1399

قسم به روز یمت یرنی می میرم تا ببینم روی تو میفته گردنت خونم آقا چون میشه قاتلم ابروی تو سنگینی اعمالم ، روزی ده هر سالم ای حضرت عین الله ، ای شاهد احوالم ای ساقی محشر تو ، پیمانه و ساغر تو اسدالله الغالب ، جنگاور و صفدر تو شیر غضنفری ، ساقی کوثری اول و آخری ، حضرت حیدری مولا علی مولا علی ای ساقی محشر محمدحسین حدادیان جانم چه علمداری می آیی و دم داری حیدر به تو می نازد از بس که جنم داری ای سید و سر لشکر ای محشر در محشر همرزم تو در میدان شهزاده علی اکبر ای یل کربلا با وفا با وفا دست مشکل گشا پسر مرتضی یا ابوفاضل روز از پی شب می رفت ابرو به غضب می رفت تو به جلو می رفتی دشمن به عقب می رفت ضربت همه کاری بود خون بود که جاری بود صدها بدن بی سر همواره فراری بود چشم تو ذوالفقار دشمنت تار و مار از ضربات تو دشمن گفت الفرار یا ابوفاضل ای ساقی محشر محمدحسین حدادیان

صلی الله علیک/ای عشق ماندگار ای زهرایی نسب/بانوی باوقار معنی انا فتحنا زینب پرچمت همیشه بالا زینب ای ذکر خروش دریا زینب سمت ضریحت دستم دخیله بانوی محشر جانم عقیله یا زینب مدد یا زینب صلی الله علیک/بانوی کربلا پرچمدار حسین/ای ناموس خدا ای ذکر دم مسیحا زینب شمشیر علی اعلی زینب عشق دلشکسته ها یا زینب مارا نوشتند مجنون زینب از سر گذشتن قانون زینب یا زینب مدد یا زینب صلی الله علیک/ای عشق منجلی ای سلطان ادب/عباس ابن علی ای زیباترین معما عباس لیلای حسین زهرا عباس مرد قهرمان دنیا عباس دینم حسین و دنیام اباالفضل عالم فدای آقام اباالفضل یا اباالفضل مدد یا اباالفضل ای عشق ماندگار پیام کیانی

شب را سحر کردم به سامانت اباالفضل میخانه ها گشتم به دنبالت اباالفضل امیر مستان مرا جان بستان دل ها فدای ناز چشمانت اباالفضل تویی علت خلقت دریا عزیز مصطفایی و زهرا همه در انتظار دیدارت بزن برات کربلا امضا بنازم بر علمداری که تو چشماش پر از فضله سیه گیسو کمان ابرو در این عالم اباالفضله ابوفاضل ابوفاضل شب را سحر کردم محمود عیدانیان

رنگ از چهره پریده است، خودت می‌دانی عرق شرم چکیده است، خودت می‌دانی پشت این خانه گدا آمده و با گریه دست یاری طلبیده است، خودت می‌دانی تو بزرگی و مرام تو نبخشیدن نیست از شما قهر بعید است؛ خودت می‌دانی مهربانی و به جز لطف تو این قدر کسی بار ما را نخریده است، خودت می‌دانی هر کجا گفت زلیخا پی یوسف هستم طعنه و خنده شنیده است، خودت می‌دانی به غریبی تو سوگند، دل در به درم از همه جز تو بریده است، خودت می‌دانی عمر من رفت، فقط چند صباحی مانده آخر کار رسیده است، خودت می‌دانی سگ دربار خراسان شده‌ام تا شاید بر سر من بکشی دست، خودت می‌دانی مجلس روضه به پا گشته، بیا که بانی مادری زار و خمیده است، خودت می‌دانی یابن الحسن صابر خراسانی

