1400

ازم نپرسید چه حالی دارم تو این دل شب چرا بیدارم ازم نپرسید از اشک چشمام دلم گرفته بابامو میخوام ازم نپرسید ازم نپرسید وقت قراره رنگم پریده تو این شب تار سر زد سپیده عمه نگاه کن بابام رسیده حالا به آرزوم رسیدم آه خدا میدونه که چی کشیدم آه بالاخره بابامو دیدم آه باببا جونم خوش اومدی برات بمیرم میون گودال به زیر مرکب تو رفتی از حال برات بمیرم سرت جدا شد تن شریفت رو خاک رها شد برات بمیرم برات بمیرم یادم نمیره بابای یه لحظه از وقتی رفتی تو روی نیزه دیدم که عمه داره میلرزه آه وبال خواهرت شدم آه شبیه مادرت شدم آه شهیده سرت شدم آه بابا بیا منو ببر ازم نپرسید سیدامیر میرعظیمی

من یه کبوتر بچه ام بال منو نبندید خیلی کوچیکه دل من به اشک من نخندین از روی نی گریه نکن به حال پیرهن من اگه رو نی خسته شدی بشین به دامن من سوره یوسف بخونید گمشده پیدا شده قرآن نخون ای بابا جون زخم لبت وا شده عدو بهانه گرفت و زد و به او گفتم بزن بزن مرا که یتیمم بهانه لازم نیست کاش اون روزی میومدی اگه جرئت داشتی اون روزی میومدی که عمو عباس داشتم زود زود برات آب آوردن گفتن آفتاب بهت خورده زودی تشنت میشه صورتش کبود بود خسته بود زیر آفتاب بود همچین که گفت به من آب بدید آقام یه مقدار آب داری به من بدی تا بهش داد گفت راه قتلگاه کدوم طرفه گفت دختر جان قتلگاه رو برا چی میخوای گفت آخه بابام هنوز آب نخورده من یه کبوتر بچه ام مجید بنی فاطمه

دختری شاداب بودم رنج و غم آموختم آنچه می بایست را با سن کم آموختم با همین دستان بسته باز شد مشت یزید فتح کردن را اسارت آمدم آموختم گم شدم یا نور گفتم نیمه شب زهرا رسید این هم از مُستَوحِشینَ فی الظُلَم آموختم پیکرم افتاد بابا جان نیفتاد از لبم فاطمی سینه زدن پای علم آموختم می گرفتم چادر خود را به دندان مثل مشک استقامت را ز سردار حرم آموختم ریگ ها و خار ها آموزگار من شدند هروله با پای پر زخم و وَرَم آموختم گوشوارم را خودم دادم به دختر های شان من ز خاتم بخشی شاهم کرم آموختم من فقط تا ده بلد بودم که بشمارم ولی تا هزار و نهصد و پنجاه هم آموختم دختری شاداب بودم محمدحسین حدادیان

راستی در مقاتل آمده است که لب چوب خورده می فرمود دخترم گریه ات هلاکم کرد بوسه ای ده ز گونه های کبود تو بگو تا بخوانم آقا جان قصه غسل واقعیت داشت زن غساله از چه شیون کرد چقدر جسم او جراحت داشت هاتفی خواند بر دل و جانم هر چه خواهی ز من بپرس ولی هرگز از مجلس یزید نپرس گریه ات هلاکم کرد سعید حدادیان

