1399

سلام آقا سلام مظهر عطا و کرم سلام آقا سلام باب رحمت محشرم سلام آقا امامزاده بدون حرم سایه تو بال کبورتر هاست آقام زائر تو فقط خوده زهراست آقام مزار خاکیت آخر دنیاست آقام ایشالله خیلی زود بقیع میشه آباد میسازیم صحنت رو شبیه گوهرشاد آقام آقام آقام **** کی میدونه چه رازی به سینه داره حسن کدوم آتیش خزون کرده نو بهار حسن کی میدونه چی اومد به روزگار حسن مسموم زهر قوم کافر شد ای وای با این یه روضه عمر اون سر شد ای وای تو کوچه ها عصای مادر شد ای وای یه عمر بار غم نشسته رو شونش شکسته تو کوچه غرور مردونش واویلا واویلا واویلا **** از اون لحظه براش دنیا غیر ویرونه نیست دیگه حرفاش به جز ناله غریبونه نیست یادش اومد میگفت پاشو راهی تا خونه نیست یاد یه روضه تنشو لرزوند ای وای جای یه پنجه روی صورت موند ای وای سه ماه روشو از علی پوشوند ای وای سه ماه از این غصه فقط زاری میکرد با گریه از مادر پرستاری میکرد واویلا واویلا واویلا **** کدوم خانوم کدوم خونه رو میگی روضه خون کدون سیلی کدوم کوچه رو میگی روضه خون کدوم صورت کدوم مادرو میگی روضه خون چشمای اهل آسمون تر بود ای وای دست حسن تو دست مادر بود ای وای یه شهر روبروی کوثر بود ای وای مدینه است شهری که به اشکام میخندن همون جا که مردا به زن راه نمیدن سلام آقا علی پورکاوه

از دستم رفت اون دلی پاکی که بود مثل چشمه صاف و ساده خاطره هایی که گوشه صحن گوهر شاده منم همونی که با یه نگاهت شد دلداده سهمم از دریا شدن یک قطره شد از فیض تو بی بهره شد ای دل برات یه ذره شد ای روح و ریحانم جانم رضا جانم

بازم از هر دیاری ، زائر این هفته داری کربلای گداتو ، تویه دستش میزاری یکی میگه مهربون ، بخدا تو محشری داره یکی می خونه ، با زبون آذری جانِ جانان امام رضا سنه قربان امام رضا (4) . یه نفر سر به زیره ، داره انگار میمیره اومده تا شفای ، مریضش رو بگیره یکی میگه مهربون ، چه حرم و گنبدی داره یه نفر میگه ، با زبون مشهدی یَک وَق آقا نگی برو بَدُم اما دوست دارُم (2) آقام آقام امام رضا (4) . به فدات خونوادم ، پدرم داده یادم برای عرض حاجت ، دمه باب الجوادم یکی با چشای تر ، خیره به مناره شد این جمله رو وقتی گفت ، دله همه پاره شد نفسم یا امام حسن بی حرم یا امام حسن (4) جان جانان امام رضا محمدحسین حدادیان

دیگه میخوام واسه خودم کسی باشم چه راهی بهتر از این که نوکرت باشم رقیه حالا که دنیامو با عشقتو ساختم الهی قیامتم زیر پرت باشم رقیه تو حال و هوای تو نفس کشیدن خوبه قلبم میون سینه برای تو میکوبه آرامش این دنیا بدون تو آشوبه شور شعوری باعث غروری سنگ صبوری رقیه رمز عبوری پرچم ظهوری سوره نوری رقیه سیدتی یا رقیه خاتون بادست کوچیکت برام دعا کردی که دخیل شدم یه عمر به پرچمت بی بی رقیه زندگیم تضمینه توی مسیر تو ندیدم ازت بجز کرامت و خوبی رقیه با اون ستاره ای که رو شونه عباسی عشق بابا حسینو دردونه عباسی واسه گره گشایی بهونه عباسی دختر شاهی بهترین پناهی چقدر تو ماهی رقیه سیدتی یا رقیه خاتون نوکرت باشم رقیه کاظم اکبری