منو یک کاروان خوبان عالم که هر دم میزنند طبل محرم به پا کردند در عالم بزم ماتم عجب بزمی شده در این عالم به پا به سینه میزند زمین کربلا ثارلله ثارلله ثارلله ********************** زمین کربلا در خون نشسته فلک شد تار و تیره دیده بسته چه رخ داده دل زینب شکسته غروب بی کسی حسین و یک سپاه چه غوغایی شده درون قتلگاه ثارلله ثارلله ثارلله ********************** خدا میدونه دل باور نداره نزن ظالم حسین مادر نداره غریب است و کسی بر سر نداره چهل منزل سرت به روی نیزه ها تنت بر روی خاک غریب کربلا ثارلله ثارلله ثارلله یک کاروان خوبان عالم محمدحسین حدادیان

شیر جنگ آور قمر آمده فاتح لشکر قمر آمده یا ابو القربه یا ابوالقاسم با دم حیدر قمر آمده نگاهش به میمنه و به میسره قدم تا که میزنه عدو مضطره میان جدل داره سر میبره همه متحیر شاید این حیدره شیر بی باکه تند و تیز و چالاکه ضربه هاش خطرناکه یا ابوفاضل قمر آمده محمود عیدانیان

به نام حیدر به نام شعف به نام پروردگار نجف و منشا عشق و شور و شعف تو گوهری در درون صدف علی علی علی یل عنوان دار قاتل همه کفار دست برد غمزه پایان شود هر پیکار شاهی سرور و سالار ماهی دلبر و دلدار داره احمد مختار گاهی کعبه سیار جانشین بر حق مصطفی حیدر به نام حیدر مجید رضانژاد

محول الاحوالم غلام کوی تو اند آقا هزاران حاتم ای دلبر و دلدارم جونمو پات میزارم میزنه قلبم برات خیلی تو رو دوست دارم شدم ز روز ازل سائل و گدای حسن که مرده زنده کند چای روضه های حسن یقین کنید یه روزی به چشم خواهم دید پیاده میرویم آخر به کربلای حسن ذکر مستان حسن دردیمه درمان حسن روح ایمان حسن جان سنه قربان حسن تویی رحمان حسن جلوه یزدان حسن تیغ بران حسن خالق طوفان حسن جانم حسن جانم حسن محول الاحوالم پیام کیانی

الحمدلله صابرخراسانی الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب حیدر حیدر صابر خراسانی

یه گوشه خواب بودم خیلی آروم ولی پیچید تو گوشم صداشون نمیبردن اگه گشواره هامو خودم میبخشیدم به دختراشون (من که جدم علی به وقت نماز داد انگشتری به اهل نیاز مادر فاطمه سه لیل ونهار کرد افطار خویش را ایثار من خودم گوشواره میدادم دُر به آن نابکار میدادم پس بگو تازیانه کم بزنند دخترم دخترانه ام بزنند ...) نمیبردن اگه گوشواره هامو خودم میبخشیدم به دختراشون گذشت و گم شدم توی بیابون آخه از قافله جا مونده بودم یکی اومد برم گردوند بابا ولی کاشکی همونجا مونده بودم بابا بد اخلاقن چقدر مردای شامی به جای قلب سنگه تو دلاشون با این دستای سنگینی که دارند دلم میسوزه واسه بچه هاشون یه جوری زد چشام تاره هنوزم یه جوری زد قدم از درد خم موند جای دستش یکم بهتر شده اما جای انگشترش رو صورتم موند تو روی نیزه و من روی ناقه تو چشمات باز و من دستام بسته چقدر شکل همیم بابا نگاه کن منم مثل تو دندونم شکسته النگو هامو تو بازار فروختن دیگه فرقی به حال من نداره ولی ای کاش اینجوری نمونن آخه مال یتیم خوردن نداره ... به ماه آسمون میگفت،شمع شبستون منی یاد عمو بخیر که تو،مثل عمو جون منی راستی تو از تو آسمون،ببین بابای من کجاست بهش بگو که دخترت ساکن تو خرابه هاست بابا ... منو ببر ... من جا میمونم عمه ام و میزنن .... شیرین زبونیم تموم شد .... مال اون وقت بود که دندونام سالم بود .... بابا ..... ای حسین ..... شیرین زبونی محمود کریمی

