1399

برای کشتی نجات لنگر هستی برای اهل خیمه ها سنگر هستی هیچکی تو دنیا مثل حیدر نیست که تو رو منبر شبیه حیدر هستی کلام تو عین روایت زینب صبرو رسوندی به نهایت زینب شریک الحسینی و با صبرت اسلامو بردی زیر سایت زینب با خطبه میره به فتح کوفه و شام حیدر بی هدف تا خیبر نمیره یا زینب یا زینب تو قبیله عرب شهرت داره مثل باباش حیدره و هیبت داره کسی حریف خطبه برانش نیست کلام او با ذوالفقار نسبت داره ادامه راه علی و زهرا پرچم کربلا رو برده بالا به استواری قدم هاش سوگند کاخ یزید و ریخته به هم تنها چادر نه پرده کعبه رو سرشه عصمت ارثیه او از مادرشه امرش رو زمین نمیمونه ابدا سقا دست به سینه وقتی محضرشه برای کشتی نجات حسن عطایی

دلا دربون دربار حسن باش خدا یارت میشه یار حسن باش دو ماهه که عزادار حسینی یه امشب رو عزادار حسن باش *** با تو زیبام و بی تو غرق زشتی بگو امشب مدینه ام رو نوشتی الهی پیر بشیم با روضه ی تو ای آقای جوونای بهشتی! *** شما لب تر کنی ما سر میاریم برا یاری تو لشکر میاریم الهی یاحسن روزی بیاد که ما از غربت بقیع و در بیاریم *** دل عاشق که بی دلبر نمیشه گداییم و از این بهتر نمیشه چِشی که بر تو گریه کرده باشه دیگه کور وارد محشر نمیشه دربون دربار حسن حسن عطایی

پرچم یا حسین از همه بالاتره سر در هیئت ها بیرق یا حیدره بایدم بترسه دشمن از برپایی مجلس عزا تا خدا خدایی میکنه تعطیل نمیشه روضه ها با اینکه عمریه هرسالم سیل طعنه ها دلگیریم شفای مردم دنیا از امام حسین میگیریم حسین من اسمه دوا حسین تربته شفا حسین غریب کربلا حسین غریب کربلا روضه ها سنگره اشک ما میشه جهاد مرد جنگ مرد جنگ توی این میدون بیاد گریه ای که شد سلاح ما جز واجبات عینیه فاتح نبرده باسطم اون کسیه که حسینیه تا وقتی زیر علم باشیم شیعه مجاهد هستیم دلو به دریا زدیم چونکه به اسم حسین دل بستیم حسین من اسمه دوا حسین تربته شفا حسین غریب کربلا حسین غریب کربلا تا ابد این علم روی دوش نوکراست جاده نوکری منتهی به کربلاست کربلا مسیر تازه ای تا خدا به ما نشون میده جون میگیره رزمنده ای که پای حسین جون میده شبیه مسلم و جون و حر شبیه حنظله و عابس اگه مطیع ولی باشیم به ما میگن شیعه خالص حسین من اسمه دوا حسین تربته شفا حسین غریب کربلا حسین غریب کربلا

زود راحتش کنید رو تنش پا نذارید کمتر اذیتش کنید پیراهنش رو نه میدونید کیه میخواید هتک حرمتش کنید آی نا مسلمونا باید اول بکُشید بعدا غارتش کنید خنجر نمیبُره هیچکسی قربونی رو تشنه سر نمیبُره هی ضربه میزنه هیچکسی اینجوری سر از پیکر نمیبُره انصافتون کجاست هیچکی انگشتو واسه انگشتر نیمبُره آتیش به ما نزن اینقده پنجه روی خاک کربلا نزن رو سینه اومدن زیر دست و پاهاشون اینقدر دست و پا نزن دق میکنم حسین دست و پا هم میزنی زهرا رو صدا نزن ای شاه کم سپاه پناه عالمیان زینب مونده بی پناه از روی نی ببین که دارن حرومیا میرن سمت خیمه گاه گوشواره میکِشن به کجا فرار کنن دختر های بی گناه زود راحتش کنید نریمان پناهی

