1399

چیو میخواین از ما بگیرید گریه برا محسن ابن علی کی میتونه بگیره مگه کسی تونست مگه اومدن به زهرا گفتن یا روز گریه کن یا شب گریه کن آخر دختر پیغمبر می رفت تو بیابونا گریه می کرد امیر المومنین یه سایه بون یه بیت الاحزان درست کرده بود یه سایه بان درست کرد برا حضرت زهرا که زیر آفتاب نشینه یه روز دم غروب شد بی بی اومدن دیدن دست حسنین رو گرفتن بعد امیرالمومنین دیدن رنگ صورت امام حسین و امام حسن آفتاب زده شده سوخته صدا زد بابا شما چرا صورتاتون اینجوری شده صدا زدن بابا همون سایه بونم که برا مادر درست کردین خراب شد چیو میخواین از ما بگیرید گریه برا محسن ابن علی کی میتونه بگیره مگه کسی تونست مگه اومدن به زهرا گفتن یا روز گریه کن یا شب گریه کن آخر دختر پیغمبر می رفت تو بیابونا گریه می کرد امیر المومنین یه سایه بون یه بیت الاحزان درست کرده بود یه سایه بان درست کرد برا حضرت زهرا که زیر آفتاب نشینه یه روز دم غروب شد بی بی اومدن دیدن دست حسنین رو گرفتن بعد امیرالمومنین دیدن رنگ صورت امام حسین و امام حسن آفتاب زده شده سوخته صدا زد بابا شما چرا صورتاتون اینجوری شده صدا زدن بابا همون سایه بونم که برا مادر درست کردین خراب شد گریه برا محسن حمید علیمی

برگشتم مدینه بشیر اومد گفت آقا میشه اجازه بدی یه ساعتی پشت دروازه مدینه بمونیم من برم به اهل مدینه بگم شما تشریف آوردید مهیا باشه حضرت فرمود از عمه جانم زینب بپرسم اومد خدمت عمه صدا زد عمه جان بشیر میگه میشه دم دروازه منتظر باشیم تا برن به اهل مدینه خبر بدن عمه سادات گریه کرد چی شد عمه جان صدا زد عزیز دلم میمونم ولی خسته شدم از بس پشت دروازه ها معظل شدم پشت دروازه شام حمید علیمی

تو اولین امیر بودی که بین یک حصیر بودی تو واجب السلام بودی که بین ازدحام بودی خونه تورا مباح کردن حمله به قتله‌گاه کردن بعده بریدن سرت تو نگاه به خیمه‌گاه کردن حدود ساعت سه از راه رسیدن دشمنت یکی نشته روی تنت روزه بودی ولی تو رو با لب تشنه کشتنت حدود ساعت سه مادر میگفت نبر نبر زینب میگفت نزن نزن به داد من برس حسن جات خالیه حسن یه عده ری طلب بریدن یه عده بی نسب بریدن تو اولین شهید بودی سر تو رو از عرب بریدن تو اولین امیر بودی حمید علیمی خون تورو مباح کردن روز مارو سیاه کردن دم دمای غروب بازم حمله به خیمه ها کردن حدود ساعت سه دیدن نداره هیچکسی به ابالفضل آقا قاسمی خنجره کهنه‌شو کشید با حوصله برید اون داغی که تورو زمین زد داغه علی اکبر تو سینه ای که با تیر شکفتن قبر علی اصغر تو خون تورا غوبا کردن به خواهرت نگاه کردن بردن طلا به دختراشون جهازا رو روبراه کردن حدود ساعت سه نیزه داری که اومدش وحشی اومد روی سرت از بس فشار به نیزه داد نیزه شکست رو پیکرت دم (واویلا واویلا واویلا) تو اولین امیر بودی حمید علیمی

دو ماهه عزامون تموم شد ولی شروع شد غم محسن ابن علی میسوزیم از این غصه بی کران شده ذکر لب های ما خستگان سر تو سلامت امام زمان آجرک الله یا مهدی همین روزا بوده عدو هم اومدن در بیت مولا رو آتیش زدن همین روزا بوده قد زهرا خمید همین روزا بوده قد زهرا خمید همین روزا بوده شده محسن شهید همین روزا بوده شده محسن شهید مصیبت شروع شد از این میخ در یه روزی سه شعبه شده این میخ در همینا که آتیش زدن این درو سه شعبه زدن چشم آب آورو بریدن گلوی علی اصغرو آجرک الله صاحب الزمان دو ماهه عزامون تموم شد ولی شروع شد غم محسن ابن علی میسوزیم از این غصه بی کران شده ذکر لب های ما خستگان سر تو سلامت امام زمان آجرک الله یا مهدی غم محسن ابن علی حمید علیمی

