1402

از روضه ی بشیر تا باخبر شدم بشکسته بودم و بشکسته تر شدم دنیا به حال من خون گریه میکند هم بی حسین شدم هم بی پسر شدم جسم عزیزان مرا در خون کشیدند گلهای یاسم را همه از ساقه چیدند دست علمدار مرا از تن بُریدند خیلی حزینم ، اُم البنینم از سر شب تا صبح گریه شده کارم این غم دل آشوب میدهد آزارم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم خیلی دلم شکست از دیدن رباب اشک دو دیده اش من را کند عذاب بغض سکینه را دیدم به چشم خود میسوزم از غم طفلِ نخورده آب گفتم شرمنده شده ساقیِ طفلان گفتم مشک آب او شد تیر باران طفل رباب از تشنگی گردیده بی جان با غم عجینم ، اُم البنینم دار و ندارم را نذر حسین کردم روضه گرفتم با این دلِ پُر دردم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم   باور نمیکنم این زینب من است باور نمیکنم پیشانی اش شکست آتش به جان زند قد خمیده اش بند دلم از این در و بلا گسست گفتم رفته زینبم راه اسارت گفتم که داراییِ او رفته غارت ای وای من، ای وای من از این جسارت زار و غمینم ، اُم البنینم وَیلِی عَلی شِبلِی ، ناله ی جانسوزم گریه به عباسم روضه ی هر روزم من اُمِّ بی بنینم ، اُمُّ البنینم از روضه ی بشیر تا باخبر شدم جواد مقدم

تو رفیق روزای تنهاییامی همه میرن و تو میمونی باهامی تو بزرگتر منی مثل بابامی جون مادرم جون مادرت راضیم بمونم حتی پشت درت منو ول نکن تو شلوغیا منو برگردون آغوشت کربلا درد و دلایی به جونم نگو نمیشه منو ببر پیش خودت واسه همیشه حسین آقام آقام آقام جانم حسین جان اشکمو از تو چشام تا خوندی بغلم کردی غمامو روندی همه رفتن و فقط تو موندی میزنم صدات تا کنی صدام حالمو میفهمی از بغض چشام من بده هوام تو بده هوام من فقط محتاج یک نیمه نگام درد و دلایی به جونم نگو نمیشه منو ببر کرب و بلا برا همیشه حسین آقام آقام آقام جانم حسین جان نماهنگ تو رفیق روزای تنهاییامی جواد مقدم

محرم راز منی جانا یعنی با تو درد دلمو بهتر میگم می‌دونم داده اجازش رو اباالفضل که با هر زبون به تو مادر میگم آنام ام البنین، زندگی من سلام ام البنین به تو می‌رسه صدام ام البنین، آنام ام البنین آنام ام البنین، من که سیر از آدمام ام البنین تو خودت بساز برام ام البنین، آنام ام البنین به وقت مشکلات فرشتۀ نجات روزی آدم رو میده سفرۀ شنبه‌هات یه در تو کربلا، به نامته ولی نوکرت اسمش رو میذاره باب معجزات یا ام البنین یا ام البنین محرم راز منی جانا حسین ستوده 

ممنونم ازت تو این سالای سخت پر کردی جامو ممنونم ازت به خونه باز آوردی احترامو بعد من بستی تو زخمای علی رو ام البنین روبراه کردی تو دنیای علی رو ام البنین اون شبایی که برا من گریه میکرد ام البنین پاکشون میکردی اشکای علی رو ام البنین میدونم گریه میکردی برام مادری کردی برای بچه هام مرهم قلب علی من شدی آب و جارو کردی خونه رو به جام ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت که تنهایی کشیدی زحمتامو ممنونم ازت بزرگ کردی بی منت بچه هامو گردنت بود زحمت این خونه هر شب ام البنین اومدی و خونه رو کردی مرتب ام البنین دخترم مادر نداشت روز عروسیش ام البنین مادری کردی عزیزم واسه زینب ام البنین بچه هام مادر میکردن صدات واقعا بودن مثل بچه هات من خودم جای لطف و زحمتات علقمه جبران میکنم برات ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت حواست بود به احساس حسینم ممنونم ازت شبا میذاشتی آب واسه حسینم دیدی تو خونه آرومه حسینم ام البنین آخ تو هم فهمیدی مظلومه حسینم ام البنین کاشکی میرفت کربلا وقت وداعش ام البنین میزدی بوسه به حلقوم حسینم ام البنین ممنونم ازت حسین ستوده

