1399

ای ملکا قبله آسمان زینب ای ملکا نغمه جاودان زینب خواهر شش تا پهلوان زینب غیرت عباس قهرمان زینب نور قدسی تو نور صبح ازل به فدای تو یا همشیره شیر جمل جانم خانم من فقط آفتاب می بینم لشکری در عذاب می بینم کوفه وحشت زده است و می گوید حیدری در حجاب می بینم زینب یا زینب ای ملکا خطبه کن فتح خیبر را ای ملکا تیره کن کاخ کافر را فاتح شامات فتح کن در را دارد این پیکر روح حیدر را رجز علوی جان تازه گرفت دخت فاطمه از فاطمه اجازه گرفت جانم خانم می رود شام را خراب کند یاد آقا ابوتراب کند روی هر قلعه عکس حیدر را دره قلعه به دست قاب کند زینب یا زینب ای ملکا تا ابد منزلت داری ای ملکا در دلم مملکت داری بر گدایانت مرحمت داری زینبی زینب عظمت داری ای که چادر تو زره و سپرت جانم به تو و جانم به دو تا پسرت جانم خانم مَلَک نُه فلک گدای شما ایل ام وهب فدای شما علی اکبر سواره میدان رفت یک نفس عمه جان به جای شما زینب یا زینب قهرمان زینب حسین طاهری

ای جانم شده حب الحسنم ایمانم شده نوکری تو عنوانم حسن ابن حیدر سلطانم تو امام سیدالشهدایی تو خداوند کرم به خدایی حرمت وقتی بنا میشه آقا مدینه میشه چه کرببلایی یا محسن به حق الحسن کاشکی بشه بقیع پره سینه زن ای جانم شده حب الحسنم ایمانم شده نوکری تو عنوانم حسن ابن حیدر سلطانم تو امام سیدالشهدایی تو خداوند کرم به خدایی حرمت وقتی بنا میشه آقا مدینه میشه چه کرببلایی یا محسن به حق الحسن کاشکی بشه بقیع پره سینه زن حب الحسنم ایمانم محمدحسین حدادیان

چشامو که میبندم حرمتو میبینم توی خیالم آقا کنار تو میشینم وقتی که چشمام از اشک شبیه دریا میشه یه دفعه روی قلبم در حرم وا میشه زندگیم حسین ترانه بچگیم حسین رفیق من از بچگیم حسین ما تا ابد با همیم حسین یه آسمون دلتنگی کوچه و بارون عشق خودمو باز گم کردم توی خیابون عشق توی قدمایه آخر نور خدا رو دیدم شروع خوشبختی بود کرببلا رو دیدم زیر نور ماه خاطره اولین نگاه شیرینی خستگی راه حرم تو آخرین پناه زندگیم حسین ترانه بچگیم حسین رفیق من از قدیم حسین ما تا ابد باهمیم حسین حسین آقا جان چه شبایی که تا صبح کنار تو میموندم زیارت عاشورا تو حرمت میخوندم با دوربین عکاسیم چه خاطراتی ساختم به یاد اون عکسی که با مادرم انداختم دلبرم حسین سایه روی سرم حسین گریه های مادرم حسین منو ببر تا حرم حسین حسین آقا جان چشامو که میبندم محمدحسین حدادیان

در بند مرام حسنم عمریه غلام حسنم من عاشق نام حسنم همه میدونن تو عشق منی به خدا دیوونتم علنی میمیرم برا تو آخرشم یه دوشنبه امام حسنی داره عمری روی سرم منت سید شباب اهل الجنه ای جانم حسن ای جان حسن حسن شاه والا مقام حسنه سبط خیر الانام حسنه عشق علیه السلام حسنه تو امام شاه بی کفنی تو امید هرچی سینه زنی میشه افتتاح حرمت یه دوشنبه امام حسنی بخشیدی تو به مومنین عزت سید شباب اهل الجنه ای جانم حسن حسن در بند مرام حسنم مهدی رعنایی

