1400

من امام رضایی ام آخه من کمر بسته امام رضام من بچه که بودم خیلی سنم نبود وقتی تا اون موقع به دنیا اومدنم مادرم میگفت تو از دنیا رفته بودی اصلا و من ننه نذر امام رضات کردم میگفت اون لحظه که داشتن می بردنم می گفت یه لحظه یاد امام رضا افتادم گفتم یا امام رضا من خودمو بچمو سپردم به تو نذر امام رضات کردم و بعد که به هوش اومدم گفتن بچت سالم به دنیا اومده قلبمم نمیزده بعد می گفت اسمتو گذاشتیم رضا و عبدالرضا صدات کردیم حالا که میگم که من کمر بسته امام رضام واسه اینه من زنده شده امام رضام وقتی دنیا اومدم مرده بودم تو دادی منو شفا واسه همین بوده اسم منو میزارن عبدالرضا عبدالرضا عبدالرضا هلالی

رو سرم سایه علمه روزیم از ساقی حرمه عشق تو افتخارم همه اعتبارم به هوای زیارت تو میشینم کنج هیئت تو یه غمی تو گلومه کربلات آرزومه توی بی سرپناهی به تو پناه نبرم چه کنم آقا از رو سیاهی به تو پناه نبرم چه کنم توی دلواپسی ها تو رو صدا نکنم چه کنم میون بی کسی ها تو رو صدا نکنم چه کنم آقا به تو مدیونم حسین جونم حسین از تو ممنونم حسین جونم حسین سر و سامونم حسین جونم حسین به تو مدیونم حسین جونم حسین از تو ممنونم حسین جونم حسین سر و سامونم حسین جونم حسین دوست دارم رقص پرچمتو دلو برده محبت تو به گداییت می نازم که تویی چاره سازم همه دار و ندار منی تو غم و غصه یار منی خدا دستم رو داده دست این خونواده جونمو واست ارباب اگه فدا نکنم چه کنم دلمو از به جز تو اگه جدا نکنم چه کنم اگه یه روز تو دنیا منو نگاه نکنی چه کنم اگه از غیر عشقت دلو رها نکنی چه کنم آقا حسین به تو مدیونم حسین جونم حسین از تو ممنونم حسین جونم حسین سر و سامونم حسین جونم حسین به تو مدیونم حسین جونم حسین از تو ممنونم حسین جونم حسین سر و سامونم حسین جونم حسین به تو مدیونم حسین محمدحسین پویانفر

آشفته تر از بادم تو غربت دنیا دلتنگ تر از غنچه بی رنگ تر از دریا الان یه سال و نیمه که حرم نیومدم ولی فقط تو این یه سال تو رو صدا زدم میشنوی صدامو کی میشه ضریحتو بغل کنه چشامو آرزومه آقا وا کنم با آب سقا خونه روزه هامو روبروی گنید دم بگیره نوکر تو نوحه سلامو سلام آقا سلام ای عزیز دلم دلگیر تر از هر روز تو حسرت فردا جانسوز تر از آهو بارونی تر از ابرا قرار نبود که بین ما بیفته فاصله یه ذره تربتت برام شفای عاجله حال و روزم اینه نوکرت شبانه روز تو فکر اربعینه دم دمای افطار پخش مستقیم کربلا رو که میبینه میگه یا اباالفضل کربلا میخوام میدونی حاجتم همینه حرم میخوام خودت دعوتم کن بیام قرار نبود محمدحسین حدادیان

یا رحمت الله الواسعه خوشبختم وقتی که دارمت انقدر دوست دارم که تو رو رو چشام میزارمت آدم از گریه به ماتم تو آدم شد اعتقادم تو روضه تو محکم شد از همون روزی که اسمت رو یادم دادند خادمی و نوکری روضه شغلم شد وقتی که کار من گدایی بوده کار تو قطعا دلربایی بوده قبل میلادم تو رو من میشناختم روز خلقت روز آشنایی بوده یا ابا عبدالله رحمت الله الواسعه کاظم اکبری

ما از یتیمای کوفه کمتر نیستیم کاسه های شیرشونو آوردن در خانه دوید گفت به همه بگین برن سر و صدا برای آقا خوب نیست باید استراحت کنن امام مجتبی اومدن فرمودن همه برن بابام حالش خوب نیست همه رفتن اومد داخل دید دوباره داره صدا گریه میاد اومد بیرون نگاه کرد دید اسبق نشسته دم در مگه نگفتم سر و صدا برا بابام خوب نیست آقا جان میخوام برم پا هام راه نمیده شب قدریه بگو آقا میخوام برم اما پا هام از درخونت بیرون نمیره امشب یه کاری بکن یتیم های کوفه حیدر خمسه

