1402

روی دوشم شال مشکی دارم یعنی شَه پَر طاووس دارم رو قبرم بنویسید دنیا دنیا دنیا من حسین را دوس دارم ذکر ذکر ، ذکر حسین جانه بگو جانانه کی داره مثل حسین این همه دیوانه جمع جمع، جمعمون جَمعه جمعِ مستانه اینجا بین الحرمین شعبه‌ی طهرانه حـسـیـن شور و مستیِ حالم، رزق و برکت مالم ای عزیز دو عالم، ابی عبدالله علت هیجانم، نبض هر ضریانم خونِ در شریانم ، ابی عبدالله حسین، ابی عبدالله با تو باشم هرجا حتی آرامش تو دل اقیانوس دارم با نیت می‌خونم دنیا دنیا دنیا من حسین را دوس دارم شور شور، شور و دم هیئت چاییِ روضت به جنون می‌کشه قاطی بشه با تربت شاه شاه، شاه تویی آقا ما همه رعیت جان عالم به فدای تو اعلی حضرت حـسـیـن روشناییِ راهم، توی سختی پناهم من گدا و تو شاهم، ابی عبدالله ذکر صوم وصلاتم، اصل مستحباتم سگ صحن و سراتم، ابی عبدالله حسین، ابی عبدالله روی دوشم شال مشکی دارم جواد مقدم

پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم پناه میبرم ، پناه میبرم اگه میگرده دل من دور سر امام حسن حسینی ام مسلماً دعای مادره اگه امام رضایی ام کبوترم هوایی ام یه عمره کربلایی ام دعای مادره منه بی تابو یادتون نره دعای تو دعای حیدره خدا هم با تو مهربون تره تموم مادرا فدای تو فدای مهربونیای تو بهشت من به زیر پای تو پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم پناه میبرم ، پناه میبرم میراثِ تو امام حسین روی لبم سلام حسین اگه شدم غلامحسین دعای مادره حکایت یا فاطمم یعنی شهادت لازمم راز شهید حاج قاسم هم دعای مادره شهادتی که باب رحمته قبول شده ترین زیارته تموم حرفِ تو ولایته سعادت اینه که یه نوکرم از این حسین حسین نمیگذرم باید بشم مدافع حرم پناه میبرم شبیه بچگی به چادر مادرم جواد مقدم

نفس بده نوا بده جنون بده بگم حسین دلم گرفته از همه توون بده بگم حسین بگم حسین همه غمها یادم میره اگه نباشه نگاهش کارم گیره همیشه با کرمش امدادم کرده بدون روضه دلم از دنیا سیره رفیق ملامت کن که من گنه کارم خودش که میدونه چقدر دوسش دارم حسین حسین ارباب باید که پیش دلبرم یه روزی رو سفید بشم روضه منو عوض کنه تا آخرش شهید بشم یه روز فداییِ صاحب مجلس میشم به لطف دست کریمش خالص میشم شبیه اونکه برا مولا سر داده برهنه میشم و مثل عابس میشم بدون که دست از تو نمیکِشم آقا دل منو بردی فدات بشم آقا حسین حسین ارباب ارادت و سلام ما به ساحت اباالفضل سینه زنم یه عمره از عنایت اباالفضل گره گشای دل بیمارم عباس همیشه خادم این دربارم عباس بدم ولی به نگاهت دل خوش کردم قسم به فاطمه دوسِت دارم عباس دم مسیحایی ، عزیز زهرایی فقط تو دلداری ، فقط تو آقایی مدد ابوفاضل ، مدد ابوفاضل بدون که دست از تو نمیکِشم آقا رفیق ملامت کن که من ریا کارم خودش که میدونه چقدر دوسش دارم نفس بده نوا بده جنون بده بگم حسین