فی سبیل الله تو رو کشتنت غریب ابی عبدالله یه سپاه نانجیب ابی عبدالله هتک حرمت کردند وقتی که پیروهن پارتو غارت کردند هتک حرمت کردند همونا که نامه دادند تو رو دعوت کردند هتک حرمت کردند شمر و خولی و سنان یکدفعه دورت کردند هتک حرمت کردند برای بریدن سرت رقابت کردند فی سبیل الله تو رو کشتنت غریب ابی عبدالله یه سپاه نانجیب ابی عبدالله هتک حرمت کردند وقتی که پیروهن پارتو غارت کردند هتک حرمت کردند همونا که نامه دادند تو رو دعوت کردند هتک حرمت کردند شمر و خولی و سنان یکدفعه دورت کردند هتک حرمت کردند برای بریدن سرت رقابت کردند کشتنت غریب جواد حقیقت

خدا ببین کی برگشته همون که گریونش بودم خدا ببین کی برگشته همون که دنبالش بودم همون که خیلی گریون روضه ی گودالش بودم بابا سلام عشق من ای همه زندگیم شکسته شدم اول بچگیم یه دختر به بابا فقط دلخوشه رگای بریدت منو میکشه برا لب خونی تو الهی من بمیرم دیدی که تو بزم شراب بین طناب اسیرم نشد که خیررون رو از دست یزید بگیرم کشته ی کربلا سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی رفتی رقیت تنها شد اسیر نامحرم ها شد روی کبود من مثل مادر بزرگم زهرا شد بابا بیا و بکش دستی روی سرم مث موی تو سوخته موی سرم خودم رو زدم وقتی که دیدمت لبم خونی شد وقتی بوسیدمت تو کجا اینجا کجا سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی میون راه حس میکردم میباره بارون هر لحظه دیدم که خون بابامه میریزه از روی نیزه بابا دیدم تا که رفتیم تو بزم شراب جلوی چشامو گرفته رباب نمیخواستم اما شنیدم دیگه یکی داره حرف از کنیزی میگه اینه ختم روضه ها سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی میسوزه هر نفس وجودم مثل پرستوی کبودم طبق برای چی عمه من که غذا نخواسته بودم رقیه جان پرده رو از طبق کشید نترسیا اگر سر بریده دیدی نترسیا اگر دیدی خاکی موهاش نترسیا اگر دیدی خونی لب هاش نترسیا چاره ای تو چاره ساز کن یتیمتو بیا و ناز کن تنگه دلم برای نگاهت یه بار دیگه چشاتو باز کن رفتی رقیه تنها شد محمدحسین حدادیان بابا حسین اگر دیدی قدم خمیده نترسیا اگر دیدی مو هام سفیده اگر دیدی زخمی بازوم نترسیا اگر دیدی شکسته پهلوم ببین که گوشه ی خرابم خسته از این همه عذابم یادم نمیره گفتی بابا یه شب که اومدی بخوابم رقیه جان نیمه شب تو دل صحرا نترسیا پشت سر قافله تنها نترسیا وقتی که زجر اومد سراغت رفتی رقیه تنها شد محمدحسین حدادیان

مگه یادت میره نوکری هامو مگه یادت میره اشک چشمامو مگه یادت میره سلام من به کربلا رو برامن که شدم نوکرت آقا مادری میکنه مادرت آقا منو دوستم داری مثل علی اکبرت آقا به خدا تربتت مهر نمازه یا حسین گفتنم راز و نیازه مثل حر اومدم میدونم آغوش تو بازه یه نفس زندگی بی تو محاله به تو داده خدا ما رو حواله آرزومه بیام من اربعینت همه ساله مگه یادت میره عبدالرضا هلالی

دنیا ببین به چشم خودت جان عشق را این یکه تاز عرصه میدان عشق را احرام را ببند و به دورش طواف کن در دل ببین تو جلوه جولان عشق را در دل ببین تو جلوه جولان عشق را شکر خدا که نسل به نسلیم نوکرت ما رعیتیم حضرت سلطان عشق را دنیا ببین به چشم خودت جان عشق را این یکه تاز عرصه میدان عشق را احرام را ببند و به دورش طواف کن در دل ببین تو جلوه جولان عشق را در دل ببین تو جلوه جولان عشق را شکر خدا که نسل به نسلیم نوکرت ما رعیتیم حضرت سلطان عشق را دادیم تا سلام به او دل گرفته شد عرصه میدان عشق عبدالرضا هلالی

