1399

یا حسین برکت زندگیم از این روضه هاست هر جا اسمت باشه اونجا واسه من کربلاست کربلا آرزوی من کربلا گفت و گوی من کربلا آبروی من ابی عبدالله اونجایی که میگن یه قطعه از جنت کربلاست بی دلیل نمیگن شفا توی تربت کربلاست هر جا که میرم این روزا فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا یا حسین برکت زندگیم از این روضه هاست هر جا اسمت باشه اونجا واسه من کربلاست کربلا ارزوی من کربلا گفت و گوی من کربلا آبروی من ابی عبدالله هر تپش این دلم با دم حسین می زنه کربلا اخرین آرزوی قلب منه کربلا عشق مادریم کربلا مزد نوکریم کربلا کاری کن بریم ابی عبدالله جایی که محال دعا اجابت نشه کربلاست سرزمینی که حسرتش منو میکشه کربلاست اونجایی که قلبم یه دنیا دیوونه شه کربلاست بی دلیل نمیگن شفا تو تربت هر جا که میرم فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا این دل عاشقم کربلا فقط خونشه جایی که هر شب جمعه مهمون شه کربلا ابتدای عشق کربلا انتهای عشق کربلا ماورای عشق ابی عبدالله بعد هر نماز ذکر رو لب مادرم کربلاست فکری که یه لحظه نمیره از تو سرم تصویری که میاد تو ذهن من میاد از حرم کربلاست جایی که محال دعا اجابت نشه سرزمین حسرتش منو میکشه کربلاست اونجایی که قلبم یه دنیا دیوونه شه بی دلیل نمیگن شفا توی تربت هر جا که میرم این روزا فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا برکت زندگیم جواد مقدم

بودن تو این روضه ها یا حسین برام نعمته تو زیارت ناحیه ست الشفاء فی تربته . آقا این اعتقادمه اسم شما مثل مرهمه عالمی به زیر پرچم حرم توئه . هیات ماوای نوکره روضه برای ما بهتره اون که دل ما رو می بره علم توئه . حسین نذار فقط حتی یه لحظه حسین جدا بمونم از تو روضه . حسین آقام آقام آقام آقام . مرده باشم آقا اگه روضه ی تو تعطیل بشه حال ما فقط با دم و نوحه ی تو بهتر میشه . داراییم نذر روضه تو با تو قیامت چه راحته خوش به حال اون که دعوته چه خوبه غمت . دردا اینجا دوا میشه حاجت گدا روا میشه دل همه باصفا میشه زیر علمت . حسین توئی که مصباح الهدایی حسین دوسِت دارم تو رو خدایی . حسین آقام آقام آقام آقا بودن تو روضه جواد مقدم

من اسیر نگاه تو هستم دلم رو به عشق تو بستم دخیل ضریح تو بستم ای آقا جان تو امید دلای هوایی کلید اجابت مایی شهید به دشت بلایی ای آقا جان منم عبد مبتلا تویی شاه کربلا برات حرم تو هست تو دست امام رضا باز دلم شده وصله پرچم صدا میزنم تورو هر دم از عشق تو پر شده عالم ای آقا جان باز سخن شده طرز نگاهم وطن شده کوی تو شاهم کفن شده رخت سیاهم ای آقا جان منم و بال رها دلمو حال بکا وسیله نجات من نخ نخ شال عزا حسین حسین حسین هست عطا توی دست کریمت شفا توی خاک حریمت دلا پر داغ عظیمت ای آقا جان مست شدم تا که اسمتو بردم نون و نمک تو رو خوردم خودم رو به تو سپردم ای آقا جان زیر این هفت آسمون تو فقط واسم بمون منو از روضه ها نکنی ای مهربون حسین حسین حسین

کربلای توئه قبله گاه منه سرزمین تو و سرپناه منه میدونم آقا همه روضه ها شروع میشه به ساعت کربلا من ازت می خوام یه حسینیه مثلاً به مساحت کربلا به جون خودم جونمم میدم بشه خرج زیارت کربلا یا حسین مدد کربـلای توئه که بهشته منه سرگذشت تو و سرنوشت منه از همون قدیم شدی زندگیم سر سفره ی خونمم اومدی منم اومدم به تو رو زدم مگه میشه گداتو پناه ندی به همه نشون میدم آقاجون تو شناسنامه ی منو مُهر زدی یا حسین مدد میدونم آقا همه روضه ها شروع میشه به ساعت کربلا من ازت می خوام یه حسینیه مثلاً به مساحت کربلا به جون خودم جونمم میدم بشه خرج زیارت کربلا یا حسین مدد کربلای توئه جواد مقدم