تموم دردم بد حالیه شبای قدر دستم خالیه دلیلشو میپرسن میگم حرم نرفتم چند سالیه کاشکی پشت گریه های من اجابتت باشه خسته ام چقدر بگن ایشالله قسمتت باشه کاشکی تو مقدرات من زیارتت باشه خلاصه اش این میشه ازت محل میخواهم آقا به هم ریختم یه کم بغل میخواهم حسین عزیز من حسین عزیز من دانلود مداحی تموم دردم بد حالیه علی پورکاوه

رجز آن است که آغاز کند محشر را  یاحیدر خطبه خواندم که ببینند دمی حیدر را  یاحیدر بشنود هر چه یهودی که در این دنیا هست  یاحیدر پدرم بود که انداخت در خیبر را  یاحیدر شب صفین که ماه از رخ حیدر می ریخت  یاحیدر یا علی از  دو لب مالک اشتر می ریخت  یاحیدر صبح فرداش همه غرق تماشا بودند  یاحیدر او قدم می زد و پیش قدمش سر می ریخت  یاحیدر یا علی مدد با دم علوی زیر و رو کنم مسجد اموی هیچ کوهی نشود مانندم حرز یا فاطمه بازوبندم کوفه تا شام چهل منزل بود من چهل تا در خیبر کندم رجز آن است که آغاز کند محشر را علی پورکاوه

تو به زینب گفتی سر شاهانه دختر حیدر باش ولی مردانه کاش اباالفضل باشه ببینه وقتی میری میجنگی با ابن مرجانه بگو بسم الله من دختر علیم جای مولا روی منبر علیم اگه میدون میرفتم تو کرببلا همه فکر میکردن پسر علیم پسر علیم پسر علیم چادرم روی سر خود زره علیه خطبه روی منبر ز حنجر علیه تو به زینب گفتی ای ملک بانو دختر زهرایی بایدم خانوم همیشه پایین پات بزنه زانو پا بزاری روی زانوی قمرم تا بگه به عباس مادرت پسرم تو ببینی سقا رو بگی به خدا منو میندازی یاد علی پدرم پدرم پدرم دل عالم مست یه عقیله و قمره ذکر ما پیوسته یه عقیله و قمره هستیمون از هست یه عقیله و قمره بنی هاشم دست یه عقیله و قمره یاعلی گفت و هوش از عدو رفته از تمام کوفه آبرو رفته چادرش محکم بود هر کی به جز این گفت تا به موی سر تو گل فرو رفته یا علی گفت و خطبه رو زمزمه کرد یا علی گفت و هدیه به فاطمه کرد یا علی گفت و محکم علم رو گرفت تو به زینب گفتی سر شاهانه عبدالرضا هلالی

شهر نجفش امن ترین جای جهان است شاه است به مردان و زنش شاه زنان است هر کس متمایل به ولای دگران است الحق که فلان است و فلان است و فلان است به به از این تولی علی ابن ابیطالب لعنت حق به اعدای علی بن ابیطالب علی یا علی یا حیدر ذکرش همه جا باعث شور هیجان است نه جزء اذان بلکه اذان جزئی از آن است این عشق چنان خون در به تنم در جربان است نام نجفش بازی با روح روان است علی حبه جنة قسیم النار والجنة وصی المصطفی حقا إمام الانس والجنة علی یا علی یا حیدر تکمیل علی گفتن ما گفتن جان است در وصف خدا هرچه نوشتن همان است آخر چه بگویم چنین است و چنان است چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است از اول حضرت حیدر با خدا همنشین بوده از همان روز اول او امیرالمونین بوده شهر نجفش حسن عطایی

