1400

غریب گودالی یارالی یارالی یارالی تشنه و بی حالی یارالی یارالی یارالی زیر سُم اسبا یارالی یارالی یارالی زخمی و پامالی یارالی یارالی یارالی چیزی نموند از بدنت با همه چی میزدنت تنها توی یک گُله جا غریب گیر آوردنت **** مونده روی زمین پیکر تو رها السلام عَلی مَن دَفَنَ اَهلِ قُرا خواهرت اگه نیست رفته شام بلا ریگ و رمل بیابون برات گرفتن عزا سید الشهدا یا مُقَطَعُ الاَعضاء همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دست قاتل اگه به سرش برسه آخ خدا به داد موی دخترش برسه سید الشهدا یا مُقَطَعُ الاَعضاء دانلود غریب گودالی محمدحسین پویانفر

محاسن تو غرق خونه چجوری کشتنت بمونه میگن امام رضا میدونه آب ندادنت بمونه روضه پیرهنت بمونه غارت شد تنت بمونه میخونه خواهرت نشناختمت به جان مادرت نشناختمت چی اومده سرت نشناختمت بلا غسل ولا کفن مظلوم من مظلوم من مظلوم من آخرش انگشتر رو بردن تن رو گذاشتن سر رو بردن سر علی اکبر رو بردن کتک زدن رقیه جان رو ببین نگاه نگران رو خدا نبخشه ساربان رو کشته ی کربلا نشناختمت بی سر و بی رگا نشناختمت به زیر نیزه ها نشناختمت بلا غسل ولا کفن مظلوم من مظلوم من مظلوم من جنگ رو به خیمه ها کشوندن خیمه زینب رو سوزوندن فاتحه حرم رو خوندن از این حرم یه عده زن موند از تو فقط یه پاره تن موند تن تو بی غسل و کفن موند مقطعه تنت نشناختمت چجوری کشتنت نشناختمت گمشده پیرهنت نشناختمت بلا غسل ولا کفن مظلوم من مظلوم من مظلوم من مظلوم من محمدحسین پویانفر

به نام نامی سر، بسمه‌ تعالی سر بلندمرتبه پیکر، بلندبالا سر فقط به تربت اعلات، سجده خواهم کرد که بنده‌ی تو نخواهد گذاشت، هرجا سر قسم به معنی لا یمکن الفرار از عشق که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر نگاه کن به زمین! ما رأیت إلا تن به آسمان بنگر! ما رأیت إلا سر سری که گفت: «من از اشتیاق لبریزم به سرسرای خداوند می‌روم با سر هر آنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر.» همان سری که “یحب الجمال” محوش بود جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر سری که با خودش آورد بهترین‌ها را که یک به یک، همه بودن سروران را سر زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر سپس به معرکه عابس، ” أجنّنی”گویان درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر بنازم ” أم وهب” را، به پاره تن گفت برو به معرکه با سر ولی میا با سر خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید به روی چادر زهرا گذاشت سقا، سر در این قصیده ولی آنکه حسن مطلع شد همان سری است که برده برای لیلا سر همان که احمد و محمود بود سر تا پا همان سری که خداوند بود، پا تا سر پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر میان خاک، کلام خدا مقطعه شد میان خاک؛ الف، لام، میم، طا، ها، سر حروف اطهر قرآن و نعل تازه‌ی اسب چه خوب شد که نبوده است بر بدن‌ها سر تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود به هرکه هرچه دلش خواست داد، حتی سر جدا شده است و سر از نیزه‌ها درآورده است جدا شده است و نیفتاده است از پا سر صدای آیه کهف الرقیم می‌آید بخوان! بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام که آفتاب درآورد از کلیسا سر عقیله، غصه و درد و گلایه را به که گفت؟ به چوب، چوبه محمل، نه با زبان، با سر دلم هوای حرم کرده است می‌دانی دلم هوای دو رکعت نماز بالا سر به نام نامی سر حمید رضا برقعی

زینب وارد گودی قتلگاه شد اینو عرض کردم خدمتتون پارسال شاعر و مداح بهتون رحم کردن به سمت گودال از خیمه دویدم من شمر جلوتر بود دیر رسیدم من کی میگه زینب دیر رسید اول کسی که وارد گودی شد زینب کبری بود دید حسین رو زمین افتاده اومد ابی عبدالله رو بلند کرد از ناله زینب امام حسین به هوش اومد رو کرد زینبم برگرد تا شمر نیومده برگرد دوباره بی هوش شد زینبم برگرد تا شمر نیومده برگرد خواهرم اینا حیا ندارند برگرد دوباره بی هوش شد دوباره به هوش آمد زینبم داغ منو بیشتر نکن تا شمر نیومده برگرد یه وقت دید یه کسی پشت سر اوست احساس کرد از پشت سر نگاه کرد... گودی قتلگاه سیدحسین مومنی