رفیق زیاد دارم ولی این آقا یه چیز دیگه ست سفر زیاد رفتم ولی کربلا یه چیز دیگه ست یه سفر با خاطرات اش که همیشه جوره بساط اش حرم ات خونه ما و بین الحرمین ات حیاط اش یا حسین یا حسین وعده ما بین الحرمین حرم زیاد دیدم ولی این حرم یه چیز دیگه است دنیا برای من پای این علم یه چیز دیگه ست یه حرم و بوی سیب اش غم شهدای غریب اش دل همه دنیا رو برده ضریح حسین و حبیب اش با بین الحرمین همه اش دعا کردم یه غلام با وفا باشم باز اربعین قسمت بشه صحن کربلا باشک درد بی دوا رو درست کن کار عاشقا رو درست برات زیارت روز اربعین ما رو درست کن یا حسین یا حسین وعده ما بین الحرمین رفیق زیاد دارم ولی این آقا یه چیز دیگه ست سفر زیاد رفتم ولی کربلا یه چیز دیگه ست حرم زیاد دیدم ولی این حرم یه چیز دیگه است دنیا برای من پای این علم یه چیز دیگه ست یه حرم و بوی سیب اش غم شهدای غریب اش دل همه دنیا رو برده ضریح حسین و حبیب اش رفیق زیاد دارم جواد مقدم

مرحمتی اربابا به حال بنده کن مثل همیشه منو آقا شرمنده کن به قصد نور نورت رعیت راه بده خاطرات کربلارو دوباره زنده کن بخت و سرنوشت کربلا خدا هر چی که برام نوشت کربلا چه قیاس اشتباهی کردم آخه کربلا بهشت نیست بهشت کربلا بخت و سرنوشت اربعین خدا هر چی که واسم نوشت اربعین از نجف تا کربلا طریق الحسین از بهشت پیاده تا بهشت اربعین جنت الله فی ارض کربلا یه شهر بی مرزه به همون تربت اعلا که دوری از وطن نمی ارزه با قلبی عاشق دلی بی تاب و صل الله علی الارباب مرحمتی اربابا جواد مقدم

قسم به ارواح طیبه سیده عالم قسم به ماتم های زینب کبری (س) در ویرانه قسم به دژ مستحکم دور دین اجازه نمیدهیم بیگانگان پرچم های مشکی عزاداری را از ما بگیرند باد سرگردان فروکش می کند امام پرچم امام حسین(ع) همچنان پا برجاست ما قدممون رو از کوی محبت کج نمیگذاریم سیاهی شاه مظلومان را در محرم در نمی آوریم اگر مجنون از لیلی سیر بشه ما از حسین (ع) سیر نمیشویم پرچم شاهان می خوابد اما پرچم حسین همچنان پا برجاست باد فروکش می کند طوفان می خوابد اما پرچم امام حسین(ع) همچنان پا برجاست کاخ نامردان هم فرو بپاشد پرچم حسین (ع) پابرجاست از چهره حسین (ع) نوری می تابد که قلب ها را آکنده میکند از خون آن مظلوم است که دین همچنان زنده است آسمان اگر هم بهم بریزد کربلا هنوز پابرجاست

از زمین و زمان کتک خوردم مثل تو از سنان کتک خوردم شمر پنهانی و عیانی زجر هم نهان هم عیان کتک خوردم شمر و خولی چقدر بد دهنند از دوتا بد زبان کتک خوردم گم شدم زجر در پی ام آمد ای پدر ناگهان کتک خوردم شرح قصه برای من تلخ است فقط این را بدان کتک خوردم مثل اجدادشان کتک زده اند مثل اجدادمان کتک خوردم چادر عمه جان پناهم شد تا که خوردم تکان کتک خوردم آن امان نامه که عمو رد کرد شد سبب بی امان کتک خوردم لب من چون لبت ترک خورده چون که از خیزران کتک خوردم خنده ی حرمله کمانم کرد چقدر با کمان کتک خوردم من نگاهم به سمت اکبر بود لحظه های  اذان کتک خوردم خورده انگشتر تو بر رویم من از این ساربان کتک خوردم بس کنم تو فقط بدان بابا از زمین و زمان کتک خوردم گم شدم مهدی رعنایی