تو چشماش زده برق غیرت عباس تو چشماش شده وقت دولت عباس تو چشماش شده بازم نوبت عباس علمدار میریزه برهم لشکر رو علمدار میخونه رمز حیدر رو علمدار میگه باز نام مادر رو با پیشونی بند یا حیدر حریفش نمیشه یه لشکر یه لشکر میفته با این شیر خفته علوم نبرد تو سینش نهفته مثل اون تو تاریخ کی دیده کی گفته علمدار آقام آقام آقام غرورش غروره حیدر کراره غروش جلوی زینب فراره غرورش یعنی از دشمن بیزاره ابالفضل ضربان قلب زینب ابالفضل شده سر فصل این مکتب اباالفضل آیت الله این مذهب بهشتو میبینه به عینه قنوت نمازش حسینه حسینه ولایت اون دور خیمه نگهبان عصمت مثل اون تو تاریخ کی کرده برائت علمدار آقام آقام تو چشماش حسن عطایی

پر شد همه جا زمزمه این زینبه یا فاطمه عقیله بنی هاشمه زینب زینب زینب کسی مثلش یار برادر نیست هیچ زنی با زینب برابر نیست اونقدر مثل حیدره میگن فرقی بین زینب و حیدر نیست تک و تنها هوادار حسینه همه میگن تکرار حسینه علم عباسو گرفته دستش بعد عباس علمدار حسینه جبل الصبر مدد یا زینب اسوه صبر و وقاره برا حسین افتخاره شیر زن علوی تباره زینب زینب زینب حافظ دین و حافظ مذهب سرشم میده پای این مکتب تو سپاه حسین دو تا شیره یکیش عباسو اون یکیش زینب حافظ امام زین العابدینه برتربن بانوی اهل زمینه بایدم بترسن از زینب آخه دختر شاه امیر المومنینه زینبه یا فاطمه حسن عطایی

تویی که فرمانروای همه عالمی حسین تا وقتی که با تو باشم ندارم غمی حسین خوشا به حالم که یک عمره اربابمی حسین ماه محرم تموم لحظه هام منم هوایی شهر کربلام نماز عشقمو میخونم فقط هر روز و شب روبه ایوونه طلات تو خواب میبینم عکس گنبد و حرمت رو رو دوش میگیرم روز اربعین علمت رو شفا میگیره ارمنی کنار ضریحت نشون دو عالم میدی خودت کرمت رو حسین یا مولا به عشق تو داره قلبم فقط میزنه حسین همیشه دست و دعای شما با منه حسین عبادته نوکراتون شده حسین پامیزارم وقتی بین هیئتت رو سرمه دست لطف و رحمتت با تو شناختم خدا رو یا حسین نماز میخونم به عشق تربتت غلامی درگاه تو برام شده عادت بدون تو این دل نداره یک دم راحت تا دعوتمون کردی بین روضه هات ارباب خودت ببرم اربعین برا زیارت حسین یا مولا فرمانروای همه عالمی حسن عطایی

تو راه تو جون میدم بالاخره این واسه من یه باوره کی میشه حسین ما رو هم بخره تو خیمه گاهش ببره کی میشه جونم براش فدا بشه سفارش مادرشه بی تابم فقط برای اربابم حسین بی تابم میگم حسین روز و شب به دنبال تو ام آقا جان تو خوابم میگم حسین آروم آروم دارم برات میمیرم ایشاالله وقتی میزنم صدات میمیرم می دونم آخر توی کربلات میمیرم حسین ثارالله ثارالله حسین اباعبدالله بی پناهم تویی پناه من تویی چراغ راه من تو نا امیدیم تویی امید من تویی تو شاه کلید من تو گرسنگی تو نان شبمی همیشه ذکر لبمی وقتی که نماز من میشه تموم تو ذکرم میگم حسین تو خلوت همش دارم به تو فکر میکنم تو فکرم میگم حسین با من خیلی مدارا کردی گمشده بودم تو منو پیدا کردی من کاری نکردم تو خیلی کارا کردی