ام‌المصائبم، احترام واجبم والله دومین مظهر العجائبم مرا ضعیفه نخوانید، لشکر علی‌ام من از طفولیتم پای منبر علی‌ام به میمنه حسن هستم به میثره حسنم علی امام من است شیر نر علی‌ام کاملا علی‌ام، حقیتا علی‌ام ظاهرا زنم اما باطناً علی‌ام جلوه حسنم، شیرم اگرچه زنم کاخ کوفه را با یک تشر به هم می‌زنم به من میگن نور کلام‌الله دختر فاطمه سلام الله ام المصائبم پیام کیانی

علم تو منو میبره به روزای بچگیم کرم تو منو میبره با تموم خستگیم حرم تو همون جا که خلاصه میشه زندگیم باید از تو ممنون باشم باید با تو مجنون باشم باید بی تو بی سرو سامون باشم ای عشق بی پایان یا قدیم الاحسان چه خبره حسینیه دل تموم عاشقا یه نفره که میتونه منو ببره تا خدا بالاخره منو میرسونه کربلا یه روزی کربلا حرم تو چشمای من مثل دریا رویای من با تو زیباست آقای من بهترین عشق دنیاست ای عشق بی پایان یا قدیم الاحسان علم تو محمدحسین حدادیان

خوابم نمی برد که  دست تو بالشم نیست بابا یتیم یعنی  دست نوازشم نیست باید بگیرم امشب  دیوار را نیفتم عمه حواس جمع است  اینجاست تا نیفتم حتی توانِ ماندن   از بالِ من نیاید گفتی به زجر دیگر  دنبالِ من نیاید من دوست دارم این را   این زخم را که اینجاست ردی که بر رُخَم هست  نقشِ عقیقِ باباست دیدم چقدر رویَت   تغییر کرده بابا دیدی چه با گلویم   زنجیر کرده بابا آنانکه روبرویت  شمشیر را کشیدند وقتی به گردنم بود  زنجیر را کشیدند بابا تمام کردند  وقتی غذایشان را انداختند پیشَم  نان خشکهایشان را کوچکتر از من اینجا  این دختران ندیدند دائم بلند کردند  بر من صدایشان را من رویِ خاک بودم  تو رویِ خاک بودی زحمت به خود ندادند  هر بار پایشان را... انگار می شود خوب  خون زخمهایِ زنجیر وقتی که عمه بوسید  آرام جایشان را من روسریِ خود را  محکم گرفته بودم خوابم نمی برد صابر خراسانی در مجلسی که دیدم   هر بی حیایشان را دندانِ تو که اُفتاد  لبهای من تَرَک خورد لبهای تو که خون شد   کردم هوایشان را بابا سرت زِ نیزه  هر جا که گشت اُفتاد آنقدر خیزران خورد  از رویِ طشت اُفتاد پیشِ لبان خُشکت  آن کَس که آب می ریخت دیدم کنارِ طشت است   وقتی شراب می ریخت ما بارِ شامیان را  بر دوش خسته بُردیم با ما عمو نبود و   چوبِ حراج خوردیم برخاست گرد و خاکی   تا نیزه خورد بر خاک دیدم عموی خود را  با نیزه خورد بر خاک این خارها بزرگ اند  رفتیم و بی هوا رفت از رویِ پا در آمد  خاری که زیر پا رفت سنگی بِسویم آمد  اما به زینبت خورد اُفتاد پیشِ پایم    سنگی که بر لبت خورد خاکسترِ تنوری  مویِ تو را گرفته این سنگ بی مُرُوَت   بوی تو را گرفته شاعر : حسن لطفی خوابم نمی برد صابر خراسانی

