1399

آسمان تکیه به دستان تو دارد عباس مرغ دل خانه در ایوان تو دارد عباس در حریمت نه فقط دلشدگان حیرانند عشق هم دست به دامان تو دارد عباس شب از آن روز که چشمان تو خاموش شده ست رنگ گیسوی پریشان تو دارد عباس ابر هرگاه که می بارد از انبوهی بغض شرم از تشنگی جان تو دارد عباس طور عشق است نگاه تو و موسای دلم بهره از مشرب عرفان تو دارد عباس خیمه ها تشنه آبند و لب دشنه ی رنگ صحبت از شام غریبان تو دارد عباس آسمان تکیه به دستان تو دارد مجید رضانژاد

عالیجنابم حسن سوال جوابم حسن رفیف من لارفیق له یا رفیق نابم حسن با یاد تو هر ثانیه دقیقه نگین انگشتر من عقیقه هک کرده هکاک به روش با سلیقه حسن حسن می سازیم یه صحن باصفا مثل امام رضا حسن حسن تا زهرا بگه باریک الله به ما سینه زن ها حسن حسن عالیجنابم حسن محمود عیدانیان

جوانانِ بنی هاشم سوی میدان شدن عازم یکی از دیگری سرتر به نام حضرت قاسم - عزیز الله مدد قاسم ندا آمد صدا ای جان صدایی در دل میدان میان معرکه فریاد عمو جانم سنه قوربان - عزیز الله مدد قاسم پا به میدان زدو میدان گردوخاکی رخداد دست به شمشیر زد این نوجوان تازه داماد تا سر چهار پسر ازرق شامی افتاد امیرو سرور قاسمه نور کوثر قاسمه عشق مادر قاسمه قلب لشگر قاسمو کیمیاگر قاسمه مثال حیدر قاسمه در و گوهر قاسمه نطق جوهر قاسمه می و ساغر قاسمو حیرت آور قاسم قاسم مدد یا قاسم تو بی همتا قدت رعنا نگاه تو پُر از معنا حسینی خوی تو قاسم حسنی روی تو زیبا - عزیز الله مدد قاسم کمان ابرو سیه گیسو برومندی به هر بازو حریفانت همه از دَم به پیش تو زدن زانو - عزیز الله مدد قاسم مات و مبهوت همه جوشن او پیرهنش انبیا پشت سرش لحظه‌ی عازم شدنش زمین لرزید ز فریاد انا بن الحسنش قامت طوبا قاسمه تیغ برنا قاسمه ماه زیبا قاسمه عرش اعلا قاسمو دین و دنیا قاسمه تمام قرآن قاسمه تیغ بران قاسمه شیر غران قاسمه مثل طوفان قاسمو روح و ریحان قاسم قاسم مدد یا قاسم عزیز الله مدد قاسم امیر برومند

اومد گفتش یا امام رضا به علی ابن موسی الرضا عرضه داشت آقا زندگیم نمیچرخه اوضاعم خرابه امام رضا به ریان ابن شبیب فرمود حتی اگه زندگیتم نمیگذره هر چی خواستی گریه کنی ان کنت باکیا لشی فابک للحسین برا ابی عبدالله گریه کن به خاطر این که اون آقا احتیاجی نداره منتهی تا آخرین لحظه حتی میگفته شمر تو سر منو نبر اونقده داره خون از این بدن میره احتیاجی نداره به موندن فابک للحسین محمدحسن فیضی

دل دل وصل به سرور ساقی و ساغر تک تک سلولام میگه یا علی حیدر شور نور علی نور گهواره تا گور هر دو جهان هستی علی تو امپراطور قشنگ ترین اسما خدا جونمو میکنم آقا فدات سرمو اگر جدا کنند نمیشم یه لحظه ای از تو جدا یا امیرالمومنین ابوتراب یا امیرالمومنین ابوتراب دل وصل به سرور محمود عیدانیان