به سرازیری باب القبله تو سرازیری قبرم آقا منو تنها نگذار به شلوغی شبای جمعه ت تو شلوغی های محشر جانا منو تنها نگذار منو تنها نگذار من از این تنهایی می ترسم منو تنها نگذار بی تو از هر جایی می ترسم آبروداری کن که من از رسوایی می ترسم می ترسم بخون برای من ذکر لا تخف و لا تحزن آبروی دو عالم آبروی دو عالم به لباس سیاه ماه ماتم منو تو سیاهی این عالم به خودم وا نگذار قسمت میدم به موج پرچم منو توی موج غصه یک دم به خودم وا نگذار منو وا بگذاری به خدا تو غربت می میرم منو وا بگذاری آخرش تو غفلت می میرم منو وا بگذاری هر جایی جز هیئت می میرم وا نگذاری سینه زن ها رو کی می گیری حب دنیا رو آبروی دو عالم آبروی دو عالم به جوونی که پایین پاته پایین پات که رسیدم آقا برسون مرگم رو به رضیعی که رو سینه ت خوابه وسط سینه زنی عاشورا برسون مرگم رو برسون مرگم رو تو محرم توی ناله آقا برسون مرگم رو توی روضه ی سه ساله آقا برسون مرگم رو خون سینه زن حلاله آقا به سرازیری باب القبله تو سرازیری قبرم آقا منو تنها نگذار به شلوغی شبای جمعه ت تو شلوغی های محشر جانا منو تنها نگذار منو تنها نگذار من از این تنهایی می ترسم منو تنها نگذار بی تو از هر جایی می ترسم آبروداری کن که من از رسوایی می ترسم می ترسم بخون برای من ذکر لا تخف و لا تحزن آبروی دو عالم آبروی دو عالم گرفتارم مهدی رعنایی

چشم از سر بر نمی دارد که سرداری کند تا حسین بن علی را یک تنه یاری کند کاری از دست کسی که بر نمی آید مگر او به لطف خطبه های محکمش کاری کند چادر خونین خود را وا نکرده از سرش تا که از تندیس عصمت پرده برداری کند قدرت آل علی اینبار در بازوی اوست تا به جای حضرت سقا علمداری کند دست او از مکه کوتاه است اما درعوض می تواند  کعبه  را در شام معماری کند می تواند مثل حیدر فاتح خیبر شود یا شبیه مادرش زهرا فداکاری کند آخر این قصه جایی گوشه ی ویرانه ها باید از یک دختر تنها پرستاری کند چشم از سربرنمیدارد کلامی زنجانی چشم از سر بر نمی دارد که سرداری کند تا حسین بن علی را یک تنه یاری کند کاری از دست کسی که بر نمی آید مگر او به لطف خطبه های محکمش کاری کند چادر خونین خود را وا نکرده از سرش تا که از تندیس عصمت پرده برداری کند قدرت آل علی اینبار در بازوی اوست تا به جای حضرت سقا علمداری کند دست او از مکه کوتاه است اما درعوض می تواند  کعبه  را در شام معماری کند می تواند مثل حیدر فاتح خیبر شود یا شبیه مادرش زهرا فداکاری کند آخر این قصه جایی گوشه ی ویرانه ها باید از یک دختر تنها پرستاری کند چشم از سربرنمیدارد کلامی زنجانی

تا حالا شده خیره شی به تربت شب جمعه ها با حسرت آرزو کنی دوباره بری پایین پا واسه یه ساعت تا حالا شده که یکی دو سالی هی زیارت خیالی بری با چشای بسته با پای قلبت همون حوالی من کار هر شبم شده با یاد کربلاهمش با عکسی که دارم ازش دلم بگیره من دیگه عادتم شده وقتی که توی روضه ها میبرن اسم کربلا گریم بگیره دارم کلافه میشم از جداییمون مگه رقیه مشکلم رو حل کنه میخوام گریه کنم تو بغل یکی میخوام امام حسین منو بغل کنه حسین آقام آقام تا حالا شده که بریزه اشکات وقتی که خیره شی به عکسات همون عکسا که گرفتی کنار گنبد تو با رفیقات تا حالا توی اوج نا امیدی خواب کربلا رو دیدی وقتی وا کنی چشاتو بگی از عالم دیگه بریدی