خوشبختی همینه روزیم از کرم خانوم ام البنینه اسمش دلنشینه نعره ی یا ابالفضلمو زهرا میبینه نگو ام البنین بگو بحر وفا نگو ام البنین بگو روح ادب به خودش گفت کنیز اولاد علی نگو ام البنین بگو کوه ادب شدم مثل قطره به دریای تو غرق پسرهاتو قربون مخصوصاً اباالفضل تویی مادرش که دویده اباالفضل انتقام کوچه رو میگیره اباالفضل یا ام البنین یا ام البنین چی از این قشنگتر میبینی که حسین به تو هم میگه مادر حس خواهری داشت هر دفعه زینب گفت به ابالفضل برادر تو دعای فاطمه پشت سرته تو الآن زینبم مثه دخترته به اباالفضل میگفتی قبل کربلا برو زهرا از این به بعد مادرته خدایی اباالفضل اگه بی قرینه یکی از لقب هاش یل ام البنینه چه مرد دلیری چه شیر شکاری مرحبا ام بنین چه اباالفضلی داری خوشبختی همینه حسین ستوده

خودتو معرفی کن بگو نوکر اباالفضل هرچی داری از کی داری صدقه‌سرِ اباالفضل بچه سیدا میگن که فاطمه مادرمونه پس کیه مادر ماها آره مادر اباالفضل من اُمُّ البنینی‌ام سایش روی این سره شنبه‌ها برای من عین روز مادره من اُمُّ البنینی‌ام از حالم خبر بگیر مثل من هرچی می‌خوای از اُمُّ القمر بگیر تو هیئتا میگن یا اُمُّ البنین با عزتا میگن یا اُمُّ البنین این اسمو می‌برن آدم مشتیا با غیرتا میگن یا اُمُّ البنین خودتو معرفی کن حسین ستوده

همه از توست آنچه که هستم جانا جانا ابی عبدالله تا ابد از عشق تو مستم جانا جانا ابی عبدالله حسین ای دنیای دل مجنون من حسین عشقت جاریه توی خون من حسین ای همدم روزای تنهاییم حسین امید قلب بی سامون من و تصدق علینا شاه دو دنیا جان جان جانا حسین امید سینه زنها ای عشق دلها پرچم تو بالا حسین حسین وای حسین وای همه از توست آنچه که هستم حسین ستوده

گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام هر جوریه هی نمک می‌زنه به  زخمام من که واسه دشمنامم حتی خیر می‌خوام این روزا بریدم آی ننم به اباالفضل قسم ننه جان اُمُّ البنین مثل خودت من بی‌کسم آخ شکسته کمرم این همه میگم ننه یه بار بگو جان پسرم گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام حسین ستوده

به این لحظه‌ای که می‌خوام اسم ببرم در مورد قمر بنی هاشم خدا ما را قیامت زیر پرچم امیرالمومنین ببره انشاالله به تاخت میومد هر کاری کردن آرام نشد تا اون لحظه‌ای که فوقف العباس متحیراً دیگه دید جلو رفتن نداره نه آب داره نه بدنی که بتونه دفاع کنه بچه‌ها ببینن عمو این شکلی شده روحیشون از دست میره همینجا که موند دشمن او رو دوره کرد شد آنچه نباید میشد همیشه سیدالشهدا خودشو مثل باز شکاری می‌رسوند بالا سر شهید قبل از شهادت بالاسر قاسم قبل از جون دادن بالاسر علی اکبر قبل از جون دادن اما اینجا کار تمام شده بود لذا تاریخ اینجوری گفته شعرام اینجور نوشتن نوشتن برای اولین و آخرین بار سیدالشهدا به سمت علقمه با شتاب نرفت اصلاً انگار نمی‌خواست اون صحنه رو ببینه آرام آرام پیاده نگاهی کرد آرام آرام به سمت علقمه که میره هم کمی خم شده هم هی بر می گرده خیمه‌ها رو نگاه می‌کنه چی برگردم جواب اینا رو بدم داشت میومد هی با خودش انگار میگفت الان به بچه‌ها چی باید بگم رسید بالا سرش یه جمله بیشتر عرض نمی‌کنم وقتی رسید بالا سر اون بدن از هم پاشیده اول با آستین اشکاشو پاک کرد بعد یه گله برادرانه کرد بهشت مبارکت باشه گوارای وجودت اما هرگز فکر نمی‌کردم من تو همچین موقعیتی تنها بگذاری تنهایم نگذار عباس حامد کاشانی