حس فوق العادم با تو بیمه شدن همه خونوادم تو بیا برس به دادم آبروی عالم با تو ثانیه به ثانیه خوبه حالم عشق تو شده مدالم ای یارم همه زندگیمو به رقیه بدهکارم من به غیر تو از همه آدما بیزارم ای یارم حسین وای ************ حس فوق العادم با تو بیمه شدن همه خونوادم تو بیا برس به دادم آبروی عالم با تو ثانیه به ثانیه خوبه حالم عشق تو شده مدالم ای یارم همه زندگیمو به رقیه بدهکارم من به غیر تو از همه آدما بیزارم ای یارم حسین وای حس فوق العادم پیام کیانی

یل بلند بالا شیره نر مولا ای دلاور مرد عرب ابوفاضل قوی و قدرتمند غیور و غیرتمند از وقارت یا للعجب ابوفاضل خدا شد مستت وفا شد مستت مصطفی شد مستت ندا شد مستت کربلا شد مستت نوا شد مستت نینوا شد مستت تو قمر بنی هاشمی و یلی دم رو لبمی احلی من عسلی من سگ تو ام ای عباس ابن علی محشر در محشر ساقی و سرلشکر ای سپهسالار جهان ابوفاضل ای دلاور مرد عرب امیر برومند

علی امام من است و منم غلام علی هزار جان گرامی فدای نام علی و دشمنان خداوندگار می ترسند ز خود نمایی شمشیر در نیام علی علی بزرگ ترین اتفاق قرآن است که بند گشته قیامت به یک قیام علی * قسم به وعده ی شیرین من یمت یرنی که ایستاده بمیرم به احترام علی یقین که ما همه سیراب می شویم آخر کنار حوض نبی از شراب جام علی منم غلام علی محمود عیدانیان

دوباره در تابُ تبم / ذکر حسین رو لبم / شکر خدا یِ عمریِ نوکر کوی زینبم /زینبی امُ اهل این خراباتم / زینبی ام مست از این کراماتم / زینبی ام تا این علم برپاست / نوکر دربار عمه ی ساداتم /زینبِ ایمانم زینب میزانم زینب اسم قسم خوردن ب قرانم زینب وجدانم زینب برهانم وقتی میگم زینب فاطمه میگه جانم خونه یِ تو باب نجات تموم‌ زندگیم آقا ب فدات پر‌ میزنه مرغ دلم شبای جمعه تا کرببلاتحسرت حرم ت کرده مدهوشم از غم تو یه عمریه مشکی‌ میپوشم مممون زهرام کرده یک‌ عمری حلقه ی غلامیه تو رو در گوشمزینبِ ایمانم زینب میزانم زینب اسم قسم خوردن ب قرآنم زینب وجدانم زینب برهانم وقتی میگم زینب فاطمه میگه جانم عمتی المظلومه محمود عیدانیان

صدای در دری که تو شعله سوخت دری که یه میخ و توی سینه کوفت صدای جیغ توی خاکستر و دود کی میدونه چی تو دست فضه بود جوان ننه بابام با اشک داره فریاد میزنه این زنی که میزنی زن منه صدای در دری که تو شعله سوخت دری که یه میخ و توی سینه کوفت صدای جیغ توی خاکستر و دود کی میدونه چی تو دست فضه بود جوان ننه بابام با اشک داره فریاد میزنه این زنی که میزنی زن منه دری که تو شعله سوخت مهدی رعنایی

یا ابوالفرجه مولانا ابوفاضل یا اباالقربه مولانا ابوفاضل علمداره از بس که جگر داره کار دشمنان زاره المثنای حیدر کراره سپه داره عزرائیل اشراره در حمله جلوداره هم جهانگیره و هم جهانداره یا ابوالفرجه مولانا ابوفاضل یا اباالقربه مولانا ابوفاضل علمداره از بس که جگر داره کار دشمنان زاره المثنای حیدر کراره سپه داره عزرائیل اشراره در حمله جلوداره هم جهانگیره و هم جهانداره یا ابوالفرجه مولانا ابوفاضل امیر برومند