از من سلام و درود به اونکه قلبم ربود اینقدر میگم یا علی کوریِ آل سعود آقامه مولامه همه ی دنیامه با علی شور و شعف دارم خوشترین شبهامو بهترین عکسامو زیر ایوون نجف دارم نابه ، مستیِ نابه اسم حیدر توو دلم قابه عشقش هم مثل یه گردابه با علی مست شدن رو امتحان کن خیلی جذابه با علی من روزمو شب میکنم علی میگم عشقو طلب میکنم یه روز اگه علی نگم تب میکنم علی مولا ، علی علی علی علی پیچیده بوی علی به به زِ روی علی از علی اومدیم و میریم به سوی علی ما علوی زاده مجنون و دلداده ما طرفدار علی هستیم هر کی یک جور مسته زندگیشو بسته ما تا ابد با علی بستیم خوبه ، حال ما خوبه هر کی با علیه محبوبه بی علی عشقم معیوبه منبر بی عشق حیدر منبر نیست فقط چوبه علی گویم مستِ امیر میشوم مینویسم علی و شیر میشوم اگه علی علی نگم پیر میشوم علی مولا ، علی علی علی علی از من سلام و درود جواد مقدم

تو کیفم چیده مهربونیاشو دنبالم فرستاده بازم دعاشو تا معلم ازم سوال می پرسه می شنوم تو گوشم زنگ صداشو اونی که هر جا هوامو داره مادرمه صبحا آفتاب نزده بیداره مادرمه اونی که پا به پای من توی سختی ها خودشو جای من می ذاره مادرمه آخه کی بهتر از تو رو دارم که روی شونه هاش سر بذارم قایم بشم تا ده تا بشمارم مادر/ مادر ده تا کمه خیلی بیشتر از این دوسِت دارم، علاقه مو ببین تو زندگیم تو هستی بهترین مادر / مادر شبیه قلب می گیرم دستامو بَرِش می گردونم شبیه گنبده تو جمله سازیام با اسم فاطمه همیشه جای خالی یه مرقده ما / در دو بخشه زندگیشو بیشتر از خودش به ما می بخشه هر کی باشه خاک پای مادرش تو دنیا میره بالا مثل یه ستاره می درخشه به پات میفتم جلوی پات پا میشم من تا میبوسم دست تو رو زیبا میشم تا گم میشم من تو شلوغی دنیا تو دعام میکنی تو بغلت پیدا میشم نماهنگ شبیه قلب عبدالرضا هلالی مجتبی کرمی

طلع النّور علی البدر طلع البدر علی الشمس طلع الشمس علی العشق طلع العشق علی الحیدر بگو صلّ‌الخالق به چنین مادری؛ جلّ‌الخالق بگو صل‌ّالخالق به چنین دختری؛ جلّ‌الخالق بگو صل‌الخالق به چنین همسری؛ جل‌ّالخالق نماهنگ طلع النور علی البدر محمود کریمی

السلام علی المهدی آجرک الله هر چه کردم بنویسم ز تو مدح و سخنی یا بگویم ز مقامت تو که یابن الحسنی این قلم یار نبود فقط این جمله نوشت پسر حیدر کرار تو ارباب منی العجل العجل یامهدی السلام علی المهدی وحید شکری

ای قمر مرتضی ای پسر مرتضی ای همه جان حسین ای جگر مرتضی پناه حرمی ابالفضل صاحب علمی ابالفضل تو شاه عالمی ابالفضل سایه ی سرمی ابالفضل تو سر و سردار یل تکسوار بوسه زد دستتو حیدر کرار ای جلوه ی لافتی ای شاه شیرین لقا ای تکیه گاه حسین ای حیدر کربلا کربلا یادگار علی باعث افتخار علی زنده شد یاد جنگ اُحُد وارث ذوالفقار علی معنی قرآن ساقی طفلان پره آب مشک لب تو عطشان تو سر و سردار یل تکسوار بوسه زد دستتو حیدر کرار ای قمر مرتضی وحید شکری