منی که هر نفسم اسم تو گفتم نکنه یه روزی از چشات بیفتم به من مرده یه جون تازه دادی برای نوکری من اجازه دادی حرمت رویای من ، دین من دنیای من بنویسید روی سنگ قبر من دنیای من ، آقای من اللهم اجعل محیای من بطلب شب های جمعه نوکرت رو حرمی که میده بوی مادرت رو چقده بگم آقا هواتو کردم کاشکی بیام به کربلات و برنگردم به صدام توون بده ، به دلم جنون بده بی سر و سامونتم ، بیا بهم سامون بده لیلای من یک خبری به مجنون بده من که مردم کربلاتو نشون بده اگه واقعا غمت رو درک نکردم ولی روضه رفتنم رو ترک نکردم نه حبیب و حر ، نه جونم و زهیرم میدونم که با تو عاقبت بخیرم با تو خوبه سابقه م ، همه ی دقایقم به خدا اگه سوال کنن ازم میگم عاشقم ، اما خودم بهتر میدونم که نالایقم کدوم عاشقی من که همیشه برا تو آینه ی دقم آقا گدای دربارم ، به تو بدهکارم خیلی دوستت دارم کاش خوبی هاتو تلافی کنم دور شیش گوشه طوافی کنم چی می خوام غیر حرم از خدا اربابم من رو ببر کربلا منی که هر نفسم اسم تو گفتم عبدالرضا هلالی

داغش طلیعه ماه محرم است باز این چه شورش است در خلق عالم است داغش طلیعه ماه محرم است کوفه بگو کمی از غمهای علی امشب شده شب عاشورای علی تهدمت والله ارکان الهدی قد قتل المرتضی **** محراب مسجد کوفه عزا گرفت بوی قتلگه کرب و بلا گرفت همرنگ مغرب است خورشید عالمین ابکی علی الغریب ای وای ابالحسین تهدمت والله ارکان الهدی قد قتل المرتضی **** یا ایهالکریم ای سلطان نجف جان مرا بگیر در ایوان نجف میگویم از الست اسم تو هر نفس هم کفو فاطمه تنها تویی و بس علی علی مولا مولانا علی **** ای سایه سر من ذوالفقار تو ای رحمت خدا بر شهریار تو ای بر نبی وصی ای بر همه امیر مدح تو با صد و ده جلد الغدیر علی علی مولا مولانا علی **** شیر خدا تویی هو یا علی مدد شد محو هنرت عمر ابن عبدود عشقت ابالحسن احلی من العسل شاگرد رزم تو گشته شیر جمل علی علی مولا مولانا علی داغش طلیعه ماه محرم است عبدالرضا هلالی

روی قبرم بنویسید که نوکر بودم من غلامی به در خانه حیدر بودم فخرم این است دویدم همه جا پشت سرش در رکاب ولی الله چو قنبر بودم بنویسید در این بزم مقرب بودم چون مرید علی و حضرت مادر بودم بنویسید جدایی و من و کرب و بلا بنویسید که لب تشنه و مضطر بودم من شدم حلقه به گوش در میخانه عشق چون مسلمان دو چشمان قلندر بودم بنویسید رقیه بنویسید عطش غرق تب از عطش روضه اصغر بودم هر چه دارم همه از خوبی مادر دارم او دعا کرد اگر نوکر اکبر بودم از ازل ریزه خور سفره زینب بودم روی قبرم بنویسید که نوکر بودم روی قبرم بنویسید که نوکر بودم عبدالرضا هلالی

دل دریا رو خون کردی تو ای سقای تشنه دیگه من روضه میخونم با این لب های تشنه بمیرم علم افتاد رو زمین خواهرم افتاد گمونم مادرم عباس به کنار تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب گمون مادرم عباس به کناره تو بوده دیدی حالا میگفتم من رخ زهرا کبوده دل من بیقراره شده مشک تو پاره دیگه بین غل و زنجیر میره زینب اسارت دیگه گوشواره و خلخال و معجر میشه غارت امون از دل زینب داغ تو قاتل زینب دانلود دل دریا رو خون کردی عبدالرضا هلالی

دم تو گرم فقط گرم ندیدم دم غیر من جهانم همه تو ننگ به جام و جم غیر تا ابد گردن من پیش تو همواره کج است بله قربان تو هیهات نباشد خم غیر عدمی بیش نبودم تو مرا آوردی آن که از سست وجودش نشود آدم غیر نقد اینجاست همین روضه ی رضوان غمت مال آن نسیه پرستان هوس عالم غیر دم تو گرم فقط گرم ندیدم دم غیر عبدالرضا هلالی

با تو باشم به من خیلی خوش میگذره کرمت از گناهای من بیشتره اگه هر جا باشم قبلمه کربلا حرم تو به کل جهان محوره دنیا با ارزش میشه وقتی تو باشی خوش به حال هر کسی که تو آقا شی خیلی میچسبه بعد از این که افتادی زیر ایوونش یا علی بگی پاشی یا ذی الکرم منو ببر حرم همه دار و ندارم فقط هیئته به خدا که بهشت بی تو بی قیمته توی این مکتب و پای این منبرم به خدا علم تو بهتر از ثروته خوشبختی یعنی این که نوکر ابالفضلم مدیون مادر اباالفضلم با تو باشم علی پورکاوه