حجب و حیا اعتبار زینب در بزم جان آیینه دار زینب مسند نشین کاخ بردباری بانوی صبر و اقتدار زینب خوانده چهل منزل پیام خود را در گوش سخت روزگار زینب تیغ کلام در خطابه میزد پهلو به برق ذوالفقار زینب در شان او این نکته بس باشد استاد بی آموزگار زینب زینب زینب حجب و حیا اعتبار زینب در بزم جان آیینه دار زینب مسند نشین کاخ بردباری بانوی صبر و اقتدار زینب خوانده چهل منزل پیام خود را در گوش سخت روزگار زینب تیغ کلام در خطابه میزد پهلو به برق ذوالفقار زینب در شان او این نکته بس باشد استاد بی آموزگار زینب زینب زینب بانوی صبر و اقتدار مجید رضانژاد

یل یله میدانه قاسم رجز خوانه از ترس شمشیرش ازرق هراسانه بین میدان ماه تابان آمده خوش قد و بالاترین جوانان آمده بس که با هیبت از ره رسیده من نفهمیدم بگم یک تنه او آمده یا کل گردان آمده یل یله میدانه قاسم رجز خوانه از ترس شمشیرش ازرق هراسانه بین میدان ماه تابان آمده خوش قد و بالاترین جوانان آمده بس که با هیبت از ره رسیده من نفهمیدم بگم یک تنه او آمده یا کل گردان آمده قاسم رجز خوانه محمود عیدانیان

ام‌المصائبم، احترام واجبم والله دومین مظهر العجائبم مرا ضعیفه نخوانید، لشکر علی‌ام من از طفولیتم پای منبر علی‌ام به میمنه حسن هستم به میثره حسنم علی امام من است شیر نر علی‌ام کاملا علی‌ام، حقیتا علی‌ام ظاهرا زنم اما باطناً علی‌ام جلوه حسنم، شیرم اگرچه زنم کاخ کوفه را با یک تشر به هم می‌زنم به من میگن نور کلام‌الله دختر فاطمه سلام الله ام المصائبم محمدحسین حدادیان

ای شیر جونم به هیبتت تکبیر به قد و قامتت آقا تو فقط جون بخواه هستیم همه در خدمتت جانم ابالفضل ضربانم ابالفضل جاری عشق تو شریانم ابالفضل والا ابالفضل فقط آقا ابالفضل تو معروف به ابالفضل ملقب به قمر خدا داده وصف مودب به قمر مریدان حسینیم مکلف به قمر (یاابالفضل یا ابالفضل) دم ای شیر جنگاور علی سرتر اقا از هر یلی چشم چشم بد باشه دور اقا تو چقدر خوشگلی یارم ابالفضل کس و کارم ابالفضل اسمت رو میگم سر دارم ابالفضل والا ابالفضل فقط آقا ابالفضل تو شاهان عالم سگان کویت مرا کشته آقا خم ابرویت فتادم در دام رخ دلجویت (یا ابالفضل یا ابالفضل) جونم به هیبتت مجید رضانژاد