اگر از اون ته جلسه من بگم کاغذ پخش کنید هرکس راجع به امام حسین یه جمله بنویسه به بهترین جمله جایزه میدیم فرض کنید تا نفر این طرفی هر کی یه چیزی می نویسه سبط الرسول رحمه الواسعه حسین منی و انا من حسین چی می‌نویسیم... زینت عرش زینت دوش نبی یه روزی وقتی دوش پیغمبر نشسته بود یه دونه از این بادمجون دور قاب چینا اومد خودشو لوس کنه اومد به پیغمبر گفت نعمت المتیه یا رسول الله ببین کجا نشسته بلافاصله پیغمبر فرمود نعم الراکب من افتخار می‌کنم ببین کی نشسته نعم الراکب حالا ما چی مینویسیم برا امام حسین امیرالمومنین یه جمله ای بخواد بگه توجمع ما بگه چی میگه... امیرالمومنین به امام حسن فرمود اما اخوک الحسین اما برادرت حسین چی می‌خواد بگه پسر فاطمه زهراست ولا أزيدُ الوَصاةَ بِذلِكَ هیچ چیز دیگه اضافه نمیکنه یعنی هر که در این عالم بیچاره سیدالشهداست برای هر صفت سیدالشهدا اون صفت برای اینه که پسر فاطمه زهراست پسر فاطمه زهرا حامد کاشانی

عبارات پیغمبر برای امیرالمومنین شما می‌تونید تو عبارات سیدالشهدا برای قمر بنی هاشم پیدا کنید یکیش اینه یکی این ادب عجیب که حاصل این تربیت یکی دیگه‌اش وقتی پیغمبر اکرم در جنگ خندق داشت امیرالمومنینو می‌فرستاد میدان پر کس و کار بود ابوذر و مقداد و سلمان خوبان صحابه بودند بنی هاشم هم بودند وقتی امیرالمومنین داشت می‌رفت میدان پیغمبر دست بلند کرد عرض کرد خدایا منو تنها نگذار بعد عرض کرد گریه میکرد بعد از این نوشتن هر سفری امیرالمومنین رو می فرستاد پیغمبر مضطر می‌شد می‌گفت خدایا منو تنها نگذار یعنی کسم این علیه من به این تکیه می‌کنم و کاشف الکرب عن وجه النبی من به این تکیه می‌کنم امام حسن می‌خواست مردمو میخواست بفرسته سراغ امیرالمومنین در جمل فرمود... بیاید ببرمتون سراغ کسی که پیغمبر به او تکیه می‌کرد پسری تربیت کرد ام البنین که سیدالشهدا تو کربلا به او فرمود لشکر می‌پاشه اون عالم اینجوری گفت که یوم ابوالفضل الاستجار به الهدی روزی که ستون خیمه هدایت سیدالشهدا به او پناه برد همونجور که پیغمبر تکیه‌گاهش امیرالمومنین بود تکیه گاه سیدالشهدا حامد کاشانی

به بیت ولا یاورش خوانده اند حسین و حسن مادرش خوانده اند علمدار خیبر شکن بوده است به شیر خدا شیرزن بوده است نثار حسین است لبخند او عموی رقیه است فرزند او ملائک قیامش سلامش کنند امامان همه احترامش کنند شبیه خداوند، ماه آفرین نبوده در عالم جز ام البنین به بیت ولا یاورش خوانده اند منصور ارضی