بعد تو میون شعله ها و دود گُلای خیمه شدن یاس کبود میدونی بابا من از چی دلخورم ما بودیم، حرمله بود، عمو نبود دیگه از غارت گوشواره نگم دیگه از درد گوش پاره نگم حال و روز رباب و خودت ببین دیگه از غارت گهواره نگم شمع عمرم داره سو سو میزنه منو هی دشمن بدخو میزنه حرمله خبر داره که سیدم لگداشو سمت پهلو میزنه صد دفه جونم رسیده به لبم بعد تو پایین نیومده تبم دس به دیوار میگیرم تا پا بشم همینم مدیون عمه زینبم شبا ضرب سیلی افطار منه شاهدم این چشای تار منه گوش اون دختری که زد منو رفت ببین از رو نیزه، گوشوار منه؟ هی بهم میگن: آخه تو دختری کو بابات که اینطوری در به دری؟ قربون سرت برم، غصه نخور رو نی اَم از همه باباها سری اگه دشمنت به ما خارجی گفت اگه از سیلی رو گونه گل شکفت اگه پای نیزه ما رو میزنن فدای سرت، تو از نیزه نیوفت زندگی بی تو دیگه درد سره این روزای من روزای آخره جون نمیدم بابا تا نبوسمت خرابه منتظرم، یادت نره میون شعله ها مهدی رعنایی

رفیق روزگار بی کسی امام حسین فقط به داد من تو میرسی امام حسین تو این شرایطی رها نکردی دستمو همیشه دادی حاجت دل شکستمو فقط تویی تویی قراره بی قراریام فقط تویی تویی دلیل گریه زاریام فقط تویی تویی دلیل گریه زاریام حسین آقام همه میرن تو میمونی برام رفیق روزگار بی کسی امام حسین فقط به داد من تو میرسی امام حسین تو این شرایطی رها نکردی دستمو همیشه دادی حاجت دل شکستمو فقط تویی تویی قراره بی قراریام فقط تویی تویی دلیل گریه زاریام فقط تویی تویی دلیل گریه زاریام حسین آقام همه میرن تو میمونی برام

الهه منه الهه حسین برا من بسه نگاه حسین برا من فقط وطن کربلاس برام بهترین پناهه حسین غم یکی حسین یکی خدا یکی کعبه شد یکی کربلا یکی یا حسین بگو شدی فدای کی که بالاتر از همه ملائکی نفس میکشم هوای تو رو می بوسم دست نوکرای سرای تو رو تویی هرچی هست من هیچم حسین میخوام که بندگی کنم من خدای تو رو امیری حسین و نعم الامیر پر از عزت و شکوهه حسین که تکیه زدی به کوه حسین تو بحر گناه اگه غرق شدیم توسل کنیم که نوحه حسین عمریه به شور تو نفس زدم زرق و برق روزگارو پس زدم ملائک بوسه به دستم میزنن به ضریح پاکت آخه دست زدم بهارم حسین قرارم حسین

آن نقطه که  زیر با بسم الله است آن راهنمای کل خلق الله است گنجیده در آن تمام قرآن آن خال لب علی ولی الله است به حیرتم چه بگویم من از مقام علی که مستقر شده هفت آسمان به نام علی به نام نامی فضه به جان قنبر او منم غلام کسی که بود غلام علی خوشبحال دلی که مبتلای علی شد خوشبحال سری که خاک پای علی شد یافت منسب شاهی گر جناب سلیمان دست او متوسل به عبای علی شد علی علی یا حیدر ما پیرو آیین رسول اللهیم گوینده لااله الا اللهیم داریم کتاب الله و عترت را دوست خاک قدم علی ولی اللهیم نهاده ام سر خود را بر آستان علی که بندگی کنم از شوق در جهان علی به جای گریه به یوم الحساب میخندم اگر حساب شوم جزو زائران علی راهنمای خلق الله مهدی رعنایی