سرباز حسین و زینبم همیشه آماده باشم بی درنگ درس زندگی داده به ما حسین آقا زاده باید اول بره جنگ علی اکبر ای شبیه نوجوونی های حیدر سرباز حسین و زینبم همیشه آماده باشم بی درنگ درس زندگی داده به ما حسین آقا زاده باید اول بره جنگ علی اکبر ای شبیه نوجوونی های حیدر سرباز حسین و زینبم مجید رضانژاد

ای یارم ابوالفضل سالارم ابوالفضل از بدخواه تو بی زارم ابالفضل با تو کامل ایمانم من مست نگاه حضرت قمرم من محو شکوه قامت قمرم تو مثل حیدری بین معرکه ها من در عجب این هیبت قمرم یا عباس قمر می نابم یا قمر تب  و تابم یا قمر تو اربابم یا ابوفاضل یا قمر جهانداری یا قمر تو سرداری یا قمر تو اربابمی یا قمر علمداری یا عباس سیدی ای جان حسین عشق عالمین هستی نور عین میزانی حسن همچون رحمت باران حسین من عبد غلام حضرت حسنم من محو جلال و حشمت حسنم من هر چی دارم تو این جهان به خدا مدیون مرام و رحمت حسنم یا حسن اسم تو روی خاکم من خاک کف پاتم به عشق تو مستم عشق تو همه هستم دل به حب بستم یا حسن مدد با نام حسن دل آماده شد هر کی قاسمی شد آزاده شد قاسم باورم قاسم یاورم تو راه حسین قاسم رهبرم شاگرد اباالفضل ساقی عسل تو عشق و مروت بهترین غزل از رخت شده گیج ضرب حسنی شیر نر میدون حسن جمل با نام حسن دل آماده شد هر کی قاسمی شد آزاده شد قاسم باورم قاسم یاورم تو راه حسین قاسم رهبرم نگار من قاسم همچنان قاسم عشق سینه زن قاسم دشمن تو قاسم یا شهزاده رزم تو کولاک دشمن تو نا پاک ای یارم اباالفضل امیر برومند

علی راه زمین تا خداوندی خدا با تو علی با خداوندی خاک خداوندی روح خداوندی باب خداوندی وجه خداوندی عشق خداوندی چشم خداوندی شیر خداوندی جان خداوندی هنوزم که هنوز است مشخص نیست بشر هستی علی یا خداوندی منه آوره به صحرای تو سرگردانم چه بگویم که ز اوصاف تو در حیرانم کعبه از خاک قدومت تو شرف پیدا کرد قبله ام را به طرف صحن تو می گردانم راه زمین تا خداوندی محمود عیدانیان

نوه شیر خدا قاسم قاسم مجتبی کربلا قاسم قاسم حرز بابات سپرش قاسم قاسم مرحبا به مادرت قاسم قاسم قاسم قاسم یل بی حمتایی بین میدان شبیه سقایی قاسم قاسم دلیر و شیر افکن قاسم قاسم به قدرت دارایی دم (یاقاسم یاقاسم) میگه یاعلی مدد قاسم قاسم عبدِ اللهُ و سمد قاسم قاسم کرد جوشن به تنش دشمن دشمن ولی بی زره اومد قاسم قاسم قاسم مثل حسن قدرت داره تیغ دستش عجب سرعت داره می‌جنگید و خدا هم می‌فرمود رزم قاسم خدا قوت داره دم (یاقاسم یاقاسم) تویی احلی من الاصل قاسم قاسم معنی واژه‌ی یل قاسم قاسم پسر شیر جمل قاسم قاسم پسر شیر جمل قاسم قاسم قاسم قاسم نمایان جنگیده پیش سقا عجب رزمی دیده از رعقشو بیا اولادش باش با انگشتش داره بازی میده دم (یاقاسم یاقاسم) در رگش خون حسن قاسم قاسم مست پیشونه حسین قاسم قاسم بند چمکشو نبسته معلومه شده مجنون حسین قاسم قاسم قاسم قاسم پر از احساسی تو قاسم روی عمو حساسی تو بابل استاد رزم سقا باش کودک کیه عموت عباسی تو دم (یاقاسم یاقاسم) نوه شیر خدا قاسم مجید رضانژاد