آشوبه دل خواهرت برا غم تو میکوبه روی پیکر تو سنگ و نیزه و چوبه دست و پا نزن عزیز مادرم ای بی سر اینا عقده دارن از تلافی خیبر نگاه تو مونده سوی من سوی خواهر دست و پا نزن عزیزم تو رو از نزدیک و منو از دور زدند این چه اوضاعیه تو رو ناجور زدند به تن بی کفنت تیغ برنده زدند گریه هامو تا دیدند تو رو با خنده زدند حسین آقا جان تو رو ناجور زدند حسین ستوده

آقات اینطوری تو گودال افتاده بود با صورت بعد کسی جرئت نمیکرد بره بعد یکی گفت مرده تموم شده کار یعد یکی گفته نه داره نفس میکشه یکی گفت من میدونم چه طور بفمم زندس گفت چه طوری گفت الان میگم اومد نزدیک گودال گفت حمله کنید طرف خیمه ها یه وقت دید خودشو روی نیزه بلند کرد گفت من هنوز زنده ام شمر با اون بد ذاتی اش گفت درست میگه اول برید کار حسینو تموم کنید مسلمونا تا وقتی حسین زنده بود کسی دست نزد به صورت کسی سیلی نزد کسی لگد نزد به زینب رو یعنی اول سرو بریدن بعد حمله کردن من هنوز زنده ام علی پورکاوه

زمان رسول الله اومد گفت آقا یه زنی سر برهنه راه افتاده اینور اونور می رفت اون موقع بود آیه حجاب نازل شد آقا گفت صداش کنید بیاد گفت زن مگه آیه حجاب نازل نشده چرا سر برهنه رفتی تو بیابون گفت آقا ببخشید بچمو گم کردم بچمو گم کردم مهدی شهرابی

مگه غیر از اینه که میاد اشکام می شینی روبروم نگام می کنی هر وقتی که همه رهام می کنند فقط خودت منو صدام می کنی بیا برگرد به آغوشم که آغوشم به روت بازه می دونی که برای تو محبت هست بی اندازه محبت ازت دیدم اما حسین نداشتم به تو معرفت یا حسین چقدر فاصله است از دلم تا حرم چقدر فاصله است ازخودم تا حسین حسین یا حسین یاحسین یا حسین یاحسین حسین یا حسین یاحسین یا حسین یاحسین بیا برگرد محمدحسین حدادیان

با تو خوشم محمدحسین پویانفر با تو خوشم با تو که دنیای منی با تو که قبل از متولد شدنم رفیق بابای منی با تو خوشم با تو که دنیای منی با تو که وقتی که می بندم چشمامو جلوی چشمای منی دورامو زدم دوباره برگشتم تا که سینه زن تو هیئتت باشم امشب اومدم بهت بگم میخوام توی دایره رفاقتت باشم با تو رفاقتم همه جوره سوده با توئه که میشه خیالم آسوده همه جا رفتمو بازم میگم اونکه دست منو گرفت امام حسین بوده دست منو گرفت امام حسین بوده با تو خوشم محمدحسین پویانفر با تو خوشم‌ با تو که تو قلب منی با تو که پاکم میکنی وقتی میام تو حلقه ی سینه زنی با تو خوشم‌ با تو که تو قلب منی با تو که نوکرات همه کفن میشن ولی خودت بی کفنی حسین وای حسین وای با چشمای خیس بهت سلام دادم تا دوباره دلم کرب و بلایی شه میمیرم اگه تو نگیری تحویلم میمیرم اگه تو بگردونی روتو تو شبایی که یاد کربلا هستم تا نفس میزنم حس میکنم بوتو با تو خوشم با تو که مجنون توام با تو که هر شب که سلامت میکنم زائر ایوون توام با تو خوشم با تو که مدیون توام با تو که عمریه گدای کرم رقیه خاتون توام حسین وای حسین وای با تو خوشم با تو خوشم محمدحسین پویانفر