امیرُالحق، امیرُالعشق، امیرُالمومنینی تو خدایی یا بشر؟ حیدر! نه آنی تو، نه اینی تو تو را خواندند بی‌همتا و رقصیدند در آتش علی! تقصیر اینان چیست؟ وقتی این‌چنینی تو زبان شاعرانت می‌شوم، می‌پرسم از خالق: چگونه آفریدت؟ کاین‌چنین شورآفرینی تو گواهی می‌دهد خاتم، که خاتم‌بخشِ عشّاقی الا یا ایها السّاقی! سخاوت را نگینی تو من از میلاد تو در کعبه، از معراج، دانستم: علیِ آسمان‌‌ها اوست، اعلای زمینی تو تو را نفسِ نبی خواندند و حیرانم، غدیر خم امیر است او؟ امیری تو؟ امین است او؟ امینی تو؟ من از گمراهی بعضی به حیرت آمدم، آخر گواهی داد حتی دشمنت، که بهترینی تو امیرالحق امیرالعشق محمدحسین حدادیان فقط بر «لافتی الا علی» باید پناه آورد چو با «لاسیف الا ذوالفقار»ت در کمینی تو در ایمان و نبرد و هر فضیلت، اولین هستی فقط در بازگشت از جنگ، حیدر! آخرینی تو چه جای حیرت؟ او باید که شیر کربلا باشد اگر استاد پیکار یل ام‌البنینی تو امیدت شاید از این چاه کندن، آه! روزی بود که از نخلی برای کوثرت، خرما بچینی تو تو را با دست‌های بسته می‌بردند و می‌پرسم: دلیل خلق عالم! پس چرا تنهاترینی تو؟ فراری‌های خیبر، پیش یک زن، نعره زن، اما بمیرم فاتح خیبر! بلاگردان دینی تو چه حکمت‌هاست در این قصه؟ ای مولای نازک دل! که هر روز، این در و این کوچه را باید ببینی تو «یمین» را می‌شمارم، تا صد و ده می‌رسم، یعنی: که معنای یمین، مولای اصحاب‌الیمینی تو تو فاروقی، تو فرقانی، تو میثاقی، تو میزانی صراط‌المستقیمی تو، امام‌‌المتّقینی تو قسیمُ النّار و الجنّت، امیر هیبت و غیرت امانی تو، امینی تو، علی! حِصن حصینی تو تو شیر حق، تو کراری، ولی‌‌الله و قهاری درِ علم نبی و نفس ختم‌المرسلینی تو یداللهی و سیف‌الله، روح‌الله و سرّالله امین‌اللهی و یعسوبی و حبل‌المتینی تو مع‌الحقی و وجه‌الله، نورالله و عین‌الله چه می‌ماند دگر از حق؟ همین است او، همینی تو همه یک سو، تویی ساقی، تو در عین‌البقا، باقی علی! عین‌الحیاتی تو، علی! عین‌الیقینی تو خراب آباد شعر من کجا؟ ناز قدمهایت؟ چرا اینگونه شاها! با گدایان می‌نشینی تو؟ امیرالحق امیرالعشق محمدحسین حدادیان

آره دیوونم ذکر زبونم از عشق تو آقا مجنونم شما رو دارم غمی ندارم همین که پیشمی ممنونم تو صاحب جود و کرمی به حق زینب یک حرمی بابای من علی آقای من حسین پر کن که خالیه دستای من حسین زنجیر عشق تو عمری رو گردنم در وادی شما این سر رو میشکنم ابا عبدالله ای تکیه گاهم بکن نگاهم با تو گره نیست در کارم تو تاجی بر سر منم یه نوکر خدا رو شکر سگ دربارم عمریه گدای این علمم در فکر و رویای حرمم چشمام رو به حرم از عشق تو آقا مجنونم پیام کیانی

فخرم اینه تو دنیا كه دلم با رقیه است سبب خلقت من گفتن یا رقیه است دل دیوونه من جز تو طالب نداره بذا پات رو چشمام نگن صاحب نداره الهى در همه عمر، در خونت بمونم اسیر و دل سپرده فقط از تو بخونم اگه عشقت نباشه همه دنیا حقیره بمیره هر كى مى ‏خواد تو رو از من بگیره همه عالم بدونه بى رقیه حقیرم اسیر غصه و غم بى رقیه مى‏میرم شماها كه به دنیا مایلید و اَسیرید نمك زندگیمو دیگه از من نگیرید همه عالم بدونه بى ‏بى مشكل گشایى خدا نیستى تو اما كار خدایی داری بى بى مهربونم همه بود و نبودم بى‏بى تو رو مى ‏خوامت من با همه وجودم انا کلب الرقیه پیام کیانی