مجلس روضه تعطیلی نداره پل های پشت سرمو خراب کردم من روی مهربونی هات حساب کردم تو منو انتخاب کردی من تو رو انتخاب کردم اللهم رب شهر محرم محرم الذی انزلت فیه غصه و غم تو شاه من شدی که من گدات باشم ریزه خور سفره بچه هات باشم آرزومه که باز آقا زائر کربلات باشم اللهم الرزقنا زیارت محرم انشاالله پای غم تو بمیرم اللهم رب شهر محرم محرم محرم الذی انزلت فیه غصه و غم وقتی که از تو دور شدم گناه کردم نامه اعمالمو سیاه کردم وقتی که از تو دور شدم گناه کردم نامه اعمالمو سیاه کردم تو روضه های تو آقا حالمو روبه راه کردم مجلس روضه تعطیلی نداره روضه تعطیلی نداره مهدی رعنایی

ای بهشت من دیدن رخ در نقاب تو سرنوشت من جان سپردنم در رکاب تو برای تو ای مولا نامه آوردم حتی نفسی از تو برنمیگردم به عشق تو دل بستم با سر و جان و دستم فدایی تو هستم تو مولا من بنده از رویت شرمنده ای جانم تا آخر پای تو پای غمهای تو میمانم یا مولا یا مولا یابن زهرا ای نگاه من جلد گنبد جمکران تو روز و شب تو را میزند صدا ندبه خوان تو به خدا که خواهم شد یاورت آقا ضربان قلب من العجل مولا ما همه یتیمان غیبت کبری چه به سرمان آورد دوریت آقا ای غایت الآمالم محول الاحوالم چشم انتظارت عالم یا مولا یا مولا ای بهشت من دیدن رخ در نقاب تو سرنوشت من جان سپردنم در رکاب تو برای تو ای مولا نامه آوردم حتی نفسی از تو برنمیگردم به عشق تو دل بستم با سر و جان و دستم فدایی تو هستم تو مولا من بنده از رویت شرمنده ای جانم تا آخر پای تو پای غمهای تو میمانم یا مولا یا مولا یابن زهرا ای نگاه من جلد گنبد جمکران تو روز و شب تو را میزند صدا ندبه خوان تو به خدا که خواهم شد یاورت آقا ضربان قلب من العجل مولا ما همه یتیمان غیبت کبری چه به سرمان آورد دوریت آقا ای غایت الآمالم محول الاحوالم چشم انتظارت عالم یا مولا یا مولا ای بهشت من محمدرضا بذری

شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو مجید رضانژاد

ثمّ دعى بالنّساء و الصّبيان فاجلسوا بين يديه فرأى هيئة قبيحة الخ يعنى : سپس يزيد پليد بانوان محترمه و كودكان را طلبيد، ايشان آمدند و در مقابل آن ناپاك نشستند . يزيد منظره ناپسند و هيئت نامناسبى را مشاهده كرد .... تا آخر عبارت‌مرحوم صدر قزوينى در حدائق الانس مى‌نويسد : از عبارت شيخ عليه الرّحمه اين‌طور استفاده مى‌شود كه يزيد ابتداء امام سجاد عليه السّلام را احضار نموده و با وى مكالمه كرده و بعد به احضار اسيران از زنان و دختران دستور داده .مؤلف گويد : از ظاهر كلمه « ثمّ » همين معنا مستفاد است و به نظر مى‌آيد كه آنچه در خارج واقع شده همين طور باشد، بارى همين كه يزيد اسيران را با آن حالت خوارى و زارى ديد كه هيچ اسيرى از اسراى ترك و ديلم را به آن وضع و حالت نديده بود دل وى به درد آمد و گفت خدا سياه كند روى پسر مرجانه را كه اگر با شما خويش بود هرآينه شما را باين روز نمى‌انداخت و اينطور در نزد من نمى‌فرستاد . جای ناموس علی نیست محمدرضا بذری صاحب روضة الواعظين مى‌نويسد : ثمّ ادخل نساء الحسين عليه السّلام على يزيد چون عيال ويلان امام حسين وارد بارگاه يزيد گرديدند زنان يزيد در پشت پرده‌هاى زنبورى نشسته بودند تماشاى مجلس مى‌كردند و همين كه چشمشان براسيران خسته و دختران موپريشان دست بسته افتاد همه به ضجه و ناله درآمدند فصحن نساء اهل يزيد و بنات معوية و اهله‌ فولولن و اقمن الماتم يعنى صداى صيحه و ضجّه و ناله زنان يزيد و دختران پرده‌نشين معاويه لعين بلند شد ولوله و غلغله در پشت پرده بلند شد و مرحوم مجلسى در بحار مى‌فرمايد :از هاشميّات افرادى پشت پرده بودند همين كه اسيران آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله را به آنحال ديدند ناله از دل بركشيدند و گفتند وا حسيناه وا سيّدا اهل بيتاه يابن محمّداه يا ربيع الأرامل و اليتامى يا قتيل اولاد الادعياء هركه صداى آن زنان را شنيد به گريه درآمد .و نيز در بحار فرموده : در آنوقت كه اسيران را به حضور آوردند فاطمه دختر امام حسين عليه السّلام از ميان زنان فرمود يا يزيد بنات رسول اللّه سبايا اى ظالم دختران پيغمبر را تا امروز كى اسير كرده كه تو كرده‌اى از كلام فاطمه تمام اهل مجلس بگريه درآمدند فبكى النّاس و بكى اهل داره حتّى علت الأصوات ضجه مردم با شيون زنان پشت پرده با ناله و افغان اسيران يكمرتبه بلند شد مجلس يك بقعه پر از گريه شد صاحب روضة الشّهداء مى‌نويسد كه يزيد پليد حكم كرد عيال اللّه را بردند در غرفه‌اى از غرفه‌هاى مجلس همه را جمع نشاندند و گفت پرده هم ميان ايشان و حاضران مجلس كشيدند . جای ناموس علی نیست محمدرضا بذری

بیرق تو سایه ی سرمه حسین همه میگن آخر کرمه حسین آقامه پناه آخرمه حسین ذکر رو لبای مادرمه حسین حرف جنت و نزن واسه دل من از اینا بالاتره حرم حسین لذته حسین معنای عزته حسین عشق زیارته حسین عمریه زنجیر گدا دست رقیته حسین به تو مدیونم اگه مجنونم ابی عبدالله سر و سامونم آقا جون بعضی شبا دیوونه ترم اون شبایی که میدی تو بال و پرم اون شبایی که میشه آقا بپرم دور گنبد تو باز یه کبوترم مثلا شبای جمعه ای که آقا فاطمه میاد بازم طرف حرم محشری شده کار تو دلبری شده کارمن نوکری شده بااذن شاه بی کفن نوکرت حیدری شده دین و دنیامه شاه و آقامه مادرم زهرا علی بابامه