پهلوان عرب، شهریار عجم قمر بنی‌هاشم، افتخار حرم اقتدار و نگاه، زلف نگار و نگاه شیر و شکار و نگاه سجده کردن دشمن به ذوالفقار و نگاه بی بدل رو ببین، چشم یل رو ببین دست عجل رو ببین دم مغرب کربلا، صبح جمل رو ببین شبه حسن/عباس بن علی کمر شکن/عباس بن علی بسته کمربندِ حیدریُ مسلما/عباس بن علی یا اباالفضل، یامولا محشری شده در، کربلای حسین حمله کرده به خیبر، مرتضای حسین ضربه دست‌و برم، ناز شصت‌و برم نگاه مست‌و برم دستمال زردی که هنوز نبسته برم هیجان‌و برم، ابروان‌و برم تیر و کمان و برم رجزش شیرِ سرخ عربستان‌و برم اباالقمر/عباس بن علی مرد خطر/عباس بن علی نام پدر را، زنده می‌کند چُنین پسر/عباس بن علی یا اباالفضل، یامولا پهلوان عرب عبدالرضا هلالی

تو که نقاب می بندی به صد حکایت دارد فقط همان چشمانت نماز وحشت دارد دشمن جلو آمد و نگاهش کردی یک پلک زدی خلع صلاحش کردی او که یل شامی عرب بود چه شد این گونه حقیر و رو سیاهش کردی جانم به تو ای سقا بی تیغ و سپر حتی با لشکری از اعدا می جنگی فتنه همه از شامه لعنت به امان نامه بستی به سر عمامه می جنگی ای قمر بنی هاشم ابوفاضل زمان در تزویر و تو از خطر می گفتی به روی بام کعبه ان القمر می گفتی گفتی که فلک دور حرم می گردد دور سر اصحاب کرم می گردد این خانه که مشغول طوافش هستید گرد پدر و برادرم می گردد شمشیر نگات رعد و خوندی تو رجز بعد و عمر پسر سعد و کم کردی سرداری و خوش منسب همچون قمری در شب دور حرم زینب می گردی ای قمر بنی هاشم ابوفاضل دلیر آل هاشم رشیدی و کراری جنم جلال جرأت از جناب حیدر داری چشمان تو را حضرت دریا خواندن صفین تو را محشر کبری خواندن جانانه ترین اهل اخوت ها را تیغ تو و ذوالفقار مولا خواندن ای حیدره در حیدر جنگیدی و یک لشکر یاد علی و خیبر افتادن پایین نرو از مرکب می لرزه عدو از تب یاد علی و مرهب افتادن جانم به تو ای سقا محمدحسین حدادیان

سایه سرم پرچم سیاه روضت برام شد تکیه گاه ای پادشاه جون منو بگیر جلوی قتلگاه یا عبره مومن و مومنه هوای گریه هامو داری مگه نه مگه نه من هم یه نوکرم شب و روز اسمت رو میبرم مگه نه بالا سرم میای نفسای آخرم سایه سرم پرچم سیاه روضت برام شد تکیه گاه ای پادشاه جون منو بگیر جلوی قتلگاه یا عبره مومن و مومنه هوای گریه هامو داری مگه نه مگه نه من هم یه نوکرم شب و روز اسمت رو میبرم مگه نه بالا سرم میای نفسای آخرم سایه سرم پرچم سیاه محمدحسین حدادیان

تو دستاش میبینن بازم شده محشر تو دستاش یه تیغی که هی میزنه سر تو دستاش شده کنده قلعه‌ی خیبر علیه یل خیبر جنگ نهروان علیه به شتاب تیری در کمان علیه ضرباتش مافوق بیان جنون آورِ دیدنِ یه لحظه ای که با یه دستش به جنگیدن و یه دستش به خیبر و مشغول کندن شد علی با یک انگشت خدا گفته ناز شصت تو ایول حیدر مِیمَن میزنی مِیسَر میزنی بس کن ذوالفقار چه قد هی سر میزنی مُهرِ مرگ و تو محشر میزنی پرچم روی قلعه‌ی خیبر میزنی اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش محمدحسین حدادیان نقاب و زده باز اما جذابه نقاب و چه قدر مثل مهتابه نقاب و یه سپاه از خون سیرابه علمدار دوباره حیدر کراره علمدار خون مرحب زد فَوّار علمدار علی شیر لا فراره قدم میزنه توی دل لشکر کفر فراری شدن از ترس تیغ بُرنده نیازی به تیغ ذوالفقار نداشت مولا فقط کافی بود سربند زرد و ببنده سرها یک طرف لشکر یک طرف قلعه ز جا کنده شده خیبر یک طرف فارِس یک طرف مرحب یک طرف لشکر یک طرف حیدر یک طرف اشهد ان علیاً ولی الله علیه روی لبش آیه‌ی فتحه علیه اون که تنش مَملو جَرحه علیه عرش خدا صاحب مدحه علی حق علی در هر صحنه فاتحه علی حق مث روز روشن واضحه کسی نیست بشه با حیدر مواجهه مثال شهاب ثاقبِ تا شمشیرش به هرکس اثابت کرد سَقَر در جحیمِ اگر جبرئیل مانع نمیشد تو خیبر زمین میشد از شمشیر حیدر دو نیمه در دست علی شمشیر دو سر خشم مرتضاست اعلام خطر در عرش برین میخونه خدا ها علیٌ بشرٌ و کَیفَ بشر اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش محمدحسین