ز داغ تو آتش به خلقت کشیدم در این دشت بسیار محنت کشیدم منی که جهان میکشد منتم را از این مردم پست منت کشیدم زدند و بریدند با خود نگفتند برای تو شش ماه زحمت کشیدم این یکی مانده مرا یار و همه هست من است نگه مادر او یکسره بر دست من است طاقت طقل گذشته است ز حد میمیرد به لبش آب رسد یا نرسد میمیرد جز خداوند به عمرم رو نزدم هر چه آمد به سرم دست به زانو نزدم مانده مرا یار محمدحسن فیضی

خوشگلی و مه جبینی ، مایه ی فخر زمینی پهلوون ِ پهلوونا ، پسر ام البنینی پسرم تو نور ِ عینی ، پادشاهِ عالمینی اما یادت باشه مادر ، بلا گردون ِ حسینی بوی ِ سیب و حرم حبیب و حسین و غریب و کرب بلا بوی ِ لاله ، بوی ِ لاله خدای ِ آلاله دختر سه ساله کرب بلا بوی ِ یاس و بوی ِ یاس و خدای احساس و ضریح عباس ِ کرب بلا عجب صفایی داره ، ضریح خوشگل آقام ابالفضل شور و نوایی داره ضریح خوشگل آقام ابالفضل چشای ِ قشنگ ِ عباس دلم و خدایی کرده مدد آقام ابالفضل منو کربلایی کرده کنج ِ قفس میتونم باشم ، بی هم نفس میتونم باشم من بی حسین نمیتونم ، نمی تونم ، نمی تونم آخه آقامه دوسش دارم ، مولامه دوسش دارم مایه فخر زمینی مازیار طاولی خوشگلی و مه جبینی ، مایه ی فخر زمینی پهلوون ِ پهلوونا ، پسر ام البنینی پسرم تو نور ِ عینی ، پادشاهِ عالمینی اما یادت باشه مادر ، بلا گردون ِ حسینی بوی ِ سیب و حرم حبیب و حسین و غریب و کرب بلا بوی ِ لاله ، بوی ِ لاله خدای ِ آلاله دختر سه ساله کرب بلا بوی ِ یاس و بوی ِ یاس و خدای احساس و ضریح عباس ِ کرب بلا عجب صفایی داره ، ضریح خوشگل آقام ابالفضل شور و نوایی داره ضریح خوشگل آقام ابالفضل چشای ِ قشنگ ِ عباس دلم و خدایی کرده مدد آقام ابالفضل منو کربلایی کرده کنج ِ قفس میتونم باشم ، بی هم نفس میتونم باشم من بی حسین نمیتونم ، نمی تونم ، نمی تونم آخه آقامه دوسش دارم ، مولامه دوسش دارم

اینقده گریه میکنم دیگه دارم تار میبینم دق میکنم هر موقع که بچه شیر خوار میبینم زینبم حتی پسرم حریف گریم نمیشه میخوام که گریه نکنم جلو رقیم نمیشه تا سحر میگم لای لای گریه میکنم های های رفتی آبو وا کردن حالا شیر دارم وای وای علی اصغرم لای لای یه نیزه دار هی شبو و روز حوصلمو سر میاورد اشاره میکرد به سرت اشک منو در میاورد دیدم سرت رو روی نی حرمله با مستی گذاشت یه ظرف پر آبو آورد جلو من از قصد میگذاشت تا سحر میگم لای لای گریه میکنم های های رفتی آبو وا کردن حالا شیر دارم وای وای اینقده گریه میکنم مازیار طاولی

با تو من عالمی دارم  ای جانم رقیه با تو خوبه روزگارم ای جانم رقیه ای جانم رقیه ای جانم رقیه جانانم رقیه جانانم رقیه مَسنَد نِشین مُلكِ سُلِیمان رقیه است" استاد درس بوذر و سلمان رقیه است بیهوده نیست سوره ی كوثر سه آیه است یك آیه از سه آیه ی قرآن رقیه است در آن سه سال، موى سرش هم سفید شد معناىِ واژه واژه ى هجران رقیه است او بادِبانِ كشتىِ اربابِ بی سر است كشتى شكست خورده ى طوفان رقیه است او طعنه خورد، كه به ما یاحسین رسید پس رازق تمام محبّان رقیه است او فخر كُلّ بزرگانِ شیعه است بالاترین ذكرِ مریدان رقیه است در هیئتى كه نقش و نگینش رقیه شد ذكر تمام سینه زنان جان رقیه است عالمی دارم مازیار طاولی