سفر کردم به دنبال سر تو سپر بودم برای دختر تو چهل منزل کتک خوردم برادر به جرم این که بودم خواهر تو حسینم وا حسین گفت و شنودم زیارت نامه ام جسم کبودم چه در زندان چه در ویرانه ی شام دعا می خواندم و یاد تو بودم برای هر بلا آماده بودم چو کوهی روی پا استاده بودم اگر قرآن نمی خواندی برایم کنار نیزه ها جان داده بودم یاس ها را جوهر نیلی زدند بچه ها را یک به یک سیلی زدند دیدی از نی دست خواهر بسته بود گوییا دستان حیدر بسته بود حبل بر حبل المتین انداختند بچه ها را بر زمین انداختند حبل بر حبل المتین انداختند با لگد ما را زمین انداختند ای برادر من چشم تو روشن روم نمیشه بگم رفت معجر من سفر کردم حسن عطایی

من یه جنس دور افتادم نگاهت رو خرج من کن مثل مشق شب سربارم تو تکلیفم رو روشن کن دست خالی اومدم که پر بشم تو بگو چیکار کنم چه طور بشم خدا رو چه دیدی شاید یه روزی منم آقا یه روزی مثل حر بشم نگاه کن حسین اگه میشه دعام کن حسین صدام کن حسین برا خودت سوام کن حسین هیشکی توی این عالم نیست به قدر تو آقا باشه دلت میسوزه وقتی که سرم گرم دنیا باشه جاده دنیا پر از تردده جاده ای که پر از پیچ و خم شده دنیا با حسین بهشته به خدا دنیا بی حسین یه راه بی خوده بهشتم حسین تمومه سرنوشتم حسین تو هر دفترم با خط خوش نوشتم حسین کربلایی موندن تنها به این سود و اشک وغم نیست واقعا حسینی بودن به این سادگی ها هم نیست نوکر واقعی امام حسین زندگیش رنگ حسینو میگیره نه فقط روی لبش توی دلش امیری حسینو نعم الامیرش مسیحا حسین چه خوبه زندگی با حسین جنس دور افتادم حسن عطایی

پرونده ماه محرم رو امروز بستند قرآن کریم می فرماید فردای قیامت یه عده ای وارد محشر میشن اوضاع و احوالو میبینن افسوس میخورن حسرت می خورند برا لحظه لحظه این جلسات حسرت می خورند که البته امام صادق (ع) فرمود این افسوس و حسرت برای عموم بندگان خداست حتی مومن هم فردای قیامت حسرت میخوره به کار های خوب و خیری که انجام داده میگه ای کاش بیشتر بود بهتر بود وقتی تفاوت افراد رو تو درجه و مقامشون میبینی فردای قیامت برا لحظه لحظه این جلسات حسرت می خوریم ای کاش بیشتر بود ای کاش بهتر بود ما که برا امام حسین گریه کردیم کاش بیشتر نوکری می کردیم ما که روضه رفتیم ای کاش بیشتر تو این جلسات شرکت می کردیم

شکر خدا که تو را آفرید خون تو را به بهایش خرید شکر خدا شجره نامه سینه زنان به غلامت رسید جعل شفا فی تربته راه نجات از هیئته با یک اشاره موج بلا را مهار کن بالحجه بالحجه بالحجه فکری به حال زار دل بیقرار کن بالحجه بالحجه بالحجه ما را برای سینه زنی اختیار کن بالحجه بالحجه بالحجه در کشتی نجات دو عالم سوار کن **** شکر خدا که تو را آفرید خون تو را به بهایش خرید شکر خدا شجره نامه سینه زنان به غلامت رسید جعل شفا فی تربته راه نجات از هیئته با یک اشاره موج بلا را مهار کن بالحجه بالحجه بالحجه فکری به حال زار دل بیقرار کن بالحجه بالحجه بالحجه ما را برای سینه زنی اختیار کن بالحجه بالحجه بالحجه در کشتی نجات دو عالم سوار کن شکر خدا که تو را آفرید خون تو را به بهایش خرید شکر خدا شجره نامه سینه زنان به غلامت رسید جعل شفا فی تربته راه نجات از هیئته با یک اشاره موج بلا را مهار کن بالحجه بالحجه بالحجه فکری به حال زار دل بیقرار کن بالحجه بالحجه بالحجه ما را برای سینه زنی اختیار کن بالحجه بالحجه بالحجه در کشتی نجات دو عالم سوار کن