چیکار با سرنوشت میکنه حسین جهنم و بهشت میکنه حسین وقت رو به رو شدن با مشکلات خودتو بسپر به سفینه النجات روزی ما از صدقه سرته پشت سرم دعای مادرته نوکر اونیم که نوکرته کوه معرفت برادرته من تو جدایی مبادا همیشه به عشقت فنادا سلام الله یا اباعبدالله پناه می برم از این همه بلا به مجلس عزای شاه کربلا تو این روزای سخت بی معطلی خودتو بسپر به ابالفضل علی همیشه اعتقاد و باورمه شفا تو خاک تربته حرمه یه عمره سایه تو رو سرمه هر کی میگه حسین برادرمه من تو جدایی مبادا همیشه به عشقت فنادا سلام الله یا اباعبدالله چیکار با سرنوشت میکنه محمدحسین حدادیان

الگوی ایثار اباالفضل سید الابرار اباالفضل شاه جهان دار اباالفضل جانم علمدار اباالفضل شیر سرخ عربستان اباالفضل علی پسر مظهر یزدان اباالفضل علی ای دمت غرش طوفان اباالفضل علی قمر قمر لحن تو با اثر اسطوره قدر کرار و صف شکن چنان پدر قمر قمر صاحب اللوا یا دفع البلا سقای کربلا قمر بنی هاشم یا اباالفضل الگوی ایثار اباالفضل محمدحسین حدادیان

ماه هاشمیون قمرالعشیره فرمودند که بودی نافذ البصیره یعنی قبض روح می شد دشمن از طرز نگاهت از روز ازل بردی عالمو تحت پناهت شیر کرار حسین ، سپهدار حسین مرد پیکار حسین ، جگر دار حسین یار بامعرفتو، وفادار حسین ای یل کرببلا یل کرببلا علمدار حسین یل کرببلا علمدار حسین یل کرببلا علمدار حسین ای جانم علمدار حامل اللوایی کاشف الکروب شاه کربلایی یابن ابوتراب از خاکی ولی بالانشینی تمثال علی آقا زاده ام البنینی میثم دار حسین فداکار حسین یوسف مثل بقا به بازار حسین باب حاجت شده ای به زوار حسین ای یل کرببلا علمدار حسین ماه هاشمیون محمدحسین حدادیان

حالا آقا تون همین طوری رفت پشت خیمه کجا بزاره بچه رو با یه دست گرفته یه دست انداخت یه خنجرو برداشت شروع کرد یه قبری رو کندن داشت قبر میکند یه دفعه دید یه دستی اومد رو کتف حسین داداش داداش تا زینبو دید بغضش ترکید اومدی خواهر دیدی بهم خندیدند چرا داری گریه میکنی مگه نرفتی بچه رو آب بدی خوب آبش دادند دیگه دید گریش بیشتر شد گفت حسین داری منو نگران میکنی این عبا رو که زد کنار این بچه دهانش چشمای علی اصغر بازه گفت من میدونم چشش دنبال کیه بزار بگم رباب بیاد یه لالایی بخونه بغضش ترکید علی پورکاوه

رقیه وقتی که پیش اباالفضله رسیده عطر مادر به اباالفضل اباالفضل کاشف الکرب حسینه رقیه کاشف الکرب اباالفضل ای رویایی ترین توی کل دخترا از همه بابایی ترین تو جلال و جمال از همه زهرایی ترین ای شهزاده ترین در خونه حسین از همه دلداده ترین توی سلسله ولی از همه آزاده ترین به تنهایی ذوالفقار مولایی ای ستاره عشق آسمان زیبایی به تنهایی ماه عالم آرایی تو مخاطب خاص خنده های سقایی به تنهایی ذوالفقار مولایی محمدحسین حدادیان

دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد چشم حرامی با حرم روبرو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم آب به خیمه نرسید فدای سرت حسین قامتش خمید فدای سرت از تو خبر دارم با دستای خونی زهرا وساطت کرد تو میدون بمونی تو که پیرم کردی ای پناه من زمین گیرم کردی ای سپاه من علمدارم… علمدارم پیر شده برادرت فدای سرت خون چشم خواهرت فدای سرت دامن کشان رفتی محمدحسین حدادیان

رأس الحسین این دفین کیف دفین متی دفین گاه گویند سرت کرببلاست گاه گویند سرت شام بلاست رأس الحسین این دفین کیف دفین متی دفین ای اهل حرم میر و علمدار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد سقای حسین سید و سالار نیامد علمدار نیامد علمدار نیامد علی و صلی الله علی الباکین علی الحسین راس الحسین سعید حدادیان

ببین داره میخنده به اشکم لشکر کوفه جوونم روی دستم مقطع بالسیوف خمیده خمیده رسیدم به تو شکستم شکستم دم جسم تو عزیزم عزیزم شبیه تنت بریده بریده میگم اسم تو دونه دونه زخماتو بستم حالا یاد اون لحظه هستم انگار که قنداقت رو دادن به دستم لالا لالا علی اکبر من اربا اربا علی اکبر من علی رو خاک صحرا یاد ابوتراب کردم محاسن سفیدمو با خون سرت خضاب کردم تا دیدم که نیزه به پهلوت زدند صدا زدند که کجایی مادرم بمیرم برای دل خواهرت زخم پهلوی تو یه رازه شد داغ فاطمه تازه انا لله شد وقت تشییع جنازه لالا لالا علی اکبر من لالا علی اکبر محمدحسین حدادیان

داره دور خیمه ها سواره میگرده جانم اباالفضل یه وقت دید از دور یه پیاده داره میاد کیستی فرمود داداش آشنام زینبم از اسب جست زانوی ادب زد خاک بوسی کرد بی بی جان چه چیز باعث شده بیای بیرون اینجا صیاد تیرانداز ایمن نیست فرمود اومدم به داداشم سر بزنم فردا فرماندهی سرت شلوغه می ترسم نتونم سیر باهات وداع کنم اومدم یه ذره برات خاطره بگم این شب قشنگ در ماه وجودت سیر کنم خانوم جان خسته ای امشب من نگهبانم کنایه از اینکه فردا نوبت توئه علمداری برو فرمود بشین میخوام برات قصه بگم بعد مادرم زهرا ما خیلی غریب بودیم دور خیمه ها سعید حدادیان

ای صاحب اللوا یا ساقی کربلا یا ثانی مرتضی یا اباالفضل ای عمود خیمه گاه ثارالله کاشف الکرب سپاه ثارالله پناه عالمیان اربابه ابالفضله پناه ثارالله شاگرد امیرالمومنین قرص قمر ام البنین باب زیارت اربعین علمدار علمدار ای مریم قبیله سیده الجلیله فکر من الدخیله عقیله یا عقیله سر سپردن انتخاب زینب بود کرببلا انقلاب زینب بود همه دیدن که زانوی عباس رکاب زینب بود الحق مه بنی هاشمی جانم به تو یل فاطمی باب الحوائج عالمی علمدار علمدار از نسل هل عطایی مشکل گشای مایی زهرای کربلایی رقیه سیره این خانواده اعجازه در کرم هستند همه یک اندازه رقیه با تموم احساسش به عمو مینازه پهلوون و قدر قدرته یا من وفا به بیعته ذکر لبمه یا حضرت علمدار صاحب اللوا محمدحسین حدادیان

جنگاور یه تنه لشکر سر تا پا خود پیمبر تا محشر الله اکبر به علی اکبر سر انداخته هر کسی دیده سپر انداخته روبرو شده با ملک الموتش هر کی با تو خودشو در انداخته علی وحشت دشمن از نحوه رزمشه رزمی که ارثیه خونوادشه همه دیدن که علمدار کربلا محو مهارت خارق العادشه الله اکبر به علی اکبر حسین ستوده

لالایی بخواب ای گل خوشگل و نازنینم لالایی الهی که داغت رو هیچوقت نبینم لالایی لالایی دعا کن عزیز دلم تا که بارون بباره عمو رفته از علقمه واسه تو آب بیاره لالایی چقدر دست و پای تو سرده دلبندم میبینی دلم غرق درده دلبندم تو آروم نداری حسابی بی تابی ایشالله عموت بر میگرده دلبندم لالایی لالایی محمدحسین پویانفر