چه دلی داشته این خانوم به نام زنی ماورایِ ادب قلم میزنم از خدایِ ادب زنی در نگاه علی محترم پس از فاطمه با علی هم قدم به بیت ولا یاورش خوانده‌اند حسین و حسن مادرش خوانده اند اونا گفتن مادر لذا وقتی از مدینه خواست بیاد بیرون صدا زد یا اماه اجازه بده ما بریم دید ام البنین گریه می‌کنه فرمود عباس جان برو با مادرت برادراتم برید خداحافظی کنید آرامش بهش بدین اومدن گریه ام البنین چیه فرمود عباس جان به تو و داداشات میگم بدون حسین برنمی‌گردی بدون حسین برنمی‌گردی منصور ارضی

همان چکمه پوشی آخه بمیریم برات میدونی که برا چی داره چکمه پوشو میگه آخه منم از بنی کلابم اونیم که اومد رو سینه حسین نشست از اهل بنی کلاب بوده من خجالت می‌کشم بی‌بی جان کاشکی من مرده بودم و نمی‌شنیدم می‌فهمی چی می‌گم... آخه شمرم از بنی کلاب بوده مگه نشنیدی امان نامه آورد شب تاسوعا برا اباالفضل و برادراش آی بنی کلاب ها فریاد زد امام حسین فرمود عباس جان دشمنم صدات میزنه جوابشو بده با ناراحتی اومد گفت منم از بنی کلابم برا شماها امان نامه آوردم فرمود نانجیب ما امان نامه داشته باشیم ولی پسر فاطمه امان نامه نداشته باشه داره اونو میگه حواست باشه دوباره می‌خونم همان چکمه پوشی که فامیل اوست همانی که بسیار بی چشم و روست نه تنها سر از شاه دین چیده است به جان دادنش نیز خندیده است همان چکمه پوشی که فامیل اوست منصور ارضی

راه میفته کار همه با دعای ام البنین صبح هر شنبه به ما میگن فقرای ام البنین باب حاجات نوکراس سفره های ام البنین وفای ام البنین حیای ام البنین او ملیکه است و پسر هاش وزاری ام البنین مرده زنده میکنه نذر غذای ام البنین فدای ام البنین من کی ام وقتی اباالفضله عصای ام البنین مادر قمر تاج سر قمر یا ام البنین از سر کرم ما رو ببر حرم یا ام البنین بده از عطا به ما یه کربلا یا ام البنین مدد یا ام البنین زینب و کلثومن به جا دخترای ام البنین صحنه گردون کربلا پسرای ام البنین پس میشه به کربلا بگیم کربلای ام البنین عطای ام البنین شفای ام البنین قبله ارباب و قمر قبله نمای ام البنین عاقبت به خیر میشم من از دعای ام البنین فدای ام البنین خدا میبخشه تو محشر به ولای ام البنین همسر علی جلوه گر علی یا ام البنین از همه سری کنار حیدری یا ام البنین پس بدون صف ما رو ببر نجف یا ام البنین راه میفته کار همه با دعای ام البنین وحید شکری

موج پرچم به فرمان ام البنینه اشک نم نم به فرمان ام البنینه وقتی عباس به فرمانشه شک نکن پس کل عالم به فرمان ام البنینه به فرمان ام البنین ابر بارون میشه به فرمان ام البنین ماه پیدا میشه کسی که فلج هم به دنیا اومد تو حرم به فرمان ام البنین پا میشه نذر سال هیئت و تأمین می‌کنه فردای من و تو رو تضمین می‌کنه از حالا داره برا اربعین بعد جای موکبا رو هم تعیین می‌کنه یه زن کربلایی جوونش بمیره اعتقادش به ام البنین بی نظیره میره اونقدر می مونه تو صحن ابالفضل تا جون بچش و پس نگیره نمیره اراده کنه یک شبه کور بینا میشه اراده کنه یک شبه مرد منحل میشه اصلا جمع کنن مشکلات همه عالمو اراده کنه یک شبه حل میشه سفره داره شنبه های کرببلا عمرش رو گذاشت برای کرببلا با اینکه نبود ولی با چهار تا شهید غوغا کرد تو ماجرای کرببلا این ابالفضلی که شیره مرد نبرده مثل پروانه دور امامش می‌گرده حتی میگن یزیدم علم رو که دید گفت این علم دست هر کی بوده خیلی مرده ابالفضل ام البنین باد تسخیرشه ابالفضل ام البنین رعد شمشیرشه خدا رحم کنه به کسی که تو چشماش تو جنگ ابالفضل ام البنین خیرشه می جنگه مثل علی خیلی با شکوه می جنگه بی شمشیر با صد ها گروه چون همکار قبضه ی شمشیرشه به شغل عزائیل میگن قبض روح ماجرای خواب دیدن خادم حرم حضرت عباس