تا که با نیزه گرفتن پدر جان مرا این چنین آمدی و با عجله هول شده ام عفو کن بهت منو حالت حیران مرا صبر کن عمه بیاید کمک من بکند صدر مجلس بنشاند سر مهمان را طرح عشق بار عجیبی است به روی لب تو چه کسی چوب زده قاری قرآن مرا لب من از لب تو عاقبتش خوب تر است فقط این خسم شکسته دو سه دندان مرا چه قدر عمه زحمتکش ما خورده زمین عمه پس داده در این قافله تاوان مرا حالت حیران عبدالرضا هلالی خیر شد عاقبت قاعله ی کشف حجاب کس ندیده بخدا موی پریشان مرا خواستم پاره گریبان بکنم در غم تو چو زجر دریدست گریبان مرا پیش من باش و دگر بر سر بازار مرو بر سر نی بده ترجیح تو دامان مرا دوش قرص مه روی تو به یادم آمد طلعت روی نکوی تو به یادم آمد می گذشت از در مسجد نفس آلوده سگی گذر خویش به کوی تو به یادم آمد سائلی دامن خود را به رفویی می دوخت دامن خویش به رفوی تو به یادم آمد ذکر خیر تو شد و بال ملک گستردند بوی اشک آمد و بوی تو به یادم آمد بخت خود دیدم و کارم گرهی محکم خورد گره های سر موی تو به یادم آمد بسملی بال و پر خویش به خون می آلود بین گودال وضوی تو به یادم آمد می بریدند لب تشنه سر از حیوانی بر سرم خاک، گلوی تو به یادم آمد آتشی در دل شب جلوه نمایی می کرد دختر سوخته موی تو به یادم آمد حالت حیران عبدالرضا هلالی

بی تابی سینه صحرا ارامش موجای دریا پشت سر ثارالله حضرت سقا چه علمی میکوبه روی زمین با مدد امیرالمومنین پسر خلف ام البنین جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی علامه فاضل زیبنت عشق ابوالفضله زیبنب ماه بنی هاشمه دور محمل زینت با عمامه ی پیامبر میاد با تیغ دودمه حیدر میاد صدای اذان اکبر میاد از شه ان شاه بگو با دل آگاه بگو اشهد ان علی ولی الله بگو جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو از آسمونه گهواره بارون عطش میباره میجنگه به وقتش حتی طفل شیرخواره بیعت و قالو بلی از ازل راه شهادته خیر العمل اومده نایب شیر جمل روح ایثار حسن سیدالاحرار حسن ذکر سربند اباالفضل علمدار حسن جان چه علمی به به چه حرمی چه هنر و چه قمرو چه جنمی قل هو الله بگو نصرمن الله بگو صل الله علی ابی عبدالله بگو نصر من الله محمدحسین حدادیان

ممنونتم دوباره توی خیمه راه دادی منو ممنونتم گذاشتی باز تنم کنن این پیرهنو عریان بدن میخوام توی سینه زنی برهنه شم خوبه آقام خرج روضه هات کنم این تنو آقای من مولای من برای منو رفیقام خیلی میشه فوق العاده اربعین به عشق زینب کربلا بیام پیاده حسین آقا جان ممنونتم علی فالی

نذر ظهور این اشکامو هدیه میکنم گریه میکنم جونمو تقدیم به بی بی رقیه میکنم گریه میکنم من میمیرم ولی این روضه ها میمونه پیش امام رضا میمونه اشکای یادگاریمون رو ضریح کربلا میمونه سلام ای دارالشفای عالم سلام دلتنگت بودم محرم سلام کتیبه شعر محتشم باز این چه شورش است که در خلق عالم است باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است گریه میکنم علی فالی

شادی هر دو جهان بی تو مرا جز غم نیست جنّت بی تو عذابش ز جهنّم کم نیست در دم مرگ اگر پا بسرم بگذاری عمر جاوید به شیرینی آن یکدم نیست حرم قرب خدا را که دل عاشق تو است طرفه بیتی است که روح القدسش محرم نیست بگذار آدمیان طعنه زنندم گویم هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست نیست بر خامُشی آتش دوزخ سیلش از یم اشک غمت هر که به چشمش نم نیست تا خدائی خدا هست، لوای تو بپاست زآنکه جز دست خدا، حافظ این پرچم نیست هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند که بجز رایت عشق تو در این عالم نیست دوزخ ارزانی آنانکه ندارند غمت با غمت هیچ مرا زآتش دوزخ غم نیست ملک هستی همه ماتمکدۀ تو است حسین جایی از ملک جهان خالی از این ماتم نیست گوهر اشک عزای تو به هر کس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست گریه بر پیکر مجروح تو باید همه دم که جراحات تنت را به از این مرهم نیست سائل تو است کسی کز تو، تو را خواهد و بس آنکه شد طالب تو در طلب دِرهم نیست دادِ مظلومی تو مُلک خدا را پُر کرد عالمی نیست که با یاد غمت، دَرهم نیست سینه کردی هدف تیر که می دانستی زنده بی مرگ تو دین نبیّ اکرم نیست هیچ مظلومی همانند تو در قلزم خون سرجدا با گلوی تشنه کنار یم نیست گو بِبُرّند سر دار، زبان در کامش غیر مدح تو ثنائی به لب «میثم» نیست شادی هر دو جهان علی فالی