یه دوستی دارم تو آشپز خونه حضرت کار میکنه بعضی وقت ها غذاشو میاره دم در بعضی موفع ها غذا از خونه اش میاره غذای خودش رو میاره دم در تقسیم میکنه بین اونایی که دم در وایمیستن می گفت تو آشپز خونه بودیم غذا گرفت گفت غذام امروز نذر پند تا از زائرا میرم دم در میدم به زائرا می گفت باهم دیگه اومدیم دم درو ظرف غذاشو با خودش آورد دم در گفت هر کدومشونو میدیم به یکی اومدیم دیدیم یک نفر دم در آشپزخونه نیست اینجا همیشه شلوغه مگه میشه همچین چیزی کسی نیست می گفت اومد دم در مهمانسرا رو کرد سمت صحن انقلاب و گنبد علی ابن موسی الرضا گفت آقا من دوست دارم غذامو بدم به یکی از زوار شما هیچکی دم در نیست اولین نفری که رد شد عذامو میدم بهش می گفت چند لحظه ای گذشت یه آقای خیلی متشخصی دست یک پسر بچه ای رو گرفته بود می گفت بچه گریه می کرد می گفت رفت جلو دوست ما غذاشو تعارف کرد گفت آقا شما مهمان حضرت رضا هستید میگفت تا غذا رو گرفت زد زیر گریه بلند بلند گریه کرد دوست من رفت جلو گفت آقا این غذا مال خودمه یه وقت خدایی نکرده بی احترامی نباشه غذای حضرته گفت نه آقا از شما ناراحت نیستم ممنون شمام ممنون حضرت رضام گفتم چرا ایجوری گریه می کنی گفت همین الان تو صحن انقلاب داشتم با بچم میومدم یه دفعه بچم خم شد یه چیزی از رو زمین گذاشت دهنش بهش گفتم چی برداشتی گفت یه دونه نخود گفتم چرا این کارو کردی گفت گرسنمه گفتم گرسنته به امام رضا بگو گرسنمه می گفت رو کرد سمت گنبد به امام رضا گفت .... حکایت غذای حضرتی صابر خراسانی

آن خالقی که بر تن بی روح جان دهد       مهر تو رایگان به دل خاکیان دهد  شخص کریم، جودِ بلاشرط می کند آری خدا هر آنچه دهد رایگان دهد  هر نعمتی که داد خدا، بی سوال داد       وصل تو را که خواسته ام بی گمان دهد از خلقت تو خواست خداوند لامکان  ما را کنار رحمت عامش مکان دهد  گر جان دهم به یک نگهت سود با من است      کالای خویش را که بدین حد گران دهد؟  بی امتحان مرا به غلامی قبول کن  رسوا شوم اگر دل من امتحان دهد  دارم امید لطف تو گیرد چو دست من        دامان پر ز گرد گناهم تکان دهد  می خواست گر خدای که نبخشد گناه ما ما را چرا امام چنین مهربان دهد؟  آن پرچمی که بر سر بام حریم توست      راه بهشت را به محبان نشان دهد  قلب"حسان" به یاد تو از غصه فارغ است  در انتظار این که به پای تو جان دهد  روز جزا که در صف قرآن و عترتیم             ما را امام ثامن ضامن امان دهد شریک روضه صابر خراسانی

جنگ صفین بود و نوجوانی سیزده ساله… امیرالمومنین(ع) نقاب به چهره قمر بنی هاشم زدند و او را روانه ی میدان کردند معاویه ابوشعتاء دلاور معروف عرب را پیش فرستاد ابوشعتاء گفت اهل شام مرا حریف هزار اسب میدانند در شأن من نیست، یکی از پسران من برای او کافیست نه پسر را به جنگ فرستاد و یکی پس از دیگری به دست قمر منیر بنی هاشم به درک واصل شدند. خودش عصبانی به قصد انتقام خون پسرانش به میدان آمد و او نیز با ضربتی به درک واصل شد… جنگ مغلوبه شده بود… همه در حیرتند که این نوجوان کیست که چنین جنگاوری میکند… امیرالمومنین(ع) به عباس گفتند برگرد پسرم… سپاهیان گفتند یا امیرالمومنین اجازه بده تا کار را یکسره کند اما حضرت اجازه ندادند… فرمودند: اِنّهُ ذُخرُ الحسین… او ذخیره برای حسین است… ذخر الحسین مهدی حسن آبادی