جمعیت آنطرف و این طرف در مادر میشود در همه جا جوشن حیدر مادر هیزم جمع شده،حمله لشکر،مادر پاگرفته همه جا ناله ی مادر مادر شعله بالا نرود! نا که ندارد اصلا حوریه طاقت گرما که ندارد اصلا درِ این خانه در عرش معلی ست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن اینکه لرزیده تنش آیت عظماست نزن بی حیا پیش رویت حضرت زهراست نزن زدی و زلزله در عالم بالا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد کینه و بغص تو بی حد و عدد شد نامرد حال مولا سراین فاجعه بدشد نامرد سهم قدیسه این شهر لگد شد نامرد هرکس آمد زروی فاطمه رد شد نامرد سوره نور به شلاق ندارد عادت یاس به میخ کج و داغ ندارد عادت خانه وحی خراب است کجایی فضه سوخته مادر آب است کجایی فضه گل دگر نیست گلاب است کجایی فضه دست حیدر به طناب است کجایی فضه نکند روی زمین ماه بیفتد فورا کمک فاطمه کن راه بیفتد فورا سرّ مستور خدا بین گذر گفت علی هی کتک خورد وبا درد کمر گفت علی چقدر ناله کشید و چقدر گفت علی بین این مردم بی عار اگر گفت علی قصدش این است که از عشق حمایت بکند هرچه دارد همه را خرج ولایت بکند این طرف در مادر حمید علیمی

گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا به پناه آمده ام حمید علیمی

به امید خدا بازم رسیده رزق گریمون مشکی پوش غمت میشیم عموی صاحب الزمان دنیا نیومده تمومه دنیامی حسین اربابمو شما هم آقامی دنیا نیومده تمومه دنیامی حسین اربابمو شما هم آقامی زار میزنیم برات تو هر نفس زیاد غصه نخور یه روز منتقمت میاد زار میزنیم برات تو هر نفس زیاد غصه نخور یه روز منتقمت میاد یا محسن ابن علی یا محسن ابن علی به منه سینه زن آقا یه زمانی نگی برو یه زمانی نگی برو میگیریم بهتر از غدیر دهه محسنیه رو ایشالله میزنیم پرچم سیاه برات مثل محرمت گرمیه روضه هات مزد عزادارت با خود مادرت گریه برا تو رو فاطمه میخره یا محسن ابن علی میگیریم بهتر از غدیر دهه محسنیه رو ایشالله میزنیم پرچم سیاه برات مثل محرمت گرمیه روضه هات مزد عزادارت با خود مادرت گریه برا تو رو فاطمه میخره یا محسن ابن علی

گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی گر تو را یک شهر دشمن بداند من امیرالمومنین میدانمت لشکر تو می شود تنها ولی ذکر لب هایم فقط باشد علی

بهشت و شعله آذر خدا به خیر کند هجوم و خانه حیدر خدا به خیر کند در شکسته و مسمار داغ و ضرب لگد شد اجر و مزد پیمبر خدا به خیر کند صدای فضه خذینی او علی را کشت چها گذشت به مادر خدا به خیر کند برای بردن حیدر چه ازدحام شده میان کوچه و معبر خدا به خیر کند سر برهنه علی را زخانه می‌بردند غریب شد یل خیبر خدا به خیر کند زراه آمده قنفذ مغیره همراهش نداشت فاطمه یاور خدا به خیر کند فتاد روی زمین دختر رسول الله میان آن‌همه کافر خدا به خیر کند رسید با کمک فضه بر در مسجد چه دید بر سر منبر خدا به خیر کند به پیش فاطمه شمشیر بر علی نکشید که برده دست به معجر خدا به خیر کند به مادر هر‌چه گذشت آخرش به خیر گذشت برای زینب مضطر خدا به خیر کند نگاه می‌کند از روی تل حسینش را میان آن‌همه لشکر خدا به خیر کند وفرقهٌ بسیوفِ وفرقهٌ برماح زنند به جسم برادر خدا به خیر کند همینکه صحنه وَالشِّمْرُ جالِسٌ را دید گذاشت دست روی سر خدا به خیر کند امان نداد مناجات او تمام شود که برد دست به خنجر خدا به خیر کند عبدالحسین میرزایی بهشت و شعله آذر حمید علیمی