یه روزی به کار میام منو نگه دار اینه هر شب خواهشم این التماسم گاهی وقتا آدما میان و میرن تا بدونم تو فقط میمونی واسم بدون تو دلم آشوبه ، کی غیر تو برام محبوبه ازت یه کربلا میخوام و کنج حرم بمیرم خوبه … حسین آقام آقام ثارالله … از بدی هام به کسی چیزی نگفتی آبروم همین دو قطره اشک روضه ست من رفیق زیاد دارم خودت میدونی رفاقت با تو ولی یه چیز دیگه ست به نامتم اباعبدالله ، غلامتم اباعبدالله شبا همیشه گرم ذکر سلامتم اباعبدالله … حسین آقام آقام ثارالله … نیاد اون روزی که از چشات بیفتم من که جز تو کسیو ندارم آقا از همون بچگیام آرزو داشتم مادرم رو یه حرم بیارم آقا اگه ردم کنی بیچارم ، تو که میدونی دوسِت دارم همیشه پای تو میمونم محاله دست ازت بردارم … حسین آقام آقام ثارالله … چیزی که درخور تو باشه ندارم دل ناقابلمو زدم به نامت تو دعا کن واسه عاقبت به خیری یا جوون مرگت بشم یا پیر غلامت به یاد کربلا میبارم ، یه فکری کن به حال زارم بساط نوکریم تکمیله فقط یه کربلا کم دارم … حسین آقام آقام ثارالله … یه روزی به کار میام علی فالی

نوحوا علی الحسین ببینید هلال غم اومد مادرش با قد خم اومد محرم اومد نوحوا علی الحسین نوکرا ماه عزا اومد ماه شاه کربلا اومد محرم اومد رو گونه اشک چشمام میباره روی دل من آروم نداره خدا رو شکر که با اذن زهرا محرم رو من دیدم دوباره فقط آقامه حسین زهرا احب الله من احب حسینا نوحوا علی الحسین علی فالی

اگه می خوای از حضرت عقیله صحبت کنی باید مودب باشی و باید رعایت کنی باید با نوحه خوندنت براش قیامت کنی این بانو ام المصائبه احترامش واسه دنیا واجبه والله با اصل و نسبه به عقیلت العرب ملقبه سلام ما به محضرش به ساحت منورش به مرقد مطهرش قسم به نام اطهرش زنی نبود بهتر از عقیله غیر مادرش عقلیه العرب مدد کنار اسمش بنویس بانوی با معرفت کوفه و شام از سخنش رسید به پایان خط زینب به دنیا اومده بخونه خطبه فقط این بانو گنجینه ی حیاس همه کاره ی حسین و کربلاس سربازش سردار علقمه اس دومین ابوتراب فاطمه اس رود به جنگ اهرمن به ذوالفقار در سخن به خطبه های تن به تن خلیله بود و بت شکن کنار لفظ شیرزن بگو شفیقه الحسن این بانو ام المصائبه محمدحسین حدادیان

این همه میگن هزار و نهصد زخم اما جایی ندیدم بگم دندونای ارباب تو کربلا شکست مسلم اومد آب بخوره دندونش افتاد اما دندون ارباب من میدونید کجا شکست دشمن به ناموست زخم زبان میزد بر روی لب هایت ... مردم کوفه تا دیدن مسلمه درارو بستن پنجره ها رو بستن نکنه نگاشون به نگاه مسلم بیفته امان بدن همه درارو بستن پنجره ها رو بستن کسی به مسلم جا نداد اما یه روزیم تو همین کوفه همه پنجره ها رو باز کردن همه درارو باز کردن میخوان خارجیا رو وارد کنن زینب و یه مشت حرامی زخم زبان سیدرضا تحویلدار