قبول دارم بدم قبول دارم ردم تو اومدی و من نیومدم دقایق حسود به سود من نبود قبول دارم که دیر شده خیلی زود قبول دارم که هرچی گفتی نفهمیدم پشیمونم که از گناه نترسیدم قبول دارم قبول دارم حالا که من قبول دارم دارم بدیمو میشمرم ببخشم حالا که سر به زیر شدم تو روضه تو پیر شدم غیر تو هیچکسی منو دوست نداره که تنهام نزار خدا وسط این معرکه بارون چشما گریون از منه روسیاه روبرنگردون حال بکا رو ازم نگیر سوز دعا رو ازم نگیر به اون بزرگیت قسمت میدم کربو بلا رو ازم نگیر الهی،الهی به حسین العفو کربلا میخوام از نجف اشرف

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمام دست بر نمیدارم کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین حسرت کربلا حمید علیمی

گفت پایین شهر کوچه به کوچه هاش پر از حسینیه تکیه هیئت همین امسال بود دهه اول گفت رفتم یه کاری داشتم دیدم سوت و کور دمه حسینیه ها پارچه زدند به علت کرونا تعطیل قلبم گرفت محله هایی که هر کوچش یه روضه داشت دیدم خلوت کارمو انجام دادم داشتم بر می گشتم دیدم یه در خونه قدیمی یه پرچم سیاه بالاش در خونه باز دو تا پیرزن نشستن یه صندلی یه پارچ آب دو تا لیوان یه نیگا نیگا به اینا کردم اینا هم نگاه کردن گفتن بیا نذریه مادر رفتم جلو چه خبره مادر گفت ما نمیردیم که محله ما سوت و کور بشه یعنی چی گفت آب نذری حسینه اگه میشه بنشین یه لیوان آب بخور و برو گفت پایین شهر کوچه به کوچه هاش پر از حسینیه تکیه هیئت همین امسال بود دهه اول گفت رفتم یه کاری داشتم دیدم سوت و کور دمه حسینیه ها پارچه زدند به علت کرونا تعطیل قلبم گرفت محله هایی که هر کوچش یه روضه داشت دیدم خلوت کارمو انجام دادم داشتم بر می گشتم دیدم یه در خونه قدیمی یه پرچم سیاه بالاش در خونه باز دو تا پیرزن نشستن یه صندلی یه پارچ آب دو تا لیوان یه نیگا نیگا به اینا کردم اینا هم نگاه کردن گفتن بیا نذریه مادر رفتم جلو چه خبره مادر گفت ما نمیردیم که محله ما سوت و کور بشه یعنی چی گفت آب نذری حسینه اگه میشه بنشین یه لیوان آب بخور و برو نذر آب حیدر خمسه

چشامو میبندم دوباره وا میکنم تو گریه میخندم چشامو میبندم دوباره وا میکنم خواب نیست رویا نیست انگاری منم واقعا تو حرمم خواب نیست رویا نیست تو حرم آقام با مادرمم اگه خوابم چقدر زیباست اگه بیدارم این رویاست زیر پام آسمون پیداست چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه آقا میرم دوباره برمیگردم خداحافظی با تو حرومه میرم دوباره برمیگردم ***** چشامو میبندم دوباره وا میکنم تو گریه میخندم چشامو میبندم دوباره وا میکنم خواب نیست رویا نیست انگاری منم واقعا تو حرمم خواب نیست رویا نیست تو حرم آقام با مادرمم اگه خوابم چقدر زیباست اگه بیدارم این رویاست زیر پام آسمون پیداست چقدر گریه تو گلومه حرفام همیشه ناتمومه آقا میرم دوباره برمیگردم خداحافظی با تو حرومه میرم دوباره برمیگردم چشامو میبندم مهدی حسن آبادی