چه ذوالفقار به عزمِ مصاف بردارد چه جانماز پیِ اعتکاف بردارد علی حقیقتِ نور است و هیچ ممکن نیست که در مقابلِ شب انعطاف بردارد خورشید و کهکشان‌ها هر شب بر محور علی می‌گردند حجّاج کعبه ایّامِ طواف دورِ سرِ علی می‌گردند بارانه علی، طوفانه علی پیغمبرِ اوّلین مسلمانه علی قرآنه علی، میزانه علی کعبه اوّلین زائر ایوان علی ذوالفقار به عزمِ مصاف بردارد وحید شکری

علی مولا سر خوان علی حتی رسول الله نمک خورده نشان مرتضی روی پر و بال ملک خورده سوالی دارم از حجاج بیت الله و اون اینه مگر کعبه نداره در چرا دیوار ترک خورده علی قبله‌ است علی کعبه‌ است شده کعبه خونه علی دربست سر خوان علی حتی حسین عینی فرد

به بشیر فرمود که بشیر زینب کجاست گفت خانم همین خیمه مجاور پرده رو زد کنار نگاه کرد اینجا نیست بشیر زینب کدوم خیمه است گفت خانم همین خیمه مجاور زد کنار نگاه کرد اینجا نیست گفت بشیر زینب بنت علی رو میگم گفت ام البنین همین خمیه است پرده رو زد کنار دید چهار پنج تا پیرزن نشستن ولی زینب یهو دید یه خانم قد خمیده بلند شد گفت مادر انقدر پیر شدم زینبو نشناختی گفت قربونت برم زینبی چرا انقدر پیر شدی عزیز دلم مگه کجا بردنت گفت مادر شکسته بال ترینم ، کبود می آیم من از محله ی قوم یهود می آیم از آن دیار که من را به هم نشان دادن به دست های رقیه دو تکه نان دادن من که همه عمر رفته بودم تنها به مجالس زنانه رفتم وسط شرابخواران شکسته بال ترینم امین شادکام

یه دلِ گرفتارو روزای رو تکرارو نکنه زبونم لال دیگه نمی‌خوای ما رو بدون تو حیرونم، نباشی نمی‌مونم همیشه پناهم باش الهی فدات جونم تو که دنیای سخاوتی، از تو شیرین‌تر چه صحبتی حاضرم جونم بدم برات از بس که با مَحبّتی رفیقِ روزگارِ سختی که زندگیمو از تو دارم همیشه گفتم آرزومه مادرمو حرم بیارم آقام آقام آقام، حسین جان... یه دل گرفتا رو وحید شکری

شیرزنی از قبیله ی بنی کلاب شانه به شانه همره ابوتراب هدیه نموده بر حسینِ فاطمه یک قمر و سه شیر نر چو آفتاب ای بنازم بر هر سه فرزند همچنان شیرش عرصه ی قدرت مثل یک ذره تحت تاثیرش آنچنان کرده گرد و خاکی در صفحه ی تاریخ راویان فتح گشته اند یکسر تحت تاثیرش علی پا تا به سر تویی ام القمر به حضورت ملک شده خم تا کمر ابوفاضل اگر چه که دارد هنر به شما رفته در همه حالت پسر یا ام الادب یا ام البنین   بانوی با اصالت و اصل و نسب داد به عباسِ علی درس ادب نمونه ی بارز ایثار و وفا مقلد مکتب او ام وهب گفته بر عباس محضر زینب بکنی دقت در خطاب او غیر تاج سر با حسین رفتی بی حسین اینجا برنمیگردی سربلندم کن ای تجلی واژه ی غیرت زن بالانشین گل عرش بَرین هنر بازوی یل ام البنین چه مقامی فراتر از اینکه شده همه دلگرمی امیرالمومنین شیرزنی از قبیله ی بنی کلاب وحید شکری