قاهر العدو والی الولی یا اباالحسن مرتضی علی هستیم هر تپش با اراده علی احلا من عسل طعم باده علی نوکر زاده ایم نوکر دربست سید محسن خانواده علی پشت در رفت مادر سادات جان پیغمبر آمد و جان رفت پهلوانی که به سن و سال نیست محسن فاطمه به میدان رفت زندگیمه فدا محسن ابن علی السلام علی محسن ابن علی محسن ابن علی محسن ابن علی قاهر العدو والی الولی یا اباالحسن مرتضی علی هستیم هر تپش با اراده علی احلا من عسل طعم باده علی نوکر زاده ایم نوکر دربست سید محسن خانواده علی پشت در رفت مادر سادات جان پیغمبر آمد و جان رفت پهلوانی که به سن و سال نیست محسن فاطمه به میدان رفت زندگیمه فدا محسن ابن علی السلام علی محسن ابن علی محسن ابن علی محسن ابن علی سید محسن خانواده علی محمدحسین حدادیان

مرد خیبرشکنی علی شیر شیرین سخنی علی سر ز تن از مرحب کافر با یه ضربه میزنی علی قسم به حضرت الله خالق یکتا طواف کعبه که باشد اگر بدون علی علیست کعبه ی کعبه علیست قبله نما شیر جنگ آور علی فاتح خیبری علی مرد خیبرشکنی علی شیر شیرین سخنی علی سر ز تن از مرحب کافر با یه ضربه میزنی علی قسم به حضرت الله خالق یکتا طواف کعبه که باشد اگر بدون علی علیست کعبه ی کعبه علیست قبله نما شیر جنگ آور علی فاتح خیبری علی مرد خیبر شکنی علی محمود عیدانیان

مدافعان زینبیم سینه زنان هرشبیم پارکاب حیدرو قاسم بن الحسنیم گردان 118 تو سپاه 315 سمت سوریه یک قدم جلو شور و مستیه رمز ۶۹ با اجازه از قاسم حسن یک قدم عقب یک قدم جلو من غلام زینبم دنیامه زینب دیدن ضریح تو رویامه زینب یازینب مدد یازینب شاه بانو رقیه رقیه زیبا رو رقیه رقیه کردی تو قلبمو با عشقت زیر و رو رقیه رقیه تو مهجبینی بانو رقیه رقیه تو بهترینی بانو رقیه رقیه بین تموم بچه ها رقیه رقیه عزیز ترینی بانو شاه بانو یا رقیه امیر برومند

خودمان گریه میکنیم برایت وگرنه گریه کن و سینه زن نیاز نداری منم که در همه عمرم نیازمند تو هستم تو هیچ وقت به امثال من نیاز نداری تمامی شهدا قبل تو کفن شده بودند تو سیدالشهدایی که کفن نیاز نداری خودمان گریه میکنیم برایت وگرنه گریه کن و سینه زن نیاز نداری منم که در همه عمرم نیازمند تو هستم تو هیچ وقت به امثال من نیاز نداری تمامی شهدا قبل تو کفن شده بودند تو سیدالشهدایی که کفن نیاز نداری نیازمند تو هستم محمدحسن فیضی

میخونم دوباره با گریه و ناله ملیکه اعظم بی بی سه ساله گرفتارت هستم رقیه بدهکارت هستم رقیه میون بچه های ارباب طرفدارت هستم رقیه سرور رقیه برتر رقیه زور بازوان اکبر رقیه گوهر رقیه کوثر غلام تو هستم تا روز محشر میخونم دوباره با گریه و ناله ملیکه اعظم بی بی سه ساله گرفتارت هستم رقیه بدهکارت هستم رقیه میون بچه های ارباب طرفدارت هستم رقیه سرور رقیه برتر رقیه زور بازوان اکبر رقیه گوهر رقیه کوثر غلام تو هستم تا روز محشر میخونم دوباره پیام کیانی