مثل اون بچه‌ایم که زدنش مگه غیر گریه کاری بلده همه پس زدن منو ولی خوشم که منو ام‌البنین پس نزده آهای آدما اینو بشنوید من همونیم که خوردم زمین هوامو کسی نداشت به جز ام البنین مثل سیر و سرکه جوشیده تا دلم هر دفعه خواستم گذاشت برم هم توی سال منو برد حرم هم اربعین تو رو دستای اباالفضل کم نشه بی بی کاری کن جز در خونه ات قد خم من خم نشه بی بی ای مادر ابالفضل دست منم بگیر نبودی تو کربلا ام البنین چه جوری عباس تو زدن زمین نبودی کنار نهر علقمه پسرت شرمنده شد پیش همه نبودی ببینی بال و پر شده مشکی و که درد سر شده سری که شق القمر شده پیش همه روی زانوهاش حسین تا رسید بهش سرشو گرفت به دامنش سر خودشم آخرش اون رو زمین خوب شد نبودی بی بی ته گودال ندیدی خوب شد که سرنوشت زرو خلخالو ندیدی ای مادر اباالفضل دست منم بگیر مثل اون بچه‌ ایم که زدنش وحید شکری

یه نقل دیگه ای نقل شده میگن لبابه خانم همسر آقا قمربنی هاشم اباالفضل العباس علیه السلام خب حضرت ام البنین میشده مادر شوهرش دیگه میگه بعضی موقع ها تو خلوت هاش از ام البنین خیلی سوال میکرد یه روز ازش سوال کرد میگن خیلی خواستگار داشتی فرمود بله خواستگار داشتم گفتم چرا ازدواج نمیکردی گفت در بین این خواستگار ها مرد ندیدم که باهاش ازدواج کنم انقدر صبر کردم تا خدا مرد مردان عالم علی ابن ابیطالب علیه السلام رو روزیم کرد دارد در تاریخ یه نقلی هست که یکی از خواستگار های حضرت ام البنین قبل خواستگاری امیرالمومنین معاویه بوده فرستاده معاویه برای او آمد و سه مرتبه آمد و دفعه سوم یه سینی پر از جواهرات هم برای او آورده بود به حزام ابن خالد پدرش گفت اگه اجازه میدی اینبار فرستاده معاویه رو من خودم جوابش رو بدم و حالا خبری از خواستگاری امیرالمومنین نیست توسط عقیل اما وقتی که آمد جواب رو خودش داد گفت به اربابت بگو دو مرتبه آمدی برای این فرستاده ات ک تمام فضای قلب و دل او مملو از بغض علی ابن ابیطالب هست و تمام فضای دل من مملو از محبت علی ابن ابیطالب هست من و تو زیر یه سقف با هم جمع نمیشیم این خر مهره هاتم با خودت بردار ببر ما نیازی نداریم به اینا محب علی شیخ عباس صراف

حاج احمد واعظی میگفتند تو مشهد دو نفر بودن خیلی با هم دیگه بد بودن کینه هم دیگه رو به دل داشتن وحشتناک سخت تا سالیان سال بعد خبر دار شدیم اینا با هم دیگه خوب شدن سوال کردم آقا چی شد گفت من مادرم مرد دم در مجلس وایساده بودم دیدم همین رفیقی که کینه همو داریم اومد تو پیرهن مشکی تنش هست اومد جلو منو بغل کرد روبوسی تسلیت گفت کینه و عداوتمون کنار منو در مصیبت خودت شریک بدون… مصیبت مادر سیدحسین مومنی