ماه شب تارم تویی کس و کارم آرامشی دارم تو حرمت از جز تو بیزارم عزیز ترین یارم حال خوشی دارم با کرمت تو حسینی نور عینی تو عزیز دنیامی تو همونی که میخواستم من گدا تو آقامی اگه خوشبختی نیست پس چیه زیر علم بودن عبادت نیست پس چیه هر نفس فکر حرم بودن حسین وای حسین وای عزیز دو عالم عزت دمادم بیرق معظم پرچمته بهترین دنیا به یادتم هر جا جونمو بدم بازم کمته ماه شب تارم مازیار طاولی ماه شب تارم تویی کس و کارم آرامشی دارم تو حرمت از جز تو بیزارم عزیز ترین یارم حال خوشی دارم با کرمت تو حسینی نور عینی تو عزیز دنیامی تو همونی که میخواستم من گدا تو آقامی اگه خوشبختی نیست پس چیه زیر علم بودن عبادت نیست پس چیه هر نفس فکر حرم بودن حسین وای حسین وای عزیز دو عالم عزت دمادم بیرق معظم پرچمته بهترین دنیا به یادتم هر جا جونمو بدم بازم کمته ماه شب تارم تویی کس و کارم آرامشی دارم تو حرمت از جز تو بیزارم عزیز ترین یارم حال خوشی دارم با کرمت تو حسینی نور عینی تو عزیز دنیامی تو همونی که میخواستم من گدا تو آقامی اگه خوشبختی نیست پس چیه زیر علم بودن عبادت نیست پس چیه هر نفس فکر حرم بودن حسین وای حسین وای عزیز دو عالم عزت دمادم بیرق معظم پرچمته بهترین دنیا به یادتم هر جا جونمو بدم بازم کمته

کرب و بلا نبر زیادم جوونیمو پای تو دادم کرب و بلا نبر زیادم جوونیمو پای تو دادم از ما که گذشت اما غمم همینه الهی هیچکس داغ حرمت نبینه قدم قدم میگم ای دل ای دل حرم حرم میگم ای دل ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل شب چشام به شور شینه شبای بین الحرمینه شبای بین الحرمینه بر مشام جان میرسه بوی حرم ترسم به قلبم ماند آرزوی حرم دلم گرفته از این زمونه دست نزارید رو قلبم که خونه از ما که گذشت اما غمم همینه الهی هیچکس داغ حرمت نبینه قدم قدم میگم ای دل ای دل حرم حرم میگم ای دل ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل مرغ دلم هواتو کرده هوای کربلاتو کرده دلم میخواد که حاجتمو بگیرم رو خاک خونه ی مادری ام بمیرم سرو به روی تربت میزارم تمام لحظه ها رو میشمارم از ما که گذشت اما غمم همینه الهی هیچکس داغ حرمت نبینه قدم قدم میگم ای دل ای دل حرم حرم میگم ای دل ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل چشام شده ز گریه بی سو مامور قبض روح من کو مامور قبض روح من کو به ملک مرگم بگو داغ نزاره همراه خودش عکش شیش گوشتو بیاره به ملک مرگم بگو داغ نزاره همراه خودش عکش شیش گوشتو بیاره که گفته باشم حرف خود زین دم حرم ندیده من جون نمیدم حرم ندیده من جون نمیدم از ما که گذشت اما غمم همینه الهی هیچکس داغ حرمت نبینه قدم قدم میگم ای دل ای دل حرم حرم میگم ای دل ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل امان امان ای دل نبر ز یادم جواد مقدم

به هر عشقی جز عشق تو گفتم نه حسین ای شهزاده و حسین ای شَه به قول بُلبُلا چه چه به قول نوکرا به به به به عجب نام دل انگیزی عجب حال و هوایی داری به به چه اقلیمی بهشت اینجاست عجب کرب و بلایی داری به به تورو دارم تو از یادت نمیره که گدایی داری … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … حسین جانم یعنی دین و ایمانم حسین جانم یعنی ختم قرآنم چه اسمی داری سلطانم خدا میگه حسین جانم جانم به هر مسجد تویی قبله تو دنیا رو بهم میریزی جانم حسینیه که هیچ آقا کلیسا رو بهم میریزی جانم به قربونت حسابا و کتابا رو بهم میریزی … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … ترانه ها میمیرن ولی نوحت نه تموم خاکا سردن ولی تربت نه نمیگم به زیارت نه یه شب بدون روضت نه به به چه کردی با دل دنیا که واست بی قراره آقا به به عجب شوری عجب نوری که خاموشی نداره آقا به به دلم میخواد حرم باشم یه اربعین دوباره آقا … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … به هر عشقی جواد مقدم

تنزل البلا یعنی این که از حرم جاموندم باز دوباره تنها موندم اربعین رسید و من هنوز اینجام تحبس الدعا یعنی گریمو ندیدی این بار از گدا بریدی اینبار اما من فقط خود تو رو میخوام حسین حسین کار تو بزرگی و  کار من که عصیانه اما از قدیم گفتم بخشش از بزرگانه جانه جانه جانانی تو قدیم الاحسانی تنزل النقم یعنی دوری از شما دشواره بی حرم میشم آواره خوشبحال زائرای شیش گوشه بغض تو گلو یعنی منتظر بمونی یکسال روبه تو نیاره اقبال توی قلبم از جدایی آتیشه حسین روبه روی چشمامه خاطراته مشایه کاشکی تا آخر عمرم باشم با تو همسایه کربلامو هر دفعه از امام رضا میگیرم تنزل البلا جواد مقدم

سرم بالاست دلم قرصه تا غمت حالم رو میپرسه گرفتارم به این پرچم دلم رو میکنی از جا کنارم باش کنارم باش اگه باشی خوشه حالم گرفتارم به این پرچم بارون میشم اگه ترکم کنی آقا داغون میشم به تو دل دادم نباشی دلخون میشم پریشون میشم باور داره دل من واسش آقا سرور داره کدوم اربابی این قدر نوکر داره برادر داره جانم ارباب جانم حسین جان به عشق تو بدهکارم دوسم داری دوست دارم تویی ارباب منم نوکر ظهیرت عشق جنادت عشق تموم خانوادت عشق همه آقان تو آقا تر عادت داری به کرامت تو روضه قدمت داری مثه پرچم مشکی آقا سرم بالاست جواد مقدم

به والله زِ غمت نیست غمی بالاتر به والله زِ شما کسی نیست کسی آقاتر شما هر جا که باشی بهشت هم اونجاست به والله زِ حرم نیست بهشت زیباتر رو به توئه روی نیازم حسین خونه خرابتم بسازم حسین دست منو جون جوونت بگیر عمرمو بیهوده نبازم حسین جلوه ی ذات ابی عبدالله جونم فدات ابی عبدالله شکر خدا شده موهام سفید تو روضه هات ابی عبدالله ... یا سیدی ، یا مولا حسین ... هزارتا مثه عابس هلاکت هستند هزارتا مثه یوسف بهت دل بستند تو محدوده ی عشقت ماها کی باشیم تا امثال وهب ها از عشقت مَستند خوب جایی در زدم اسیرت شدم عمریه که خرجی بگیرت شدم کاش در این خونه مثه حبیبت پیر بشم و بگم که پیرت شدم شاه کرم ابی عبدالله ای دلبرم ابی عبدالله از تو جدا نشم حتی اگه بره سرم ابی عبدالله ... یا سیدی ، یا مولا حسین ... تو روضت دل نوکر صفا میگیره شما واسطه باشی دعا میگیره یه مادر روی دستاش مریض آورده امید داره که اینجا شفا میگیره روضه های خونگیمون یادته ذکر توسلی که امدادته بابام میگه یه بخشی از خرجیمون نذر عزای تو و اولادته جون و تنم ابی عبدالله سینه زنم ابی عبدالله آرزومه تو بیای لحظه ی جون کندنم ابی عبدالله ... یا سیدی ، یا مولا حسین ... نیست غمی بالاتر جواد مقدم