خنده بر پاره گریبانی ما می کردند *** خنده بر پاره گریبانی ما می کردند خنده بر بی سر و سامانی ما می کردند . پشت دروازه ی ساعات معطّل بودیم خوب آماده ی مهمانی مان می کردند . ره دور و همه خار مغیلان برهنه پای اطفال پریشان . ره دور و جفای این زمانه تن زینب کجا و تازیانه . گاهی ز روی نی سر تو می خورد زمین گاهی سر برادر تو میخورد زمین . فریاد ” یا حسینِ ” دلم می رود به عرش تا صورت مطهّر تو می خورد زمین . خوشحال می شوند که از خستگی راه در شهر شام خواهر تو می خورد زمین همسایه ها نشنون حسین طاهری

اسم تو نمک سفره پدری ای کریم دو عالم سید ابن کریم بدی های منو ندیدی به حسین زائر و حرمت رو بخشیدی به حسین تو حتی خونه ات رو به مردم بخشیدی به هر قلبی آرامش میدی خلایق روزیشون رو میبردن خونه تو کوچه وقتی میخندیدی مدد ای نور ازل حسن به دستت ماه و زحل حسن شده ذکر حلقه کرم و صل الله علی الحسن به فدای تو یا حسن ابن علی یابن فاتح خیبر فاتح جملی هیبت ملکوت صبح کرب و بلا جلوه کرده حسن در سید الشهدا فراری شد دشمن به جونش می ارزه حسن یعنی حیدر با حمزه دوتایی میتازن دو تایی میجنگن زمین هم با اهلش میلرزه مدد سردار جمل حسن حسن شاگرد ابالحسن شده ذکر لب های حسین و صل الله علی الحسن **** به بهانه تو به عقیق یمن دوست دارم بنویسم قاسم ابن حسن بنویسم از اون جنم علوی حمله کرد و بهم ریخت لشکر اموی دو تا آقا زاده ات درخشیدن آقا ابالفضلی جنگیدن آقا بنازم این اولاد یل شامی افتاد تموم یل ها دیدن آقا دلاور مرد عمل حسن پسر هاتن بی بدل حسن اهالی کربلا میگن و صل الله علی الحسن   به فدای تو یا حسن ابن علی یابن فاتح خیبر فاتح جملی هیبت ملکوت صبح کرب و بلا جلوه کرده حسن در سید الشهدا فراری شد دشمن به جونش می ارزه حسن یعنی حیدر با حمزه دوتایی میتازن دو تایی میجنگن زمین هم با اهلش میلرزه مدد سردار جمل حسن حسن شاگرد ابالحسن شده ذکر لب های حسین و صل الله علی الحسن ای کریم دو عالم محمد اسداللهی  

عشق می کنم با صحن گوهرشادت عـشق می کنم با پنجره فولادت . گدای تو منم از همون قدیم منو ببر به روزای بچگیم تو رو می خوام تب و تاب زندگیم یا امام رضا . با کبوترای تو آقا خیلی ساله مانوسم تو رو که ندیدمت هیچ وقت عوضش ضریحو می بوسم . عشق می کنم کبوترم تو دامت عشـق می کنم با چوب پر خدامت . کجا داره سحرای صحنتو خدا بخواد می بینم بازم تو رو تو به کسی ندیدم بگی برو یا امام رضا . قصه ی من و چشمات یه کتاب معجزه ست آقا که نوشته تو هر صفحه ش فدای سلاله ی زهرا . عـشق می کنم با صحن گوهرشادت عشـق می کنم با پنجره فولادت . گدای تو منم از همون قدیم منو ببر به روزای بچگیم تو رو می خوام تب و تاب زندگیم یا امام رضا . با کبوترای تو آقا خیلی ساله مانوسم تو رو که ندیدمت هیچ وقت عوضش ضریحو می بوسم . عـشق می کنم تو لحظه ی دیدارت عـشق می کنم کنار این زوّارت . دیگه نذار که ازت جدا بشم صدا بزن منو تا رها بشم کبوتری واسه کربلا بشم یا امام رضا عشق می کنم امیر برومند