کشته یار محسن ابن علی مرد پیکار محسن ابن علی میزنم جار چشم دشمن کور آبرو دار محسن ابن علی داده درس دفاع از حیدر یاد عمار محسن ابن علی سپر جان حضرت زهرا بین اشرار محسن ابن علی مولانا محسن ابن علی مولانا محسن ابن علی کشته یار محسن ابن علی مرد پیکار محسن ابن علی روضه من همین سه کلمه شعله مسمار محسن ابن علی مولانا محسن ابن علی یا محسن ابن علی پشت در بودی علمدار علی اول شهید مرتضی یا محسن ابن علی صلی الله عیک یا اباعبدالله الحسین کشته یار محسن ابن علی مرد پیکار محسن ابن علی میزنم جار چشم دشمن کور آبرو دار محسن ابن علی داده درس دفاع از حیدر یاد عمار محسن ابن علی کشته یار حمید علیمی

مثل برگی دربادم تو مسیرت افتادم روز محشر از لطفت غم ندارم آزادم یا حسن یابن الزهرا دل به عشق تو دادم شاه سخا کوه وفا ای عشق من یا مجتبی کهف امان حیدر نشان ذکر حک شده رو نگینم حسن جان ای مهربان ما را نران من به دو چشم سیاه تو دخیلم حسن جان خنده کنان اندر جنان میره هرکی عشق تو رو داره حسن جان ای قهرمان ای جاودان کرم از گوشه چشم تو میباره حسن جان یا حسن یا حسن مثل برگی دربادم مازیار طاولی

وقتی یادمه رو سر من همیشه دست کرم داری کی گفته بی حرمی آقا تو قلب ما حرم داری قراره اگه یه کرببلا به من برسه چه خوبه که از کرم خونه حسن برسه حسن یعنی دنیا حسن آقا حسن یعنی عقبی حسن مولا حسن مولا حسن مولا کسی که جنگو بریزه بهم کسی که خون حسن داره مثه باباش یل بی باکه ببین چه دست بزن داره وقتی یادمه رو سر من همیشه دست کرم داری کی گفته بی حرمی آقا تو قلب ما حرم داری قراره اگه یه کرببلا به من برسه چه خوبه که از کرم خونه حسن برسه حسن یعنی دنیا حسن آقا حسن یعنی عقبی حسن مولا حسن مولا حسن مولا کسی که جنگو بریزه بهم کسی که خون حسن داره مثه باباش یل بی باکه ببین چه دست بزن داره دست کرم داری مازیار طاولی

دریای طوفانی عشق هر ایرانی سردار دلهایی قاسم سلیمانی یادمون نمیره ما که نام تورو میگیریم از این شیاطین انتقام تورو افتخار که ما با تو هموطنیم سردر کاخ سفید عکس تورو میزنیم اللهم توفیق الشهادت نقش رو سربندت لبیکِ یا زهرا اقتدا کردی به بی دست کربلا بایدم که تورو اینجوری بخرن بدن پاکت صحن کربلا ببرن حالا من با امید امشب اومدم به تو قول بدم راهتو ادامه بدم اللهم توفیق الشهادت دریای طوفانی عشق هر ایرانی سردار دلهایی قاسم سلیمانی یادمون نمیره ما که نام تورو میگیریم از این شیاطین انتقام تورو افتخار که ما با تو هموطنیم سردر کاخ سفید عکس تورو میزنیم اللهم توفیق الشهادت نقش رو سربندت لبیکِ یا زهرا اقتدا کردی به بی دست کربلا بایدم که تورو اینجوری بخرن بدن پاکت صحن کربلا ببرن حالا من با امید امشب اومدم به تو قول بدم راهتو ادامه بدم اللهم توفیق الشهادت سردار دلهایی علی پورکاوه