حالا شروع کنید همه برا مادرتون گریه کنید منم با شما زبون میگیرم اگه اینقده جوون نبودی اینقده دلمون نمیسوخت تازه مادر ما بار شیشه هم داشت یه سوالی کرد گفت فاطمه جان همه چیو میدونم همه چیو با خبرم با چه دستی زده... برا مادرتون گریه کنید کریمی خمسه علوی

حسین میگه خوش اومدی مادرم مادرم نام تو میبرم تو گرفتاری و سختی مادرم مادرم عشق تو واسه من یعنی آخر خوشبختی باور ربنای حسینی مادر نوکرای حسینی هر شب جمعه با دل عاشق زائر کربلای حسینی حسین میگه خوش اومدی به کربلا ای مادرم سر زدی بازم به غریب صفا آوردی به حرم فاطمه یا مولاتی نماهنگ مادرم جواد مقدم

سلام من به تو آقای با وفا سلام من به شاه مُلک کربلا جواب این سلاممو بده یه روز یا عرفه یا اربعین پایین پا دلیل آرامش من ، مایه ی آسایش من نگاه بکن آقا فقط زیارته خواهش من تموم دنیای منی ، به خدا رؤیای منی هزارمین باره میگم تو فقط آقای منی آقام آقام آقام حسین من به تو دل دادم دلم رو پس نده زمام کارمو به دست کس نده اگه قراره واسه ی تو خرج نشه میخوام اصلاً خدا بهم نفس نده باعث شیدایی من ، رفیق تنهایی من مادرم اسمت رو میگفت بجای لالایی من کسی برام مثل تو نیس ، تورو به این چشمای خیس تورو قسم به زینبت کرب و بلامو بنویس آقام آقام آقام حسین اگه قراره بخت من وا شِه حسین الهی که براتم امضاء شِه حسین اگه قراره جون بدم یه روز برات الهی تو سینه زدن باشه حسین ببین چشای خستمو ، این دل پینه بستمو هر چی که دست پس زدم که تو بگیری دستمو فدا غمت هر چی غمه ، به پای تو جنون کمه بهشتِ بی روی حسین برای ما جهنمه آقام آقام آقام حسین سلام من به تو آقای با وفا جواد مقدم

کی میتونه به جز حسین حالمو بهترش کنه کی میتونه به جز حسین غصمو کمترش کنه کی میتونه به جز حسین نوکرو باورش کنه آه غیر حسین کسی صدام نکرده زمین خوردم ولی رهام نکرده از روضه هاش منو جدام نکرده من اومدم بگم ته مرامه حسینِ فاطمه فقط آقامه ذکر حسین حسین ختم کلامه آه جانم ارباب ، جانم ارباب شبای جمعه حرمت پُر از برو بیا میشه میگن که مادرت میاد زائر کربلا میشه کنار شیش گوشه ی تو بانیِ روضه ها میشه آه دوباره روضه خون روضه میخونه روضه ی پیکری که غرق خونه لبی که سهم چوب خیزرونه تا که دیدن شدی غریب و تنها تورو زدن جلو چشای زهرا سرت روو نیزه و تنت روو خاکا آه جانم ارباب ، جانم ارباب غیر حسین کسی صدام نکرده جواد مقدم

چه بگویم غم تو سنگین است علت بغض و گریه ام این است رو گرفتی چرا ز روی علی وقت صحبت سر تو پایین است خداحافظ یار مهربون من خداحافظ یاس قد کمون من خداحافظ ای دنیای آرومم روضه خداحافظ حسین ستوده

اینجا زاهدان است جایی که شیعه بودن افتخار است اما بیانش جگر می خواهد شیعه های واقعی را اینجا پیدا می‌کنی در دور دست ترین نقاط دست نیافتنی ترین اعتقادات را می‌بینی در کنار مرزها شیعیانی را پیدا می‌کنی که مرزهای عاشقی را جا به جا کردند با تمام سختی‌ها پرچم عزای مادر را بلند می‌کنند که ثابت کنند شیعه بودن به آسانی به دست نمی‌آید تا ببینند و بشنوند کور دلان و نامردان که هنوز پایه غم مادرسادات سینه‌زن ها سینه سپر اند این مردم شناسنامه ای دارند به اعتبار تاریخ و فاطمیه شناسنامه این مردم است عزاداری مردم زاهدان در سوگ حضرت زهرا