از اون شب که رسیدی تو به دنیایی که من دارم همه دنیا حسادت کرد به آقایی که من دارم تو این دوران نامردی تویی که همچنان مردی وقتی بیراهه می رفتم مسیرم رو عوض کردی سر رو تربت میزارم چه حس خوبی دارم عالم مال من میشه تا اسمتو میارم عشق اولی عشق آخری تویی ارباب و کاریه نوکری شاه عالمین منم و یه دین آفریدن منو فقط بگم حسین ثار الله حسین ثارالله حسین تو باشی تلخی عمرم یه احلا من عسل میشه کنار مشکلم اسم رقیه باشه حل میشه دعایی کن که تو محشر شفیعم مادرت باشه رفیق ظلمت قبرم علی اکبرت باشه فخرم بر عالمینه اربابم حسینه هر جا باشم دل من تو بین الحرمینه **** از اون شب که رسیدی تو به دنیایی که من دارم همه دنیا حسادت کرد به آقایی که من دارم تو این دوران نامردی تویی که همچنان مردی وقتی بیراهه می رفتم مسیرم رو عوض کردی سر رو تربت میزارم چه حس خوبی دارم عالم مال من میشه تا اسمتو میارم عشق اولی عشق آخری تویی ارباب و کاریه نوکری شاه عالمین منم و یه دین آفریدن منو فقط بگم حسین ثار الله حسین ثارالله حسین تو باشی تلخی عمرم یه احلا من عسل میشه کنار مشکلم اسم رقیه باشه حل میشه دعایی کن که تو محشر شفیعم مادرت باشه رفیق ظلمت قبرم علی اکبرت باشه فخرم بر عالمینه اربابم حسینه هر جا باشم دل من تو بین الحرمینه همه دنیا حسادت کرد حسین عینی فرد

این تقاص کدوم گناهه می‌دونی چند وقته چشم به راهه این تقاصِ کدوم گناهه هم شبم سیاهه هم روزم سیاهه میگم کربلا میگن که راه ها بسته است میگم امام رضا میگن رواقا بسته است دربه درم جایی رو دیگه ندارم که برم دربه درم کسی نیست دست بکشه روی سرم دلت میاد نوکرت یه گوشه تنها بمونه دلت میاد که دوباره از حرم جا بمونه من که یادم نمیره هیچ وقت هوامو داشتی تو شرایط سخت پدری کن تو این یه بارم اگه کربلا نیام میشم سیاه بخت فقط راضی شو هر جوری باشه هستم من آماده ام کولمو حتی بسته ام در به درم مگه میشه اربعین نرم حرم دربه درم بعد کربلا مدینه ببرم امام حسین دل من تنگه برا امام حسن امام حسین مهر یا حسن روی دلم بزن این تقاص کدوم گناهه امیر برومند

هر نفس هر تپش به یاد تو زندگی می کنم توی خواب تو بیداری برای تو بندگی می کنم رقیه جان ای دلیل بارش باران رقیه تک ستاره توی کهکشان رقیه عمه جان صاحب الزمان رقیه عمه جان صاحب الزمان رقیه جان رقیه ای سلاله ی حضرت فاطمه یا رقیه قوت دل ساقی علقمه رقیه به خدا قسم می خورم پای روضت من هزار دفعم بمیرم کمه یا رقیه مدد شاه بانو مدد شاه بانو تا میگم رقیه جان تو روضه ها دلبری می کنم تا نفس تو سینمه در خونت نو کری می کنم رقیه جان ای امید مردم ایران رقیه ای امید مردم ایران رقیه اسم تو یعنی ختم قرآن رقیه ترکی میگم .. جان رقیه ای ترانه هر روز و هر شبم یا رقیه ای دلیل مستی و تاب و تبم یا رقیه از کوچیکیا یادمه بین مردم نوکر در خونته منصبم یا رقیه هر نفس هر تپش امیر برومند