به هرچی جز عشق تو گفتم نه و صلی الله علی الباکین علی الحسین معنی یاسی ملجا العاصی منو دریابم حس خوشبختی دارم از وقتی تویی اربابم مثل آسمونا عاشقت یه رنگه به خدا قسم که غمتم قشنگه به هرچی جز عشق تو گفتم نه برات میمیرم بده فتوا رو رسونده فطرس سلام ما رو به کربلا به کربلا علم الانسان روح الرحمن تو پناهم باش هر کجا راهو اشتباه رفتم سر راهم باش واسه دلبرش هر عاشقی میجنگه به خدا قسم که غمتم قشنگه

من که شدم محاصره میسوزم به خاطر اونی که قراره کربلا بره نکنه سرت رو نیزه ها بره برگرد تو رو جان علمدار چه کنه بی تو زینب وسط بازار اینا میکشن تو رو به سمت قتلگاه نرو که به غارت میبرن حتی لباس کهنه رو واویلا میا به کوفه آقا با لب تشنه پر زدم یا حسینه اشهدم میبینه یه شب تو کوفه مادرت که توی تنور خولیه سرت مسلم روی دار العماره داره میسوزه یاد طفل شیر خواره چه بلا ها که قراره سر خواهرت بیاد کاروان اسرا و مجلس ابن زیاد واویلا میا به کوفه آقا آه چی بگم از امشبم نگران زینبم که میبینه داغ تو به زودیا میره تا محله یهودیا باید غم طفل سه ساله گریه ها و سواله زن غساله تو خرابه میبینه زخم پیشونی تو رو مثل زینب می بوسه رگای خونی تو رو واویلا میا به کوفه آقا من که شدم محاصره سیدرضا تحویلدار

عشق من از ازل حسین بارون نم نم بود پر قنداقم پر پرچم بود من اولین بار که اومدم هیئت محرم بود به همین حسین حسین قسم میاد با اباالفضل دم آخرم میاد باورم اینه اگه به سمت تو یه قدم بیام تو صد قدم میای عشق من از ازل حسین و سلام علی الحسین حسین وای وای ارباب ارباب بارون نم نم بود سیدرضا تحویلدار

باب النجاه الامه منه الشفا فی تربه ای من اسمه دوا حسین و ذکره شفا حسین تو رو میخوام تو هم منو بخواه حسین الحمدلله اومدم توی روضه ها الحمدلله میکنم گریه بر حسین الحمدلله الذی خلق البکا الحمدلله الذی خلق الحسین السلام علی الحسین و علی علی ابن الحسین و علی اولادالحسین و علی اصحاب الحسین باب النجاه الامه علی پورکاوه

علم آماده پرچم آماده مادرت اذن اشکمو داده کربلایی ها روضه میگیرن تا دوباره کربلا نیان نمیمیرن علم تو مرهم بی تابیه آقا حرم تو خونه اربابیه آقا صلی الله علی سیدالشهدا جان آل عبا حسین حسین صلی الله علی سیدالنجبا وسیله السعدا حسین حسین حسین وای وای وای حسین وای وای وای ای خانه بهشتیم ایوان کربلا سلطان کربلا سلطان کربلا حضرت روضه توبه آدم اشک با عبرت ای مسیحا دم بعد هر سختی نفس تازه این در خونته که الی الابد بازه ممنونم قلبم شدی نبضم شدی آقا ممنونم آرامش محضم شدی آقا صلی الله علی سیدالشهدا چایی تو شفا حسین حسین صلی الله علی افضل العرفا خاک تو داره وفا حسین حسین ای خانه بهشتیم ایوان کربلا سلطان کربلا سلطان کربلا علم آماده عبدالرضا هلالی