خدا کند که کسی پا به ماه به زمین نخورد خدا کند که کسی مادرش زمین نخورد خدا کند که کسی بی هوا زمین نخورد به ضرب پا وسط شعله ها زمین نخورد هزار مرد بیفتد به پیش چشم همه ولی زنی وسط کوچه ها زمین نخورد در ازدحام هجوم ستم ، در خانه خدا کند که زنی (پا به ما) زمین نخورد…. به آن عبا که علی روی همسرش انداخت زنی مقابل نامردها زمین نخورد به اشک چشم حسینش خدا کند دیگر که مادری جلوی بچه ها زمین نخورد زدند فاطمه را هر چه ، باز هم میگفت که من زمین بخورم ، مرتضی زمین نخورد پس از مدینه و این مادر و زمین خوردن خدا کند پسرش کربلا زمین نخورد خدا کند که کسی نیزه بی هوا نزند خدا کند که دگر بی هوا زمین نخورد الهی مادرت زمین نخوره صابر خراسانی

جز غم کسی به خانه من سر نمی زند اینجا که مرغ شوق دگر پر نمی زند در شهر خود غریبم و با درد آشنا در خانه غریب کسی سر نمی زند من دختر پیامبر و زان همه یکی دم از سفارشات پیمبر نمی زند می زد مرا مغیره و یک کس به او نگفت زن را کسی مقابل شوهر نمی زند بیش از خودم به حالت زینب دلم بسوخت مادر، کسی مقابل دختر نمی زند شاعر:سیدرضا موید میزد مرا مغیره مهدی رعنایی

خیمه گاه امن و امانه تا یه طرف حسینه یه طرف اباالفضل امنیت بین زنانه تا یه طرف حسینه یه طرف اباالفضل شمس و قمر به کنار هم یه طرف حسینه یه طرف اباالفضل کوه و قدرت عیان تا یه طرف حسینه یه طرف اباالفضل اونکه ندای خندش تسلی دل اباالفضله اونکه دل وا نکرده یه دفعه به گله اباالفضله اونکه رباب از اسمش همیشه خجله اباالفضله سپهسالاره امیره و سرداره اباالفضل همیشه رویای مشکو در سر داره اباالفضل از اول با عشق بچه های زهرا بزرگ شد غزال حیدر محاله دست برداره وسط معرکه تو میدون یه طرف رقیه یه طرف اباالفضل توی شلوغی نخلستون یه طرف رقیه یه طرف اباالفضل خیمه گاه امن و امانه امیر برومند

بگذریم خودت خوبی سرت خوبه گلوت خوبه میزد با طعنه هی بهم می گفت عموت خوبه راستی منو دیدی تو رو دیدم که جا خوردی بوی نون تازه ست بدون من غذا خوردی بگذریم خودت خوبی سرت خوبه گلوت خوبه میزد با طعنه هی بهم می گفت عموت خوبه راستی منو دیدی تو رو دیدم که جا خوردی بوی نون تازه ست بدون من غذا خوردی بگذریم خودت خوبی مجید رضانژاد

یه لشکر پر از داد و هلهله‌ست به لشکر پر از شور و ولوله‌ست یه لشکر پر از شمر و حرمله‌ست دلشوره دارم .. شده بغض جنگ جمل شدید حسن دیده دشمن تو رو که دید واسه‌ت نقشه‌ی تازه‌ای کشید ای تک‌سوارم .. با تیر و نیزه‌شون ، شد قامتت نشون از پیکر عسل ، میریزه جای خون اسبا یکی یکی ، رد میشن از تنت ضرب المثل شدی ، با قد کشیدن عجب روضه‌ای شد تو کربلا به یاد غم و رنج کوچه‌ها بازم تازه شد داغ مجتبی عزا به پا شد .. یه دشت و یه قاسم، یه دشمن و با اسبا تنش رو فشردن و توو خیمه زَنا غرق شیوَن و غوغا بپا شد .. اسم علی رو برد ، فرق سرش شکست خون لخته‌ها چه زود ، راه گلوشُ بست پهلوی زخمی و ، بازوی پُر ورم زینب رسید و گفت ؛ « ای وای مادرم» ای حسین…. علی اکبر که جوشن داشت آن شد تو که جوشن نداری وای بر من ای تک سوارم مهدی رعنایی