اگرچه حقیرم لیاقت ندارم پناهی جز این در به جانت ندارم . شکستم دلت را دلم را شکستند من از کار دنیا شکایت ندارم . بدون اجازه به این سو دویدم تو ردّم نکن برگ دعوت ندارم . ز چشمت بیفتم به خواری می افتم نگاهم بکن گرچه قیمت ندارم . سرم هرچه آمد گناه خودم بود که گوشی برای نصیحت ندارم . اگر تو کنارم نباشی قیامت امیدی برای شفاعت ندارم . دلم لک زده کربلا قسمتم کن نیازی به غیر از زیارت ندارم . دو چشمم شده وقف غم های جدّت به جز گریه کردن عبادت ندارم . از آن دم که بر نیزه زد تکیه اش را ز تنهایی اش جز خجالت ندارم اگرچه حقیرم لیاقت ندارم پناهی جز این در به جانت ندارم . شکستم دلت را دلم را شکستند من از کار دنیا شکایت ندارم . بدون اجازه به این سو دویدم تو ردّم نکن برگ دعوت ندارم . ز چشمت بیفتم به خواری می افتم نگاهم بکن گرچه قیمت ندارم . سرم هرچه آمد گناه خودم بود که گوشی برای نصیحت ندارم . اگر تو کنارم نباشی قیامت امیدی برای شفاعت ندارم . دلم لک زده کربلا قسمتم کن نیازی به غیر از زیارت ندارم . دو چشمم شده وقف غم های جدّت به جز گریه کردن عبادت ندارم . از آن دم که بر نیزه زد تکیه اش را ز تنهایی اش جز خجالت ندارم اگر چه حقیرم محمدحسین پویانفر

سلام الله علی القاسم صدا پیچیده در صحرا انا القاسم بانگ تکبیر تک یل حسن آمد او به قصد پیکار تن به تن آمد بی کله خود و جوشن و لباس رزم این دلاور با تکه ای کفن آمد به قدرت قدر در شهامت قمره به میدان که او نرفته رمی جمره پس از ازرق شامی همه می دانند به زیر ضرباتش سپر بی ثمره عزیزالله عزیزالله چه گویم در مَثَل قاسم حسن کَندوو عسل قاسم حسن را این چنین خوانید اَبَالقاسِم اَبَالقاسِم انعکاس رفتار مجتبی قاسم در شباهت تکرار مجتبی قاسم انا القاسم امیر برومند روز عاشورا در رکاب ثارُ الله وارث و پرچمدار مجتبی قاسم به سیرت حسنه در بصیرت حسنه به خصلت حسنه در فضیلت حسنه کریم بن کریمه کرامت داره دقیقا حسنه در حقیقت حسنه سلطانِ مُلکِ اقتدار ، یا حیدر یا حیدر صاحب تیغ ذوالفقار، یا حیدر یا حیدر غُرّان توو میدون ِ نبرد، وقتی پا میزاری دشمنت میگه الفرار ، یا حیدر یا حیدر چه فرمانده ی بی باکی عجب شیر ِ خطرناکی رجز می خونی توو میدون به والله ِ که کولاکی سلام الله علی القاسم صدا پیچیده در صحرا انا القاسم بانگ تکبیر تک یل حسن آمد او به قصد پیکار تن به تن آمد بی کله خود و جوشن و لباس رزم این دلاور با تکه ای کفن آمد به قدرت قدر در شهامت قمره به میدان که او نرفته رمی جمره پس از ازرق شامی همه می دانند به زیر ضرباتش سپر بی ثمره عزیزالله عزیزالله چه گویم در مَثَل قاسم حسن کَندوو عسل قاسم حسن را این چنین خوانید اَبَالقاسِم اَبَالقاسِم انعکاس رفتار مجتبی قاسم در شباهت تکرار مجتبی قاسم انا القاسم امیر برومند

دلم خون ِ از ترس بزارید بگم این و هم پس یه روزم بلند شد به روی رقیه همین دست شب سرد تنهاست نه بابا نه عباس رسید زجر نامرد، باهاش حرف زد هر جور دلش خواست حرف بد میزد بابا، بابا، بابا با لگد میزد ، بابا، بابا، بابا زد بی هوا زد ای وای با پا زد تو راهم زد اما تو خوابم زد اما…. دلم خونه از ترس محمدحسین حدادیان

