که خالی کرده از شوقش تمام سرزمین‌ها را همه از خانه‌ها بیرون زدند و عازم یارند دل باجمع بودن داده‌ای گوشه نشین‌ها را مسیحی، ارمنی، هندو میان زائران هستند تو یکجا جمع کردی زیر قبه کل دین‌ها را زمین کربلا در آسمان هم مشتری دارد همان روز ازل برده دل عرش برین‌ها را مدال کربلا رفتن به روی سینۀ ما نیست رکاب کج ندارد فیض دیدار نگین‌ها را تمام کارهایم جور بود اما نشد آخر و پایین می‌زنم دیگر به گریه آستین‌ها را دوباره آخرش من ماندم و یک بغض هرساله کنار عکس شش گوشه نشستم اربعین‌ها را نجف تا کربلا پای پیاده عین معراج است خیالش مست کرده تا ابد روح الامین‌ها را به روضه آمدم شاید که اسمم را تو بنویسی نگاهی از سر احسان کنی این دل غمین‌ها را زمین کربلا مازیار طاولی