باید غبار صحن تو را طوطیا کنند « آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند» هو هوی باد نیست که پیچیده در رواق خیل ملائکند رضا یا رضا کنند بازار عاشقان تو از بس شلوغ شد ما شاعرت شدیم که مارا سوا کنند «هر گز نمیرد آنکه دلش» جلد مشهد است حتی اگر که بال و پرش را جدا کنند هر کس به مشهد آمد و حاجت گرفت و رفت او را به درد کرببلا مبتلا کنند دردی عظیم و سخت که آن درد را فقط با یک نگاه گوشه ی چشمت دوا کنند از آن حریم قدسی ات آقای مهربان «آیا شود که گوشه ی چشمی به ما کنند» غبار صحن تو صابر خراسانی

ما جواب هل من ناصر تو هستیم اربعین کرببلا زائر تو هستیم انشاالله یا ثارالله ما ملت امام حسینیم از تربت امام حسینیم تا لحظه ظهور مهدی در بیعت امام حسینیم انشاالله یا ثارالله قلبی لدیک و سلام علیک اللهم الرزقنا کرببلا فی یوم اربعین انشاالله ماه خون و قیام است این کلام امام است شیعه را صلح و سازش با ستمگر حرام است شیعه یار حسین است در کنار حسین است هرکه آزاده باشد جان نثار حسین است جواب هل من ناصر محمدحسین حدادیان

من یه روضه بگم برم حیفمه هر وقت تو این محله ها خودمون روضه اومدم سختی داره اما راحتی روضه هم داره شیرفهم روضه میشی ماها دعوا زیاد دیدیم به حساب این که محلمون دعوا زیاد دیدیم تعارفم نداریم چه حق با یارو باشه  چه حق نباشه اگه زن باهاش باشه ما دیدم اینو میگی برو شانس آوردی زن باهاته حتی اگه یکی برسه ببینه داری با کسی دعوا میکنی طرف زن باشه میاد یقتو میگیره بزار زن و بچش برن بعد برو دعوا از اون ته داره میگه چی میگی از آن زمان که به سر نیزه ها هلم دادند بابا زنو نمیزنن از آن زمان که به سر نیزه ها هلم دادند نشست و حرف نزد گوشه گیر شد زینب بگذار زن و بچه اش برن حیدر خمسه

منم که خیبر شکنم منم همان شیر ژیان به قلب لشکر میزنم حیدرم من مالک محشرم من ساقی کوثرم من هستم ناتمام حیدر من زینت منبر من جان پیغمبرم من بر عالم امام منم که خیبر شکنم منم همان شیر ژیان به قلب لشکر میزنم حیدرم من مالک محشرم من ساقی کوثرم من هستم ناتمام حیدر من زینت منبر من جان پیغمبرم من بر عالم امام مالک محشرم من محمود عیدانیان

دل گره خورده بر آن زلف تو در توی تو پیچ موی تو شده بین الحرمین طاق دو ابروی تو جانان علی اکبر میریزه از رخ تو جلوه پیغمبری گفتی تو اکبری وارث خیبری نوه زیبای فاطمه و حیدری جانان علی اکبر قد رعنایت سرو سپیدار شده کربلا مهد احمد مختار شده دور تا دور سرت آینه می چرخاندی قامتت شانه به شانه با علم یار شده ماشاالله الله بر قدرت اکبر حیدر در هیبت اکبر احمد در صولت اکبر علی اکبر علی اکبر جانان علی اکبر امیر برومند