اصبغ ابن نباته میگه پشت در خونه نشسته بودم رفقامم بودن یتیمای کوفه هم بودن داخل منزل گریه میکردند ما بیرون خانه داد میزدیم یه وقت امام حسن درو باز کرد فرمود مردم حال علی خوب نیست همه برید میگه خیلیا بلند شدن رفتن من پشت در خونه موندم سرمو به در خونه علی گذاشتم دوباره امام حسن درو باز کرد فرمود اصبغ مگه نگفتم برو میگه گفتم آقا بزار یه بار دیگه آقامو ببینم آقا گفت داخل شو میگه داخل منزل شدم دیدم مولا روی بستر خوابیده دسمال زردی به سر بسته انقدر خون از بدن مبارکش رفته بود نفهمیدم دستمال زرد تره یا صورتش حال علی خوب نیست میثم مطیعی

مردک پست که عمری نمک حیدر خورد نعره زد بر سر مادر به غرورم برخورد ایستادم به نوک پنجه ی پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد هرچه کردم سپر درد و بلایش گردم نشد ای وای که سیلی به رخش آخر خورد آه زینب تو ندیدی! به خدا من دیدم مادرم خورد به دیوار ولی با سر خورد سیلی محکم او چشم مرا تار نمود مادر از من دوسه تا سیلی محکمتر خورد لگدی خورد به پهلوم و نفس بند آمد مادر اما لگدی محکم و سنگین تر خورد حسن ازغصه سرش را به زمین زد, غش کرد باز زینب غم یک مرثیه ی دیگر خورد قصه ی کوچه عجیب است (مهاجر) اما وای از آن لحظه که زهرا لگدی از در خورد دانلود روضه جانسوز خاطره بد علی پورکاوه

 خادم اهل بیت در عمرش فخر باید به خدمتش بکند مثل مادربزرگ خانه ی ما که خداوند رحمتش بکند . پیرزن سال‌ های آخر عمر سخت دلبسته شد به خاموشی چیزهای کمی به خاطر داشت مبتلا بود به فراموشی . روزی از روزها به او گفتم گرچه خو کرده‌ای به بیماری نام‌ های ائمه را مادر ! این اواخر به خاطرت داری ؟ گفتم اول ؟ درست گفت ! ” علی “ پاسخ دومین سوال : حسن سومی را نگفته گفت : حسین ؛ آن که در کربلا نداشت کفن گفتمش چارمین ؟ و ساکت شد گفت : مادر ! ببخش یادم نیست تا همین ‌جاش یاد من مانده ست مشکل از دین و اعتقادم نیست گفتمش آمدیم و از تو کسی این سوالات را شفاهی کرد دور از جان تو ، ملک در قبر گر بپرسد چه کار خواهی کرد ؟ گر چه حرفم مزاح بود اما اشک او روی گونه ‌اش افتاد گفت من رفته است از یادم او مرا که نمی‌ برد از یاد من فقط تا حسین یادم هست دادم از کف توان و نیرو را شسته‌ ام سال‌های سال اما استکان ‌های مجلس او را من که اولاد سیدالشهدا اسم‌ شان رفته ‌است از یادم زیر دیگ عزاش را یک‌ عمر فوت کردم به گریه افتادم همه سال منتظر بودم تا دوباره محرمش بشود چادرم را به تکیه می‌ دادم تا سیاهی ماتمش بشود اشک مادربزرگ در روضه ماند از او به ‌جا و ارثیه شد رفت مادربزرگ از این دنیا خانه ی کوچکش حسینیه شد ! دانلود خادم اهل بیت در عمرش عبدالرضا هلالی

شبمون یلداست، چشامون دریاست قاب عکس تو، هنوزم اینجاست شهادتت زلزلهٔ آخرالزمون شد نبودنت داغ دل هر پیر و جوون شد هنوز دلا مبتلاست تقاصتو داره میده اون ظالم به یادتم شبای جمعه دائم یتیماتو‌ رها نکن حاج قاسم ای سردار ای سردار روشنه دلم به جواب سلامت یه روزی میای تو رکاب امامت «عجل بظهورک یا اباصالح» شبامون یلداست میثم مطیعی