بعد تو میون شعله ها و دود گُلای خیمه شدن یاس کبود میدونی بابا من از چی دلخورم ما بودیم، حرمله بود، عمو نبود دیگه از غارت گوشواره نگم دیگه از درد گوش پاره نگم حال و روز رباب و خودت ببین دیگه از غارت گهواره نگم شمع عمرم داره سو سو میزنه منو هی دشمن بدخو میزنه حرمله خبر داره که سیدم لگداشو سمت پهلو میزنه صد دفه جونم رسیده به لبم بعد تو پایین نیومده تبم دس به دیوار میگیرم تا پا بشم همینم مدیون عمه زینبم شبا ضرب سیلی افطار منه شاهدم این چشای تار منه گوش اون دختری که زد منو رفت ببین از رو نیزه، گوشوار منه؟ هی بهم میگن: آخه تو دختری کو بابات که اینطوری در به دری؟ قربون سرت برم، غصه نخور رو نی اَم از همه باباها سری اگه دشمنت به ما خارجی گفت اگه از سیلی رو گونه گل شکفت اگه پای نیزه ما رو میزنن فدای سرت، تو از نیزه نیوفت زندگی بی تو دیگه درد سره این روزای من روزای آخره جون نمیدم بابا تا نبوسمت خرابه منتظرم، یادت نره شمع عمرم مهدی رعنایی

بی تو ویرونه آشیونم شده بی کسی اینجا نگرونم شده آره دنیا رو میبینی بعد تو زخمه که حالا همزبونم شده بابا ترین دلتنگتم یه بار نگام کن بالا نشین فکری به حال از من که گذشت زنجیر جواب گریه های بی صدا نیست از من که گذشت جای دختر فاطمه تو خرابه ها نیست شب تاریک چشمون روشنه اومده پیشم امشبو با منه به غمام گفتم که سراغم نیاد فکرو ذهن من سر بغل کردنه عمه ببین بابام رسیده آخرشم قول داده بود دیدی که اومد با سر امشب آشیونم ویرونه شده مازیار طاولی

اگه که تو امام حسینمی من آخر قصمو ظهیری میخوام دنیا یه جوری میگذره بد و خوب من از تو عاقبت به خیری میخوام یه عمر شاهدی گدات با دست خالی در زد بگیر دستایی رو که برای تو به سر زد نشده به روی کسی آقا دست رد بزنی منم اون گدای تو ام تو امام حسین منی اگه منو غلام تو نوشتن چرا میونمون جدایی باشه ایشالله سرنوشت سینه زن ها یه سرنوشت کربلایی باشه خودت شاهدی که پیر شدم به پای پرچم ببین چشمی رو که گریه کرد برات محرم چه طوری جداشم ازت وقتی روح این بدنی اگه من غلام تو ام تو امام حسین منی اگه توامام حسینمی مازیار طاولی اگه که تو امام حسینمی من آخر قصمو ظهیری میخوام دنیا یه جوری میگذره بد و خوب من از تو عاقبت به خیری میخوام یه عمر شاهدی گدات با دست خالی در زد بگیر دستایی رو که برای تو به سر زد نشده به روی کسی آقا دست رد بزنی منم اون گدای تو ام تو امام حسین منی اگه منو غلام تو نوشتن چرا میونمون جدایی باشه ایشالله سرنوشت سینه زن ها یه سرنوشت کربلایی باشه خودت شاهدی که پیر شدم به پای پرچم ببین چشمی رو که گریه کرد برات محرم چه طوری جداشم ازت وقتی روح این بدنی اگه من غلام تو ام تو امام حسین منی

راه را بشناس سالک رهبرت را حفظ کن سر ندارد ارزشی تاج سرت را حفظ کن رهبرت تاج سرت باشد حسین ابن علی پس سرور سینه پیغمبرت را حفظ کن شیر پاک آورده بر این مجلس ماتم تو را با ادب باش احترام مادرت را حفظ کن دردو دل کن با حسین از روی اخلاص و بگو جان زهرا آبروی نوکرت را حفظ کن روزگار آشفته بازاری است ایمان میخرند قیمت تقوا بدان و گوهرت را حفظ کن جوان چهار انگشت است بین حق و باطل فاصله خواندی نهج البلاغه باورت را حفظ کن آبرو ریزی دل آزاری نمی باشد هنر مهربان شو از خطر دور و برت را حفظ کن یا علی گفتیم و عشق آغاز شد مرگ بر وهابیان یا حیدرت را حفظ کن یا حیدر یاحیدر یا حیدر