روضه میگیره توی مدینه صدا صدای گریه ی ام البنینه شبای جمعه خونه ی زینب شنبه ها روضه خونه ی ام البنینه رباب موهای من سفید شد وقتی شنیدم که علیِ اصغرت شهید شد رفع غم و ملال کن به خاطر علی اصغر عباسمو حلال کن چشم همه بارونه ام البنین میخونه علی لای لای علی لای لای انگاری پشت پرده بازم رباب غش کرده علی لای لای علی لای لای سکینه میگه با آه و زاری راه گلومو غصه ها بسته ابالفضل مادر عباس منو حلال کن کاسه ی آبو من دادم دست ابالفضل مادر مشکی که روبرومه یه روضه ی مجسم از روضه های عمومه مشکی که پاره پاره است از دو تا دستای بریده ی عموم اشاره است چشم همه بارونه ام البنین میخونه وای ابالفضل وای ابالفضل من شنیدم محشر شد سرت مثه حیدر شد وای ابالفضل وای ابالفضل مادر فدای این شور و شِینِت خودم تموم بچه هام فدا حسینت با تو تموم روضه ی هرشب بگو به این مادر پیر چی دیدی زینب مادر درد دلم زیاده قریب سی هزارنفر سواره و پیاده هرکی یه ضربه ای زد بعد اونا تازه اومد شمر حرامزاده چشم همه بارونه زینب داره میخونه ای تشنه لب ای وای حسین خلخال دلبندت رفت حتی کمربندت رفت ای تشنه لب ای وای حسین روضه میگیره توی مدینه وحید شکری

کاش منم اَهلِ عراق بودم یه‌ذَرّه بیشتر با شما عیاق بودم یه خونه پُشتِ حَرَم داشتم با هر اَذون پامو توی حَرَم می‌ذاشتم مثلِ تموم کربلاییا داشتم تو حَرَمت برو بیا آخرش مُقیمِ کربلا میشم منو آرزو به دل نذاریا سامونم حَرَمه من دوا درمونم حَرَمه جایی که آرامش می‌گیرم خودمم می‌دونم حَرَمه یااَباعبدللّٰه، یااَباعبدللّٰه... کاش منم اَهلِ نجف بودم با خداوندِ خودم طرف بودم کاشکی کنارِ بابام بودم جون می‌دادم تو وادیُ‌السَّلام بودم من که می‌دونم آخرش یه روز میشه محلِ زندگیم نجف گفتن: اِصالتت برا کجاست؟ باید همه بلند بگیم: نجف من خونم نجفه من آرومِ جونم نجفه تنها جایی که مَستِ میشم خودمم می‌دونم نجفه علی، علی، علی، علی... علی مولا، علی مولا، علی مولا.. کاش منم اهل عراق بودم وحید شکری

واللّٰه که کار هر دو عالَم با دستِ علی می‌شه اداره در بحث عدالت جهانی دنیا به علی نیاز داره دین و دنیای منه حیدر آقای منه می‌گم، عالَم بدونه حیدر بابای منه اللّٰه اللّٰه، حَسبُنَا الله سردرِ عرش زده اللّٰه أشهَدُ أنَّ عَلیّاً وَلیُ الله خواهید اگر جوانِ امروز پیدا کند از شرَر خلاصی در مدرسه‌های شیعه باید تدریس شود علی‌شناسی میزان، میزانِ علی‌ست قرآن، قرآنِ علی‌ست از ما می‌ترسه یهود این‌جا ایرانِ علی‌ست پادشاه ازَلی بود چهارمی نه! اوّلی بود اسمِ مستعارِ اللّٰه، علی بود آدم که نبود علی ولی بود سر منشأ آیات جلی بود در مکتب عاشقان بیدل هر پنج اصول دین علی بود میثم مجنون علیست سلمان مفتون علیست میشه عاقبت بخیر شیعه مدیون علیس تیغ مولا میزنه سر بین میدون قوم کافر یکی از خدا میخورد یکی ز حیدر واللّٰه که کار هر دو عالم وحید شکری