من که شدم محاصره میسوزم به خاطر اونی که قراره کربلا بره نکنه سرت رو نیزه ها بره برگرد تو رو جان علمدار چه کنه بی تو زینب وسط بازار اینا میکشن تو رو به سمت قتلگاه نرو که به غارت میبرن حتی لباس کهنه رو واویلا میا به کوفه آقا با لب تشنه پر زدم یا حسینه اشهدم میبینه یه شب تو کوفه مادرت که توی تنور خولیه سرت مسلم روی دار العماره داره میسوزه یاد طفل شیر خواره چه بلا ها که قراره سر خواهرت بیاد کاروان اسرا و مجلس ابن زیاد واویلا میا به کوفه آقا آه چی بگم از امشبم نگران زینبم که میبینه داغ تو به زودیا میره تا محله یهودیا باید غم طفل سه ساله گریه ها و سواله زن غساله تو خرابه میبینه زخم پیشونی تو رو مثل زینب می بوسه رگای خونی تو رو واویلا میا به کوفه آقا نماهنگ برگرد محمدحسین حدادیان

گودال همون کوچه‌ست خنجر همون میخِ مظلوم ترین شهید تاریخِ وای از کربلا گودال بلا مونده پیکری زیر دست و پا وا اسفا گوشه قتلگاهه حسینِ بی دفاع وا اسفا سر میبرن کوفی‌ها اما از قفا واویلا علی الحسین این بغض و کینه از خیبر و بدره الشمر جالس علی صدره وای از قتل صبر وای از نیزه‌دار مونده یک نفر بین سی‌هزار دم اذون صدای ناله میرسه از آسمون دم اذون انگشت و انگشتر و برده ساربون واویلا علی الحسین گودال همون کوچه است عبدالرضا هلالی

دم اذون صدای ناله میرسه از آسمون دم اذون انگشت و انگشتر و برده ساربون واویلا علی الحسین از بعد عاشورا کرببلا دیگه از ضربه دوازدهم میگه میسوزه دلم از این ماجرا دیگه پیرهنش غارت شد چرا خون‌جگره ببین که زینب با کیا همسفره خون‌جگره خولی داره سر و شبونه میبره شام بلا کوچه به کوچه بدتر از کرببلا شام بلا بزم می و چوب و سر و تشت طلا واویلا علی الحسین دم اذون عبدالرضا هلالی

هیهات من الذله زیر پرچم غرور نمیرم من هیهات من الذله تا تویی که راه دور نمیرم من هیهات من الذله زیر بار حرف زور نرفتی تو هیهات من الذله زیر بار حرف زور نمیرم من آهای نوکر حسین باید مثل حر باشیم جلو واژه ستم با یه یاعلی پاشیم تو با درد مردمت باید آشنا باشی توی این سکوت تلخ تو باید صدا باشی صدات مثل موج داره خروش داره میرسه به گوش کیست مرا یاری کند در دیار نخل و خون کیست علمداری کند از تن گل‌های من کیست پرستاری کند معنی لبیک یاحسین همینه یاری خلق خدا معنای دینه

یه دختری رو خاک ویرونه نشسته رفته تو فکر باباش و چشماشو بسته از آدما خسته شده دلش شکسته از بس که گریه کرده و صداش گرفته دلش برای دیدن باباش گرفته عمه زیر بازوهاشو یواش گرفته از بس که گریه کرده و صداش گرفته دلش برای دیدن باباش گرفته نه به غذایی لب زده نه بازی کرده گفته به بچه ها که بابا بر می گرده موی سپیدش رو با روسری پوشونده آستینش و تا روی انگشتاش کشونده با این کارش هستی زینب و سوزونده عمه ببین سوز دل و حال خرابم دیدم به روبا روی پایش گرم خوابم دیگر نمانده صبر و تابم دیدم مرا با خنده خواند و بر روی زانویش نشاند و دستی کشید از مهربانی بر سر من عمه بگو بابای من کو بابا می آید از سفر کاری کن عمه می خواهم اماده شوم یاری کن عمه تو آبروداری کن عمه عمه لباسم هست پاره حتی ندارم گوشواره چیزی نمانده تا که از غصه بمیرم بابای من گر امشب آید از شرم او جان بر لب آید جانی ندارم تا در آغوشش بگیرم چشمی ندارم تا در آغوشش بگیرم فکر بابا علی پورکاوه