دور از تو با اینکه ضرر کردم تو راهو نشون دادی که برگردم کربلا برا من نالایق یه حس جدیدی بود شدم عاشق عشق صفای حرمت غروبا و شبای حرمت نفس توی هوای حرمت همه رویام عشق یعنی سینه زنی، یعنی حب الحسین اجننی یعنی ارباب همه کس منی همه دنیام حسین وای وای وای حسین وای وای وای آروم دل بیقرارم باش تو سختی و تنهایی کنارم باش غیر از تو دلم جای هیچکس نیست هیچ عشقی به جز عشقت مقدس نیست عشق یعنی دیوونگی یعنی حس روضه ی خونگی شبا تا صبح فقط حسین بگی شیرینه عشق عشق یعنی پایین پا یعنی قند و چایی روضه ها تو سجاده مهر کرببلا همینه عشق حسین وای وای وای حسین وای وای وای هر کس که عاشق نشه بازنده است آدم بدون عشقش مگه زنده است شد عشقم یه گنبد رویایی که میشه شب جمعه تماشایی عشق همین شال عزاست یه تسبیح از تربت کربلاست بوی سیب و شمیم گل یاس یه حس خاص عشق یعنی تب جنون حرم باشی دم دمای اذون یه گنبد رو ببینی تو بارون چشات دریاست عشق یعنی سینه زنی مهدی رعنایی

کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی نگاه دار دلی را که برده‌ای به نگاهی مقیم کوی تو تشویش صبح و شام ندارد که در بهشت نه سالی معین است و نه ماهی چو در حضور تو ایمان و کفر راه ندارد چه مسجدی چه کنشتی، چه طاعتی چه گناهی مده به دست سپاه فراق ملک دلم را به شکر آن که در اقلیم حسن بر همه شاهی بدین صفت که ز هر سو کشیده‌ای صف مژگان تو یک سوار توانی زدن به قلب سپاهی چگونه بر سر آتش سپندوار نسوزم که شوق خال تو دارد مرا به حال تباهی به غیر سینهٔ صد چاک خویش در صف محشر شهید عشق نخواهد نه شاهدی، نه گواهی اگر صباح قیامت ببینی آن رخ و قامت جمال حور نجویی، وصال سدره نخواهی رواست گر همه عمرش به انتظار سرآید کسی که جان به ارادت نداده بر سر راهی تسلی دل خود می‌دهم به ملک محبت گهی به دانهٔ اشکی، گهی به شعله آهی فتاد تابش مهر مهی به جان فروغی چنان که برق تجلی فتد به خرمن کاهی صاحب مژگان شوخ محمد کمیل

حرم الله حرم تو شدم آواره صحرای غم تو من و این راه، من و این آه دل من سر به هوای علم تو راه عشق است این راه عاشقان بسم الله موکب به موکب آه تا صحن ثارالله «یا وجیها عندالله اشفع لنا عندالله» من و گریه به هوایت من و باران غم مرثیه هایت من و این دل که سپردم به نسیم سحر صحن و سرایت تشنه دیدارم تشنه کربلا! مهمان نمیخواهی؟ سفره دار دنیا! «یا وجیها عندالله اشفع لنا عندالله» همه عالم پر نامت چه قیامتی به پا کرده قیامت که بیاید پسر تو ز یزیدیان بگیرد انتقامت در دستش ذوالفقار او می آید از راه بر لبش نغمه اناابن ثارالله «لبیک یا ثارالله» حرم الله حرم تو محمد کمیل

از همان روز ازل بعد هدینای حسین دهنم خورده به شیرینی حلوای حسین نقطه دلبری بند و خالق حرم است وسط سجده روی تربت اعلای حسین متولد شده چشم امام حسنم امدم گریه کنم گوشه دنیای حسین به تباکی وسط اهل بکا خوشحالم همچنان قطره که افتاده به دریای حسین دم اگر داده مسیر از دودمه ارباب است جان ناقابل من بسته به امضای حسین زیر قولم نزدم با همه بار گناه سر وقت امدم روضه شب های حسین زیر قولم نزدم با همه بار گناه سروقت امدم روضه شب های حسین سلام اقا که الان رو بروتونم من ایستادم زیارت نامه میخونم حسین جانم محض اینکه نبرد پای من از روضه او بگذارم سرم را به کف پای حسین اربعین پای پیاده بروم یا نروم فیض چای نجفی میبرم از چای حسین چقدر نام تو زیباست اباعبدلله مشق شب تا سحر من شده املای حسین وحشتو ترس ندارم به شب اول قبر ابرو داده به من وعده فردای حسین هر دری بسته بود جز در پر خیر حسین اربعین پای پیاده حرمش میچسبد من که امسالم از کرب وبلا جا ماندم شانه عرش خدا جای عزیز نبویست پس چرا گوشه گودال شده جای حسین جلوی چشم تر فاطمه کمتر بزنید عوض بوسه نوک چکمه به اعضای حسین نزنید زهمان روز ازل محمد کمیل