دیگه از گریه هام معلومه حالم بده کسی میبینتم میگه این عاشق شده توی تنهاییام با تو حرفامو زدم هیچکس مثل تو نبود رفتم دورامو زدم آشفتم کربلا گفتن خونت گفتم کربلا دست و پامو که گم میکنم رو خاکت میفتم کربلا پژمردم کربلا خیلی غصه خوردم کربلا هرکی حرفاشو یه جایی زد من حرفامو بردم کربلا جان بغلم کرده آقام الآن رسیدم به رویاهام الآن منه عاشق چی میخوام الآن داره دنیای من میگیره از من تو رو کی الآن جای من میبوسه شیش گوشه رو بدیامو چقدر میبخشی خاک میکنی داری با دست خود اشکامو پاک میکنی گریونم کربلا من بی تو محزونم کربلا اینجا حس غربت میکنم برمیگردم خونم کربلا میمیرم کربلا بعدش پر میگیرم کربلا مردم میمیرن میرن بهشت من میمیرم میرم کربلا سفر اولم یادته یا نه ورودی حرم یادته یا نه نماهنگ حالم بده حسین ستوده

الله وکیلی ندیدم مرد رو دستت ساقی و شراب و قدح و میکده مستت اونقدر علی بوسیده دو تا بازوهاتو که هیچ یلی تو دنیا نتونه بده شکستت ای ابرو کشیده یوسف تا تو رو دیده دستاشو بریده ناز چشماتو خدا برا خودش خریده انصافاً هنر کرده عباس آفریده دلبر ابالفضل یل دلاور ابالفضل اصلاً مو نمیزنه با حیدر ابالفضل امنیت زینبو سپرده به چشمات حلالِ جونت شیر مادر ابالفضل الله وکیلی ندیدم مرد رو دستت وحید شکری

داشتم از یه جایی رد میشدم دیدم یکیو زدن سر تا پاش خونه اما تو دعوا ناموس حق نداره بیاد وسط دیدم سرتاپاش خون بود برگشته بود به ناموسش میگفت منو من بعد کشتن هم جلو نمیای فکر کنم ناموسشو هم چن تا زده بودن افتاده بود بالا سر علی اکبر دید صدا زن میاد برگشت نگاه کرد دید زینبه گفت زینب من تا اینجا شمشیر زدم اومدم تو چجوری تا اینجا اومدی خواهرم بین ارازلا پره نامحرمه اینجا اکبر خبر شهادت تو رو چه جوری بدم به لیلا بنی  هاشم از خاک جمعت کردن زنای جراحه کمت کردن پات کجاست دستات کجاست زینب بالای سر علی اکبر امین شادکام

تو جنگ احد دست امیرالمومنین شکست چون یه تنه از پیغمبر دفاع میکرد خبر دارید اون بعضیا رو کوه داشتن تماشا میکردن رزم از راه دور میکردند این که دست مبارکش که شکست دست که افتاد پرچمم کج شد اما از دست حضرت خارج نشد این چند نفر اومدند پرچم توحید رو بلند کنند پیغمبر فرمود پرچم به دست چپش بدید بعد فرمود صاحب پرچم من تو دنیا و آخرت تو هستی اصلا کسی لیاقت نداره پرچم به دست بگیره وقتی علی هست وقتی پرچم پرچم اسلامه دو تا روایت در مورد قیامت این صاحب پرچم فرمود یکی اینکه فرمود اولین کسی که وارد بهشت میشه منم و کسی که از من جلوتر میره پرچمداره چون پرچمدار پیش قراوله  تو پرچمدار منی در قیامت بعد فرمود که پرچم به دست توست از آدم تا همه انبیا و مومنین همه زیر پرچم تو هستند قیامت ما زیر پرچم امیرالمومنین خدا روزی کنه انبیا رو می‌بینیم که همه به او پناه آوردند پرچم قیامت در دست امیرالمؤمنین حامد کاشانی

یه آقایی بود من یکی از شنبه های ام البنینی ببین خدا میدونه کروات معلوم بود خیلی آدم حسابی مایه دارو و... دیدم توی این صف ها ایستاده تو صف شنبه های ام البنینی یه لقمه میگیره میذاره توی پلاستیک میره اون یکی رو میگیره میذاره توی پلاستیک من دنبالش راه افتادم دم حرم حضرت ابوالفضل شغل تاجر وضع خوب گفتم اینا رو برای چی گفت من ماهی یه بار از بغداد میام کربلا اینا رو جمع می کنم میبرم بچه هام میخورن خوبن زنم خوبه تمام عمر یک در سفت مادر چی عباسم نبینم بر حسین گویی برادر سیدی و مولای آقای من ما تامرونی دستورتون چیه تاجر درگاه عباس شیخ مهدی حسن آبادی