سوختم چه آتشی نگاه تو دارد آخر دلم دل تو را به دست آرد بی تو کویر خشک و خالی ام مرا ببین چه حالی ام باران تو اگر نبارد جانا دلم ربوده ای فریبانه به انتظار تو غریبانه نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه جانا به غم نشانده ای دل مارا بیا و دریاب منه تنها را که خسته ام از این زمانه فریاد مرا تو برده ای دگر از یاد شکسته ام من هرچه باداباد رها چو برگ خسته در باد جانم تویی چو زلف تو پریشانم خزان منم که غرق بارانم بیا دگر نمیتوانم جانا دلم ربوده ای فریبانه به انتظار تو غریبانه نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه جانا به غم نشانده ای دل مارا بیا و دریاب منه تنها را که خسته ام از این زمانه جانا دلم ربوده ای فریبانه به انتظار تو غریبانه نشسته ام ببینم آن دو چشم مست و دلبرانه جانا به غم نشانده ای دل مارا بیا و دریاب منه تنها را که خسته ام از این زمانه آخرین سفر محمد اسداللهی

برو میدون تا بفهمن خشم و غضب یعنی چی برو میدون تا بفهمن شیر عرب یعنی چی نوه حیدر کرار و فرزند حسنی نوه حیدر کرار و فرزند حسنی برو میدون تا بفهمن اصل و نسب یعنی چی خوش قد و قامت وارث عزت صاحب شوکت مثل اباالفضلی تو نبردت کردی قیامت جانم مثل اباالفضلی تو نبردت کردی قیامت جانم تو معرکه همتا نداری تو معرکه همتا نداری الحق شاگرد علمداری الحق شاگرد علمداری قاسم ابن الحسن قاسم ابن الحسن سردار سیزده ساله حسین داره میبینه زلزله راه انداخته معجزه معنیش اینه با هر ضربه ثابت کرده هم خون علیه بی زره و بی جوشن جربزه معنیش اینه بی زره و بی جوشن جربزه معنیش اینه تیز بچرخون تا بگه عمه ماشاالله جانم چی بهتر از این باشی فدای ابی عبدالله جانم نوه حیدر کراری الحق شاگرد علمداری برو میدون امیر برومند

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین طاهری

مادر رو صدا زدی جدم رو صدا زدم تشنه دست و پا زدی جدم رو صدا زدم گفتم وای من حسین گفتم وا محمدا ای تنهای من حسین گفتم وا محمدا وا محمدا حسینو بی رَدا ببین به کربلا وا محمدا سر از تنش جدا ببین به کربلا وا اَسَفا کسی نمونده واسه یاری و وفا وا اَسَفا نیزه تموم شد میزنن سنگ جفا وای حسین **** زینب رو صدا زدی مادر رو صدا زدم رو کردم سمت نجف حیدر رو صدا زدم رو کردم مدینه و گفتم وا محمدا کوبیدم به سینه و گفتم وا محمدا وا محمدا حسینو بی رَدا ببین به کربلا وا محمدا تنش رو زیر پا ببین به کربلا وا علیا دختر حیدرو سپردی به کیا وا حسنا دارن میان به سمت خیمه زنا وای حسین