شیعیان علی حضرت مولا میره غرق خون دیدن زهرا نمون زمین که جای خورشید توی آسمونه امون از این کوفه که شهر عاشق کشونه امون از این کوفیا مرغابیا به دست و پاش افتادن اینجوری پای مولاشون وایسادن آرزوشون بود همه جون میدادند یا حیدر یا حیدر کاش قد غمی که توی مرغابیا بود یه ذره تو مردم کوفه وفا بود فدای غمای تو یا علی مولا گریه شبای تو یا علی مولا شیعیان علی میثم مطیعی

نمیشه حاتمم حریف کرمت مهمونمون کن تو مضیف حرمت دست علمدار حسینه علمت قرآن علی رکن ایمان علی به لطف زهرا شدم مسلمان علی و صلی الله علی المحبان علی علی مولا به سر سجاده علی مولا دلمونه یاده اشهدان علی ولی الله موذن زاده علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر فدای شاه لافتی و حرمش فدای تیغ ذوالفقار و دو دمش فدای شهریارو شعر و قلمش طوفان علی شیر یزدان علی منم ایرانی ز نسل سلمان علی میگرده کعبه هم به دور ایوان علی علی مولا کیه از تو بهتر علی مولا نفس پیغمبر به خدا که قبض روح ملک الموت به دست حیدره علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی علی مولا یاعلی یا حیدر نمیشه حاتمم حریف کرمت عبدالرضا هلالی

دلش خونه که از صدای گریه پر شده خونه می‌بینه حال دختراش پریشونه می‌خواد بایسته روی پا نمی‌تونه خودش بوده شهید طعنه‌های مردم جاهل تموم نمی‌شه غربتش امون ای دل به دخترش زخم زبون می‌زد قاتل می‌گفت بابات دووم نمیاره کارش تمومه گریه کن دوا دیگه چه فایده‌ای داره کارش تمومه گریه کن توی بستر افتاده بود دلاور و یل خیبر دستمال زردی بسته بود به روی سر دیدم پریده رنگ صورت حیدر دم آخر کنار بچه‌های زهرا با غربت می‌گفت با اشک جاری از سر حسرت حسین من تویی شهید این امت دشمن تو رو راحت نمی‌ذاره یا ثارالله و ابن ثاره کسی برات آبی نمیاره یا ثارالله و ابن ثاره نذار دیر شه نذار گناها سمت من سرازیر شه نذار که گریه‌هام بدون تأثیر شه نذار که نوکرت توی گناه پیر شه گرفتارم آخه مگه به غیر تو کیو دارم؟ به کشتی نجات تو امیدوارم حسین همه جوره بهت بدهکارم تویی امید عبد بیچاره یا ثارالله و ابن ثاره شنیدم این اشکا اثر داره یا ثارالله و ابن ثاره قبولم کن بذار تا آخرین نفس گدات باشم توی شلوغیا ی روضه هات باشم منم یه گوشه و کنار باهات باشم دلم تنگه نذاری نوکر تو بی سعادت شه نذاری دوری از حرم یه عادت شه نذاری اربعین برام یه حسرت شه دلم هوای کربلا داره یا ثارالله و ابن ثاره چشام داره برا تو می‌باره یا ثارالله و ابن ثاره روضه امیرالمومنین میثم مطیعی

چه غروب غم انگیزی روی نیزه اشک میریزی بچه ها رو تنت افتادن شبیه برگای پاییزی فریاد زدم تا که رو سینه نشست داد زدم نگو برو، برمیگردونه چرا تن تو رو پر پر زدی نفس آخر و بی سر زدی چه غروب غم انگیزی می دونی تو بدترین حالم عین تیر و نیزه و شمشیر دنبال تنت تو گودالم با قلب خون دیدم انگشت رو برید ساربون انگشترت بود تو دستش سیلی زد به دخترت رها شده روی حرمله به روم وا شده چه غروب غم انگیزی نداره زخم دلم مرحم روم نمیشه که بگم داداش بسته دستامو یه نامحرم خیمه ات حسین خیمه ات حسین سوخته با موی رقیه ات حسین هی اومدن منو قربه الی اللهی زدن با کعبه نی میبرن ناموستو بزم می چه غروب غم انگیزی روی نیزه اشک میریزی بچه ها رو تنت افتادن شبیه برگای پاییزی فریاد زدم تا که رو سینه نشست داد زدم نگو برو برمیگردونه چرا تن تو رو پر پر زدی نفس آخر و بی سر زدی پر پر زدی نفس آخر و بی سر زدی دانلود چه غروب غم انگیزی عبدالرضا هلالی