یاد کنیم یادمون کنن این مرامه هیئتیه یاد کنیم یادمون کنن این رفتنا نوبتیه پس تو بدون رفیق من این دور هم سینه زدن یه روزی آرزوت میشه پس عمرمون قیمتیه این روزا میبینی دنیا چه حالیه آره جای خیلی نوکرها خالیه یاد سه عاشق و یاد سه گریه کن همیشه زنده باد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم یاد کنیم یادمون کنن که مرگ برای همه هست یاد کنیم یادمون کنن یه روز تموم میشه نفس پس تا توو سینت نفسه صدات به آقات برسه تا کربلا پل بزن و پَر بگیر از دل قفس با احساس با احساس هر کی بود شیدا شد از عباس از عباس هر کی خوند آقا شد کنار سفره ی بی بی اُم البنین ارواحشونه شاد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم   یاد کنیم یادمون کنن هر کی خوشه به باورش یاد کنیم یادمون کنن خاطره میشیم آخرش انشاءالله که امام حسین با اباالفضل با وفا توو لحظه های احتضار بیاد کنار نوکرش این اشکا این اشکا آبِ روو آتیشه فانیه این دنیا خیلی زود دیر میشه رد بشی از سر مزارشون هنوز عطر جنون میاد قاسم رهگشا محسن فیضی و مرحوم سید جواد حسین حسین حسین ای جانم یاد کنیم یادمون کنن این مرام هیئتیه جواد مقدم

هوا هوای حسین ، هوای سینه زنی به گردنم کِی آقا یه قلاده میزنی منو صدا میزنی مست چشماتم آخه خماره یاری که دارم کسی نداره چه کنم آقا تو قحطیِ عشق بارون عشقت به من بباره دلم برات تنگ شده ، دلم برات تنگ شده هوا هوای حسین جواد مقدم

همسر حیدر کراری به امیرالمؤمنین یاری ای الگوی وفاداری مادرِ قمر بنی هاشم علمداری ای جانم به این رشادت و عزت و غیرت ای جانم به این صلابت و همت و عفت ای جانم به این شجاعت و شوکت و صولت یا اُم البنین به شیر پاکِ تو رحمت مادر دریا ، مادر سقا مادری کردی تو مثه زهرا گفتن عباست شد شهید اما گفتی اولادم نذر ابی عبدالله اُم عباس یا اُم البنین   پای داغ پسرت پیرم پَر چادرت رو میگیرم شنبه ها سر این سفره روزیمو مادر از عباسِ تو میگیرم ای جانم چهارتا سردار قَدَر داری ای جانم چهارتا شیر با جگر داری کل دنیا رو بگردم همه میبینن یا اُم البنین فقط خودت قمر داری بعد عاشورا ، از غم مولا روضه خوندی با نجمه و لیلا تو نگفتی از پسرات اما گفتی اولادم نذر ابی عبدالله اُم عباس یا اُم البنین همسر حیدر کراری جواد مقدم

از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم از سر سفره ی تو نون و نمک ببرم اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین منم گدای سفره های بی بی اُم البنین اگه حاجت داری بیا روضه یا اباالفضل بگو تو با احساس روزیِ کل سالتو اینجا بگیر از دست مادرِ عباس اُم العباس یا اُم الحسین شأن و مقامو ببین عالم روزی خورشه حتی خودِ اباالفضل دخیل چادرشه اَللّهُمَ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشاکِرین منم غلام بچه های بی بی اُم البنین به غمم التیامه اباالفضل تکیه گاه امامه اباالفضل هفته هامون به عشقِ تو بی بی شروع میشه به نام اباالفضل اُم العباس یا اُم الحسین از وقتی بچه بودم یادم داده مادرم جواد مقدم