صلی الله علیک یه سلام میدم رو به حرم تویی ارباب و من نوکرم صلی الله علیک رو چشام آقا می ذارمت میدونی خیلی دوست دارمت عاشقم یا حسین ، این ارادت از قدیمه نوکریت بهترین اتفاق زندیگمه تو دلم کسی نمی گیره جاتو به خدا غمی نمی مونه با تو دوست دارم کرب و بلاتو بین مردم همه به تو می شناسن ما رو فقط تویی ارباب با معرفت ای رویایی ترین ، نزنی رومو آقا زمین بطلب ما رو باز اربعین جز در خونه تون نوکری نکردم آقا تو صف محشرم ، دور تو می گردم آقا از کار عاشقا دعا کن که گره وا بشه و مزار مادر پیدا بشه باشه کاش تو بقیع یه حرم با کلی سینه زن یه ضریح و یک باب الحسن تو دفاع از حرم ، زینبی و سرفرازم دشمنتون باید رد شه از روی جنازه م تو دلم کسی نمی گیره جاتو به خدا غمی نمی مونه با تو دوست دارم کرب و بلاتو یه سلام میدم روبه حرم حسین طاهری صلی الله علیک یه سلام میدم رو به حرم تویی ارباب و من نوکرم صلی الله علیک رو چشام آقا می ذارمت میدونی خیلی دوست دارمت عاشقم یا حسین ، این ارادت از قدیمه نوکریت بهترین اتفاق زندیگمه تو دلم کسی نمی گیره جاتو به خدا غمی نمی مونه با تو دوست دارم کرب و بلاتو بین مردم همه به تو می شناسن ما رو فقط تویی ارباب با معرفت ای رویایی ترین ، نزنی رومو آقا زمین بطلب ما رو باز اربعین جز در خونه تون نوکری نکردم آقا تو صف محشرم ، دور تو می گردم آقا از کار عاشقا دعا کن که گره وا بشه و مزار مادر پیدا بشه باشه کاش تو بقیع یه حرم با کلی سینه زن یه ضریح و یک باب الحسن یه سلام میدم روبه حرم حسین طاهری

من از مشهد، من از تبریز، از شیراز و کرمانم من از ری، اصفهان، از رشت، از اهواز و تهرانم نمی دانم کجایی هستم، اما خوب میدانم هوایی هستم و آواره ای در مرز مهرانم اگر آواره ام، قلبم در ایوان تو جا مانده دلم با هر قدم با هر نفس اسم تو را خوانده غم عشقت بیابان پرورم کرد و میان راه یکی پرسید: تا کرب و بلا، چندتا ستون مانده؟ چه شیرین است با شوقت دویدن در بیابان ها به عشقت هم به دل جارو زدن هم در خیابان ها نه تنها در میان تربتت داری شفا، حتی به خاک زیر پای زائرت دادند، درمان ها یکی جارو به دست و دیگری گوشی به گوش آمد یکی بر شانه مشک و آن یکی پرچم به دوش آمد دراین موکب سخن ازکوفه، آن موکب سخن از شام یکی از هوش رفت اینجا، یکی آنجا به هوش آمد ستون یک هزار و چارصد، یعنی: سلام آقا سلام ای بی کفن ای تشنه لب ای مانده بر صحرا به سقای علمدارت قسم، ما پای پیمانیم به شوق یاریِ آرام جانت، مَهدی زهرا (س) شاعر : قاسم صرافان هلابیکم حسین طاهری

به هر عشقی جز عشق تو گفتم نه حسین ای شهزاده و حسین ای شَه به قول بُلبُلا چه چه به قول نوکرا به به به به عجب نام دل انگیزی عجب حال و هوایی داری به به چه اقلیمی بهشت اینجاست عجب کرب و بلایی داری به به تورو دارم تو از یادت نمیره که گدایی داری … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … به هر عشقی محمد اسداللهی حسین جانم یعنی دین و ایمانم حسین جانم یعنی ختم قرآنم چه اسمی داری سلطانم خدا میگه حسین جانم جانم به هر مسجد تویی قبله تو دنیا رو بهم میریزی جانم حسینیه که هیچ آقا کلیسا رو بهم میریزی جانم به قربونت حسابا و کتابا رو بهم میریزی … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … ترانه ها میمیرن ولی نوحت نه تموم خاکا سردن ولی تربت نه نمیگم به زیارت نه یه شب بدون روضت نه به به چه کردی با دل دنیا که واست بی قراره آقا به به عجب شوری عجب نوری که خاموشی نداره آقا به به دلم میخواد حرم باشم یه اربعین دوباره آقا … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … به هر عشقی محمد اسداللهی