نمیگم مفصل شد اون کوچه یک لحظه مقتل گرفت راهمون و سر مادرم داد زد اول اهانت به من کرد جسارت به زن کرد جلو چشمای من روی مادرم دست بلند کرد میمیرم به زودی حسین خوش به حالت نبودی چنان زد که دیگه نمیره رد اون کبودی مادر زمین خورد ، حسن مُرد میمیرم به زودی حسین خوش به حالت نبودی چنان زد که دیگه نمیره رد اون کبودی نشست و نشستم ، شکست و شکستم تا این طور نلرزم باید که چشامو می بستم مادر زمین خورد ، حسن مُرد دلم خون ِ از ترس بزارید بگم این و هم پس یه روزم بلند شد به روی رقیه همین دست شب سرد تنهاست نه بابا نه عباس رسید زجر نامرد، باهاش حرف زد هر جور دلش خواست حرف بد میزد بابا، بابا، بابا با لگد میزد ، بابا، بابا، بابا زد بی هوا زد ای وای با پا زد تو راهم زد اما تو خوابم زد اما…. نمیگم مفصل محمدحسین حدادیان

بس کن رباب ، حرمله بیدار میشود سهمت دوباره ، نیزه اعدا میشود بس کن رباب ، سر به سر غم گذاشتی اصلا خیال کن علی اصغر نداشتی گیسو ،مکش انقدر،تو تازه عروسی رباب ای کاش میشد لا اقل ، دست تو را بست علی علی علی سرت بر روی نیزه تاب میخورد بمیرم نیزه دارت اب میخورد سرت بر روی نیزه محمدحسین حدادیان

مدعیان گر زنند دَعویِ بالاتری پرچمِ ارباب ما از همه بالاتر است گر همه صورت گران صورت زیبا کشند صورت ارباب ما از همه زیباتر است كاش بودم سگ دربان اباعبدالله یكی از پیرغلامان اباعبدالله كاش مانند حبیب ابن مظاهر جانم بارها بود به قربان اباعبدالله پادشاهی دو عالم كند آن كس كه شود نوكر گوش به فرمان اباعبدالله حسین ثارالله، اباعبدالله *** پیش ما مذهب هركس به خودش مربوط است ما كه هستیم مسلمان اباعبدالله نسل در نسل در اندیشه ی مِنّا شدنیم كل ایران شده سلمان اباعبدالله حسین ثارالله، اباعبدالله پرچم ارباب محمدحسین حدادیان

در میدان جنگ جولان میدهد در معرکه قمر فرمان میدهد با هیبت علی قدم میزنی تا یک تنه جنگو بهم میزنی بود جنگاوری تو مجهولو شد از ترس تو حرمله مفقودو میدیدن بعد از پایان جنگ تو تلنباری از سر و کلاه خودو کولاکی تو جنگ بی باکیو عباس یا اباالفضل در میدان جنگ مجید رضانژاد

شیر آمده شیر آمده یل علم گیر آمده در چهره‌ی صاحب علم علی به تصویر آمده تو قلب لشکر با هیبت علم میزنه اباالفضل میونه سرهای دشمن قدم میزنه اباالفضل الله اکبر چه علم داری الله اکبر چه سپه داری دم (الله اکبر چه اباالفضلی) باشور و باتب آمده یل مُوادب آمده محض رضای حق فقط به عشق زینب آمده سوار مرکب شتابان رجز به لب مثل طوفان جمل یادش افتاده دلدار حسن می‌رود به میدان الله اکبر شیر شکاره او عمان‌الله کرد غاره الله اکبر چه علم داری الله اکبر چه سپه داری دم (الله اکبر چه اباالفضلی) شیر آمده مجید رضانژاد