شرح دیوانگیم رد شده از هر سخنی هر که در دهر پی نام و نشان است علنی شهره ی شهر شده سینه زنت از بس تا اهل عالم به خدا من حسنی ام حسنی جانم حسن جانانم حسن روح من و ریحانم حسن نوکر دربار تو هستم سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن من اگر بهر حسین بن علی سینه زنم گریه گر میکند این پیرهنم روی تنم به روی سینه ی من حک شده با خط درشت من حسینی شده ی دست امام حسنم شاهم حسن دلخواهم حسن ای قمر و ای ماهم حسن نوکرم و کرب و بلامو ز تو میخواهم حسن سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن عرش را خم به دو ابرو زدنش ریخت بهم لشکری را سر زین پا شدنش ریخت بهم خیبر و بدر و حنین فتح و فتوح علی و در جمل عایشه ها را حسنش ریخت بهم شیر جمل ای حضرت یل ای غضب شمشیر جمل ای به دم تیغ تو مردن حسن احلی من عسل سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن با کرامات حسن مور سلیمان بشود آخرین شام خزان صبح بهاران بشود به ید حضرت قائم نگرم آخر سر اهل عالم عربستان حسنیه بشود تاج سرم ای بال و پرم سائلتم ای جان کرم آخر سر شیعه براتون آقا میسازه حرم سنه قربانم حسن سنه قربانم حسن شرح دیوانگیم علی پورکاوه

کار تنش زیاد ولی وقت من کم است یک شب برای شست و شوی این بدن کم است بانوی من نحیف نبود، این چنین نبود وقتی نگاه می کنمش ظاهراً کم است در زیر پارچه ورمش گم نمی شود آن قدر واضح است که یک پیرهن کم است باید چگونه جمع کنم این بساط را فرصت کم است و آب کم است و کفن کم است مسمار را خودم زده بودم به تخته ها باید بمیرم آه، پشیمان شدن کم است گیرم حسین دق نکند این چنین ولی گریه بدون داد برای حسن کم است آئینه آمدی و ترک خورده می روی یعنی برای بردن تو چهار زن کم است پیراهن حسین که کارش تمام شد پس جای غُصّه نیست اگر یک کفن کم است بالت، پرت، تنت، همۀ پیکرت خدا این زخم ها زیاد ولی وقت من کم است باید بمیرم علی پورکاوه

تو چه کردی میان میدان شمر چکمه ات را نزن به دندان شمر پاشو از روی جسم بی‌جان شمر پاشو ورنه شوی پشیمان شمر تو که دستِ بریدنت تند است خنجرت پس چرا کمی کند است از خودم بی‌حسین سیرم من ته گودال سربه زیرم من حق بده گوشه‌ای بمیرم من خنجرش را نشد بگیرم من دیر کردم سرِ تو را بردند تا که انگشتر تورا بردند کودکان یک به یک کتک خوردند چند تن زیر دست و پا مردند دلِ هر کس که بود آزردند اهل بیتِ امام را بردند گرچه با شرم و سر به زیری رفت دختر فاطمه اسیری رفت خیمه ی بی‌عمود واویلا آتش و بوی دود واویلا چهره‌های کبود واویلا لاطُماتُ الخدود واویلا دم خیمه چه ازدحامی شد دور تا دورِ او حرامی شد عاقبت شهر بی‌امان را دید سنگ و پرتاب ناگهان را دید مجلس عیش شامیان را دید عمه جان چوبِ خیزران را دید آه این چوب بدترین حربه‌ست عمه یاد دوازده ضربه‌ست پوتین رو قبر علی پورکاوه

حضرت ساقی کوثر نایب شخص پیمبر ما باید خدا بشیم تا که بفهمیم کیه حیدر شاه لو کشفه ، شهن شهه نجفه ، محبتش هدفه ، یا اسد الله مقتدای منه ، ذکر لبای منه ، علی بابای منه یا اسد الله مولا مولا مولا علی مولا (4) بند دوم . حیدری خطبه میخونه حافظ پرچم و مکتب تا تموم اهل کوفه خوب بفهمن کیه زینب تیغ صیقلیه ، حقیقتا علیه ، نور منجلیه قبله حاجات ظاهرا یه زنه ، خواهر حسنه ، عمه جانه منه عمه ی سادات جانم جانم جانم مدد زینب (4) بند سوم . ذوالفقار دسته حیدر پهلوونه اشجع الناس گوش بدید بگم براتون تا بدونید کیه عباس حافظه علمه ، محافظه حرمه ، سایه سرمه جانم ابالفضل قمر حرمه ، آب آور حرمه ، بالا سر حرمه جانم ابالفضل جانم جانم جانم ابوفاضل (4) حیدری خطبه میخونه علی پورکاوه

همه شب نالم چون نی که غمی دارم، که غمی دارم دل و جان بردی اما نشدی یارم، یارم با ما بودی، بی ما رفتی چون بوی گل به کجا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی چو کاروان رود، فغانم از زمین، بر آسمان رود دور از یارم، خون می‌بارم فتادم از پا به ناتوانی اسیر عشقم، چنان که دانی رهایی از غم نمی‌توانم تو چاره‌ای کن، که می‌توانی گر ز دل برآرم آهی، آتش از دلم خیزد چون ستاره از مژگانم، اشک آتشین ریزد چو کاروان رود، فغانم از زمین، بر آسمان رود دور از یارم، خون می‌بارم نه حریفی تا با او غم دل گویم نه امیدی در خاطر که تو را جویم ای شادی جان، سرو روان، کز بر ما رفتی از محفل ما، چون دل ما، سوی کجا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی به کجایی غمگسار من، فغان زار من بشنو بازآ، بازآ از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو بازآ بازآ سوی رهی چون روشنی از دیده ما رفتی با قافله باد صبا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی کم گریه کردیم مهدی حسن آبادی

عباس علی روشنی عرش خدایی از روز ازل منتظر کرببلایی می ساخت خدا کرببلا را میگفت عباس تو فرماندهی کل قوایی لب تشنه ز علقمه گذشتی آری دریا که به رود خانه ها رو نزند ساقی ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد صحبت از مردی تو کار بنی هاشم بود نام تو در دل میدان رجز قاسم بود زور بازوی علی ریخته در بازویت ذوالفقاری نبود تیزتر از ابرویت تیغ چرخانده‌ای و پیش تو طوفان هیچ است لشگری پیشت اگر آمده میدان، هیچ است وسط جنگ زمین را به زمان دوخته‌ای فن شمشیر زنی را ز که آموخته‌ای؟! ای جوان! پیر رهت کیست از آن شاه بگو؟ أشهد أن علیاً ولی الله بگو او علمدار حسین است ببخشید مرا مدح او کار حسین است ببخشید مرا لب تشنه علی پورکاوه

سلام ای سلطان خراسان ، نگاهی کن سوی گدایان حریمت قبله گاه ایران ، رضا جان بهشت ما صحن و سرایت ، فدای ایوان طلایت تو آقایی و ما گدایت ، رضا جان یا سلطان ، علمدار زهرا تو در ایرانی تو مشگل گشای گرفتارانی ، ز بس مهربانی دخیلک یا مولا ابالجواد روزی ما را زهرا دست تو داد چه منتی بر ایرانیاین نهاد یابن الزهرا سلطان ابالحسن ** میان راه خود مکرر ، زمین میخوردی مثل مادر لبانت خاکی گشته آخر ، رضا جان مکش روی خاک این عبایت ، گرفته خون راه صدایت چرا می‌لرزد دست و پایت ، رضا جان واویلا ، شده صورتت همچون زهرا کشیدی به روی زمین پایت را تو داری تماشا میان حجره کم دست و پا بزن چکیده خون ها از گوشه ی دهن کمی بگو از دیوار و در سخن یابن الزهرا سلطان ابالحسن ** میان حجره پا کشیدی ، در اوج غربت که خمیدی به سینه یک چکمه ندیدی ، رضا جان لگد به پهلویت نخورده ، کف پا بر رویت نخورده دگر پنجه مویت نخورده ، رضا جان کربلا ، تنی با نوک نیزه زیر و رو شد یکی نیزه اش در دهان فرو شد ، پر از خون گلو شد به روی پیکر با خنده پا گذاشت پاشنه ی پا بر آن سینه جا گذاشت سر بریده بر نیزه‌ها گذاشت یابن الزهرا سلطان ابالحسن سلطان خراسان علی پورکاوه

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان